Adrenalin-Darnytsia

INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leku Adrenalin-Darnitsia (Adrenalin-Darnitsia)

Sk³ad:

substancja czynna: epinephrine;

1 ml roztworu zawiera 1,82 mg epinephrine hydrochloride (adrenaline tartrate);

substancje pomocnicze: sodium metabisulfite (E 223), sodium chloride, woda do wstrzykiwañ.

Postaæ leku. Roztwór do wstrzykiwañ.

G³ówne cechy fizykochemiczne: przejrzysta bezbarwna lub lekko zabarwiona ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Nieglikozydowe leki kardiotoniczne. Leki adrenergiczne i dopaminergiczne. Kod ATC C01CA24.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Należy do hormonów naturalnych. Powstaje w wyniku metylowania noradrenaliny i magazynowania powstałej adrenaliny w tkance chromochłonnym istoty mózgowej nadnerczy. Jest adrenomimetykiem działającym na receptory α- i β-adrenergiczne. Adrenalina wykazuje większą powinowactwo względem receptorów α2-, β2- i β3-adrenergicznych, a mniejsze – względem receptorów α1- i β1-adrenergicznych.

Działanie wynika z aktywacji adenylocyklazy na wewnętrznej powierzchni błony komórkowej, zwiększenia stężenia cyklicznego AMP (cAMP) i Ca2+ wewnątrzkomórkowego. W bardzo niskich dawkach, przy szybkości podania mniejszej niż 0,01 μg/kg/min, może obniżać ciśnienie tętnicze wskutek rozszerzenia naczyń mięśni szkieletowych. Przy szybkości podania 0,04–0,1 μg/kg/min zwiększa częstość i siłę skurczów serca, objętość skurczową i minutową objętość wyrzutu krwi oraz obniża ogólną oporność naczyniową obwodową; przy szybkości powyżej 0,02 μg/kg/min zwęża naczynia, podnosi ciśnienie tętnicze (głównie skurczowe) i ogólną oporność naczyniową obwodową. Efekt presorowy może powodować krótkotrwałe odruchowe spowolnienie częstości skurczów serca. Rozluźnia mięśnie gładkie oskrzeli. Dawki powyżej 0,3 μg/kg/min obniżają przepływ krwi przez nerki, ukrwienie narządów wewnętrznych, napięcie i perystaltykę przewodu pokarmowego. Rozszerza źrenice, sprzyja zmniejszeniu produkcji cieczy wewnątrzgałkowej i obniżeniu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Powoduje hiperglikemię (wzmacnia glikogenolizę i glukoneogenezę) oraz zwiększa stężenie w plazmie wolnych kwasów tłuszczowych. Zwiększa przewodnictwo, pobudliwość i automatyzm mięśnia sercowego. Zwiększa zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Hamuje wywoływane antygenami uwalnianie histaminy i leukotrienów, likwiduje skurcz oskrzelików i zapobiega rozwojowi obrzęku ich błony śluzowej. Działając na receptory α-adrenergiczne znajdujące się w skórze, błonach śluzowych i narządach wewnętrznych, powoduje zwężenie naczyń, zmniejszenie szybkości wchłaniania środków znieczulenia miejscowego, wydłuża czas działania i zmniejsza toksyczne działanie znieczulenia lokalnego. Stymulacja receptorów β2-adrenergicznych wiąże się z nasileniem wydzielania jonów K+ z komórek i może prowadzić do hipokaliemii. Po podaniu do wnętrza jamistego prącia zmniejsza napełnienie krwią ciał jamistych. Efekt terapeutyczny rozwija się praktycznie natychmiast po podaniu dożylnym (czas działania – 1–2 minuty), po 5–10 minutach po podaniu podskórnie (maksymalny efekt – po 20 minutach), przy wstrzyknięciu do mięśni czas początku działania jest zmienny.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Po podaniu do mięśni lub podskórnie wchłania się dobrze. Czas osiągnięcia maksymalnej stężenia w krwi (Tmax) po podaniu podskórnej i do mięśni wynosi 3–10 minut.

Rozkład. Przenika przez łożysko, do mleka matki, nie przenika przez barierę krew–mózg.

Metabolizm. Metabolizowana jest głównie przez dwa enzymy – katechol-O-metylotransferazę, która przekształca adrenalina w wątrobie i innych tkankach w metanefrynę, oraz monoaminooksydazę, dzięki której przekształca się w kwas wanilinowo-migdałowy.

Wydalanie. Metabolity wydzielane są głównie w postaci koniugatów z kwasem siarkowym oraz w mniejszym stopniu z moczem w postaci glukuronidów. Okres półwydalenia (T1/2) wynosi 1–2 minuty.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Reakcje alergiczne natychmiastowego typu: wstrząs anafilaktyczny rozwijający się po podaniu leków lub surowic albo po kontakcie z alergenami; astma oskrzelowa – łagodzenie napadu; asystolia; zatrzymanie serca; wydłużenie działania leków przeciwbólowych miejscowego działania; blokada przedsionkowo-komorowa III stopnia, która nagle się rozwinęła.

Przeciwwskazania.

Podwyższona indywidualna wrażliwość na składniki leku; przerostowa kardiomiopatia obturacyjna; ciężki zwężenie aorty; tachyarytmia; migotanie komór; feochromocytoma; pierwotnie zamknięty kąt tęczówki; wstrząs (z wyjątkiem anafilaktycznego); znieczulenie ogólne z zastosowaniem środków wziewnych: fluorotanu, cyklopropanu, chloroformu; II okres porodu; stosowanie na obszarach palców rąk i stóp, nosa, narządów płciowych.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Antagonistami adrenaliny są blokery receptorów α- i β-adrenergicznych.

Przy jednoczesnym stosowaniu leku z innymi środkami możliwe są:

z analgetykami narkotycznymi i lekami uspokajającymi – osłabienie ich działania;

z glikozydami nasierdziowymi, chinidyną, trójpierścieniowymi lekami przeciwwdepresyjnymi, dopaminą, środkami do znieczulenia wziewnego (chloroform, enfluran, halotan, izofluran, metoksyfluran), kokainą – zwiększenie ryzyka wystąpienia arytmii;

z innymi lekami sympatykomimetycznymi – nasilenie działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego;

z lekami przeciw nadciśnieniu (w tym z diuretykami) – zmniejszenie ich skuteczności;

z inhibitorami monoaminooksydazy (w tym furazolidonem, prokarbazyną, selegiliną) – nagłe i wyraźne podwyższenie ciśnienia tętniczego, kryz hipertermiczny, ból głowy, arytmie serca, wymioty;

z nitratami – osłabienie ich działania terapeutycznego;

z fenoxybenzamidem – nasilenie działania hipotensyjnego i tachykardia;

z fenytoiną – nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego i bradykardia zależne od dawki i szybkości podania adrenaliny;

z lekami zawierającymi hormony tarczycy – wzajemne nasilenie działania;

z astemizolem, cyzaprydem, terfenadyną – wydłużenie interwału QT w EKG;

z diatrizoatem, kwasem jotalamowym lub joksaglowym – nasilenie działań neurologicznych;

z alkaloidami szczawiu – nasilenie działania wazokonstrykcyjnego aż do wyraźnej ischemii i rozwoju gangreny;

z lekami hipoglikemizującymi (w tym z insulina) – zmniejszenie działania hipoglikemizującego.

Szczególne zasady stosowania.

Wstrzykiwanie do wnętrza serca należy stosować w przypadku asystolii, gdy inne metody jej wyeliminowania są niedostępne; istnieje wtedy podwyższone ryzyko rozwoju tamponady serca i napięciowego napięcia opłucnowego.

W razie potrzeby przeprowadzenia infuzji należy używać urządzenia z aparatem pomiarowym w celu regulacji prędkości infuzji. Infuzję należy przeprowadzać do dużej, najlepiej do żyły centralnej.

Podczas przeprowadzania infuzji zaleca się monitorowanie stężenia K+ w surowicy krwi, ciśnienia tętniczego, diurezy, EKG, ciśnienia w żyłach centralnych, ciśnienia w tętnicy płucnej.

Stosowanie leku u chorych na cukrzycę powoduje nasilenie glikemii, w związku z czym konieczne są wyższe dawki insuliny lub pochodnych sulfoniliemów.

Nie zaleca się długotrwałego stosowania adrenaliny, ponieważ może dojść do zwężenia naczyń obwodowych, co prowadzi do rozwoju martwicy lub gangreny.

Po zakończeniu leczenia dawkę adrenaliny należy stopniowo zmniejszać, ponieważ nagłe odstawienie terapii może prowadzić do ciężkiej hipotensji.

Z ostrożnością stosować u chorych z arytmią komorową, chorobą niedokrwienną serca, migotaniem przedsionków, nadciśnieniem tętniczym, nadciśnieniem płucnym, zawałem mięśnia sercowego (w przypadku konieczności zastosowania leku podczas zawału mięśnia sercowego należy pamiętać, że adrenalina może nasilać niedokrwienie na skutek zwiększenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen), z kwasością metaboliczną, hiperkapnią, hipoksją, hipowolemją, nadczynnością tarczycy, u pacjentów z chorobami okluzyjnymi naczyń (embolia tętnicza, miażdżyca, choroba Burgera, uraz zimny, endarteriopatia cukrzycowa, choroba Raynauda; ze względu na ryzyko wystąpienia martwicy i gangreny należy kontrolować stan obiegu obwodowego), miażdżycą mózgową, chorobą Parkinsona, zespołem padaczkowym, przerostem gruczołu krokowego.

W przypadku hipowolemii przed zastosowaniem sympatykomimetyków należy przeprowadzić odpowiednie nawodnienie pacjentów.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Nie przeprowadzono kontrolowanych badań dotyczących stosowania adrenaliny u kobiet w ciąży.

Nie stosować podczas porodu w celu korekty hipotensji tętniczej, ponieważ lek może wydłużać II okres porodu na skutek rozluźnienia mięśni macicy. Wstrzyknięcie w dużych dawkach w celu osłabienia skurczów macicy może spowodować długotrwałą atonię macicy z krwawieniem.

W razie konieczności zastosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

W okresie leczenia lekiem nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych ani wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności wymagających zwiększonej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Sposób stosowania i dawki.

Lek stosować podskórnie, domięśniowo, czasem dożylnie lub dożylnie kroplowo.

Dorosłym.

Anafilaktyczny wstrząs: lek podaje się powoli dożylnie w dawce 0,5 ml w postaci rozcieńczonej (pojedynczą dawkę rozpuszcza się w 20 ml 40 % roztworu glukozy). W dalszym ciągu, w razie potrzeby, kontynuuje się dożylne wlewanie kroplowe z szybkością 1 μg/min, w tym celu 1 ml roztworu adrenaliny rozpuszcza się w 400 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu lub 5 % roztworu glukozy. Jeżeli stan pacjenta na to pozwala, bardziej wskazane jest domięśniowe lub podskórne podanie 0,3-0,5 ml leku w postaci rozcieńczonej lub nierozcieńczonej.

Astma oskrzelowa: lek podaje się podskórnie w dawce 0,3-0,5 ml w postaci rozcieńczonej lub nierozcieńczonej. W razie potrzeby powtarzania podania tę dawkę można podawać co 20 minut (do 3 razy). Możliwe jest również dożylne podanie 0,3-0,5 ml leku w postaci rozcieńczonej (pojedynczą dawkę rozpuszcza się w 20 ml 40 % roztworu glukozy).

Jako środek zwężający naczynia: lek podaje się dożylnie kroplowo z szybkością 1 μg/min (możliwe zwiększenie do 2-10 μg/min).

Asystolia: lek podaje się wewnątrdziołowo w dawce 0,5 ml w postaci rozcieńczonej (pojedynczą dawkę rozpuszcza się w 10 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu).

Zabiegi resuscytacyjne (zatrzymanie serca, III stopnia blokada AV o ostrym przebiegu): lek podaje się powoli dożylnie po 1 ml co 3-5 minut w postaci rozcieńczonej.

Przedłużenie działania środków znieczulenia miejscowego: lek stosuje się w stężeniu 1:50000-1:100000. Dawkowanie zależy od rodzaju środka znieczulającego.

Dzieciom.

Asystolia u noworodków: lek podaje się powoli dożylnie w dawce 10-30 μg/kg masy ciała co 3-5 minut.

Anafilaktyczny wstrząs: lek podaje się podskórnie lub domięśniowo w dawce 10 μg/kg masy ciała (maksymalnie – do 0,3 mg). W razie potrzeby powtarza się podanie co 15 minut (do 3 razy).

Bronchospazm: lek podaje się podskórnie w dawce 10 μg/kg masy ciała (maksymalnie – do 0,3 mg). W razie potrzeby powtarza się podanie co 15 minut (do 3-4 razy) lub co 4 godziny.

Dzieci.

Lek można stosować u dzieci.

Przedawkowanie.

Objawy: nadmierne podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachyarytmia przechodząca w bradykardię, zaburzenia rytmu serca (w tym migotanie przedsionków i komór), zimne i blade skóry, wymioty, strach, niepokój, drżenie, ból głowy, kwasica metaboliczna, zawał mięśnia sercowego, krwotok do mózgu (szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku), obrzęk płuc, niewydolność nerek, skutek śmiertelny. Przy podaniu w dużych dawkach (minimalna dawka śmiertelna przy podaniu podskórnym – 10 ml 0,18 % roztworu) rozwija się midriaza, znaczne podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, która może przejść w migotanie komór.

Leczenie: przerwanie podawania leku. Przedawkowanie adrenaliny można skorygować stosując α- i β-adrenoblokery, szybko działające nitraty. W przypadku ciężkich powikłań wymagana jest terapia kompleksowa. Przy arytmii podaje się β-adrenoblokery w sposób dożylno-podskórny.

Działania niepożądane.

Przy stosowaniu leku możliwe jest wystąpienie poniższych działań niepożądanych.

Ze strony przewodu pokarmowego: nudności, wymioty, anoreksja.

Ze strony nerek i układu moczowego: rzadko – trudności i ból podczas oddawania moczu (przy przeroście prostaty).

Ze strony przemiany materii i metabolizmu: hipokaliemia, hiperglikemia.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, drżenie, zawroty głowy, pobudzenie nerwowe, mimowolne skurcze mięśni, u pacjentów z chorobą Parkinsona możliwe nasilenie sztywności i drżenia.

Ze strony psychiki: stan lękowy, zaburzenia psychoneurotyczne, pobudzenie psychomotoryczne, dezorientacja, zaburzenia pamięci, zachowanie agresywne lub panikujące, zaburzenia przypominające schizofrenię, paranoja, zaburzenia snu.

Ze strony serca: dławica piersiowa, bradykardia lub tachykardia, uczucie przyspieszonego bicia serca, duszność; przy wysokich dawkach – arytmie komorowe; rzadko – arytmia, ból w klatce piersiowej; zmiany na EKG (w tym obniżenie amplitudy załamka T).

Ze strony naczyń: obniżenie lub podwyższenie ciśnienia tętniczego (nawet przy podskórnej iniekcji w dawkach standardowych – ze względu na podwyższone ciśnienie tętnicze możliwe są krwotoki podpajęczynówkowe i porażenie połowicze).

Ze strony układu odpornościowego: obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka skórna, zespół wielopostaciowej rumieniowatej.

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu wstrzyknięcia: ból lub uczucie pieczenia w miejscu wstrzyknięcia do mięśnia; zmęczenie, nasilone pocenie się, zaburzenia termoregulacji (uczucie zimna lub gorąca), zimne kończyny; przy powtarzanych wstrzyknięciach adrenaliny może wystąpić martwica z powodu działania naczyń zwężających adrenaliny (w tym martwica wątroby lub nerek).

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w opakowaniu pierwotnym w temperaturze od 2 °C do 8 °C. Nie zamarzać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie mieszać w jednej strzykawce z roztworami kwasów, zasad i utleniaczy ze względu na możliwość reakcji chemicznej z substancją czynną.

Opakowanie.

Po 1 ml w ampułce; po 5 ampułek w blistrze; 2 blistry w opakowaniu kartonowym; po 10 ampułek w blistrze; 1 blister w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka Akcyjna „Wytwórnia Farmaceutyczna „Darnytsia”.

Adres producenta i miejsce wykonywania działalności.