DIFOSFONAL

Ulotka: informacje dla pacjenta

DIFOSFONAL 300 mg/10 ml stężony roztwór do sporządzenia roztworu do wlewania

Kwas kłodronowy
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepożądane działania, w tym te, których nie ma w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest DIFOSFONAL i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem DIFOSFONAL
3. Jak stosować DIFOSFONAL
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać DIFOSFONAL
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest DIFOSFONAL i do czego służy

DIFOSFONAL to lek zawierający kwas kłodronowy, substancję czynną należącą do grupy leków stosowanych w leczeniu chorób kości, zwanych bisfosfonianami.
DIFOSFONAL stosuje się u dorosłych w leczeniu:

• utraty gęstości kości spowodowanej nowotworem (osteoliza nowotworowa);
• nowotworu szpiku kostnego (szpiczak mnogi);
• nadczynności przytarczyc (hiperparatyreoidyzm pierwotny).

2. Co powinien(a) wiedzieć przed zastosowaniem DIFOSFONAL

Nie stosuj DIFOSFONAL

• Jeśli jest uczulony(a) na kwas kłodronowy lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli przyjmuje inne bisfosfoniany, leki podobne do DIFOSFONAL.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem DIFOSFONAL.
Przed i w trakcie leczenia lekarz może zalecić wykonanie badań krwi w celu oceny funkcji nerek i wątroby (zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane). Ważne jest, aby podczas leczenia tym lekiem spożywać odpowiednią ilość płynów, szczególnie jeśli ma(a) problemy z nerkami (zobacz punkt 3. Jak stosować DIFOSFONAL).
W szczególności poinformuj lekarza:

• Jeśli ma(a) podwyższony poziom wapnia we krwi.
• Jeśli cierpi(a) na chorobę nerek (niewydolność nerek).
• Jeśli jest(a) leczony(a) DIFOSFONAL w celu leczenia nowotworu i otrzymuje(a) leczenie u stomatologa lub ma(a) być poddany(a) zabiegowi stomatologicznemu. Należy również poinformować stomatologa o leczeniu DIFOSFONAL (zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane), ponieważ może być konieczne leczenie profilaktyczne u stomatologa.
• Jeśli cierpi(a) na chorobę wątroby.
• Jeśli w trakcie leczenia pojawią się osłabienie lub ból w udzie, biodrze lub pachwinie, ponieważ mogą to być wczesne objawy możliwego złamania kości udowej (zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane).

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność leku u pacjentów pediatrycznych nie zostały ustalone.

Inne leki i DIFOSFONAL
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje(a), niedawno przyjmował(a) lub może przyjmować(a) inne leki.
Jest to szczególnie ważne, jeśli:

• przyjmuje(a) inne bisfosfoniany, leki stosowane w leczeniu chorób kości, ponieważ jednoczesne stosowanie DIFOSFONAL z innymi bisfosfonianami jest przeciwwskazane (zobacz punkt 2. Nie stosuj DIFOSFONAL);
• przyjmuje(a) niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), stosowane w leczeniu stanów zapalnych (w szczególności diklofenak), ponieważ mogą wystąpić problemy z nerkami;
• przyjmuje(a) aminoglikozydy, leki stosowane w leczeniu infekcji, ponieważ poziom wapnia we krwi może się obniżyć (hipokalcemia);
• przyjmuje(a) estramustynę, lek stosowany w leczeniu raka prostaty (gruczołu produkującego płyn plemnikowy u mężczyzn), ponieważ stężenie estramustyny we krwi może wzrosnąć;
• otrzymuje(a) dożylnie roztwory zawierające kationy dwuwartościowe (np. roztwór Ringera).

Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jest(a) w ciąży, podejrzewa(a) ciążę lub planuje(a) zajść w ciążę, albo karmi(a) piersią, poproś o poradę lekarza lub farmaceuty przed podaniem tego leku.
Ciąża
Nie należy stosować DIFOSFONAL w czasie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej metody antykoncepcji (leków stosowanych w celu zapobiegania ciążom).
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy kwas kłodronowy przechodzi do mleka matki. W związku z tym należy przerwać karmienie piersią w trakcie leczenia DIFOSFONAL.
Płodność
Nie wiadomo, czy kwas kłodronowy wpływa na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
DIFOSFONAL może powodować zaburzenia wzroku, które mogą wpływać na zdolność kierowania pojazdami i obsługi maszyn.
Jeśli wystąpią objawy wymienione w punkcie 4 lub jeśli przyjmie(a) więcej DIFOSFONAL niż powinien(a), należy unikać kierowania pojazdami i korzystania z maszyn.

DIFOSFONAL zawiera sod
DIFOSFONAL stężony roztwór do wlewu dożylnej zawiera 49,1 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w jednej fiolce. Odpowiada to 2,45% maksymalnej zalecanej dziennej dawki spożywanej z pożywieniem przez dorosłego.
Należy wziąć to pod uwagę u osób z obniżoną czynnością nerek.

3. Jak stosować DIFOSFONAL

Stosuj ten lek zgodnie zawsze ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza, który określi odpowiednią dawkę, w zależności od ciężkości choroby, oraz czas trwania leczenia. Ten lek będzie podany przez lekarza lub pielęgniarkę (zobacz paragraf DOSE, MODO E TEMPO DI SOMMINISTRAZIONE na końcu ulotki).

Kwas kłodronowy jest wydalany głównie drogą nerkową. Dlatego podczas leczenia kwasem kłodronowym należy przyjmować odpowiednią ilość płynów.

Jest to szczególnie ważne, gdy DIFOSFONAL jest podawany dożylnie:

• jeśli ma wysoki poziom wapnia we krwi,
• jeśli ma chorobę nerek (niewydolność nerek).

Sposób podania
DIFOSFONAL 300 mg/10 ml stężenie do roztworu do wlewania jest przeznaczony wyłącznie do stosowania dożylnego i musi być rozcieńczony przed wlewaniem. Będzie podawany powoli (2-3 godziny) bezpośrednio do żyły.

Jeśli podasz więcej DIFOSFONALU niż należy
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki DIFOSFONALU, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub najbliższym szpitalem.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• podwyższone stężenie kreatyniny we krwi i chorobę nerek (dysfunkcję nerek) (przy wysokich dawkach kłodronianu podawanego dożylnie),
• podwyższone stężenie azotu we krwi (uremię),
• uszkodzenie wątroby,
• obniżenie stężenia wapnia we krwi (hipokalcemię).

Leczenie
Lekarz będzie kontrolował objawy za pomocą odpowiednich terapii.

Jeśli zapomnisz podać DIFOSFONAL
Nie podawaj podwójnej dawki, aby uzupełnić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie DIFOSFONALEM
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli podczas leczenia pojawią się zaburzenia wzroku lub dolegliwości oczne, PRZERWIJ leczenie i skontaktuj się z okulistą.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią:

• ból lub owrzodzenia w jamie ustnej lub w żuchwie i/lub szczęce (kości twarzy), ponieważ mogą to być pierwsze objawy poważnych problemów (śmierć tkanki kostnej żuchwy i/lub szczęki), zazwyczaj związane z ekstrakcją zębów i/lub zakażeniem lokalnym (patrz punkt 2. Uwagi i środki ostrożności).

Poniżej wymieniono możliwe działania niepożądane według częstości występowania:
często (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• obniżenie stężenia wapnia we krwi bez objawów (bezobjawowa hipokalcemia);
• biegunka, nudności, wymioty (zazwyczaj łagodne);
• podwyższenie poziomu transaminaz we krwi (badanie oceniające funkcję wątroby), zazwyczaj w granicach normy.

rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1 000)

• obniżenie stężenia wapnia we krwi z objawami (objawowa hipokalcemia);
• podwyższenie stężenia parathormonu (hormon regulujący poziom wapnia we krwi) związane z obniżonym poziomem wapnia we krwi;
• podwyższenie poziomu fosfatazy alkalicznej we krwi (badanie oceniające stan kości i wątroby);
• podwyższenie poziomu transaminaz we krwi (badanie oceniające funkcję wątroby) dwa razy wyższe niż norma, bez innych zaburzeń funkcji wątroby;
• reakcje alergiczne objawiające się objawami skórnymi;
• nietypowe złamanie kości udowej (długiej kości nogi), szczególnie u pacjentów leczonych przez długi czas z powodu osteoporozy. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi ból lub osłabienie w udzie, biodrze lub pachwinie, ponieważ może to być pierwszy objaw możliwego złamania kości udowej.

bardzo rzadko (może dotyczyć mniej niż 1 osoby na 10 000)

• skontaktuj się z lekarzem w przypadku bólu w uchu, wydzieliny z ucha i/lub zakażenia ucha. Te objawy mogą być objawami uszkodzenia kości ucha.

Dodatkowo mogą wystąpić następujące działania niepożądane, dla których nie można określić częstości:

• działania dotyczące oczu
  • zapalenienie spojówek, błony pokrywającej gałkę oczną i wewnętrzną powierzchnię powiek (zapalenie spojówek);
  • zapalenie oka (episkleryt, skleryt, zapalenie tuniczki naczyniowej oka). Episkleryt i skleryt były opisywane przy stosowaniu innych leków z tej samej grupy co kwas kłodronowy (reakcja niepożądana klasy leków z grupy bisfosfonianów).
• działania dotyczące płuc
  • zaburzenia oddychania u pacjentów z astmą wrażliwą na kwas acetylosalicylowy (lek stosowany w leczeniu gorączki, bólu i stanów zapalnych);
  • reakcje alergiczne objawiające się zaburzeniami oddechowymi.
• działania dotyczące nerek i dróg moczowych
  • choroba nerek (niewydolność nerek), ciężkie uszkodzenie nerek. Rzadko, szczególnie w połączeniu z lekami przeciwwątrobowymi (NSAID – leki stosowane w leczeniu stanów zapalnych i bólu), niewydolność nerek prowadziła do śmierci (częściej przy stosowaniu diklofenaku). Zobacz punkt 2. Inne leki i DIFOSFONAL.
• działania dotyczące kości i mięśni
  • silny ból kości, stawów i mięśni. Objawy mogą pojawić się od kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia DIFOSFONAL;
  • ból lub owrzodzenie w jamie ustnej lub w żuchwie i/lub szczęce (kości twarzy). Mogą to być pierwsze objawy poważnych problemów (śmierć tkanki kostnej żuchwy i/lub szczęki), zazwyczaj związane z ekstrakcją zębów i/lub zakażeniem lokalnym (patrz punkt 2. Uwagi i środki ostrożności). W większości przypadków dotyczyło to pacjentów z nowotworem.
• działania dotyczące miejsca wstrzyknięcia
  • bolesność w miejscu wstrzyknięcia, również w zależności od długości trwania terapii.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać DIFOSFONAL

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po oznaczeniu Ważne do.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera DIFOSFONAL

• Substancją czynną jest klofrofonian disodu (sól disodowa kwasu klofrofonowego) 300 mg
• Pozostałe składniki to sód wodorowęglan (zobacz punkt 2. DIFOSFONAL zawiera sód), woda do wstrzykiwań.

Opis wyglądu DIFOSFONAL i zawartości opakowania
Stężony roztwór do infuzji do użytku dożylnego. Opakowanie kartonowe zawierające 6 lub 12 fiolki.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
WŁAŚCICIEL POZWOLENIA NA WPUSZCZENIE DO OBROTU
SPA - Società Prodotti Antibiotici S.p.A.
Via Biella, 8
20143 Milano
PRODUCENT
ABIOGEN PHARMA S.p.A. - Zakład przy ul. Meucci, 36 – Ospedaletto –Pisa

---

NASTĘPUJĄCE INFORMACJE PRZEZNACZONE SĄ WYŁĄCZNIE DLA LEKARZY LUB

PRACOWNIKÓW OPIEKI ZDROWOTNEJ
Ten lek przeznaczony jest wyłącznie do stosowania dożylnego.
Należy rozcieńczyć przed podaniem.
Roztwór jest niekompatybilny z roztworami alkalicznymi lub roztworami utleniającymi.
DAWKA, SPOSÓB I CZAS PODANIA
Osteoliza nowotworowa. Szpiczak mnogi. Pierwotny hiperparatytroidyzm.
Poniższy schemat dawkowania należy traktować jako wskazówkę i może być dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta.
a) Faza atakowa
DIFOSFONAL 300 mg/10 ml, stężenie do roztworu do infuzji.
300 mg/dziennie w jednorazowej dawce dożylnie przez 3–8 dni, w zależności od przebiegu parametrów klinicznych i laboratoryjnych (wapniemia, hydroksyprolinuria itp.).
Klodronian podaje się w postaci dożylnej infuzji 300 mg (jedna fiolka 10 ml) dziennie, rozcieńczony w 500 ml roztworu fizjologicznego 0,9% (chlorek sodu 9 mg/ml) lub w roztworze glukozy 5% (50 mg/ml). Roztwór należy podawać powoli dożylnie w ciągu co najmniej dwóch godzin.
b) Faza utrzymania
DIFOSFONAL 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą
100 mg/dziennie do wstrzykiwania domięśniowego przez 2–3 tygodnie. Aby uzyskać więcej informacji dotyczących DIFOSFONAL 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą, należy zapoznać się z odpowiednim Skróconym Charakterystyką Produktu Leczniczego oraz Ulotką dla Pacjenta.
lub, jako alternatywa,
DIFOSFONAL 400 mg kapsułki twarde, 4 kapsułki/dziennie (1600 mg klodronianu sodu). W razie potrzeby dawkę można zwiększyć, ale nie powinna ona przekraczać maksymalnie 8 kapsulek/dziennie (3200 mg klodronianu sodu).
Aby uzyskać więcej informacji dotyczących DIFOSFONAL 400 mg kapsułki twarde, należy zapoznać się z odpowiednim Skróconym Charakterystyką Produktu Leczniczego oraz Ulotką dla Pacjenta.
Czas trwania leczenia, zazwyczaj długoterminowego, zależy od przebiegu choroby.
Zaleca się okresową ocenę parametrów resorpcji kostnej jako wskazówki do oceny potrzeby kontynuacji terapii.
Grupy specjalne

• Dzieci Bezpieczeństwo i skuteczność leku u dzieci nie zostały ustalone.
• Osoby starsze Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania u osób starszych. Badania kliniczne obejmowały pacjentów w wieku powyżej 65 lat i nie odnotowano specyficznych niepożądanych zdarzeń u tej grupy wiekowej.
• Pacjenci z niewydolnością nerek Klodronian jest wydalany głównie drogą nerkową. Dlatego należy stosować go z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek.

Podawanie dożylne
Zaleca się zmniejszenie dawki klodronianu w następujący sposób:

Zaleca się podawanie klobronianu przed hemodializą, zmniejszenie dawki o 50% w dniach wolnych od dializy oraz ograniczenie schematu leczenia do 5 dni. Należy zauważyć, że dializa otrzewnowa słabo usuwa klobronian z krążenia. Podawanie dawek znacznie przekraczających zalecane dawki dożylnie może powodować ciężkie uszkodzenie nerek, szczególnie jeśli szybkość wlewu jest zbyt wysoka.
Rozcieńczyć przed podaniem.
Podawanie dożylne należy przeprowadzać w formie powolnego wlewu (2–3 godziny) w roztworze fizjologicznym 0,9% lub 5% roztworze glukozy.
Klobronian tworzy słabo rozpuszczalne w wodzie kompleksy z kationami dwuwartościowymi. Dlatego klobronianu nie należy podawać dożylnie w połączeniu z roztworami zawierającymi kationy dwuwartościowe (np. roztwór Ringera).
Ulotka: informacje dla pacjenta

DIFOSFONAL 400 mg twarde kapsuły

Kwas klobronowy
Dokładnie przeczytaj ten ulotkę przed zażyciem tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak u Ciebie, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeśli wystąpi jakikolwiek niepożądany efekt działania, w tym także nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści tej ulotki:

1. Co to jest DIFOSFONAL i do czego służy
2. Co powinieneś wiedzieć przed zażyciem DIFOSFONAL
3. Jak należy przyjmować DIFOSFONAL
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać DIFOSFONAL
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest DIFOSFONAL i do czego służy

DIFOSFONAL to lek zawierający kwas kłodronowy, substancję czynną należącą do grupy leków stosowanych w leczeniu chorób kości, zwanych bisfosfonianami.
DIFOSFONAL stosuje się u dorosłych w celu leczenia:

• utraty gęstości kości spowodowanej nowotworem (osteoliza nowotworowa);
• nowotworu szpiku kostnego (szpiczak wielopowiękłego);
• nadczynności przytarczyc (pierwotne nadczynność przytarczyc). Lek jest również wskazany u kobiet do zapobiegania i leczenia utraty gęstości kości (osteoporozy) po menopauzie (trwałym ustaniu cyklu miesięcznego).

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem DIFOSFONAL

Nie przyjmuj DIFOSFONAL

• Jeśli jesteś uczulony na kwas kłodronowy lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli przyjmujesz inne bisfosfoniany, leki podobne do DIFOSFONAL.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem DIFOSFONAL.
Przed i w trakcie leczenia lekarz może zalecić wykonanie badań krwi w celu sprawdzenia funkcji nerek i wątroby (zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane). Ważne jest, aby podczas leczenia tym lekiem spożywać odpowiednią ilość płynów, szczególnie jeśli masz problemy z nerkami (zobacz punkt 3. Jak stosować DIFOSFONAL).
W szczególności poinformuj lekarza:

• Jeśli masz podwyższony poziom wapnia we krwi.
• Jeśli cierpisz na chorobę nerek (niewydolność nerek).
• Jeśli jesteś leczony/a DIFOSFONAL z powodu nowotworu lub osteoporozy i otrzymujesz leczenie u stomatologa lub musisz poddać się zabiegowi chirurgicznemu w jamie ustnej. Poinformuj również stomatologa, że jesteś leczony/a DIFOSFONAL (zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane), ponieważ może być konieczne leczenie profilaktyczne u stomatologa.
• Jeśli cierpisz na chorobę wątroby.
• Jeśli podczas leczenia pojawi się słabość lub ból w udzie, biodrze lub pachwinie, ponieważ może to być wczesny objaw możliwego złamania kości udowej (zobacz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli Ty lub ktoś z Twojej rodziny cierpi lub cierpiał na choroby przełyku (rury łączącej gardło ze żołądkiem), które powodują opóźnione przemieszczanie się pokarmu lub opóźnione opróżnianie żołądka, lub jeśli cierpisz na zaburzenia żołądka. Lekarz zaleci Ci zwrócenie szczególnej uwagi na instrukcje dotyczące podawania leku oraz na pojawienie się jakichkolwiek objawów wskazujących na możliwą reakcję ze strony przełyku. Jeśli pojawią się objawy podrażnienia przełyku (np. trudności z połykaniem [dysfagia], ból podczas połykania, ból za mostkiem lub pojawienie się/wzmaganie się zgag), natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
• Jeśli masz trudności z utrzymaniem tułowia w pozycji pionowej przez co najmniej 30 minut od momentu zażycia kapsułki.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność tego leku u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone.
Inne leki i DIFOSFONAL
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś/przyjmowałaś lub możesz przyjmować inne leki.
Jest to szczególnie ważne, jeśli:

• przyjmujesz inne bisfosfoniany, leki stosowane w leczeniu chorób kości, ponieważ jednoczesne stosowanie DIFOSFONAL z innymi bisfosfonianami jest przeciwwskazane (zobacz punkt 2 „Nie przyjmuj DIFOSFONAL”);
• przyjmujesz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), stosowane w leczeniu stanów zapalnych (w szczególności diklofenak), ponieważ mogą wystąpić problemy z nerkami;
• przyjmujesz aminoglikozydy, leki stosowane w leczeniu infekcji, ponieważ może dojść do obniżenia poziomu wapnia we krwi (hipokalcemia);
• przyjmujesz estramustynę, lek stosowany w leczeniu raka prostaty (gruczołu produkującego nasienie u mężczyzn), ponieważ stężenie estramustyny we krwi może wzrosnąć;
• przyjmujesz leki zawierające kationy dwuwartościowe (np.: suplementy mineralne, leki przeciwwskazowe lub preparaty żelazne). W takich przypadkach lekarz zaleci zażycie DIFOSFONAL z odstępem 2–3 godzin.

DIFOSFONAL z pokarmem i napojami
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz pokarmy lub napoje zawierające kationy dwuwartościowe (np.: pokarmy lub napoje zawierające żelazo, magnez, glin, wapń) (zobacz punkt 3 „Jak przyjmować DIFOSFONAL”). DIFOSFONAL należy przyjmować z odstępem 2–3 godzin od pokarmów i/lub napojów zawierających kationy dwuwartościowe.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie przyjmuj DIFOSFONAL w czasie ciąży oraz jeśli jesteś w wieku rozrodczym i nie stosujesz skutecznej metody antykoncepcji (leki stosowane w celu zapobiegania ciąży).
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy kwas kłodronowy przechodzi do mleka matki. Dlatego podczas leczenia DIFOSFONAL należy przerwać karmienie piersią.
Płodność
Nie wiadomo, czy kwas kłodronowy wpływa na płodność człowieka.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
DIFOSFONAL może powodować zaburzenia wzroku, które mogą wpływać na zdolność kierowania pojazdami i korzystania z maszyn.
Jeśli wystąpią u Ciebie jeden lub więcej objawów wymienionych w punkcie 4 lub jeśli przyjmiesz więcej DIFOSFONAL niż zalecono, unikaj kierowania pojazdami i korzystania z maszyn.
DIFOSFONAL zawiera sód
DIFOSFONAL kapsułki twarde zawiera 64,1 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w jednej kapsułce. Odpowiada to 3,2% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu w diecie dorosłego.
Maksymalna zalecana dzienna dawka tego leku odpowiada 25,6% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu.
Porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą, jeśli musisz przyjmować DIFOSFONAL codziennie przez dłuższy czas, szczególnie jeśli zostałeś/-aś poinformowany/-a o konieczności stosowania diety o niskiej zawartości sodu.

3. Jak stosować DIFOSFONAL

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcją lekarza, który wskazał Ci właściwą dawkę, dostosowaną do stopnia zaawansowania choroby, oraz długość trwania leczenia. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą (zobacz sekcję DOZOWANIE, SPOSÓB I CZAS PODAWANIA NA KOŃCU Ulotki).

Kwasy clodronowy są wydalane głównie drogą nerkową. Dlatego w trakcie leczenia kwasem clodronowym należy przyjmować odpowiednią ilość płynów.

Osteoliza nowotworowa, szpiczak mnogi, pierwotny hiperparateroidyzm

a) Faza ataku
W fazie ataku lekarz poda Ci DIFOSFONAL 300 mg/10 ml, stężenie do sporządzenia roztworu do wlewania, w dawce 300 mg/dzień w jednorazowej dawce dożylnie powoli przez 3–8 dni, w zależności od wyników badań klinicznych i laboratoryjnych (wapń we krwi, hydroksyprolinuria itp.).
Aby uzyskać więcej informacji dotyczących DIFOSFONAL 300 mg/10 ml, stężenie do sporządzenia roztworu do wlewania, zobacz odpowiednią Ulotkę dołączoną do opakowania.

b) Faza utrzymania
Jeśli lekarz przepisze Ci kapsułki DIFOSFONAL, zalecana dawka wynosi 4 kapsułki dziennie, przyjmowane jednorazowo. Jeśli lekarz przepisze Ci wyższą dawkę, do maksymalnie 8 kapsułek dziennie, dawkę przekraczającą 4 kapsułki należy przyjmować oddzielnie (jako drugą dawkę). Dawki należy przyjmować poza porami posiłków, przez okres ustalony przez lekarza, w zależności od przebiegu choroby. W razie potrzeby lekarz może zalecić wykonanie badań w celu oceny stanu Twoich kości.

Alternatywnie, lekarz może podać Ci DIFOSFONAL 100 mg + 33 mg, roztwór do wstrzykiwań z lidokainą w dawce 100 mg/dzień w mięsień przez 2–3 tygodnie, zgodnie z opisem w odpowiedniej Ulotce dołączonej do opakowania.

Lekarz obniży dawkę DIFOSFONAL, jeśli cierpisz na chorobę nerek.

Profilaktyka i leczenie osteoporozy pomenopauzalnej

Zalecana dawka to 1 kapsułka dziennie przez 30 dni, po czym 60 dni przerwy (w kilku cyklach), a następnie 1 kapsułka dziennie bez przerwy przez 1 rok lub dłużej, w zależności od zaleceń lekarza.

Alternatywnie, lekarz może podać Ci do mięśnia DIFOSFONAL 100 mg + 33 mg, roztwór do wstrzykiwań z lidokainą (100 mg co 7–14 dni) przez 1 rok lub dłużej, w zależności od stanu zdrowia i zgodnie z opisem w odpowiedniej Ulotce dołączonej do opakowania, albo DIFOSFONAL 200 mg + 40 mg, roztwór do wstrzykiwań z lidokainą (200 mg co 14–28 dni) przez 1 rok lub dłużej, w zależności od stanu zdrowia i zgodnie z opisem w odpowiedniej Ulotce dołączonej do opakowania.

Lekarz obniży dawkę DIFOSFONAL, jeśli cierpisz na chorobę nerek.

Jak przyjmować kapsułki

Kapsułki należy przyjmować doustnie z niewielką ilością wody, połykając bez żucia.

Kapsułki DIFOSFONAL należy połykać całe, najlepiej rano, na pusty żołądek, z szklanką wody. Przez godzinę po zażyciu nie jedz, nie pij ani nie przyjmuj innych leków doustnych. Po zażyciu leku nie kładź się przez 30 minut. Nigdy nie przyjmuj kapsułek z mlekiem, jedzeniem ani lekami zawierającymi wapń lub inne kationy dwuwartościowe (np. żelazo, magnez, glin), ponieważ te substancje mogą zakłócać wchłanianie clodronianu.

Niektóre wody mineralne mogą zawierać wysokie stężenie wapnia i dlatego nie powinny być używane.

Wyłącznie w leczeniu osteolizy nowotworowej, szpiczaka mnogiego i pierwotnego hiperparateroidyzmu, w przypadku przyjmowania więcej niż jednej dawki dziennie, kolejną dawkę należy przyjmować między posiłkami, co najmniej 2 godziny po posiłku lub 1 godzinę przed jedzeniem, piciem (jeśli nie jest to woda niegazowana) lub przyjmowaniem innych leków doustnych.

Jeśli przyjmiesz więcej DIFOSFONAL niż powinieneś

W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki DIFOSFONAL natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• podwyższenie stężenia kreatyniny we krwi i chorobę nerek (dysfunkcję nerek) (przy wysokich dawkach kwasu clodronowego podawanego dożylnie);
• podwyższone stężenie azotu we krwi (uremię);
• uszkodzenie wątroby;
• obniżenie stężenia wapnia we krwi (hipokalcemię).

Leczenie

Lekarz będzie kontrolował objawy i zastosuje odpowiednie terapie.

Jeśli zapomnisz przyjąć DIFOSFONAL

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie DIFOSFONAL

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób je występują.
Jeśli podczas leczenia pojawią się zaburzenia wzroku lub problemy z oczami, PRZERWIJ leczenie i skontaktuj się z okulistą.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią:

• ból lub owrzodzenia w jamie ustnej lub w żuchwie i/lub szczęce (kości twarzy), ponieważ mogą to być pierwsze objawy poważnych problemów (śmiertelne zmiany tkanki kostnej żuchwy i/lub szczęki), zazwyczaj związane z ekstrakcją zębów i/lub lokalnym zakażeniem (patrz także punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Poniżej wymieniono możliwe działania niepożądane według częstości występowania:
częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• obniżenie stężenia wapnia we krwi bez objawów (bezobjawowa hipokalcemia)
• biegunka, nudności, wymioty (zazwyczaj łagodne)
• podwyższenie stężenia transaminaz we krwi (badanie oceniające funkcję wątroby), zazwyczaj w granicach normy. rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)
• obniżenie stężenia wapnia we krwi z objawami (objawowa hipokalcemia);
• podwyższenie stężenia parathormonu (hormon regulujący poziom wapnia we krwi) związane z obniżonym stężeniem wapnia we krwi,
• podwyższenie stężenia fosfatazy alkalicznej we krwi (badanie oceniające stan kości i wątroby);
• podwójne podwyższenie stężenia transaminaz we krwi (badanie oceniające funkcję wątroby) w porównaniu do wartości normy, bez innych zaburzeń czynności wątroby;
• reakcje alergiczne objawiające się zmianami skórnymi;
• nietypowe złamania kości udowej (długiej kości nogi), szczególnie u pacjentów leczonych przez długi czas z powodu osteoporozy. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli odczujesz ból lub osłabienie w udzie, biodrze lub pachwinie, ponieważ może to być pierwszy objaw możliwego złamania kości udowej. bardzo rzadkie (może dotyczyć mniej niż 1 osoby na 10 000) – skontaktuj się z lekarzem w przypadku bólu ucha, wydzieliny z ucha i/lub zakażenia ucha. Te objawy mogą być objawami uszkodzenia kości ucha.

Dodatkowo mogą wystąpić następujące działania niepożądane, dla których nie można określić częstości występowania:

• działania dotyczące oczu
  • zapalenie spojówek, błony pokrywającej powierzchnię oka i wewnętrzną stronę powiek (zapalenie spojówek)
  • zapalenie oka (episkleryt, skleryt, zapalenie tunic środkowej oka). Episkleryt i skleryt były opisywane w połączeniu z innymi lekami z tej samej grupy co kwas kłodronowy (reakcja niepożądana klasy bisfosfonatów).
• działania dotyczące płuc
  • zaburzenia oddychania u pacjentów z astmą wrażliwą na kwas acetylosalicylowy (aspirynę);
  • reakcje alergiczne objawiające się zaburzeniami oddychania.
• działania dotyczące nerek i dróg moczowych
  • choroba nerek (niewydolność nerek), ciężkie uszkodzenie nerek. Rzadko i szczególnie w połączeniu z jednoczesnym stosowaniem leków przeciwwzapalnych niesteroidowych (NLPZ – leki stosowane w leczeniu stanów zapalnych i bólu), niewydolność nerek prowadziła do śmierci (częściej przy jednoczesnym stosowaniu diklofenaku). (Zobacz punkt 2 „Inne leki i DIFOSFONAL”).
• działania dotyczące kości i mięśni
  • silny ból kości, stawów i mięśni. Objawy mogą pojawić się od kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia DIFOSFONAL;
  • ból lub owrzodzenie w jamie ustnej lub w żuchwie i/lub szczęce (kości twarzy). Mogą to być pierwsze objawy poważnych problemów (śmiertelne zmiany tkanki kostnej żuchwy i/lub szczęki), zazwyczaj związane z ekstrakcją zębów i/lub lokalnym zakażeniem (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). W większości przypadków dotyczyło to pacjentów z nowotworem.
• działania dotyczące żołądka i jelit
  • zapalenia lub podrażnienia przełyku, rury łączącej gardło ze żołądkiem (zapalenie przełyku);
  • zapalenia żołądka (zapalenia żołądka);
  • zmiany w przełyku (odżerwienia przełyku);
  • zmiany w żołądku i jelitach (odżerwienia żołądka i dwunastnicy).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania większej liczby informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać DIFOSFONAL

Przechowywać w temperaturze poniżej 30  C.
Utrzymywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie należy stosować tego leku po upływie terminu przydatności do użycia, wskazanego na opakowaniu po oznaczeniu „Scad.”
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucać leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak prawidłowo pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą one w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera DIFOSFONAL

• Substancja czynna to Disodio clodronato (sól dwinasowa kwasu kłodronowego) 400 mg
• Inne składniki to sód karboksymetyloamid (patrz punkt 2. DIFOSFONAL zawiera sód), skrobię kukurydzianą, talk, stearynian magnezu – Opowłoczka: żelatynę, dwutlenek tytanu (E171), indygotynę (E132).

Opis wyglądu DIFOSFONAL i zawartość opakowania
Kapsułki twarde, białe i niebieskie, do użytku wewnętrznego. Opakowanie kartonowe zawiera 10 kapsułek.
WŁAŚCICIEL ZEZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
SPA - Società Prodotti Antibiotici S.p.A.
Via Biella, 8
20143 Milano
PRODUCENT
ABIOGEN PHARMA S.p.A. - Zakład przy ul. Meucci 36 – Ospedaletto –Pisa

---

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
DAWKA, SPOSÓB I CZAS PODANIA
Osteoliza nowotworowa. Szpiczak mnogi. Pierwotny hiperparatytroidyzm.
Poniższy schemat dawkowania należy traktować jako orientacyjny i może być dostosowany do potrzeb indywidualnego pacjenta.
a) Faza atakowa
DIFOSFONAL 300 mg/10 ml stężenie do sporządzenia roztworu do wlewu, 300 mg/dobę w jednorazowej dawce podawanej dożylnie powoli przez 3–8 dni, w zależności od przebiegu parametrów klinicznych i laboratoryjnych (wapniemia, hydroksyprolinuria itp.).
Aby uzyskać więcej informacji dotyczących DIFOSFONAL 300 mg/10 ml stężenie do sporządzenia roztworu do wlewu, należy zapoznać się z odpowiednim Skrótem Charakterystyki Produktu i Ulotką dla pacjenta.
b) Faza utrzymania
DIFOSFONAL 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą
100 mg/dobę w dawce do wstrzykiwań domięśniowych przez 2–3 tygodnie.
Aby uzyskać więcej informacji dotyczących DIFOSFONAL 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą, należy zapoznać się z odpowiednim Skrótem Charakterystyki Produktu i Ulotką dla pacjenta.
lub, jako alternatywa,
DIFOSFONAL 400 mg kapsułki twarde, 4 kapsułki/dobę (1600 mg kłodronianu sodu). W razie potrzeby dawkę można zwiększyć, ale nie powinna ona przekraczać maksymalnie 8 kapsułek/dobę (3200 mg kłodronianu sodu). Dawkę dzienną 1600 mg należy przyjmować jako jedną dawkę. Gdy stosowane są wyższe dawki, dawkę przekraczającą 1600 mg należy przyjmować oddzielnie (jako drugą dawkę). Podania dawek należy wykonywać poza porami posiłków.
Czas trwania leczenia, zazwyczaj długotrwały, zależy od przebiegu choroby. Zaleca się okresowe ocenianie parametrów resorpcji kostnej jako wskazówki do oceny potrzeby kontynuacji terapii.
Profilaktyka i leczenie osteoporozy pomenopauzalnej.
Dawkowanie w zależności od obrazu klinicznego i wartości mineralometrycznych może się różnić, jak podano poniżej:
Terapia doustna
DIFOSFONAL 400 mg kapsułki twarde, 1 kapsułka/dobę x 30 dni, po czym 60 dni przerwy (w kilku cyklach), a następnie 1 kapsułka/dobę bez przerwy przez 1 rok lub dłużej, w zależności od stanu pacjenta.
Terapia parenteralna
DIFOSFONAL 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą
doustnie 100 mg co 7–14 dni przez 1 rok lub dłużej, w zależności od stanu pacjenta.
DIFOSFONAL 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą
doustnie 200 mg co 14–28 dni przez 1 rok lub dłużej, w zależności od stanu pacjenta.
Aby uzyskać więcej informacji dotyczących DIFOSFONAL 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą i DIFOSFONAL 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą, należy zapoznać się z odpowiednimi Skrótami Charakterystyki Produktu i Ulotkami dla pacjenta.
Nie ustalono optymalnego czasu trwania leczenia bisfosfonianami w przypadku osteoporozy. Potrzebę kontynuacji leczenia należy okresowo oceniać u każdego pacjenta indywidualnie, biorąc pod uwagę potencjalne korzyści i ryzyko, szczególnie po 5 latach lub dłużej stosowania.
Sposób podania
Kapsułki DIFOSFONAL 400 mg należy połykać całkowicie. Dawkę dzienną należy przyjmować preferencyjnie rano, na czczo, z szklanką wody. Pacjent powinien następnie powstrzymać się od jedzenia, picia (poza wodą niegazowaną) lub przyjmowania innych leków doustnie przez godzinę po zażyciu. Po zażyciu leku zaleca się pacjentom nie kłaść się przez 30 minut.
W żadnym przypadku kłodronianu nie należy przyjmować z mlekiem, jedzeniem lub lekami zawierającymi wapń lub inne kationy dwuwartościowe, ponieważ substancje te mogą zakłócać wchłanianie kłodronianu. Niektóre wody mineralne mogą zawierać wysokie stężenie wapnia i dlatego nie powinny być używane.
Wyłącznie w leczeniu osteolizy nowotworowej, szpiczaka mnogiego i pierwotnego hiperparatytroidyzmu, w przypadku podawania kilku dawek dziennie, kolejną dawkę należy przyjmować poza porami posiłków, co najmniej 2 godziny po lub godzinę przed jedzeniem, piciem (poza wodą niegazowaną) lub przyjmowaniem innych leków doustnie.
Grupy specjalne

• Dzieci
  Bezpieczeństwo i skuteczność leku u dzieci nie zostały ustalone.

• Osoby starsze

Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania leku u osób starszych. Badania kliniczne obejmowały pacjentów w wieku powyżej 65 lat i nie odnotowano specyficznych niepożądanych zdarzeń u tej grupy wiekowej.

• Pacjenci z niewydolnością nerek
  Kłodronian jest wydalany głównie drogą nerkową. Dlatego należy stosować go z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek. Dawkowania dzienne przekraczające 1600 mg nie powinny być stosowane w sposób ciągły.

Zaleca się zmniejszenie dawki kłodronianu w następujący sposób:

*W przypadku doustnej postaci kwasu klodroninowego nie są dostępne dane farmakokinetyczne u pacjentów z niewydolnością nerek i klirem kreatyniny poniżej 10 ml/min. Stosowanie w tych przypadkach należy unikać, z wyjątkiem krótkoterminowego leczenia przy czysto funkcjonalnej niewydolności nerek spowodowanej wysokimi stężeniami wapnia w surowicy.