Agrelid

INSTRUKCJA dot. stosowania leczniczego leku AGRELID (AGRELID)

Skład:

substancja czynna: anagrelid;

1 kapsuła zawiera anagrelidu 0,5 mg w postaci monohydratu anagrelidu chlorowodoranu;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, laktoza bezwodna, celuloza mikrokryształowa, crospovidon, povidon, stearynian magnezu;

skład kapsuły: dwutlenek krzemu, siarczan sodu laurylowego, dwutlenek tytanu (E 171), woda oczyszczona, żelatyna.

Postać leku. Kapsułki.

Główne właściwości fizykochemiczne:

nieprzezroczyste kapsułki żelatynowe białe lub prawie białe, rozmiar № 4, z czarnym napisem „0,5 mg” na kapsułce i jej pokrywce. Kapsułki wypełnione są granulatem białym lub prawie białym.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwnowotworowe. Anagrelid. Kod ATC L01X X35.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Agrelid to specyficzny lek wpływający na obniżenie liczby płytek krwi w krwi obwodowej.

Po podaniu doustnym anagrelid powoduje zależne od dawki i odwracalne obniżenie liczby płytek krwi w krwi obwodowej. Mechanizmy, za pomocą których anagrelid powoduje obniżenie liczby płytek krwi, są nadal przedmiotem badań.

Dane badań klinicznych wskazują, że anagrelid hamuje nadmierną dojrzewalność megakariocytów, przy czym to zjawisko jest zależne od dawki. W próbkach krwi uzyskanych od zdrowych ochotników przyjmujących anagrelid obserwowano zaburzenia w fazie postmitotycznej rozwoju megakariocytów, zmniejszenie ich rozmiarów i ploidii. W dawkach terapeutycznych anagrelid nie powoduje istotnej zmiany liczby leukocytów, wywiera słabe, klinicznie nieistotne obniżenie liczby erytrocytów.

Anagrelid hamuje fosfodiesterazę III cyklicznego AMP. Inhibitory fosfodiesterazy III cyklicznego AMP mogą powodować obniżenie agregacji płytek krwi. Jednakże istotne zmniejszenie agregacji płytek krwi obserwuje się po podaniu wyższych dawek, niż to konieczne do obniżenia liczby płytek krwi. Stosowanie anagrelidu nie prowadzi do istotnej zmiany takich parametrów jak czas krzepnięcia krwi i czas przeżycia płytek krwi, nie zmienia się przy tym morfologia szpiku kostnego. Stosowanie anagrelidu nie wpływa na ciśnienie tętnicze, częstość pulsu, parametry badania moczu i EKG.

Farmakokinetyka.

Po doustnym podaniu anagrelid jest szybko wchłaniany w przewodzie pokarmowym. 76 % zawartości kapsułki jest wchłaniane w jelitach.

Po doustnym podaniu anagrelidu w dawkach od 0,5 do 2,0 mg zachowana jest liniowość parametrów farmakokinetycznych. Po podaniu dawki anagrelidu 0,5 mg na czczo czas półtrwania leku w osoczu wynosi 1,3 godziny. Na podstawie tych danych optymalne stosowanie leku można uznać za od 2 do 4 razy na dobę.

Przy wielokrotnym przyjmowaniu anagrelid nie gromadzi się w osoczu krwi. Lek jest szybko przekształcany metabolicznie, główny metabolit wydzielany jest z moczem w ciągu 24 godzin, mniej niż 1 % wydzielane jest w niezmienionej formie.

Jednoczesne spożycie pokarmu spowalnia wchłanianie leku z przewodu pokarmowego. Dlatego po podaniu anagrelidu z posiłkiem lub po nim lek dłużej występuje we krwi niż po podaniu na czczo. Po podaniu dawki anagrelidu 0,5 mg po posiłku stwierdza się umiarkowane zmniejszenie biodostępności średnio o 14 %, przy jednoczesnym nieznacznym wydłużeniu czasu półtrwania w osoczu krwi do 1,8 godziny.

Badania farmakokinetyczne z jednorazowym podaniem 1 mg anagrelidu u chorych z ciężkim niedostatecznością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) nie wykazały istotnych zmian parametrów farmakokinetycznych.

Badania farmakokinetyczne z jednorazowym podaniem 1 mg anagrelidu u chorych ze średnim stopniem niedostateczności wątroby wskazują na wydłużenie okresu półwydalenia leku ośmiokrotnie.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie trombocytosemii u pacjentów z chorobami mieloproliferacyjnymi w celu zmniejszenia liczby płytek krwi, obniżenia ryzyka wystąpienia zatorowości oraz ograniczenia związanych z tym objawów, w tym objawów trombohemoragicznych (postacie przewlekłe choroby).

Przeciwwskazania.

Podwyższona indywidualna wrażliwość na składniki leku.

Umiarkowane lub ciężkie uszkodzenie wątroby (podwyższenie poziomu transaminaz powyżej 5-krotnej normy).

Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min).

Nie należy stosować leku w leczeniu ostrych, zagrażających życiu powikłań trombocytosemii.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Anagrelid – inhibitor fosfodiesterazy III. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania anagrelidu z innymi inhibitorami fosfodiesterazy III, takimi jak: milrynon, enoksymon, amrynon, olprinon i cyklostazol. Fluwoksamina i omeprazol mogą negatywnie wpływać na klirens anagrelidu. W zalecanych dawkach lek może nasilać działanie innych leków, które hamują lub modyfikują funkcję płytek krwi, np. kwasu acetylosalicylowego. U niektórych pacjentów z prawdziwą trombocytosemią, którzy jednocześnie leczono kwasem acetylosalicylowym i anagrelidem, wystąpiły przypadki masywnych krwawień. Przed rozpoczęciem jednoczesnego stosowania kwasu acetylosalicylowego i anagrelidu należy ocenić potencjalne ryzyko wystąpienia krwawień.

Badania farmakokinetyki przy jednoczesnym stosowaniu anagrelidu z warfaryną i dicygoxinem nie wykazały interakcji między tymi lekami.

W trakcie badań klinicznych najczęściej stosowano jednocześnie z anagrelidem następujące leki: acetaminofen, furosemid, środki żelazne, ranitydynę, hydroksymocznik, allopurynol. Nie zaobserwowano klinicznych objawów interakcji wymienionych leków z anagrelidem. Z doświadczeń praktycznych wiadomo, że siukralfat może utrudniać wchłanianie anagrelidu w przewodzie pokarmowym.

Jednoczesne stosowanie anagrelidu u pacjentów w połączeniu z flebotomią okazało się skuteczne, podobnie jak u pacjentów otrzymujących inną terapię skojarzoną z anagrelidem, tj. z hydroksymocznikiem, aspiryną, interferonem i środkami alkilującymi.

Szczególne środki ostrożności.

Zaburzenia funkcji wątroby. W przypadku łagodnych zaburzeń czynności wątroby należy stale monitorować funkcję wątroby w celu wczesnego wykrycia objawów hepatotoksyczności i kardiotoksyczności.

Anagrelid jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim stopniem niewydolności wątroby.

Niewydolność nerek. Potencjalne ryzyko i korzyści z zastosowania anagrelidu u pacjentów z niewydolnością nerek należy rozważyć przed włączeniem terapii anagrelidem.

Monitorowanie. Stosowanie leku wymaga starannego nadzoru nad pacjentem, w tym analizy krwi (hemoglobina, leukocyty i płytki krwi), oceny funkcji wątroby (ALT i AST) oraz nerek (kreatynina i mocznik w surowicy).

Leczenie anagrelidem u chorych z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz z zaburzeniami czynności wątroby powinno odbywać się pod stałą opieką personelu medycznego.

Płytki krwi. W ciągu 4 dni od zaprzestania przyjmowania leku liczba płytek krwi zaczyna wzrastać i do 10–14 dnia wraca do poziomu sprzed rozpoczęcia leczenia.

Anagrelidu nie należy stosować w leczeniu ostrych powikłań trombocytозu stanowiących zagrożenie dla życia.

Układ sercowo-naczyniowy. Obserwowano przypadki kardiomegalii i niewydolności serca.

Anagrelid powinien być stosowany u pacjentów w każdym wieku z chorobami lub podejrzeniem chorób układu sercowo-naczyniowego tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Pacjentom z chorobami układu sercowo-naczyniowego przed rozpoczęciem leczenia anagrelidem należy przeprowadzić badanie kardiologiczne (elektrokardiogram i echokardiogram), a także regularne kontrole podczas terapii ze względu na pozytywny efekt inotropowy anagrelidu i możliwe działania niepożądane na układ sercowo-naczyniowy, w tym wazodilatację, tachykardię, kołatanie serca i przewlekłą niewydolność serca.

Pacjenci w wieku podeszłym. Nie stwierdzono różnic w dawkowaniu leku, profilu i częstości występowania działań niepożądanych między pacjentami w wieku podeszłym (65 lat i więcej) a młodszych pacjentami.

Lek zawiera laktozę. Pacjenci z wrodzoną galaktozemią, zespołem złego wchłaniania glukozy lub galaktozy lub z niedoborem laktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie przeprowadzono badań bezpieczeństwa i skuteczności leku u kobiet w ciąży ani karmiących piersią. Stosowanie anagrelidu w czasie ciąży nie jest zalecane.

Jeśli kobieta stosuje anagrelid w czasie ciąży lub zajdzie w ciążę podczas przyjmowania leku, należy ją poinformować o ryzyku dla płodu.

Kobietom w wieku rozrodczym przyjmującym anagrelid należy zalecić stosowanie środków antykoncepcyjnych.

Nie wiadomo, czy anagrelid przenika z organizmu matki karmiącej piersią do mleka, dlatego biorąc pod uwagę niebezpieczeństwo działania leku na niemowlę, w przypadku konieczności stosowania leku w czasie karmienia piersią należy zaniechać karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pacjenci, u których podczas stosowania leku występują zawroty głowy, zaburzenia widzenia itp., powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Agrelid stosuje się doustnie.

Leczenie należy rozpoczynać pod stałym nadzorem medycznym.

Zalecana dawka początkowa anagrelidu wynosi 0,5 mg 4 razy na dobę lub 1,0 mg 2 razy na dobę. Dawkę tę należy utrzymywać przez 1 tydzień. Po upływie tygodnia dawkę można dostosowywać indywidualnie, dążąc do osiągnięcia minimalnej skutecznej dawki, która będzie wystarczająca do obniżenia/utrzymania liczby płytek krwi na poziomie poniżej 600×10⁹/l, a w idealnym przypadku – w zakresie od 150×10⁹/l do 400×10⁹/l.

Zwiększenie dawki leku nie powinno przekraczać 0,5 mg na dobę w ciągu jednego tygodnia. Maksymalna pojedyncza dawka leku nie powinna przekraczać 2,5 mg. Maksymalna dawka dobową stosowana w trakcie badań klinicznych wynosiła 10 mg/dobę.

W pierwszym tygodniu leczenia liczba płytek krwi powinna być oznaczana co 2 dni, a następnie co najmniej raz w tygodniu aż do ustalenia stałej dawki. Zazwyczaj zmniejszenie liczby płytek krwi obserwuje się w ciągu 14–21 dni od rozpoczęcia leczenia, a u większości pacjentów odpowiedni efekt terapeutyczny osiągany jest i utrzymywany przy dawce 1–3 mg/dobę.

Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów w wieku podeszłym.

Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z łagodnym upośledzeniem czynności wątroby należy rozważyć stosunek ryzyka do korzyści. Leczenie pacjentów z łagodnym upośledzeniem czynności wątroby należy rozpoczynać od dawki 0,5 mg/24 h, którą należy utrzymywać co najmniej przez tydzień pod ścisłym nadzorem układu sercowo-naczyniowego. Dawkę nie należy zwiększać o więcej niż 0,5 mg na tydzień.

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność anagrelidu u dzieci nie zostały ustalone. Choroby mieloproliferacyjne są rzadkie u pacjentów pediatrycznych i istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące tej grupy. W otwartym badaniu, w którym wzięło udział 17 pacjentów pediatrycznych w wieku od 7 do 14 lat oraz 18 dorosłych pacjentów (67 % z nich to osoby w wieku podeszłym powyżej 65 roku życia) z pierwotną trombocytemią, wykazano, że dawki i dawkowanie na jednostkę masy ciała, C_max i AUC anagrelidu były niższe u dzieci/podopiecznych w porównaniu z dorosłymi (C_max 48 %, AUC_t 55 %).

Anagrelid należy stosować u tej grupy pacjentów z ostrożnością.

Oczekiwane różnice farmakokinetyczne między dorosłymi a młodymi pacjentami, które mogą wystąpić u pacjentów z pierwotną trombocytemią, nie wymagają korekty dawki.

Przedawkowanie.

Zarejestrowano niewielką liczbę przypadków przedawkowania anagrelidu; objawy obejmowały tachykardię zatokową i wymioty.

Terapia w przypadku przedawkowania.

Nie istnieje specyficzny antydotum na anagrelid. W przypadku przedawkowania pacjent powinien być poddany ścisłemu nadzorowi medycznemu. Konieczne jest monitorowanie liczby płytek krwi. W przypadku przedawkowania stosowanie leku należy przerwać, aż do przywrócenia liczby płytek krwi do normy.

Anagrelid stosowany w dawkach wyższych niż zalecane powodował obniżenie ciśnienia tętniczego z okresową hipotensją. Dawka anagrelidu 5 mg może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego towarzyszonego zawrotami głowy.

Działania niepożądane.

Agrelid w niskich dawkach jest dobrze tolerowany. Większość przypadków działań niepożądanych jest łagodna i przemijająca, przy czym nie wymaga ona specjalnego leczenia w celu ich wyeliminowania.

Działania niepożądane u pacjentów z różnymi przyczynami chorób mieloproliferacyjnych mają praktycznie ten sam charakter i częstość. Większość działań niepożądanych jest łagodna, a ich częstość zmniejsza się w trakcie kontynuacji terapii. Jednak w niektórych przypadkach mogą występować również poważne działania niepożądane: niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, kardiomiopatia, kardiomegalia, całkowite blokady serca, migotanie przedsionków, zaburzenia krążenia mózgowego, zapalenie osierdzia, infiltraty w płucach, pneumofibroza, nadciśnienie płucne, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, wrzód żołądka i dwunastniczy, napady drgawkowe. Częstość występowania działań niepożądanych zwiększa się wraz ze wzrostem dawki leku.

Częstość występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 do <1/100); nieczęsto (≥ 1/10000 do < 1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); częstość nieznana (nie można określić na podstawie istniejących danych).

Bardzo częste działania niepożądane.

Ogólne: ból głowy.

Częste działania niepożądane.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: uczucie kołatania serca, tachykardia.

Ze strony układu pokarmowego: biegunka, nudności, wzdęcia, wymioty, ból brzucha.

Ze strony układu nerwowego: zawroty głowy, parestezje.

Ze strony układu oddechowego: duszność, zapalenie gardła, kaszel, ból w klatce piersiowej.

Ze strony skóry i jej włączników: obrzęki obwodowe, wysypka.

Ogólne: osłabienie, ból pleców, zatrzymanie płynu, zwiększona zmęczalność.

Ze strony układu krwiotwórczego i limfatycznego: anemia.

Rzadkie działania niepożądane.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: arytmia, krwawienia, choroby serca i naczyń, niewydolność serca, wazodylatacja, hipotensja lub nadciśnienie tętnicze, migrena, migotanie przedsionków, nadkomorowa tachykardia, komorowa tachykardia, omdlenia.

Ze strony układu pokarmowego: melena, dysfagia, niestrawność, anoreksja, zapalenie trzustki, krwawienia przewodu pokarmowego, zaparcia.

Ze strony układu krwiotwórczego i limfatycznego: trombocytopenia, krwawienia, limfadenopatia, pancytopenia, siniaki, krwawienia, zakrzepica.

Ze strony aparatu ruchu: bóle stawów, bóle mięśni, skurcze mięśni, zapalenie stawów, ból kości.

Ze strony układu nerwowego: depresja, bezsenność, dezorientacja, pobudzenie, amnezja, parestezje, hipestezja, suchość w ustach, halucynacje.

Ze strony metabolizmu: spadek masy ciała.

Ze strony układu oddechowego: zapalenie nosa, krwawienie z nosa, zapalenie zatok, zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, duszność, wodopłucze.

Ze strony skóry i jej włączników: potliwość, choroby skóry, owrzodzenia skóry, łysienie, zaburzenia pigmentacji skóry, świąd.

Ze strony narządów zmysłu: zez, zaburzenia wzroku i słuchu, zapalenie spojówek, zaburzenia pola widzenia, szumy w uszach.

Ze strony układu moczowo-płciowego: zwiększone oddawanie moczu, krwiomocz, dysuria, nietrzymanie moczu, impotencja.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych.

Ogólne: zespół grypopodobny, przypadkowe urazy, fotosensybilizacja, cellulitis, ból w klatce piersiowej, osłabienie, uczucie gorąca, dreszcze.

Infekcje: infekcje układu moczowo-płciowego.

Nieczęste działania niepożądane.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, kardiomegalia, kardiomiopatia, wągrodzie serca, wazodylatacja, hipotensja ortostatyczna.

Ze strony układu pokarmowego: zapalenie okrężnicy, zapalenie żołądka, krwawienie z dziąseł.

Ze strony układu nerwowego: senność, zaburzenia koordynacji, dysartria, migrena.

Ze strony metabolizmu: przyrost masy ciała.

Ze strony układu oddechowego: nadciśnienie płucne, infiltraty w płucach, wypływ do opłucnej, alergiczny alweolit.

Ze strony skóry i jej włączników: suchość skóry.

Ze strony narządów zmysłu: podwójne widzenie, szumy w uszach.

Ze strony układu moczowo-płciowego: nokturia, niewydolność nerek, niewydolność nerek, zapalenie nerek typu naczyniowo-mięśniowego.

Ogólne: ból, podwyższenie poziomu kreatyniny we krwi.

Częstość nieznana.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: zapalenie wątroby.

Okres ważności.

50 kapsułek w butelkach – 5 lat.

100 kapsułek w butelkach – 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 50 kapsułek w butelkach lub 100 kapsułek w butelkach.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. Pharmascience Inc.

Miejsce produkcji i adres siedziby producenta.

6111 Royalmount Avenue, 100, Montreal, Quebec H4P 2T4, Kanada /
6111 Royalmount Avenue, 100, Montreal, Quebec H4P 2T4, Canada.