FUNGIZONE 50 mg proszek do sporządzania roztworu do wlewania
amfotericyna B
Kategoria farmakoterapeutyczna
Leki przeciwgrzybicze stosowane ogólnie. Antibiotyki.
Wskazania terapeutyczne
FUNGIZONE (amfotericyna B) wskazany jest w leczeniu rozsianych, potencjalnie ciężkich i postępujących infekcji grzybiczych (nie należy stosować w przypadku infekcji nieinwazyjnych), obejmujących koksydioidozę, kryptokokozę (torulozę), rozsianą moniliozę, histoplazmozę, amerykańską leiszmaniozę (jako lek drugiego wyboru) oraz północno- i południowoamerykańską blastomikozę.
Przeciwwskazania
Produkt jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych, chyba że lekarz uzna, iż leczona choroba zagraża życiu pacjenta i może być wyleczona wyłącznie za pomocą terapii amfotericyną B.
Środki ostrożności przy użyciu
Może to być jedyna dostępna terapia w przypadku niektórych potencjalnie śmiertelnych infekcji grzybiczych; mimo to potencjalne korzyści należy ocenić w świetle ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, z których niektóre mogą być groźne dla pacjenta. Amfotericynę B należy podawać dożylnie wyłącznie u pacjentów hospitalizowanych lub pod ścisłą kontrolą kliniczną, ograniczając jej stosowanie do przypadków, w których rozpoznanie ciężkiej i postępującej infekcji grzybiczej, podatnej na ten antybiotyk, zostało potwierdzone – najlepiej pozytywnym wynikiem hodowli lub badaniem histologicznym.
Szybkie wlewanie dożylne, trwające krócej niż 1 godzina, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, wiązało się z hiperkaliemią i arytmią, dlatego należy jej unikać.
Zgłaszano przypadki leukoencefalopatii po podaniu amfotericyny B u pacjentów poddawanych całkowitemu napromieniowaniu organizmu.
W trakcie terapii należy regularnie kontrolować funkcję nerek. Zalecane jest również regularne monitorowanie funkcji wątroby, elektrolitów (szczególnie magnezu i potasu) oraz morfologii krwi. Wyniki tych badań powinny kierować ewentualnym dostosowaniem dawki.
Zgłaszano przypadki zdarzeń neurologicznych, takich jak oponiak, mielopatia, paraplegia i porażenie, związane z podawaniem amfotericyny B drogą intratekalną (patrz sekcja Dawkowanie, sposób i czas podania).
W przypadku przerwania podawania leku na okres dłuższy niż 7 dni, terapię należy wznowić od minimalnej dawki, tj. 0,25 mg/kg masy ciała, zwiększając ją następnie stopniowo do osiągnięcia optymalnej dawki, zgodnie z opisem w dziale „Dawkowanie, sposób i czas podania”.
Należy zachować ostrożność, aby zapobiec przypadkowemu przedawkowaniu FUNGIZONE, które może prowadzić do zatrzymania krążenia potencjalnie śmiertelnego lub zatrzymania krążeniowo-oddechowego. Należy przed podaniem leku sprawdzić, czy nazwa i dawka leku są poprawne (patrz sekcje Dawkowanie, sposób i czas podania oraz Przedawkowanie).
Interakcje
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli ostatnio przyjmowałeś/aś inne leki, również te dostępne bez recepty.
Następujące leki mogą powodować interakcje podczas jednoczesnego stosowania z amfotericyną B:

Inne leki nefrotoksyczne: np. cisplatyna, pentamidyna, aminoglikozydy i cyklosporyna – mogą nasilać nefrotoksyczność. Dlatego należy stosować je łącznie z FUNGIZONE z dużą ostrożnością.
Glikokortykosteroidy i kortykotropina (ACTH) mogą nasilać hipokaliemię wywołaną przez amfotericynę B.
Leki, których działanie lub toksyczność wzrasta w warunkach hipokaliemii: np. glikozydy nasierdziowe, leki rozkurczające mięśnie szkieletowe i leki przeciwarytmiczne.
Flucytozyna: jednoczesne stosowanie z amfotericyną B może zwiększyć toksyczność flucytozyny, prawdopodobnie poprzez zwiększenie jej wychwytu komórkowego i/lub zaburzenie wydalania nerkowego.
Transfuzje leukocytów: mimo że nie we wszystkich badaniach zaobserwowano takich zjawisk, zgłaszano ostrych reakcji płucnych u pacjentów, którym podawano amfotericynę B podczas lub bezpośrednio po transfuzji leukocytów. Dlatego zaleca się możliwie duże oddzielenie czasu podania tych leków i kontrolę czynności płuc.
Ostrzeżenia szczególne
Ciąża i karmienie piersią
Badania rozrodcze u zwierząt nie wykazały ryzyka dla płodu związanego z amfotericyną B wstrzykiwalną. Infekcje grzybicze układowe leczono skutecznie u kobiet w ciąży bez istotnych skutków dla płodu, ale liczba opisanych przypadków jest niewielka. Ponieważ badania u zwierząt nie zawsze są przewidywalne dla odpowiedzi u ludzi, a brakuje odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży, stosowanie FUNGIZONE w ciąży należy ograniczyć do przypadków absolutnej konieczności i tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
Nie wiadomo, czy amfotericyna B wydostaje się do mleka matki. Ze względu na potencjalną toksyczność amfotericyny B, należy zachęcić pacjentkę do przerwania karmienia piersią.
FUNGIZONE zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, czyli jest zasadniczo „bezsodowy”.
Dawkowanie, sposób i czas podania
FUNGIZONE (amfotericyna B) należy podawać przez powolne wlewanie dożylne w ciągu około 2–6 godzin (w zależności od dawki), z zachowaniem standardowych środków ostrożności stosowanych w terapii dożylnej. Zalecana stężenie roztworu do wlewania to 0,1 mg/ml (1 mg/10 ml).
Ponieważ tolerancja amfotericyny B różni się od osoby do osoby, dawkowanie należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta (lokalizacja infekcji, czynnik etiologiczny itp.). Leczenie należy rozpocząć od dawki dziennej 0,25 mg/kg masy ciała (w ciągu 2–6 godzin), którą następnie stopniowo zwiększa się do osiągnięcia optymalnej dawki. Choć nie udowodniono, że jest to wiarygodna metoda wykrywania nietolerancji, zaleca się podanie początkowej dawki (1 ml w 20 ml 5% roztworu glukozy) dożylnie w ciągu 20–30 minut. Temperaturę, tętno, oddychanie i ciśnienie należy kontrolować co 30 minut przez 2–4 godziny. Pacjenci w dobrym stanie kardiopulmonalnym z ciężką i szybko postępującą infekcją grzybiczą, którzy dobrze znoszą dawkę testową, mogą otrzymać 0,3 mg/kg amfotericyny B dożylnie w ciągu 2–6 godzin. U pacjentów z zaburzeniami czynności kardiopulmonalnej lub z ciężką reakcją na dawkę testową zaleca się drugą, mniejszą dawkę (np. 5–10 mg).
Dawkę można następnie zwiększać o 5–10 mg dziennie aż do osiągnięcia dawki końcowej 0,5–1 mg/kg. Całkowita dzienna dawka może zazwyczaj wynosić około 1 mg/kg masy ciała (lub 1,5 mg/kg co drugi dzień) w przypadku ciężkich infekcji spowodowanych mniej wrażliwymi patogenami.
Ostrzeżenie: dostępne są różne formy parenteralne amfotericyny B. Należy sprawdzić nazwę i dawkę leku. FUNGIZONE zawiera NIE-liposomalną amfotericynę B. Dawkowanie należy dostosować zgodnie z powyższym opisem. Nigdy nie należy przekraczać całkowitej dziennej dawki 1,5 mg/kg masy ciała. Przedawkowanie amfotericyny B może prowadzić do zatrzymania krążenia potencjalnie śmiertelnego lub zatrzymania krążeniowo-oddechowego (patrz sekcje Środki ostrożności przy użyciu i Przedawkowanie).
Leczenie głębokich mikoz może trwać od 6 do 12 tygodni lub dłużej.
Monilioza
W przypadku infekcji rozsianych lub głębokich typowe dawki to 0,4–0,6 mg/kg/dzień przez 4 tygodnie lub dłużej. W zależności od nasilenia infekcji mogą być potrzebne dawki do 1 mg/kg/dzień. Leczenie kontynuuje się do poprawy stanu klinicznego i może być konieczne podanie całkowitej dawki 2–4 g u dorosłych. Niższe dawki (0,3 mg/kg/dzień) mogą być stosowane w szczególnych sytuacjach, np. w przypadku opornych na leczenie miejscowe zapaleń przełyku grzybiczych lub jednoczesnego stosowania z innymi lekami przeciwgrzybiczymi.
Kryptokokoza
Leczenie kryptokokozy za pomocą FUNGIZONE u pacjentów nieimmunokompromitowanych zwykle wymaga dawek 0,3 mg/kg/dzień przez około 4–6 tygodni lub do uzyskania negatywnych wyników tygodniowych hodowli przez miesiąc. U pacjentów z immunosupresją i/lub zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych kryptokokową kryptokokozą amfotericynę B można podawać w połączeniu z innymi lekami przeciwgrzybiczymi przez 6 tygodni, z możliwością zwiększenia dawek u ciężko chorych lub u tych, którzy otrzymują lek samodzielnie.
U pacjentów z kryptokokowym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych i AIDS może być konieczne stosowanie wyższych dawek (0,7–0,8 mg/kg/dzień) przez dłuższy czas, do 12 tygodni. U pacjentów z AIDS z negatywnymi wynikami hodowli po cyklu leczenia można rozważyć długotrwałe leczenie supresyjne, np. 1 mg/kg raz w tygodniu.
Koksydioidoza
W przypadku pierwotnej koksydioidozy wymagającej leczenia, FUNGIZONE należy stosować w dawkach 1 mg/kg/dzień, maksymalnie do 1,5 mg/kg/dzień, przy dawce skumulowanej od 0,5 do 2,5 g u dorosłych, w zależności od nasilenia i lokalizacji infekcji. W przypadku zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych koksydioidalnych może być konieczne podanie leku drogą systemową lub intratekalną, zgodnie z zaleceniami standardowymi.
Blastomikoza
U ciężko chorych pacjentów z blastomikozą FUNGIZONE zaleca się w dawkach od 0,3 do 1 mg/kg/dzień, przy całkowitej dawce 1,5–2,5 g u dorosłych.
Histoplazmoza
W przypadku przewlekłej histoplazmozy płucnej lub rozsianej zaleca się dawki od 0,5 do 1 mg/kg/dzień, przy całkowitej dawce 2–2,5 g u dorosłych.
Stosowanie u dzieci
Bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci nie zostały ustalone w odpowiednich i dobrze kontrolowanych badaniach. Układowe infekcje grzybicze leczono u dzieci bez zgłoszenia szczególnych działań niepożądanych.
Czas trwania leczenia
Zgodnie z zaleceniem lekarza.
Instrukcje dotyczące przygotowania i manipulacji
FUNGIZONE (amfotericyna B) należy podawać przez powolne wlewanie dożylne w ciągu około 2–6 godzin (w zależności od dawki), z zachowaniem standardowych środków ostrożności stosowanych w terapii dożylnej. Zalecane stężenie roztworu do wlewania to 0,1 mg/ml (1 mg/10 ml).
Przygotowanie roztworów
Przygotować początkowe stężenie 5 mg amfotericyny B na ml, dodając do proszku w fiolce 10 ml sterylnej, apirogennej wody destylowanej bez dodatku środków bakteriostatycznych i wstrząsając fiolką aż do uzyskania klarownego roztworu koloidalnego.
Aby uzyskać roztwór do wlewania o stężeniu 0,1 mg amfotericyny B na ml, należy dodatkowo rozcieńczyć ten roztwór 5% roztworem glukozy o pH powyżej 4,2. Przed użyciem należy sprawdzić pH każdego pojemnika z roztworem glukozy. Komercyjne roztwory glukozy mają zazwyczaj pH powyżej 4,2; jeśli jednak pH jest niższe, należy dodać do roztworu glukozy 1–2 ml buforu przed rozcieńczeniem stężonego roztworu amfotericyny B. Zalecany bufor ma następujący skład: fosforan dwusodowy (bezwodny) 1,59 g, fosforan sodu dwuwodorotlenowy (bezwodny) 0,96 g, sterylnej, apirogennej wody destylowanej do 100 ml. Przed dodaniem do roztworu glukozy bufor należy zaszczepić przez filtrację przez materiał filtracyjny zatrzymujący mikroorganizmy lub przez autoclawowanie w temperaturze 121 °C przez 30 minut.
Ostrzeżenie: ponieważ w antybiotyku lub materiałach używanych do jego przygotowania nie ma żadnego środka konserwującego ani bakteriostatycznego, wszystkie czynności związane z przygotowaniem roztworu do wlewania należy wykonywać w warunkach ścisłej aseptyki. Należy używać sterylnych igieł do pobierania i wprowadzania rozcieńczalników do fiolki. Nie należy odtwarzać roztworu za pomocą roztworów soli fizjologicznej. Stosowanie innych rozcieńczalników niż zalecane lub obecność środka bakteriostatycznego (np. alkoholu benzylowego) w rozcieńczalniku może spowodować wytrącenie antybiotyku. Nie należy stosować początkowego stężenia ani roztworu do wlewania, jeśli w którymś z nich występuje wytrącenie lub obce materiały.
Do wlewania dożylnego amfotericyny B można użyć membranowego filtra liniowego; jednak średni średnica porów nie powinna być mniejsza niż 1,0 mikrona, aby zapewnić przepływ roztworu koloidalnego.
Przedawkowanie
Zbyt duże dawki wstrzykiwalnej amfotericyny B mogą spowodować zatrzymanie krążenia potencjalnie śmiertelne lub zatrzymanie krążeniowo-oddechowe.
W przypadku przedawkowania (nawet podejrzanego) należy przerwać terapię, monitorować stan kliniczny pacjenta (np. czynność sercowo-oddechową, nerkową, wątrobową, morfologię krwi, równowagę elektrolitową) i podjąć odpowiednie działania wspierające. Amfotericyna B nie poddaje się hemodializie. Przed ponownym rozpoczęciem terapii amfotericyną B wstrzykiwalną stan pacjenta musi być ustabilizowany (w tym skorygowane zaburzenia równowagi elektrolitowej itp.).
W przypadku przypadkowego przyjęcia nadmiernego dawki FUNGIZONE należy natychmiast powiadomić lekarza lub udać się do najbliższego szpitala.
JEŚLI MASZ JAKIEKOLWIEK WĄTPLIWOŚCI DOTYCZĄCE STOSOWANIA FUNGIZONE, SKONSULTUJ SIĘ Z LEKARZEM LUB FARMACEUTĄ.
Działania niepożądane
Tak jak wszystkie leki, FUNGIZONE może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Choć niektórzy pacjenci tolerują pełną dawkę dożylnej amfotericyny B bez trudności, u większości występują objawy nietolerancji, szczególnie na początku terapii.
Ostre reakcje, takie jak dreszcze, gorączka, brak apetytu, nudności, wymioty, ból głowy, mięśniowe, bóle stawów i hipotensja, są powszechne po podaniu dożylnym amfotericyny B.
Tolerancję można poprawić stosując kwas acetylosalicylowy, leki przeciwgorączkowe, takie jak paracetamol, leki przeciwhistaminowe lub przeciwymetyczne.
Podczas leczenia amfotericyną B u niektórych pacjentów stosowano meperydynę (25–50 mg iv) w celu zmniejszenia czasu trwania lub nasilenia dreszczy i gorączki po terapii amfotericyną B.
Podawanie małych dawek kortykosteroidów przed lub podczas wlewania amfotericyny B może pomóc w kontrolowaniu reakcji gorączkowych. Dawkowanie i czas stosowania tych kortykosteroidów powinny być minimalne (patrz Interakcje).
Podawanie heparyny (1000 jednostek na wlewanie), zmiana miejsca wlewania, stosowanie igieł pediatrycznych do żył głowy oraz terapia co drugi dzień mogą zmniejszyć częstość zjawisk tromboflebitycznych. Przeciek może powodować chemiczne podrażnienie.
Działania niepożądane bardzo częste (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):
hipokaliemia
dreszcze, gorączka
podwyższony poziom kreatyniny we krwi

Działania niepożądane częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

anemia
hipomagnezemia, zmniejszony apetyt
ból głowy
hipotensja
duszność
nudności, wymioty, biegunka
nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
ostra niewydolność nerek, azotemia
ból w miejscu wstrzyknięcia (z lub bez zapalenia żyły lub tromboflebitu)

Działania niepożądane niezbyt częste (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia
neuropatia obwodowa
arytmia (w tym migotanie komór)
skurcz oskrzeli
ból w górnej części brzucha
żółtaczka
wysypka skórna
ból mięśni
uszkodzenie nerek

Działania niepożądane rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):

zaburzenia krzepnięcia, eozynofilia, leukocytoza
reakcja anafilaktyczna/anafilaktyczna
hiperkaliemia
encefalopatia, drgawki
zamazane widzenie, podwójne widzenie
utrata słuchu, szumy w uszach, zawroty głowy
zatrzymanie krążenia, niewydolność serca
nadciśnienie, wstrząs
alergiczne zapalenie pęcherzyków płuc, obrzęk płuc niekardiogenny
krwawiące zapalenie żołądka i jelit, melena, wzdęcia
ostra niewydolność wątroby
toksyczna martwica nabłonka, zespół Stevensa-Johnsona, wysypka makulopapularna, odłuszczenie skóry, świąd
ból stawów
anuria, oliguria, niesłodkie cukrzycy nerkowej, kwasica kanałkowa nerek, nefrokalcynoza, hipostenuria
zaczerwienienie, niedobór samopoczucia, ból
spadek masy ciała
Te działania niepożądane zwykle ustępują po przerwaniu terapii, jednak często rozwijają się trwałe zaburzenia, szczególnie u pacjentów otrzymujących całkowitą dawkę amfotericyny B przekraczającą 5 g. Jednoczesne leczenie moczopędne może sprzyjać uszkodzeniu nerek, podczas gdy uzupełnienie sodu może zmniejszyć częstość nefrotoksyczności. Zazwyczaj pojawiają się w ciągu 15–20 minut od rozpoczęcia leczenia. Patrz sekcja Środki ostrożności przy użyciu. Te działania niepożądane zgłaszano podczas postmarketingowej farmakowigilancji.

Przestrzeganie instrukcji zawartych w ulotce zmniejsza ryzyko działań niepożądanych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse . Zgłaszanie działań niepożądanych przyczynia się do uzyskania większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.
Termin ważności i warunki przechowywania
Termin ważności: patrz data na opakowaniu.
Podana data ważności odnosi się do produktu w nieuszkodzonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Uwaga: nie należy stosować leku po dacie ważności podanej na opakowaniu.
Przechowywać lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem dzieci.
Specjalne środki ostrożności dotyczące przechowywania leku
Fiolki FUNGIZONE w postaci proszku należy przechowywać w temperaturze od 2 °C do 8 °C, chroniąc przed światłem. Stężony roztwór 5 mg amfotericyny B na ml po odtworzeniu 10 ml sterylnej wody destylowanej do wstrzykiwania można przechowywać, chroniąc przed światłem, w temperaturze nie przekraczającej 25 °C przez 24 godziny lub w temperaturze chłodniczej przez tydzień, z minimalną utratą aktywności i klarowności; po tym czasie nieużywany roztwór należy wyrzucić. Przygotowane roztwory do wlewania (0,1 mg lub mniej amfotericyny B na ml) należy stosować natychmiast po przygotowaniu i chronić przed światłem podczas podania.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. To pomoże chronić środowisko.
Skład
Każda fiolka zawiera:
Substancja czynna: amfotericyna B 50 mg.
Substancje pomocnicze: sodu deoksycholan, fosforan dwunastowodny sodu, fosforan sodu dwuwodorotlenowy dwuwodny.
Postać farmaceutyczna i zawartość
Proszek do sporządzania roztworu do wlewania.
FUNGIZONE 50 mg proszek do sporządzania roztworu do wlewania – 1 fiolka 10 ml
Właściciel Uprawnienia do Obrotu
CHEPLAPHARM Arzneimittel GmbH
Ziegelhof 24, 17489 Greifswald
Niemcy
Producent
DELPHARM SAINT REMY, Usine de Saint Remy – rue de l’Isle, Saint-Remy-Sur-Avre – Francja