Jodan sodu 131I POLATOM

Włochy
Nazwa handlowa Jodan sodu 131I POLATOM
Postać farmaceutyczna kapsułki, twarde
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Recepta ograniczona – stosowany wyłącznie w środowisku szpitalnym lub równoważnym
Kod ATC
Numer rejestracyjny 051412
Jodan sodu 131I POLATOM kapsułki, twarde

ULOTKA DOŁĄCZONA DO PRODUKTU: informacja dla pacjenta

Sodio ioduro ( I) POLATOM

37-7400 MBq, kapsułki twarde
Sodio ioduro ( I)
Przed podaniem leku należy uważnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

  • Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
  • W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem specjalistą medycyny nuklearnej nadzorującym procedurę.
  • Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te, których nie ma w niniejszej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem medycyny nuklearnej. Zobacz punkt 4.

Treść niniejszej ulotki :

  1. Co to jest Sodio ioduro ( I) POLATOM i do czego służy
  2. Co należy wiedzieć przed podaniem Sodio ioduro ( I) POLATOM
  3. Jak stosuje się Sodio ioduro ( I) POLATOM
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać Sodio ioduro ( I) POLATOM
  6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Sodio ioduro ( I) POLATOM i do czego służy

Sodio ioduro ( I) POLATOM to lek stosowany u dorosłych, dzieci i młodzieży w leczeniu:

  • nowotworów tarczycy
  • nadczynności tarczycy
  • powiększonej i uciskającej tarczycy, gdy nie ma innej alternatywy terapeutycznej

Ten lek zawiera sodio ioduro ( I), substancję radioaktywną, która gromadzi się w niektórych narządach, takich jak tarczyca.
Ten lek jest radioaktywny, jednak lekarze są zdania, że korzyści terapeutyczne wynikające z jego zastosowania przewyższają potencjalne szkody spowodowane promieniowaniem.

2. Co powinien pan/pani wiedzieć przed podaniem Sodio ioduro (I) POLATOM

Sodio ioduro (I) POLATOM nie powinien być podawany,
jeśli:

  • jest pan/pani alergicznym/a na jodek sodu lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
  • jest pan/pani w ciąży lub sądzi, że może być w ciąży,
  • karmi pan/pani piersią.

jeśli ma pan/pani:

  • trudności z połykaniem,
  • zwężenie przełyku,
  • dolegliwości żołądkowe,
  • zmniejszoną perystaltykę brzuszną lub jelitową.

Jeśli którykolwiek z tych warunków dotyczy pana/pani, należy poinformować lekarza medycyny nuklearnej.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy poinformować lekarza medycyny nuklearnej:

  • jeśli ma pan/pani obniżoną czynność nerek.
  • jeśli ma pan/pani trudności z oddawaniem moczu.
  • jeśli ma pan/pani dozgoną dyspepsję lub dolegliwości żołądkowe.
  • jeśli występuje u pana/pani wystające oczy jako objaw choroby (oftalmopatia związane z chorobą Gravesa-Basedowa)

Obserwowano obniżone stężenie sodu we krwi u starszych pacjentów po usunięciu tarczycy. To zjawisko występuje częściej u kobiet oraz u pacjentów przyjmujących leki zwiększające wydzielanie wody i sodu z moczem (diuretyki, takie jak hydrochlorotiazyd). Jeśli pan/pani należy do którejś z tych grup, lekarz może wykonywać okresowe badania krwi w celu monitorowania poziomu elektrolitów (np. sodu) we krwi.
Jeśli którykolwiek z tych stanów dotyczy pana/pani, należy skonsultować się z lekarzem medycyny nuklearnej. Sodio ioduro (I) POLATOM może nie być odpowiedni dla pana/pani.
Lekarz poinformuje pana/panią, czy należy podjąć szczególne środki ostrożności po zastosowaniu tego leku.
Jeśli ma pan/pani jakiekolwiek pytania, należy porozmawiać z lekarzem medycyny nuklearnej.
Przed podaniem Sodio ioduro (I) POLATOM powinien pan/pani:

  • przestrzegać diety ubogiej w jod.
  • dużo pić wody przed rozpoczęciem leczenia, aby móc oddawać mocz jak najczęściej w pierwszych godzinach po podaniu Sodio ioduro (I) POLATOM.
  • nie jeść w dniu zabiegu.

Dzieci i młodzież
Należy poinformować lekarza medycyny nuklearnej, jeśli ma się mniej niż 18 lat lub jeśli nie można połknąć kapsułki.
Inne leki i Sodio ioduro (I) POLATOM
Należy poinformować lekarza medycyny nuklearnej, jeśli pan/pani przyjmuje, niedawno przyjmował/a lub może zacząć przyjmować inne leki, w tym także leki bez recepty.
Należy poinformować lekarza medycyny nuklearnej, jeśli przyjmuje się lub podano panu/pani jeden z następujących leków lub substancji, ponieważ mogą one wpływać na skuteczność tego leczenia. Lekarz może zalecić zaprzestanie przyjmowania następujących leków przed leczeniem:

  • leki obniżające czynność tarczycy, takie jak: karbimazol, metymazol, propylotiouracyl, perychloran – przez okres jednego tygodnia;
  • salicylany: leki stosowane do zmniejszania bólu, gorączki lub stanu zapalnego, takie jak aspiryna – przez okres jednego tygodnia;
  • glukokortykosteroidy: leki stosowane do zmniejszania stanu zapalnego lub zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego organu – przez okres jednego tygodnia;
  • sodę azotowożółtą (nitroprusydek sodu): lek stosowany do obniżenia ciśnienia krwi, również podczas operacji – przez okres jednego tygodnia;
  • sodę sulfobromoftaleinę: lek stosowany do oceny czynności wątroby – przez okres jednego tygodnia;
  • inne leki przez okres jednego tygodnia lub leki rozrzedzające krew, leki przeciw pasożytom, antyhistaminowe: stosowane w leczeniu alergii, penicyliny i sulfonamidy: antybiotyki, lub tolbutamid: lek stosowany do obniżania poziomu cukru we krwi;
  • tiopenton: lek znieczulający stosowany podczas operacji do obniżenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego oraz w leczeniu ciężkich napadów padaczkowych – przez okres jednego tygodnia;
  • fenylobutazon: lek stosowany do zmniejszania bólu i stanu zapalnego – przez okres 1–2 tygodnie;
  • leki zawierające jod wspomagające oczyszczanie dróg oddechowych z wydzieliny – przez okres 2 tygodnie;
  • leki zawierające jodek stosowane tylko na ograniczonym obszarze ciała – przez okres 1–9 miesięcy;
  • środki kontrastowe zawierające jod – do 1 roku;
  • witaminy zawierające sole jodu – przez okres 2 tygodnie;
  • leki zawierające hormony tarczycy, takie jak lewotyroksyna (przez 6 tygodnie) lub trijodotyronina (przez 2 tygodnie);
  • benzodiazepiny: leki stosowane w zaburzeniach nastroju oraz wspomagające sen i rozluźnienie mięśni – przez okres 4 tygodnie;
  • lity: lek stosowany w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych – przez okres 4 tygodnie;
  • amiodaron: lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca – przez okres 3–6 miesięcy.

Sodio ioduro (I) POLATOM i pokarmy
Lekarz może zalecić przestrzeganie diety ubogiej w jod oraz unikanie takich produktów jak mięczaki i skorupiaki.
Ciąża i karmienie piersią
Ten lek nie powinien być stosowany w czasie ciąży. Dlatego należy poinformować lekarza medycyny nuklearnej przed podaniem Sodio ioduro (I) POLATOM, jeśli istnieje możliwość, że pan/pani jest w ciąży, jeśli pominięto cykl menstruacyjny, jeśli podejrzewa się ciążę lub planuje się zajście w ciążę.
Jeśli jest się w ciąży
Nie wolno przyjmować Sodio ioduro (I) POLATOM. Przed zastosowaniem tego leku należy wykluczyć możliwość ciąży.
Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
Kobiety nie powinny zajść w ciążę przez co najmniej 6 miesięcy po leczeniu Sodio ioduro (I) POLATOM. Kobietom zaleca się stosowanie środka antykoncepcyjnego przez okres 6 miesięcy. Z uwagi na środki ostrożności mężczyźni nie powinni mieć dzieci przez okres 6 miesięcy po leczeniu Sodio ioduro (I) POLATOM, aby umożliwić wymianę napromieniowanych plemników na nie napromieniowane.
Płodność
Zdolność rozrodcza u mężczyzn i kobiet może być tymczasowo zmniejszona po leczeniu Sodio ioduro (I) POLATOM. U mężczyzn wysokie dawki jodku sodu (I) mogą chwilowo wpływać na produkcję plemników. Jeśli pan/pani planuje mieć dziecko, należy porozmawiać z lekarzem o możliwości zabezpieczenia plemników w banku nasienia.
Jeśli karmi się piersią
Należy poinformować lekarza medycyny nuklearnej o karmieniu piersią, ponieważ należy całkowicie przerwać karmienie piersią przed leczeniem. Karmienie piersią nie powinno być wznowione po leczeniu Sodio ioduro (I) POLATOM.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Uważa się, że Sodio ioduro (I-131) POLATOM ma mało prawdopodobne znaczenie na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.
Sodio ioduro (I) POLATOM zawiera sód i żółć chinolinową (E 104)
Sodio ioduro (I) POLATOM zawiera maksymalnie 97 mg sodu (główny składnik soli kuchennej/stołowej) w każdej kapsułce. Odpowiada to 4,85% maksymalnego dziennego spożycia sodu zalecanego w diecie dla dorosłych. Należy to wziąć pod uwagę, jeśli przestrzega się diety o ograniczonej zawartości sodu. Sodio ioduro (I) POLATOM zawiera barwnik żółć chinolinową (E 104). Może powodować reakcje alergiczne. Może mieć negatywny wpływ na aktywność i uwagę u dzieci.

3. Jak stosuje się Sodio ioduro ( I) POLATOM

Obowiązują surowe przepisy regulujące stosowanie, manipulowanie i usuwanie leków radioaktywnych. Sodio ioduro ( I) POLATOM może być stosowany wyłącznie w specjalistycznych, kontrolowanych strefach. Lek ten będzie podany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, odpowiedzialny za bezpieczne stosowanie leku. Osoby te będą zwracać szczególną uwagę na bezpieczne użycie produktu i będą informować Cię o podejmowanych działaniach.

Lekarz medycyny nuklearnej nadzorujący procedurę ustali odpowiednią dawkę Sodio ioduro ( I) POLATOM dla Ciebie. Będzie to najmniejsza możliwa ilość leku konieczna do osiągnięcia pożądanego efektu.

Sodio ioduro ( I) POLATOM jest podawany w postaci pojedynczej kapsułki przez specjalistów, którzy ponoszą odpowiedzialność za wszystkie niezbędne środki ostrożności.

Zalecane dawki dla dorosłych to:

  • 200–800 MBq w leczeniu nadczynnej lub dużych, uciskowych guzów tarczycy;
  • 1850–3700 MBq w celu częściowego lub całkowitego usunięcia tarczycy oraz w leczeniu rozsianych komórek nowotworowych, znanych jako przerzuty;
  • 3700–11 100 MBq w leczeniu kolejnych przerzutów.

MBq (megabekerel) to jednostka miary stosowana do wyrażania aktywności promieniotwórczej leku.

Stosowanie u dzieci i u nastolatków poniżej 18. roku życia
U dzieci i nastolatków stosuje się niższe dawki.

Sposób podania Sodio ioduro ( I) POLATOM i przebieg procedury
Sodio ioduro ( I) POLATOM zostanie podany w postaci pojedynczej kapsułki.

Żołądek powinien być pusty w momencie przyjmowania kapsułki.

Kapsułkę należy połknąć, wypijając dużą ilość wody, aby zapewnić szybkie i pełne przemieszczenie się leku do żołądka.

Dzieci powinny przyjmować kapsułkę z rozkruszonym pokarmem.

Należy pić jak najwięcej wody bezpośrednio po przyjęciu kapsułki oraz w dniu po zabiegu – to pomoże usunąć substancję czynną z pęcherza moczowego.

Czas trwania procedury
Lekarz medycyny nuklearnej poinformuje Cię o czasie trwania procedury.

Po podaniu Sodio ioduro ( I) POLATOM
Lekarz medycyny nuklearnej poinformuje Cię o wszelkich szczególnych środkach ostrożności, które należy zachować po podaniu tego leku.

W szczególności należy:

  • unikać bliskiego kontaktu z ciężarnymi kobietami i małymi dziećmi przez kilka dni. Lekarz poinformuje Cię o wymaganym czasie trwania tej ostrożności;
  • dużo pić i często oddawać mocz, aby usunąć lek z organizmu;
  • dokładnie spłukiwać toaletę i dokładnie myć ręce, ponieważ wydzieliny organizmu będą radioaktywne przez kilka dni;
  • pić napoje lub jeść cukierki zawierające kwas cytrynowy, np. sok z pomarańczy, cytryny lub limonki, które stymulują wydzielanie śliny i zapobiegają jej gromadzeniu się w gruczołach ślinowych;
  • stosować leki przeczyszczające w celu pobudzenia pracy jelit, jeśli nie ma się co najmniej jednego wypróżnienia dziennie.

Krew, kał, mocz lub ewentualna wymioty mogą być radioaktywne przez kilka dni i nie powinny wchodzić w kontakt z innymi osobami. W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się z lekarzem medycyny nuklearnej.

Jeśli podano Ci zbyt dużą dawkę Sodio ioduro ( I) POLATOM
Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ponieważ otrzymasz tylko jedną, dokładnie kontrolowaną dawkę Sodio ioduro ( I) POLATOM, ustaloną przez lekarza medycyny nuklearnej nadzorującego procedurę. Niemniej jednak, w przypadku przedawkowania, otrzymasz odpowiednie leczenie.

Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące stosowania Sodio ioduro ( I) POLATOM, skontaktuj się z lekarzem medycyny nuklearnej nadzorującym procedurę.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich
pacjentów one występują.
Częste reakcje niepożądane to: niedoczynność tarczycy (niedziałająca tarczyca), tymczasowa nadczynność tarczycy (nadaktywna tarczyca), zaburzenia gruczołów ślinowych i łzowych oraz skutki lokalnego napromienienia. W leczeniu nowotworowym mogą również często występować działania niepożądane dotyczące żołądka i jelit oraz zmniejszenie produkcji komórek krwi w szpiku kostnym.
Jeśli wystąpi u Państwa ciężka reakcja alergiczna, powodująca trudności w oddychaniu lub zawroty głowy, lub jeśli wystąpi ciężki kryzys nadczynności tarczycy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Wszystkie działania niepożądane związane z kapsułką Sodio ioduro ( I) POLATOM są wymienione poniżej, pogrupowane zgodnie z warunkami stosowania Sodio ioduro ( I) POLATOM, ponieważ zależą one od dawki stosowanej w różnych terapiach.
Leczenie nadczynnej lub dużej i uciskającej tarczycy
Bardzo często, może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10

  • niedoczynność tarczycy

Często (może dotyczyć do 1 pacjenta na 10)

  • zapalenie oczu, zwane endokrynną oftalmopatią (po leczeniu choroby Gravesa-Basedowa)
  • tymczasowa nadczynność tarczycy
  • zapalenie gruczołu ślinowego

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 pacjenta na 10 000)

  • porażenie strun głosowych

Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

  • ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu lub zawroty głowy
  • ciężki kryzys nadczynności tarczycy
  • zapalenie tarczycy
  • zmniejszona funkcja gruczołu łzowego, charakteryzująca się suchością oczu
  • zmniejszenie lub utrata produkcji parathormonu, powodująca mrowienie rąk, palców i okolic ust, aż po cięższe formy skurczów mięśniowych
  • niedobór hormonu tarczycy u potomstwa
  • nieprawidłowa funkcja wątroby

Leczenie nowotworów
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

  • ciężkie zmniejszenie komórek krwi, które może powodować osłabienie, siniaki lub zwiększać ryzyko infekcji
  • niedobór czerwonych krwinek
  • niewydolność szpiku kostnego z obniżeniem czerwonych krwinek, białych krwinek lub obu jednocześnie
  • zaburzenia lub utrata węchu lub smaku
  • nudności (uczucie mdłości)
  • zmniejszenie apetytu
  • niedostateczne działanie jajników
  • choroba przypominająca grypę
  • ból głowy, ból szyi
  • ekstremalne zmęczenie lub senność
  • zapalenie powodujące czerwone, łzawiące i swędzące oczy
  • zapalenie gruczołów ślinowych z objawami takimi jak suchość jamy ustnej, nosa i oczu; próchnica, utrata zębów.

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

  • złośliwe, nieprawidłowe zwiększenie liczby białych krwinek
  • niedobór białych krwinek lub płytek krwi
  • katar
  • trudności w oddychaniu
  • wymioty
  • obrzęki tkanek

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):

  • ciężka lub tymczasowa nadczynność tarczycy

Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu lub zawroty głowy
  • nowotwór pęcherza, okrężnicy, żołądka
  • trwałe lub ciężkie zmniejszenie produkcji komórek krwi w szpiku kostnym
  • zapalenie tarczycy
  • zmniejszenie lub utrata produkcji parathormonu
  • zwiększenie produkcji parathormonu
  • niedoczynność tarczycy
  • zapalenie tchawicy i/lub zwężenie gardła
  • proliferacja tkanki łącznej w płucach
  • trudności w oddychaniu lub duszność
  • zapalenie płuc
  • porażenie strun głosowych, chrypka, zmniejszona zdolność do wytwarzania dźwięków za pomocą narządów głosowych
  • ból jamy ustnej i gardła
  • gromadzenie się płynu w mózgu
  • zapalenienie błony śluzowej żołądka
  • trudności w połykaniu
  • zapalenie pęcherza
  • zaburzenia cyklu miesięcznego
  • zmniejszenie płodności u mężczyzn, niską liczbę lub brak plemników
  • niedobór hormonu tarczycy u potomstwa
  • nieprawidłowa funkcja wątroby
  • niski poziom sodu we krwi

Jeśli wystąpiły u Państwa działania niepożądane, skontaktujcie się z lekarzem medycyny nuklearnej. Dotyczy to również wszelkich możliwych działań niepożądanych nie wymienionych w niniejszym ulotce.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Państwa jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te nie wymienione w niniejszym ulotce, skontaktujcie się z lekarzem medycyny nuklearnej. Możecie Państwo również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio poprzez. Zgłaszając działania niepożądane, możecie Państwo pomóc w dostarczeniu większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak należy przechowywać jodku sodu (I-13 I 1) POLATOM

Nie należy przechowywać tego leku. Lek ten jest przechowywany pod odpowiedzialnością specjalisty w odpowiednich pomieszczeniach. Radiofarmaceutyki są przechowywane zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi dotyczącymi materiałów promieniotwórczych.
Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla specjalisty.
Kapsułki jodku sodu (I) POLATOM nie należy stosować po dacie wygaśnięcia wskazanej po napisie „Wydano do”.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Sodio ioduro ( I) POLATOM
Substancją czynną jest jodek ( I) w postaci jodku sodu.
Każda kapsuła twarda zawiera od 37 do 7400 MBq jodku sodu ( I).
Pozostałe składniki to:

  • Natrium carbonicum
  • Natrium hydrogencarbonicum
  • Natrium hydroxydum
  • Natrii phosphas bihydricus
  • Natrii tiosulphas

Skład kapsułki żelatynowej:
Chinolina żółta (E 104)
Erytrosyna (E 127)
Tlenek tytanu (E 171)
Żelatyna

Opis wyglądu Sodio ioduro ( I) POLATOM i zawartości opakowania
Fiolka polipropilenowa umieszczona jest w pojemniku osłonowym z ołowiu, zamknięta korkiem z ołowiu, zawierającym wkład polipropilenowy z pochłaniaczem jodu. Opakowanie zawiera jedną kapsułkę. Każde opakowanie zawiera oddzielny aplikator polipropilenowy przeznaczony do podawania kapsułek.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
National Centre For Nuclear Research
ul. Andrzeja Sołtana 7
05-400 Otwock
Polska
Telefon: 22 7180700
Faks: 22 7180350
E-mail: [email protected]

Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Austria: Iodopol 37‐7400 MBq Hartkapseln
Bułgaria: Iodopol
Republika Czeska: Iodopol
Dania: Sodium iodide (I-131) POLATOM
Estonia: Iodopol
Finlandia: Sodium iodide (I-131) POLATOM
Niemcy: Iodopol
Grecja: Iodopol
Włochy: Sodio ioduro ( I) POLATOM
Litwa: Sodium iodide ( I) POLATOM 37‐7400 MBq kietosios kapsulės
Norwegia: Iodopol
Polska: Iodopol
Portugalia: Iodopol
Słowacja: Iodopol
Słowenia: Natrii iodidum ( I) POLATOM, 37‐7400 MBq trde kapsule
Szwecja: Sodium iodide (I-131) POLATOM

Poniższe informacje są przeznaczone wyłącznie dla lekarzy i personelu medycznego:
Instrukcja otwierania opakowania z produktem radioaktywnym przy użyciu aplikatora:

  1. Sprawdzić aktywność promieniotwórczą i datę kalibracji podane na zewnętrznym opakowaniu.
  2. Usunąć górną pokrywę pojemnika wysyłkowego (metalowe pudełko).
  3. Usunąć górną wkładkę z polistyrenu.
  4. Wyjąć pojemnik ochronny kapsułki.
  5. Oderwać folię papierową z aplikatora i wyjąć aplikator.
  6. Otworzyć pojemnik ochronny kapsułki. Aby to zrobić, chwycić dolną część pojemnika i wyciągnąć górną część do góry. Fiolkę zawierającą kapsułkę należy pozostawić w pojemniku ochronnym.
  7. Podłączyć aplikator do fiolki. Aby to zrobić, wkręcić aplikator do fiolki zawierającej kapsułkę.
  8. Podczas podawania kapsułki zaleca się pozostawienie fiolki z kapsułką w pojemniku ochronnym. Pacjent, trzymając w ręku pojemnik ochronny, wkłada aplikator do ust, a następnie przechyla go, aby kapsułka przeszła z fiolki przez aplikator. W razie potrzeby można podać kapsułkę bez użycia pojemnika osłonowego. Pacjent chwyta aplikator, wyciąga fiolkę z kapsułką z pojemnika ochronnego, wkłada aplikator do ust i przechyla go, aby kapsułka przeszła z fiolki przez aplikator.
  9. Po podaniu kapsułki aplikator i fiolkę należy usunąć. Pojemnik osłonowy należy zwrócić producentowi.
  10. Aby odłączyć aplikator od fiolki, umieścić fiolkę z aplikatorem w pojemniku ochronnym, a następnie, trzymając pojemnik w ręce, odkręcić aplikator, aby go odłączyć.
  11. Aby zmierzyć aktywność kapsułki, należy chwycić aplikator zamocowany do fiolki kapsułki urządzeniem do chwytania kalibratora dawek i załadować kalibrator dawek. Po zakończeniu pomiaru wyjąć aplikator zamocowany do fiolki kapsułki i umieścić go z powrotem w pojemniku ochronnym. Gdy konieczne jest przeniesienie kapsułki do innego pomieszczenia, aplikator należy odłączyć od fiolki zgodnie z powyższymi instrukcjami. Po odłączeniu aplikatora należy zakryć pojemnik osłonowy pokrywką.

Nieużywany produkt lub odpady należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami prawnymi.