TOMUDEX

Ulotka informacyjna: informacje dla pacjenta

TOMUDEX 2 mg proszek do sporządzenia roztworu do wlewania

Raltitrexed
Należy uważnie przeczytać cały ten ulotnik przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera on ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotnik. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotniku, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszego ulotnika:

1. Co to jest Tomudex i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Tomudex
3. Jak stosować Tomudex
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Tomudex
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Tomudex i do czego służy

Tomudex zawiera substancję czynną raltitrexed, która jest stosowana w chemioterapii i należy do grupy antymetabolitów – analogów kwasu foliowego.
Tomudex jest stosowany:

• w celu złagodzenia objawów zaawansowanego raka jelita grubego
• w połączeniu z innym lekiem (cisplatyna) w leczeniu nieoperacyjnego nowotworu płucnego (łagodnie rosnącego mezotelioma opłucnej) u pacjentów, którzy wcześniej nie byli leczeni tymi lekami.

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem Tomudex

NIE stosuj Tomudex

• jeśli jest uczulony na raltitrekseb lub leki podobne do niego lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli ma ciężkie zaburzenia funkcji nerek (klirens kreatyniny < 25 ml/min)
• jeśli jest w ciąży lub karmi piersią

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem Tomudex.
Tomudex należy podawać wyłącznie przez lekarza doświadczonych w chemioterapii przeciwnowotworowej lub w każdym razie pod jego nadzorem.
Lekarz będzie Cię dokładnie obserwować w celu wykrycia ewentualnych działań niepożądanych, w szczególności dotyczących przewodu pokarmowego (biegunka lub stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej) oraz szpiku kostnego (obniżenie liczby białych krwinek zwanych neutrofilami, co wiąże się z ryzykiem infekcji, płytek krwi) i w razie potrzeby zmniejszy dawkę lub opóźni leczenie.
Stosuj Tomudex z ostrożnością, jeśli:

• ma obniżoną funkcję szpiku kostnego.
• ogólny stan Twojego zdrowia jest niezadowalający.
• był poddany radioterapii.
• ma łagodne lub umiarkowane zaburzenia funkcji wątroby.
• jest pacjentem starszym.

Przed rozpoczęciem leczenia i przed każdym kolejnym zabiegiem należy wykonać kompletny morfologię krwi (wzór krwi białej i płytki krwi, transaminazy wątrobowe, bilirubina i kreatynina surowicy).
Dzieci
Zastosowanie Tomudex nie jest zalecane u dzieci, ponieważ skuteczność i tolerancja nie zostały ocenione u tej grupy pacjentów.
Inne leki i Tomudex
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjmować inne leki.
Nie należy przyjmować bezpośrednio przed lub podczas podawania Tomudex innych leków, które mogą wpływać na jego działanie przeciwnowotworowe, w tym:

• kwas folinowy
• kwas foliowy
• suplementy witaminowe

Cisplatyna
Jednoczesne stosowanie cisplatyny może zwiększyć toksyczność Tomudex, dlatego ta kombinacja powinna być stosowana z ostrożnością.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz zajście w ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed podaniem tego leku.
Ciąża
Nie należy stosować Tomudex w czasie ciąży ani jeśli istnieje potencjalne ryzyko zajścia w ciążę podczas leczenia.
Przed rozpoczęciem leczenia Tomudex należy potwierdzić brak ciąży.
Należy unikać zajścia w ciążę, jeśli jeden z partnerów przyjmuje Tomudex. Zaleca się również unikanie poczęcia przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.
Karmienie piersią
Nie należy stosować Tomudex, jeśli karmisz piersią.
Płodność
Badania nad płodnością przeprowadzone na szczurach wskazują, że Tomudex może powodować bezpłodność u samców szczurów. Płodność powracała do normy po 3 miesiącach od zakończenia terapii.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie należy kierować pojazdów ani obsługiwać maszyn z powodu możliwego dyskomfortu lub osłabienia mięśni po zastosowaniu Tomudex.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, czyli jest zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Tomudex

Lek Tomudex będzie podawany dożylnie w jednorazowej infuzji trwającej 15 minut przez lekarza lub pielęgniarkę. W razie jakichkolwiek wątpliwości skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Dawka
Dawkę ustali lekarz, uwzględniając powierzchnię Twojego ciała, specyficzne okoliczności wymienione w punkcie 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”, odpowiedź na leczenie oraz brak toksyczności. Leczenie może być powtarzane co 3 tygodnie.
Stosowanie u dzieci
Stosowanie Tomudexu nie jest zalecane u dzieci, ponieważ nie oceniano skuteczności i tolerancji u tej grupy pacjentów.
Pacjenci z niewydolnością nerek
U pacjentów z nieprawidłowymi wartościami czynności nerek (stężenie kreatyniny) eliminację kreatyniny z krwi należy ocenić lub obliczyć na początku terapii oraz przed każdym kolejnym leczeniem.
Jeśli zastosujesz więcej Tomudexu niż należy
Ponieważ lek ten jest podawany w szpitalu, mało prawdopodobne jest podanie niewłaściwej ilości. Jeśli jednak masz jakiekolwiek wątpliwości, porozmawiaj z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Tomudex stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego może powodować następujące
działania niepożądane:
Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• nieprawidłowe zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia)
• anemia
• nadmierne chudnięcie (anoreksja)
• nudności, biegunka, wymioty
• trudności z wypróżnieniem (zaparcia), ból brzucha
• podrażnienie skóry (osutka)
• brak energii i osłabienie mięśni (astenia)
• gorączka
• zapalenie błon śluzowych (mukorytka)
• podwyższenie wartości transaminaz we krwi (GOT i GTP)

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)

• zwiększenie ilości płynu pod skórą (cellulitis)
• nadmierna reakcja organizmu na infekcję bakteryjną (sepsa)
• choroba z objawami przypominającymi grypę
• zmniejszenie liczby płytek krwi we krwi (trombocytopenia)
• utrata płynów z organizmu (odwodnienie)
• ból głowy
• skurcze mięśni (hipertonia)
• zmiany w smaku
• zapalenie białej błony oka (zapalenie spojówek)
• zapalenia jamy ustnej oraz palenie lub bóle w żołądku (stomatyt, niestrawność, owrzodzenia jamy ustnej)
• podwyższenie stężenia bilirubiny we krwi (hiperbilirubinemia)
• wypadanie włosów (alopecia), swędzenie, pocenie się
• ból/zapalenie stawów (artralgia)
• gromadzenie się płynu w kończynach dolnych (obrzek obwodowy)
• ból
• niedomaganie
• spadek masy ciała
• podwyższenie stężenia fosfataz alkalicznych we krwi

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100)

• odwarstwienie się skóry (deskwamacja)

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania

• krwawienie przewodu pokarmowego

Tomudex w połączeniu z Cisplatyną stosowany w leczeniu raka płuc może powodować
następujące działania niepożądane:
Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• infekcje spowodowane spadkiem liczby białych krwinek we krwi (neutrofile), kaszel, duszność (dyspnę), ból w klatce piersiowej (niezwiązany z sercem lub opłucną), ból opłucnej
• ból głowy, zawroty głowy
• choroba układu nerwowego (neuropatia czuciowa)
• szum w uszach (tinnitus)
• nudności, wymioty, zaparcia, biegunka
• anoreksja
• zapalenie jamy ustnej/gardła (stomatyt/faryngit)
• wypadanie włosów (alopecia)
• zmęczenie
• gromadzenie się płynów (obrzęk)
• gorączka towarzysząca zmniejszeniu liczby białych krwinek we krwi (neutropenia)

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)

• spadek liczby białych krwinek (leukopenia)
• utrata słuchu
• ból brzucha, zapalenie ściany żołądka (grypa żołądka)
• pocenie się, odwodnienie
• podrażnienie skóry (rumień)/odwarstwienie się skóry
• ból/zapalenie stawów (artralgia)
• spadek masy ciała

Leukopenia (szczególnie neutropenia), anemia i trombocytopenia, pojedynczo lub w połączeniu, są zwykle łagodne do umiarkowanych i pojawiają się w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia, z powrotem do normy do trzeciego tygodnia.
Może wystąpić ciężka leukopenia (szczególnie neutropenia) i trombocytopenia, które mogą zagrozić życiu lub być śmiertelne, szczególnie jeśli towarzyszą im objawy toksyczności przewodu pokarmowego.
Nudności i wymioty są zazwyczaj łagodne i pojawiają się w pierwszym tygodniu leczenia Tomudexem, odpowiadają na leki przeciwwymiotne.
Biegunka i wymioty mogą być ciężkie, a jeśli nie zostaną leczone, mogą prowadzić do odwodnienia, hipowolemii i zaburzeń czynności nerek.
Po pierwszym tygodniu leczenia Tomudexem astenia i gorączka były zazwyczaj łagodne do umiarkowanych i odwracalne. Może wystąpić ciężka astenia, która może być związana z niedomaganiem i zespołem przypominającym grypę.
Podwyższenie poziomu GOT i GPT jest zazwyczaj bezobjawowe i samoograniczające się, o ile nie towarzyszy mu postęp choroby nowotworowej.
Krwawienie przewodu pokarmowego może być związane z mukorytką i/lub trombocytopenią.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie ma na tej liście, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem http://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w uzyskaniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Tomudex

Przechowywać w temperaturze nie przekraczającej 25°C. Utwardzoną buteleczkę należy trzymać w tekturowym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Po odtworzeniu Tomudex jest chemicznie stabilny przez 24 godziny w temperaturze 25°C w normalnych warunkach oświetlenia.
Odtworzony roztwór Tomudex może być przechowywany w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C) przez maksymalnie 12 godzin.
Trzymać ten lek poza zasięgiem i wzrokiem dzieci.
Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucać żadnych leków do ścieków ani do odpadów domowych. Należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używa się. Pomogą one w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Tomudex

• Substancją czynną jest raltitrexed 2 mg
• Pozostałe składniki to mannitol, dwunastowodny fosforan sodu dwuazotowego, wodorotlenek sodu

Opis wyglądu Tomudex i zawartość opakowania
Proszek do sporządzenia roztworu do wlewu: 1 fiolka po 2 mg
Właściciel pozwolenia na wprowadzenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na wprowadzenie do obrotu
Pfizer Italia S.r.l.
Via Isonzo, 71
04100 Latina
Producent
Pfizer Service Company BVBA
Hoge Wei 10
1930 Zaventem
Belgia

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

W celu uzyskania informacji dotyczących przepisywania leku, należy zapoznać się z Podsumowaniem Właściwości Produktu.
Pacjenci dorośli
Przed rozpoczęciem leczenia całkowita liczba leukocytów powinna być większa niż 4000/mm³, liczba neutrofili większa niż 2000/mm³, a liczba płytek krwi większa niż 100 000/mm³.
W przypadku wystąpienia toksyczności podawanie kolejnej dawki należy opóźnić, aż do ustąpienia objawów toksycznych.
Po zmniejszeniu dawki wszystkie kolejne dawki należy podawać w dawce zmniejszonej.
Zalecana dawka wynosi 3 mg/m², rozcieńczona w 50–250 ml roztworu chlorku sodu 0,9% lub roztworu glukozy 5%, podawana dożylnie w formie krótkiej infuzji. Zaleca się podawanie infuzji w ciągu 15 minut.
Do fiolki zawierającej roztwór Tomudex nie należy dodawać innych leków. W przypadku braku toksyczności leczenie można powtarzać co 3 tygodnie.
Leczenie Tomudexem należy przerwać w przypadku wystąpienia toksyczności przewodu pokarmowego (biegunka lub mucoza) stopnia 4 wg skali WHO lub toksyczności przewodu pokarmowego stopnia 3 wg skali WHO towarzyszącej toksyczności hematologicznej stopnia 4 wg skali WHO.
Niezbędne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń dotyczących zmniejszania dawki, ponieważ potencjalna toksyczność może być śmiertelna lub stanowić zagrożenie dla życia, jeśli dawka nie zostanie odpowiednio zmniejszona lub leczenie nie zostanie wstrzymane.
Cisplatyna
W przypadku stosowania w połączeniu z Tomudexem, cisplatynę należy podawać po każdej infuzji Tomudexu. Zalecana dawka cisplatyny wynosi 80 mg/m², podawana dożylnie w ciągu 1–2 godzin. W przypadku toksyczności kolejną dawkę należy wstrzymać, aż do ustąpienia objawów toksycznych, podobnie jak w przypadku Tomudexu. Pacjenci powinni otrzymać odpowiednie nawodnienie przed i po podaniu cisplatyny oraz mogą wymagać terapii przeciwko wymiotom. W celu uzyskania dodatkowych informacji dotyczących dawkowania i sposobu podawania cisplatyny należy zapoznać się z Podsumowaniem Właściwości Produktu dla tego leku.
Pacjenci z niewydolnością nerek
U pacjentów z nieprawidłowymi wartościami stężenia kreatyniny w surowicy należy ocenić lub obliczyć klirens kreatyniny na początku terapii oraz przed każdym kolejnym zabiegiem leczniczym.
Takie samo postępowanie należy zastosować u pacjentów z prawidłowymi wartościami stężenia kreatyniny w surowicy, które mogą nie odpowiadać rzeczywistemu klirensowi kreatyniny z powodu czynników związanych z wiekiem lub utratą masy ciała.
W przypadku klirensu kreatyniny mniejszego lub równego 65 ml/min zaleca się następujące zmniejszenie dawki:
Dostosowanie dawki w przypadku niewydolności nerek

Klirens kreatyniny Procent dawki 3 mg/m² Odstęp między dawkami

65 ml/min pełna dawka co 3 tygodnie
55–65 ml/min 75% co 4 tygodnie
25–54 ml/min 50% co 4 tygodnie
< 25 ml/min brak leczenia ----------

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby. Jednakże, ponieważ część leku jest wydalana kałem, a pacjenci z niewydolnością wątroby zazwyczaj stanowią grupę o złym rokowaniu, w przypadku łagodnej lub umiarkowanej niewydolności wątroby leczenie należy stosować ostrożnie (patrz rozdział: Środki ostrożności podczas stosowania). Tomudex nie był badany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, żółtaczką lub dekompensowaną niewydolnością wątroby, a jego stosowanie u tych pacjentów nie jest zalecane.
Instrukcje dotyczące rekonstytucji i rozcieńczania
Tomudex należy rekonstytuować, dodając do zawartości każdej fiolki (zawierającej 2 mg raltitreksedu) 4 ml wody do wstrzykiwań w celu uzyskania roztworu o stężeniu 0,5 mg/ml.
Następnie dawkę dostosowaną do indywidualnego pacjenta należy dodatkowo rozcieńczyć w 50–250 ml roztworu chlorku sodu 0,9% lub roztworu glukozy 5% i podać w formie krótkiej infuzji dożylnej w ciągu 15 minut.
Stabilność chemiczna i fizyczna rozcieńczonych roztworów do infuzji została potwierdzona przez 24 godziny w temperaturze 25°C i normalnych warunkach oświetlenia.
Ani Tomudex, ani substancje przeznaczone do rekonstytucji lub rozcieńczania nie zawierają konserwantów ani środków bakteriostatycznych.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, roztwory rekonstytuowane i rozcieńczone należy stosować natychmiast. Jeżeli nie są stosowane natychmiast, czasy przechowywania i warunki przechowywania przed użyciem pozostają w gestii użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 12 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie zostały wykonane w warunkach kontrolowanego, bezpiecznego środowiska aseptycznego.
Zaleca się rozpoczęcie podawania roztworu otrzymanego po rozcieńczeniu w roztworze chlorku sodu 0,9% lub roztworze glukozy 5% jak najszybciej po jego przygotowaniu.
Roztwór ten należy całkowicie wykorzystać w ciągu 24 godzin od momentu przygotowania rekonstytuowanego produktu lub usunąć.
Roztwory rekonstytuowane lub rozcieńczone nie muszą być chronione przed światłem.
Nie należy przechowywać częściowo wykorzystanych fiol lub roztworów rekonstytuowanych w celu późniejszego użycia u pacjenta.
Każdą pozostałość rekonstytuowanego lub rozcieńczonego produktu należy usunąć zgodnie z procedurami przewidzianymi dla leków cytotoksycznych.
Rekonstytucję Tomudexu należy przeprowadzać przez doświadczony personel w wydzielonym miejscu przeznaczonym do przygotowywania leków cytotoksycznych. Przygotowywania leków cytotoksycznych, takich jak Tomudex, nie powinny wykonywać kobiety w ciąży.
Rekonstytucję należy przeprowadzać zazwyczaj w instalacji o częściowym ograniczeniu przestrzeni, wyposażonej w systemy wyciągowe, takie jak szafki laminarne, a powierzchnie robocze należy pokryć jednorazowym papierem pochłaniającym z plastikową warstwą podkładki.
Należy nosić odpowiednie odzież ochronną, w tym jednorazowe rękawiczki chirurgiczne i jednorazowe okulary ochronne. W przypadku kontaktu z powierzchnią skóry należy dokładnie wypłukać wodą. W przypadku przypadkowego zabłysku do oczu należy przepłukać wodą bieżącą, trzymając powieki szeroko otwarte, przez co najmniej 10 minut. Należy skonsultować się z lekarzem.
Każde wylewanie należy wyczyścić zgodnie z standardowymi procedurami.
Materiał przeznaczony do zniszczenia należy usuwać poprzez spalanie zgodnie z procedurami przewidzianymi dla leków cytotoksycznych.
Przedawkowanie
Nie są dostępne klinicznie przetestowane antydoty. W przypadku przypadkowego przedawkowania dane prekliniczne sugerują rozważenie podania kwasu folinowego, który na podstawie doświadczeń klinicznych z innymi lekami z tej samej klasy może być podawany w dawce 25 mg/m² dożylnie co 6 godzin. Im dłuższy czas między podaniem Tomudexu a podaniem kwasu folinowego, tym mniejsza może być skuteczność kwasu folinowego w przeciwdziałaniu efektom toksycznym.
Objawy przedawkowania mogą łatwo objawiać się w formie cięższych postaci działań niepożądanych niż te oczekiwane po podaniu leku. Pacjentów należy więc dokładnie monitorować pod kątem wystąpienia toksyczności przewodu pokarmowego i hematologicznej. W leczeniu takiej toksyczności należy stosować leczenie objawowe oraz standardowe środki wspomagające.