Ulotka: informacje dla użytkownika

DOXYNOR 100 mg tabletki powlekane

Doxycyclina monohydrate
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać potrzebne, aby przeczytać ją ponownie.
Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
Jeżeli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te, których nie ma w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

Co to jest DOXYNOR i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem DOXYNOR
Jak stosować DOXYNOR
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać DOXYNOR
Zawartość opakowania i inne informacje

1. CO TO JEST DOXYNOR I DO CZEGO SŁUŻY

DOXYNOR zawiera substancję czynną doksycyklinę, antybiotyk do stosowania ogólnoustrojowego należący do klasy tetracyklin.
Lek ten jest wskazany u dorosłych i dzieci powyżej 12. roku życia w leczeniu zakażeń spowodowanych przez drobnoustroje Gram-dodatnie i Gram-ujemne wrażliwe na tetracykliny (czyli odpowiadające na leczenie tetracyklinami), takie jak:

Zakażenia układu oddechowego.
Zakażenia dróg moczowo-płciowych.
Zakażenia przewodu pokarmowego (żołądka i jelit).
Zakażenia ucho-gardła (nos, krtani i uszu).
Zakażenia skórne i tkanek miękkich.
Zakażenia położnicze i ginekologiczne.

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli nie czujesz się lepiej lub czujesz się gorzej po 3–4 dniach.

2. CO POWINIEN WIEDZIEĆ PRZED ZAAŻYCIEM DOXYNOR

Nie przyjmuj DOXYNOR

Jeśli jesteś uczulony na substancję czynną – doxycyklinę monohydrat – lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Jeśli masz zaburzenia obturacyjne przełyku, takie jak zwężenia lub achalazję (chorobę charakteryzującą się brakiem ruchomości przełyku oraz niepełnym otwarciem zastawki łączącej przełyk ze żołądkiem podczas połykania).
Jeśli jesteś w ciąży lub podejrzewasz, że możesz być w ciąży (zobacz punkt 2 „Dzieci” i „Ciąża i karmienie piersią”).
Jeśli karmisz piersią (zobacz punkt 2 „Dzieci” i „Ciąża i karmienie piersią”).

Doxynor nie powinien być stosowany w okresie rozwoju zębów (ciąża, okres noworodkowy i dzieciństwo do 8. roku życia), ponieważ może to prowadzić do trwałych zabarwień zębów (żółto-szaro-brązowych) lub wpływać na prawidłowy wzrost zębów.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zażyciem DOXYNOR skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
W przypadku przyjmowania DOXYNOR należy:

Unikać bezpośredniego narażenia na promienie słoneczne lub sztuczne promienie UV podczas leczenia i przerwać terapię, jeśli pojawią się objawy fotosensybilizacji (nieprawidłowe i przesadne reakcje skóry na światło słoneczne i promienie UV).
Przyjmować doxycyklinę z dużą ilością wody i pozostawać w pozycji stojącej lub siedzącej przez co najmniej godzinę po zażyciu leku, aby zmniejszyć ryzyko podrażeń przełyku i wrzodów (erozji wewnętrznej błony śluzowej przełyku) (zobacz punkt 3 „Jak przyjmować DOXYNOR”).

Pamiętaj, że leczenie doxycykliną może zwiększyć częstość występowania grzybicy pochwy (infekcji grzybiczych).
Upośledzenie funkcji wątroby (zmniejszenie czynności wątroby)
Podawanie doxycykliny w wysokich dawkach i przez okres dłuższy niż dwa tygodnie może prowadzić do zaburzeń czynności wątroby, które należy monitorować.
Jeśli podczas leczenia doxycykliną pojawią się u Ciebie dolegliwości lub wyniki badań wskazują na zaburzenia czynności wątroby (podwyższone poziomy bilirubiny i transaminaz we krwi), skontaktuj się z lekarzem, który oceni konieczność przerwania leczenia tym lekiem.
Upośledzenie czynności nerek (zmniejszenie czynności nerek)
Jeśli cierpisz na problemy nerkowe, nawet normalne dawki tetracyklin mogą prowadzić do gromadzenia się leku we krwi, co może spowodować uszkodzenie wątroby; w takich warunkach konieczne jest dostosowanie dawki do stopnia czynności nerek, przy jednoczesnym monitorowaniu stężenia leku we krwi (które nie powinno nigdy przekraczać 15 mikrogramów/ml) oraz czynności wątroby.
Pamiętaj również, że tetracykliny wykazują działanie anty-anaboliczne (hamują procesy syntezy złożonych biomolekuł z prostszych lub substancji odżywczych), co może nasilać stan niewydolności nerek.
Eozofagity (zapalenie błony śluzowej przełyku)
Zgłaszano przypadki eozofagity i wrzodów przełyku, czasem ciężkich.
Lek należy przyjmować z dużą ilością wody, również podczas posiłków, i pozostawać w pozycji stojącej lub siedzącej przez co najmniej godzinę po zażyciu; nie należy przyjmować leku bezpośrednio przed położeniem się spać (zobacz punkt 3 „Jak przyjmować DOXYNOR”).
Natychmiast przerwij przyjmowanie leku i skonsultuj się z lekarzem, aby ocenić potrzebę badań instrumentalnych, jeśli podczas terapii pojawią się objawy takie jak trudności z połykaniem lub ból za mostkiem.
Jeśli cierpisz na potwierdzony refluks eozofagialny (wzrost kwaśnej zawartości do przełyku), warto rozważyć inne alternatywy terapeutyczne.
Zakażenia gonokokowe (choroby przenoszone drogą płciową, które infekują drogi moczowe u mężczyzn i drogi moczowo-płciowe u kobiet)
Podczas leczenia zakażeń gonokokowych należy zwrócić uwagę na ryzyko maskowania objawów współistniejącej kiły (innej infekcyjnej choroby przenoszonej drogą płciową); w takich przypadkach zaleca się badania serologiczne (krwi) przez co najmniej 4 miesiące.
Długotrwałe cykle leczenia wymagają okresowych kontroli składu krwi (stosunku różnych elementów krwi) oraz czynności nerek i wątroby.
Miażdżyca (choroba charakteryzująca się osłabieniem mięśni)
Przyjmuj DOXYNOR z ostrożnością, jeśli cierpisz na miażdżycę.
Nadkażenia (infekcje nadmierne na tle istniejących infekcji)
Jak przy innych antybiotykach, leczenie tetracyklinami może prowadzić do nadkażeń przez oporne bakterie lub grzyby. Należy pamiętać o możliwości wystąpienia enterokolitów (zapalenia jelita) spowodowanych opornymi bakteriami Staphylococcus. Konieczne jest stałe monitorowanie pacjenta. W przypadku pojawienia się opornych bakterii leczenie DOXYNOR należy przerwać i rozpocząć odpowiednią terapię.
Biegunka związana z Clostridium difficile (CDAD)
Podczas stosowania niemal wszystkich antybiotyków, w tym doxycykliny, zgłaszano przypadki biegunki związane z Clostridium difficile (CDAD), której ciężkość może wahać się od łagodnej biegunki po śmiertelną kolitę. Leczenie antybiotykami zaburza normalną florę bakteryjną okrężnicy (części jelita) i prowadzi do nadmiernej proliferacji Clostridium difficile.
Clostridium difficile wytwarza toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju biegunki. Odmiany bakterii wytwarzające nadmiar toksyn powodują wzrost zachorowań (liczby przypadków choroby zarejestrowanych w danym okresie w stosunku do całkowitej liczby osób badanych) i śmiertelności, ponieważ takie infekcje są zazwyczaj oporne na leczenie antybakteryjne i często wymagają kolektomii (chirurgicznego usunięcia okrężnicy).
Należy rozważyć możliwość CDAD, jeśli pojawia się biegunka po leczeniu antybiotykiem. Konieczne jest również dokładne wywiad lekarski (ocena historii choroby, rodziny i osobistej), ponieważ przypadki biegunki związane z Clostridium difficile zgłaszano nawet ponad dwa miesiące po podaniu antybiotyku.
Zgłaszano przypadki napęczniałych ciemiączek (błon pokrywających niezszyte kości czaszki noworodka, których napęcznienie wskazuje na wysokie ciśnienie lub hipowitaminozę) u noworodków oraz łagodnego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego (zwiększone ciśnienie wewnątrz czaszki) u dorosłych po przyjmowaniu pełnej dawki leku. Objawy te szybko ustępowały po przerwaniu leczenia.
Nadciśnienie wewnątrzczaszkowe może objawiać się bólem głowy, wymiotami i zaburzeniami wzroku, takimi jak zamazany obraz, pojawienie się obszaru ślepoty (częściowej lub całkowitej) w polu widzenia, podwójne widzenie lub trwała utrata wzroku; w przypadku wystąpienia bólu głowy lub zaburzeń wzroku podczas leczenia, natychmiast przerwij leczenie DOXYNOR i skontaktuj się z lekarzem.
Przyjmowanie DOXYNOR może powodować fałszywy wzrost stężenia katecholamin w moczu (badanie moczu służące do wykrycia obecności katecholamin produkowanych przez rdzeń nadnerczy: adrenaliny, noradrenaliny i dopaminy) z powodu interferencji z testem fluorescencyjnym.
Dzieci i młodzież
Doxycykliny nie należy podawać w okresie formowania się zębów (druga połowa ciąży, okres noworodkowy i dzieciństwo do 8. roku życia). Stosowanie tetracyklin w okresie formowania się zębów może powodować trwałe zabarwienie zębów (żółto-brązowe); dotyczy to szczególnie długotrwałego stosowania tych antybiotyków, ale obserwowano to również po krótkich, lecz powtarzanych okresach leczenia. Zgłaszano również hipoplazję szkliwa (uszkodzenie powierzchniowej warstwy szkliwa).
W niektórych sytuacjach (np. stanach ciężkich lub zagrażających życiu), szczególnie gdy nie ma dostępnych alternatyw terapeutycznych i korzyści przewyższają ryzyko, lekarz może zdecydować o przepisaniu DOXYNOR dzieciom poniżej 8. roku życia.
Doxycykliny, podobnie jak inne tetracykliny, tworzą stabilny kompleks z wapniem w rozwijającym się tkankowym kostnym. Zaobserwowano zmniejszenie tempa wzrostu strzałki (kości, zwanej również peronem, która razem z piszczelą tworzy szkielet podudzia) u wcześniaków, którym podawano tetracyklinę doustnie w dawce 25 mg/kg co sześć godzin. Reakcja ta okazała się odwracalna po przerwaniu leczenia.
Zgłaszano przypadki napęczniałych ciemiączek u noworodków po przyjmowaniu pełnej dawki leku. Objawy te szybko ustępowały po przerwaniu leczenia (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Inne leki i DOXYNOR
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Wchłanianie doustne tetracyklin jest zmniejszane przez:

Preparaty przeciwwskazowe zawierające glin, wapń i magnez.
Produkty mleczne i przetwory mleczne.
Produkty zawierające żelazne sole oraz preparaty zawierające cynk i bizmut podawane doustnie.

Należy więc unikać jednoczesnego przyjmowania tych substancji z DOXYNOR i oddzielić podawanie tych produktów od podawania tetracyklin (co najmniej 2 godziny, jeśli to możliwe).
Nie przyjmuj DOXYNOR w połączeniu z:

Retinoidami systemowymi (substancjami mającymi różne funkcje w widzeniu, regulacji różnicowania i proliferacji komórek, wzroście tkanki kostnej, funkcji odpornościowej i aktywacji genów supresorów nowotworów); podawanie z tetracyklinami zwiększa ryzyko wystąpienia łagodnego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego (odwracalnego zwiększenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego).
Metoksyfluranem (inhalacyjnym środkiem znieczulającym); podawanie z tetracyklinami wiązało się z doniesieniami o śmiertelnych przypadkach nefrotoksyczności (toksyczności nerek).

Zachowaj ostrożność przy przyjmowaniu DOXYNOR z:

Litem (lek stabilizujący nastrój, stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń dwubiegunowych), metotreksatem (lek przeciwnowotworowy i przeciwreumatyczny, stosowany w leczeniu niektórych chorób, takich jak białaczka, chłoniaki, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń i łuszczyca), digoksyną (lek stymulujący czynność serca) i pochodnymi ergotu (wskazanymi w leczeniu napadów migreny); zgłaszano rzadkie przypadki zwiększenia stężenia tych produktów we krwi po jednoczesnym podawaniu z tetracyklinami.
Lekami przeciwkrzepnączymi doustnymi, takimi jak warfaryna (leki hamujące krzepnięcie krwi); zgłaszano wydłużenie czasu protrombiny (badanie laboratoryjne służące do oceny krzepnięcia krwi) u pacjentów przyjmujących doxycyklinę jednocześnie z tymi lekami. Ponieważ tetracykliny mogą obniżać aktywność protrombinową, może być konieczne zmniejszenie dawek leków przeciwkrzepnączych przyjmowanych jednocześnie.
Penicylinami (antybiotykami); należy unikać łączenia tetracyklin, w tym doxycykliny, z penicylinami ze względu na możliwość wystąpienia interferencji między ich działaniami przeciwbakteryjnymi.
Przeciwpadaczkowymi, takimi jak barbiturany (fenobarbital, primidon), karbamazepiną i fenytoiną; te leki skracają czas obecności doxycykliny we krwi.
Antykoncepcyjnymi doustnymi; przyjmowanie tetracyklin może zmniejszyć skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. Niektóre przypadki ciąży lub krwawień międzyczasowych przypisano jednoczesnemu stosowaniu tetracyklin z antykoncepcyjnymi doustnymi.
Cyklosporyną (immunosupresorem); doxycykliny może zwiększać stężenie cyklosporyny we krwi. W związku z tym ewentualne współpodawanie powinno być starannie monitorowane.

DOXYNOR i pokarmy oraz napoje
Wchłanianie doustne tetracyklin jest zmniejszane przez produkty mleczne i przetwory mleczne.
Należy więc unikać jednoczesnego przyjmowania tych substancji z DOXYNOR i oddzielić podawanie tych produktów od podawania tetracyklin (co najmniej 2 godziny, jeśli to możliwe).
DOXYNOR i alkohol
Czas obecności doxycykliny we krwi może być skrócony przez jednoczesne spożycie alkoholu.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Nie przyjmuj DOXYNOR, jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Nie przyjmuj DOXYNOR”).
Karmienie piersią
Nie przyjmuj DOXYNOR podczas karmienia piersią, ponieważ doxycykliny są wydzielane z mlekiem matki, podobnie jak inne tetracykliny (zobacz „Nie przyjmuj DOXYNOR”).
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie ma dowodów wskazujących na wpływ doxycykliny na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
DOXYNOR 100 mg tabletki powlekane zawierają laktozę. Jeśli lekarz stwierdził u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletę, czyli jest praktycznie „bezsodowy”.

3. JAK STOSOWAĆ DOXYNOR

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Dawka zależy od rodzaju infekcji do leczenia i jest ustalana przez lekarza.
Zalecane dawki to:
Dorośli i dzieci w wieku od 12 do mniej niż 18 lat
Zalecana dawka to 200 mg (2 tabletki razem lub oddzielnie) w pierwszym dniu. W kolejnych dniach dawka wynosi 100 mg (1 tabletka) dziennie, zgodnie z zaleceniem lekarza. Czas trwania leczenia zależy od rodzaju infekcji.
Dzieci w wieku od 8 do mniej niż 12 lat
Doksycyclina do leczenia zakażeń ostrych u dzieci w wieku od 8 do 12 lat powinna być stosowana tylko w sytuacjach, gdy inne leki nie są dostępne lub mogą być nieskuteczne.
W takich przypadkach zalecana dawka to:

Dla dzieci o masie ciała powyżej 45 kg: należy zastosować dawkę stosowaną u dorosłych; zalecana dawka to 200 mg (2 tabletki razem lub oddzielnie) w pierwszym dniu. W kolejnych dniach dawka wynosi 100 mg (1 tabletka) dziennie, zgodnie z zaleceniem lekarza. Czas trwania leczenia zależy od rodzaju infekcji. W przypadku ciężkich infekcji należy ściśle przestrzegać wskazówek lekarza.

Przyjmuj każdą dawkę podczas posiłku z szklanką wody i pozostawaj w pozycji wyprostowanej; nie kładź się przynajmniej przez godzinę po zażyciu leku (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Nie przyjmuj leku razem z produktami mlecznymi i wytrzyj co najmniej 2 godziny (jeśli to możliwe) między przyjęciem tych produktów a podaniem tetracyklin.
Czas trwania leczenia zależy od rodzaju i ciężkości choroby.
Jeśli zażyjesz więcej DOXYNOR niż powinieneś
W przypadku zażycia zbyt dużej dawki leku natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala.
W przypadku przedawkowania może być przeprowadzona przewodowa przemywania żołądka (opróżnienie i przemywanie żołądka).
Hemodializa (leczenie zastępcze funkcji nerek) nie jest wskazana w przypadku przedawkowania, ponieważ nie wpływa na czas przebywania leku we krwi.
Jeśli zapomnisz zażyć DOXYNOR
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby uzupełnić pominiętą dawkę.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem:
Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 pacjenta na 10)
Reakcje skórne fotosensybilizacji (nieprawidłowa i nasilona reakcja skóry na światło słoneczne i promienie UV – patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 pacjenta na 10)

Reakcje anafilaktyczne (ciężkie, szybko rozwijające się reakcje alergiczne), w tym nadwrażliwość (alergia), purpura Schönleina-Henocha (zapalenie naczyń włosowatych), niskie ciśnienie, zapalenie osierdzia (zapalenie części serca), angioobrzęk (nagłe obrzęki skóry i błon śluzowych), zaostrzenie tocznia układowego (przewlekła choroba autoimmunologiczna), duszność, reakcja surowicza (reakcja układu odpornościowego na niektóre leki), obrzęk obwodowy (nagromadzenie płynu), tachykardia (przyspieszone tętno) oraz pokrzywka (wysypka).
Bóle głowy.
Nudności i wymioty.
Wysypki typu rumieniowe lub plamiste-płaskie (zmiany skóry).

Działania niepożądane nieczęste (mogą dotyczyć do 1 pacjenta na 100)
Nadkwaśność (ból i/lub uczucie dyskomfortu w górnej części brzucha).
Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 pacjenta na 1 000)

Trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), anemia hemolityczna (obniżenie poziomu hemoglobiny spowodowane zniszczeniem czerwonych krwinek), neutropenia (zmniejszenie liczby białych krwinek – neutrofili), eozynofilia (podwyższony poziom białych krwinek – eozynofili).
Wysypka lekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespoł DRESS, ciężka reakcja niepożądana na lek).
Mikroskopijne brązowe zabarwienia tarczycy.
Anoreksja (brak apetytu), porfiria (wrodzona zaburzona produkcja hemoglobiny).
Napęczniałe ciemiączka, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe u dorosłych (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Szumy w uszach.
Rumień.
Zapalenie okrężnicy pseudobłoniaste (zapalenie jelita grubego spowodowane przez antybiotyki), biegunka spowodowana przez Clostridium difficile, wrzody przełyku (erozja wewnętrznej wyściółki przełyku), zapalenie przełyku, zapalenienie jelita cienkiego i grubego, zapalne zmiany (z grzybiczym zakażeniem) w okolicy okołoodbytowo-płciowej, ból brzucha, biegunka, dysfagia (trudności z połykaniem), zapalenie języka (glossitis) (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Hepatotoksyczność (toksyczność dla wątroby), zapalenie wątroby, zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka (żółte zabarwienie skóry), zapalenie trzustki.
Toksyczna nekroliza naskórków, zespół Stevensa-Johnsona, wielopostaciowe zaczerwienienie, odłuszczeniowe zapalenie skóry (choroby skóry wywołane alergią na niektóre leki), foto-onycholiza (wypadanie paznokci).
Bóle stawów, bóle mięśni, nasilenie objawów miastenii ciężkiej.
Podwyższenie stężenia azotu w mocznicy (BUN).

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Reakcja Jarischa-Herxheima, powodująca gorączkę, dreszcze, ból głowy, bóle mięśni i wysypkę – zazwyczaj samoograniczająca się. Pojawia się krótko po rozpoczęciu leczenia doksycykliną w przypadku infekcji spirochetami, takimi jak choroba Lyme.
Zmiana barwy i/lub brak wzrostu zębów.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te nie wymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczaniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ DOXYNOR

Przechowuj to lekarstwo w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego lekarstwa po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca oraz do produktu w nienaruszonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Nie są wymagane żadne szczególne środki ostrożności dotyczące przechowywania.
Nie wyrzucaj lekarstw do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się lekarstw, których już nie używasz. Pomogą one w ochronie środowiska.

6. ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA I INNE INFORMACJE

Co zawiera DOXYNOR
Jedna tabletka zawiera:
Substancja czynna: doxycyclina monohydrate 104 mg (równowartość doxycycline 100 mg).
Inne składniki:
jądro: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza monohydrate, sodowa karboksymetyloceluloza, sodowy laurylosiarczan,
bezwodny krzemionka koloidalna, stearynian magnezu.
powłoka: hipromeloza, hydroksypropyloceluloza, makrogol 400, dwutlenek tytanu (E171), tlenek żelaza czerwony (E172), tlenek żelaza żółty (E172), makrogol 6000.
Opis wyglądu DOXYNOR i zawartości opakowania
Tabletki powlekane, okrągłe i dwuwypukłe, koloru różowego.
Blistery po 5, 8 i 20 tabletek po 100 mg.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
F.I.R.M.A. S.p.A. - Via di Scandicci 37, Florencja.
Producent
Special Products’s Line S.p.A., Via Fratta Rotonda Vado Largo 1, Anagni - Włochy