Izoprenalina chlorohydricus Monico

Ulotka: informacja dla użytkownika

ISOPRENALINA CHLOROHYDRAS MONICO

0,2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
Lek równoważny
Należy uważnie zapoznać się z treścią niniejszej ulotki przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać potrzebna w przyszłości.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych działań, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest ISOPRENALINA CHLOROHYDRAS MONICO i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem ISOPRENALINA CHLOROHYDRAS MONICO
3. Jak stosować ISOPRENALINA CHLOROHYDRAS MONICO
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać ISOPRENALINA CHLOROHYDRAS MONICO
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest ISOPRENALINA CHLORKOWODORAN MONICO i do czego służy

ISOPRENALINA CHLORKOWODORAN MONICO zawiera substancję czynną izoprenalina chlorowodorkowa, która należy do grupy leków zwanych środkami adrenergicznymi.
ISOPRENALINA CHLORKOWODORAN MONICO jest wskazane w leczeniu:

• ciężkich zaburzeń serca, takich jak całkowite blokady przedsionkowo-komorowe (w tym zespół Adamsa-Stokesa), zatrzymanie serca;
• wspomagającego leczenia szoku kardiogennego;
• zwężenia oskrzeli (bronchospazm) spowodowanego znieczuleniem.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem ISOPRENALINA CHLOROHYDRAS MONICO

Nie stosuj ISOPRENALINA CHLOROHYDRAS MONICO

• jeśli jesteś uczulony na izoprenaliny chlorohydryz lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli cierpisz na jeden z następujących problemów serca:
• ból w klatce piersiowej spowodowany stanem zwanym dławicą bolesną;
• zaburzenia spowodowane przyjmowaniem leków na serce zwanych digitalikami (blok serca i tachykardia);
• zaburzenia rytmu serca (tachyarytmie);
• jeśli osoba, która ma stosować lek, jest dzieckiem poniżej 12. roku życia;
• jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią (zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką zanim podano Ci ISOPRENALINA CHLOROHYDRAS MONICO.
Ten lek należy podawać z dużą ostrożnością, jeśli cierpisz na:

• napady padaczkowe;
• choroby wieńcowe serca (niewydolność wieńcowa);
• typ cukrzycy zwany cukrzycą typu I (cukrzyca mellitus);
• nadmierną wrażliwość na substancje zwane aminami sympatykomimetycznymi;
• podwyższone ciśnienie krwi (nadciśnienie);
• choroby tarczycy (nadczynność tarczycy).

Dla osób uprawiających sport: stosowanie leku bez wskazań terapeutycznych stanowi doping i może prowadzić do wykrycia substancji zabronionych w testach antydopingowych.
Inne leki i ISOPRENALINA CHLOROHYDRAS MONICO
Powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Izoprenaliny nie należy podawać jednocześnie z następującymi lekami:

• lekami na serce zwanymi glikozydami nasierdziowymi i anestetykami (halotan, cyklopropan), ponieważ mogą one powodować zaburzenia rytmu serca (arytmie);
• lekami zwanymi alkaloidami ergotu stosowanymi do kurczenia naczyń krwionośnych, ponieważ izoprenalina może nasilać ich działanie;
• lekami na depresję takimi jak fenelzyna, selegylina i tranylcyproamina, ponieważ mogą one powodować podwyższenie ciśnienia krwi (działanie hipertensyjne). Jeśli wystąpią objawy podwyższonego ciśnienia, takie jak ból głowy, zaburzenia rytmu serca, gorączka, wymioty, należy przerwać leczenie i powiadomić lekarza;
• entakaponem, lekiem stosowanym w chorobie Parkinsona, ponieważ może on powodować zaburzenia serca i podwyższenie ciśnienia krwi;
• nebivololem, lekiem stosowanym do obniżania ciśnienia krwi, ponieważ może on powodować silne obniżenie ciśnienia;
• teofiliną, lekiem stosowanym w chorobach układu oddechowego, ponieważ izoprenalina może obniżać poziom teofiliny we krwi. W takim przypadku lekarz musi dostosować dawkę teofiliny;
• tolkaponem, lekiem stosowanym w chorobie Parkinsona, ponieważ może on podnosić poziom izoprenaliny we krwi i może być konieczne obniżenie dawki izoprenaliny przez lekarza.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką zanim podano Ci ten lek.
Ten lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że w przypadku absolutnej konieczności, np. w sytuacjach ratujących życie w nagłych stanach zagrożenia serca. Izoprenalina może powodować problemy podczas porodu.
Stosuj ten lek z ostrożnością, jeśli karmisz piersią, ponieważ nie wiadomo, czy izoprenalina przechodzi do mleka matki, a brak danych dotyczących jej wpływu na noworodka.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie dotyczy.
ISOPRENALINA CHLOROHYDRAS MONICO zawiera sód i sodu metabisulfit
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”. Ten lek zawiera sodu metabisulfit, który rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwościowe i skurcz oskrzeli.

3. Jak stosować ISOPRENALINA CLORIDRATO MONICO

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z przepisaniem lekarza. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Dawka niezbędną ustali lekarz, w zależności od Twojego stanu zdrowia.

Leczenie poważnych problemów serca (pełny blok przedsionkowo-komorowy, zespół Adamsa-Stokesa, zatrzymanie serca)

• Wstrzyknięcie do mięśnia (dożylne): początkowo 0,2 mg, następnie 0,02 mg aż do 1 mg, w zależności od stanu pacjenta.
• Wstrzyknięcie do żyły (dożylne): 2–10 mikrogramów na minutę, w zależności od stanu pacjenta.
• Wstrzyknięcie pod skórę (podskórne): początkowo 0,2 mg, następnie 0,15 mg aż do 0,2 mg, w zależności od stanu pacjenta.

Leczenie zwężenia oskrzeli (bronchospazm) spowodowanego znieczuleniem

• Wstrzyknięcie do żyły (dożylne): początkowo 0,01–0,02 mg. W razie potrzeby dawkowanie może zostać powtórzone.

Leczenie wstrząsu kardiogennego

• Wstrzyknięcie do żyły (dożylne): 0,5–5 mikrogramów na minutę, w zależności od stanu pacjenta. W ciężkich przypadkach mogą być stosowane wyższe dawki (do 20 mikrogramów/minutę).

Stosowanie u dzieci
Ten lek nie jest zalecany dzieciom.

Jeśli zażyjesz zbyt dużo ISOPRENALINA CLORIDRATO MONICO
Objawy przedawkowania mogą obejmować drżenie, kołatanie serca, problemy sercowe takie jak dławica, arytmie i tachykardię, obniżenie lub podwyższenie ciśnienia krwi, drgawki, pobudzenie nerwowe, ból głowy, suchość jamy ustnej, nudności, zawroty głowy, zmęczenie, osłabienie i bezsenność.
W przypadku przypadkowego zażycia lub wstrzyknięcia zbyt dużej dawki tego leku, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich
pacjentów je występują.
Możliwe są następujące działania niepożądane:
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• kołatanie serca, zaburzenia ciśnienia krwi, problemy z sercem (tachykardia, zaburzenia rytmu serca i zespół Adamsa-Stokesa, zatrzymanie pracy serca);
• nudności, problemy żołądkowo-jelitowe;
• zmniejszenie liczby niektórych komórek krwi (trombocytopenia, eozynopenia);
• drżenie, zawroty głowy, pobudzenie nerwowe, senność, ból głowy, bezsenność;
• zamazane widzenie;
• trudności z oddawaniem moczu;
• kaszel, podrażnienie gardła, zapalenie oskrzeli, zwiększone wydzielanie śluzu, gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc);
• opuchlizna przy uszach (przy długotrwałym stosowaniu), odbarwienie śliny;
• nadmierne pocenie się, zaczerwienienie skóry.

Stosowanie się do instrukcji zawartych w ulotce zmniejsza ryzyko działań niepożądanych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: www.agenziafarmaco.gov.it/it/responsabili.
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać ISOPRENALINĘ CHLORKOWĄ MONICO

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.
Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu „WAZN. DO”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w temperaturze nie wyższej niż 15°C w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Po wystawieniu na powietrze, światło lub podwyższoną temperaturę roztwór może zabarwić się od różowego do brunatnoróżowego.
Nie należy stosować roztworu, jeśli jest on zabarwiony lub jeśli występuje w nim osad.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do odpadów komunalnych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera ISOPRENALINA CHLORHYDRATE MONICO

• Substancją czynną jest chlorowodorek izoprenaliny. 1 ml roztworu zawiera 0,2 mg chlorowodoru izoprenaliny.
• Pozostałe składniki to: metabisulfit sodu, woda do sporządzania środków strzykawkowych.

Opis wyglądu ISOPRENALINA CHLORHYDRATE MONICO i zawartość opakowania
Opakowanie zawiera 5 fiolki po 1 ml roztworu do wstrzykiwań.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
MONICO SPA – Via Ponte di Pietra 7, 30173 – WENECJA/MESTRE – Włochy

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego

Instrukcje dotyczące stosowania
Dla wstrzykiwania dożylne
Rozcieńczyć 1 ml roztworu do wstrzykiwań Adrenalina chlorohydricum 0,2 mg/ml z 10 ml natrium chloridum 0,9%
lub glukozą 5% w celu uzyskania roztworu o stężeniu 0,02 mg/ml.
Dla dożylnej infuzji
Rozcieńczyć 10 ml roztworu do wstrzykiwań Adrenalina chlorohydricum 0,2 mg/ml z 500 ml
natrium chloridum 0,9% lub glukozą 5% w celu uzyskania roztworu o stężeniu 0,004 mg/ml.
Należy używać mikrokroplówki lub pompy do infuzji ciągłej w celu zapobieżenia nagłemu dopływowi
nadmiernych dawek leku.
Niezgodność
Adrenalina chlorohydricum nie powinna być mieszana z roztworami leków o odczynie zasadowym (np. natrium hydrogencarbonicum, aminophyllinum, antybiotyki buforowane o zasadowym pH), ponieważ przy wartościach pH powyżej 6 znacznie wzrasta szybkość utleniania. Istnieją sprzeczne dane dotyczące niezgodności adrenaliny chlorohydrycznej podawanej współbieżnie z doxycyclinum i secobarbitalum. W każdym przypadku roztwór adrenaliny chlorohydrycznej należy podawać natychmiast po jego przygotowaniu.