Ulotrz instrukcji: Informacje dla użytkownika

Modigraf 0,2 mg, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 1 mg, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej

Tacrolimus
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać całą instrukcję, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać potrzebne przeczytanie jej ponownie.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
Jeśli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4. Zawartość tej ulotki:
1. Co to jest Modigraf i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Modigraf
3. Jak stosować Modigraf
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Modigraf
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Modigraf i do czego służy

Modigraf zawiera substancję czynną o nazwie tacrolimus. Jest lekiem immunosupresyjnym. Po przeszczepieniu narządu (np. wątroby, nerki, serca) układ odpornościowy organizmu będzie próbował odrzucić nowy narząd. Modigraf stosuje się w celu kontrolowania odpowiedzi immunologicznej, umożliwiając organizmowi akceptację przeszczepionego narządu.
Modigraf może być również stosowany w przypadku trwającego odrzucania przeszczepionych narządów, takich jak wątroba, nerka, serce lub inny narząd, albo w sytuacji, gdy jeden z wcześniejszych leków nie okazał się skuteczny w kontrolowaniu odpowiedzi immunologicznej po przeszczepieniu.
Modigraf stosuje się u dorosłych i dzieci.

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Modigraf

Nie przyjmuj Modigraf

jeśli jest uczulony na takrolimus lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
jeśli jest uczulony na sirolimus (inną substancję stosowaną w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu) lub na którykolwiek antybiotyk makrolidowy (np. erytromycynę, klaritromycynę, josamycynę).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zażyciem Modigraf skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:

miałeś lub masz problemy z wątrobą,
masz biegunkę trwającą dłużej niż jeden dzień,
odczuwasz silne bóle brzucha, towarzyszące lub nie towarzyszące innym objawom, takim jak dreszcze, gorączka, nudności lub wymioty,
masz zaburzenia elektrycznej aktywności serca, określane jako „wydłużenie QT”,
miałeś lub masz uszkodzenia najmniejszych naczyń krwionośnych, znane jako mikroangiopatia zakrzepowa/zakrzepowa porfiria trombocytopeniczna/zespół hemolityczno-mocznicowy. Powiadom lekarza, jeśli pojawią się gorączka, siniaki pod skórą (mogą wyglądać jak czerwone plamki), niewyjaśniona zmęczalność, dezorientacja, żółtaczka skóry lub oczu, zmniejszona produkcja moczu, utrata wzroku lub napady padaczkowe (zobacz punkt 4). Gdy takrolimus jest przyjmowany razem z sirolimusem lub ewerolimusem, ryzyko wystąpienia tych objawów może wzrosnąć.

Należy unikać przyjmowania jakichkolwiek środków roślinnych, np. dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) lub innych produktów roślinnych, ponieważ mogą one zmieniać skuteczność i dawkę Modigraf, którą należy przyjmować. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem jakiegokolwiek produktu lub środka roślinnego.
Lekarz może być zmuszony do dostosowania dawki Modigraf.
Należy utrzymywać regularny kontakt z lekarzem. Od czasu do czasu lekarz może uznać za konieczne wykonanie badań krwi, moczu, badań serca lub oczu w celu ustalenia odpowiedniej dawki Modigraf.

Należy ograniczyć ekspozycję na słońce i promieniowanie UV (ultrafioletowe) podczas przyjmowania Modigraf, ponieważ terapie immunosupresyjne, takie jak Modigraf, mogą zwiększać ryzyko nowotworów skóry. W przypadku ekspozycji na słońce należy nosić odzież osłaniającą i stosować filtr przeciwsłoneczny o wysokim współczynniku ochrony.

Środki ostrożności dotyczące manipulacji:
Podczas przygotowywania należy unikać bezpośredniego kontaktu z jakąkolwiek częścią ciała, taką jak skóra lub oczy, lub wdychania roztworów do wstrzykiwania, proszku lub granulek zawartych w produktach zawierających takrolimus. W przypadku kontaktu należy przemyć skórę i oczy.

Inne leki i Modigraf
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.

Nie zaleca się stosowania Modigraf razem z cyklosporyną (innym lekiem stosowanym w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu).

W przypadku wizyty u lekarza innego niż specjalista transplantolog, poinformuj go, że przyjmujesz takrolimus. Lekarz może potrzebować konsultacji z transplantologiem, jeśli konieczne będzie przyjmowanie innego leku, który może zwiększyć lub zmniejszyć stężenie takrolimusu we krwi.

Stężenie Modigraf we krwi może być wpływane przez inne leki, które przyjmuje pacjent, a jednocześnie stężenie innych leków we krwi może być zmieniane przez przyjmowanie Modigraf, co może wymagać przerwania, zwiększenia lub zmniejszenia dawki Modigraf.

Niektórzy pacjenci wykazali podwyższone stężenie takrolimusu we krwi podczas przyjmowania innych leków. Może to prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia nerek, układu nerwowego i zaburzenia rytmu serca (zobacz punkt 4).

Wpływ na stężenie Modigraf we krwi może wystąpić bardzo szybko po rozpoczęciu przyjmowania innego leku, dlatego może być konieczne częste i ciągłe monitorowanie stężenia Modigraf we krwi w pierwszych dniach po rozpoczęciu przyjmowania innego leku oraz podczas trwania terapii tym lekiem. Niektóre inne leki mogą powodować obniżenie stężenia takrolimusu we krwi, co może zwiększyć ryzyko odrzucenia przeszczepionego narządu. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli przyjmuje się lub niedawno przyjmowano leki takie jak:

leki przeciwgrzybicze i antybiotyki, w szczególności tzw. antybiotyki makrolidowe stosowane w leczeniu infekcji, np. ketoconazol, fluconazol, itraconazol, posaconazol, vorikonazol, clotrymazol, isawukonazol, mikonazol, kaspofungina, telitromycyna, erytromycyna, klaritromycyna, josamycyna, azitromycyna, ryfampicyna, ryfabutyna, izoniazyd i flukloksacylina,
letermowir, stosowany w celu zapobiegania chorobie wywołanej przez CMV (ludzki cytomegalowirus),
inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir, nelfinawir, saquinawir), substancję wzmacniającą kobicystat, oraz tabletkowe kombinacje lub inhibitory nie-nukleozydowe odwrotna transkryptaza HIV (efawirenz, etrawiryna, nevirapina), stosowane w leczeniu infekcji HIV,
inhibitory proteazy HCV (np. telaprewir, boceprevir, kombinacja ombitaswir/paritaprewir/rytonawir z lub bez dasabuwirow, elbaswir/grazoprewir oraz glekaprewir/pibrentaswir), stosowane w leczeniu zapalenia wątroby typu C,
nilotynib i imatynib, idelalisyb, cerotynib, kryzotynib, apalutamid, enzalutamid lub mitotan (stosowane w leczeniu określonych typów nowotworów),
kwas mykofenolowy, stosowany w celu hamowania układu odpornościowego i zapobiegania odrzuceniu przeszczepu,
leki na wrzód żołądka lub refluks kwasowy (np. omeprazol, lansoprazol lub cyklosporynę),
leki przeciwwymiotne stosowane w leczeniu nudności i wymiotów (np. metoklopramid),
cisaprydę lub lek przeciwnawykowy magnezowo-aluminiowy wodorotlenek, stosowany w leczeniu zgagi,
tabletki antykoncepcyjne lub inne leczenie hormonalne z etynylöstradiolem, leczenie hormonalne z danazolem,
leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub problemów serca (np. nifedypina, nikardypina, dyltiazem i werapamil),
leki przeciwarytmiczne (amiodaron) stosowane w celu kontrolowania arytmii (nieregularne bicie serca),
leki znane jako „statyny” stosowane w leczeniu wysokiego poziomu cholesterolu i trójglicerydów,
karbamazepinę, fenytoinę lub fenobarbital, stosowane w leczeniu epilepsji,
metamizol, stosowany w leczeniu bólu i gorączki,
kortykosteroidy prednizolon lub metyloprednizolon, należące do klasy kortykosteroidów stosowanych w leczeniu stanów zapalnych lub w celu supresji układu odpornościowego (np. w odrzuceniu przeszczepu),
nefazodon, stosowany w leczeniu depresji,
preparaty roślinne zawierające dziurawiec (Hypericum perforatum) lub ekstrakty z Schisandra sphenanthera,
kanabidiol (zastosowania obejmują m.in. leczenie napadów padaczkowych).

Powiadom lekarza, jeśli otrzymujesz leczenie przeciwwirusowe na zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C. Leczenie farmakologiczne zapalenia wątroby typu C może wpływać na funkcje wątroby i stężenie takrolimusu we krwi. Stężenie takrolimusu we krwi może maleć lub wzrastać w zależności od leków przepisanych na zapalenie wątroby typu C. Lekarz może być zmuszony do dokładnego monitorowania stężenia takrolimusu we krwi i wprowadzenia niezbędnych korekt dawki Modigraf po rozpoczęciu leczenia zapalenia wątroby typu C.

Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz ibuprofen (stosowany w leczeniu gorączki, stanów zapalnych i bólu), antybiotyki (kotrimoksazol, wancomycyna lub aminoglikozydy, np. gentamycyna), amfoterycynę B (stosowaną w leczeniu infekcji grzybiczych), leki przeciwwirusowe (stosowane w leczeniu infekcji wirusowych, np. acyklowir, gancyklowir, cydofowir, foskarnet). Mogą one nasilać problemy nerkowe lub neurologiczne, gdy są przyjmowane razem z Modigraf.

Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz sirolimus lub ewerolimus. Gdy takrolimus jest przyjmowany razem z sirolimusem lub ewerolimusem, ryzyko rozwoju mikroangiopatii zakrzepowej, zakrzepowej porfirii trombocytopenicznej i zespołu hemolityczno-mocznicowego może wzrosnąć (zobacz punkt 4).

Lekarz musi również wiedzieć, czy podczas przyjmowania Modigraf przyjmujesz suplementy potasu lub diuretyki stosowane w niewydolności serca, nadciśnieniu tętniczym i chorobach nerek (np. amilorid, triamteren lub spironolakton), lub antybiotyki trimetoprim lub kotrimoksazol, które mogą zwiększać poziom potasu we krwi, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID, np. ibuprofen), stosowane na gorączkę, stany zapalne i ból, leki przeciwkrzepliwe (rozrzedzające krew) lub doustne leki na cukrzycę.

Jeśli planujesz szczepienie, porozmawiaj o tym najpierw z lekarzem.

Modigraf i pokarmy oraz napoje
Modigraf należy przyjmować zazwyczaj na czczo lub co najmniej 1 godzinę przed lub 2–3 godziny po posiłku.
Należy unikać grejpfruta i soku z grejpfruta podczas stosowania Modigraf, ponieważ może to wpływać na jego stężenie we krwi.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli przyjmujesz Modigraf w czasie ciąży, substancja ta może przenikać do dziecka przez łożysko. Może potencjalnie wpływać na zdrowie dziecka lub odwrotnie – wpływać na przebieg ciąży.
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem tego leku.

W trakcie jednego ze studiów oceniano wyniki ciąży u kobiet leczonych takrolimusem i u kobiet leczonych innymi lekami immunosupresyjnymi. Chociaż dane zebrane w tej analizie nie są wystarczające do wyciągnięcia jednoznacznych wniosków, zgłaszano wyższe stopy poronień u pacjentek po przeszczepie wątroby i nerek leczonych takrolimusem oraz wyższe stopy trwałej nadciśnienia towarzyszącego utracie białka z moczem podczas ciąży lub w okresie poporodowym (stan nazywany pre-eklampsją) u pacjentek po przeszczepie nerek. Nie stwierdzono zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych związanych z użyciem Modigraf.

Modigraf przechodzi do mleka matki. Dlatego nie należy karmić piersią podczas terapii Modigraf.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie prowadź pojazdów i nie korzystaj z narzędzi lub maszyn, jeśli odczuwasz zawroty głowy, senność lub masz problemy z widzeniem po zażyciu Modigraf. Te efekty występują częściej, jeśli spożywa się również alkohol.

Modigraf zawiera laktozę i sód
Modigraf zawiera laktozę (cukier mleczny). Jeśli lekarz stwierdził u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na saszetkę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Modigraf

Stosuj ten lek ściśle według wskazówek lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Modigraf powinien być przepisywany przez lekarza specjalizującego się w leczeniu pacjentów przeszczepionych i mającego doświadczenie w stosowaniu leków wpływających na układ odpornościowy (immunosupresyjnych).
Upewnij się, że otrzymujesz zawsze tę samą formę leku zawierającego substancję aktywną takrolimus, chyba że specjalista od przeszczepów uzgodnił zmianę formy leku zawierającego takrolimus.
Ten lek należy przyjmować dwa razy dziennie. Jeśli wygląd tego leku różni się od normalnych białych granulek lub jeśli zmieniły się wskazania dotyczące dawki, skontaktuj się jak najszybciej z lekarzem lub farmaceutą, aby upewnić się, że otrzymałeś właściwy lek.
Dawkę początkową, mającą na celu zapobieganie odrzuceniu przeszczepionego organu, ustali lekarz, obliczając ją na podstawie Twojej masy ciała. Dawkę dzienną bezpośrednio po przeszczepie ustala się zazwyczaj w zakresie 0,075–0,30 mg na kg masy ciała dziennie, w zależności od rodzaju przeszczepionego organu. Te same dawki stosuje się również w leczeniu odrzucenia.
Dawkę dostosowuje się indywidualnie, biorąc pod uwagę stan ogólny pacjenta oraz inne leki immunosupresyjne, które są stosowane.

Dzieci i młodzież
Dzieci i młodzież otrzymują dawkę Modigrafu obliczoną w ten sam sposób, co dorośli. Ogólnie rzecz biorąc, dzieci potrzebują wyższych dawek na kg masy ciała, aby osiągnąć takie same stężenia leku we krwi, jak u dorosłych.

Bezpośrednio po rozpoczęciu leczenia Modigrafem lekarz zaleci Ci częste badania krwi w celu ustalenia odpowiedniej dawki i jej dalszej modyfikacji. Zazwyczaj lekarz zmniejszy dawkę Modigrafu po ustabilizowaniu stanu zdrowia. Lekarz dokładnie wskazuje, ile saszetek należy przyjmować.

Konieczne jest codzienne stosowanie Modigrafu przez cały czas, gdy wymagane jest leczenie immunosupresyjne w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego organu. Musisz utrzymywać bliski kontakt z lekarzem.
Modigraf należy przyjmować dwa razy dziennie doustnie, zazwyczaj rano i wieczorem.
Przyjmuj Modigraf na czczo lub 2–3 godziny po posiłku. Poczekaj przynajmniej 1 godzinę przed następnym posiłkiem.

Jak przygotować zawartość saszetek Modigraf do użycia?
Lekarz poinformuje Cię, ile saszetek należy otworzyć oraz jaka ilość wody jest potrzebna do przygotowania zawiesiny. Aby dokładnie zmierzyć objętość wody, możesz użyć strzykawki lub cylindra miarowego.

Wlej ustaloną objętość wody (w temperaturze pokojowej), maksymalnie do 50 ml, do szklanki lub filiżanki. Postaw szklankę z wodą na stabilnej powierzchni. Nie używaj szklanek ani łyżek wykonanych z PVC (polichlorek winylu) do przyjmowania Modigrafu, ponieważ substancja aktywna zawarta w Modigrafie może przyczepiać się do PVC. Ostrożnie otwórz wymaganą liczbę saszetek, np. za pomocą nożyczek w miejscu oznaczonym strzałką. Trzymaj otwartą saszetkę między kciukiem a palcem wskazującym nad szklanką, z otwartym końcem saszetki skierowanym w dół. Delikatnie postukaj w dno saszetki i wysyp zawartość każdej saszetki do szklanki lub filiżanki z wodą. Nie używaj żadnych narzędzi ani innych płynów do opróżnienia saszetki. Postępując zgodnie z niniejszymi instrukcjami, uzyskasz właściwą ilość granulatu z saszetki. Normalne jest, że część granulatu pozostaje w saszetce; saszetka została specjalnie tak zaprojektowana.

Delikatnie mieszaj lub obracaj szklankę, aż granulat całkowicie zawiesi się w wodzie. Zawiesinę można założyć do strzykawki lub przyjąć bezpośrednio przez usta. Płyn ma słodki smak.

Płukankę z szklanki wykonaj tą samą ilością wody i ją wypij. Płyn należy przyjąć natychmiast po przygotowaniu.

Jeśli przyjmiesz więcej Modigrafu niż należy
Jeśli przypadkowo przyjmiesz zbyt dużą dawkę Modigrafu, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub w najbliższym szpitalu na SOR.

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę Modigrafu
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.
Jeśli zapomniałeś przyjąć dawkę Modigrafu, poczekaj do następnego zaplanowanego czasu przyjęcia dawki i kontynuuj leczenie zgodnie z zaleceniami.

Jeśli przerwiesz leczenie Modigrafem
Przerwanie leczenia Modigrafem może zwiększyć ryzyko odrzucenia przeszczepionego organu. Nie przerywaj leczenia, chyba że lekarz wyraźnie zaleci Ci jego przerwanie.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Modigraf osłabia mechanizmy obronne organizmu (układ odpornościowy), przez co organizm staje się mniej skuteczny w walce z infekcjami. Dlatego możesz być bardziej narażony na infekcje podczas przyjmowania Modigrafu.
Niektóre infekcje mogą być poważne lub nawet śmiertelne i mogą obejmować infekcje wywołane przez bakterie, wirusy, grzyby, pasożyty lub inne patogeny.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie objawy infekcji, w tym:

Gorączka, kaszel, ból gardła, uczucie osłabienia lub ogólnego niedoboru samopoczucia
Utrata pamięci, trudności w myśleniu, trudności w chodzeniu lub utrata wzroku – mogą one wynikać z bardzo rzadkiej i poważnej infekcji mózgu, która może być śmiertelna (postępująca wielofocalna leukoencefalopatia lub PML)

Mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne i anafilaktyczne (poważny typ reakcji alergicznej z utratą przytomności i trudnościami oddechowymi, wymagający natychmiastowej pomocy medycznej). Zgłoszono przypadki wystąpienia nowotworów łagodnych i złośliwych po leczeniu Modigrafem.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie lub podejrzewasz wystąpienie jednego z następujących ciężkich działań niepożądanych:
Ciężkie działania niepożądane częste (możliwe u do 1 osoby na 10):

Przebicie przewodu pokarmowego: silny ból brzucha, towarzyszący lub nie innym objawom, takim jak dreszcze, gorączka, nudności lub wymioty.
Niewystarczająca funkcja przeszczepionego narządu.
Zamazany wzrok.

Ciężkie działania niepożądane nieczęste (możliwe u do 1 osoby na 100):

Mikroangiopatia zakrzepowa (uszkodzenie najmniejszych naczyń krwionośnych), w tym zespół uremiczny hemolityczny – stan charakteryzujący się następującymi objawami: zmniejszone lub brak oddawania moczu (ostra niewydolność nerek), skrajne zmęczenie, żółtaczka (żółtaczka skóry lub oczu) oraz pojawienie się siniaków (krwawienia podskórne) lub nietypowe krwawienia i objawy infekcji.

Ciężkie działania niepożądane rzadkie (możliwe u do 1 osoby na 1000):

Zakrzepica z małopłytkową porfią: stan obejmujący uszkodzenie najmniejszych naczyń krwionośnych, charakteryzujący się gorączką i krwawieniami podskórnych, które mogą objawiać się jako czerwone plamki, z lub bez nieuzasadnionego skrajnego zmęczenia, dezorientacji, żółtaczki skóry lub oczu (żółtaczka), z objawami ostrej niewydolności nerek (zmniejszone lub brak oddawania moczu), utratą wzroku i napadami drgawkowymi.
Toksyczna nekroliza naskórkowa: owrzodzenie i pęcherze na skórze lub błonach śluzowych, zaczerwieniona i opuchnięta skóra, która może się odrywać na dużych obszarach ciała.
Ślepotę.

Ciężkie działania niepożądane bardzo rzadkie (możliwe u do 1 osoby na 10000):

Zespół Stevensa-Johnsona: niewyjaśnione, rozległe bóle skóry, obrzęk twarzy, poważna choroba z pęcherzami na skórze, w jamie ustnej, oczach i narządach płciowych, pokrzywicę, obrzęk języka, czerwone lub fioletowe zaczerwienienie skóry, które się rozprzestrzenia, oraz łuszczenie się skóry.
Torsade de pointes: zmiana częstości rytmu serca, która może być towarzyszyć objawom takim jak ból w klatce piersiowej (angina), omdlenia, zawroty głowy lub nudności, kołatanie serca (silne odczuwanie własnego tętna) i trudności w oddychaniu.

Ciężkie działania niepożądane – częstość nieznana (częstość nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych):

Infekcje oportunistyczne (bakterialne, grzybicze, wirusowe i protozoalne): przewlekłe biegunki, gorączka i ból gardła.
Po leczeniu zgłaszano wystąpienie nowotworów łagodnych i złośliwych, będących skutkiem immunosupresji, w tym złośliwych nowotworów skóry i rzadki typ raka, który może obejmować zmiany skórne, tzw. sarkomę Kaposiego. Objawy obejmują zmiany skóry, takie jak nowe lub zmieniające się przebarwienia, zmiany skórne lub guzki.
Zgłaszano przypadki czystej aplazji czerwonych komórek krwi (bardzo ciężki spadek liczby czerwonych krwinek), anemii hemolitycznej (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek spowodowane ich nieprawidłowym niszczeniem, towarzyszące zmęczeniu) oraz neutropenii gorączkowej (zmniejszenie liczby białych krwinek walczących z infekcjami, towarzyszące gorączce). Nie wiadomo dokładnie, jak często występują te działania niepożądane. Mogą nie występować żadne objawy, albo w zależności od ciężkości stanu, mogą wystąpić: zmęczenie, apatia, nietypowe bladość skóry, duszność, zawroty głowy, ból głowy, ból w klatce piersiowej oraz uczucie zimna w rękach i stopach.
Zgłaszano przypadki agranulocytozy (znacznie zmniejszona liczba białych krwinek, towarzysząca owrzodzeniom w jamie ustnej, gorączce i infekcjom). Mogą nie występować objawy lub mogą występować nagłe gorączki, dreszcze i ból gardła.
Reakcje alergiczne i anafilaktyczne z następującymi objawami: nagłe wysypki z świądem (pokrzywica), obrzęk rąk, stóp, kostek, twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła (co może powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu) oraz uczucie osłabienia.
Zespół odwracalnej encefalopatii tylnej (PRES): ból głowy, dezorientacja, zaburzenia nastroju, napady drgawkowe i zaburzenia wzroku. Mogą one być objawami zaburzenia zwanego zespołem odwracalnej encefalopatii tylnej, które zgłaszano u niektórych pacjentów leczonych tarkloimusem.
Neuropatia nerwu wzrokowego (uszkodzenie nerwu wzrokowego): problemy ze wzrokiem, takie jak zamazany wzrok, zmiany w postrzeganiu kolorów, trudności w widzeniu szczegółów lub ograniczenie pola widzenia.

Następujące działania niepożądane mogą również wystąpić po zażyciu Modigrafu i mogą być poważne:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):
Podwyższenie poziomu glukozy we krwi, cukrzyca, podwyższenie stężenia potasu we krwi.
Trudności ze snem.
Drgawki, ból głowy.
Podwyższone ciśnienie krwi.
Nieprawidłowe wyniki badań funkcji wątroby.
Biegunka, nudności.
Problemy nerkowe.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):
Obniżenie liczby komórek krwi (płytek krwi, czerwonych krwinek lub białych krwinek),
zwiększenie liczby białych krwinek, nieprawidłowości w liczbie czerwonych krwinek (wykrywane w badaniach krwi).
Obniżenie stężenia magnezu, fosforanów, potasu, wapnia lub sodu we krwi, zatrzymanie płynów, podwyższenie kwasu moczowego lub lipidów we krwi, zmniejszenie apetytu, zwiększenie kwasowości we krwi, inne zmiany w równowadze elektrolitowej we krwi (wykrywane w badaniach krwi).
Objawy lęku, dezorientacja i dezorientacja przestrzenna, depresja, zaburzenia nastroju, koszmary, halucynacje, zaburzenia psychiczne.
Napady drgawkowe, zaburzenia świadomości, mrowienie i zdrętwienie rąk i stóp (czasem bolesne), uczucie utraty równowagi, zaburzona zdolność do pisania, zaburzenia układu nerwowego.
Zwiększona wrażliwość na światło, zaburzenia oczu.
Dźwięki w uszach.
Zmniejszenie przepływu krwi w naczyniach serca, zwiększenie tętna.
Krwiawienie, całkowite lub częściowe zablokowanie naczyń krwionośnych, niskie ciśnienie krwi.
Duszność, zmiany w tkance płucnej, gromadzenie się płynu wokół płuc, zapalenie gardła, kaszel, objawy podobne do grypy.
Zapalenia lub owrzodzenia powodujące ból brzucha lub biegunkę, krwawienie z żołądka, zapalenia lub owrzodzenia w jamie ustnej, gromadzenie się płynu w żołądku, wymioty, bóle brzucha, niestrawność, zaparcia, wzdęcia, wzdęcia, stolce miazgowate, problemy żołądkowe.
Choroby dróg żółciowych, żółtaczka spowodowana problemami wątroby, uszkodzenie i zapalenie wątroby.
Świąd, wysypka, wypadanie włosów, trądzik, zwiększone pocenie się.
Ból stawów, kończyn, pleców i stóp, skurcze mięśni.
Niewystarczająca funkcja nerek, zmniejszona produkcja moczu, zmniejszone lub bolesne oddawanie moczu.
Ogólne osłabienie, gorączka, obrzęki (obrzęk), ból i dyskomfort, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi, przyrost masy ciała, uczucie zmiany w postrzeganiu temperatury.
Niecześciwe działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):
Zmiany w procesach krzepnięcia krwi, zmniejszenie liczby wszystkich typów komórek krwi (wykrywane w badaniach krwi).
Odewodnienie.
Obniżenie poziomu białek lub cukru we krwi, podwyższenie poziomu fosforanów we krwi.
Śpiączka, krwotoki mózgowe, udar, porażenie, zaburzenia mózgu, zaburzenia mowy i wyrazu, problemy z pamięcią.
Zamglenie soczewki.
Osłabienie słuchu.
Nieregularne tętno, zatrzymanie tętna, zmniejszona wydajność serca, zaburzenia mięśnia sercowego, zgrubienie mięśnia sercowego, zwiększone tętno, nieprawidłowy elektrokardiogram (EKG), zmieniony rytm i częstość serca.
Zakrzep w żyłach kończyn, wstrząs.
Trudności w oddychaniu, zaburzenia układu oddechowego, astma.
Zator jelitowy, podwyższenie poziomu enzymu amylazy we krwi, cofanie się zawartości żołądka do gardła, opóźnione opróżnianie żołądka.
Zapalenie skóry, uczucie pieczenia podczas ekspozycji na słońce.
Ból stawów.
Niezdolność do oddania moczu, bolesne miesiączkowania i nietypowe krwawienia miesięczne.
Niewydolność różnych narządów, choroba przypominająca grypę, zwiększona wrażliwość na ciepło i zimno, uczucie ucisku w klatce piersiowej, uczucie niepokoju i dyskomfortu, zwiększenie aktywności enzymu dehydrogenazy mleczanowej we krwi, utrata masy ciała.
Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1000):
Małe krwawienia skóry spowodowane skrzepami krwi.
Zwiększenie sztywności mięśni.
Głuchota.
Gromadzenie się płynu wokół serca.
Zespół ostrego niedostatku oddechu.
Powstawanie torbieli w trzustce.
Problemy z przepływem krwi w wątrobie.
Zwiększenie ilości włosów.
Pragnienie, omdlenia, uczucie ucisku w klatce piersiowej, zmniejszenie ruchomości, owrzodzenie.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10000):
Osłabienie mięśni.
Zmieniony echokardiogram.
Niewydolność wątroby.
Bólowe oddawanie moczu z obecnością krwi w moczu.
Zwiększenie tkanki tłuszczowej.
Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży mogą wystąpić te same działania niepożądane, co u dorosłych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V.
Zgłaszając działania niepożądane, możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Modigraf

Przechowuj Modigraf w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie należy stosować tego leku po dacie wygaśnięcia ważności podanej na opakowaniu i na saszetce po oznaczeniu „Scad.”. Data wygaśnięcia ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania pod względem temperatury.
Po przygotowaniu zawiesinę należy przyjąć natychmiast.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą one w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Modigraf

Działa substancja aktywna to taczrolimus. Każda torebka zawierająca 0,2 mg granulatu Modigraf zawiera 0,2 mg taczrolimusu (jako monohydrat). Każda torebka zawierająca 1 mg granulatu Modigraf zawiera 1 mg taczrolimusu (jako monohydrat).
Pozostałe składniki to: laktoza monohydrat, hipromeloza (E464) i sodowa croscarmeloza (E468). Opis wyglądu leku Modigraf i zawartość opakowania Modigraf granulat do sporządzenia zawiesiny doustnej to białe granulki zawarte w torebkach. Dostępne jest opakowanie zawierające 50 torebek. Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu Astellas Pharma Europe B.V. Sylviusweg 62 2333 BE Leiden Holandia

Producent
Astellas Ireland Co., Ltd.
Killorglin, County Kerry, V93FC86
Irlandia
Aby uzyskać dodatkowe informacje na temat tego leku, należy skontaktować się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
België/Belgique/Belgien Lietuva
Astellas Pharma B.V. Oddział Astellas Pharma d.o.o.
Tel.: + 32 (0)2 5580710 Tel.: +370 37 408 681
България Luxembourg/Luxemburg
Астелас Фарма ЕООД Astellas Pharma B.V. Oddział
Tel.: + 359 2 862 53 72 Belgique/Belgien
Tel.: + 32 (0)2 5580710
Česká republika Magyarország
Astellas Pharma s.r.o. Astellas Pharma Kft.
Tel.: +420 221 401 500 Tel.: + 36 1 577 8200
Danmark Malta
Astellas Pharma a/s Astellas Pharmaceuticals AEBE
Tlf: + 45 43 430355 Tel.: +30 210 8189900
Deutschland Nederland
Astellas Pharma GmbH Astellas Pharma B.V.
Tel.: + 49 (0)89 454401 Tel.: + 31 (0)71 5455745
Eesti Norge
Astellas Pharma d.o.o. Astellas Pharma
Tel.: +372 6 056 014 Tlf: + 47 66 76 46 00
Ελλάδα Österreich
Astellas Pharmaceuticals AEBE Astellas Pharma Ges.m.b.H.
Tel.: +30 210 8189900 Tel.: + 43 (0)1 8772668
España Polska
Astellas Pharma S.A. Astellas Pharma Sp.z.o.o.
Tel.: + 34 91 4952700 Tel.: + 48 225451 111
France Portugal
Astellas Pharma S.A.S. Astellas Farma, Lda.
Tel.: + 33 (0)1 55917500 Tel.: + 351 21 4401320
Hrvatska România
Astellas d.o.o. S.C. Astellas Pharma SRL
Tel.: +38516700102 Tel.: +40 (0)21 361 04 95
Ireland Slovenija
Astellas Pharma Co. Ltd. Astellas Pharma d.o.o.
Tel.: + 353 (0)1 4671555 Tel.: +386 (0) 14011 400
Ísland Slovenská republika
Vistor hf Astellas Pharma s.r.o.
Sími: + 354 535 7000 Tel.: +421 2 4444 2157
Italia Suomi/Finland
Astellas Pharma S.p.A. Astellas Pharma
Tel.: + 39 02 921381 Puh/Tel.: + 358 (0)9 85606000
Κύπρος Sverige
Astellas Pharmaceuticals AEBE Astellas Pharma AB
Ελλάδα Tel.: + 46 (0)40-650 15 00
Tel.: +30 210 8189900
Latvija
Astellas Pharma d.o.o.
Tel.: +371 67 619365
Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków, https://www.ema.europa.eu/.
Załącznik IV
Wnioski naukowe i uzasadnienie zmiany warunków pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Wnioski naukowe
Przy uwzględnieniu oceny Komitetu Oceny Ryzyka w Farmakowigilancji (Pharmacovigilance and Risk Assessment Committee, PRAC) okresowych raportów uaktualnień bezpieczeństwa (Periodic Safety Update Report, PSUR) dla taczrolimusu (formy systemowe), naukowe wnioski PRAC są następujące:
Na podstawie dostępnych danych dotyczących przypadków sarkomu Kaposiego pochodzących z badań klinicznych, literatury oraz zgłoszeń spontanicznych, w tym przypadków o ścisłym związku czasowym i przypadków zakończonych śmiercią, oraz przy uwzględnieniu możliwego mechanizmu działania, PRAC uznał, że związek przyczynowy między systemowym taczrolimusem a sarkomą Kaposiego jest co najmniej rozsądnym prawdopodobieństwem. PRAC stwierdził, że informacje produktowe dotyczące produktów zawierających systemowy taczrolimus powinny zostać odpowiednio zmienione.
Po przeanalizowaniu rekomendacji PRAC Komitet ds. Leków dla Ludzi (Committee for Human Medicinal Products, CHMP) zgadza się z ogólnymi wnioskami oraz podstawami rekomendacji.
Uzasadnienie zmiany warunków pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Na podstawie naukowych wniosków dotyczących taczrolimusu (formy systemowe) CHMP stwierdza, że stosunek korzyści do ryzyka leków zawierających taczrolimus (formy systemowe) pozostaje niezmieniony, przy zastrzeżeniu proponowanych zmian w informacjach produktowych.
CHMP zaleca zmianę warunków pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.

MODIGRAF