Sintredius

Ulotka informacyjna: informacje dla pacjenta

Sintredius 1,0 mg/ml roztwór doustny

Prednisolonum natrii phosphoricum
Przeczytaj uważnie całą tę ulotkę zanim zacznie Pan/Pani stosować ten lek,
ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Pana/Pani.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego jej przeczytania.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Pana/Pani. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli ich objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nie wymienione w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Sintredius jest lekiem steroidowym, przepisywanym w różnych stanach, w tym poważnych chorobach.
• Należy go przyjmować regularnie, aby osiągnąć maksymalny efekt terapeutyczny.
• Nie przerywaj stosowania tego leku bez konsultacji z lekarzem. Może być konieczne stopniowe zmniejszenie dawki.
• U niektórych osób Sintredius może powodować działania niepożądane (patrz punkt 4 poniżej). Niektóre działania niepożądane, takie jak zaburzenia nastroju (uczucie depresji lub „euforii”) czy dolegliwości żołądkowe, mogą wystąpić od razu. Jeśli wystąpią jakiekolwiek dolegliwości, kontynuuj przyjmowanie roztworu doustnego, ale natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
• Niektóre działania niepożądane mogą pojawić się dopiero po tygodniach lub miesiącach. Obejmują one osłabienie rąk i nóg lub obrzęk twarzy (więcej informacji zawarto w punkcie 4).
• Unikaj kontaktu z osobami chorymi na ospę wietrzną lub odrę, jeśli nigdy wcześniej nie chorowałeś/łaś na te choroby. Mogą one przebiegać u Ciebie w ciężkiej formie. W przypadku kontaktu z osobą chorymi na ospę wietrzną lub odrę, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Kontynuuj czytanie tej ulotki. Zawiera ona inne informacje dotyczące bezpiecznego i skutecznego stosowania tego leku, które mogą być szczególnie ważne dla Ciebie.
Sintredius – informacje o korzyściach
Sintredius należy do grupy leków zwanych steroidami. Pełna nazwa brzmi glikokortykosteroidy. Glikokortykosteroidy występują naturalnie w organizmie i pomagają utrzymać zdrowie oraz samopoczucie. Podawanie dodatkowej ilości glikokortykosteroidów (takich jak prednizolon) jest skuteczną metodą leczenia różnych chorób, w których występuje stan zapalny w organizmie. Sintredius zmniejsza stan zapalny, który w przeciwnym razie mógłby nasilić przebieg choroby. Aby osiągnąć maksymalny efekt, należy stosować ten lek regularnie.
Spis treści niniejszej ulotki

1. Sintredius: co to jest i w jakim celu stosowany
2. Co należy wiedzieć przed przyjmowaniem Sintredius
3. Jak stosować Sintredius
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Sintredius
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Sintredius: co to jest i do czego służy

Pełna nazwa leku to „Sintredius 1,0 mg/ml Roztwór do doustnego stosowania”, jednak w niniejszym ulotce będzie on nazywany
„Sintredius”. Lek ten zawiera substancję czynną prednizolon, która należy do grupy leków zwanych kortykosteroidami lub „sterydami”.
Steroidy działają poprzez zmniejszanie stanu zapalnego i obniżanie odpowiedzi immunologicznej organizmu.
Sintredius stosuje się w leczeniu różnych chorób zapalnych, w tym ciężkiej astmy, reumatoidalnego zapalenia stawów, reakcji alergicznych, poważnych chorób skóry oraz niektórych chorób układu krwiotwórczego.

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Sintredius

Nie przyjmuj Sintredius:

• jeśli jesteś uczulony na prednizolon lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Reakcje uczuleniowe obejmują łagodne objawy, takie jak swędzenie i/lub wysypka. Cięższe objawy to obrzęk twarzy, warg, języka i/lub gardła oraz trudności z połykaniem lub oddychaniem;
• jeśli niedawno poddałeś się szczepieniu lub planujesz szczepienie;
• jeśli masz infekcję wirusową, taką jak odra, odrzędziejące zapalenie nerwów (płaski strup) lub herpes zoster, lub jakąkolwiek inną infekcję. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli miałeś kontakt z osobą choryą na odzę, odrzędziejące zapalenie nerwów lub herpes zoster w ciągu ostatnich trzech miesięcy;
• jeśli masz tropikalne infestacje pasożytnicze;
• jeśli masz grzybicze infekcje układowe.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Sintredius, szczególnie jeśli Ty lub
ktokolwiek z Twojej rodziny cierpiał obecnie lub w przeszłości na:

• ciężką depresję lub chorobę afektywną dwubiegunową (zespół afektywny dwubiegunowy). Obejmuje to przypadki depresji przed lub podczas leczenia lekami steroidowymi, takimi jak Sintredius;
• gruźlicę (TB);
• cukrzycę;
• padaczkę;
• depresję lub inne choroby psychiczne;
• chorobę oczu spowodowaną wzrostem ciśnienia wewnątrz oka (jaskra);
• utratę gęstości kości (osteoporozę);
• zaburzenia mięśni podczas poprzedniego leczenia steroidami;
• wrzody żołądka;
• niewydolność nerek, nadciśnienie, niewydolność serca lub zawał serca w ostatnim czasie;
• twardzinę (znana również jako stwardnienie układowe, chorobę autoimmunologiczną), ponieważ dawki dzienne równe lub większe niż 15 mg mogą zwiększyć ryzyko ciężkiego powikłania zwanego kryzysem nerkowym w przebiegu twardzicy. Objawy kryzysu nerkowego w przebiegu twardzicy obejmują wzrost ciśnienia tętniczego i zmniejszenie ilości wydalanego moczu. Lekarz może zalecić regularne badania ciśnienia tętniczego i moczu;
• problemy wątrobowe dowolnego rodzaju;
• zmniejszoną aktywność tarczycy (hipotyreozę).

Dla osób uprawiających sport: stosowanie leku bez wskazań terapeutycznych stanowi doping i może
prowadzić do wykrycia w teście antydopingu.
Jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy Ciebie lub nie jesteś pewien, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku.
Problemy psychiczne podczas leczenia prednizolonem
Podczas leczenia steroidami, takimi jak prednizolon, mogą wystąpić zaburzenia psychiczne (zobacz również punkt 4, „Możliwe działania niepożądane”).

• Mogą one być ciężkie.
• Zazwyczaj pojawiają się w ciągu kilku dni lub tygodni od rozpoczęcia leczenia.
• Są bardziej prawdopodobne przy wysokich dawkach.
• Większość z tych problemów ustępuje po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Jeśli jednak wystąpią, mogą wymagać leczenia.

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli Ty (lub osoba przyjmująca ten lek) doświadczasz objawów zaburzeń psychicznych. Jest to szczególnie ważne w przypadku depresji lub myśli samobójczych. W niektórych przypadkach zaburzenia psychiczne pojawiały się również podczas zmniejszania dawek lub nagłego odstawienia leku.
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi zamazane widzenie, trudności z czytaniem lub jakiekolwiek inne zmiany w widzeniu podczas lub po leczeniu.
Zalecane są regularne wizyty kontrolne u lekarza (w tym kontrola wzroku co trzy miesiące) podczas długotrwałego leczenia.
Inne leki i Sintredius
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub możesz przyjąć inne leki.
Jest to szczególnie ważne, jeśli przyjmujesz:

• leki na padaczkę, takie jak karbamazepina i fenobarbital, fenytoina lub primidona;
• antybiotyki, takie jak ryfampicyna, erytromycyna;
• mifepriston (stosowany do wywołania przerwania ciąży);
• rytonawir (stosowany w leczeniu zakażenia HIV);
• doustne środki antykoncepcyjne;
• somatropinę (stosowaną w leczeniu zaburzeń wzrostu);
• leki na cukrzycę, takie jak insulina, glibenamid lub metformina;
• leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, takie jak diuretyki (leki zwiększające wydzielanie moczu), np. bendroflumetyazyna i furosemid;
• warczarynę lub inne leki stosowane do rozrzedzania krwi;
• aspirynę lub podobne leki;
• teofilinę (stosowaną w leczeniu astmy);
• leki stosowane w leczeniu infekcji grzybiczych, takie jak amfoterycyna, ketokonazol;
• aceta zolamid (stosowany w leczeniu jaskry);
• karbenoksolonę (stosowaną w leczeniu wrzodu żołądka);
• metotreksat (stosowany w reumatoidalnym zapaleniu stawów, łuszczycy i niektórych typach nowotworów);
• każdy lek należący do grupy leków zwanych sympatykomimetykami;
• leki stosowane w leczeniu miastenii gravis;
• leki stosowane jako środki kontrastowe podczas prześwietleń;
• cyklosporynę (stosowaną w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego szpiku kostnego lub narządu).

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz lub przyjmowałeś ostatnio inne leki, w tym leki dostępne bez recepty.
Niektóre leki mogą nasilać działanie Sintredius w postaci syropu i lekarz może zdecydować o ścisłym nadzorze, jeśli przyjmujesz te leki (w tym niektóre leki na HIV: rytonawir, kobicistat).
Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, lub jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Leczenie w czasie ciąży powinno być rozpoczynane dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Ponieważ opóźnienie wzrostu i uszkodzenie płodu nie mogą być wykluczone przy długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami w czasie ciąży, poinformuj lekarza, jeśli planujesz zajście w ciążę, jesteś w ciąży lub podejrzewasz ciążę.
Karmienie piersią
Glikokortykosteroidy, takie jak Sintredius, przechodzą do mleka matki. Do tej pory nie zgłoszono żadnych szkodliwych skutków u noworodka. Jednak przy podawaniu wysokich dawek prednizolonu należy unikać karmienia piersią przez 4 godziny po podaniu dawki. Skonsultuj się z lekarzem.
Rozrodczość
Po przyjmowaniu wysokich dawek prednizolonu (30 mg/dziennie przez co najmniej 4 tygodnie) obserwowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy, które utrzymywały się przez kilka miesięcy po odstawieniu leku.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ten lek nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
Sintredius zawiera sacharozę i glikol
Ten lek zawiera 1,5 g sacharozy na dawkę. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.
Ten lek zawiera glikol.

3. Jak stosować Sintredius

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcją lekarza. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

• Należy przyjmować roztwór doustny bez rozcieńczania.
• Roztwór należy przyjmować doustnie.
• Roztwór należy przyjmować preferencyjnie jako pojedynczą dawkę rano. Jednak w razie potrzeby możliwe jest stosowanie podzielonych dawek dziennych.
• U dzieci lek należy przyjmować preferencyjnie jako pojedynczą dawkę w dni naprzemienne.
• Silnie wstrząsnij przed użyciem.
• Jeśli leczenie jest długoterminowe, upewnij się, że zapas roztworu doustnego nie wyczerpie się.
• Ponieważ jednoczesne otwieranie kilku pojemników w tym samym dniu może prowadzić do błędów dawkowania, ta forma opakowania 5 ml jest odpowiednia dla terapii, w których dawki dzienne nie przekraczają 30 mg. Dawka dzienna zależy od leczonego stanu i u dorosłego może znacznie wahać się między 10 mg a 30 mg dziennie w podzielonych dawkach. Lekarz przepisze Ci najniższą dawkę skuteczną w Twoim przypadku.
• Gdy musisz przyjąć więcej niż dwie jednostki na raz, po otwarciu i zażyciu zawartości, każdą otwartą jednostkę należy umieścić na tacy lub odpowiedniej powierzchni. Ułatwi to uniknięcie błędów dawkowania, które mogłyby wystąpić, gdybyś stracił rachubę otwartych jednostek.
• Opakowanie zawiera łyżeczkę dawkującą z oznaczeniami 1,25 ml, 2,5 ml i 3,75 ml odpowiadającymi częściowym dawkom.
• Wszystkie otwarte jednostki należy usunąć po pobraniu potrzebnej dawki.

Instrukcja użycia

1. Zegnij jednorazowy pojemnik w obu kierunkach (patrz rysunek A).
2. Oddziel pojemnik jednorazowy od paska (patrz rysunek B).
3. Obróć kapsel przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, jak pokazano na rysunku C.
4. Delikatnie naciśnij na pojemnik, aby wypuścić lek zgodnie z zaleceniem (patrz rysunek D). W przypadku dawki 5 ml należy wypić całą zawartość pojemnika jednorazowego. Jeśli należy podać dawkę częściową, należy użyć dozownika (łyżeczki) zawartego w opakowaniu, aby odmierzyć dawkę 1,25 ml lub 2,5 ml lub 3,75 ml (patrz rysunek E).
5. Po podaniu częściowej dawki otwarty pojemnik należy usunąć.

E
Stosowanie u dzieci
W leczeniu ostrych napadów astmy lekarz pediatra może zalecić:

• U dzieci młodszych niż 2 lata – 10 mg dziennie przez maksymalnie trzy dni.
• U dzieci w wieku od 2 do 5 lat – 20 mg dziennie. W leczeniu zwykle wystarczy maksymalnie trzy dni, ale długość terapii ustali lekarz, w zależności od liczby dni uznanych za konieczne.
• U dzieci starszych niż 5 lat – 30 mg dziennie lub więcej (do 40 mg dziennie). Ponieważ jednoczesne otwieranie kilku pojemników w tym samym dniu może prowadzić do błędów dawkowania, skonsultuj się z pediatrą, jeśli przepisano dawkę dzienną przekraczającą 30 mg, ponieważ może być bardziej odpowiednie użycie innej postaci leku zawierającej prednizolon (np. tabletek o wysokiej dawce).

Jeśli masz wrażenie, że działanie tego leku jest zbyt silne lub zbyt słabe, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Sintredius
Jeśli przyjmiesz więcej Sintredius niż przepisano, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub w najbliższym szpitalu na oddziale ratunkowym. Zabierz ze sobą ten ulotnik i/lub opakowanie, aby pokazać lekarzowi, co zażyłeś.
Jeśli zapomnisz przyjąć Sintredius
Jeśli zapomniałeś/aś przyjąć Sintredius, przyjmij pominiętą dawkę, jak najszybciej ją sobie przypomnisz, chyba że jest już prawie czas na następną dawkę. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.
Jeśli przerwiesz leczenie Sintredius
Skonsultuj się z lekarzem, jeśli chcesz przerwać przyjmowanie roztworu doustnego: możliwe, że lekarz uzna za stosowne stopniowe zmniejszenie dawki.
Nie przestawaj przyjmować roztworu doustnego, chyba że lekarz wyraźnie Ci to zaleci, nawet jeśli czujesz się lepiej, ponieważ stan chorobowy, na który jesteś leczony, może się nasilić. Jeśli nagle przestaniesz przyjmować roztwór doustny, możesz rozwinąć objawy odstawienia, takie jak gorączka, nudności, bóle mięśni i stawów, katar, bolące, czerwone i lepkie oczy (zapalenie spojówek), swędzenie i utrata masy ciała.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Leki steroidowe, w tym prednizolon, mogą powodować poważne problemy psychiczne, takie jak wymienione poniżej. Dotyczą one zarówno dorosłych, jak i dzieci. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem:

• uczucie depresji, w tym myśli samobójcze;
• uczucie euforii (manię) lub niestabilny nastrój;
• uczucie lęku, zaburzenia snu, trudności w myśleniu lub dezorientacja oraz utrata pamięci;
• słyszenie, widzenie lub odczuwanie rzeczy, które nie istnieją (halucynacje), dziwne i przerażające myśli, zmiana zachowania lub uczucie samotności.

Poniższe działania niepożądane mogą być objawami reakcji alergicznej. Jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów, natychmiast przestań przyjmować Sintredius i skontaktuj się z lekarzem:

• świąd lub pojawienie się wysypek skórnych;
• obrzęk twarzy, warg lub gardła;
• trudności w oddychaniu lub duszność.

Jeśli kortykosteroidy są stosowane w wysokich dawkach przez dłuższy czas, mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

• uczucie ogólnego niedoboru sił;
• uczucie niedobytu (nudności);
• kichanie;
• problemy trawienne lub ból brzucha;
• wrzód żołądka (który może się przebić i krwawić) lub wrzód przełyku;
• nadkażenie grzybicze (kandydoza);
• zapalenie trzustki (pankreatyt) powodujące ból brzucha;
• osłabienie mięśni;
• bóle mięśni;
• utrata gęstości kości, zwiększająca ryzyko złamań (osteoporoza);
• uszkodzenia ścięgien;
• sztywność stawów prowadząca do ograniczenia ruchomości, bóle i skurcze mięśni;
• zatrzymanie płynów powodujące obrzęki;
• uczucie odwodnienia;
• podwyższone ciśnienie krwi (nadciśnienie);
• opóźnione gojenie ran, cienienie się skóry, łatwe powstawanie siniaków, trądzik, przebarwienia przypominające rozstępy;
• pojawienie się drobnych czerwonych plamek, purpury lub sinych plam na powierzchni skóry (spowodowane naczyniami krwionośnymi pod skórą);
• obniżenie funkcji nadnerczy;
• opóźnienie wzrostu u noworodków, dzieci i nastolatków;
• nieregularności lub zanik cyklu menstruacyjnego;
• opuchnięta i okrągła twarz ( facies cushingoide lub tzw. twarz księżycowa);
• nadmierne owłosienie;
• zwiększone poczucie głodu i przyrost masy ciała;
• nietolerancja węglowodanów;
• zmiany nastroju, uzależnienie, depresja, zaburzenia snu, pogorszenie schizofrenii;
• silne bóle głowy z rozmytym widzeniem lub tymczasowe zaburzenia wzroku u dzieci (zwykle po zakończeniu leczenia);
• pogorszenie padaczki;
• zwiększone ciśnienie wewnątrz oka (jaskra), zaćma, cienienie i zapalenie rogówki (część oka), pogorszenie wirusowych lub grzybiczych chorób oczu, rozmyte widzenie i pogorszenie wzroku, choroby naczyniówki i siatkówki (chorioretinopatia);
• zawał serca (nagły, silny ból w klatce piersiowej);
• zmiany parametrów chemicznych organizmu;
• zwiększenie liczby białych krwinek we krwi;
• powstawanie skrzeplin krwi;
• porfiria;
• zespół Stevensa-Johnsona;
• długotrwałe stosowanie sterydów w wysokich dawkach może prowadzić do osłabienia układu odpornościowego, co z kolei może zwiększyć ryzyko pogorszenia stanu chorobowego (patologii nowotworowej).

Kryzys nerkowy w przebiegu sklerodermii u pacjentów już dotkniętych tą chorobą (autoimmunologiczne schorzenie). Objawy kryzysu nerkowego w przebiegu sklerodermii obejmują wzrost ciśnienia krwi i zmniejszenie ilości wydalanego moczu.
U pacjentów leczonych kortykosteroidami obserwowano również wystąpienie sarkomu Kaposiego (typ nowotworu). Jednak po odstawieniu leczenia stan ten może ustąpić.
Ten lek może zwiększać podatność na infekcje, które bardzo rzadko mogą mieć nawet zakończenie śmiertelne. Ospa, różyczka czy ospa wietrzna mogą przebiegać w cięższej formie, a gruźlica (TB) może się nawrócić.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-
avversa.
Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać lek Sintredius

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Roztwór doustny przechowuj w bezpiecznym miejscu w temperaturze poniżej 30 °C. Lek należy trzymać w oryginalnym opakowaniu.
Nie stosuj tego leku po dacie wygaśnięcia wskazanej na opakowaniu po napisie „Wyg.” Data wygaśnięcia odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Po otwarciu: w przypadku podawania częściowych dawek, otwarty pojemnik należy usunąć po pobraniu potrzebnej dawki.
Nie wyrzucaj żadnych leków do ścieków ani do odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty o sposób utylizacji leków, których już nie używasz. Pomoże to chronić środowisko naturalne.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Sintredius

• Substancją czynną jest prednizolon (jako fosforan sodu). Jeden (1) ml roztworu doustnego zawiera 1 mg prednizolonu (jako fosforan sodu).
• Pozostałe składniki to: sacharoza, glikol, sodu edetylan (EDTA), bezwodny fosforan sodu dwusodowy, monohydrat fosforanu sodu dwusodowego, aromat waniliowy/śmietankowy, aromat miodu, aromat maskujący, woda do sporządzania preparatów do wstrzykiwań.

Opis wyglądu Sintredius i zawartości opakowania
Sintredius to jednolity, klarowny, jasnobrązowy roztwór.
Dostępny jest w pojemnikach jednorazowych z polietylenu. Jeden pojemnik zawiera 5 ml roztworu doustnego. Pojemniki są grupowane w paski pięcioopakowe. Każdy pasek jest zapakowany w folię PET/Al/PE. Każda puszka zawiera dwie folie (łącznie dziesięć pojedynczych dawek), łyżkę dawkującą (ze znacznikami 1,25 ml, 2,5 ml i 3,75 ml odpowiadającymi częściowym dawkom) oraz ulotkę dla pacjenta.
Opakowanie zawiera 10 jednorazowych pojemników.
Właściciel pozwolenia na wprowadzenie do obrotu
Dompé farmaceutici S.p.A.
Via San Martino 12
20122 Milano - Italia
Producent
GENETIC SpA - Contrada Canfora - Nucleo Industriale 84084 Fisciano - Salerno (Italia)