Ulotka: informacje dla pacjenta

LARIAM 250 mg tabletki

Chlorowodorek mefloquiny
Należy uważnie przeczytać tę ulotkę przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego jej przeczytania.
Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
Jeżeli wystąpią u Ciebie jakieś działania niepożądane, w tym także nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

Co to jest Lariam i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Lariam
Jak stosować Lariam
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Lariam
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Lariam i do czego służy

Lariam zawiera substancję czynną meflochinę chlorowodorkową, lek należący do grupy
leków przeciwmalarowych.
Malaria to choroba rozprzestrzeniająca się poprzez ukąszenie zainfekowanego komara, który przenosi
pasożyta malarii do krwiobiegu.
Lariam jest wskazany:

do profilaktyki malarii u podróżujących do regionów endemicznych, w których ryzyko zakażenia szczepami P. falciparum opornymi na inne leki przeciwmalarowe jest wysokie;
do leczenia malarii wywołanej szczepami P. falciparum infekującymi człowieka, w tym szczepami opornymi na inne leki przeciwmalarowe. W przypadkach malarii wywołanej jednocześnie przez szczepy P. falciparum i P. vivax, po leczeniu Lariamem, w celu wyeliminowania form wątrobowych P. vivax, lekarz rozważy podanie leku z grupy 8-aminochinolin, takiego jak primachina. Przepisując leki przeciwmalarowe, lekarz weźmie pod uwagę wytyczne Ministerstwa Zdrowia, zgodne z zaleceniami WHO (Organizacja Światowa Zdrowia);
do samoleczenia malarii – lekarz może przepisać Lariam w przypadku podróży do obszarów zagrożonych, do stosowania w nagłych przypadkach podejrzenia malarii, gdy nie ma możliwości szybkiego skonsultowania się z lekarzem.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Lariam

Nie przyjmuj Lariam

jeśli jesteś uczulony na meflochinę, substancje blisko z nią spokrewnione chemicznie (np. chininę, chinidyne) lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
w celu zapobiegania malarii, jeśli cierpisz na depresję (lub cierpiałeś na nią w przeszłości), lub inne zaburzenia i choroby psychiczne, takie jak lęk ogólny, psychoza, myśli lub próby samobójcze, zachowania samouszkodzeniowe, schizofrenia lub inne zaburzenia psychiatryczne
jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na napady charakteryzujące się niekontrolowanymi ruchami ciała (drżenie) o dowolnym pochodzeniu (zobacz punkty „Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Inne leki i Lariam”)
jeśli cierpiałeś wcześniej na gorączkę hemoglobinuryczną, powikłanie malarii spowodowane przez szczególny szczep pasożytów (Plasmodium falciparum), charakteryzujące się masową destrukcją czerwonych krwinek (hemolizą wewnątrznaczyniową), co prowadzi do utraty hemoglobiny – białka transportującego tlen we krwi – z moczem (hemoglobinurią)
jeśli cierpisz na ciężkie choroby wątroby (zobacz punkty „Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Możliwe działania niepożądane”)
w czasie ciąży i karmienia piersią (zobacz „Ciąża i karmienie piersią”).

Inny lek, zwany alofantryną, nie powinien być stosowany podczas profilaktyki Lariam
lub leczenia malarii, ani w ciągu 15 tygodni od przyjęcia ostatniej dawki Lariam,
ze względu na ryzyko potencjalnie śmiertelnych działań na serce (tj. zaburzeń znanych
jako wydłużenie odcinka QTc) (zobacz punkty „Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Inne
leki i Lariam”).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Lariam.
Dzieci i nastolatkowie
Doświadczenie w stosowaniu Lariam u dzieci o masie ciała poniżej 5 kg lub w wieku poniżej 3 miesięcy jest ograniczone.
Lekarz będzie szczególnie ostrożny, jeśli cierpisz na:

epilepsję, ponieważ przyjmowanie tego leku może zwiększyć ryzyko napadów drgawkowych (zobacz „Możliwe działania niepożądane” i „Inne leki i Lariam”). Lekarz przepisze Ci Lariam tylko jako terapię (nie do samoleczenia) i tylko w przypadku uzasadnionych medycznie wskazań do stosowania leku;
choroby wątroby, ponieważ istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych;
choroby nerek;
wrodzoną hiperinsulinemiczną hipoglikemię, dziedziczną chorobę powodującą niski poziom glukozy we krwi w wyniku nadprodukcji insuliny, ponieważ przyjmowanie tego leku może zwiększyć ryzyko hipoglikemii;
cukrzycę i przyjmujesz inne leki (antykoagulanta);
choroby związane z układem krwiotwórczym (zespół narządów i tkanek, w których zachodzi produkcja elementów morfotycznych krwi: czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi).

Działania niepożądane
Podczas leczenia tym lekiem możesz doświadczyć działań niepożądanych, które mogą
wymagać przerwania leczenia (zobacz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
Meflochina może powodować poważne zaburzenia psychiczne u niektórych pacjentów. Natychmiast powiadom lekarza,
jeśli podczas leczenia meflochiną wystąpi u Ciebie bezsenność.
Stosowanie długoterminowe
W przypadku, gdy musisz przyjmować Lariam przez dłuższy czas (ponad 1 rok), lekarz będzie dokładnie monitorować stan Twojego zdrowia i poprosi Cię o wykonanie badań laboratoryjnych, w tym badań funkcji wątroby i oczu.
Oporność geograficzna na leki
Niektóre obszary geograficzne, szczególnie regiony Azji Południowo-Wschodniej, są szczególnie narażone na obecność pasożytów opornych na leki przeciwmalaryczne. Może to wymagać zastosowania innej profilaktyki przeciwmalarycznej w zależności od obszaru geograficznego, do którego się udajesz.
Aby uzyskać aktualne informacje na temat oporności w różnych regionach geograficznych, skonsultuj się z autoryzowanymi ośrodkami posiadającymi doświadczenie uznanych ekspertów krajowych.
Ponadto, w niektórych obszarach geograficznych mogą występować mieszane formy malarii; w takim przypadku lekarz przepisze Ci oprócz profilaktyki z Lariam również inne leki przeciwmalaryczne (np. primachinę).
Inne leki i Lariam
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować
inne leki, szczególnie:

alo fantrynę (inny lek przeciwmalaryczny): stosowanie alofantryny podczas terapii meflochiną w celu zapobiegania lub leczenia malarii lub w ciągu 15 tygodni po ostatniej dawce Lariam powoduje działania niepożądane na serce (wydłużenie odcinka QTc) (zobacz punkt „Co należy wiedzieć przed zażyciem Lariam”);
inne leki wpływające na przewodnictwo serca (np. leki przeciwarytmiczne, beta-blokery, blokery kanałów wapniowych, antyhistaminowe lub antagoniści H1, trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe, fenotiazyny): jednoczesne stosowanie tych leków może przyczynić się do działań niepożądanych na serce;
keto konazol (lek przeciwgrzybiczy), ze względu na ryzyko działań na serce (wydłużenie odcinka QTc), jeśli jest przyjmowany podczas terapii Lariam lub w ciągu 15 tygodni po ostatniej dawce Lariam (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
przeciwdrgawkowe i leki obniżające próg wywołujący napady epileptyczne (np. kwas walproinowy, karbamazepinę, fenobarbital lub fenytoinę): jednoczesne stosowanie Lariam może zmniejszyć kontrolę nad napadami drgawkowymi, dlatego w niektórych przypadkach lekarz może uznać za konieczne dostosowanie dawek leków przeciwdrgawkowych; jednoczesne podawanie meflochiny i leków działających obniżając próg wywołujący napady epileptyczne (takich jak trójcykliczne leki przeciwdepresyjne lub inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), bupropion, leki przeciwwszczególnicze, tramadol, chlorochina lub niektóre antybiotyki) może zwiększyć ryzyko napadów drgawkowych (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
szczepionki: gdy Lariam jest przyjmowany jednocześnie lub krótko przed szczepionkami doustnymi przeciw tyfowi, może dojść do osłabienia odpowiedzi immunologicznej wywołanej przez te szczepionki. Dlatego szczepienie przeciw tyfowi powinno być zakończone co najmniej 3 dni przed przyjęciem pierwszej dawki Lariam, biorąc pod uwagę, że profilaktyka Lariam powinna rozpocząć się 10 dni przed przyjazdem do strefy malariogenicznej;
inne interakcje/inhibitory i induktory CYP3A4: mało prawdopodobne, aby meflochina modyfikowała metabolizm leków podawanych współbieżnie. Istnieją jednak niektóre leki, zwane induktorami (ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, efawirenz) lub inhibitorami (keto konazol) izoenzymu CYP3A4, które mogą powodować zmniejszenie lub zwiększenie stężenia meflochiny we krwi. Skutki kliniczne tych zjawisk nie są znane i konieczne jest ścisłe monitorowanie kliniczne (zobacz punkt „Środki ostrożności przy użyciu”);
antykoagulanta: jeśli przyjmujesz antykoagulanta, musisz zostać skontrolowany przed wyjazdem do strefy malariogenicznej.

Nie przyjmuj Lariam, jeśli przyjmujesz już chininę lub substancje chemicznie spokrewnione (np.
chinidynę, chlorochinę, chinolony), które mogą powodować zmiany w zapisie elektrokardiograficznym i zwiększać ryzyko napadów drgawkowych (zobacz „Jak przyjmować Lariam”).
Lariam z pokarmami, napojami i alkoholem
Przyjmuj Lariam preferencyjnie po posiłku (zobacz punkt 3 „Jak przyjmować Lariam”).
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Nie stosuj Lariam w czasie ciąży (zobacz punkt „Nie przyjmuj Lariam”), chyba że lekarz uzna, że stan Twojego zdrowia klinicznego wymaga leczenia meflochiną.
W przypadku nieplanowanej ciąży przyjmowanie Lariam w celu chemioprofilaktyki malarii nie stanowi wskazania do przerwania ciąży.
Karmienie piersią
Nie stosuj Lariam w czasie karmienia piersią (zobacz punkt „Nie przyjmuj Lariam”).
Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn
Niektóre działania niepożądane, takie jak uczucie niestabilności, zaburzenia równowagi lub zaburzenia układu nerwowego środkowego lub obwodowego, mogą zmniejszać zdolność koncentracji i reakcji i w związku z tym stanowić zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów (w tym rowerów), użytkowania maszyn lub wykonywania innych czynności wymagających dobrej czujności i koordynacji ruchowej.
U ograniczonej liczby pacjentów zawroty głowy, uczucie zawrotów głowy i utrata równowagi mogą
utrzymywać się przez kilka miesięcy lub dłużej, nawet po zakończeniu podawania leku
(zobacz punkt „Możliwe działania niepożądane”).
Lariam zawiera laktozę
Jeśli lekarz postawił Ci diagnozę nietolerancji niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.

3. Jak stosować Lariam

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Tabletki Lariam przyjmuj z co najmniej jednym kieliszkiem płynu i w miarę możliwości po posiłku. Możesz rozłamać i/lub rozpuścić tabletki w niewielkiej ilości wody, mleka lub innego napoju w celu podania małym dzieciom lub jeśli masz trudności z połykaniem.
➢ Leczenie malaria
Zalecana dawka zależy od masy ciała.
Lekarz może zalecić podział dawki na 2–3 dawkowania z odstępem 6–8 godzin (np. 3+1, 3+2 lub 3+2+1 tabletki), aby zmniejszyć możliwe działania niepożądane.

Masa ciała	Dawka tygodniowa
poniżej 20 kg	1/4 tabletka/2,5-3 kg
>20 i 30 kg	2-3 tabletki
>30 i 45 kg	3-4 tabletki
>45 i 60 kg	5 tabletek
powyżej 60 kg	6 tabletek

Dla masy ciała powyżej 60 kg:
Nie ma doświadczeń dotyczących dawek przekraczających 6 tabletek u pacjentów o bardzo dużej masie ciała.
Jeśli wymiotuje:

w ciągu 30 minut od przyjęcia leku, należy przyjąć ponownie pełną dawkę;
w ciągu 30–60 minut od przyjęcia leku, należy ponownie przyjąć połowę dawki.

➢ Profilaktyka malaria
Zalecana dawka zależy od masy ciała i wynosi około 5 mg/kg, przyjmowaną raz w tygodniu.

Masa ciała / Dorośli i dzieci	Dawka tygodniowa
mniejsza niż 20 kg	¼ tabletka
> 20 i 30 kg	½ tabletka
> 30 i 45 kg	¾ tabletka
> 45 kg	1 tabletka

Dawka początkowa
Lekarz zaleci przyjęcie pierwszej dawki 10 dni przed wyjazdem, a drugiej dawki – 3 dni przed wyjazdem.
Dawki kolejne
Kolejne dawki należy przyjmować 1 raz w tygodniu, w ten sam dzień.
Jeśli nie jest to możliwe, należy podać dawkę załadunkową: u dorosłych o wadze powyżej 45 kg odpowiada to 1 tabletce Lariam dziennie (250 mg mefloquiny) przez 3 dni, po czym 1 tabletka tygodniowo.
W celu zmniejszenia ryzyka malarii profilaktykę należy kontynuować przez kolejne 4 tygodnie po opuszczeniu obszaru endemicznego.

Samoleczenie malarii

Zalecana dawka początkowa różni się w zależności od masy ciała i wynosi około 15 mg/kg (np. u pacjentów o wadze równej lub powyżej 45 kg dawka początkowa będzie wynosić 3 tabletki Lariam).
Dawki kolejne
Jeśli w ciągu 24 godzin nie będzie możliwe uzyskanie pomocy medycznej lub jeśli nie wystąpiły poważne działania niepożądane, można przyjąć drugą część całkowitej dawki (2 tabletki u pacjentów o wadze równej lub powyżej 45 kg) 6–8 godzin po pierwszej dawce.
Pacjenci o wadze powyżej 60 kg powinni przyjąć kolejną tabletę 6–8 godzin po drugiej dawce (zobacz zalecaną wcześniej schemat terapii leczenia malarii).
Stosowanie u dzieci i nastolatków
Doświadczenie z zastosowaniem Lariam u dzieci o wadze poniżej 5 kg lub w wieku poniżej 3 miesięcy jest ograniczone.
Jeśli przyjmie więcej Lariam niż powinien
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki Lariam natychmiast powiadom lekarza lub udać się do najbliższego szpitala.
Objawy
Jeśli przyjmie się więcej Lariam niż należy, może dojść do nasilenia działań niepożądanych opisanych w punkcie „Możliwe działania niepożądane”.
Leczenie
Lekarz ustali odpowiednią terapię w celu leczenia objawów. Nie istnieją specyficzne antydota; można na przykład zastosować węgiel aktywny doustnie, który zmniejsza wchłanianie mefloquiny.
Jeśli zapomni przyjąć Lariam
Nie należy przyjmować podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwie leczenie Lariam
Jeśli ma Pan/Pani jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób
one występują.
Jeśli podczas leczenia Lariam wystąpią u Ciebie działania niepożądane, niezwłocznie powiadom
lekarza, który oceni konieczność przerwania leczenia i przepisania leku alternatywnego.
Meflochina może powodować:

objawy dotyczące stanu psychicznego, takie jak niepokojące sny, bezsenność, depresja, lęk, samobójstwo, myśli samobójcze i próby samobójcze, zachowania skierowane przeciwko sobie, naprzemienne stany depresji i euforii (zaburzenia dwubiegunowe), zaburzenia psychiczne (psychotyczne) różnego rodzaju, w tym urojenia, depersonalizację, manię i schizofrenię/zaburzenie schizofreniformne, paranoję, ataki paniki, stan zbombardowany, halucynacje, agresywność, pobudzenie, niepokój, drastyczne zmiany nastroju, zaburzenia koncentracji uwagi. Te działania niepożądane występują szczególnie podczas stosowania Lariam w celu profilaktycznym. Mogą one pojawić się również po odstawieniu leku lub utrzymywać się przez miesiące lub dłużej po jego odstawieniu.
objawy dotyczące układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, ból głowy, objawy uszkodzenia układu nerwowego, takie jak choroba mózgu (encefalopatia), porażenie nerwów czaszkowych, niekontrolowane ruchy ciała (drżenie, napady padaczkowe), utrata pamięci (czasem długotrwała, trwająca ponad 3 miesiące), omdlenia, zaburzenia mowy, brak pamięci, zaburzenia równowagi, zaburzenia chodu, senność. Te działania niepożądane występują szczególnie podczas stosowania Lariam w celu profilaktycznym. Mogą one pojawić się również po odstawieniu leku lub utrzymywać się przez miesiące lub dłużej po jego odstawieniu.
uszkodzenie nerwów odpowiedzialnych za odczuwanie bodźców zewnętrznych (neuropatia), w tym ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie i/lub osłabienie; uszkodzenie nerwów odpowiedzialnych za ruch, w tym zaburzenia czucia kończyn lub innych części ciała (parestezje), drżenie i trudności w wykonywaniu niektórych ruchów (ataksja).
choroby oka, uszkodzenie nerwu wzrokowego i zaburzenia siatkówki (mogą wystąpić podczas lub po leczeniu Lariam).
reakcje alergiczne, częściej występujące u osób predysponowanych, które mogą objawiać się na różne sposoby, np. reakcjami skórnymi od łagodnych do ciężkich, z szybkim nasileniem (reakcje anafilaktyczne i zespół Stevensa-Johnsona).
objawy ze strony serca, takie jak zaburzenia rytmu serca (w tym tachykardia lub bradykardia) lub uczucie przyspieszonego tętna (kołatanie serca), nieregularne bicie serca, ekstrasystolie, ponieważ te objawy mogą poprzedzać działania niepożądane, również poważne, ze strony serca, takie jak przejściowe zaburzenia przewodnictwa elektrycznego serca, np. blok przedsionkowo-komorowy.
objawy zapalenia płuc, takie jak trudności w oddychaniu (dyspnia), suchy kaszel lub gorączka, ponieważ mogą one wskazywać na zapalenie płuc o możliwym podłożu alergicznym.

Możliwe działania niepożądane zaobserwowane po wprowadzeniu Lariam na rynek oraz w jednym badaniu przeprowadzonym na grupie pacjentów, podano poniżej według częstości występowania:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

niepokojące sny, bezsenność.

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

depresja, lęk;
zawroty głowy, ból głowy;
osłabienie zdolności widzenia (deficyt wzroku);
nudności, wymioty. Te działania niepożądane występują szczególnie podczas stosowania Lariam w celu profilaktycznym. Ogólnie są one łagodne i mogą się zmniejszać przy dłuższym stosowaniu leku;
biegunka, ból brzucha, zmiany w jamie ustnej;
świąd skóry.

Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi (leukopenia), szczególnie granulocytów (agranulocytoza), niedostateczna produkcja komórek krwi w szpiku kostnym (anemia aplastyczna), zwiększenie liczby białych krwinek we krwi (leukocytoza), zmniejszenie liczby płytek krwi we krwi (trombocytopenia);
zmniejszenie apetytu;
objawy uszkodzenia układu nerwowego, takie jak choroba mózgu (encefalopatia), porażenie nerwów czaszkowych, niekontrolowane ruchy ciała (drżenie, napady padaczkowe), utrata pamięci (czasem długotrwała, trwająca ponad 3 miesiące), omdlenia, zaburzenia mowy, brak pamięci, zaburzenia równowagi, zaburzenia chodu, senność;
uszkodzenie nerwów odpowiedzialnych za czucie obwodowe (neuropatia czuciowa obwodowa), uszkodzenie nerwów odpowiedzialnych za ruch (neuropatia ruchowa obwodowa);
utrata przezroczystości naturalnej soczewki oka (zaćma) i rozmyte widzenie. Te działania niepożądane mogą wystąpić podczas lub po leczeniu Lariam;
zaburzenia równowagi, szumy w uszach (tinnitus), częściowa głuchota (czasem długotrwała), problemy ze słuchem, zwiększona wrażliwość na dźwięk (hiperakuzja);
obniżenie (hipotensja) lub podwyższenie (hipertensja) ciśnienia krwi, napływy gorąca;
zapalenie trzustki (zapalenie trzustki), dolegliwości w górnej części brzucha (dyspepsja);
zaburzenia funkcji wątroby, zapalenie wątroby (zapalenie wątroby), żółtaczka (żółtaczka), przejściowy wzrost enzymów wątrobowych (transaminaz) wykazany w badaniach krwi (ALT, AST, GGT);
zapalenie płuc, zapalenie płuc o możliwym charakterze alergicznym, trudności w oddychaniu (dyspnia);
ciężkie wysypki skórne (zespół Stevensa-Johnsona), pojawienie się czerwonych zmian skórnych (wielopostaciowe rumienie), wysypka skórna (rash), podrażnienie skóry (rumień), pojawienie się czerwonych lub białych placków różnej wielkości (kрапlaki), wypadanie włosów (łysienie), nadmierne pocenie się (hiperhidroza);
osłabienie mięśni, skurcze mięśni, ból mięśni i stawów;
obrzęki, ból w klatce piersiowej, brak siły (astenia), niedobór samopoczucia, zmęczenie, dreszcze, gorączka;
zaburzenia funkcji nerek (ostra niewydolność nerek), zapalenie nerek (nefryt), wzrost stężenia kreatyniny we krwi;
objawy ze strony serca, takie jak zaburzenia rytmu serca (w tym tachykardia lub bradykardia) lub uczucie przyspieszonego tętna (kołatanie serca), nieregularne bicie serca, ekstrasystolie;
objawy dotyczące stanu psychicznego, takie jak samobójstwo, myśli samobójcze i próby samobójcze, zachowania skierowane przeciwko sobie, naprzemienne stany depresji i euforii (zaburzenia dwubiegunowe), zaburzenia psychiczne (psychotyczne) różnego rodzaju, w tym urojenia, depersonalizacja, mania i schizofrenia/zaburzenie schizofreniformne, paranoja, ataki paniki, stan zbombardowany, agresywność, pobudzenie, niepokój, drastyczne zmiany nastroju, zaburzenia koncentracji uwagi.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te nie wymienione w niniejszym ulocie, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa.
Zgłaszając działania niepożądane, możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Lariam

Przechowuj lek w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed wilgocią.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu WAŻN. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak prawidłowo pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to w ochronie środowiska.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Lariam
Jedna tabletka zawiera:

Substancję czynną: chlorowodorek mefloquiny 274,09 mg (równowartość zasady mefloquiny 250 mg).
Inne składniki to celuloza mikrokryształowa, laktuloza (zobacz punkt „Lariam zawiera laktulozę”), crospowidon, skrobia kukurydziana, alginian wapniowo-amonowy, poloksymer, talk, stearynian magnezu.

Opis wyglądu Lariam i zawartość opakowania
Lariam jest białymi tabletkami zawartymi w blistrach.
Lariam jest dostępny w opakowaniach zawierających 8 tabletek 250 mg.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
CHEPLAPHARM Arzneimittel GmbH
Ziegelhof 24
17489 Greifswald
Niemcy
Producent
CHEPLAPHARM Arzneimittel GmbH
Ziegelhof 23-24
17489 Greifswald
Niemcy