REOMAX

Ulotka: informacja dla pacjenta

REOMAX 50 mg tabletki

kwas etakryninowy
Przed zażyciem tego leku proszę uważnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego jej przeczytania.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści tej ulotki:

1. Co to jest REOMAX i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem REOMAX
3. Jak stosować REOMAX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać REOMAX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest REOMAX i do czego służy

REOMAX zawiera substancję czynną kwas etakrynowy, która należy do grupy leków zwanych
moczopędnymi stosowanymi w celu wspomagania eliminacji nadmiaru płynów.
REOMAX jest wskazany w celu zmniejszenia gromadzenia się płynów i soli mineralnych w organizmie, w szczególności spowodowanego:

• problemami serca;
• problemami nerek prowadzącymi do zmniejszonego wydalania moczu i gromadzenia się płynów (postacie nefrotyczne i przewlekła niewydolność nerek);
• chorobami wątroby (cirrhosis z wodobrzuszem i chorobami wątroby powodującymi wodobrzusze).

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem REOMAX

Nie przyjmuj REOMAX

• jeśli jesteś uczulony na kwas etakrynowy lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli cierpisz na obniżoną produkcję moczu (anurię);
• jeśli cierpisz na niskie ciśnienie krwi (hipotensję);
• jeśli cierpisz na odwodnienie i lekarz poinformował Cię o niskim stężeniu sodu we krwi;
• jeśli cierpisz na zaburzenie pH krwi (alkalozę metaboliczną) z niskim poziomem potasu (hipokaliemią);
• jeśli podczas leczenia pojawi się silna wodnista biegunka, mała ilość oddawanego moczu w ciągu dnia (oliguria) i/lub lekarz poinformuje Cię o podwyższonym stężeniu mocznika we krwi (azotemia) i/lub o zaburzonym stężeniu sodu, potasu i magnezu we krwi (zaburzenia równowagi elektrolitowej);
• jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią (zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
• jeśli osoba, która ma przyjmować ten lek, to dziecko poniżej 2. roku życia.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zażyciem REOMAX skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zwróć szczególną uwagę na stosowanie REOMAX i poinformuj lekarza:

• jeśli zauważysz bardzo obfity wydzielanie moczu (z nadmierną utratą płynów i soli mineralnych), które może objawiać się osłabieniem, skurczami mięśni, zaburzeniami czucia w rękach i stopach (parestezje), pragnieniem, brakiem apetytu (anoreksja), zaburzeniami elektrolitów (obniżenie poziomu potasu i zaburzenia pH krwi z obniżeniem poziomu chloru), silnym obniżeniem ciśnienia krwi oraz późniejszą utratą masy ciała;
• jeśli cierpisz na ciężką chorobę wątroby (zaawansowaną marskość wątroby), ponieważ ten lek może prowadzić do stanu nieprzytomności spowodowanego zaburzeniami czynności wątroby (śpiączka wątrobowa) i śmierci.

Aby zapobiec obniżeniu poziomu potasu we krwi (hipokaliemia), lekarz może przepisać Ci suplementy potasu.
U osób uprawiających sport stosowanie leku bez wskazań terapeutycznych stanowi doping i może prowadzić do wykrycia niedozwolonych substancji w testach antydopingowych.
Dzieci
Stosowanie REOMAX jest przeciwwskazane u dzieci poniżej 2. roku życia.
Inne leki i REOMAX
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś(aś) lub mógłbyś(mogłabyś) przyjmować inne leki.
Zwróć szczególną uwagę i poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz:

• leki stosowane w chorobach serca (glikozydy nasercowe), ponieważ REOMAX może zwiększyć ich toksyczność;
• leki stosowane w leczeniu niektórych infekcji (aminoglikozydowe antybiotyki), ponieważ REOMAX może zwiększyć ich toksyczność dla słuchu (ototoksyczność);
• lek stosowany w leczeniu depresji (lit), ponieważ REOMAX zwiększa jego toksyczność;
• leki obniżające ciśnienie krwi (leków przeciwhypertensyjnych), ponieważ może być konieczna korekta dawki, aby uniknąć zawrotów głowy podczas wstawania, spowodowanych szybkim obniżeniem ciśnienia (hipotensja ortostatyczna);
• leki obniżające poziom glukozy we krwi (insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe), ponieważ REOMAX może zmniejszyć ich skuteczność;
• leki przeciwzapalne (NSAID), ponieważ mogą zwiększyć ryzyko rozwoju ciężkiej choroby nerek (niewydolność nerek);
• leki stosowane w leczeniu jaskry ( inhibitory anhydrazy węglowej, np. acetylozolamid, diklofenamid, metazolamid), ponieważ może być konieczna korekta dawki REOMAX.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Nie przyjmuj REOMAX, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią (zobacz punkt „Nie przyjmuj REOMAX”).
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
REOMAX nie wpływa lub wpływa pomijalnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
REOMAX zawiera laktozę
Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz stwierdził u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.

3. Jak stosować REOMAX

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Leczenie powinno być prowadzone pod kontrolą lekarza, który dostosuje dawkę do ciężkości przypadku.
Jeśli lekarz nie zalecił inaczej, zalecana dawka, sposób i częstotliwość podania są następujące:
Zalecana dawka początkowa to 1 tabletka 50 mg, którą należy przyjmować rano po jedzeniu.
Skuteczna dawka dzienna wynosi zazwyczaj 50–150 mg (odpowiada to 1–3 tabletkom) kwasu etakriniowego,
przyjmowanych zawsze po posiłkach.
W szczególnie ciężkich przypadkach lekarz może zalecić stopniowe zwiększenie dawki do maksymalnie
200–250 mg kwasu etakriniowego (odpowiada to 4–5 tabletkom).
W przypadku terapii utrzymującej lekarz zaleci przyjmowanie REOMAX co drugi dzień lub naprzemiennie
2–3 dni leczenia i 2–3 dni przerwy.
Jeśli przyjmiesz więcej REOMAX niż należy
W przypadku przypadkowego przyjęcia lub spożycia zbyt dużej dawki tego leku, natychmiast skontaktuj się
z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć REOMAX
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak wszystkie leki, to lekarstwo może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli pojawią się problemy z żołądkiem lub jelitami, takie jak ból brzucha, utrata apetytu (anoreksja), niedobrze, trudności z połykaniem (dysfagia), nudności, wymioty i biegunka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który oceni możliwość przerwania leczenia.
Jeśli wystąpi ciężka i obfita biegunka wodnista, należy przerwać leczenie i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Możliwe są następujące działania niepożądane:

• podwyższenie poziomu kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia), zmniejszenie wydzielania soli kwasu moczowego (moczanów) z moczem i powstawanie stanu zapalnego stawów (duszica); obniżenie poziomu cukru we krwi (hipoglikemia), szczególnie u osób z ciężkimi schorzeniami wątroby (niezrównoważona marskość wątroby);
• zawroty głowy, utrata słuchu (głuchota), uporczywe lub przerywane nieprzyjemne dźwięki w uszach (szumy). Objawy te pojawiały się często u osób z ciężkimi schorzeniami nerek (dysfunkcja nerek) po przyjmowaniu dawek wyższych niż zalecane. Utrata słuchu była zazwyczaj odwracalna i krótkotrwała (od 1 do 24 godzin), jednak u niektórych osób przyjmujących inne leki toksyczne dla słuchu (ototoksyczne) była trwała.

Zgłoszono również następujące działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):

• krwawienia z żołądka i jelit (krwawienie przewodu pokarmowego);
• choroba zapalna trzustki (ostra martwicza zapalenie trzustki);
• żółtaczka skóry i oczu spowodowana zaburzeniami czynności wątroby (żółtaczka);
• zaburzenia niektórych badań czynności wątroby;
• zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi (agranulocytoza i neutropenia);
• zmniejszenie liczby płytek krwi we krwi (trombocytopenia);
• zapalenie małych naczyń krwionośnych z pojawieniem się czerwonych lub fioletowych plam (purpura Schonleina-Henocha), szczególnie u osób z chorobami serca (kardiorumatołodzy) leczonych wieloma lekami;
• obecność krwi w moczu (hematuria);
• podrażnienie skóry (rumień skóry);
• ból głowy, gorączka i dreszcze;
• zamazane widzenie;
• zmęczenie, lęk i dezorientacja;
• zaburzenia badań laboratoryjnych dotyczących wątroby.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym nie wymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać REOMAX

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu po napisie „Expiry date” („Scad”).
Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do ścieków. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera REOMAX 50 mg tabletki

• Substancją czynną jest kwas etakryninowy. Każda tabletka zawiera 50 mg kwasu etakryninowego.
• Innymi składnikami są: laktoza, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu.

Opis wyglądu REOMAX i zawartość opakowania
Każde opakowanie REOMAX zawiera 20 tabletek.
Właściciel pozwolenia na obroт handlowy i producent
Bioindustria Laboratorio Italiano Medicinali S.p.A.
(Bioindustria L.I.M. S.p.A.)
Via De Ambrosiis 2, 15067 Novi Ligure (AL) - Włochy

Ulotka informacyjna: informacje dla użytkownika

REOMAX 50 mg/20 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań

kwas etakryninowy
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj cały ulotnik, ponieważ zawiera on ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotnik. Może być konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te niewymienione w niniejszym ulotniku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tego ulotnika:

1. Co to jest REOMAX i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem REOMAX
3. Jak stosować REOMAX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać REOMAX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest REOMAX i do czego służy

REOMAX zawiera substancję czynną kwas etakrynowy, która należy do grupy leków zwanych
diuretykami, stosowanymi w celu wspomagania eliminacji nadmiaru płynów.
REOMAX jest wskazany do zmniejszania gromadzenia się płynów i soli mineralnych w organizmie, szczególnie spowodowanego przez:

• problemy serca;
• problemy nerek powodujące zmniejszoną wydolność moczu (obrzęki, postacie nefrotyczne i przewlekłą niewydolność nerek);
• choroby wątroby (cirrhosis z wodobrzuszem i choroby wątroby z wodobrzuszem);
• chorobę charakteryzującą się gromadzeniem płynu w płucach (ostry obrzęk płuc).

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem REOMAX

Nie stosuj REOMAX

• jeśli jest uczulony na kwas etakrynowy lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli występuje u niego zmniejszona produkcja moczu (anuria);
• jeśli cierpi na niskie ciśnienie (hipotensja);
• jeśli ma odwodnienie i lekarz poinformował go, że ma niskie stężenie sodu we krwi;
• jeśli ma zaburzenie pH krwi (alkalozę metaboliczną) w połączeniu z niskim poziomem potasu (hipokaliemią);
• jeśli podczas leczenia pojawi się ciężka wodnista biegunka, mało moczu w ciągu dnia (oliguria) i/lub lekarz poinformuje go o podwyższonym poziomie mocznika we krwi (azotemia) i/lub o zaburzonym stężeniu sodu, potasu i magnezu we krwi (zaburzenia elektrolitowe);
• jeśli jest w ciąży lub karmi piersią (zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
• jeśli lek ten ma być stosowany przez dziecko poniżej 2. roku życia.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem REOMAX skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zwróć szczególną uwagę i powiadom lekarza:

• jeśli zauważysz bardzo obfite oddawanie moczu (z nadmierną utratą płynów i soli mineralnych), które może objawiać się osłabieniem, skurczami mięśni; zaburzeniami czucia w rękach i stopach (parestezje), pragnieniem,

brakiem apetytu (anoreksja), zaburzeniami elektrolitów (obniżenie poziomu potasu i zaburzenia pH krwi z obniżeniem stężenia chloru), silnym obniżeniem ciśnienia krwi oraz późniejszą utratą masy ciała;

• jeśli cierpi na ciężką chorobę wątroby (zaawansowaną marskość wątroby), ponieważ lek ten może prowadzić do stanu nieprzytomności spowodowanego chorobą wątroby (śpiączka wątrobowa) i śmierci. Aby zapobiec obniżeniu stężenia potasu we krwi (hipokaliemia), lekarz może zalecić suplementację potasu.

U osób uprawiających sport stosowanie leku bez wskazań terapeutycznych stanowi doping i może prowadzić do wykrycia substancji zabronionych w testach antydopingowych.
Dzieci
Stosowanie REOMAX jest przeciwwskazane u dzieci poniżej 2. roku życia.
Inne leki i REOMAX
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmuje się inne leki, niedawno przyjmowano je lub może się je przyjmować.
Zwróć szczególną uwagę i powiadom lekarza, jeśli stosuje się:

• leki stosowane w chorobach serca (glikozydy nasercowe), ponieważ REOMAX może zwiększać ich toksyczność;
• leki stosowane w leczeniu niektórych infekcji (aminoglikozydy), ponieważ REOMAX może zwiększać ich toksyczność dla słuchu (ototoksyczność);
• lek stosowany w leczeniu depresji (lit), ponieważ REOMAX zwiększa jego toksyczność;
• leki obniżające ciśnienie krwi (leków przeciwhypertensyjnych), ponieważ może być konieczna korekta dawki, aby uniknąć zawrotów głowy podczas wstawania z powodu szybkiego obniżenia ciśnienia (hipotensja ortostatyczna);
• leki obniżające poziom glukozy we krwi (insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe), ponieważ REOMAX może zmniejszać ich skuteczność;
• leki przeciwzapalne (NLPZ), ponieważ mogą one zwiększać ryzyko rozwoju ciężkiej choroby nerek (niewydolność nerek);
• leki stosowane w leczeniu jaskry ( inhibitory anhydrazy węglowej, np. acetylozolamid, diklofenamid, metazolamid), ponieważ może być konieczna korekta dawki REOMAX.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ją, lub jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Nie stosuj REOMAX, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią (zobacz punkt „Nie przyjmuj REOMAX”).
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
REOMAX nie wpływa lub wpływa nieznacznie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
REOMAX zawiera sód oraz metylo-p-hydroksybenzoan
Ten lek zawiera metylo-p-hydroksybenzoan, który może powodować reakcje alergiczne (również opóźnione) i wyjątkowo – skurcz oskrzeli.
Ten lek zawiera mniej niż 23 mg (1 mmol) sodu, czyli jest praktycznie bez sodu.

3. Jak stosować REOMAX

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. W przypadku wątpliwości
skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Leczenie powinno odbywać się pod kontrolą lekarza, który dostosuje dawkowanie do ciężkości przypadku.
Jeśli lekarz nie wydał innych wytycznych, zalecana dawka, sposób i częstotliwość podania są następujące:
Zalecana dawka dla dorosłej osoby o średniej masie ciała wynosi 50 mg (1 fiolka) lub 0,5–1 mg na każdy kg
masy ciała.
Rzadko konieczne jest drugie podanie, a w takim przypadku zaleca się zmianę miejsca wstrzyknięcia, aby
uniknąć możliwości zapalenia ścian żył (tromboflebit).
Sposób stosowania:
Rozpuścić proszek liofilizowany (fiolka A) w roztworze glukozy (fiolka B).
Otrzymany roztwór można stosować do bezpośredniego wstrzyknięcia do żyły (dożylne; rozcieńczenie w 20 ml
roztworu glukozy) lub do powolnego wlewu dożylnego za pomocą zestawu do infuzji (dożylne kroplowe;
rozcieńczenie w 20–40 ml roztworu glukozy).
Jeśli zastosujesz więcej REOMAX niż powinieneś
W przypadku przypadkowego zażycia lub podania zbyt dużej dawki tego leku natychmiast skontaktuj się
z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
Jeśli zapomnisz zastosować REOMAX
Nie stosuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, to lekarstwo może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli pojawią się problemy żołądkowe lub jelitowe, takie jak ból brzucha, utrata apetytu (anoreksja), niedoból, trudności z połykaniem (dysfagia), nudności, wymioty i biegunka – należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który rozważy możliwe przerwanie leczenia.
Jeśli wystąpi ciężka i obfita wodnista biegunka, należy przerwać leczenie i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Możliwe są następujące działania niepożądane:

• podwyższenie poziomu kwasu moczowego we krwi (hiperurikemia), zmniejszenie wydalania soli kwasu moczowego (moczanów) z moczem i powstawanie stanu zapalnego stawów (duszica); obniżenie poziomu cukru we krwi (hipoglikemia), szczególnie u osób z poważnymi schorzeniami wątroby (dekompensowana marskość wątroby);
• zawroty głowy, utrata słuchu (głuchota), uporczywe lub okresowe dźwięki w uszach (dzwonienie). Objawy te pojawiały się często u osób z poważnymi schorzeniami nerek (dysfunkcja nerek) po przyjęciu dawek wyższych niż zalecane. Utrata słuchu była zazwyczaj odwracalna i krótkotrwała (od 1 do 24 godzin), choć u niektórych osób przyjmujących inne leki toksyczne dla słuchu (ototoksyczne) była trwała.

Zgłoszono również następujące działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):

• krwawienia z żołądka i jelit (krwawienie przewodu pokarmowego);
• zapalenie trzustki (ostra nekrotyzująca trzustka);
• żółtaczka skóry i oczu spowodowana problemami wątrobowymi (żółtaczka);
• zaburzenia niektórych badań funkcji wątroby;
• zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi (agranulocytoza i neutropenia);
• zmniejszenie liczby płytek krwi we krwi (trombocytopenia);
• zapalenie małych naczyń krwionośnych z pojawieniem się czerwonych lub purpurowych plam (purpura Schonleina-Henocha), szczególnie u osób z chorobami serca (reumatyczne choroby serca) leczonych wieloma lekami;
• obecność krwi w moczu (hematuria);
• podrażnienie skóry (rumień skóry);
• ból głowy, gorączka i dreszcze;
• zamazane widzenie;
• zmęczenie, niepokój i dezorientacja;
• zaburzenia badań laboratoryjnych dotyczących wątroby;
• podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia spowodowane wyciekiem wstrzykiwanego płynu.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać REOMAX

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po napisie „Przeg”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. To pomoże ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera REOMAX 50 mg/20 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania

• Substancją czynną jest kwas etakrynynowy. Każda fiolka z liofilizowanym proszkiem (A) zawiera 53,63 mg sodu etakrynianowego odpowiadającego 50 mg kwasu etakrynynowego.
• Pozostałe składniki fiolki (A) to: mannitol, metylo p-hydroksybenzoan.
• Składnikiem fiolki (B) jest 5% sterylne roztwór glukozy.

Opis wyglądu REOMAX i zawartość opakowania
Każde opakowanie REOMAX zawiera 1 fiolkę (A) z liofilizowanym proszkiem o pojemności 10 ml + 1 fiolkę (B) z rozpuszczalnikiem o pojemności 20 ml.
Właściciel pozwolenia na doprowadzenie do obrotu i producent
Bioindustria Laboratorio Italiano Medicinali S.p.A.
(Bioindustria L.I.M. S.p.A.)
Via De Ambrosiis 2, 15067 Novi Ligure (AL) – Włochy