Lorazepam Macure

Ulotka: informacja dla użytkownika

Lorazepam Macure 4 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

lorazepam
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać niniejszą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne zapoznanie się z jej treścią ponownie.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki

1. Co to jest Lorazepam Macure i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Lorazepam Macure
3. Jak stosować Lorazepam Macure
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Lorazepam Macure
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Lorazepam Macure i do czego służy

Lorazepam Macure należy do grupy leków uspokajająco-sennych zwanych benzodiazepinami.
Lorazepam Macure może być stosowany u dorosłych i u dorastających w wieku powyżej 12 lat:

• jako środek uspokajający przed rozpoczęciem niektórych zabiegów (premedykacja), takich jak małe lub duże operacje, czy też niektóre rozbudowane badania fizykalne;
• u osób cierpiących na ciężkie fobie lub napięcie, które z dowolnego powodu nie mogą przyjmować tabletek.

Lorazepam Macure może być również stosowany u dorosłych, dorastających, dzieci i niemowląt od wieku 1 miesiąca:

• w celu kontrolowania stanu przedpadaczkowego.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Lorazepam Macure

Nie należy podawać Lorazepam Macure:

• jeśli jest uczulony na substancję czynną lub na dowolną inną benzodiazepinę, substancję podobną do benzodiazepiny lub na którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli choruje na miastenię (chorobę powodującą osłabienie mięśni i nadmierną senność);
• jeśli ma ciężkie zaburzenia oddychania;
• jeśli choruje na bezdech senny (problemy z oddychaniem podczas snu);
• jeśli ma ciężkie zaburzenia wątroby.

Lorazepam Macure nie może być wstrzykiwany do tętnicy.
Dzieci
Lorazepam Macure nie może być stosowany u dzieci poniżej 12. roku życia, chyba że w celu leczenia stanu przedpadaczkowego. W przypadku stanu przedpadaczkowego Lorazepam Macure nie powinien być stosowany u noworodków.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem Lorazepam Macure:

• jeśli ma przewlekłe zaburzenia oddychania;
• jeśli funkcja wątroby lub nerek jest obniżona;
• jeśli jest osobą starszą lub osłabioną;
• jeśli choruje na padaczkę;
• jeśli choruje na „zielony szpak” (ostrą zamkniętą kąt glaukomę);
• jeśli planuje zajście w ciążę lub jest w ciąży;
• jeśli karmi piersią, ponieważ lek może przechodzić do mleka matki.

Przez 24 godziny po podaniu Lorazepam Macure należy pozostawać pod obserwacją. Wczesne wstawanie (w ciągu 8 godzin po zastosowaniu Lorazepam Macure) może spowodować upadek i uraz.
Obniżenie poziomu czujności może trwać nawet ponad 24 godziny, np. u osób starszych lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków.
Jeśli jest pacjentem ambulatoryjnym i Lorazepam Macure został zastosowany w ramach krótkotrwałej procedury, przy wypisie z szpitala musi towarzyszyć mu osoba dorosła.
Nie powinien prowadzić pojazdów ani wykonywać czynności wymagających skupienia przez 24–48 godzin po podaniu leku.
Może nie pamiętać, co robił przez pewien czas po podaniu Lorazepam Macure.
Po zakończeniu leczenia może nie pamiętać, co robił przez pewien czas po podaniu Lorazepam Macure.
Pacjenci z zaburzeniami psychicznymi
Lorazepam Macure nie jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu zaburzeń psychicznych. Lorazepam Macure nie powinien być stosowany bez odpowiedniego leczenia przeciwdepresyjnego u pacjentów z depresją.
Benzodiazepiny mogą wywoływać działanie odprężające u pacjentów z depresją i mogą prowadzić do myśli samobójczych.
Leczenie Lorazepam Macure należy stopniowo odstawiać.
Stosowanie Lorazepam Macure może prowadzić do uzależnienia.
Stosowanie benzodiazepin może prowadzić do uzależnienia fizycznego lub psychicznego. Aby zmniejszyć ryzyko uzależnienia, należy stosować najniższą skuteczną dawkę Lorazepam Macure i ograniczyć czas leczenia do niezbędnego minimum.
Jeśli nagle przerwie leczenie, może dojść do objawów abstynencyjnych: bólu głowy, bólu mięśni, fobii, napięcia, niepokoju, dezorientacji, drażliwości, zaburzeń nastroju, depresji i bezsenności.
Może również tymczasowo powrócić objawy, dla których otrzymywał Lorazepam Macure (zobacz również „Jeśli przerwie leczenie Lorazepam Macure” w punkcie 3).
Tolerancja
Lek ten może tracić skuteczność przy wielokrotnym stosowaniu przez kilka tygodni.
Pacjenci starsi, osłabieni i dzieci
U osób starszych i dzieci mogą wystąpić reakcje całkowicie przeciwne do oczekiwanych podczas leczenia Lorazepam Macure, takie jak: niepokój, pobudzenie, agresja, urojenia, napady wściekłości, koszmary senne, niektóre zaburzenia psychiczne (psychozy), nieodpowiednie i inne zachowania opozycyjne.
Jeśli wystąpią takie reakcje, lekarz przerwie leczenie.
Dzieci mogą być uczulone na niektóre substancje pomocnicze zawarte w Lorazepam Macure (zobacz punkt „Lorazepam Macure zawiera alkohol benzylowy, polietylenoglikol i glikol propylenowy”).
Inne leki i Lorazepam Macure
Powiadom lekarza, jeśli stosuje, ostatnio stosował lub może zacząć stosować inne leki.
Jednoczesne stosowanie następujących leków może nasilić działanie uspokajające/relaksujące Lorazepam Macure:

• skopolamina (lekarstwo na chorobę lokomocyjną i problemy jelitowe),
• leki przeciwpsychotyczne,
• leki nasenne,
• środki uspokajające i/lub uspokajające,
• leki przeciwdepresyjne,
• relaksujące mięśnie,
• niektóre silnie działające leki przeciwbólowe przepisywane na receptę (narkotyczne środki przeciwbólowe),
• leki przeciwpadaczkowe,
• leki stosowane w zaburzeniach oddychania (teofilina/aminofilina),
• leki stosowane w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym (środki znieczyszczające),
• leki stosowane w alergiach lub chorobie lokomocyjnej (antyhistaminowe),
• leki stosowane w leczeniu dny moczanowej i podwyższonych poziomów kwasu moczowego we krwi (np. probenecyd),
• disulfiram (lekarstwo stosowane w leczeniu przewlekłego alkoholizmu),
• metronidazol (antybiotyk).

Jednoczesne stosowanie lorazepamu i opioidów (silnych środków przeciwbólowych, leków stosowanych w terapii zastępczej i niektórych leków na kaszel) zwiększa ryzyko senności, trudności z oddychaniem (depresji oddechowej), śpiączki i może być potencjalnie śmiertelne. Z tego powodu jednoczesne stosowanie należy rozważyć tylko wtedy, gdy nie ma innych możliwości leczenia.
Jednak jeśli lekarz przepisze Lorazepam Macure razem z opioidami, lekarz powinien ograniczyć dawkę i czas jednoczesnego leczenia.
Powiadom lekarza o wszystkich opioidach, które przyjmuje, i dokładnie przestrzegaj zaleceń lekarza dotyczących dawki. Może być pomocne poinformowanie przyjaciół i rodziny o konieczności obserwowania objawów i sygnałów wymienionych powyżej.
Jeśli wystąpią takie objawy, skontaktuj się z lekarzem.
Lorazepam Macure z pożywieniem, napojami i alkoholem
Działanie uspokajające/łagodzące Lorazepam Macure może być nasilone przez jednoczesne spożycie alkoholu. Może to trwać do 48 godzin po podaniu Lorazepam Macure.
Nie powinien spożywać alkoholu przez 48 godzin po podaniu Lorazepam Macure.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jest w ciąży, karmi piersią, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, zasięgnij porady lekarza przed zażyciem tego leku.
Lorazepam Macure należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne, przez najkrótszy możliwy czas i w najniższej możliwej dawce.
Lorazepam przechodzi w niewielkich ilościach do mleka matki. Karmienie piersią nie jest zalecane podczas przyjmowania Lorazepam Macure.
Nie ma danych dotyczących możliwego wpływu lorazepamu na płodność kobiet po podaniu w formie wstrzykiwalnej lub do wlewu.
Ponadto Lorazepam Macure zawiera alkohol benzylowy, środek konserwujący, który może przenikać przez łożysko i przechodzić do mleka matki. Lorazepam Macure zawiera również glikol propylenowy (zobacz „Lorazepam Macure zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy i polietylenoglikol”).
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Aby bezpiecznie prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny, musi być w stanie szybko reagować i podejmować decyzje. Musi również być w stanie szybko i precyzyjnie się poruszać.
Po podaniu Lorazepam Macure zdolność do wykonywania tych czynności może być ograniczona, ponieważ Lorazepam Macure może wpływać na czujność, reaktywność, pamięć i precyzję ruchów mięśniowych.
Dlatego nie powinien prowadzić pojazdu ani wykonywać czynności wymagających skupienia przez 24–48 godzin po podaniu.
Lorazepam Macure zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy i polietylenoglikol
Lorazepam Macure zawiera 21 mg alkoholu benzylowego, 840 mg glikolu propylenowego i 189 mg polietylenoglikolu na ml.
Zapytaj lekarza lub farmaceuty, jeśli dziecko ma mniej niż 5 lat, jeśli ma chorobę wątroby lub nerek, lub jeśli jest w ciąży lub karmi piersią. Wynika to z faktu, że substancje pomocnicze mogą powodować niepożądane działania. Lekarz może konieczność dostosowania dawki, jeśli Ty lub dziecko przyjmuje inne leki zawierające alkohol benzylowy, glikol propylenowy lub polietylenoglikol.
Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.
Alkohol benzylowy wiązano z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń oddychania (zespół ciężkiego oddychania) u małych dzieci. Leków zawierających alkohol benzylowy nie należy podawać noworodkom (do 4 tygodni życia) i nie powinno się ich stosować dłużej niż przez tydzień u małych dzieci (poniżej 3 lat życia), chyba że lekarz lub farmaceuta zaleci inaczej.
Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, nie bierz tego leku, chyba że lekarz zaleci inaczej. Lekarz może przeprowadzać dodatkowe badania podczas przyjmowania tego leku.
Jeśli chorujesz na chorobę wątroby lub nerek, nie bierz tego leku, chyba że lekarz zaleci inaczej. Lekarz może przeprowadzać dodatkowe badania podczas przyjmowania tego leku.
Zgłaszano toksyczność polietylenoglikolu (np. ostra martwica kanalików nerkowych) podczas podawania Lorazepam Macure. Dotyczy to również sytuacji, gdy lorazepam jest podawany w dawkach wyższych niż zalecane.

3. Jak stosować Lorazepam Macure

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.

1. Leczenie wstępowe

Zalecana dawka, którą otrzymasz w żyłę (drogą dożylną), oparta jest na masie ciała (0,044 mg na kg masy ciała), maksymalnie do 2 mg, 15–20 minut przed zaplanowaną procedurą. Czasem mogą być podane wyższe dawki, aż do 4 mg.
Zalecana dawka podana do mięśnia (drogą domięśniową) to 0,05 mg na kg masy ciała, maksymalnie 4 mg, co najmniej 2 godziny przed zaplanowaną procedurą.

2. Leczenie objawów silnego niepokoju i napięcia u osób, które nie mogą przyjmować tabletek

Zalecana dawka to 2–4 mg, czyli 0,05 mg na kg masy ciała. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć po 2 godzinach. Iniekcja będzie podana w żyłę (drogą dożylną) lub do mięśnia (drogą domięśniową).

3. Stan przedudarowy (epilepsja)

Dawka dla dorosłych: 4 mg drogą dożylną.
Osoby starsze (powyżej 65 roku życia): osoby starsze mogą reagować na niższe dawki, dlatego może wystarczyć połowa standardowej dawki dla dorosłych.
Dawkowanie u nastolatków, dzieci i niemowląt od 1 miesiąca życia: 0,1 mg na kg masy ciała drogą dożylną, maksymalnie 4 mg/dawkę.
Jeśli napad trwa dłużej niż 10–15 minut, lekarz może zdecydować o podaniu kolejnej dawki.
Można podać maksymalnie 2 dawki.
U dzieci poniżej 5. roku życia nie należy podawać więcej niż dwóch powtórzonych dawek w ciągu jednego dnia.

Stosowanie u dzieci
Lorazepam Macure nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12. roku życia, z wyjątkiem leczenia stanu przedudarowego. W przypadku stanu przedudarowego nie stosuje się go u noworodków (patrz punkt 2).

Stosowanie u osób starszych i pacjentów osłabionych
Lekarz przepisze niższą dawkę. Ponadto lekarz będzie Cię regularnie kontrolować i dostosuje dawkę w zależności od Twojej reakcji.

Pacjenci z zaburzeniami nerek lub wątroby
Lorazepam Macure nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Gdy Lorazepam Macure jest stosowany u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby lub nerek, lekarz może przepisać niższą dawkę.

Jeśli zastosujesz zbyt dużą dawkę Lorazepam Macure
Jeśli podano Ci więcej leku niż należałoby, możesz doświadczyć objawów takich jak senność, zamroczenie, letarg w przypadku łagodnego przedawkowania oraz niskiego ciśnienia, trudności w kontrolowaniu ruchów, zaburzeń oddychania i śpiączki w przypadkach ciężkich.
Leczenie przedawkowania polega zazwyczaj na działaniach wspomagających, w tym utrzymaniu oddychania i monitorowaniu bilansu wodnego (ilość przyjmowanych i wydalanych płynów).

Jeśli przerwiesz leczenie Lorazepam Macure
Powinieneś przerwać lub zakończyć leczenie wyłącznie zgodnie z instrukcjami lekarza.
Jeśli leczono Cię z powodu objawów silnego niepokoju i leczenie zostało nagle przerwane, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia jednego lub więcej następujących objawów abstynencyjnych: bólu głowy, bólu mięśni, fobii, niepokoju, napięcia, pobudzenia, niepokoju ruchowego, dezorientacji, drażliwości, zaburzeń nastroju, nadmiernego pocenia się, depresji i bezsenności.
W cięższych przypadkach objawy abstynencyjne mogą obejmować: utratę wrażliwości, utratę poczucia rzeczywistości (w której znane otoczenie wydaje się nierealne), oderwanie od siebie i własnej tożsamości (deperswonalizacja), drętwienie i mrowienie rąk i nóg, silne zwiększenie wrażliwości na światło, dźwięk i dotyk, wzmocnienie słuchu, ból uszu, ruchy niezamierzone, wymioty, urojenia (halucynacje) lub nasilenie objawów choroby (napady padaczkowe).
Dodatkowo objawy, z powodu których otrzymywałeś Lorazepam Macure, mogą tymczasowo powrócić w nasilonej formie.
Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia tych objawów, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki podczas kończenia leczenia.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Zazwyczaj działania niepożądane pojawiają się na początku leczenia i stopniowo ustępują w miarę kontynuowania terapii lub po zmniejszeniu dawki.
Następujące działania niepożądane były zgłaszane po stosowaniu lorazepamu:
Bardzo często: może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10

• zmęczenie.

Często: może dotyczyć do 1 osoby na 10

• senność w ciągu dnia,
• senność,
• zawroty głowy,
• problemy z koordynacją,
• wymioty,
• osłabienie mięśni.

Nieczoło: może dotyczyć do 1 osoby na 100

• stan zamieszania,
• depresja,
• wypłaszczenie emocji,
• zaburzenia snu,
• ból głowy,
• zmniejszenie czujności,
• zaburzenia wzroku,
• podwójne widzenie (diplopia),
• nudności,
• problemy żołądkowo-jelitowe,
• reakcje skórne, wypadanie włosów,
• zmiany pożądania seksualnego.

Rzadko: może dotyczyć do 1 osoby na 1000

• zaburzenia krwi (discrasia),
• tymczasowa utrata pamięci,
• reakcje paradoksalne,
• obniżenie ciśnienia krwi (hipotensja),
• podwyższenie ciśnienia krwi (hipertensja),
• zaburzenia związane z chorobą wątroby,
• zaburzenia psychiczne: pobudzenie (niepokój), nerwowość, drażliwość, agresywność, podejrzliwość, napady wściekłości, koszmary senne, postrzeganie rzeczy, które nie istnieją (halucynacje), ciężka choroba psychiczna, w której zaburzona jest kontrola nad zachowaniem i samo zachowanie (psychóza), nieodpowiednie zachowanie. Te działania niepożądane występują przede wszystkim u dzieci i osób starszych.

Inne działania niepożądane:

• nagłe reakcje nadwrażliwości (w ciągu kilku minut lub godzin), w tym trudności w oddychaniu, wysypka skórna i omdlenia (reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidealne). Mogą być śmiertelne.
• zaburzenia krwi (trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia).
• zgłaszano ból, uczucie pieczenia, zaczerwienienie i stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia.
• po wielotygodniowym powtarzalnym stosowaniu może dojść do uzależnienia (patrz punkt 2).
• mogą wystąpić trudności w oddychaniu podczas głębokiej narkozy.
• po przerwaniu leczenia mogą wystąpić objawy abstynencyjne (patrz punkt „Jeśli przerwiesz stosowanie Lorazepam Macure”).
• obrzęk.
• myśli samobójcze lub próby samobójcze.
• trudności w mówieniu.
• napady padaczkowe.
• śpiączka.
• obniżenie temperatury ciała.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Dotyczy to również wszelkich możliwych działań niepożądanych, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania, którego dane znajdują się na stronie:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w uzyskaniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Lorazepam Macure

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Przechowuj i transportuj w lodówce (2–8°C).
Przechowuj w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem.
Stabilność chemiczna i fizyczna została potwierdzona przez okres 1 godziny w temperaturze 2–8 °C. Z punktu widzenia mikrobiologicznym, chyba że sposób otwarcia/rozcieńczenia wyklucza ryzyko zakażenia bakteryjnego, produkt należy stosować natychmiast. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, czasy i warunki przechowywania podczas użytkowania są odpowiedzialnością użytkownika.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na etykiecie i opakowaniu po wyrazie „Zawartość”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie stosuj tego leku, jeśli zauważysz obecność widocznych cząstek w roztworze.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą to w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Lorazepam Macure

• Substancją czynną jest lorazepam; każdy ml roztworu zawiera 4 mg lorazepamu.
• Pozostałe składniki to propylenoglikol (E1520), polietylenoglikol 400 (makrogol 400), alkohol benzylowy.

Opis wyglądu Lorazepam Macure i zawartości opakowania
Przezroczysty, bezbarwny lub prawie bezbarwny, hipertoniczny roztwór, pozbawiony widocznych cząstek.
Lorazepam Macure jest opakowany w fiolki ze szkła transparentnego typu I (Ph. Eur.) o pojemności 2 ml.
Każda fiolka zawiera 1 ml roztworu.
Fiolki umieszczone są w termoformowanych płytkach z polichlorku winylu, uszczelnionych przezroczystą folią ochronną z polietylenu (PE). Płytki z polichlorku winylu umieszczone są w tekturowym pudełku razem z ulotką.

Lorazepam Macure jest dostarczany w opakowaniach zawierających 5 i 10 fiolki z 1 ml roztworu.

Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Macure Pharma ApS
Hejrevej 39
2400 Kopenhaga NV
Dania
Producent
Medochemie Ltd.
Agios Athanassios Industrial Area, Iapetou 48, Fabryka B
4101 Agios Athanassios, Limassol
Cypr
Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi
nazwami handlowymi:

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

Instrukcje dotyczące stosowania

Lorazepam Macure jest lekko lepki przy niskiej temperaturze.

Podawanie do włośnicy:
W celu ułatwienia podania do włośnicy zaleca się rozcieńczenie równą objętością roztworu zgodnego, takiego jak roztwór do wstrzykiwań chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), glukoza 50 mg/ml (5%) lub woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
Lorazepam Macure może być również podawany w formie nierozcieńczonej, poprzez głęboką iniekcję w dużą masę mięśniową.

Podawanie dożylnie:
W przypadku podania dożylnego Lorazepam Macure należy zawsze rozcieńczyć równą objętością jednego z następujących rozcieńczalników: roztwór do wstrzykiwań chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), glukoza 50 mg/ml (5%) lub woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
Szybkość wstrzykiwania nie powinna przekraczać 2 mg/min. Leki podawane dojelitowo należy zawsze przed podaniem sprawdzić pod kątem obecności cząsteczek lub zmiany zabarwienia. Nie należy stosować, jeśli roztwór zmienił barwę lub pojawił się osad.

Instrukcje rozcieńczania do stosowania dożylnej
Należy nabrać do strzykawki odpowiednią ilość Lorazepam Macure, a następnie powoli nabrać pożądaną objętość rozcieńczalnika. Następnie delikatnie cofnąć tłok, aby zapewnić dodatkową przestrzeń do mieszania. Natychmiast wymieszać zawartość, kilkukrotnie odwracając strzykawkę, aż do uzyskania jednolitego roztworu. Nie należy intensywnie wstrząsać, ponieważ może to spowodować powstawanie pęcherzyków powietrza.
Lorazepam Macure nie powinien być mieszany z innymi lekami w tej samej strzykawce. Nie należy stosować, jeśli roztwór zmienił barwę lub pojawił się osad (patrz punkt 4.2).

Brak szczególnych wskazówek dotyczących usuwania. Nieużywany lek oraz odpady pochodzące z tego leku należy usunąć zgodnie z obowiązującymi lokalnymi przepisami.