MIVACRON

ULOTKA DROGOWA: INFORMACJE DLA PACJENTA

Mivacron 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań dożylnych

mivacurium
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj ulotkę,
gdyż zawiera
ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego jej przeczytania.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Jeżeli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki:

1. Co to jest Mivacron i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed podaniem Mivacron
3. Jak stosuje się Mivacron
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Mivacron
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Mivacron i do czego służy

Mivacron zawiera substancję zwaną mivakurium. Substancja ta należy do grupy leków zwanych relaksantami mięśniowymi.
Mivacron stosuje się w celu:

• rozluźnienia mięśni podczas zabiegów chirurgicznych u dorosłych i dzieci powyżej 2. miesiąca życia, w tym podczas operacji kardiochirurgicznych.
• ułatwienia wprowadzenia tubusu do tchawicy (intubacja tchawicy), jeśli pacjent potrzebuje pomocy w oddychaniu.

Jeśli chcesz uzyskać więcej informacji na temat tego leku, zwróć się do lekarza.

2. Co powinien pan/pani wiedzieć przed podaniem Mivacron

Nie stosować Mivacron:

• jeśli jest pan/pani uczulony na mivakurium lub inne leki rozkurczające mięśnie, albo na którykolwiek z substancji pomocniczych zawartych w Mivacron (wymienionych w punkcie 6)
• jeśli u pana/pani lub u któregoś z członków rodziny wystąpiła wcześniej niepożądana reakcja na zastosowanie środka znieczyszającego. Jeśli uważa pan/pani, że jedna z tych sytuacji dotyczy pana/pani, nie należy stosować Mivacron. Jeśli nie jest pan/pani pewien/na, porozmawiajcie najpierw z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed podaniem Mivacron należy skonsultować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą, jeśli:

• ma pan/pani osłabienie mięśni, zmęczenie lub trudności w koordynacji ruchów (ciężka miastenia)
• ma pan/pani chorobę neuromuscularną, taką jak choroba zwyrodnieniowa mięśni, paraliż, choroba motoneuronowa lub mózgowe porażenie dziecięce
• jeśli ma pan/pani oparzenie wymagające leczenia medycznego
• jeśli wcześniej wystąpiła u pana/pani reakcja alergiczna na którykolwiek lek rozkurczający mięśnie podany podczas zabiegu chirurgicznego.

Skonsultuj się z lekarzem przed podaniem tego leku, jeśli ma pan/pani lub miał/a wcześniej którąkolwiek z poniższych chorób:

• Tężyczka
• Ciężka i długotrwała infekcja, np. gruźlica (TB)
• Każda długotrwała choroba, która osłabiła pana/pani organizm
• Nowotwór
• Anemia
• Wychudzenie
• Choroba serca
• Wrzody żołądka
• Oparzenia
• Choroba wątroby lub nerek

Poinformuj lekarza, jeśli:

• Jest pan/pani w ciąży, niedawno była w ciąży lub urodziła w ciągu ostatnich 6 miesięcy
• Jeśli u pana/pani zdiagnozowano nosicielstwo genetycznie nieprawidłowej cholinesterazy

Jeśli nie jest pan/pani pewien/na, czy któraś z powyższych sytuacji dotyczy pana/pani, zapytaj lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty przed podaniem Mivacron.
Inne leki i Mivacron
Poinformuj lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę, jeśli pan/pani przyjmuje, niedawno przyjmował/a lub może zacząć przyjmować inne leki, w tym te dostępne bez recepty, w tym leki ziołowe. Te leki mogą wpływać na działanie Mivacron lub powodować niepożądane efekty.
W szczególności skonsultuj się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą, jeśli pan/pani przyjmuje którykolwiek z następujących leków:

• środki znieczyszczające (stosowane w celu zmniejszenia wrażliwości i bólu podczas zabiegów chirurgicznych)
• antybiotyki (stosowane w leczeniu infekcji)
• leki na nieregularne bicie serca (leków przeciwwybuchowych)
• leki na nadciśnienie
• diuretyki, takie jak furosemid
• leki na zapalenia stawów, takie jak chlorochina lub d-penicylamina
• sterydy
• leki na napady (epilepsję), takie jak fenytoina lub karbamazepina
• leki na choroby psychiczne, takie jak lit, inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) lub chloropromazyna (może być również stosowana na nudności)
• leki zawierające magnez
• leki stosowane w leczeniu depresji i/lub lęku, SSRI (selektywne inhibitory ponownego wychwytu serotoniny), w tym fluoksetynę, paroksetynę, sertralinę, fluwoksynę, cytalopram, escytałopram.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pan/pani jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, albo karmi piersią, poproś o poradę lekarza lub farmaceutę przed podaniem tego leku.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Może być niebezpieczne wcześnie po zabiegu kierować pojazdem lub korzystać z maszyn. Lekarz poda panu/pani, jak długo należy odczekać przed kierowaniem pojazdem lub korzystaniem z maszyn.

3. Jak stosuje się Mivacron

Jak wykonywana jest iniekcja
Nigdy nie należy oczekiwać, że samodzielnie zaaplikujesz ten lek. Zawsze będzie on podawany przez wykwalifikowaną osobę.
Mivacron może być podawany:

• jako pojedyncza iniekcja do żyły (dożylne podanie bolusowe)
• jako ciągła infuzja dożylna. W tym przypadku lek jest powoli wprowadzany przez dłuższy okres czasu.

Lekarz zadecyduje o sposobie podania i odpowiedniej dawce. Będzie to zależeć od następujących czynników:

• masy ciała
• wymaganej ilości i czasu trwania działania miorelaksacyjnego
• oczekiwanej odpowiedzi na lek. Dzieciom poniżej 2. miesiąca życia nie należy podawać tego leku.

Jeśli otrzyma więcej Mivacron niż powinien
Mivacron zawsze powinien być podawany pod ścisłą kontrolą. Jeśli jednak uważasz, że podano Ci więcej, niż powinno się podać, natychmiast powiedz o tym lekarzowi lub pielęgniarkom.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Mivacron może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000)
Reakcje alergiczne
Jeśli wystąpi u Państwa reakcja alergiczna, należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę. Objawy alergii mogą obejmować:

• nagłe duszności, ból lub uczucie ucisku w klatce piersiowej
• obrzęk powiek, twarzy, warg, jamy ustnej lub języka
• wysypkę lub „koprzyca” w dowolnej części ciała
• kolaps

Bardzo częste działania niepożądane (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• zaczerwienienie skóry

Nieczone działania niepożądane (może dotyczyć do 1 osoby na 100)

• przyspieszenie tętna
• obniżenie ciśnienia krwi
• ciężkie oddychanie lub kaszel
• wysypka

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Państwa jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem http://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Mivacron

• Przechowuj Mivacron poza zasięgiem wzroku i ręki dzieci.
• Nie stosować Mivacron po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po oznaczeniu SCAD. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
• Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać.
• Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić produkt przed światłem.
• Po odtworzeniu Mivacron należy użyć natychmiast. Nieużywanej roztworu należy pozbyć się. Nie wyrzucaj żadnych leków do ścieków. Zapytaj farmaceuty lub pielęgniarki, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomoże to ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Mivacron

• Substancją czynną jest mivacurium chlorid
• Pozostałe składniki to kwas chlorowodorowy i woda do wstrzykiwań.

Opis wyglądu Mivacron i zawartość opakowania

• Mivacron roztwór do wstrzykiwań jest dostępny w fiolkach zawierających 5 ml lub 10 ml produktu.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Aspen Pharma Trading Limited, 3016 Lake Drive, Citywest Business Campus, Dublin 24,
Irlandia
Tel: +39 0687 502 429
Producent:

• GlaxoSmithKline Manufacturing S.p.A. - Strada Provinciale Asolana, n. 90 - S. Polo di Torrile, Parma (Włochy)
• Aspen Pharma Ireland Limited - One George’s Quay Plaza, Dublin 2, Irlanda
• Aspen Bad Oldesloe GmbH, 32-36 Industriestrasse, 23843 Bad Oldesloe, Niemcy

Poniżej zamieszczono informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego:

Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat Mivacron, należy zapoznać się z Streszczeniem Charakterystyki Produktu.
Dawkowanie i sposób podania
Stosowanie u dorosłych
Podanie w formie wstrzyknięcia
MIVACRON należy podawać dożylnie (i.v.). U pacjentów otrzymujących znieczulenie narkotyczne średnia dawka potrzebna do osiągnięcia 95% redukcji pojedynczego drgania mięśnia przywodziciela kciuka po stymulacji nerwu ulnarnego (ED₉₅) wynosi 0,07 mg/kg masy ciała (zakres 0,06–0,09 mg/kg).
Zalecane dawki do intubacji tchawicy:

• dawka MIVACRON 0,2 mg/kg podana w ciągu ponad 30 sekund zazwyczaj zapewnia dobre do doskonałych warunków do intubacji tchawicy w ciągu 2–2,5 minuty od podania;

• dawka MIVACRON 0,25 mg/kg podana w dwóch etapach (0,15 mg/kg, a 30 sekund później 0,1 mg/kg) zapewnia dobre do doskonałych warunków do intubacji tchawicy w ciągu 1,5–2 minuty od podania pierwszej porcji. U dorosłych dawka początkowa (bolus) waha się od 0,07 do 0,25 mg/kg. Czas trwania bloku neuromuscularnego zależy od dawki: dawki 0,07, 0,15, 0,20 i 0,25 mg/kg zazwyczaj zapewniają klinicznie skuteczne rozluźnienie mięśni odpowiednio przez około 13, 16, 20 i 23 minuty. Dawki do 0,15 mg/kg można podawać w ciągu 5–15 sekund. Wyższe dawki należy podawać w ciągu ponad 30 sekund, aby zminimalizować możliwość wystąpienia działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy. Pełny blok neuromuscularny może być przedłużany, w razie potrzeby, przez podawanie dawek uzupełniających MIVACRON. Dawki utrzymania 0,1 mg/kg podane podczas znieczulenia narkotycznego zazwyczaj przedłużają skuteczny klinicznie blok neuromuscularny o około 15 minut. W ramach zalecanych dawek głębokość i czas trwania bloku neuromuscularnego nie wzrastają po kolejnych dawkach uzupełniających MIVACRON. Blok neuromuscularny wywołany przez MIVACRON jest nasilany przez znieczulenie izofluranem i enfluranem. Jeżeli zastosowano stabilne znieczulenie izofluranem lub enfluranem, zalecaną dawkę początkową MIVACRON należy zmniejszyć nawet do 25%. Halotan wydaje się mieć jedynie minimalny wpływ wzmacniający na mivakurium i może nie być konieczne zmniejszanie dawki MIVACRON. Pełne i samoistne odrodzenie funkcji neuromuscularnej następuje w ciągu około 15 minut i nie zależy od dawki MIVACRON podanej pacjentowi. Blok neuromuscularny wywołany przez mivakurium można antagonizować standardowymi dawkami środków antycholinesterazowych. Jednakże, ponieważ samoistne odrodzenie po podaniu mivakurium jest szybkie, podawanie tych substancji może nie być zawsze konieczne, ponieważ skrócą one czas odrodzenia jedynie o 5–6 minut. Podanie w formie wlewu MIVACRON może być stosowany w ciągłym wlewie do utrzymania bloku neuromuscularnego. Po pojawieniu się pierwszych oznak samoistnego odrodzenia po wstępnej dawce MIVACRON zaleca się prędkość wlewu od 8 do 10 mikrogramów/kg/min (od 0,5 do 0,6 mg/kg/godz.). Początkową prędkość wlewu należy dostosować zgodnie z odpowiedzią pacjenta na stymulację nerwu obwodowego i kryteriami klinicznymi. Zmiany prędkości wlewu należy wprowadzać zwiększając dawkę o około 1 mikrogram/kg/min (0,06 mg/kg/godz.). Ogólnie rzecz biorąc, daną dawkę należy utrzymywać przez co najmniej 3 minuty przed jej zmianą. U średnio dorosłych otrzymujących znieczulenie narkotyczne, prędkość wlewu 6–7 mikrogramów/kg/min utrzymuje blok neuromuscularny na poziomie 89–99% przez dłuższy czas.
  Podczas stabilnego znieczulenia izofluranem lub enfluranem należy rozważyć zmniejszenie prędkości wlewu nawet do 40%. W jednym badaniu wykazano, że prędkość wlewu mivakurium należy zmniejszyć nawet do 50% przy stosowaniu sevofluranu. Przy halotanie mogą być potrzebne mniejsze zmniejszenia prędkości wlewu.
  Odrodzenie samoistne po wlewie MIVACRON nie zależy od czasu trwania wlewu i jest porównywalne z odrodzeniem po dawkach pojedynczych.
  Ciągłe podawanie MIVACRON nie wiązało się z rozwojem tachyfylaksji ani z kumulacją środka blokującego neuromuscularny.
  MIVACRON w stężeniu 2 mg/ml może być stosowany w formie nieskroplonej w wlewie.
  MIVACRON jest kompatybilny z następującymi płynami wlewowymi:

• roztwór chlorku sodu (0,9% p/v)

• roztwór glukozy (5% p/v)

• roztwór chlorku sodu (0,18% p/v) i glukozy (4% p/v)

• roztwór Ringer’a mlekowego, United States Pharmacopeia (USP).

Po rozcieńczeniu powyższymi roztworami w stosunku 1:3 (czyli do stężenia 0,5 mg/ml), MIVACRON zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez co najmniej 48 godzin w temperaturze 30°C. Jednakże, ponieważ produkt nie zawiera środków konserwujących bakteriobójczych, zaleca się rozcieńczanie tuż przed użyciem, rozpoczęcie podania jak najszybciej i usunięcie pozostałego roztworu.
Stosowanie u dzieci w wieku od 2 do 12 lat
U dzieci w wieku od 2 do 12 lat w porównaniu z dorosłymi MIVACRON charakteryzuje się wyższą ED₉₅ (0,1 mg/kg), szybszym początkiem działania bloku neuromuscularnego, krótszym czasem działania klinicznego i szybszym samoistnym odrodzeniem.
Zalecana dawka początkowa (bolus) waha się od 0,1 mg/kg do 0,2 mg/kg podana w ciągu 5–15 sekund.
Po podaniu dawki 0,2 mg/kg pod stabilnym znieczuleniem narkotycznym lub halotanem uzyskuje się skuteczny klinicznie blok trwający średnio 9 minut. W przypadku intubacji tchawicy zaleca się dawkę 0,20 mg/kg. Maksymalny blok osiągany jest około 2 minuty po podaniu tej dawki, a warunki do intubacji od dobrych do doskonałych osiągane są w tym czasie.
Dawki utrzymania są zazwyczaj potrzebne częściej u dzieci niż u dorosłych. Dostępne dane wskazują, że kolejna dawka 0,1 mg/kg zapewnia dodatkowe 6–9 minut skutecznego klinicznie bloku pod znieczuleniem narkotycznym lub halotanem.
Dzieci zazwyczaj wymagają wyższej prędkości wlewu niż dorośli.
Dla dzieci w wieku od 2 do 12 lat średnia dawka pod znieczuleniem narkotycznym lub halotanem wynosi 13–14 mikrogramów/kg/min (około 0,8 mg/kg/godz.) [zakres 5–31 mikrogramów/kg/min (około 0,3–1,9 mg/kg/godz.)].
Blok neuromuscularny mivakurium jest nasilany przez środki wziewne. Jedno badanie wykazało, że prędkość wlewu mivakurium należy zmniejszyć o 70% przy stosowaniu sevofluranu u dzieci w wieku od 2 do 12 lat.
Gdy samoistne odrodzenie się rozpocznie, kończy się ono w ciągu około 10 minut.
Stosowanie u dzieci poniżej 2 lat życia
Do czasu uzyskania dodatkowych informacji nie można podać żadnych zaleceń dotyczących dawkowania u dzieci poniżej 2 lat życia.
Noworodki i niemowlęta poniżej 2 miesięcy życia
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności chlorowodorku mivakurium u noworodków i niemowląt poniżej 2 miesięcy życia. Nie można podać żadnych zaleceń dawkowania.
Osoby starsze
U pacjentów starszych, którzy otrzymują dawki MIVACRON w formie pojedynczych bolusów, czas początku działania, czas trwania i faza odrodzenia są wydłużone o 20–30% w porównaniu z młodszych osobami.
Pacjenci ci mogą wymagać zmniejszenia prędkości wlewu lub mniejszych i rzadszych dawek utrzymania.
Stosowanie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego
U pacjentów z istotnymi chorobami układu sercowo-naczyniowego początkową dawkę MIVACRON należy podawać w ciągu ponad 60 sekund.
MIVACRON podawany w ten sposób wywoływał minimalne efekty hemodynamiczne u pacjentów poddawanych pomostowaniu aorto-coronarnemu lub wymianie zastawki.
Stosowanie u pacjentów z obniżoną czynnością nerek
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek czas skutecznego działania klinicznego bloku po podaniu 0,15 mg/kg MIVACRON wynosi około 1,5 razy dłużej niż u osób z prawidłową czynnością nerek. W związku z tym dawkę należy dostosować zgodnie z odpowiedzią kliniczną poszczególnego pacjenta.
U pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek może również wystąpić przedłużony i silniejszy blok neuromuscularny w wyniku obniżenia stężenia plazmatycznej cholinesterazy (zobacz punkt 4.4. Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania).
Stosowanie u pacjentów z obniżoną czynnością wątroby
U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby czas skutecznego działania klinicznego bloku po podaniu 0,15 mg/kg MIVACRON jest około trzykrotnie dłuższy niż u osób z prawidłową czynnością wątroby. To wydłużenie czasu wiąże się ze znacznie obniżoną aktywnością plazmatycznych cholinesteraz obserwowaną u tych pacjentów.
W związku z tym dawkę należy dostosować zgodnie z odpowiedzią kliniczną poszczególnego pacjenta.
Stosowanie u pacjentów z obniżoną aktywnością plazmatycznych cholinesteraz
MIVACRON jest metabolizowany przez plazmatyczne cholinesterazy. Aktywność tych enzymów w osoczu może być obniżona w wyniku obecności anomalii genetycznych (np. u pacjentów heterozygotycznych lub homozigotycznych dla genu atypowych plazmatycznych cholinesteraz), różnych stanów patologicznych (zobacz punkt 4.4. Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania) oraz podania niektórych leków (zobacz punkt 4.5. Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji). Należy wziąć pod uwagę możliwość przedłużenia bloku neuromuscularnego po podaniu MIVACRON u pacjentów z obniżoną aktywnością plazmatycznych cholinesteraz.
Niewielkie obniżenie stężenia plazmatycznych cholinesteraz (tj. w granicach 20% dolnej granicy normy) nie wiąże się z klinicznie istotnym wpływem na czas trwania bloku. (Zobacz punkty 4.3 i 4.4 dotyczące informacji na temat pacjentów homozigotycznych i heterozygotycznych).
Stosowanie u pacjentów otyłych
U pacjentów otyłych (o masie ciała przekraczającej o 30% ich masę idealną) początkową dawkę MIVACRON należy obliczać na podstawie masy ciała idealnej, a nie rzeczywistej.
Stosowanie u pacjentów z oparzeniami
Pacjenci z oparzeniami mogą rozwijać oporność na niepolaryzujące blokery neuromuscularne i wymagać wyższych dawek leku. Jednakże ci pacjenci mogą również mieć obniżoną aktywność plazmatycznych cholinesteraz, co wymaga podania mniejszej dawki.
W związku z tym pacjentom z oparzeniami należy podać dawkę testową 0,015–0,020 mg/kg MIVACRON, a następnie odpowiednią dawkę ustaloną na podstawie monitorowania bloku neuromuscularnego za pomocą stymulatora nerwów obwodowych.
Monitorowanie
Tak jak w przypadku innych blokerów neuromuscularnych, zaleca się monitorowanie funkcji neuromuscularnej podczas stosowania MIVACRON w celu oceny u każdego pacjenta odpowiedniej dawki zapewniającej adekwatny blok neuromuscularny.
Przy stosowaniu MIVACRON nie obserwuje się istotnego osłabienia odpowiedzi „train-of-four” (TOF) na początku działania klinicznego. Często możliwe jest przeprowadzenie intubacji tchawicy przed pełnym wygaszeniem odpowiedzi TOF mięśnia przywodziciela kciuka.
Przedawkowanie
Objawy i objawy kliniczne
Głównym objawem przedawkowania blokerów neuromuscularnych jest przedłużona paraliż mięśni i jej konsekwencje.
Jednak ryzyko działań niepożądanych hemodynamicznych, zwłaszcza obniżenia ciśnienia tętniczego układu krążenia, może wzrosnąć.
Leczenie
W takich przypadkach konieczne jest zapewnienie drożności dróg oddechowych i prowadzenie wentylacji wspomaganej ciśnieniem dodatnim aż do odrodzenia wystarczającego samoistnego oddychania.
Może być konieczne pełne uspokojenie, ponieważ świadomość pacjenta nie jest zaburzona.
Odrodzenie można przyspieszyć podając środki antycholinesterazowe, w połączeniu z atropiną lub glikopirrolatem, gdy tylko pojawią się oznaki samoistnego odrodzenia.
Pomocą dla układu sercowo-naczyniowego może być odpowiednie ułożenie pacjenta oraz podanie płynów lub leków wazopresyjnych.
Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i manipulowania
Wykazano zgodność z niektórymi lekami stosowanymi powszechnie w okresie okołochirurgicznym, dostarczanymi jako roztwory kwasowe.
W przypadku, gdy leki te są podawane tym samym igłą lub kaniulą co MIVACRON, a nie wykazano ich zgodności, zaleca się po podaniu każdego leku przepłukanie linii roztworem soli fizjologicznej.
Ponieważ opakowania MIVACRON nie zawierają środków konserwujących bakteriobójczych, zaleca się stosowanie go w warunkach całkowitej aseptyki i że każde rozcieńczenie należy wykonywać tuż przed użyciem. Każdy niezużyty roztwór w otwartych fiolkach należy usunąć.
MIVACRON jest kompatybilny z następującymi płynami wlewowymi:

• roztwór glukozy (5% p/v)
• roztwór chlorku sodu (0,9% p/v)
• roztwór chlorku sodu (0,18% p/v) i glukozy (4% p/v)
• roztwór Ringer’a mlekowego (USP)

Po rozcieńczeniu powyższymi roztworami w stosunku 1:3 (czyli do stężenia 0,5 mg/ml), MIVACRON zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez co najmniej 48 godzin w temperaturze 30°C. Jednakże, ponieważ produkt nie zawiera środków konserwujących bakteriobójczych, zaleca się rozcieńczanie tuż przed użyciem, rozpoczęcie podania jak najszybciej i usunięcie pozostałego roztworu.