ULOTKA DOŁĄCZONA DO PRODUKTU LECZNICZEGO

Ulotka: informacje dla pacjenta

Melfalan Tillomed 50 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania/infuzji

Melfalan
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać niniejszy ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te, których nie ma w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki

Co to jest Melfalan Tillomed i do czego służy
Co należy wiedzieć przed podaniem Melfalan Tillomed
Jak stosuje się Melfalan Tillomed
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Melfalan Tillomed
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Melfalan Tillomed i do czego jest stosowany

Melfalan Tillomed zawiera lek zwany melfalanem, który należy do grupy leków zwanych środkami alkilującymi (zwanych również chemioterapią). Melfalan Tillomed jest stosowany w leczeniu nowotworów. Działa poprzez zmniejszanie liczby nieprawidłowych komórek produkowanych przez organizm.
Melfalan Tillomed stosuje się w przypadku:

Szpiczaka mnogiego – rodzaju nowotworu rozwijającego się z komórek szpiku kostnego zwanych komórkami plazmatycznymi. Komórki plazmatyczne pomagają w walce z infekcjami i chorobami poprzez wytwarzanie przeciwciał
Zaawansowanego nowotworu jajników
Neuroblastoma u dzieci – nowotworu układu nerwowego
Melanoma złośliwego – nowotworu skóry
Raka miękkich tkanek – nowotworu mięśni, tkanki tłuszczowej, tkanki włóknistej, naczyń krwionośnych i innych tkanek łącznych organizmu.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Melfalan Tillomed

Nie należy stosować Melfalan Tillomed

Jeśli jest nadwrażliwy (alergiczny) na melfalan lub którykolwiek z innych składników tego leku wymienionych w punkcie 6.
Jeśli występuje u Pani/Pana silne obniżenie produkcji komórek krwi w szpiku kostnym (ciężkie zahamowanie szpiku [leukocyty <2000/mm³, płytki krwi <50.000/mm³]).
Jeśli Pani/Pan jest w ciąży, szczególnie w pierwszych trzech miesiącach.
Jeśli Pani/Pan karmi piersią.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed rozpoczęciem leczenia Melfalan Tillomed.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Powiadom lekarza lub pielęgniarkę przed zażyciem Melfalan Tillomed:

Jeśli otrzymywałeś/-aś radioterapię lub chemioterapię obecnie lub niedawno
Jeśli masz problem z nerkami
Jeśli planujesz szczepienie lub zostałeś/-aś niedawno zaszczepiony/-a. Niektóre szczepionki (np. przeciwko polio, odry, śwince, różyczce) mogą spowodować u Ciebie infekcję, jeśli zostaną podane podczas leczenia Melfalan Tillomed

Melfalan Tillomed powinien być przepisywany przez specjalistę mającego doświadczenie w leczeniu chorób układu krwiotwórczego lub nowotworów.
Może dojść do uszkodzenia lokalnych tkanek. W związku z tym nie należy wstrzykiwać bezpośrednio do żylnej żyły obwodowej.
Ponieważ Melfalan Tillomed silnie hamuje produkcję komórek krwi w szpiku kostnym, lekarz będzie dokładnie monitorował wartości krwi i w razie potrzeby przerwie leczenie, jeśli liczba komórek krwi będzie zbyt niska.
Tak jak inne leki alkilujące, Melfalan Tillomed może powodować również białaczkę. Ryzyko rozwoju białaczki należy uwzględnić w stosunku do korzyści terapeutycznych leczenia melfalanem.
Melfalan wykazuje działanie mutagenne. Dlatego mężczyźni leczeni melfalanem powinni otrzymać zalecenie, aby nie mieć dzieci podczas leczenia melfalanem i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu oraz aby skontaktować się z ośrodkiem do przechowywania nasienia przed rozpoczęciem leczenia.
Inne leki i Melfalan Tillomed
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie stosujesz, niedawno stosowałeś/-aś lub możesz zacząć stosować inne leki. W szczególności powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli stosujesz którykolwiek z następujących leków:

szczepionki zawierające żywe organizmy (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”), ponieważ może to prowadzić do potencjalnie niebezpiecznych reakcji po szczepieniu.
inne leki cytotoksyczne (chemioterapia)
kwas nalidyksowy (antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji dróg moczowych) w połączeniu z wysokimi dawkami melfalanu podawanego dożylnie może prowadzić do zapalenia wyściółki jelita i powodować krwawienie u dzieci.
cyklosporynę (stosowaną w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów lub tkanek lub w leczeniu niektórych chorób skóry, takich jak łuszczyca i egzema, lub reumatoidalnego zapalenia stawów) – może prowadzić do zaburzeń funkcji nerek.

Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, lub jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Leczenie Melfalan Tillomed nie jest zalecane w czasie ciąży, ponieważ może powodować trwałe uszkodzenie płodu. Dotyczy to zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Jeśli jednak leczenie Melfalan Tillomed jest konieczne, należy poinformować o ryzyku niepożądanych skutków u dziecka.
Karmienie piersią
Nie należy karmić piersią podczas leczenia Melfalan Tillomed. Skonsultuj się z lekarzem lub położną.
Płodność
Melfalan Tillomed może uszkadzać plemniki lub komórki jajowe. Należy stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia tym lekiem, zarówno przez Ciebie, jak i Twojego partnera, oraz przez co najmniej sześć miesięcy po jego zakończeniu, aby uniknąć ciąży. Skonsultuj się z lekarzem.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu Melfalan Tillomed na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Skonsultuj się z lekarzem przed prowadzeniem pojazdów lub korzystaniem z narzędzi lub maszyn, ponieważ zawartość alkoholu w leku może wpływać na Twoją zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Melfalan Tillomed zawiera sód
Ten lek zawiera 53,3 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) na fiolkę. Odpowiada to 23% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu w diecie dla dorosłego.
Melfalan Tillomed zawiera etanol
Ten lek zawiera 5% objętości etanolu, czyli do 424,3 mg na dawkę, co odpowiada 4,79 ml piwa lub 1,99 ml wina na dawkę. Ta ilość może być szkodliwa dla zdrowia alkoholików. Należy to wziąć pod uwagę u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, u dzieci oraz u grup osób narażonych na większe ryzyko, takich jak osoby z chorobami wątroby lub padaczką.
Melfalan Tillomed zawiera glikol propylenowy
Glikol propylenowy zawarty w tym leku może powodować takie same skutki jak spożycie alkoholu i może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Nie należy stosować tego leku u dzieci poniżej 5. roku życia. Stosuj ten lek tylko wtedy, gdy zaleci tego lekarz. Lekarz może przeprowadzać dodatkowe kontrole podczas leczenia.

3. Jak stosować Melfalan Tillomed

Lek Melfalan Tillomed może być przepisany wyłącznie przez lekarzy specjalistów mających doświadczenie w leczeniu chorób krwi lub nowotworów.
Sposób podania:
Melfalan Tillomed może być stosowany:

jako wstrzyknięcie/infuzja do żyły
jako przetaczanie do określonej części ciała przez tętnicę

Melfalan Tillomed podaje się po odtworzeniu roztworu za pomocą rozpuszczalnika zawartego we fiolce dołączanej do leku. Dalsze rozcieńczenie należy przeprowadzić wyłącznie za pomocą roztworu do wlewu dożylnego chlorku sodu 0,9% m/v. Melfalan Tillomed nie jest kompatybilny z roztworami do wlewu dożylnego zawierającymi dekstrozę.

Należy unikać wycieków poza naczynia krwionośne (ekstrawazację), ponieważ może to prowadzić do uszkodzenia lokalnych tkanek.
Z tego powodu nie należy wstrzykiwać bezpośrednio do obwodowej żyły. W razie potrzeby lekarz poda Melfalan Tillomed za pośrednictwem dostępu dożylnego centralnego.
Lekarz zadecyduje o dawce Melfalan Tillomed, którą powinna Pani/Pan otrzymać. Dawkowanie Melfalan Tillomed zależy od:

masy ciała lub powierzchni ciała (specyficznego wskaźnika uwzględniającego masę i wzrost)
innych leków, które Pani/Pan przyjmuje
choroby
wieku
występowania zaburzeń czynności nerek

Podczas leczenia Melfalan Tillomed lekarz będzie wykonywał regularne badania krwi. Jest to konieczne do kontroli liczby komórek krwi. Lekarz może czasami dostosować dawkę na podstawie wyników tych badań.
Zdarzenia tromboemboliczne
Zdarzenia tromboemboliczne występują, gdy w naczyniu krwionośnym powstaje skrzeplina (tromb), która oderwawszy się, jest przenoszona przez przepływ krwi i blokuje inne naczynie. Skrzeplina może zablokować naczynie krwionośne w płucach (zatorowość płucna), mózgu (udar), przewodzie pokarmowym lub nerkach.
Otrzyma Pani/Pan profilaktykę tromboemboliczną (leczenie zapobiegawcze mające na celu zapobieganie powstawaniu skrzeplin w żyłach) przez co najmniej pierwsze 5 miesięcy leczenia, szczególnie jeśli występują inne czynniki ryzyka trombogenne. Lekarz po dokładnej ocenie czynników ryzyka zadecyduje o dalszym postępowaniu.
Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli wystąpi zdarzenie tromboemboliczne, ponieważ leczenie należy przerwać i rozpocząć standardową terapię przeciwkrzepliwą. Lekarz zadecyduje, czy po leczeniu zdarzenia tromboembolicznego należy wznowić leczenie w pierwotnej dawce melflanu w połączeniu z lenalidomidem i prednizonem lub talidomidem i prednizonem lub dexametazonem.
Należy kontynuować terapię przeciwkrzepliwą podczas leczenia melflanem.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie ma wystarczających doświadczeń dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży. Nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania.
Pacjenci w podeszłym wieku
Melfalan Tillomed jest często stosowany w dawkach standardowych u osób starszych. Jednakże nie ma dostępnych szczegółowych danych dotyczących tej grupy pacjentów.
Przed podaniem wysokich dawek dożylnej terapii lekarz upewni się, że Pani/Pan posiada odpowiedni stan ogólny oraz odpowiednią funkcję narządów.
Terapii wysokimi dawkami nie należy stosować z maksymalną dawką melflanu 200 mg/m² u pacjentów powyżej 70. roku życia, ponieważ przy tej dawce zaobserwowano nieakceptalnie wysoką śmiertelność.
Jeśli Pani/Pan ma uszkodzenie nerek, poziom mocznika we krwi może tymczasowo wzrosnąć podczas leczenia melflanem i może prowadzić do uszkodzenia szpiku kostnego. Z tego powodu lekarz będzie dokładnie monitorował poziom mocznika we krwi.
Lekarz zadecyduje o długości trwania leczenia.
Jeśli podano Pani/Panu więcej Melfalan Tillomed niż konieczne:
Lekarz będzie podawał Melfalan Tillomed, dlatego mało prawdopodobne jest otrzymanie przez Panią/Pana zbyt dużej dawki. Jeśli uważa Pani/Pan, że podano zbyt dużą dawkę lub została pominięta dawka, należy powiadomić lekarza lub pielęgniarkę.
Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli ma się wrażenie, że działanie Melfalan Tillomed 50 mg wstrzyknięcie jest zbyt silne lub zbyt słabe.
Jeśli ma się jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

Obniżenie produkcji komórek krwi w szpiku kostnym, co może prowadzić do mniejszej liczby krążących komórek (czerwonych i białych) oraz płytek krwi, zwiększając ryzyko infekcji. Nieodporność przewodu pokarmowego, takie jak nudności lub wymioty, biegunka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej w wysokich dawkach. Przy wysokich dawkach dożylanych wymioty, biegunka i zapalenie błony śluzowej jamy ustnej mogą być ograniczające dawkowanie. Leczenie wstępne cyklofosfamidem może zmniejszyć objawy żołądkowo-jelitowe. Utrata włosów przy wysokich dawkach.
Obniżenie masy mięśni, namnażanie tkanki łącznej w tkance mięśniowej, ból mięśni, wzrost aktywności enzymu kreatynofosfokinazy we krwi.
Przejściwe i subiektywne uczucie ciepła i/lub mrowienia po podaniu wysokich dawek za pomocą cewnika dożylnego centralnego. Wartości krwi należy dokładnie monitorować. Przy pierwszych oznakach ostrego spadku wartości krwi leczenie melflanem należy przerwać. Jednak wartości krwi mogą nadal spadać również po zakończeniu leczenia.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 10):

Może wystąpić białaczka ostra (nowotwór krwi), zazwyczaj po długim okresie czasu po zakończeniu leczenia. Szczególnie u starszych pacjentów po długotrwałym stosowaniu w terapii skojarzonej i po radioterapii.
Utrata włosów przy dawkach standardowych.
Ograniczone i bolesne miejscowe gromadzenie się płynu w mięśniach, prowadzące do bólu, bolesności, a czasem do drętwienia i osłabienia mięśni (zespół przedziałowy).
Wzrost stężenia mocznika we krwi na początku leczenia melflanem u pacjentów z problemami nerek.
Niepłodność tymczasowa i trwała z obniżeniem liczby i ruchliwości plemników w nasieniu (azoospermia).
Utrata cyklu miesięcznego (amenoorea).

Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 1000):

Zmiany liczby czerwonych krwinek spowodowane pękaniem czerwonych krwinek (anemia hemolityczna), co może prowadzić do uczucia zmęczenia, gorączki, zawrotów głowy i zwiększonego ryzyka infekcji.
Reakcje alergiczne, takie jak zapalenie tkanek, wysypki skórne, w tym plamiste i swędzące, a także ciężkie reakcje alergiczne, które rzadko pojawiają się na początku i później w trakcie leczenia, z objawami obrzęku warg, języka i gardła, bólu w klatce piersiowej lub sztywności klatki piersiowej, które mogą powodować trudności z połykaniem i oddychaniem. Zgłaszano przypadki zawału serca związanego z ciężkimi reakcjami alergicznymi.
Infekcje płuc (zapalenie płuc) i uszkodzenia płuc spowodowane zmianami tkanki płucnej (fibroza płucna, w tym przypadki zakończone śmiertelnie).
Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej przy dawkach normalnych.
Zaburzenia wątroby, takie jak zapalenie wątroby i zmiany aktywności enzymów wątrobowych oraz funkcji wątroby (żółtaczka skóry i oczu); zator żylaków wątroby przy leczeniu wysokimi dawkami.

Nieznane działania niepożądane (częstotliwość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

Śmierć tkanki mięśniowej (nekróza), rozpad mięśni (rabdomioliza) prowadzący do osłabienia mięśni i drętwienia.
Nowotwór szpiku kostnego rozwijający się szybko (ostra białaczka szpikowa) oraz grupa nowotworów, w których niezmienione komórki krwi w szpiku kostnym nie dojrzewają lub nie stają się zdrowymi komórkami krwi (zespoł mielodysplastyczny).
Zakrzepica żył głębokich (powstanie skrzepu krwi (trombu) w żyłach głębokich, głównie w nogach) oraz zakrzembienie płucne (zablokowanie tętnicy płucnej lub jej gałęzi przez skrzep krwi, który oderwał się i przemieszcza do płuc).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Państwa jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, których nie ma w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem:
Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Melfalan Tillomed

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie powinieneś/-aś stosować Melfalan Tillomed po upływie terminu ważności, wskazanego na opakowaniu po oznaczeniu „Scad.” Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania. Przechowuj fiolkę w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem.
Melfalan Tillomed jest przygotowywany do użycia przez personel medyczny. Po przygotowaniu należy go użyć natychmiast. Nieużywany lek oraz odpady pochodzące z tego leku należy utylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.

6. Skład opakowania i inne informacje

Substancją czynną jest melfalan. Każdy fiolka zawiera 50 mg melfalanu.
Inne składniki to:
Fiołka z proszkiem: povidon (wartość K: 10,2-13,8) i kwas chlorowodorowy, rozcieńczony.
Fiołka z rozpuszczalnikiem: woda do wstrzykiwań, cytrynian sodu dwuwodny, glikol propylenowy i
etanol.
Melfalan Tillomed jest rozpuszczany w rozcieńczalniku przed wstrzyknięciem.
Opis wyglądu Melfalan Tillomed i zawartość opakowania
Każde opakowanie zawiera jedną fiolkę z Melfalan Tillomed i jedną fiolkę z rozpuszczalnikiem.
Fiołka z proszkiem zawiera 50 mg substancji czynnej melfalanu w postaci proszku, a fiołka z rozpuszczalnikiem zawiera 10 ml rozpuszczalnika do rekonstytucji (rozpuszczenia) proszku.
Gdy fiolkę z proszkiem melfalanu rekonstytuuje się za pomocą 10 ml rozpuszczalnika, otrzymany roztwór zawiera 5 mg/ml bezwodnego melfalanu.
Proszek: fiolka z przezroczystego szkła typu I, zamknięta szczelnie korkiem z gumy bromobutylowej pokrytą warstwą Omniflex G3 i aluminiową folią z pomarańczowym przyciskiem z polipropylenu o matowej powierzchni. Opakowanie: 1 fiolka zawierająca 50 mg melfalanu.
Rozpuszczalnik: fiolka z przezroczystego szkła typu I, zamknięta szczelnie korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiową folią z pomarańczowym przyciskiem z polipropylenu o matowej powierzchni. Opakowanie: 1 fiolka zawierająca 10 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Tillomed Italia S.r.l., viale G. Richard 1, Torre A, 20143 Milano, Italia
Producent
SGS Pharma Magyarorszag Kft.
Derkovits Gyula Utca 53,
Budapest XIX,1193, Węgry
Tillomed Malta Limited
Malta Life Sciences Park,
LS2.01.06 Industrial Estate,
San Gwann, SGN 3000, Malta
Lek ten jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami handlowymi:
Kraj Nazwa produktu
Wielka Brytania (Irlandia Północna) Melphalan 50 mg Powder and Solvent for Solution for Injection/Infusion
Niemcy Melphalan Tillomed 50 mg Pulver und Lösungsmittel zur Herstellung einer
Injektions/Infusionslösung
Włochy Melfalan Tillomed
Hiszpania Melfalán Zentiva 50 mg polvo y disolvente para solución inyectable y para
perfusión EFG
Cypr Melphalan Tillomed 50 mg
Grecja Melphalan Tillomed 50 mg
…………………………………………………………………………………………………………………..
Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:
W celu uzyskania dodatkowych informacji należy odnieść się do charakterystyki produktu leczniczego
Uwagi: Melfalan Tillomed do wstrzykiwań jest środkiem cytotoksycznym. Należy zatem zachować ostrożność podczas jego przygotowywania i manipulowania nim. Zaleca się stosowanie rękawiczek i innego sprzętu ochronnego w celu zapobiegania kontaktowi z powierzchnią skóry.
Melfalan Tillomed do wstrzykiwań należy podawać wyłącznie dożylnie.
Należy unikać wycieku roztworu, ponieważ może dojść do uszkodzenia lokalnych tkanek. Dlatego nie należy wstrzykiwać bezpośrednio do żyły obwodowej. Zaleca się powolne wstrzyknięcie skoncentrowanego roztworu po rekonstytucji bezpośrednio do kroplówki lub jako szybka infuzja. Jeśli to niemożliwe, skoncentrowany roztwór do wstrzykiwania lub infuzji może być rozcieńczony w worku do infuzji. W przypadku trudności z dostępem do żyły, lek należy podawać za pomocą cewnika dożylnego centralnego.
Jeśli bezpośrednie wstrzyknięcie do szybkiej infuzji nie jest możliwe, Melfalan Tillomed 50 mg i.v. może również być rozcieńczony w worku do infuzji.
W przypadku terapii wysokimi dawkami, z lub bez autologicznej transplantacji szpiku kostnego, zaleca się podawanie Melfalan Tillomed za pomocą dostępu dożylnego centralnego.
Szczegóły dotyczące technik infuzji opisane są w literaturze naukowej.
Roztwór Melfalan Tillomed do wstrzykiwań/infuzji należy przygotować do użytku w warunkach bezpyłowych w aptece wyposażonej w odpowiednią komorę laminarnego przepływu powietrza.
Dawkowanie w przypadku uszkodzenia nerek
W przypadku standardowych dawek i umiarkowanego do ciężkiego uszkodzenia nerek, dawkę początkową należy zmniejszyć o 50%.
Dawkę ustala lekarz na podstawie morfologii krwi.
W przypadku wysokich dawek (100-200 mg/m² powierzchni ciała), konieczność zmniejszenia dawki zależy od stopnia funkcji nerek, potrzeby terapeutycznej oraz od tego, czy przeprowadzono autologiczną transplantację szpiku kostnego. Przykładowo, zmniejszenie dawki o 50% może być uważane za normalne przy umiarkowanym do ciężkiego ograniczeniu funkcji nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min). Konieczne są również odpowiednie nawodnienie organizmu i zwiększone wydalanie moczowe. Lekarz nie zaleci leczenia wysokimi dawkami melfalanu u pacjentów z jeszcze cięższym uszkodzeniem nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).
Istotne jest, aby zarówno suszony proszek, jak i rozpuszczalnik miały temperaturę około 25°C w momencie przygotowywania roztworu.
Skoncentrowany roztwór do wstrzykiwania lub infuzji należy przygotować w temperaturze około 25°C. W tym celu należy dodać 10 ml rozpuszczalnika jednorazowo do fiolki z suszonym proszkiem, natychmiast używając sterylnej igły (należy użyć „igły kalibru 21 lub większego” do przebicia korka fiolki podczas rekonstytucji, aby zapewnić regularne i skuteczne przebicie, nie zbyt szybkie ani zbyt gwałtowne, oraz dokładnie prostopadłe do korka bez skręcania igły) i strzykawki. Fiolę należy natychmiast wstrząsać energicznie (przez około 5 minut), aż do uzyskania klarownego roztworu bez widocznych cząsteczek. Szybkie dodanie rozcieńczalnika, po którym następuje natychmiastowe energiczne wstrząsanie, jest istotne dla poprawnego rozpuszczenia. Każdą fiolkę należy rekonstytuować oddzielnie w ten sposób. Otrzymany roztwór zawiera równoważnik 5 mg/ml bezwodnego melfalanu. Niewykonanie powyższych etapów przygotowania może prowadzić do niepełnego rozpuszczenia melfalanu.
Należy również zauważyć, że energiczne wstrząsanie prowadzi do powstawania znacznej ilości drobnych pęcherzyków powietrza. Mogą one utrzymywać się przez kilka minut i może upłynąć dodatkowe 2-3 minuty, zanim się rozwiążą, ponieważ otrzymany roztwór jest dość lepki. Może to utrudnić ocenę klarowności roztworu.
Otrzymany skoncentrowany roztwór do wstrzykiwania lub infuzji ma pH około 6,5 i zawiera 5 mg/ml bezwodnego melfalanu w 1 ml.
Melfalan do wstrzykiwań należy podawać wyłącznie z roztworami do infuzji zawierającymi chlorek sodu.
Nie jest kompatybilny z roztworami do infuzji zawierającymi glukozę.
Po rozcieńczeniu w roztworze do infuzji, melfalan ma ograniczoną stabilność, a szybkość degradacji szybko wzrasta wraz ze wzrostem temperatury. Dlatego roztwór należy przygotować bezpośrednio przed użyciem. Jeśli melfalan jest podawany w temperaturze pokojowej około 25°C, całkowity czas od przygotowania roztworu do wstrzykiwania do zakończenia infuzji nie powinien przekraczać 1,5 godziny.
Trwałość przygotowanego roztworu
Do natychmiastowego użycia.
Roztworu po rekonstytucji nie należy przechowywać w lodówce, ponieważ substancja czynna może wytrącić się z roztworu. Nadmiar roztworu należy usunąć (zobacz sekcję dotyczącą usuwania).
Jeśli w skoncentrowanym roztworze do wstrzykiwania lub infuzji, lub w rozcieńczonym roztworze do infuzji pojawi się zmętnienie lub krystalizacja, roztwór należy usunąć.
Przedawkowanie
Nudności i wymioty mogą wystąpić bezpośrednio po ostrym przedawkowaniu dożylnej. Mogą zostać uszkodzone błony śluzowe jelit i żołądka. Po przedawkowaniu zgłaszano biegunkę, czasem z krwawieniem. Głównym objawem toksycznym jest supresja szpiku kostnego, objawiająca się leukopenią, trombocytopenią i anemią.
Gdzie to stosowne, należy podjąć działania wspomagające, takie jak przetaczanie krwi i podawanie stężonej masy płytek krwi. Należy również rozważyć hospitalizację, profilaktykę zakażeń i podawanie czynników wzrostu krwinek.
Nie istnieje specyficzny antydotum. Jednak morfologię krwi należy monitorować w krótkich odstępach czasu przez co najmniej 4 tygodnie, aż do zaobserwowania odzysku poziomów krwinek.
Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i innych manipulacji
Należy przestrzegać procedur dotyczących bezpiecznego przygotowywania i usuwania leków przeciwnowotworowych:

Personel powinien być przeszkolony w zakresie rekonstytucji leku.
Kobiety w ciąży powinny być wyłączone z manipulowania tym lekiem.
Podczas rekonstytucji leku personel powinien nosić odpowiedni sprzęt ochronny, w tym maseczki, okulary ochronne i rękawiczki.
Wszystkie leki lub odpady, w tym przedmioty używane do podania lub czyszczenia, takie jak rękawiczki, należy usuwać zgodnie z obowiązującymi lokalnymi przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych.

W przypadku przypadkowego kontaktu melfalanu 50 mg do wstrzykiwań z oczami, należy natychmiast przemyć oczy roztworem chlorku sodu i skonsultować się z lekarzem. W przypadku kontaktu z powierzchnią skóry, należy natychmiast przemyć dotknięte miejsca mydłem i dużą ilością zimnej wody oraz skonsultować się z lekarzem. Wyciekający roztwór należy natychmiast wyczyścić wilgotnym ręcznikiem papierowym, który następnie należy bezpiecznie usunąć. Zanieczyszczone powierzchnie należy przemyć dużą ilością wody.

Meloflan TILLOMED