CLINIMIX

Clinimix FI Kwiecień 2021

Ulotka: Informacja dla pacjenta

CLINIMIX N9G15E, roztwór do infuzji

Uważnie przeczytaj ten ulotkę przed podaniem leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotek. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w niniejszym ulotku, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tego ulotka:

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany
2. Co należy wiedzieć przed podaniem CLINIMIX
3. Jak stosuje się CLINIMIX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać CLINIMIX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest podawany

CLINIMIX to roztwór do infuzji. Jest on dostarczany w worku o dwóch komorach. Jedna komora zawiera roztwór aminokwasów z elektrolitami, a druga roztwór glukozy z chlorkiem wapnia. Komory są oddzielone niestałą membraną. Bezpośrednio przed podaniem zawartość obu komór jest mieszana poprzez zwiniecie górnego końca worka w celu aktywacji membran.
CLINIMIX jest podawany w celu dostarczenia odżywienia dorosłym i dzieciom za pośrednictwem rury wprowadzonej do żyły, gdy standardowe odżywianie przez usta nie jest odpowiednie.
CLINIMIX należy podawać wyłącznie pod kontrolą lekarza.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem CLINIMIX

CLINIMIX nie powinien być podawany, jeśli:

• jest alergiczny na którykolwiek ze składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• organizm ma problemy z przyswajaniem niektórych aminokwasów.
• ma zbyt wysoki poziom cukru we krwi (ciężka hiperglikemia).
• krew jest zbyt zakwaszona (kwasica metaboliczna spowodowana nadmiarem mleczanu).
• poziom sodu, potasu, magnezu, wapnia i/lub fosforu we krwi jest zbyt wysoki (hipernatremia, hiperkaliemia, hiper-magnezemia, hiperkalcemia i/lub hiperfosfatemia).
• u dzieci poniżej 28. dnia życia ceftriaksonu nie należy podawać jednocześnie z roztworami do wlewu dożylnego zawierającymi wapń ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

We wszystkich przypadkach lekarz zadecyduje, czy należy podać ten lek, biorąc pod uwagę takie czynniki jak wiek, masa ciała i stan kliniczny, a także wyniki badań.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed podaniem CLINIMIX należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów reakcji alergicznych, takich jak gorączka, dreszcze, wysypka skórna lub trudności w oddychaniu, nadmierne pocenie się, nudności lub ból głowy, należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę: wlewanie należy niezwłocznie przerwać. Lekarz będzie monitorował stan zdrowia podczas podawania tego leku i może zmienić dawkę lub podać dodatkowe składniki odżywcze, takie jak tłuszcze, witaminy, elektrolity i mikroelementy, jeśli uzna to za stosowne.
Strona 1 z 96
Clinimix FI Kwi 2021
Niektóre leki i niektóre choroby mogą zwiększać ryzyko infekcji lub sepsy (obecność bakterii we krwi). Ryzyko infekcji lub sepsy jest szczególnie wysokie, gdy do żyły wprowadza się rurkę (kateter dożylny). Lekarz dokładnie przebada pacjenta w celu wykrycia ewentualnych oznak infekcji. Ryzyko infekcji można zmniejszyć, stosując „technikę bezpieczną” („beztchną”) podczas zakładania i pielęgnacji katetera oraz przygotowywania mieszanki do żywienia.
CLINIMIX z elektrolitami zawiera wapń. Nie należy go podawać jednocześnie z antybiotykiem ceftriaksonem ze względu na ryzyko powstawania cząstek.
Jeśli pacjent cierpi na ciężkie niedożywienie i wymaga dożylnego żywienia, zaleca się ostrożne i powolne rozpoczęcie żywienia parenteralnego.
Lekarz będzie monitorował stan pacjenta na początku wlewania, szczególnie jeśli występują problemy wątrobowe, nerkowe, nadnerczowe, sercowe lub krążeniowe. Lekarz powinien również zostać poinformowany o wszelkich poważnych zaburzeniach metabolizmu cukrów, tłuszczów, białek lub soli (zaburzenia metaboliczne). Wlewanie należy przerwać w przypadku wystąpienia niepokojących objawów, w tym podrażnienia żyły.
W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa leczenia lekarz będzie wykonywał badania kliniczne i laboratoryjne podczas podawania tego leku. Jeśli lek jest podawany przez kilka tygodni, krew będzie badana regularnie. W szczególności w przypadku nietolerancji glukozy należy regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi i w moczu, a u chorych na cukrzycę może być konieczna modyfikacja dawki insuliny.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed działaniem światła aż do zakończenia podawania.
Narażenie CLINIMIX na światło otoczenia, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, prowadzi do powstawania nadtlenków i innych produktów rozkładu, których ilość można zmniejszyć dzięki ochronie przed światłem.

Inne leki i CLINIMIX

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje lub stosuje, niedawno przyjmował lub stosował, lub może przyjmować lub stosować inne leki.
CLINIMIX z elektrolitami zawiera wapń. Nie należy go podawać jednocześnie z antybiotykiem ceftriaksonem ze względu na ryzyko powstawania cząstek.
Z uwagi na zawartość potasu CLINIMIX należy podawać ostrożnie u pacjentów leczonych moczoporywaczami oszczędzającymi potas (np. amilorid, spironolakton, triamteren), inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), antagonistami receptora angiotensyny II lub immunosupresyjnymi lekami takimi jak tachrolimus i cyklosporyna ze względu na ryzyko hiperkaliemii.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajść w ciążę, albo karmi piersią, należy przed podaniem tego leku skonsultować się z lekarzem.

3. Jak stosować CLINIMIX

Przed podaniem produktu należy przerwać nietrwałą membranę między dwoma komorami i wymieszać zawartość obu komór.
CLINIMIX może być podawany dorosłym i dzieciom.
Jest to roztwór do infuzji podawany za pomocą rurki do żyły w ramieniu lub do dużej żyły w klatce piersiowej.
Strona 2 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podawania (patrz punkt 2).
Dawka – dorośli i dzieci
Lekarz ustali dawkę i czas trwania leczenia. Będzie to zależeć od wieku, masy ciała i wzrostu, stanu klinicznego, dobowej ilości płynów oraz potrzeb energetycznych i azotowych.
Stosuj CLINIMIX zawsze zgodnie z instrukcjami lekarza. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
Leczenie może być kontynuowane przez cały czas, gdy istnieje taka potrzeba, w zależności od stanu klinicznego.
Infuzja jednego worka trwa zazwyczaj od 8 do 24 godzin.
Jeśli podano zbyt dużą dawkę CLINIMIX
Jeśli dawka była zbyt wysoka lub infuzja była zbyt szybka, może dojść do zwiększenia objętości krwi krążącej lub do zakwaszenia organizmu. Może również wzrosnąć zawartość glukozy we krwi i w moczu. Podanie zbyt dużej objętości może spowodować nudności, wymioty, dreszcze i zaburzenia elektrolitowe; w takich przypadkach infuzję należy natychmiast przerwać.
W ciężkich przypadkach lekarz może poddać Cię tymczasowo dializie nerki, aby pomóc Twoim nerkom w usunięciu nadmiaru produktu.
Aby zapobiec takim zdarzeniom, lekarz będzie regularnie monitorował stan Twojego zdrowia i kontrolował parametry krwi.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego produktu, skontaktuj się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Jeśli odczuwa zmiany w samopoczuciu podczas lub po leczeniu, należy natychmiast poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Badania, które lekarz będzie wykonywać podczas podawania leku, mają na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów lub objawów reakcji alergicznym, takich jak nadmiernie niskie lub wysokie ciśnienie krwi, pojawienie się niebieskiego lub czerwonego zabarwienia skóry, nadmiernie wysokie tętno, trudności z oddychaniem, nudności, wymioty, wysypka, podwyższenie temperatury ciała, nadmierne pocenie się, dreszcze i drżenie, podanie leku należy natychmiast przerwać.
Zauważono również inne działania niepożądane, które występują częściej lub rzadziej:

• Anafilaksja (poważna, szybko rozwijająca się reakcja alergiczna, która może prowadzić do śmierci).
• Wysokie stężenie glukozy, amoniaku i związków azotowych we krwi.
• Upośledzenie funkcji wątroby, nieprawidłowe wyniki badań krwi dotyczące czynności wątroby.
• Zapalenie pęcherza żółciowego, obecność kamieni żółciowych w pęcherzu żółciowym.
• Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie żyły, ból, podrażnienie, ciepło, obrzęk.
• Obecność glukozy w moczu.
• Śpiączka cukrzycowa.
• Powstawanie drobnych cząstek blokujących naczynia krwionośne płuc.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Strona 3 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Jeśli wystąpi u Pani/Pana jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te nie wymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać CLINIMIX

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania (patrz punkt 2).
Nie podawać tego leku po upływie daty ważności wskazanej na pojemniku i opakowaniu zewnętrznym (MM/RRRR). Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie zamarzać.
Przechowuj pojemnik w opakowaniu zewnętrznym.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Skład CLINIMIX
Substancje czynne w każdej worku otrzymanej roztworu to:

Inne składniki to:

• kwas octowy, kwas chlorowodorowy (do regulacji pH roztworu),
• woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań. Strona 4 z 96

Clinimix FI Kwiecień 2021
Opis wyglądu preparatu CLINIMIX i zawartości opakowania
CLINIMIX to roztwór do infuzji w worku dwukomorowym, który jest workiem z tworzywa wielowarstwowego.
Materiał wewnętrznej warstwy (kontaktowej) worka to polimery (mieszanka kopolimerów poliolefinowych)
zgodne z dozwolonymi składnikami i dodatkami. Pozostałe warstwy wykonane są z EVA (poli(etylekowiniloetanolu)) i kopoliestru.
Przed odtworzeniem roztwory aminokwasów i glukozy są klarowne i bezbarwne lub lekko żółte. Po odtworzeniu roztwór jest nadal klarowny i bezbarwny lub lekko żółty.
W celu zapobieżenia kontaktowi z tlenem z powietrza, worek jest pakowany w zewnętrzny pojemnik z barierą przeciwutlenową, zawierający torebkę pochłaniającą tlen.
Opakowania
Worek 1000 ml: opakowanie z 8 workami
1000 ml: 1 worek
Worek 1500 ml: opakowanie z 6 workami
1500 ml: 1 worek
Worek 2000 ml: opakowanie z 4 workami
2000 ml: 1 worek
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone na rynek.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat CLINIMIX należy skontaktować się z właścicielem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
BAXTER S.p.A.
Via del Serafico 89 00142 Rzym
Producenci
Baxter S.A., Boulevard René Branquart, 80, 7860 Lessines, Belgia
Preparat ten jest zarejestrowany w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod
następującymi nazwami handlowymi:
CLINIMIX N9G15E, roztwór do infuzji
W niektórych krajach jest zarejestrowany pod innymi nazwami handlowymi, jak opisano poniżej:
Austria: Clinimix 3% G-E
Niniejszy ulotka została ostatnio zaktualizowana w dniu: Kwiecień 2021

---

Strona 5 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

1. SKŁAD ILOŚCIOWY

Po zmieszaniu zawartości dwóch kompartmentów skład mieszaniny dwuskładnikowej we wszystkich dostępnych rozmiarach worka jest następujący:

2. DAWKA I SPOSÓB PODANIA

Produkt należy podawać dopiero po rozerwaniu nie trwałej membrany między dwoma komorami i wymieszaniu zawartości obu komór.
Dawka i prędkość wlewu
Dawkę należy dostosować indywidualnie do zapotrzebowania żywieniowego/płynowego pacjenta, wydatku energetycznego, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolizowania składników Clinimix, a także do energii lub białka dodatkowo podawanych drogą doustną/enteralną. Ponadto, dzienne zapotrzebowanie na płyny, azot i energię stale zmniejsza się z wiekiem.
U dorosłych zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (około 1 g aminokwasów/kg/doba) do 0,32 g azotu/kg/doba (około 2 g aminokwasów/kg/doba).
U dzieci zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (około 1,0 g aminokwasów/kg/doba) do 0,40 g azotu/kg/doba (około 2,5 g aminokwasów/kg/doba).
U dorosłych i u pacjentów w wieku od 12 do 18 lat zapotrzebowanie kaloryczne waha się od 25 kcal/kg/doba do 40 kcal/kg/doba, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu. Pacjenci w wieku poniżej 12 lat mogą mieć większe zapotrzebowanie.
Mogą występować sytuacje kliniczne, w których pacjenci wymagają ilości składników odżywczych innych niż te zawarte w Clinimix. W takiej sytuacji wszelkie dostosowanie objętości (dawki) musi uwzględniać wpływ, jaki będzie miało to na dawkowanie wszystkich innych składników odżywczych zawartych w Clinimix. Prędkość i objętość wlewu muszą być określone przez lekarza konsultanta posiadającego doświadczenie w leczeniu płynami dożylnie u dzieci.
Niniejszy lek nie zawiera aminokwasów cysteiny i tauryny, które są uznawane za warunkowo istotne dla noworodków i niemowląt.
Niniejszy lek nie jest zalecany dla noworodków przedwczesnych i urodzonych w terminie oraz dla dzieci poniżej 2. roku życia.
Prędkość wlewu należy dostosować do dawki, właściwości roztworu wprowadzanego, całkowitej objętości do podania w ciągu 24 godzin oraz czasu trwania wlewu.
Strona 6 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Czas wlewu musi być dłuższy niż 8 godzin. Zwykle prędkość przepływu zwiększa się stopniowo w pierwszej godzinie, bez przekraczania 3 ml na kilogram masy ciała na godzinę, a maksymalna dawka wynosi 40 ml na kilogram masy ciała na dobę.
Sposób podania
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania.
Droga podania
Wybór żyły centralnej lub obwodowej zależy od końcowej osmolarności mieszaniny. Ogólnie przyjętym limitem dla wlewu obwodowego jest około 800 mOsm/l, jednak wartość ta znacznie różni się w zależności od wieku, ogólnego stanu pacjenta oraz cech żył obwodowych.

3. SPECJALNE OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

OSTRZEŻENIA
W przypadku preparatów CLINIMIX zgłaszano reakcje nadwrażliwości na wlew w tym:
hipotensję, nadciśnienie, cyanozę obwodową, tachykardię, duszność, wymioty, nudności, odczyny anafilaktyczne, wysypkę, świąd, rumień, nadmierne pocenie, gorączkę i dreszcze.
Zgłoszono przypadki anafilaksji również w związku z innymi produktami do żywienia dożylnego.
Przed rozpoczęciem wlewu dożylnego konieczne jest dokładne monitorowanie stanu klinicznego. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów lub objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać wlew.
Roztwory zawierające glukozę należy stosować z ostrożnością, a nawet unikać ich u pacjentów z znaną alergią na kukurydzę lub jej pochodne.
Zgłoszono przypadki powstawania osadów w naczyniach płucnych u pacjentów otrzymujących żywienie dożylne. W niektórych przypadkach skutki były śmiertelne. Nadmierne dodawanie wapnia i fosforanów zwiększa ryzyko powstawania osadów fosforanu wapnia. Osady zgłaszano również w roztworach bez soli fosforanowych. Zgłoszono przypadki powstawania osadów poza filtrem w linii wlewowania oraz podejrzenia powstawania osadów in vivo. W przypadku wystąpienia objawów niewydolności płuc należy natychmiast przerwać wlew i rozpocząć ocenę medyczną. Oprócz kontroli roztworu należy również okresowo sprawdzać zestaw wlewowo-kateteryzacyjny pod kątem obecności osadów.
U pacjentów powyżej 28 dnia życia (w tym dorosłych) ceftriaksonu nie należy podawać jednocześnie z roztworami dożylnymi zawierającymi wapń, w tym z CLINIMIX N9G15E, za pomocą tej samej linii wlewu (np. przez rozgałęzienie Y).
W przypadku stosowania tej samej linii wlewu do podania sekwencyjnego należy dokładnie przepłukać linię cieczą zgodną z podawanymi roztworami pomiędzy wlewami.
Zakażenie i sepsa mogą wystąpić w wyniku stosowania cewników dożylnych do podawania preparatów dożywniania, niewłaściwej pielęgnacji cewnika lub zanieczyszczonych roztworów.
Immunosupresja oraz inne czynniki, takie jak hiperglikemia, niedożywienie i/lub choroby współistniejące, mogą sprzyjać powstawaniu powikłań infekcyjnych.
Dokładne monitorowanie kliniczne i laboratoryjne pod kątem gorączki/dreszczy, leukocytozy, powikłań technicznych związanych z urządzeniem dostępowym i hiperglikemii może pomóc w wczesnym rozpoznaniu infekcji.
Ryzyko powikłań septycznych można zmniejszyć poprzez zwiększenie uwagi przy stosowaniu technik jałowych podczas zakładania i pielęgnacji cewnika, a także przy przygotowywaniu mieszanki żywieniowej.
Strona 7 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Wznowienie żywienia u pacjentów ciężko niedożywionych może wywołać tzw. zespół refeeding, charakteryzujący się przemieszczeniem potasu, fosforu i magnezu do wnętrza komórek w momencie wejścia pacjenta w fazę anaboliczną. Może również dojść do niedoboru tiaminy i zatrzymania płynów. Dbała kontrola oraz powolne zwiększanie przyjmowania składników odżywczych, a także unikanie nadmiernego żywienia, mogą zapobiegać tym powikłaniom.
Hipertoniczne roztwory podawane do żył obwodowych mogą powodować podrażnienie żył. Decyzja o wyborze drogi podania – obwodowej czy centralnej – zależy od końcowej osmolalności mieszaniny do wlewu.
Ogólnie przyjęty limit osmolalności dla podania do żyły obwodowej wynosi 800 mOsm/l, ale może się znacznie różnić w zależności od wieku, stanu ogólnego pacjenta oraz cech żył obwodowych.
Nie wolno łączyć worków szeregowo, aby uniknąć embolii gazowej spowodowanej ewentualnym powietrzem pozostałym w worku pierwotnym.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
Przed rozpoczęciem wlewu należy skorygować ciężkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężkie stany przeciążenia płynami oraz ciężkie zaburzenia metaboliczne.
Mogą wystąpić powikłania metaboliczne, jeśli przyjmowanie składników odżywczych nie jest dostosowane do potrzeb pacjenta lub jeśli wartość metaboliczna składnika diety nie jest dokładnie oszacowana. Niepożądane efekty metaboliczne mogą wynikać z podania zbyt małej lub zbyt dużej ilości składników odżywczych lub z nieodpowiedniej kompozycji mieszanki dla danego pacjenta.
W celu właściwego monitorowania podczas podawania konieczne są częste oceny kliniczne i badania laboratoryjne, w tym elektrolity oraz testy czynności wątroby i nerek.
Potrzeby elektrolitowe u pacjentów leczonych roztworami należy dokładnie ustalić i monitorować, szczególnie w przypadku roztworów pozbawionych elektrolitów.
Nietolerancja glukozy jest częstą powikłaniem metabolicznym u ciężko wyczerpanych pacjentów. W wyniku wlewu mogą wystąpić hiperglikemia, glikozuria i stan hiperosmolarny. Poziom glukozy we krwi i w moczu należy regularnie monitorować, a u pacjentów z cukrzycą – w razie potrzeby dostosować dawkę insuliny.
Stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie przy hiperkaliemii, ze względu na ryzyko rozwoju lub nasilenia się kwasicy metabolicznej i hiperazotemii, jeśli nie stosuje się usuwania toksyn poza nerki. U tych pacjentów należy dokładnie monitorować stan wodno-elektrolitowy. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek należy preferować odpowiednio skomponowane roztwory aminokwasowe.
Stosować z ostrożnością CLINIMIX u pacjentów z niewydolnością nadnerczy.
Należy unikać przeciążenia krążenia, szczególnie u pacjentów z obrzękiem płuc, niewydolnością i/lub dekompensacją serca. Stan wodny należy dokładnie kontrolować.
U pacjentów z istniejącą chorobą wątroby lub niewydolnością wątroby należy oprócz rutynowych badań czynności wątroby monitorować również objawy hiperamonemii.
Wiadomo, że zaburzenia hepatobilinarne, w tym cholestaza, stłuszczenie wątroby, włóknienie i marskość, które mogą prowadzić do niewydolności wątroby, a także zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamica żółciowa, mogą występować u niektórych pacjentów poddawanych żywieniu dożylnemu. Uważa się, że etiologia tych zaburzeń jest wieloczynnikowa i może się różnić między pacjentami.
Pacjentów z nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych lub innymi oznakami zaburzeń hepatobilarnych należy natychmiast skierować do lekarza specjalisty zajmującego się zaburzeniami czynności wątroby, który może zidentyfikować czynniki wyzwalające i sprzyjające oraz wskazać odpowiednie interwencje terapeutyczne i profilaktyczne.
Strona 8 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Zwiększenie stężenia amoniaku we krwi i hiperamonemia mogą wystąpić u pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasowe. U niektórych pacjentów może to oznaczać wrodzoną wadę metabolizmu aminokwasów (patrz punkt 4.3 UlS) lub niewydolność wątroby.
Stężenie amoniaku we krwi należy często oznaczać u noworodków i dzieci, aby wykryć hiperamonemię, która może wskazywać na wrodzoną wadę metabolizmu aminokwasów.
Hiperamonemia, w zależności od nasilenia i przyczyny, może wymagać natychmiastowego działania.
Zbyt szybki wlew aminokwasów może powodować nudności, wymioty i dreszcze. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać wlew.
Ogólnie należy ostrożnie dobrać dawkę u starszych pacjentów, biorąc pod uwagę częstsze występowanie zmniejszonej czynności wątroby, nerek lub serca oraz obecność chorób współistniejących lub innych terapii lekowych.

Grupa pediatryczna

• Nie przeprowadzono badań klinicznych u grupy pediatrycznej.
• Zobacz powyżej informacje dotyczące monitorowania hiperamonemii u pacjentów pediatrycznych.

Narażenie roztworów do żywienia dożylnego na światło, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania nadtlenków i innych produktów rozpadu. Gdy Clinimix stosuje się u dzieci poniżej 2. roku życia, należy chronić go przed światłem otoczenia aż do zakończenia podania.

4. PRAKTYCZNE INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZYGOTOWANIA I OBSŁUGI

Uwaga: Podawać produkt wyłącznie po rozerwaniu błony oddzielającej i wymieszaniu zawartości obu komór.

1. 2. 3.

Pociągnąć od góry, aby otworzyć zewnętrzną osłonę.
Otworzyć przednią część zewnętrznej osłony, aby ujawnić worka CLINIMIX.
Wyrzucić zewnętrzną osłonę oraz pochłaniacz tlenu.
Położyć worek płasko na poziomej i czystej powierzchni, trzymając uchwyt w kierunku siebie.

4. 5. 6.

Podnieść obszar z zawieszeniem, aby odłączyć roztwór od górnej części worka.
Przetoczyć worek przez odwrócenie go około 3 razy.
Odkręcić osłonę z miejsca podania za pomocą ruchu obrotowego.
Strona 9 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Zwinąć ciasno worek, aż membrana rozdzielająca
całkowicie się otworzy (około połowy).
Nie używać, jeśli roztwór nie jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółty albo jeśli worek jest uszkodzony.
CLINIMIX należy stosować w temperaturze pokojowej.
Aktywację CLINIMIX można przeprowadzić w zewnętrznej osłonie lub po jej usunięciu.
Tylko do jednorazowego użytku.
Nie należy zachowywać niewykorzystanych pozostałości – całe zużyte urządzenia wyrzucić.
Nie wolno ponownie podłączać worków częściowo wykorzystanych.
Nie stosować w połączeniach szeregowych.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia należy chronić przed ekspozycją na światło aż do
ukończenia podania. Narażenie Clinimix na światło otoczenia, szczególnie po dodaniu oligoelementów i/lub witamin,
prowadzi do powstawania nadtlenków i innych produktów rozpadu, które można zmniejszyć dzięki ochronie przed
światłem.
Suplementacja
Tłuszcze, witaminy i oligoelementy należy podawać pacjentom poddawanym długotrwałej nawadnianiu dożylnemu.
W przypadku potrzeby suplementacji należy sprawdzić ich zgodność i ocenić stabilność mieszanin.
Suplementację można przeprowadzić po rozerwaniu membrany rozdzielającej (po zmieszaniu dwóch roztworów)
dla wszystkich innych dodatków. CLINIMIX można uzupełnić:

• Emulsjami lipidowymi (np. ClinOleic) w ilości od 50 do 250 ml na litr CLINIMIX

Strona 10 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

• Elektrolity: na litr CLINIMIX

• Oligoelementy: na litr CLINIMIX

• Witaminy: na litr CLINIMIX

Dane dotyczące stabilności po zmieszaniu CLINIMIX z innymi dostępnymi na rynku emulsjami lipidowymi oraz innymi dodatkami lub składnikami odżywczymi są dostępne na żądanie.
W przypadku wystąpienia lekkiego zmętnienia należy dokładnie wymieszać mieszaninę, delikatnie wstrząsając, aby uzyskać jednorodną emulsję przed infuzją.
Dodatki należy wprowadzać w warunkach bezpiecznych.
Dodatki należy wprowadzać za pomocą strzykawki lub zestawu do przetaczania.

• Dodanie za pomocą strzykawki lub zestawu do przetaczania z igłą
• Przygotować miejsce wstrzyknięcia (jednopunktowy dostęp, patrz rysunek 1 w ulotce).
• Przekłuć membranę i wstrzyknąć.
• Wymieszać roztwór i dodatki.
• Dodanie za pomocą zestawu do przetaczania z końcówką
• Zapoznać się z „Instrukcją obsługi” zestawu do przetaczania do lipidów, który jest używany.
• Połączyć końcówkę z miejscem dostępu do lipidów (dłuższy punkt dostępu).

Niezgodności
Niektóre dodatki mogą być niezgodne – należy skontaktować się z producentem w celu uzyskania szczegółowych informacji.
W przypadku konieczności dodania składników należy sprawdzić zgodność i stabilność końcowych mieszanin.
Roztworu nie należy podawać przed, jednocześnie ani po przetaczaniu krwi za pomocą tego samego zestawu do infuzji z powodu ryzyka pseudoaglutynacji.
CLINIMIX N9G15E zawiera jony wapnia, które zwiększają ryzyko powstawania osadów z krzepnącej krwi lub składników krwi leczonych cytrynianem jako środkiem przeciwzakrzepowym/zachowawczym.
Jak w przypadku innych mieszanek do żywienia pozajelitowego, należy uwzględnić stosunki wapnia do fosforanów. Nadmierne dodanie wapnia i fosforanów, szczególnie w formie soli mineralnych, może prowadzić do powstawania osadów fosforanu wapnia.
Jak w przypadku innych roztworów do wlewu zawierających wapń, jednoczesne leczenie ceftryjaonem i CLINIMIX N9G15E jest przeciwwskazane u noworodków (≤28 dni życia), również w przypadku infuzji za pomocą oddzielnych linii (istnieje ryzyko śmiertelnego wytrącania się soli wapniowej ceftryjaonu w krwiobiegu noworodka).
U pacjentów starszych niż 28 dni (w tym dorosłych) ceftryjaonu nie należy podawać jednocześnie dożylnie z roztworami zawierającymi wapń, w tym z CLINIMIX N9G15E, za pomocą tej samej linii do infuzji (patrz punkt „Ostrzeżenia”).
W przypadku korzystania z tej samej linii do infuzji do podania kolejnych dawek, linię należy dokładnie przepłukać płynem zgodnym pomiędzy infuzjami.
Strona 11 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

5. TERMIN WAŻNOŚCI

2 lata, jeśli przechowywany w opakowaniu zewnętrznym.
Zaleca się stosowanie produktu natychmiast po otwarciu niepermanentnej błony oddzielającej dwa komory.
Po odtworzeniu (niepermanentna wewnętrzna membrana oddzielająca otwarta) wykazano, że odtworzona emulsja jest stabilna w temperaturze od 2°C do 8°C przez maksymalnie 7 dni, a następnie przez maksymalnie 48 godzin w temperaturze nie przekraczającej 25°C.
Po dokonaniu dodatkowych zmieszaniań, z punktu widzenia mikrobiologicznego, mieszanina powinna być stosowana natychmiast. Jeśli nie jest stosowana natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem leżą w gestii użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że mieszanie przeprowadzono w kontrolowanym środowisku i w warunkach aseptycznych. W wyjątkowych przypadkach, gdy wymagane są dłuższe okresy przechowywania, można skontaktować się z producentem, ponieważ dostępne są informacje dotyczące stabilności chemicznej i fizycznej w trakcie użytkowania przez 7 dni w temperaturze od 2 do 8°C, a następnie przez 48 godzin w temperaturze poniżej 25°C dla produktów wymienionych w poprzednim akapicie.
Ulotka: informacje dla pacjenta

CLINIMIX N9G20E, roztwór do wlewania

Przed podaniem tego leku dokładnie przeczytaj ten ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest podawany
2. Co należy wiedzieć przed podaniem CLINIMIX
3. Jak podaje się CLINIMIX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać CLINIMIX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany

CLINIMIX to roztwór do infuzji. Jest on opakowany w worku o dwóch komorach. Jedna komora zawiera roztwór aminokwasów z elektrolitami, podczas druga zawiera roztwór glukozy z chlorkiem wapnia. Komory są oddzielone niepermanentną membraną. Bezpośrednio przed podaniem zawartość obu komór jest mieszana poprzez obracanie górnego końca worka w celu aktywowania membran.
CLINIMIX jest podawany w celu dostarczenia pożywienia dorosłym i dzieciom za pośrednictwem rurki dożylniej, gdy normalne odżywianie doustne nie jest odpowiednie.
CLINIMIX należy podawać wyłącznie pod kontrolą lekarza.

2. Co powinien wiedzieć przed podaniem CLINIMIX

CLINIMIX nie powinien być podawany, jeśli:

• jest alergicznym na którykolwiek z składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• stosowanie niektórych aminokwasów powoduje problemy w organizmie.
• ma zbyt wysoki poziom cukru we krwi (ciężka hiperglikemia).
• krew jest zbyt zakwaszona (kwasica metaboliczna spowodowana nadmiarem mleczanu).
• poziomy sodu, potasu, magnezu, wapnia i/lub fosforu we krwi są zbyt wysokie (hipernatremia, hiperkaliemia, hiper-magnezemia, hiperkalcemia i/lub hiperfosfatemia).
• u dzieci poniżej 28. dnia życia ceftriaksonu nie należy współpodawać z roztworami do wlewu dożylnego zawierającymi wapń ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

We wszystkich przypadkach lekarz zadecyduje, czy powinien otrzymać ten lek, biorąc pod uwagę takie czynniki jak wiek, masa ciała i stan kliniczny, a także wyniki badań.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem CLINIMIX.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów reakcji alergicznych, takich jak gorączka, dreszcze, wysypka skórna lub trudności w oddychaniu, nadmierne pocenie się, nudności lub ból głowy, należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę: wlewanie należy natychmiast przerwać. Lekarz będzie monitorować stan podczas podawania tego leku i może dostosować dawkę lub podać dodatkowe składniki odżywcze, takie jak tłuszcze, witaminy, elektrolity i mikroelementy, jeśli uzna to za konieczne.

Niektóre leki i pewne choroby mogą zwiększać ryzyko infekcji lub sepsy (obecność bakterii we krwi). Ryzyko infekcji lub sepsy jest szczególnie wysokie, gdy do żyły wprowadza się rurkę (catheter dożylny). Lekarz dokładnie przebada pacjenta w celu wykrycia ewentualnych objawów infekcji. Ryzyko infekcji można zmniejszyć, stosując „technikę bezgermową” podczas zakładania i utrzymywania cewnika oraz przygotowywania mieszaniny odżywczej.

CLINIMIX z elektrolitami zawiera wapń. Nie powinien być podawany razem z antybiotykiem ceftriaksonem ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

Jeśli jest silnie niedożywiony i wymaga odżywiania dojelitowego, zaleca się ostrożne i powolne rozpoczęcie odżywiania dożylnej.

Lekarz będzie monitorować stan pacjenta na początku wlewania, szczególnie jeśli występują problemy wątrobowe, nerkowe, nadnerczowe, sercowe lub krążeniowe. Lekarz powinien również zostać poinformowany o wszelkich poważnych zaburzeniach metabolizmu, które wpływają na sposób, w jaki organizm przetwarza cukry, tłuszcze, białka lub sole (zaburzenia metaboliczne). Wlewanie należy przerwać w przypadku wystąpienia nieprawidłowych objawów, w tym podrażnienia żyły.

W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa podawania lekarz będzie wykonywał badania kliniczne i laboratoryjne podczas terapii tym lekiem. Jeśli lek będzie podawany przez kilka tygodni, krew będzie badana regularnie. W szczególności w przypadku nietolerancji glukozy należy regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi i w moczu, a u chorych na cukrzycę może być konieczna korekta dawki insuliny.

W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed światłem aż do zakończenia podania. Narażenie CLINIMIX na światło otoczenia, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin,
Strona 13 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
prowadzi do powstawania nadtlenków i innych produktów rozkładu, których ilość można zmniejszyć dzięki ochronie przed światłem.

Inne leki i CLINIMIX

Powiadom lekarza, jeśli aktualnie przyjmuje lub stosuje, ostatnio przyjmował lub stosował, lub może przyjmować lub stosować inne leki.

CLINIMIX z elektrolitami zawiera wapń. Nie powinien być podawany razem z antybiotykiem ceftriaksonem ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

Ze względu na zawartość potasu CLINIMIX należy podawać ostrożnie u pacjentów leczonych moczogonami oszczędzającymi potas (np. amilorid, spironolakton, triamteren), inhibitorami konwertującego enzymu angiotensyny (ACE), antagonistami receptora angiotensyny II lub immunosupresyjnymi takimi jak tachrolimus i cyklosporyna, ze względu na ryzyko hiperkaliemii.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli trwa ciąża, podejrzewa się ciążę lub planuje się ciążę, albo karmi się piersią, należy skonsultować się z lekarzem przed podaniem tego leku.

3. Jak stosuje się CLINIMIX

Przed podaniem produktu należy przerwać nietrwałą błonę oddzielającą dwa komory i wymieszać zawartość obu komór.
CLINIMIX może być podawany dorosłym i dzieciom.
Jest to roztwór do infuzji podawany za pomocą rurki do żyły w ramieniu lub dużej żyły w klatce piersiowej.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podawania (patrz punkt 2).
Dawkowanie – dorośli i dzieci
Lekarz ustali dawkę i czas trwania leczenia. Będzie to zależeć od wieku, masy ciała i wzrostu, stanu klinicznego, dobowej objętości płynów oraz potrzeb energetycznych i azotowych.
Stosuj CLINIMIX zawsze zgodnie z instrukcjami lekarza. W razie wątpliwości skontaktuj się z lekarzem.
Zalecenie może być kontynuowane przez cały czas, w zależności od stanu klinicznego.
Infuzja jednego worka trwa zazwyczaj od 8 do 24 godzin.
Jeśli podano zbyt dużą dawkę CLINIMIX
Jeśli dawka była zbyt wysoka lub infuzja była zbyt szybka, może dojść do zwiększenia objętości krwi krążącej lub do zakwaszenia organizmu. Może również wzrosnąć poziom glukozy we krwi i w moczu. Podanie zbyt dużej objętości może powodować nudności, wymioty, dreszcze i zaburzenia elektrolitowe; w takich przypadkach infuzję należy natychmiast przerwać.
W ciężkich przypadkach lekarz może poddać Cię tymczasowej dializie nerkozastępczej, aby pomóc nerzom w usunięciu nadmiaru produktu.
Aby zapobiec takim zdarzeniom, lekarz będzie regularnie monitorował stan Twojego zdrowia i badał parametry krwi.
Strona 14 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, skontaktuj się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Jeśli odczuwa zmiany w samopoczuciu podczas lub po zakończeniu leczenia, niezwłocznie powiadom o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Badania, które lekarz będzie wykonywać podczas podawania leku, mają na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.
W przypadku pojawienia się jakichkolwiek nieprawidłowych objawów lub objawów reakcji alergicznej, takich jak nadmiernie niskie lub wysokie ciśnienie krwi, pojawienie się niebieskiej lub czerwonej barwy skóry, zbyt wysokie tętno, trudności z oddychaniem, nudności, wymioty, wysypka, podwyższenie temperatury ciała, nadmierne pocenie się, dreszcze i drżenia, infuzję należy natychmiast przerwać.
Zauważono również inne działania niepożądane, które występują z różną częstotliwością:

• Anafilaksja (ciężka, szybko postępująca reakcja alergiczna, która może prowadzić do śmierci).
• Wysokie stężenie glukozy, amoniaku i związków zawierających azot we krwi.
• Upośledzenie funkcji wątroby, nieprawidłowe wyniki badań krwi oceniających czynność wątroby.
• Zapalenie pęcherza żółciowego, obecność kamieni żółciowych w pęcherzu żółciowym.
• Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie żyły, ból, uczucie pieczenia, ciepła, obrzęk.
• Obecność glukozy w moczu.
• Śpiączka cukrzycowa.
• Tworzenie się drobnych cząstek zatykających naczynia krwionośne płuc.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Pani/Pana jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulociku, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w uzyskaniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać CLINIMIX

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podawania (patrz punkt 2).
Nie podawać tego leku po dacie wygaśnięcia ważności podanej na pojemniku i opakowaniu zewnętrznym (MM/RRRR). Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie zamrażać.
Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym.
Nie wyrzucać leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomoc w ten sposób chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Strona 15 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Co zawiera CLINIMIX
Substancje czynne w każdej worku otrzymanej roztworu to:

Pozostałe składniki to:

• kwas octowy, kwas chlorowodorowy (do regulacji pH roztworu),
• woda do wstrzykiwań.

Opis wyglądu CLINIMIX i zawartości opakowania
CLINIMIX to roztwór do wlewu, zawarty w worku dwukomorowym, który jest workiem z tworzywa wielowarstwowego. Materiał wewnętrznej warstwy (warstwy kontaktowej) worka oparty jest na polimerach (mieszance kopolimerów poliolefinowych) zgodnych z dozwolonymi składnikami i dodatkami. Pozostałe warstwy wykonane są z EVA (poli(etylen-winylowy kwas octowy)) i kopoliestru.
Przed odtworzeniem roztwory aminokwasów i glukozy są klarowne i bezbarwne lub lekko żółte. Po odtworzeniu roztwór nadal jest klarowny i bezbarwny lub lekko żółty.
Aby zapobiec kontaktowi z tlenem z powietrza, worek jest pakowany w zewnętrzną osłonę z barierą przeciw tlenową, zawierającą torebkę pochłaniającą tlen.
Opakowania
Worek 1000 ml: opakowanie kartonowe zawierające 8 worków
1000 ml: 1 worek
Worek 1500 ml: opakowanie kartonowe zawierające 6 worków
1500 ml: 1 worek
Worek 2000 ml: opakowanie kartonowe zawierające 4 worek
2000 ml: 1 worek
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Strona 16 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Aby uzyskać dodatkowe informacje na temat CLINIMIX, należy skontaktować się z właścicielem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
BAXTER S.p.A.
Via del Serafico 89 00142 Rzym
Producenci
Baxter S.A., Boulevard René Branquart, 80, 7860 Lessines, Belgia
Niniejszy lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami handlowymi:
CLINIMIX N9G20E, roztwór do wlewu
Niniejszy ulotka została ostatnio zaktualizowana w miesiącu: Kwiecień 2021

---

Strona 17 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

1. SKŁAD ILOŚCIOWY

Po zmieszaniu zawartości obu kompartamentów, skład mieszaniny dwuskładnikowej, dla wszystkich dostępnych rozmiarów worka, jest następujący:

2. DOZY I SPOSÓB PODANIA

Produkt podawać wyłącznie po złamaniu niepermanentnej błony między dwoma komorami i wymieszaniu zawartości obu komór.
Dawkowanie i prędkość wlewu
.
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do zapotrzebowania pacjenta na składniki odżywcze/płyn, zużycia energii, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolizowania składników Clinimix, a także do energii lub białka dodatkowo podawanych drogą doustną/enteralną. Ponadto dzienne zapotrzebowanie na płyn, azot i energię stale maleje z wiekiem.
U dorosłych zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (około 1 g aminokwasów/kg/doba) do 0,32 g azotu/kg/doba (około 2 g aminokwasów/kg/doba).
U dzieci zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (około 1,0 g aminokwasów/kg/doba) do 0,40 g azotu/kg/doba (około 2,5 g aminokwasów/kg/doba).
U dorosłych i u pacjentów w wieku od 12 do 18 lat zapotrzebowanie kaloryczne waha się od 25 kcal/kg/doba do 40 kcal/kg/doba, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu. Pacjenci w wieku poniżej 12 lat mogą mieć wyższe zapotrzebowanie.
Mogą występować sytuacje kliniczne, w których pacjenci wymagają ilości składników odżywczych różniących się od składu Clinimix. W takiej sytuacji każda korekta objętości (dawki) musi uwzględniać wpływ, jaki będzie miała na dawkowanie wszystkich innych składników odżywczych zawartych w Clinimix. Prędkość i objętość wlewu muszą być określone przez lekarza konsultanta doświadczony w terapii płynami dożylnymi u dzieci.
Ten produkt nie zawiera aminokwasów: cysteiny i tauryny, uznawanych za warunkowo niezbędne dla noworodków i niemowląt.
Niniejszy lek nie jest zalecany dla noworodków przedwczesnych i urodzonych w terminie oraz dla dzieci poniżej 2. roku życia.
Prędkość wlewu należy dostosować w zależności od dawki, właściwości roztworu, całkowitej objętości do wlewu w ciągu 24 godzin oraz czasu trwania wlewu.
Strona 18 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Czas wlewu musi przekraczać 8 godzin. Zwykle przepływ zwiększa się stopniowo w pierwszej godzinie, nie przekraczając 2,5 ml na kilogram masy ciała na godzinę, a maksymalna dawka wynosi 40 ml na kilogram masy ciała na dobę.
Sposób podania
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania.
Droga podania
Wybór żyły centralnej lub obwodowej zależy od końcowej osmolarności mieszaniny. Ogólnie przyjęty limit do wlewu obwodowego to około 800 mOsm/l, jednak różni się znacznie w zależności od wieku, ogólnego stanu pacjenta oraz cech żył obwodowych.

3. SPECJALNE OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

OSTRZEŻENIA
Z zastosowaniem formuł CLINIMIX zgłaszano reakcje nadwrażliwości na wlewanie, w tym:
hipotensję, nadciśnienie, cyanozę obwodową, tachykardię, duszność, wymioty, nudności, pokrzywkę, wyprysk skórny,
świąd, zaczerwienienie, nadmierne pocenie się, gorączkę i dreszcze.
Anafilaksję zgłaszano również w przypadku innych produktów do żywienia dożylnego.
Przed rozpoczęciem wlewania dożylnego należy przeprowadzić dokładne monitorowanie kliniczne. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów lub objawów nieprawidłowych, np. nadwrażliwości lub reakcji na wlewanie, należy natychmiast przerwać wlewanie.
Roztwory zawierające glukozę należy stosować z ostrożnością, a nawet unikać ich stosowania u pacjentów z znaną alergią na kukurydzę lub jej pochodne.
Zgłoszono przypadki powstawania osadów naczyniowych w płucach u pacjentów otrzymujących żywienie dożylne. W niektórych przypadkach skutki były śmiertelne. Nadmierne dodawanie wapnia i fosforanów zwiększa ryzyko powstawania osadów fosforanu wapnia. Osady zgłaszano również w roztworach bez soli fosforanowej. Zgłoszono przypadki powstawania osadów nawet poza filtrem w linii wlewania oraz podejrzenie powstawania osadów in vivo. W przypadkach wystąpienia objawów niewydolności płuc należy przerwać wlewanie i rozpocząć ocenę medyczną. Oprócz kontroli roztworu, należy okresowo sprawdzać zestaw wlewowy i kaniulę pod kątem obecności osadów.
U pacjentów w wieku powyżej 28 dni (w tym dorosłych) ceftryaksonu nie należy podawać jednocześnie z roztworami dożylnymi zawierającymi wapń, w tym CLINIMIX N9G20E, za pomocą tej samej linii wlewania (np. przez rozgałęzienie typu Y).
W przypadku stosowania tej samej linii do podania sekwencyjnego, linię należy dokładnie przepłukać płynem zgodnym między wlewaniami.
Zakażenie i sepsa mogą wystąpić w wyniku stosowania cewników dożylnych do podawania formuł dożylnych, niewłaściwej pielęgnacji cewników lub zakażonych roztworów.
Immunosupresja oraz inne czynniki, takie jak hiperglikemia, niedożywienie i/lub choroby współistniejące, mogą zwiększać u pacjentów ryzyko powikłań zakaźnych.
Dokładne monitorowanie kliniczne i laboratoryjne pod kątem gorączki/dreszczy, leukocytozy, powikłań technicznych związanych z urządzeniem do dostępu oraz hiperglikemii może pomóc w wczesnym rozpoznaniu zakażeń.
Ryzyko powikłań septycznych można zmniejszyć poprzez zwiększenie uwagi położonej na stosowanie technik jałowych podczas zakładania i pielęgnacji cewnika, a także podczas przygotowywania formuły żywieniowej.
Strona 19 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Wprowadzenie żywienia u pacjentów ciężko niedożywionych może wywołać zespół refeeding, charakteryzujący się przemieszczeniem potasu, fosforu i magnezu do wnętrza komórek w fazie anabolicznej. Może również dojść do niedoboru tiaminy i zatrzymania płynów. Staranne monitorowanie i powolne zwiększanie przyjmowania składników odżywczych, a także unikanie nadmiernego żywienia, mogą zapobiegać tym powikłaniom.
Hipertoniczne roztwory, jeśli są podawane do żył obwodowych, mogą powodować podrażnienie żył. Wybór między podaniem do żyły obwodowej a centralnej zależy od końcowej osmolarności mieszanki do wlewania.
Ogólnie przyjmowany próg osmolarności dla podania do żyły obwodowej wynosi 800 mOsm/l, ale może znacznie się różnić w zależności od wieku, ogólnego stanu pacjenta oraz cech żył obwodowych.
Nie należy łączyć worków szeregowo, aby uniknąć embolii gazowej spowodowanej ewentualnym resztkowym powietrzem w worku pierwotnym.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
Przed rozpoczęciem wlewania należy skorygować ciężkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężkie stany przeciążenia płynami oraz ciężkie zaburzenia metaboliczne.
Mogą wystąpić powikłania metaboliczne, jeśli przyjmowanie składników odżywczych nie jest dostosowane do potrzeb pacjenta lub jeśli wartość metaboliczna składnika diety nie jest dokładnie oceniona. Niepożądane efekty metaboliczne mogą wynikać z podania zbyt małych lub zbyt dużych dawek składników odżywczych lub z nieodpowiedniej kompozycji mieszanki dla potrzeb konkretnego pacjenta.
W celu odpowiedniego monitorowania w trakcie podawania konieczne są częste oceny kliniczne i badania laboratoryjne. Powinny one obejmować elektrolity, a także testy funkcji wątroby i nerek.
Potrzeby pacjentów w zakresie elektrolitów podczas leczenia roztworami należy dokładnie ustalić i monitorować, szczególnie w przypadku roztworów pozbawionych elektrolitów.
Nietolerancja glukozy jest powszechnym powikłaniem metabolicznym u ciężko wyczerpanych pacjentów. Po wlewie produktów może dojść do hiperglikemii, glikozurii i zespołu hiperosmolarnego. Poziom glukozy we krwi i w moczu należy regularnie monitorować, a w razie potrzeby dostosować dawkowanie insuliny u pacjentów z cukrzycą.
Stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie w przypadku hiperkaliemii, ze względu na ryzyko rozwoju lub nasilenia się acydozy metabolicznej i hiperazotemii, jeśli nie prowadzi się usuwania toksyn poza nerki. U tych pacjentów należy dokładnie monitorować stan płynów i równowagę elektrolitową. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek należy preferować odpowiednio skomponowane roztwory aminokwasowe.
Stosować z ostrożnością CLINIMIX u pacjentów z niewydolnością nadnerczy.
Należy unikać przeciążenia krążenia, szczególnie u pacjentów z obrzękiem płuc, niewydolnością i/lub dekompensacją serca. Stan płynów należy dokładnie kontrolować.
U pacjentów z istniejącą chorobą wątroby lub niewydolnością wątroby należy oprócz rutynowych testów funkcji wątroby kontrolować również objawy hiperamonemii.
Wiadomo, że zaburzenia hepatobilinarne, w tym cholestaza, stłuszczenie wątroby, włóknienie i marskość, które potencjalnie mogą prowadzić do niewydolności wątroby, a także zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamica żółciowa, mogą występować u niektórych pacjentów poddawanych żywieniu dożylnemu. Uważa się, że etiologia tych zaburzeń ma wiele czynników i może się różnić między pacjentami.
Pacjentów z nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych lub innymi oznakami zaburzeń hepatobilinarnych należy natychmiast skierować do lekarza specjalisty w zakresie zaburzeń wątroby, który może zidentyfikować czynniki wyzwalające i sprzyjające oraz wskazać odpowiednie działania terapeutyczne i profilaktyczne.
Strona 20 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Zwiększenie stężenia amoniaku we krwi i hiperamonemia mogą wystąpić u pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasowe. U niektórych pacjentów może to oznaczać obecność wrodzonego zaburzenia metabolizmu aminokwasów (patrz punkt 4.3 Ulotnika dla Pacjenta) lub niewydolność wątroby.
Stężenie amoniaku we krwi należy często oznaczać u noworodków i dzieci w celu wykrycia hiperamonemii, która może wskazywać na wrodzoną wadę metabolizmu aminokwasów.
Hiperamonemia, w zależności od nasilenia i przyczyny, może wymagać natychmiastowego działania.
Zbyt szybkie wlewanie aminokwasów może powodować nudności, wymioty i dreszcze. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać wlewanie.
Ogólnie dawkę należy dobierać ostrożnie u pacjentów starszych, biorąc pod uwagę częstsze występowanie zmniejszonej czynności wątroby, nerek lub serca oraz obecność chorób współistniejących lub innych terapii farmakologicznych.

Populacja pediatryczna

• Nie przeprowadzono badań na populacji pediatrycznej.
• Zobacz powyżej informacje dotyczące monitorowania hiperamonemii u pacjentów pediatrycznych. Napromienienie roztworów do żywienia dożylnego, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania nadtlenków i innych produktów degradacji. Gdy stosuje się Clinimix u dzieci poniżej 2. roku życia, należy chronić go przed światłem otoczenia aż do zakończenia podania.

4. INFORMACJE PRAKTYCZNE DOTYCZĄCE PRZYGOTOWANIA I OBSŁUGI

Uwaga: Podawać produkt wyłącznie po rozerwaniu błony oddzielającej i wymieszaniu zawartości obu komór.

1. 2. 3.

Odepchnąć od góry,
aby otworzyć zewnętrzną
osłonę. Odepchnąć przednią część zewnętrznej osłony, aby ujawnić worka CLINIMIX.
Wyrzucić zewnętrzną osłonę i pochłaniacz tlenu.

Umieścić worek płasko na czystej i poziomej powierzchni,
uchwyt skierowany w swoją stronę.

4.5.6.

Podnieść obszar z zawieszeniem, aby usunąć roztwór z górnej części worka.
Odwrócić worek i wymieszać go około 3 razy.
Odłączyć osłonę od miejsca podania za pomocą ruchu obrotowego.
Dokładnie zwinąć worek, aż membrana oddzielająca zostanie całkowicie otwarta (mniej więcej w połowie).
Podłączyć szczelnie kołek łączący.
Używać tylko wtedy, gdy roztwór jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółty oraz gdy worek nie jest uszkodzony.
CLINIMIX należy przechowywać w temperaturze pokojowej przed użyciem.
Aktywację CLINIMIX można przeprowadzić zarówno w zewnętrznej folii, jak i po jej usunięciu.
Tylko do jednorazowego użytku.
Nie należy zachowywać niewykorzystanych pozostałości; wszystkie elementy należy wyrzucić po użyciu.
Nie wolno ponownie podłączać worków częściowo wykorzystanych.
Nie należy stosować połączeń szeregowych.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia należy chronić przed działaniem światła aż do zakończenia podania. Oddziaływanie światła otoczenia na CLINIMIX, szczególnie po dodaniu oligoelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania nadtlenków i innych produktów rozkładu, co można ograniczyć poprzez ochronę przed światłem.
Suplementacja
Tłuszcze, witaminy oraz oligoelementy powinny być podawane pacjentom poddawanym długotrwałemu odżywianiu dożylnemu.
W przypadku konieczności suplementacji należy sprawdzić ich wzajemną zgodność oraz ocenić stabilność mieszanin.
Suplementację można przeprowadzić po rozerwaniu membrany oddzielającej (po wymieszaniu obu roztworów) dla wszystkich innych dodatkowych składników. CLINIMIX może być uzupełniany:

• Emulsjami lipidowymi (np. ClinOleic) w ilości od 50 do 250 ml na litr CLINIMIX

Strona 22 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

• Elektrolity: na litr CLINIMIX

• Oligoelementy: na litr CLINIMIX

• Witaminy: na litr CLINIMIX

Dane dotyczące stabilności po zmieszaniu CLINIMIX z innymi dostępnymi w handlu emulsjami lipidowymi oraz innymi dodatkami lub składnikami odżywczymi są dostępne na żądanie.
W przypadku wystąpienia lekkiej opalescencji należy dokładnie wymieszać mieszaninę, delikatnie wstrząsając, aby uzyskać jednorodną emulsję przed wlewnym podaniem.
Dodatkowe składniki należy wprowadzać w warunkach bezseptycznych.
Dodatki należy wprowadzać za pomocą strzykawki lub zestawu do przenoszenia.

• Dodanie za pomocą strzykawki lub zestawu do przenoszenia z igłą
• Przygotować miejsce wstrzyknięcia (jednopunktowy port dostępowy, patrz rycina 1 w ulotce).
• Przekłuć membranę i wstrzyknąć.
• Wymieszać roztwór i dodatki.
• Dodanie za pomocą zestawu do przenoszenia z końcówką
• Zapoznać się z „Instrukcją użytkowania” zestawu do przenoszenia emulsji lipidowych.
• Połączyć końcówkę z miejscem dostępu do lipidów (dłuższy port dostępowy).

Niezgodności
Niektóre dodatki mogą być niezgodne – należy zapoznać się z informacjami producenta w celu uzyskania szczegółowych danych.
W przypadku konieczności dodania składników należy sprawdzić zgodność i stabilność końcowych mieszanin.
Nie należy podawać roztworu przed, równocześnie ani po przetaczaniu krwi za pomocą tego samego zestawu do wlewu z powodu ryzyka wystąpienia pseudoaglutynacji.
CLINIMIX N9G15E zawiera jony wapnia, które zwiększają ryzyko powstawania strąceń z krzepnącą krwią lub jej składnikami leczonymi cytrynianem jako środkiem przeciwkrzepliwym/konserwantem.
Podobnie jak w przypadku innych mieszanek do żywienia dożylnej, należy uwzględnić stosunek wapnia do fosforanu. Nadmierne dodanie wapnia i fosforanu, szczególnie w postaci soli mineralnych, może prowadzić do powstawania strąceń fosforanu wapnia.
Podobnie jak w przypadku innych roztworów do wlewu zawierających wapń, jednoczesne leczenie ceftryjaonem i CLINIMIX N9G20E jest przeciwwskazane u noworodków (≤28 dni życia), również w przypadku podawania za pomocą oddzielnych linii (istnieje ryzyko śmiertelnego strącania soli wapniowej ceftryjaonu w krążeniu krwi noworodka).
U pacjentów starszych niż 28 dni życia (w tym dorosłych) nie należy podawać ceftryjaonu jednocześnie dożylnie z roztworami zawierającymi wapń, w tym CLINIMIX N9G20E, za pomocą tej samej linii do wlewu (patrz punkt „Ostrzeżenia”).
W przypadku korzystania z tej samej linii do wlewu w celu kolejnych podań, linię należy dokładnie przepłukać płynem zgodnym pomiędzy poszczególnymi wlewami.

5. TERMIN WAŻNOŚCI

2 lata, jeśli przechowywany w opakowaniu zewnętrznym.
Zaleca się użycie produktu natychmiast po otwarciu nieprzemiennej membrany oddzielającej dwa komory.
Jednak po odtworzeniu (nieprzemienna membrana wewnętrzna otwarta) wykazano, że emulsja odtworzona jest stabilna w temperaturze od 2°C do 8°C przez maksymalnie 7 dni, a następnie przez maksymalnie 48 godziny w temperaturze nie przekraczającej 25°C.
Po dokonaniu dodatkowych zmieszaniań, z punktu widzenia mikrobiologicznego, mieszanina powinna być użyta natychmiast. Jeśli nie zostanie użyta natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem leżą w gestii użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że mieszanie przeprowadzono w kontrolowanym środowisku i w warunkach validowanych aseptycznych. W przypadku, gdy w wyjątkowych sytuacjach wymagane są dłuższe okresy przechowywania, można skontaktować się z producentem, ponieważ dostępne są informacje dotyczące stabilności chemicznej i fizycznej w warunkach użytkowania przez 7 dni w temperaturze od 2 do 8°C, a następnie przez 48 godzin w temperaturze poniżej 25°C dla produktów wymienionych w poprzednim akapicie.
Ulotka: Informacja dla pacjenta

CLINIMIX N12G20, roztwór do wlewania

Przed podaniem tego leku dokładnie przeczytaj ten ulotnik, ponieważ zawiera on ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotnik. Może się okazać konieczne zapoznanie się z nim ponownie.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Jeżeli wystąpią jakiekolwiek niepożądane działania, w tym te niewymienione w niniejszym ulotniku, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tego ulotnika:

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany
2. Co należy wiedzieć przed podaniem CLINIMIX
3. Jak stosuje się CLINIMIX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać CLINIMIX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany

CLINIMIX to roztwór do infuzji. Jest on dostarczany w worku o dwóch komorach. Jedna komora zawiera roztwór aminokwasów, a druga – roztwór glukozy. Komory są oddzielone niestabilną membraną. Tuż przed podaniem zawartość obu komór miesza się, obracając górną część worka, aby aktywować membrany.
Strona 24 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
CLINIMIX podaje się w celu dostarczenia odżywienia dorosłym i dzieciom za pośrednictwem rurki dożylniej, gdy nie jest możliwa normalna dieta doustna.
CLINIMIX należy podawać wyłącznie pod kontrolą lekarza.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem CLINIMIX

CLINIMIX nie powinien być podawany, jeśli:

• jest Pan(i) uczulony na którykolwiek ze składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• stosowanie niektórych aminokwasów może powodować problemy w organizmie.
• ma Pan(i) zbyt wysoki poziom cukru we krwi (ciężka hiperglikemia).
• krew jest zbyt zakwaszona (kwasica metaboliczna spowodowana nadmiarem mleczanów).

We wszystkich przypadkach lekarz zadecyduje, czy powinien Pan(i) otrzymać ten lek, biorąc pod uwagę takie czynniki jak wiek, masa ciała i stan kliniczny, a także wyniki badań.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed podaniem CLINIMIX należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów reakcji alergicznych, takich jak gorączka, dreszcze, wysypka, trudności z oddychaniem, nadmierna potliwość, nudności lub ból głowy, należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę: infuzję należy bezzwłocznie przerwać. Lekarz będzie kontrolować stan zdrowia podczas podawania tego leku i może zmienić dawkę lub podać dodatkowe składniki odżywcze, takie jak tłuszcze, witaminy, elektrolity i mikroelementy, jeśli uzna to za stosowne.

Niektóre leki i określone choroby mogą zwiększać ryzyko zakażenia lub sepsy (obecność bakterii we krwi). Ryzyko zakażenia lub sepsy jest szczególnie wysokie, gdy do żyły wprowadza się rurkę (catheter dożylny). Lekarz dokładnie przebada Pana(i) w celu wykrycia ewentualnych oznak zakażenia. Ryzyko zakażenia można zmniejszyć, stosując „technikę bezgermową” podczas zakładania i utrzymywania cewnika oraz przygotowywania mieszanki odżywczej.

Jeśli Pan(i) cierpi na ciężki niedobór odżywienia i wymaga odżywiania dożylnego, zaleca się ostrożne i stopniowe rozpoczęcie odżywiania dożylnej.

Lekarz będzie kontrolować stan zdrowia na początku infuzji, szczególnie jeśli występują problemy wątrobowe, nerkowe, nadnerczowe, sercowe lub krążeniowe. Lekarz powinien również zostać poinformowany o wszelkich poważnych zaburzeniach metabolicznych organizmu, takich jak trudności z metabolizowaniem cukrów, tłuszczów, białek lub soli. Infuzję należy przerwać w przypadku wystąpienia niepokojących objawów, w tym podrażnienia żyły.

W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa leku, lekarz będzie wykonywał badania kliniczne i laboratoryjne podczas podawania tego leku. Jeśli lek będzie podawany przez kilka tygodni, krew będzie badana regularnie. W szczególności w przypadku nietolerancji glukozy należy regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi i w moczu, a u chorych na cukrzycę może być konieczna modyfikacja dawki insuliny.

W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed działaniem światła aż do zakończenia podania. Narażenie CLINIMIX na światło otoczenia, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania peroksydów i innych produktów rozpadu, których ilość można ograniczyć dzięki ochronie przed światłem.

Inne leki i CLINIMIX

Strona 25 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Powiadomić lekarza, jeśli Pan(i) przyjmuje lub stosuje, niedawno przyjmował(a) lub stosował(a), lub może zacząć przyjmować lub stosować inne leki.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli Pan(i) jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajść w ciążę, albo jeśli karmi piersią, należy skonsultować się z lekarzem przed podaniem tego leku.

3. Jak stosować CLINIMIX

Przed podaniem produktu należy przerwać niepermanentną błonę między dwoma komorami i wymieszać zawartość obu komór.
CLINIMIX może być podawany dorosłym i dzieciom.
Jest to roztwór do infuzji, który podaje się za pomocą węża do żyły w ramieniu lub do dużej żyły w klatce piersiowej.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podawania (patrz punkt 2).
Dawkowanie – dorośli i dzieci
Lekarz ustali dawkę i czas trwania leczenia. Będzie to zależeć od wieku, masy ciała i wzrostu, stanu klinicznego, dobowej objętości płynu oraz potrzeb energetycznych i azotowych.
Stosuj CLINIMIX zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
Leczenie może być kontynuowane przez cały czas, gdy tylko stan kliniczny tego wymaga.
Infuzja jednego worka trwa zazwyczaj od 8 do 24 godzin.
Jeśli podano więcej CLINIMIX niż należało
Jeśli dawka była zbyt duża lub infuzja była zbyt szybka, może dojść do zwiększenia objętości krwi krążącej lub zakwaszenia krwi. Może również wzrosnąć zawartość glukozy we krwi i w moczu. Podanie zbyt dużej objętości może spowodować nudności, wymioty, dreszcze oraz zaburzenia elektrolitowe; w takich przypadkach infuzję należy natychmiast przerwać.
W niektórych ciężkich przypadkach lekarz może poddać Cię tymczasowej dializie nerek, aby pomóc w usunięciu nadmiaru produktu.
Aby zapobiec takim zdarzeniom, lekarz będzie regularnie monitorował Twój stan i kontrolował parametry krwi.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego produktu, skontaktuj się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób je występują. Jeśli odczuwa zmiany w samopoczuciu podczas lub po zakończeniu leczenia, niezwłocznie powiadom o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Strona 26 z 96
Clinimix FI Kwi 2021
Badania, które lekarz będzie wykonywać podczas podawania leku, mają na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.
W przypadku pojawienia się jakichkolwiek nieprawidłowych objawów lub objawów reakcji alergicznej, takich jak nadmiernie niskie lub wysokie ciśnienie krwi, pojawienie się niebieskiej lub czerwonej barwy skóry, zbyt wysoka częstość akcji serca, trudności w oddychaniu, nudności, wymioty, wysypka, podwyższenie temperatury ciała, nadmierna potliwość, dreszcze i drżenie, infuzję należy natychmiast przerwać.
Obserwowano również inne działania niepożądane, występujące częściej lub rzadziej:

• Anafilaksja (poważna, szybko rozwijająca się reakcja aleryczna, która może prowadzić do śmierci).
• Wysokie stężenia glukozy, amoniaku i związków zawierających azot we krwi.
• Upośledzenie funkcji wątroby, nieprawidłowe wyniki badań krwi dotyczące funkcji wątroby.
• Zapalenie pęcherza żółciowego, obecność kamieni żółciowych w pęcherzu żółciowym.
• Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie żyły, ból, podrażnienie, uczucie ciepła, obrzęk.
• Obecność glukozy w moczu.
• Śpiączka cukrzycowa.
• Powstawanie drobnych cząstek zamykających naczynia płucne.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Pani/Pana jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać CLINIMIX

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania (patrz punkt 2).
Nie podawać tego leku po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu i na pojemniku (MM/RRRR). Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie zamarzać.
Przechowuj pojemnik w opakowaniu zewnętrznym.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomoże to chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera CLINIMIX
Substancje czynne w każdej worku otrzymanym po rekonstytucji roztworu to:

Strona 27 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Inne składniki to:

• kwas octowy, kwas chlorowodorowy (do regulacji pH roztworu),
• woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwania.

Opis wyglądu CLINIMIX i zawartości opakowania
CLINIMIX to roztwór do infuzji, który jest dostarczany w worku dwukomorowym wykonanym z wielowarstwowej plastikowej folii. Materiał wewnętrznej warstwy worka (warstwy stykającej się z roztworem) to polimery (mieszanka kopolimerów poliolefinowych) zgodne ze składnikami i dozwolonymi dodatkami. Pozostałe warstwy wykonane są z EVA (poli(etenu-winylu octanu)) oraz kopoliestru.
Przed odtworzeniem roztwory aminokwasów i glukozy są klarowne, bezbarwne lub lekko żółte. Po odtworzeniu roztwór nadal jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółty.
Aby zapobiec kontaktowi z tlenem z powietrza, worek jest pakowany w zewnętrzny opakowanie z barierą przeciw tlenowi, zawierające torebkę absorbującą tlen.
Opakowania
Worek 1000 ml: opakowanie z 8 workami
1000 ml: 1 worek
Worek 1500 ml: opakowanie z 6 workami
1500 ml: 1 worek
Worek 2000 ml: opakowanie z 4 workami
2000 ml: 1 worek
Niektóre opakowania mogą nie być wprowadzone na rynek.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
W celu uzyskania dodatkowych informacji dotyczących CLINIMIX należy kontaktować się z właścicielem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
BAXTER S.p.A.
Via del Serafico 89 00142 Rzym
Producenci
Baxter S.A., Boulevard René Branquart, 80, 7860 Lessines, Belgia
Strona 28 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Ten lek jest zatwierdzony w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami handlowymi:
CLINIMIX N12G20, roztwór do infuzji
Niniejszy ulotka została ostatnio zaktualizowana w: Kwiecień_2021

---

Strona 29 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

1. SKŁAD ILOŚCIOWY

Po zmieszaniu zawartości dwóch kompartamentów skład mieszaniny dwuskładnikowej we wszystkich dostępnych rozmiarach worka jest następujący:

2. DAWKA I SPOSÓB PODANIA

Podawanie produktu dopiero po zerwaniu nieustępliwej błony między dwoma komorami i wymieszaniu zawartości obu komór.
Dawka i prędkość wlewania
Dawkę należy dostosować indywidualnie do zapotrzebowania pacjenta na składniki odżywcze i płyn, zużycia energii, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności do metabolizowania składników Clinimix, a także do energii lub białka podawanych doustnie/enteralnie. Ponadto dzienne zapotrzebowanie na płyn, azot i energię stale zmniejsza się z wiekiem.
U dorosłych zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (około 1 g aminokwasów/kg/doba) do 0,32 g azotu/kg/doba (około 2 g aminokwasów/kg/doba).
U dzieci zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (około 1,0 g aminokwasów/kg/doba) do 0,40 g azotu/kg/doba (około 2,5 g aminokwasów/kg/doba).
U dorosłych i u pacjentów w wieku od 12 do 18 lat zapotrzebowanie energetyczne waha się od 25 kcal/kg/doba do 40 kcal/kg/doba, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu. Pacjenci w wieku poniżej 12 lat mogą mieć większe zapotrzebowanie.
Istnieją sytuacje kliniczne, w których pacjenci wymagają ilości składników odżywczych innych niż te zawarte w Clinimix. W takiej sytuacji wszelkie dostosowania objętości (dawki) muszą uwzględniać wpływ, jaki wywrze to na dawkowanie wszystkich innych składników odżywczych zawartych w Clinimix. Prędkość i objętość wlewania muszą być określone przez lekarza konsultanta posiadającego doświadczenie w leczeniu płynami dożylnymi u dzieci.
Ten produkt nie zawiera aminokwasów cysteiny i tauryny, które są uznawane za warunkowo istotne dla noworodków i niemowląt.
Lek ten nie jest zalecany dla noworodków przedwczesnych i urodzonych w terminie oraz dla dzieci poniżej 2. roku życia.
Prędkość wlewania należy dostosować w zależności od dawki, właściwości roztworu, całkowitego objętości do wlewu w ciągu 24 godzin oraz czasu trwania wlewania.
Czas wlewania powinien przekraczać 8 godzin. Zwykle przepływ zwiększa się stopniowo w pierwszej godzinie, bez przekraczania 2,5 ml na kilogram masy ciała na godzinę, a maksymalna dawka to 40 ml na kilogram masy ciała na dobę.
Strona 30 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Sposób podania
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania.
Droga podania
Wybór żyły centralnej lub obwodowej zależy od ostatecznej osmolarności mieszaniny. Ogólnie przyjmowany limit do wlewu obwodowego to około 800 mOsm/l, jednak wartość ta znacznie różni się w zależności od wieku, ogólnego stanu pacjenta oraz cech żył obwodowych.

3. SPECJALNE OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI STOSOWANIA

OSTRZEŻENIA
W przypadku preparatów CLINIMIX zgłaszano reakcje nadwrażliwości na wlewanie, w tym:
hipotensję, nadciśnienie, cyanozę obwodową, tachykardię, duszność, wymioty, nudności, odczyny anafilaktyczne, wysypkę, świąd, rumień, nadmierne pocenie, gorączkę i dreszcze.
Zgłoszono przypadki anafilaksji związaną z innymi produktami do żywienia dożylnej.
Przed rozpoczęciem wlewania dożylnego należy przeprowadzić dokładne monitorowanie stanu klinicznego. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów lub sygnałów, np. nadwrażliwości lub reakcji na wlewanie, należy natychmiast przerwać wlewanie.
Roztwory zawierające glukozę należy stosować z ostrożnością, a nawet unikać ich, u pacjentów znanie uczulonych na kukurydzę lub jej pochodne.
Zgłoszono przypadki powstawania osadów naczyniowych płucnych u pacjentów otrzymujących żywienie dożylne. W niektórych przypadkach skutki były śmiertelne. Nadmierne dodawanie wapnia i fosforanu zwiększa ryzyko powstawania osadów fosforanu wapnia. Zgłoszono również powstawanie osadów w roztworze nawet bez dodatku soli fosforanowej. Zgłoszono przypadki osadów poza filtrem liniowym oraz podejrzenie powstawania osadów in vivo. W przypadku wystąpienia objawów niedodatkowości płuc należy przerwać wlewanie i rozpocząć ocenę medyczną. Oprócz kontroli roztworu, należy okresowo sprawdzać zestaw do wlewania i kaniulę w celu wykrycia ewentualnych osadów.
Zakażenie i sepsa mogą wystąpić w wyniku stosowania dożylnych cewników do podawania preparatów dożylnych, niewłaściwej pielęgnacji cewników lub zanieczyszczonych roztworów.
Immunosupresja oraz inne czynniki, takie jak hiperglikemia, niedożywienie i/lub podstawowa choroba, mogą predysponować pacjentów do powikłań zakaźnych.
Dokładne monitorowanie kliniczne i laboratoryjne pod kątem gorączki/dreszczy, leukocytozy, powikłań technicznych związanych z urządzeniem do dostępu oraz hiperglikemii może pomóc w wczesnym rozpoznaniu zakażeń.
Ryzyko powikłań septycznych można zmniejszyć, zwiększając staranność w stosowaniu technik jałowych podczas zakładania i pielęgnacji cewnika, jak również podczas przygotowywania mieszaniny odżywczej.
Wznowienie żywienia u pacjentów ciężko niedożywionych może spowodować tzw. zespół refeeding, charakteryzujący się przemieszczeniem potasu, fosforu i magnezu do wnętrza komórek w fazie anabolicznej. Może również dojść do niedoboru tiaminy i zatrzymania płynu. Uważne monitorowanie oraz powolne zwiększanie przyjmowania składników odżywczych, a także unikanie nadmiernego żywienia, mogą zapobiegać tym powikłaniom.
Hipertoniczne roztwory, jeśli są podawane do żył obwodowych, mogą powodować podrażnienie żył. Wybór między podaniem do żyły obwodowej a centralnej zależy od końcowej osmolarności mieszaniny do wlewania.
Ogólnie przyjęty limit osmolarności dla podania do żyły obwodowej wynosi 800 mOsm/l, ale może się znacznie różnić w zależności od wieku, ogólnego stanu pacjenta oraz cech żył obwodowych.
Nie łączyć worków szeregowo, aby uniknąć embolii gazowej spowodowanej ewentualnym resztkowym powietrzem w worku pierwotnym.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
Przed rozpoczęciem wlewania należy skorygować ciężkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężkie stany przeciążenia płynami oraz ciężkie zaburzenia metaboliczne.
Może dojść do powikłań metabolicznych, jeśli przyjmowanie składników odżywczych nie jest dostosowane do potrzeb pacjenta lub jeśli wartość metaboliczna składnika diety nie jest odpowiednio oceniona. Niepożądane efekty metaboliczne mogą wynikać z podania zbyt małej lub zbyt dużej ilości składników odżywczych lub z nieodpowiedniej kompozycji mieszaniny dla konkretnego pacjenta.
W celu właściwego monitorowania w czasie podawania konieczne są regularne oceny kliniczne i badania laboratoryjne. Powinny one obejmować elektrolity oraz testy czynności wątroby i nerek.
Potrzeby pacjentów w zakresie elektrolitów podczas leczenia roztworami należy dokładnie ustalić i monitorować, szczególnie w przypadku roztworów pozbawionych elektrolitów.
Nietolerancja glukozy jest częstym powikłaniem metabolicznym u ciężko wyczerpanych pacjentów. W wyniku wlewania produktów może dojść do hiperglikemii, glikozurii i zespołu hiperosmolarnego. Poziom glukozy we krwi i w moczu należy monitorować rutynowo, a u pacjentów z cukrzycą – w razie potrzeby dostosować dawkowanie insuliny.
Stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie w przypadku hiperkaliemii, ze względu na ryzyko rozwoju lub nasilenia się acidozy metabolicznej i hiperazotemii, jeśli nie jest wykonywane pozanerczowe usuwanie toksyn. U tych pacjentów należy ściśle monitorować stan wodno-elektrolitowy. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy preferować odpowiednio skomponowane roztwory aminokwasowe.
Stosować z ostrożnością CLINIMIX u pacjentów z niewydolnością nadnerczy.
Unikać przeciążenia krążenia, szczególnie u pacjentów z obrzękiem płucnym, niewydolnością i/lub niewydolnością serca. Stan płynów należy ściśle kontrolować.
U pacjentów z istniejącą chorobą wątroby lub niewydolnością wątroby, oprócz rutynowych testów czynności wątroby, należy monitorować objawy hiperamonemii.
Wiadomo, że zaburzenia hepatobiliarne, w tym cholestaza, stłuszczenie wątroby, włóknienie i marskość wątroby, które potencjalnie mogą prowadzić do niewydolności wątroby, a także zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamica żółciowa, mogą występować u niektórych pacjentów poddawanych żywieniu dożylnemu. Uważa się, że etiologia tych zaburzeń jest wieloczynnikowa i może się różnić między pacjentami.
Pacjentów, u których występują nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych lub inne objawy zaburzeń hepatobiliaryjnych, należy natychmiast skierować do lekarza specjalisty zajmującego się zaburzeniami czynności wątroby, który może zidentyfikować czynniki wyzwalające i sprzyjające oraz wskazać odpowiednie interwencje terapeutyczne i profilaktyczne.
Zwiększenie stężenia amoniaku we krwi i hiperamonemia mogą wystąpić u pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasowe. U niektórych pacjentów może to oznaczać wrodzoną wadę metabolizmu aminokwasów (patrz punkt 4.3 SmPC) lub niewydolność wątroby.
Stężenie amoniaku we krwi należy często oznaczać u noworodków i dzieci, aby wykryć hiperamonemię, która może wskazywać na wrodzoną wadę metabolizmu aminokwasów.
Hiperamonemia, w zależności od nasilenia i przyczyny, może wymagać natychmiastowego działania.
Zbyt szybkie wlewanie aminokwasów może powodować nudności, wymioty i dreszcze. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać wlewanie.
Ogólnie należy ostrożnie dobrać dawkę u pacjentów starszych, biorąc pod uwagę większą częstość występowania zmniejszonej czynności wątroby, nerek lub serca oraz obecność współistniejących chorób lub innych terapii lekowych.

Grupa pediatryczna

• Nie przeprowadzono badań u grupy pediatrycznej.
• Zobacz powyżej informacje dotyczące monitorowania hiperamonemii u pacjentów pediatrycznych.

Narażenie roztworów do żywienia dożylnego na światło, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania nadtlenków i innych produktów rozkładu. Gdy Clinimix jest stosowany u dzieci poniżej 2. roku życia, należy chronić go przed światłem otoczenia aż do zakończenia podania.

4. PRAKTYCZNE INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZYGOTOWANIA I OBSŁUGI

Uwaga: Podawać produkt tylko po przełamaniu membrany oddzielającej i wymieszaniu zawartości obu kompartmentów.

1. 2. 3.

Odepchnąć od góry, aby Odepchnąć przednią część Umieścić worka CLINIMIX
otworzyć zewnętrzną folię. zewnętrznej folii, aby na czystej, poziomej
ułatwić wyświetlenie worka powierzchni, trzymając uchwyt
CLINIMIX. w kierunku siebie.
Wyrzucić zewnętrzną folię
i środek pochłaniający tlen.

4. 5. 6.

Podnieść obszar z zawieszeniem, aby usunąć roztwór z górnej części worka.
Odwrócić worek i wymieszać przez około 3 razy.
Odłączyć, wykonując ruch obrotowy, osłonę z punktu podania.
Strona 33 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Zwinąć mocno worek, aż błona rozdzielająca
nie otworzy się całkowicie (około w połowie).
Stosować wyłącznie, jeśli roztwór jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółty oraz jeśli worek nie jest uszkodzony.
CLINIMIX należy przechowywać w temperaturze pokojowej przed użyciem.
Aktywację CLINIMIX można przeprowadzić w zewnętrznym opakowaniu lub po jego usunięciu.
Tylko do jednorazowego użytku.
Nie należy zachowywać nieużywanych pozostałości; wszystkie urządzenia należy wyrzucić po użyciu.
Nie należy ponownie podłączać worków częściowo wykorzystanych.
Nie stosować w połączeniach szeregowych.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia należy chronić przed naświetlaniem aż do zakończenia podania.
Narażenie Clinimix na światło otoczenia, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, prowadzi do powstawania nadtlenków i innych produktów rozpadu, których ilość można zmniejszyć poprzez ochronę przed światłem.
Suplementacja
Tłuszcze, witaminy i mikroelementy powinny być podawane pacjentom poddawanym długotrwałej terapii żywieniowej dożylnie.
W przypadku konieczności suplementacji należy sprawdzić ich kompatybilność i ocenić stabilność mieszanin.
Suplementację można przeprowadzić po rozerwaniu błony rozdzielającej (po zmieszaniu dwóch roztworów) dla wszystkich innych dodatków. CLINIMIX może być uzupełniany:

• Emulsjami lipidowymi (np. ClinOleic) w ilości od 50 do 250 ml na litr CLINIMIX

• Elektrolity: na litr CLINIMIX

Strona 34 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

• Oligoelementy: na litr CLINIMIX

• Witaminy: na litr CLINIMIX

Dane dotyczące stabilności po zmieszaniu CLINIMIX z innymi dostępnymi w handlu emulsjami lipidowymi oraz innymi dodatkami lub składnikami odżywczymi są dostępne na żądanie.
W przypadku stwierdzenia lekkiej opalizencji należy dokładnie wymieszać mieszaninę, delikatnie wstrząsając, aby uzyskać jednorodną emulsję przed rozpoczęciem wlewania.
Wszelkie dodatki należy wprowadzać w warunkach jałowych.
Dodatki należy wprowadzać za pomocą strzykawki lub zestawu do przetaczania.

• Dodanie za pomocą strzykawki lub zestawu do przetaczania z igłą
• Przygotować miejsce wstrzyknięcia (jednopunktowy dostęp, patrz rysunek 1 w ulotce).
• Przekłuć membranę i wstrzyknąć.
• Wymieszać roztwór z dodatkami.
• Dodanie za pomocą zestawu do przetaczania z końcówką
• Zapoznać się z „Instrukcją obsługi” zestawu do przetaczania lipidów, którego się używa.
• Połączyć końcówkę z miejscem dostępu do lipidów (dłuższy punkt dostępu).

Niezgodności
Niektóre składniki mogą być niezgodne – należy sprawdzić informacje u producenta, aby uzyskać szczegółowe dane.
W przypadku konieczności wprowadzenia dodatków należy sprawdzić zgodność i stabilność końcowych mieszanin.
Roztworu nie należy podawać przed, jednocześnie lub po przetaczaniu krwi za pomocą tego samego zestawu do wlewu z powodu ryzyka pseudoaglutynacji.

5. TERMIN WAŻNOŚCI

Strona 35 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
2 lata, jeśli przechowywany w opakowaniu zewnętrznym.
Zaleca się stosowanie produktu natychmiast po otwarciu nieprzemiennej błony oddzielającej dwa komory. Jednakże po odtworzeniu (nieprzemienne błona wewnętrzna otwarta) wykazano, że odtworzona emulsja jest stabilna w temperaturze od 2°C do 8°C przez maksymalnie 7 dni, a następnie przez maksymalnie 48 godziny w temperaturze nie przekraczającej 25°C.
Po dokonaniu uzupełnień, z punktu widzenia mikrobiologicznego, mieszanina powinna być stosowana natychmiast. Jeżeli nie jest stosowana natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem leżą w gestii użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że mieszanie odbywa się w kontrolowanym środowisku i w warunkach sterylnych. W przypadku konieczności dłuższego przechowywania w wyjątkowych okolicznościach, można skontaktować się z producentem, ponieważ dostępne są informacje dotyczące stabilności chemicznej i fizycznej podczas użytkowania przez 7 dni w temperaturze od 2 do 8°C, a następnie przez 48 godziny w temperaturze poniżej 25°C dla produktów wymienionych w poprzednim akapicie.
Ulotka: Informacje dla pacjenta

CLINIMIX N12G20E, roztwór do wlewania

Przed podaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ten ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotek. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotku, powiadom lekarza lub pielęgniarkę. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany
2. Co należy wiedzieć przed podaniem CLINIMIX
3. W jaki sposób podaje się CLINIMIX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać CLINIMIX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany

CLINIMIX to roztwór do infuzji. Jest on dostarczany w worku o dwóch komorach. Jedna komora zawiera roztwór aminokwasów z elektrolitami, podczas druga zawiera roztwór glukozy z chlorkiem wapnia. Komory są oddzielone przez niestabilną membranę. Tuż przed podaniem zawartość obu komór jest mieszana przez obracanie górnego końca worka w celu aktywowania membran.
CLINIMIX jest podawany w celu dostarczenia odżywienia dorosłym i dzieciom za pośrednictwem rurki dożylnie, gdy normalne odżywianie przez usta nie jest odpowiednie.
CLINIMIX należy podawać wyłącznie pod nadzorem lekarza.

2. Co powinien wiedzieć przed podaniem CLINIMIX

CLINIMIX nie powinien być podawany, jeśli:

• jest alergicznym na którykolwiek z成分 tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• stosowanie niektórych aminokwasów powoduje problemy w organizmie.
• ma zbyt wysoki poziom cukru we krwi (ciężka hiperwentylacja). Strona 36 z 96

Clinimix FI Kwiecień 2021

• krew jest zbyt zakwaszona (kwasica metaboliczna spowodowana nadmiarem mleczanu).
• poziomy sodu, potasu, magnezu, wapnia i/lub fosforu we krwi są zbyt wysokie (hipernatremia, hiperkaliemia, hiper-magnezemia, hiperkalcemia i/lub hiperfosfatemia).
• U dzieci poniżej 28. dnia życia ceftriakson nie powinien być współpodawany z roztworami do wlewu dożylnego zawierającymi wapń ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

We wszystkich przypadkach lekarz zadecyduje, czy powinien otrzymać ten lek, biorąc pod uwagę takie czynniki jak wiek, masa ciała i stan kliniczny, a także wyniki badań.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed podaniem CLINIMIX porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką.

Jeśli pojawią się objawy reakcji alergicznej, takie jak gorączka, dreszcze, wysypka skórna, trudności oddechowe, nadmierne pocenie się, nudności lub ból głowy, powiadom lekarza lub pielęgniarkę: wlewanie należy natychmiast przerwać. Lekarz będzie monitorować stan podczas podawania tego leku i może zmienić dawkę lub dodać inne składniki odżywcze, takie jak tłuszcze, witaminy, elektrolity i mikroelementy, jeśli uzna to za stosowne.

Niektóre leki i niektóre choroby mogą zwiększać ryzyko infekcji lub sepsy (obecność bakterii we krwi). Ryzyko infekcji lub sepsy jest szczególnie wysokie, gdy wprowadza się dożylnie rurkę (kateter dożylny). Lekarz dokładnie przebada pacjenta w celu wykrycia ewentualnych objawów infekcji. Ryzyko infekcji można zmniejszyć, stosując technikę bezgerbową ("aseptyczną") podczas zakładania i utrzymywania katetru oraz przygotowywania mieszaniny odżywczej.

CLINIMIX z elektrolitami zawiera wapń. Nie powinien być podawany jednocześnie z antybiotykiem ceftriaksonem ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

Jeśli jest silnie niedożywiony i wymaga odżywiania dożylnej, zaleca się ostrożne i powolne rozpoczęcie odżywiania dożylnej.

Lekarz będzie monitorować stan pacjenta na początku wlewania, szczególnie jeśli występują problemy wątrobowe, nerkowe, nadnerczowe, sercowe lub krążeniowe. Lekarz powinien również zostać poinformowany o wszelkich poważnych zaburzeniach metabolizmu cukrów, tłuszczów, białek lub soli (zaburzenia metaboliczne). Wlewanie należy przerwać, jeśli pojawią się niepokojące objawy, w tym podrażnienie żyły.

W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa leku lekarz będzie wykonywał badania kliniczne i laboratoryjne podczas podawania tego leku. Jeśli lek jest podawany przez kilka tygodni, krew będzie badana regularnie. W szczególności w przypadku nietolerancji glukozy należy regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi i w moczu, a u chorych na cukrzycę może być konieczna korekta dawki insuliny.

W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed światłem aż do zakończenia podawania. Narażenie CLINIMIX na światło otoczenia, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, prowadzi do powstawania nadtlenków i innych produktów rozpadu, których ilość można ograniczyć dzięki ochronie przed światłem.

Inne leki i CLINIMIX

Powiadom lekarza, jeśli aktualnie przyjmuje lub stosuje, niedawno przyjmował lub stosował, lub może zacząć przyjmować lub stosować inne leki.

CLINIMIX z elektrolitami zawiera wapń. Nie powinien być podawany jednocześnie z antybiotykiem ceftriaksonem ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

Z uwagi na zawartość potasu CLINIMIX należy podawać ostrożnie u pacjentów leczonych moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. amilorid, spironolakton, triamteren), inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), antagonistami receptora angiotensyny II lub immunosupresorami takimi jak tachylikolimus i cyklosporyna, ze względu na ryzyko hiperkaliemii.

Strona 37 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, albo karmi piersią, przed podaniem tego leku należy skonsultować się z lekarzem.

3. Jak stosować CLINIMIX

Przed podaniem produktu należy przerwać nieusuwalną błonę między dwoma komorami i wymieszać zawartość obu komór.
CLINIMIX może być podawany dorosłym i dzieciom.
Jest to roztwór do infuzji podawanej za pomocą rurki do żyły w ramieniu lub do dużej żyły w klatce piersiowej.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podawania (patrz punkt 2).
Dawkowanie – dorośli i dzieci
Lekarz ustali dawkę i czas trwania leczenia. Będzie to zależeć od wieku, masy ciała i wzrostu, stanu klinicznego, dobowej objętości płynu oraz zapotrzebowania na energię i azot.
Stosuj CLINIMIX zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
Zalecenie może być kontynuowane przez cały czas, w zależności od stanu klinicznego.
Infuzja jednego worka trwa zazwyczaj od 8 do 24 godzin.
Jeśli podano zbyt dużą dawkę CLINIMIX
Jeśli dawka była zbyt wysoka lub infuzja była zbyt szybka, może wzrosnąć objętość krwi krążącej lub krew może stać się zbyt kwaśna. Może również wzrosnąć zawartość glukozy we krwi i w moczu. Podanie zbyt dużej objętości może powodować nudności, wymioty, dreszcze i zaburzenia elektrolitowe; w takich przypadkach infuzję należy natychmiast przerwać.
W niektórych ciężkich przypadkach lekarz może poddać Cię tymczasowo dializie nerki, aby pomóc nerzynom usunąć nadmiar produktu.
Aby zapobiec takim zdarzeniom, lekarz będzie regularnie monitorował stan Twojego zdrowia i badał parametry krwi.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, skonsultuj się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Jeśli odczuwa zmiany w samopoczuciu podczas lub po zakończeniu leczenia, niezwłocznie powiadom o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Badania, które będą wykonywane przez lekarza podczas podawania leku, mają na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.
W przypadku pojawienia się jakichkolwiek nieprawidłowych objawów lub objawów reakcji alergicznego, takich jak nadmiernie niskie lub wysokie ciśnienie krwi, pojawienie się niebieskiego lub czerwonego zabarwienia skóry, nadmiernie wysoka częstotliwość akcji serca,
strona 38 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
trudności w oddychaniu, nudności, wymioty, wysypka, podwyższenie temperatury ciała, nadmierne pocenie się, dreszcze i drżenie, infuzję należy natychmiast przerwać.
Obserwowano również inne działania niepożądane, które występują z różną częstotliwością:

• Anafilaksja (poważna, szybko rozwijająca się reakcja alergiczna, która może prowadzić do śmierci).
• Wysokie stężenia glukozy, amoniaku i związków zawierających azot we krwi.
• Utrudniona funkcja wątroby, nieprawidłowe wyniki badań krwi wskazujące na zaburzenia czynności wątroby.
• Zapalenie pęcherza żółciowego, obecność kamieni żółciowych w pęcherzu żółciowym.
• Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie żyły, ból, uczucie pieczenia, ciepło, obrzęk.
• Obecność glukozy w moczu.
• Śpiączka cukrzycowa.
• Tworzenie się drobnych cząstek zablokowujących naczynia krwionośne w płucach.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Pani/Pana jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, których nie ma na tej liście, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
.
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać CLINIMIX

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania (patrz punkt 2).
Nie podawać tego leku po upływie daty ważności podanej na pojemniku i opakowaniu zewnętrznym (MM/RRRR). Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie zamrażać.
Przechowuj pojemnik w opakowaniu zewnętrznym.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do odpadów komunalnych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomoże to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Skład CLINIMIX
Substancje czynne w każdym worku otrzymanej roztworu to:

Strona 39 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Inne składniki to:

• kwas octowy, kwas chlorowodorowy (do regulacji pH roztworu),
• woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwania. Opis wyglądu CLINIMIX i zawartości opakowania CLINIMIX to roztwór do wlewu dożylnego, opakowany w worku dwukomorowym, który stanowi wielowarstwowy worek plastikowy. Materiał wewnętrznej warstwy (warstwy kontaktowej) worka oparty jest na polimerach (mieszance kopolimerów poliolefinowych), biernych wobec składników i dozwolonych dodatków. Pozostałe warstwy wykonane są z EVA (poli(etylen-winiloctan)) oraz kopoliestru.

Przed odtworzeniem roztwory zawierające aminokwasy i glukozę są klarowne, bezbarwne lub lekko żółtawe.
Po odtworzeniu roztwór nadal jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółtawy.
W celu zapobieżenia kontaktowi z tlenem powietrza worek jest pakowany w zewnętrzny opakowanie z barierą przeciwutlenową, zawierające torebkę pochłaniającą tlen.
Opakowania
Worek 1000 ml: opakowanie kartonowe zawierające 8 worków
1000 ml: 1 worek
Worek 1500 ml: opakowanie kartonowe zawierające 6 worków
1500 ml: 1 worek
Worek 2000 ml: opakowanie kartonowe zawierające 4 worki
2000 ml: 1 worek
Niektóre opakowania mogą nie być wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat CLINIMIX należy kontaktować się z właścicielem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
BAXTER S.p.A.
Via del Serafico 89 00142 Rzym
Producenci
Baxter S.A., Boulevard René Branquart, 80, 7860 Lessines, Belgia
Niniejszy lek jest zarejestrowany w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod
następującymi nazwami handlowymi:
Strona 40 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
CLINIMIX N12G20E, roztwór do wlewu dożylnego
W niektórych krajach lek ten jest zarejestrowany pod innymi nazwami, jak niżej opisano:
Niemcy: CLINIMIX 3,5% G-E
Niniejszy ulotka została ostatnio zaktualizowana w dniu: Kwiecień 2021

---

Strona 41 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Poniższe informacje są przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego:

1. SKŁAD ILOŚCIOWY

Po zmieszaniu zawartości dwóch kompartmentów skład mieszaniny dwuskładnikowej, we wszystkich dostępnych rozmiarach worka, jest następujący:

2. DOZOWANIE I SPOSÓB PODANIA

Produkt podawać tylko po zerwaniu niepermanentnej błony między dwoma komorami i wymieszaniu zawartości obu komór.
Dawkowanie i szybkość wlewu
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do potrzeb żywieniowych/potrzeb płynów pacjenta, zużycia energii, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolizowania składników Clinimix, a także do energii lub białka dodatkowo podawanego drogą doustną/enteralną. Ponadto dzienne zapotrzebowanie na płyn, azot i energię stale maleje z wiekiem.
U dorosłych zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (około 1 g aminokwasów/kg/doba) do 0,32 g azotu/kg/doba (około 2 g aminokwasów/kg/doba).
U dzieci zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (około 1,0 g aminokwasów/kg/doba) do 0,40 g azotu/kg/doba (około 2,5 g aminokwasów/kg/doba).
U dorosłych i u pacjentów w wieku od 12 do 18 lat zapotrzebowanie kaloryczne waha się od 25 kcal/kg/doba do 40 kcal/kg/doba, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu. Pacjenci w wieku poniżej 12 lat mogą mieć wyższe zapotrzebowanie. Zapotrzebowanie kaloryczne waha się od 25 kcal/kg/doba do 40 kcal/kg/doba, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu.
Mogą występować sytuacje kliniczne, w których pacjenci wymagają ilości składników odżywczych różniących się od składu Clinimix. W takiej sytuacji każda korekta objętości (dawki) musi uwzględniać wpływ, jaki wywrze to na dawkowanie wszystkich innych składników odżywczych zawartych w Clinimix. Szybkość i objętość wlewu muszą być określone przez lekarza konsultanta doświadczonych w leczeniu płynami dożylnymi u dzieci.
Ten produkt nie zawiera aminokwasów: cysteiny i tauryny, które uznaje się za warunkowo istotne dla noworodków i niemowląt.
Nie zaleca się stosowania tego leku u noworodków przedwczesnych i urodzonych w terminie oraz u dzieci poniżej 2. roku życia.
Strona 42 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Szybkość wlewu należy dostosować do dawkowania, właściwości roztworu wprowadzanego, całkowitej objętości do podania w ciągu 24 godzin oraz czasu trwania wlewu.
Czas wlewu powinien przekraczać 8 godzin. Zwykle przepływ zwiększa się stopniowo w pierwszej godzinie, nie przekraczając 2,5 ml na kilogram masy ciała na godzinę, a maksymalna dawka wynosi 40 ml na kilogram masy ciała na dobę.
Sposób podania
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania.
Droga podania
Wybór żyły centralnej lub obwodowej zależy od końcowej osmolarności mieszaniny. Ogólnie przyjętym limitem dla wlewu obwodowego jest około 800 mOsm/l, jednak wartość ta znacznie różni się w zależności od wieku, ogólnego stanu pacjenta oraz cech żył obwodowych.

3. SPECJALNE OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

OSTRZEŻENIA
W przypadku preparatów CLINIMIX zgłaszano reakcje nadwrażliwości na infuzję, w tym:
hipotensję, nadciśnienie, cyanozę obwodową, tachykardię, duszność, wymioty, nudności, odczyny anafilaktyczne, wysypkę, świąd, zaczerwienienie, nadmierne pocenie, gorączkę i dreszcze.
Zgłoszono przypadki anafilaksji również w związku z innymi produktami do żywienia dożylnej.
Przed rozpoczęciem infuzji dożylnej należy przeprowadzić dokładne monitorowanie kliniczne. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów lub objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać infuzję.
Roztwory zawierające glukozę należy stosować z ostrożnością, a nawet unikać, u pacjentów znanie uczulonych na kukurydzę lub jej pochodne.
Zgłoszono przypadki powstawania osadów w naczyniach płucnych u pacjentów otrzymujących żywienie dożylne. W niektórych przypadkach skutki były śmiertelne. Nadmierne dodawanie wapnia i fosforanu zwiększa ryzyko powstawania osadów fosforanu wapnia. Osady zgłaszano również w roztworach bez soli fosforanowej. Zgłoszono przypadki powstawania osadów poza filtrem w linii infuzyjnej oraz podejrzenie powstawania osadów in vivo. W przypadku wystąpienia objawów niedodmy płucnej należy przerwać infuzję i rozpocząć ocenę medyczną. Oprócz kontroli roztworu należy okresowo sprawdzać zestaw infuzyjny i kaniulę pod kątem obecności osadów.
U pacjentów w wieku powyżej 28 dni (w tym dorosłych) ceftryksazonu nie należy podawać jednocześnie z roztworami dożyciowymi zawierającymi wapń, w tym CLINIMIX N12G20E, za pomocą tej samej linii infuzyjnej (np. przez rozgałęzienie Y).
W przypadku stosowania tej samej linii infuzyjnej do podania sekwencyjnego należy dokładnie przemyć linię roztworem zgodnym przed i po infuzji.
Zakażenie i sepsa mogą wystąpić w wyniku stosowania cewników dożylnych do podawania preparatów dożylnych, niewłaściwej pielęgnacji cewników lub zanieczyszczonych roztworów.
Immunosupresja i inne czynniki, takie jak hiperglikemia, niedożywienie i/lub współistniejące choroby, mogą zwiększać ryzyko powikłań infekcyjnych.
Dokładne monitorowanie kliniczne i laboratoryjne pod kątem gorączki/dreszczy, leukocytozy, powikłań technicznych związanych z urządzeniem do dostępu oraz hiperglikemii może pomóc w wczesnym rozpoznaniu infekcji.
Strona 43 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Ryzyko powikłań septycznych można zmniejszyć, zwracając większą uwagę na stosowanie technik jałowych podczas zakładania i pielęgnacji cewnika, jak również podczas przygotowywania mieszanki odżywczej.
Wprowadzenie żywienia u pacjentów ciężko niedożywionych może wywołać zespół refeedingu, charakteryzujący się przemieszczeniem potasu, fosforu i magnezu do wnętrza komórek w momencie wejścia pacjenta w fazę anaboliczną. Może również dojść do niedoboru tiaminy i zatrzymania płynów. Uważne monitorowanie oraz powolne zwiększanie przyjmowania składników odżywczych, a także unikanie nadmiernego żywienia mogą zapobiegać tym powikłaniom.
Hipertoniczne roztwory podawane do żył obwodowych mogą powodować podrażnienie żył. Wybór między podaniem do żyły obwodowej a centralnej zależy od końcowej osmolarności mieszaniny do infuzji.
Ogólnie przyjęty limit osmolarności dla podania do żyły obwodowej wynosi 800 mOsm/l, ale może się znacznie różnić w zależności od wieku, stanu ogólnego pacjenta i cech żył obwodowych.
Nie należy łączyć worków szeregowo, aby uniknąć embolii gazowej spowodowanej ewentualnym powietrzem pozostałym w worku pierwotnym.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
Przed rozpoczęciem infuzji należy skorygować ciężkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężkie stany przeciążenia płynami oraz ciężkie zaburzenia metaboliczne.
Powikłania metaboliczne mogą wystąpić, jeśli przyjmowanie składników odżywczych nie jest dostosowane do potrzeb pacjenta lub jeśli wartość metaboliczna składnika diety nie jest odpowiednio oceniona. Niepożądane efekty metaboliczne mogą wynikać z podania zbyt małej lub zbyt dużej ilości składników odżywczych lub z nieodpowiedniej kompozycji mieszanki dla danego pacjenta.
W celu właściwego monitorowania podczas podawania konieczne są częste oceny kliniczne i badania laboratoryjne. Obejmować one powinny elektrolity oraz badania czynności wątroby i nerek.
Potrzeby pacjentów w zakresie elektrolitów poddawanych terapii roztworami należy dokładnie ustalić i monitorować, szczególnie w przypadku roztworów pozbawionych elektrolitów.
Nietolerancja glukozy jest powszechnym powikłaniem metabolicznym u ciężko wyczerpanych pacjentów. Po podaniu produktów może dojść do hiperglikemii, glikozurii i zespołu hiperosmolarnego. Poziom glukozy we krwi i w moczu należy regularnie monitorować, a u pacjentów z cukrzycą – w razie potrzeby dostosować dawkę insuliny.
Należy stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie w przypadku hiperkaliemii, ze względu na ryzyko rozwoju lub nasilenia się zakwasicy metabolicznej i hiperazotemii, jeśli nie stosuje się pozanerczyczej eliminacji toksyn. U tych pacjentów należy dokładnie monitorować stan płynów i równowagę elektrolitową. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy preferować odpowiednio skomponowane roztwory aminokwasowe.
Należy stosować z ostrożnością CLINIMIX u pacjentów z niewydolnością nadnerczy.
Należy unikać przeciążenia krążenia, szczególnie u pacjentów z obrzękiem płucnym, niewydolnością i/lub dekompenzacją serca. Stan płynów należy dokładnie monitorować.
U pacjentów z istniejącą chorobą wątroby lub niewydolnością wątroby należy oprócz rutynowych badań czynności wątroby monitorować również objawy hiperamonemii.
Wiadomo, że u niektórych pacjentów poddawanych żywieniu dożylnemu mogą rozwijać się zaburzenia hepatobiliarne, w tym cholestaza, stłuszczenie wątroby, włóknienie i marskość wątroby, które mogą prowadzić do niewydolności wątroby, jak również zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamica żółciowa. Uważa się, że etiologia tych zaburzeń jest wieloczynnikowa i może się różnić między pacjentami.
Pacjentów, u których występują nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych lub inne objawy zaburzeń hepatobiliaryjnych, należy natychmiast skierować do lekarza specjalisty zajmującego się zaburzeniami czynności wątroby, który może zidentyfikować czynniki wyzwalające i sprzyjające oraz wskazać odpowiednie działania terapeutyczne i zapobiegawcze.
Zwiększenie stężenia amoniaku we krwi i hiperamonemia mogą wystąpić u pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasowe. U niektórych pacjentów może to wskazywać na wrodzony defekt metabolizmu aminokwasów (patrz punkt 4.3 SmPC) lub niewydolność wątroby.
Stężenie amoniaku we krwi należy często oznaczać u noworodków i dzieci, aby wykryć hiperamonemię, która może wskazywać na wrodzony defekt metabolizmu aminokwasów.
Hiperamonemia, w zależności od nasilenia i przyczyny, może wymagać natychmiastowego działania.
Zbyt szybka infuzja aminokwasów może powodować nudności, wymioty i dreszcze. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać infuzję.
Ogólnie dawkę należy dobierać z ostrożnością u pacjentów starszych, biorąc pod uwagę częstsze występowanie obniżonej czynności wątroby, nerek lub serca oraz obecność współistniejących chorób lub innych terapii lekowych.

Populacja pediatryczna

• Nie przeprowadzono badań u populacji pediatrycznej.
• Zobacz powyżej informacje dotyczące monitorowania hiperamonemii u pacjentów pediatrycznych.

Narażenie roztworów do żywienia dożylnej na światło, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania nadtlenków i innych produktów degradacji. Gdy Clinimix jest stosowany u dzieci w wieku poniżej 2 lat, należy chronić go przed światłem otoczenia aż do zakończenia podawania.

4. PRAKTYCZNE INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZYGOTOWANIA I OBSŁUGI

Uwaga: Podawać produkt wyłącznie po złamaniu błony oddzielającej i wymieszaniu zawartości obu komór.

1. 2. 3.

Odepchnąć od góry, aby Odepchnąć przednią część Położyć worka CLINIMIX
otworzyć zewnętrzną folię. folii zewnętrznej, aby na powierzchni płaskiej,
u exposing worek CLINIMIX. czystej, z uchwytem
Wyrzucić zewnętrzną folię skierowanym w swoją stronę.
i pochłaniacz tlenu.
Strona 45 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

4. 5. 6.

Podnieść obszar z zawieszeniem, aby usunąć roztwór z górnej części worka.
Przetoczyć worek, odwracając go około 3 razy.
Odłączyć, za pomocą ruchu obrotowego, osłonę od miejsca podania.
Dokładnie zawiązać worek, aż membrana rozdzielająca
zostanie całkowicie otwarta (około połowy).
Podłączyć szczelnie złączkę zakończoną kolcem (spike).
Używać tylko, jeśli roztwór jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółty i jeśli worek nie jest uszkodzony.
CLINIMIX należy przechowywać w temperaturze pokojowej przed użyciem.
Aktywację CLINIMIX można przeprowadzić w zewnętrznej osłonie lub po jej usunięciu.
Tylko do jednorazowego użytku.
Nie należy przechowywać nieużywanych pozostałości; po użyciu wyrzucić wszystkie urządzenia.
Nie należy ponownie podłączać worków częściowo wykorzystanych.
Nie stosować w połączeniach szeregowych.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia należy chronić przed ekspozycją na światło aż do
ukończenia podania. Ekspozycja CLINIMIX na światło otoczenia, szczególnie po dodaniu oligoelementów i/lub witamin,
prowadzi do powstawania nadtlenków i innych produktów degradacji, których ilość można zmniejszyć dzięki ochronie przed światłem.
Suplementacja
Lipidy, witaminy i oligoelementy powinny być podawane pacjentom poddawanym długotrwałej terapii żywieniowej dożylniej.
W przypadku konieczności suplementacji należy sprawdzić ich wzajemne zgodności i ocenić stabilność mieszanin.
Suplementację można przeprowadzić po rozerwaniu membrany rozdzielającej (po zmieszaniu dwóch roztworów) dla wszystkich innych dodatkowych składników. CLINIMIX może być uzupełniony o:

• Emulsje lipidowe (np. ClinOleic) w ilości od 50 do 250 ml na litr CLINIMIX

Strona 46 z 96
Clinimix FI kwiecień 2021

• Elektrolity: na litr CLINIMIX

• Oligoelementy: na litr CLINIMIX

• Witaminy: na litr CLINIMIX

Dane dotyczące stabilności po zmieszaniu CLINIMIX z innymi dostępnymi komercyjnie emulsjami lipidowymi oraz innymi dodatkami lub składnikami odżywczymi są dostępne na żądanie.
Jeśli zaobserwuje się lekką opalescencję, należy dokładnie wymieszać mieszaninę, delikatnie wstrząsając, aby uzyskać jednorodną emulsję przed infuzją.
Dodawanie dodatków należy przeprowadzać w warunkach bezpiecznych.
Dodatki należy wprowadzać za pomocą strzykawki lub zestawu do transferu.

• Dodawanie za pomocą strzykawki lub zestawu do transferu z igłą
• Przygotować miejsce wstrzyknięcia (pojedyncze miejsce dostępu, patrz rysunek 1 w ulotce).
• Przekłuć membranę i wstrzyknąć.
• Wymieszać roztwór i dodatki.
• Dodawanie za pomocą zestawu do transferu z końcówką
• Zapoznać się z „Instrukcją obsługi” zestawu do transferu do lipidów, który jest używany.
• Podłączyć końcówkę do miejsca dostępu do lipidów (dłuższe miejsce dostępu). Strona 47 z 96

Clinimix FI Kwiecień 2021
Niezgodności
Niektóre suplementy mogą być niezgodne – należy zapoznać się z informacjami producenta w celu uzyskania szczegółów.
Jeśli konieczne są dodatki, należy sprawdzić zgodność i stabilność końcowych mieszanin.
Roztworu nie należy podawać przed, jednocześnie ani po przetaczaniu krwi za pomocą tego samego zestawu do infuzji ze względu na możliwość wystąpienia pseudoaglutynacji.
CLINIMIX N12G20E zawiera jony wapnia, które zwiększają ryzyko powstawania osadów z krzepnącymi składnikami krwi lub krwią leczoną cytrynianem jako środkiem przeciwkrzepnączym/zachowującym.
Tak jak w przypadku innych mieszanek do żywienia pozajelitowego, należy uwzględnić stosunki wapnia do fosforanów. Nadmierne dodanie wapnia i fosforanów, szczególnie w formie soli mineralnych, może prowadzić do powstawania osadów fosforanu wapnia.
Tak jak w przypadku innych roztworów do infuzji zawierających wapń, jednoczesne leczenie ceftryaxonem i CLINIMIX N12G20E jest przeciwwskazane u noworodków (≤28 dni życia), również w przypadku infuzji za pomocą oddzielnych linii (istnieje ryzyko śmiertelnego wytrącania się soli wapniowej ceftryaxonu w krwiobiegu noworodka).
U pacjentów starszych niż 28 dni życia (w tym dorosłych) ceftryaxonu nie należy podawać jednocześnie dożylnie z roztworami zawierającymi wapń, w tym z CLINIMIX N12G20E, za pomocą tej samej linii infuzyjnej (patrz punkt „Ostrzeżenia”).
Jeśli ta sama linia infuzyjna jest używana do kolejnych podań, należy ją dokładnie przepłukać płynem zgodnym pomiędzy infuzjami.

5. TERMIN WAŻNOŚCI

2 lata, jeśli przechowywany w opakowaniu zewnętrznym.
Zaleca się stosowanie produktu natychmiast po otwarciu niepermanentnej błony oddzielającej dwa komory.
Jednak po odtworzeniu (niepermanentna wewnętrzna błona oddzielająca otwarta) udowodniono, że odtworzona emulsja jest stabilna w temperaturze od 2°C do 8°C przez maksymalnie 7 dni, a następnie przez maksymalnie 48 godziny w temperaturze nie przekraczającej 25°C.
Po dokonaniu dodatkowych zmian, z punktu widzenia mikrobiologicznego, mieszaninę należy użyć natychmiast. Jeśli nie zostanie użyta natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem leżą w gestii użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że mieszanie przeprowadzono w kontrolowanym środowisku i w warunkach sterylności objętych walidacją. W przypadku, gdy w wyjątkowych sytuacjach wymagane są dłuższe okresy przechowywania, można skontaktować się z producentem, ponieważ dostępne są informacje dotyczące stabilności chemicznej i fizycznej podczas użytkowania przez 7 dni w temperaturze od 2 do 8°C, a następnie przez 48 godziny w temperaturze poniżej 25°C dla produktów wymienionych w poprzednim akapicie.
Ulotka: Informacja dla pacjenta

CLINIMIX N14G30, roztwór do wlewu

Uważnie przeczytaj ten ulotkę przed podaniem Ci tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może okazać się konieczne zapoznanie się z nią ponownie.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te niewymienione w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany Strona 48 z 96

Clinimix FI Kwiecień 2021

2. Co należy wiedzieć przed podaniem CLINIMIX
3. Jak stosuje się CLINIMIX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać CLINIMIX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany

CLINIMIX to roztwór do infuzji. Jest on w postaci worka o dwóch komorach. Jedna komora zawiera roztwór aminokwasów, a druga roztwór glukozy. Komory są oddzielone przez niestałą membranę. Tuż przed podaniem zawartość obu komór miesza się poprzez zwiniecie górnej części worka w celu aktywowania membran.
CLINIMIX jest podawany w celu dostarczenia pokarmu osobom dorosłym i dzieciom za pośrednictwem rurki dożylniej, gdy nie jest możliwy standardowy sposób odżywiania drogą doustną.
CLINIMIX należy podawać wyłącznie pod nadzorem lekarza.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem CLINIMIX

CLINIMIX nie powinien być podawany, jeśli:

• jest alergiczny na którykolwiek ze składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• stosowanie niektórych aminokwasów powoduje problemy w Twoim organizmie,
• ma zbyt wysoki poziom cukru we krwi (ciężka hiperwentylacja),
• krew jest zbyt zakwaszona (kwasica metaboliczna spowodowana nadmiarem mleczanu).

We wszystkich przypadkach lekarz zadecyduje, czy powinieneś otrzymać ten lek, biorąc pod uwagę takie czynniki jak wiek, masa ciała i stan kliniczny, a także wyniki przeprowadzonych badań.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed podaniem CLINIMIX porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką.

Jeśli pojawią się objawy reakcji alergicznej, takie jak gorączka, dreszcze, wysypka skórna, trudności z oddychaniem, nadmierna potliwość, nudności lub ból głowy, powiadom natychmiast lekarza lub pielęgniarkę: wlew należy niezwłocznie przerwać. Lekarz będzie monitorował stan Twojego zdrowia podczas podawania tego leku i może zmienić dawkę lub dodać inne składniki odżywcze, takie jak tłuszcze, witaminy, elektrolity i mikroelementy, jeśli uzna to za wskazane.

Niektóre leki i pewne choroby mogą zwiększać ryzyko zakażenia lub sepsy (obecność bakterii we krwi). Ryzyko zakażenia lub sepsy jest szczególnie wysokie, gdy wprowadza się dożylnie cewnik (kateter dożylny). Lekarz dokładnie sprawdzi stan Twojego organizmu pod kątem ewentualnych objawów zakażenia. Ryzyko zakażenia można zmniejszyć, stosując „technikę bezgermową” podczas zakładania i pielęgnacji cewnika oraz przygotowywania mieszaniny odżywczej.

Jeśli jesteś ciężko niedożywiony i wymagasz żywienia dożylnej, zaleca się ostrożne i powolne rozpoczęcie żywienia dożylnej.

Lekarz będzie monitorował stan Twojego zdrowia na początku wlewu, szczególnie jeśli masz problemy wątrobowe, nerkowe, nadnerczowe, sercowe lub krążeniowe. Lekarz musi również być poinformowany o wszelkich poważnych zaburzeniach metabolizmu, które wpływają na sposób, w jaki organizm przetwarza cukry, tłuszcze, białka lub sole (zaburzenia metaboliczne). Wlew należy przerwać, jeśli pojawią się niepokojące objawy, w tym podrażnienie żyły.

W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa leczenia lekarz będzie wykonywał badania kliniczne i laboratoryjne podczas podawania tego leku. Jeśli otrzymujesz ten lek przez kilka tygodni, Twoja krew będzie regularnie badana. W szczególności, w przypadku nietolerancji glukozy, poziom glukozy we krwi i w moczu należy regularnie kontrolować, a jeśli jesteś chory na cukrzycę, dawkę insuliny może być konieczne dostosować.

W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podania) należy chronić przed światłem aż do zakończenia podania. Narażenie CLINIMIX na światło otoczenia, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania nadtlenków i innych produktów rozpadu, których ilość można zmniejszyć dzięki ochronie przed światłem.

Inne leki i CLINIMIX

Powiadom lekarza, jeśli aktualnie przyjmujesz lub stosujesz, ostatnio przyjmowałeś lub stosowałeś, lub możesz w przyszłości przyjmować lub stosować inne leki.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz zajście w ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed podaniem tego leku.

3. Jak stosować CLINIMIX

Przed podaniem produktu należy przerwać niestałą membranę między dwoma komorami i wymieszać zawartość obu komór.
CLINIMIX może być podawany dorosłym i dzieciom.
Jest to roztwór do wlewania dożylnego, który podaje się za pomocą rurki do żyły ręki lub dużej żyły w klatce piersiowej.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podawania (patrz punkt 2).
Dawka – dorośli i dzieci
Lekarz ustali, ile ma być podane i przez jaki czas. Będzie to zależeć od wieku, masy ciała i wzrostu, stanu klinicznego, dobowej objętości płynu oraz zapotrzebowania energetycznego i azotowego.
Stosuj CLINIMIX zawsze zgodnie z instrukcjami lekarza. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
Leczenie może być kontynuowane przez cały wymagany czas, w zależności od stanu klinicznego.
Wlewanie jednej worki trwa zazwyczaj od 8 do 24 godzin.
Jeśli podano zbyt dużą dawkę CLINIMIX
Jeśli dawka jest zbyt wysoka lub wlewanie odbywa się zbyt szybko, może dojść do zwiększenia objętości krwi krążącej lub do nadmiernego zakwaszenia krwi. Może również wzrosnąć stężenie glukozy we krwi i w moczu. Podanie zbyt dużej objętości może powodować nudności, wymioty, dreszcze oraz zaburzenia elektrolitowe; w takich przypadkach wlewanie należy natychmiast przerwać.
Strona 50 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
W niektórych ciężkich przypadkach lekarz może tymczasowo poddać Cię dializie nernej w celu wspomagania nerek w usuwaniu nadmiaru produktu.
Aby zapobiec takim zdarzeniom, lekarz będzie regularnie monitorował Twój stan i wykonywał badania krwi.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego produktu skonsultuj się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Podobnie jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Jeśli odczuwa zmiany w samopoczuciu podczas lub po leczeniu, niezwłocznie powiadom o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Badania, które lekarz będzie wykonywać podczas podawania leku, mają na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.
W przypadku pojawienia się jakichkolwiek nieprawidłowych objawów lub objawów reakcji alergicznej, takich jak nadmiernie niskie lub wysokie ciśnienie krwi, pojawienie się niebieskiego lub czerwonego zabarwienia skóry, zbyt wysoka częstość skurczów serca, trudności w oddychaniu, nudności, wymioty, wysypka, podwyższenie temperatury ciała, nadmierne pocenie się, dreszcze i drżenia, infuzję należy natychmiast przerwać.
Obserwowano również inne działania niepożądane, które występują z różną częstotliwością:

• Anafilaksję (poważną, szybko postępującą reakcję alergiczną, która może prowadzić do śmierci).
• Wysokie stężenie glukozy, amoniaku i związków zawierających azot we krwi.
• Uszkodzenie funkcji wątroby, nieprawidłowe wyniki badań krwi dotyczące czynności wątroby.
• Zapalenie pęcherza żółciowego, obecność kamieni żółciowych w pęcherzu żółciowym.
• Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie żyły, ból, drażnienie, ciepło, obrzęk.
• Obecność glukozy w moczu.
• Śpiączkę cukrzycową.
• Tworzenie się drobnych cząstek zamykających naczynia płucne.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Pani/Pana jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulocie, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać CLINIMIX

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Gdy stosowany u dzieci poniżej 2. roku życia, roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed światłem aż do zakończenia podawania (patrz punkt 2).
Nie podawać tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu i na zewnętrznej tece (MM/RRRR). Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie zamrażać.
Przechowuj pojemnik w opakowaniu zewnętrznym.
Strona 51 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do zwykłych odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty o sposób utylizacji leków, których już nie używasz. Pomogą Ci w ten sposób chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Skład CLINIMIX
Substancje czynne w każdym worku roztworu odtworzonego to:

Pozostałe składniki to:

• kwas octowy, kwas solny (do regulacji pH roztworu),
• woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.

Opis wyglądu CLINIMIX i zawartości opakowania
CLINIMIX to roztwór do infuzji, zawarty w worku dwukomorowym, który jest workiem z wielowarstwowej plastiku. Materiał wewnętrznej warstwy (warstwy kontaktowej) worka to polimery (mieszanka kopolimerów poliolefinowych), zgodne z dozwolonymi składnikami i dodatkami. Pozostałe warstwy wykonane są z EVA (poli(etylen-winyl acetat)) i kopoliestru.
Przed odtworzeniem roztwory aminokwasów i glukozy są klarowne i bezbarwne lub lekko żółtawe. Po odtworzeniu roztwór nadal jest klarowny i bezbarwny lub lekko żółtawy.
Aby zapobiec kontaktowi z tlenem z powietrza, worek jest pakowany w zewnętrzną osłonę z barierą przeciwutlenową, zawierającą torebkę pochłaniającą tlen.
Opakowania
Worek 1000 ml: opakowanie z 8 workami
1000 ml: 1 worek
Worek 1500 ml: opakowanie z 6 workami
1500 ml: 1 worek
Worek 2000 ml: opakowanie z 4 workami
2000 ml: 1 worek
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone na rynek.
Strona 52 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Aby uzyskać dodatkowe informacje na temat CLINIMIX, należy skontaktować się z właścicielem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
BAXTER S.p.A.
Via del Serafico 89
00142 Rzym
Producenci
Baxter S.A., Boulevard René Branquart, 80, 7860 Lessines, Belgia
Lek ten jest zatwierdzony w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami handlowymi:
CLINIMIX N14G30, roztwór do infuzji
Niniejszy ulotka została ostatnio zaktualizowana w miesiącu: Kwiecień_2021

---

Strona 53 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

1. SKŁAD ILOŚCIOWY

Po zmieszaniu zawartości dwóch kompartmentów skład mieszaniny dwuskładnikowej, we wszystkich dostępnych rozmiarach worka, jest następujący:

2. DAWKA I SPOSÓB PODANIA

Podawać produkt wyłącznie po zerwaniu niepermanentnej błony między dwoma komorami i wymieszaniu zawartości obu komór.
Dawka i prędkość wlewu
Dawkę należy dostosować indywidualnie do potrzeb żywieniowych/potrzeb płynów pacjenta, zużycia energii, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolizowania składników Clinimix, a także do ilości energii lub białka dodatkowo podawanych drogą doustną/enteralną. Ponadto dzienne zapotrzebowanie na płyn, azot i energię stale zmniejsza się z wiekiem.
U dorosłych zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (ok. 1 g aminokwasów/kg/doba) do 0,32 g azotu/kg/doba (ok. 2 g aminokwasów/kg/doba).
U dzieci zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (ok. 1,0 g aminokwasów/kg/doba) do 0,40 g azotu/kg/doba (ok. 2,5 g aminokwasów/kg/doba).
U dorosłych i u pacjentów w wieku od 12 do 18 lat zapotrzebowanie energetyczne waha się od 25 kcal/kg/doba do 40 kcal/kg/doba, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu. Pacjenci w wieku poniżej 12 lat mogą mieć wyższe zapotrzebowanie. Zapotrzebowanie energetyczne waha się od 25 kcal/kg/doba do 40 kcal/kg/doba, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu.
Mogą występować sytuacje kliniczne, w których pacjenci wymagają ilości składników odżywczych różniących się od składu Clinimix. W takiej sytuacji każda korekta objętości (dawki) musi uwzględniać wpływ, jaki będzie miała na dawkowanie wszystkich innych składników odżywczych zawartych w Clinimix. Prędkość i objętość wlewu muszą być określone przez lekarza konsultanta doświadczonych w terapii płynami dożylnymi u dzieci.
Ten produkt nie zawiera aminokwasów cysteiny i tauryny, które są uznawane za warunkowo istotne dla noworodków i niemowląt.
Lek ten nie jest zalecany dla noworodków przedwczesnych i urodzonych w terminie oraz dla dzieci poniżej 2. roku życia.
Prędkość wlewu należy dostosować w zależności od dawki, charakterystyki roztworu wlewanego, całkowitej objętości do wlewu w ciągu 24 godzin oraz czasu trwania wlewu.
Strona 54 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Czas wlewu musi przekraczać 8 godzin. Zwykle prędkość przepływu zwiększa się stopniowo w pierwszej godzinie, nie przekraczając 1,7 ml na kilogram masy ciała na godzinę, a maksymalna dawka wynosi 40 ml na kilogram masy ciała na dobę.
Sposób podania
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania.
Droga podania
Wybór żyły centralnej lub obwodowej zależy od osmolarności końcowej mieszaniny. Ogólnie przyjętym limitem dla wlewu obwodowego jest ok. 800 mOsm/l, jednak wartość ta znacznie różni się w zależności od wieku, ogólnego stanu pacjenta oraz cech żył obwodowych.

3. SPECJALNE OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

OSTRZEŻENIA
W przypadku formuł CLINIMIX zgłaszano reakcje nadwrażliwości na wlewanie, w tym:
hipotensję, nadciśnienie, cyanozę obwodową, tachykardię, duszność, wymioty, nudności, pokrzywkę, wysypkę,
świąd, rumień, nadmierne pocenie się, gorączkę i dreszcze.
Zgłaszano przypadki anafilaksji również w związku z innymi produktami do żywienia pozajelitowego.
Przed rozpoczęciem wlewu dożylnego należy przeprowadzić dokładne monitorowanie stanu klinicznego. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów lub objawów nietypowych, np. objawów nadwrażliwości lub reakcji na wlewanie, należy natychmiast przerwać wlewanie.
Roztwory zawierające glukozę należy stosować z ostrożnością, a nawet unikać ich stosowania u pacjentów znanie uczulonych na kukurydzę lub jej pochodne.
Zgłoszono przypadki powstawania osadów naczyniowych w płucach u pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe. W niektórych przypadkach skutki były śmiertelne. Nadmierne dodawanie wapnia i fosforanu zwiększa ryzyko powstawania osadów fosforanu wapnia. Zgłoszono również powstawanie osadów w roztworze nawet bez dodania soli fosforanowej. Zgłoszono przypadki osadów w miejscach oddalonych od filtru w linii wlewania oraz podejrzenia powstawania osadów in vivo. W przypadku wystąpienia objawów niedokrwienia płuc należy natychmiast przerwać wlewanie i rozpocząć ocenę medyczną. Oprócz kontroli roztworu należy okresowo sprawdzać zestaw do wlewania i kaniulę pod kątem obecności osadów.
Infekcje i sepsa mogą wystąpić w wyniku stosowania cewników dożylnych do podawania formuł pozajelitowych, niewłaściwej pielęgnacji cewników lub zanieczyszczonych roztworów.
Immunosupresja oraz inne czynniki, takie jak hiperglikemia, niedożywienie i/lub podstawowa choroba, mogą predysponować pacjentów do powikłań infekcyjnych.
Dokładne monitorowanie kliniczne i laboratoryjne pod kątem gorączki/dreszczy, leukocytozy, powikłań technicznych związanych z urządzeniem do dostępu oraz hiperglikemii może pomóc w wczesnym wykryciu infekcji.
Ryzyko powikłań septycznych można zmniejszyć poprzez zwiększenie uwagi przy stosowaniu technik jałowych podczas zakładania i pielęgnacji cewnika, jak również przy przygotowywaniu mieszanki odżywczej.
Strona 55 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Wprowadzenie odżywiania u pacjentów ciężko niedożywionych może wywołać zespół refeeding (zespół ponownego odżywiania), charakteryzujący się przemieszczeniem potasu, fosforu i magnezu do wnętrza komórek w momencie wejścia pacjenta w fazę anaboliczną. Może również dojść do niedoboru tiaminy i zatrzymania płynu. Uważne monitorowanie oraz powolne zwiększanie przyjmowania składników odżywczych, a także unikanie nadmiernego odżywiania, mogą zapobiegać tym powikłaniom.
Hipertoniczne roztwory, jeśli są wlewane do żył obwodowych, mogą powodować podrażnienie żył. Wybór między podaniem do żyły obwodowej a centralnej zależy od końcowej osmolarności mieszanki do wlewu.
Ogólnie przyjęty limit osmolarności dla podania do żyły obwodowej wynosi 800 mOsm/l, ale może znacznie się różnić w zależności od wieku, ogólnego stanu pacjenta oraz cech żył obwodowych.
Nie łączyć worków szeregowo, aby uniknąć embolii gazowej spowodowanej ewentualnym resztkowym powietrzem w głównym worku.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
Przed rozpoczęciem wlewania należy skorygować ciężkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężkie stany przeciążenia płynami oraz ciężkie zaburzenia metaboliczne.
Mogą wystąpić powikłania metaboliczne, jeśli przyjmowanie składników odżywczych nie jest dostosowane do potrzeb pacjenta lub jeśli wartość metaboliczna składnika diety nie jest dokładnie oceniona. Niepożądane skutki metaboliczne mogą wynikać z podania niewystarczającej lub nadmiernej ilości składników odżywczych lub z nieodpowiedniej kompozycji mieszanki dla potrzeb konkretnego pacjenta.
W celu prawidłowego monitorowania w trakcie podawania konieczne są częste oceny kliniczne i badania laboratoryjne. Powinny one obejmować elektrolity oraz badania czynności wątroby i nerek.
Potrzeby pacjentów w zakresie elektrolitów podczas leczenia roztworami należy dokładnie ustalić i monitorować, szczególnie w przypadku roztworów pozbawionych elektrolitów.
Nietolerancja glukozy jest powszechnym powikłaniem metabolicznym u ciężko wyczerpanych pacjentów. W wyniku wlewu produktów może dojść do hiperglikemii, glikozurii i zespołu hiperozmotycznego. Poziom glukozy we krwi i w moczu należy monitorować rutynowo, a u pacjentów z cukrzycą – dawkę insuliny należy odpowiednio dostosować, jeśli to konieczne.
Stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie w przypadku hiperkaliemii, z uwagi na ryzyko rozwoju lub nasilenia się kwasicy metabolicznej i hiperazotemii, jeśli nie prowadzi się usuwania toksyn poza nerkami. U tych pacjentów należy dokładnie monitorować stan wodny i równowagę elektrolitową. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek należy preferować odpowiednio skomponowane roztwory aminokwasowe.
Stosować z ostrożnością CLINIMIX u pacjentów z niewydolnością nadnerczy.
Unikać przeciążenia krążenia, szczególnie u pacjentów z obrzękiem płucnym, niewydolnością i/lub dekompensacją serca. Stan wodny należy dokładnie kontrolować.
U pacjentów z chorobą wątroby lub niewydolnością wątroby należy oprócz rutynowych badań czynności wątroby kontrolować również objawy hiperamonemii.
Wiadomo, że zaburzenia hepatobiliarne, w tym cholestaza, steatoza wątroby, włóknienie i marskość wątroby, które potencjalnie mogą prowadzić do niewydolności wątroby, a także zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamica żółciowa, mogą występować u niektórych pacjentów poddawanych żywieniu pozajelitowemu. Uważa się, że etiologia tych zaburzeń ma charakter wieloczynnikowy i może się różnić między pacjentami.
Pacjenci, u których występują nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych lub inne objawy zaburzeń hepatobiliaryjnych, powinni być natychmiast skierowani do lekarza specjalisty zajmującego się zaburzeniami czynności wątroby, który może zidentyfikować czynniki wyzwalające i sprzyjające oraz wskazać odpowiednie działania terapeutyczne i profilaktyczne.
Zwiększenie stężenia amoniaku we krwi i hiperamonemia mogą występować u pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasowe. U niektórych pacjentów może to oznaczać wrodzoną wadę metabolizmu aminokwasów (patrz punkt 4.3 SmPC) lub niewydolność wątroby.
Stężenie amoniaku we krwi należy często oznaczać u noworodków i dzieci, aby wykryć hiperamonemię, która może wskazywać na wrodzoną wadę metabolizmu aminokwasów.
Hiperamonemia, w zależności od nasilenia i przyczyny, może wymagać natychmiastowego działania.
Zbyt szybkie wlewanie aminokwasów może powodować nudności, wymioty i dreszcze. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać wlewanie.
Ogólnie należy ostrożnie dobrać dawkę u pacjentów starszych, biorąc pod uwagę częstsze występowanie zmniejszonej czynności wątroby, nerek lub serca oraz obecność współistniejących chorób lub innych terapii lekowych.

Populacja pediatryczna

• Nie przeprowadzono badań klinicznych w populacji pediatrycznej.
• Zobacz powyżej informacje dotyczące monitorowania hiperamonemii u pacjentów pediatrycznych.

Narażenie roztworów do żywienia pozajelitowego do światła, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania peroksydów i innych produktów degradacji. W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia, Clinimix należy chronić przed światłem otoczenia aż do zakończenia podania.
Strona 56 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

4. INFORMACJE PRAKTYCZNE DOTYCZĄCE PRZYGOTOWANIA I OBSŁUGI

Uwaga: Podawać produkt wyłącznie po rozerwaniu membrany oddzielającej i wymieszaniu zawartości obu komór.

1. 2. 3.

Otwórzyć zewnętrzną osłonkę, pociągając od góry.
Odgryźć przednią część osłonki zewnętrznej, aby ujawnić worka CLINIMIX.
Wyrzucić zewnętrzną osłonkę i pochłaniacz tlenu.
Umieścić worek płasko na poziomej i czystej powierzchni, z uchwytem skierowanym w swoją stronę.
Strona 57 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

4. 5. 6.

Podnieść obszar z zawieszeniem, aby usunąć roztwór z górnej części worka.
Przetoczyć worek, mieszając go około 3 razy.
Odłączyć osłonę od miejsca podania obrotowym ruchem.
Dokładnie zawiń worek, aż membrana rozdzielająca nie otworzy się całkowicie (około połowy).
Nie należy stosować, jeśli roztwór nie jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółty, lub jeśli worek jest uszkodzony.
CLINIMIX należy przechowywać w temperaturze pokojowej przed użyciem.
Aktywowanie CLINIMIX może być przeprowadzone w zewnętrznej osłonie lub po jej usunięciu.
Tylko do jednorazowego użycia.
Nie należy zachowywać niewykorzystanych pozostałości; wszystkie urządzenia należy wyrzucić po użyciu.
Nie wolno ponownie podłączać worków częściowo wykorzystanych.
Nie stosować w połączeniach szeregowych.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania. Oddziaływanie światła otoczenia na CLINIMIX, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, powoduje powstawanie nadtlenków i innych produktów rozpadu, które można zmniejszyć poprzez ochronę przed światłem.
Suplementacja
Tłuszcze, witaminy oraz mikroelementy powinny być podawane pacjentom poddawanym długotrwałej terapii żywieniowej dożylnej.
W przypadku konieczności suplementacji należy sprawdzić ich wzajemną zgodność oraz ocenić stabilność mieszanin.
Suplementację można przeprowadzić po rozerwaniu membrany rozdzielającej (po zmieszaniu dwóch roztworów) dla wszystkich innych dodatków. CLINIMIX może być wzbogacony o:

• Emulsje tłuszczowe (np. ClinOleic) w ilości od 50 do 250 ml na litr CLINIMIX

Strona 58 z 96
Clinimix FI kwi 2021

• Elektrolity: na litr CLINIMIX

• Oligoelementy: na litr CLINIMIX

• Witaminy: na litr CLINIMIX

Dane dotyczące stabilności po zmieszaniu CLINIMIX z innymi dostępnymi komercyjnie emulsjami lipidowymi oraz innymi dodatkami lub składnikami odżywczymi są dostępne na żądanie.
W przypadku pojawienia się lekkiego zmętnienia należy dokładnie wymieszać mieszaninę, delikatnie potrząsając, aby uzyskać jednorodną emulsję przed przystąpieniem do infuzji.
Wszelkie dodatki należy wprowadzać w warunkach bezseptycznych.
Dodatki należy wprowadzać za pomocą strzykawki lub zestawu do przetaczania.

• Dodawanie za pomocą strzykawki lub zestawu do przetaczania z igłą
• Przygotować miejsce wstrzykiwania (jednopunktowy dostęp, patrz rysunek 1 w ulotce).
• Przebić membranę i wstrzyknąć.
• Wymieszać roztwór z dodatkami.
• Dodawanie za pomocą zestawu do przetaczania z końcówką
• Zapoznać się z „Instrukcją obsługi” zestawu do przetaczania do lipidów, który jest używany.
• Podłączyć końcówkę do miejsca dostępu do lipidów (dłuższy punkt dostępu).

Niezgodności
Strona 59 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Niektóre składniki mogą być niezgodne – należy sprawdzić informacje u producenta, aby uzyskać więcej szczegółów.
Jeśli konieczne jest dodanie składników, należy sprawdzić zgodność i stabilność ostatecznych mieszanin.
Roztworu nie należy podawać przed, jednocześnie ani po przetaczaniu krwi za pomocą tego samego zestawu do infuzji z powodu ryzyka pseudoaglutynacji.

5. TERMIN WAŻNOŚCI

2 lata, jeśli przechowywany w opakowaniu zewnętrznym.
Zaleca się stosowanie produktu natychmiast po otwarciu błony rozdzielającej nieprzepuszczalnej między dwoma komorami.
Jednak po odtworzeniu (wewnętrzna błona rozdzielająca nieprzepuszczalna jest otwarta) udowodniono, że odtworzona emulsja jest stabilna w temperaturze od 2°C do 8°C przez maksymalnie 7 dni, a następnie przez maksymalnie 48 godziny w temperaturze nie przekraczającej 25°C.
Po dokonaniu dodatkowych zmieszaniań, z punktu widzenia mikrobiologicznego, mieszanina powinna być stosowana natychmiast. Jeśli nie zostanie użyta natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem leżą w gestii użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że mieszanie przeprowadzone zostało w kontrolowanym środowisku i w warunkach potwierdzonych aseptycznych. W wyjątkowych przypadkach, gdy wymagane są dłuższe okresy przechowywania, można skontaktować się z producentem, ponieważ dostępne są informacje dotyczące stabilności chemicznej i fizycznej w trakcie użytkowania przez 7 dni w temperaturze od 2 do 8°C, a następnie przez 48 godziny w temperaturze poniżej 25°C dla produktów wymienionych w poprzednim akapicie.
Ulotka: Informacje dla pacjenta

CLINIMIX N14G30E, roztwór do wlewania

Uważnie przeczytaj ten ulotkę zanim podano Ci ten lek, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotek. Może się okazać, że będziesz musiał go ponownie przeczytać.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym także nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany
2. Co należy wiedzieć przed podaniem CLINIMIX
3. Jak stosuje się CLINIMIX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać CLINIMIX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany

CLINIMIX to roztwór do infuzji. Jest on opakowany w worku o dwóch komorach. Jedna komora zawiera roztwór aminokwasów z elektrolitami, a druga roztwór glukozy z chlorkiem wapnia. Komory są oddzielone niepermanentną membraną. Tuż przed podaniem zawartość obu komór jest mieszana poprzez obrócenie górnego końca worka w celu aktywowania membran.
CLINIMIX jest podawany w celu dostarczenia odżywienia dorosłym i dzieciom za pośrednictwem rurki dożylniej, gdy nie jest możliwa normalna dieta doustna.
CLINIMIX należy podawać wyłącznie pod nadzorem lekarza.

2. Co powinien pan/pani wiedzieć przed podaniem CLINIMIX

CLINIMIX nie powinien być podawany, jeśli:

• jest pan/pani uczulony na którykolwiek ze składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• organizm ma problemy z metabolizmem niektórych aminokwasów.
• ma pan/pani zbyt wysoki poziom cukru we krwi (ciężka hiperglikemia).
• krew jest zbyt zakwaszona (kwasica metaboliczna spowodowana nadmiarem laktażu).
• poziomy sodu, potasu, magnezu, wapnia i/lub fosforu we krwi są zbyt wysokie (hipernatremia, hiperkaliemia, hiper-magnezemia, hiperkalcemia i/lub hiperfosfatemia).
• u dzieci poniżej 28. dnia życia ceftriakson nie powinien być współpodawany z roztworami do wlewu dożylnego zawierającymi wapń ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

We wszystkich przypadkach lekarz zadecyduje, czy pan/pani powinien/powinna otrzymać ten lek, biorąc pod uwagę takie czynniki jak wiek, masa ciała i stan kliniczny, a także wyniki przeprowadzonych badań.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed podaniem CLINIMIX należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką.

W przypadku pojawienia się jakichkolwiek objawów reakcji alergicznej, takich jak gorączka, dreszcze, wysypka skórna, trudności w oddychaniu, nadmierne pocenie się, nudności lub ból głowy, należy niezwłocznie powiadomić lekarza lub pielęgniarkę: wlewanie należy natychmiast przerwać. Lekarz będzie monitorować stan podczas podawania tego leku i może zmienić dawkę lub dodać inne składniki odżywcze, takie jak lipidy, witaminy, elektrolity i mikroelementy, jeśli uzna to za stosowne.

Niektóre leki i pewne choroby mogą zwiększać ryzyko infekcji lub sepsy (obecność bakterii we krwi). Ryzyko infekcji lub sepsy jest szczególnie wysokie, gdy wprowadza się dożylnie kaniulę (catheter dożylny) do żyły. Lekarz dokładnie zbada pacjenta w celu wykrycia ewentualnych oznak infekcji. Ryzyko infekcji można zmniejszyć, stosując „technikę bezpieczną” („aseptyczną”) podczas zakładania i pielęgnacji kaniuli oraz przygotowywania mieszaniny odżywczej.

CLINIMIX z elektrolitami zawiera wapń. Nie należy go podawać jednocześnie z antybiotykiem ceftriaksonem ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

Jeśli pacjent jest ciężko niedożywiony i wymaga żywienia dożylnej, zaleca się ostrożne i powolne rozpoczęcie żywienia parenteralnego.

Lekarz będzie monitorować stan pacjenta na początku wlewania, szczególnie jeśli występują problemy wątrobowo-wydolnościowe, nerkowe, nadnerczowe, sercowo-naczyniowe lub krążeniowe. Lekarz powinien również zostać poinformowany o wszelkich poważnych zaburzeniach metabolicznych, które wpływają na sposób, w jaki organizm przetwarza cukry, tłuszcze, białka lub sole (zaburzenia metaboliczne). Wlewanie należy przerwać w przypadku pojawienia się niepokojących objawów, w tym irytacji żyły.

W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa podawania lekarz będzie przeprowadzał badania kliniczne i laboratoryjne podczas terapii tym lekiem. Jeśli lek jest podawany przez kilka tygodni, krew będzie badana regularnie. W szczególności w przypadku nietolerancji glukozy należy regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi i w moczu, a u pacjentów z cukrzycą może być konieczna korekta dawki insuliny.

W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed światłem aż do zakończenia podawania. Narażenie CLINIMIX na światło otoczenia, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, prowadzi do powstawania peroksydów i innych produktów degradacji, których ilość można ograniczyć poprzez ochronę przed światłem.

Inne leki i CLINIMIX

Strona 61 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Powiadomić lekarza, jeśli pacjent aktualnie przyjmuje lub stosuje, niedawno przyjmował lub stosował, lub może zacząć przyjmować lub stosować jakiekolwiek inne leki.

CLINIMIX z elektrolitami zawiera wapń. Nie powinien być podawany jednocześnie z antybiotykiem ceftriaksonem ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

Z uwagi na zawartość potasu CLINIMIX należy podawać ostrożnie u pacjentów leczonych moczopędnikami oszczędzającymi potas (np. amiloridem, spironolaktonem, triamterenem), inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), antagonistami receptora angiotensyny II lub immunosupresyjnymi takimi jak tachrolimus i cyklosporyna, ze względu na ryzyko hiperkaliemii.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajść w ciążę, albo karmi piersią, należy skonsultować się z lekarzem przed podaniem tego leku.

3. Jak stosować CLINIMIX

Przed podaniem produktu należy przerwać nieustaloną błonę między dwoma komorami i wymieszać zawartość obu komór.
CLINIMIX może być podawany dorosłym i dzieciom.
Jest to roztwór do wlewania dożylnego, który podaje się za pomocą rurki do żyły w ramieniu lub dużej żyły w klatce piersiowej.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podawania (patrz punkt 2).
Dawka – dorośli i dzieci
Lekarz ustali dawkę i czas trwania leczenia. Będzie to zależeć od wieku, masy ciała i wzrostu, stanu klinicznego, dobowej objętości płynu oraz potrzeb energetycznych i azotowych.
Stosuj CLINIMIX zawsze zgodnie z instrukcjami lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
Zalecenie może być kontynuowane przez cały czas potrzebny ze względu na stan kliniczny.
Wlewanie jednego worka trwa zazwyczaj od 8 do 24 godzin.
Jeśli podano zbyt dużą dawkę CLINIMIX
Zbyt wysoka dawka lub zbyt szybkie wlewanie może prowadzić do zwiększenia objętości krwi krążącej lub do nadmiernego zakwaszenia organizmu. Może również dojść do wzrostu stężenia glukozy we krwi i w moczu. Podanie zbyt dużej objętości może powodować nudności, wymioty, dreszcze oraz zaburzenia elektrolitowe; w takich przypadkach wlewanie należy natychmiast przerwać.
W ciężkich przypadkach lekarz może poddać Cię tymczasowej dializie nerki, aby pomóc Twoim nerkom w usunięciu nadmiaru produktu.
Aby zapobiec takim zdarzeniom, lekarz będzie regularnie monitorować stan Twojego zdrowia i badać parametry krwi.
Strona 62 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, skontaktuj się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Jeśli odczuwa zmiany w samopoczuciu podczas lub po leczeniu, niezwłocznie powiadom o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Badania, które lekarz będzie wykonywać podczas podawania leku, mają na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.
W przypadku pojawienia się jakichkolwiek nieprawidłowych objawów lub objawów reakcji alergicznej, takich jak nadmiernie niskie lub wysokie ciśnienie krwi, pojawienie się niebieskiego lub czerwonego zabarwienia skóry, nadmiernie wysoka częstotliwość akcji serca, trudności z oddychaniem, nudności, wymioty, wysypka, podwyższenie temperatury ciała, nadmierne pocenie się, dreszcze i drżenia, wlew musi zostać natychmiast przerwany.
Obserwowano również inne działania niepożądane, występujące z różną częstotliwością:

• Anafilaksja (poważna, szybko postępująca reakcja alergiczna, która może prowadzić do śmierci).
• Wysokie stężenia glukozy, amoniaku i związków zawierających azot we krwi.
• Upośledzenie funkcji wątroby, nieprawidłowe wyniki badań krwi wskazujące na zaburzenia czynności wątroby.
• Zapalenie pęcherza żółciowego, obecność kamieni żółciowych w pęcherzu żółciowym.
• Zapalenie żyły w miejscu wstrzygnięcia, podrażnienie żyły, ból, irytacja, uczucie ciepła, obrzęk.
• Obecność glukozy w moczu.
• Śpiączka cukrzycowa.
• Tworzenie się drobnych cząstek zatorowych zamykających naczynia płucne.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Pani/Pana jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala dostarczyć dodatkowe informacje o bezpieczeństwie tego leku.

5. Jak przechowywać CLINIMIX

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed światłem aż do zakończenia podania (patrz punkt 2).
Nie podawać tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu zewnętrznym i pojemniku (MM/RRRR). Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie zamrażać.
Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym.
Nie wyrzucać leków do ścieków ani do odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których nie używasz już dłużej. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera CLINIMIX
Strona 63 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Substancje czynne w każdej worku otrzymanej roztworu to:

Inne składniki to:

• kwas octowy, kwas chlorowodorowy (do regulacji pH roztworu),
• woda do wstrzykiwań.

Opis wyglądu CLINIMIX i zawartości opakowania
CLINIMIX to roztwór do wlewania dożylnego, opakowany w worku dwukomorowym, który stanowi workę z
plastiku wielowarstwowego. Materiał wewnętrznej warstwy (warstwy stykającej się z zawartością) worka
oparty jest na polimerach (mieszaninie kopolimerów poliolefinowych) zgodnych z dozwolonymi składnikami i
dodatkami. Pozostałe warstwy wykonane są z EVA (poli(etylekowo-winylowe octan)) oraz kopoliestru.
Przed odtworzeniem roztwory aminokwasów i glukozy są klarowne i bezbarwne lub lekko żółte. Po odtworzeniu
roztwór nadal jest klarowny i bezbarwny lub lekko żółty.
Aby zapobiec kontaktowi z tlenem z powietrza, worek jest pakowany w zewnętrzny pojemnik z barierą
przeciw tlenowi, zawierający torebkę pochłaniającą tlen.
Opakowania
Worek 1000 ml: opakowanie kartonowe zawierające 8 worków
1000 ml: 1 worek
Worek 1500 ml: opakowanie kartonowe zawierające 6 worków
1500 ml: 1 worek
Worek 2000 ml: opakowanie kartonowe zawierające 4 worki
2000 ml: 1 worek
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat CLINIMIX należy skontaktować się z właścicielem
pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Strona 64 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
BAXTER S.p.A.
Via del Serafico 89 00142 Rzym
Producenci
Baxter S.A., Boulevard René Branquart, 80, 7860 Lessines, Belgia
Lek ten jest zatwierdzony w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod
następującymi nazwami handlowymi:
CLINIMIX N14G30E, roztwór do wlewania
W niektórych krajach lek jest zarejestrowany pod innymi nazwami handlowymi, jak niżej wskazano:
Niemcy: CLINIMIX 4,5% G-E
Niniejszy ulotka została ostatnio zaktualizowana w miesiącu: Kwiecień 2021

---

Strona 65 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

1. SKŁAD ILOŚCIOWY

Po zmieszaniu zawartości obu kompartamentów skład mieszaniny dwuskładnikowej, dla wszystkich dostępnych rozmiarów worka, jest następujący:

2. DOZOWANIE I SPOSÓB PODANIA

Podawać produkt tylko po zerwaniu nieusuwalnej błony oddzielającej dwa komory i wymieszaniu ich zawartości.
Dawkowanie i szybkość wlewu
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do potrzeb żywieniowych/potrzeb w zakresie płynów pacjenta, wydatku energetycznego, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności do metabolizowania składników Clinimix, a także do energii lub białka podawanych dodatkowo drogą doustną/enteralną. Ponadto, dzienne zapotrzebowanie na płyn, azot i energię stale zmniejsza się z wiekiem.
U dorosłych zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/dobę (około 1 g aminokwasów/kg/dobę) do 0,32 g azotu/kg/dobę (około 2 g aminokwasów/kg/dobę).
U dzieci zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/dobę (około 1,0 g aminokwasów/kg/dobę) do 0,40 g azotu/kg/dobę (około 2,5 g aminokwasów/kg/dobę).
U dorosłych i pacjentów w wieku od 12 do 18 lat zapotrzebowanie kaloryczne waha się od 25 kcal/kg/dzień do 40 kcal/kg/dzień, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu. Pacjenci w wieku poniżej 12 lat mogą mieć wyższe zapotrzebowanie. Zapotrzebowanie kaloryczne waha się od 25 kcal/kg/dobę do 40 kcal/kg/dobę, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu.
Mogą występować sytuacje kliniczne, w których pacjenci wymagają ilości składników odżywczych różniących się od składu Clinimix. W takiej sytuacji wszelkie dostosowanie objętości (dawki) musi uwzględniać wpływ, jaki będzie miało to na dawkowanie wszystkich innych składników odżywczych zawartych w Clinimix. Szybkość i objętość wlewu muszą być określone przez lekarza konsultanta posiadającego doświadczenie w leczeniu płynami dożylnymi u dzieci.
Ten lek nie zawiera aminokwasów: cysteiny i tauryny, które są uznawane za warunkowo niezbędne u noworodków i niemowląt.
Ten lek nie jest zalecany dla noworodków przedwczesnych i urodzonych w terminie oraz dla dzieci poniżej 2. roku życia.
Strona 66 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Szybkość wlewu należy dostosować w zależności od dawki, właściwości roztworu do wlewu, całkowitej objętości do wlewu w ciągu 24 godzin oraz czasu trwania wlewu.
Czas wlewu powinien przekraczać 8 godzin. Zwykle przepływ zwiększa się stopniowo w pierwszej godzinie, bez przekraczania 1,7 ml na kilogram masy ciała na godzinę, a maksymalna dawka to 40 ml na kilogram masy ciała na dobę.
Sposób podania
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania.
Droga podania
Wybór żyły centralnej lub obwodowej zależy od końcowej osmolarności mieszaniny. Ogólnie przyjmowany limit dla wlewu obwodowego to około 800 mOsm/l, jednak wartość ta znacznie różni się w zależności od wieku, ogólnego stanu pacjenta oraz cech żył obwodowych.

3. SPECJALNE OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

OSTRZEŻENIA
W przypadku preparatów CLINIMIX zgłaszano reakcje nadwrażliwości na wlewanie, w tym:
hipotensję, nadciśnienie, cyanozę obwodową, tachykardię, duszność, wymioty, nudności, pokrzywkę, wyprysk skórny,
świąd, rumień, nadmierne pocenie się, gorączkę i dreszcze.
Zgłoszono przypadki anafilaksji z udziałem innych produktów do żywienia pozajelitowego.
Przed rozpoczęciem wlewu dożylnego należy przeprowadzić dokładne monitorowanie stanu klinicznego. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów lub objawów nietypowych, np. nadwrażliwości lub reakcji na wlewanie, należy natychmiast przerwać wlew.
Roztwory zawierające glukozę należy stosować z ostrożnością, a nawet unikać, u pacjentów znanie uczulonych na kukurydzę lub jej pochodne.
Zgłoszono przypadki powstawania osadów naczyniowych w płucach u pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe. W niektórych przypadkach skutki były śmiertelne. Nadmierne dodawanie wapnia i fosforanu zwiększa ryzyko powstawania osadów fosforanu wapnia. Osady zgłaszano również w roztworach bez soli fosforanowych. Zgłoszono przypadki osadów nawet poza filtrem liniowym oraz podejrzenie powstawania osadów in vivo. W przypadku wystąpienia objawów niewydolności płuc należy przerwać wlew i rozpocząć ocenę medyczną. Oprócz kontroli roztworu należy okresowo sprawdzać zestaw do wlewania i cewnik pod kątem obecności osadów.
U pacjentów w wieku powyżej 28 dni (w tym u dorosłych) ceftriaksonu nie należy podawać jednocześnie z roztworami do wlewu dożylnego zawierającymi wapń, w tym z CLINIMIX N14G30E, za pomocą tego samego przewodu do wlewania (np. przez rozgałęzienie typu Y).
W przypadku stosowania tego samego przewodu do wlewu w celu podania kolejno obu roztworów, przewód należy dokładnie przemyć cieczą zgodną z obydwoma roztworami pomiędzy wlewami.
Zakażenie i sepsa mogą wystąpić w wyniku stosowania cewników dożylnych do podawania preparatów dożylnych, niewłaściwej pielęgnacji cewników lub zanieczyszczonych roztworów.
Immunosupresja oraz inne czynniki, takie jak hiperglikemia, niedożywienie i/lub choroby współistniejące, mogą zwiększać u pacjentów ryzyko powikłań infekcyjnych.
Dokładna kontrola kliniczna i laboratoryjna pod kątem gorączki/dreszczy, leukocytozy, powikłań technicznych związanych z urządzeniem do dostępu oraz hiperglikemii może pomóc w wczesnym wykryciu infekcji.
Strona 67 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Ryzyko powikłań septycznych można zmniejszyć poprzez zwiększenie uwagi przy stosowaniu technik jałowych podczas zakładania i pielęgnacji cewnika, jak również przy przygotowywaniu mieszanki odżywczej.
U pacjentów silnie niedożywionych ponowne odżywienie może wywołać tzw. zespół ponownego odżywienia, charakteryzujący się przemieszczeniem potasu, fosforu i magnezu do wnętrza komórek w momencie wejścia pacjenta w fazę anaboliczną. Może również dojść do niedoboru tiaminy i zatrzymania płynów. Staranne monitorowanie oraz powolne zwiększanie przyjmowania składników odżywczych, unikając przy tym nadmiernego odżywienia, może zapobiec tym powikłaniom.
Hipertoniczne roztwory, jeśli są podawane do żył obwodowych, mogą powodować podrażnienie żył. Wybór między podaniem do żyły obwodowej a centralnej zależy od końcowej osmolalności mieszaniny do wlewu.
Ogólnie przyjmowany próg osmolalności dla podania do żyły obwodowej wynosi 800 mOsm/l, ale może się znacznie różnić w zależności od wieku, stanu ogólnego pacjenta oraz cech żył obwodowych.
Nie łączyć worków szeregowo, aby uniknąć embolii gazowej spowodowanej ewentualnym resztkowym powietrzem w worku pierwotnym.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
Przed rozpoczęciem wlewu należy skorygować ciężkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężkie stany przeciążenia płynami oraz ciężkie zaburzenia metaboliczne.
Powikłania metaboliczne mogą wystąpić, jeśli przyjmowanie składników odżywczych nie jest dostosowane do potrzeb pacjenta lub jeśli wartość metaboliczna składnika diety nie jest odpowiednio oszacowana. Niepożądane efekty metaboliczne mogą wynikać z podania zbyt małej lub zbyt dużej ilości składników odżywczych lub z nieodpowiedniej kompozycji mieszanki dla danego pacjenta.
W celu odpowiedniego monitorowania w trakcie podawania konieczne są częste oceny kliniczne i badania laboratoryjne. Powinny one obejmować elektrolity oraz testy funkcji wątroby i nerek.
Potrzeby pacjentów w zakresie elektrolitów podczas leczenia roztworami należy dokładnie ustalić i monitorować, szczególnie w przypadku roztworów pozbawionych elektrolitów.
Nietolerancja glukozy jest częstym powikłaniem metabolicznym u silnie wyczerpanych pacjentów. W wyniku wlewu mogą wystąpić hiperglikemia, glikozuria i stan hiperosmolarny. Poziom glukozy we krwi i w moczu należy regularnie monitorować, a u pacjentów z cukrzycą, w razie potrzeby, dostosować dawkę insuliny.
Stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie w przypadku hiperkaliemii, ze względu na ryzyko rozwoju lub nasilenia się kwasicy metabolicznej i hiperazotemii, jeśli nie prowadzi się usuwania toksyn poza nerki. U tych pacjentów należy dokładnie monitorować stan płynów i równowagę elektrolitową. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek należy preferować odpowiednio skomponowane roztwory aminokwasowe.
Stosować z ostrożnością CLINIMIX u pacjentów z niewydolnością nadnerczy.
Unikać przeciążenia krążenia, szczególnie u pacjentów z obrzękiem płuc, niewydolnością i/lub dekompensacją serca. Stan płynów należy dokładnie monitorować.
U pacjentów z istniejącą chorobą wątroby lub niewydolnością wątroby, oprócz rutynowych badań funkcji wątroby, należy kontrolować objawy hiperamonemii.
Strona 68 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Wiadomo, że zaburzenia hepatobilinarne, w tym cholestaza, steatoza wątroby, włóknienie i cirrhosis, które mogą prowadzić do niewydolności wątroby, jak również zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamica żółciowa, mogą się rozwinąć u niektórych pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe. Uważa się, że etiologia tych zaburzeń ma wieloczynnikowy charakter i może się różnić u poszczególnych pacjentów.
Pacjentów z nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych lub innymi objawami zaburzeń hepatobilinarnych należy natychmiast skierować do lekarza specjalisty w zakresie zaburzeń funkcji wątroby, który może zidentyfikować czynniki wyzwalające i sprzyjające oraz wskazać interwencje terapeutyczne i środki zapobiegawcze.
Zwiększenie stężenia amoniaku we krwi i hiperamonemia mogą wystąpić u pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasowe. U niektórych pacjentów może to wskazywać na wrodzone zaburzenie metabolizmu aminokwasów (patrz punkt 4.3 SmPC) lub niewydolność wątroby.
Stężenie amoniaku we krwi należy często oznaczać u noworodków i dzieci, aby wykryć hiperamonemię, która może wskazywać na wrodzoną wadę metabolizmu aminokwasów.
Hiperamonemia, w zależności od nasilenia i przyczyny, może wymagać natychmiastowego działania.
Zbyt szybkie wlewanie aminokwasów może powodować nudności, wymioty i dreszcze. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać wlew.
Ogólnie należy ostrożnie dobrać dawkę u pacjentów starszych, biorąc pod uwagę częstsze występowanie zmniejszonej czynności wątroby, nerek lub serca oraz obecność chorób współistniejących lub innych terapii lekowych.

Populacja pediatryczna

• Nie przeprowadzono badań u populacji pediatrycznej.
• Zobacz powyżej informacje dotyczące monitorowania hiperamonemii u pacjentów pediatrycznych.

Narażenie roztworów do żywienia pozajelitowego na światło, szczególnie po dodaniu oligoelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania nadtlenków i innych produktów rozpadu. W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia, Clinimix należy chronić przed światłem otoczenia aż do zakończenia podania.

4. PRAKTYCZNE INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZYGOTOWANIA I OBSŁUGI

Uwaga: Podawać produkt wyłącznie po rozerwaniu błony oddzielającej i wymieszaniu zawartości obu komór.

1. 2. 3.

Odczepić od góry, aby Odkładać przednią część Ułożyć worek CLINIMIX
otworzyć zewnętrzną folię. folii zewnętrznej, na płaskiej, poziomej
i czystej powierzchni,
z uchwytem skierowanym
do siebie.
Wyrzucić zewnętrzną folię
oraz środek wiążący tlen.
Strona 69 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

4. 5. 6.

Podnieść obszar z zawieszką, aby odłączyć roztwór od górnej części worka.
Przygotować roztwór, odwracając worek i mieszając go około 3 razy.
Zdjąć osłonę z miejsca podania obrotowym ruchem.
Dokładnie zwinąć worek, aż membrana rozdzielająca zostanie całkowicie otwarta (około połowy).
Podłączyć dokładnie konektor ze szpikulcem.
Używać tylko, gdy roztwór jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółty i gdy worek nie jest uszkodzony.
CLINIMIX należy przechowywać w temperaturze pokojowej przed użyciem.
Aktywację CLINIMIX można przeprowadzić w zewnętrznej osłonie lub po jej usunięciu.
Wyłącznie do jednorazowego użytku.
Nie należy zachowywać nieużywanych pozostałości; wszystkie urządzenia należy wyrzucić po użyciu.
Nie wolno ponownie podłączać worków częściowo wykorzystanych.
Nie stosować w połączeniach szeregowych.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia należy chronić przed światłem aż do zakończenia podania.
Narażenie CLINIMIX na światło otoczenia, szczególnie po dodaniu oligoelementów i/lub witamin, prowadzi do powstawania nadtlenków i innych produktów degradacji, które można zmniejszyć dzięki ochronie przed światłem.
Uzupełnienie
Tłuszcze, witaminy i oligoelementy powinny być podawane pacjentom poddawanym długotrwałej terapii odżywczej dożylnej.
W przypadku potrzeby uzupełnienia należy sprawdzić ich zgodność i ocenić stabilność mieszanin.
Uzupełnienie można przeprowadzić po rozerwaniu membrany rozdzielającej (po wymieszaniu obu roztworów) dla wszystkich innych dodatków. CLINIMIX można uzupełnić:

• Emulsjami lipidowymi (np. ClinOleic) w ilości od 50 do 250 ml na litr CLINIMIX

Strona 70 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

• Elektrolity: na litr CLINIMIX

• Oligoelementy: na litr CLINIMIX

• Witaminy: na litr CLINIMIX

Dane o stabilności po zmieszaniu CLINIMIX z innymi dostępnymi na rynku emulsjami lipidowymi oraz innymi dodatkami lub składnikami odżywczymi są dostępne na żądanie.
W przypadku pojawienia się lekkiej opalizacji należy dokładnie wymieszać mieszaninę, delikatnie wstrząsając, aby uzyskać jednorodną emulsję przed rozpoczęciem infuzji.
Dodatki należy wprowadzać w warunkach bezpiecznych.
Dodatki należy wprowadzać za pomocą strzykawki lub zestawu do przenoszenia.

• Dodanie za pomocą strzykawki lub zestawu do przenoszenia z igłą
• Przygotować miejsce wstrzyknięcia (jednopunktowy dostęp, patrz rysunek 1 w ulotce).
• Przebić membranę i wstrzyknąć.
• Wymieszać roztwór i dodatki.
• Dodanie za pomocą zestawu do przenoszenia z końcówką
• Zapoznać się z „Instrukcją obsługi” zestawu do przenoszenia lipidów, który jest używany.
• Połączyć końcówkę z miejscem dostępu do lipidów (dłuższy punkt dostępu). Strona 71 z 96

Clinimix FI Kwiecień 2021
Niezgodności
Niektóre dodatki mogą być niezgodne – należy skonsultować się z producentem w celu uzyskania szczegółowych informacji.
W przypadku konieczności wprowadzenia dodatków należy sprawdzić zgodność i stabilność ostatecznych mieszanek.
Roztworu nie należy podawać przed, jednocześnie ani po przetaczaniu krwi za pomocą tego samego zestawu do infuzji z powodu ryzyka pseudoaglutynacji.
CLINIMIX N14G30E zawiera jony wapnia, które zwiększają ryzyko powstawania osadów z krzepnącą krwią lub komponentami krwi leczonymi cytrynianem jako środkiem przeciwzakrzepowym/zachowującym.
Jak w przypadku innych mieszanek do żywienia pozajelitowego, należy uwzględnić stosunki wapń-fosforan. Nadmierna dodatka wapnia i fosforanu, szczególnie w postaci soli mineralnych, może prowadzić do powstawania osadów fosforanu wapnia.
Jak w przypadku innych roztworów do infuzji zawierających wapń, jednoczesne leczenie ceftryjaonem i CLINIMIX N14G30E jest przeciwwskazane u noworodków (≤28 dni życia), nawet w przypadku infuzji przeprowadzanych oddzielnymi liniami (istnieje ryzyko śmiertelnego wytrącenia się soli wapniowej ceftryjaonu w krwiobiegu noworodka).
U pacjentów starszych niż 28 dni życia (w tym dorosłych) ceftryjaonu nie należy podawać jednocześnie dożylnie z roztworami zawierającymi wapń, w tym z CLINIMIX N14G30E, za pomocą tej samej linii do infuzji (patrz sekcja „Ostrzeżenia”).
W przypadku stosowania tej samej linii do infuzji do kolejnych podań, linię należy dokładnie przepłukać płynem zgodnym pomiędzy infuzjami.

5. TERMIN WAŻNOŚCI

2 lata, jeśli przechowywany w opakowaniu zewnętrznym.
Zaleca się stosowanie produktu natychmiast po otwarciu niepermanentnej błony oddzielającej dwa komory.
Jednak po odtworzeniu (niepermanenta wewnętrzna błona oddzielająca otwarta) wykazano, że odtworzona emulsja jest stabilna w temperaturze od 2°C do 8°C przez maksymalnie 7 dni, a następnie przez maksymalnie 48 godziny w temperaturze nie przekraczającej 25°C.
Po dokonaniu uzupełnień, z punktu widzenia mikrobiologicznego, mieszanina powinna być stosowana natychmiast. Jeśli nie zostanie użyta natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem leżą w gestii użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że mieszanie odbywa się w kontrolowanym środowisku i w warunkach sterylności objętych walidacją. W wyjątkowych przypadkach, gdy wymagane są dłuższe okresy przechowywania, można skontaktować się z producentem, ponieważ dostępne są informacje dotyczące stabilności chemicznej i fizycznej w czasie użytkowania przez 7 dni w temperaturze od 2 do 8°C, a następnie przez 48 godzin w temperaturze poniżej 25°C dla produktów wymienionych w poprzednim akapicie.
Ulotka: Informacje dla pacjenta

CLINIMIX N17G35, roztwór do infuzji

Przed podaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ten ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotek. Może się okazać konieczna ponowna lektura.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotku, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany Strona 72 z 96

Clinimix FI Kwiecień 2021

2. Co należy wiedzieć przed podaniem CLINIMIX
3. Jak stosuje się CLINIMIX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać CLINIMIX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany

CLINIMIX to roztwór do infuzji. Jest on w postaci worka dwukomorowego. Jedna komora zawiera roztwór aminokwasów, a druga roztwór glukozy. Komory są oddzielone niestałą przegrodą. Tuż przed podaniem zawartość obu komór miesza się poprzez obrócenie górnego końca worka w celu aktywowania przegrody.
CLINIMIX podaje się w celu dostarczenia pożywienia dorosłym i dzieciom za pomocą rurki wprowadzonej do żyły, gdy nie jest możliwe normalne odżywianie drogą doustną.
CLINIMIX należy podawać wyłącznie pod kontrolą lekarza.

2. Co powinien wiedzieć przed podaniem CLINIMIX

CLINIMIX nie powinien być podawany, jeśli:

• jest alergicznym na którykolwiek z składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• stosowanie niektórych aminokwasów powoduje problemy w organizmie.
• ma zbyt wysoki poziom cukru we krwi (ciężka hiperglikemia).
• jego krew jest zbyt zakwaszona (kwasica metaboliczna spowodowana nadmiarem mleczanu).

We wszystkich przypadkach lekarz zadecyduje, czy powinien otrzymać ten lek, biorąc pod uwagę takie czynniki jak wiek, masa ciała i stan kliniczny, a także wyniki badań laboratoryjnych.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem CLINIMIX.
Jeśli pojawią się objawy reakcji alergicznej, takie jak gorączka, dreszcze, wysypka skórna, duszność, nadmierne pocenie się, nudności lub ból głowy, należy natychmiast powiadomić lekarza lub personel medyczny: podanie powinno zostać natychmiast przerwane. Lekarz będzie monitorować stan podczas otrzymywania tego leku i może zmienić dawkę lub dodać inne składniki odżywcze, takie jak tłuszcze, witaminy, elektrolity i mikroelementy, jeśli uzna to za konieczne.
Niektóre leki i pewne choroby mogą zwiększać ryzyko infekcji lub sepsy (obecność bakterii we krwi). Ryzyko infekcji lub sepsy jest szczególnie wysokie, gdy wprowadza się rurkę (catheter dożylny) do żyły. Lekarz dokładnie przebada pacjenta w celu wykrycia ewentualnych oznak infekcji. Ryzyko infekcji można zmniejszyć, stosując „technikę bezgermową” podczas zakładania i utrzymania cewnika oraz przygotowywania mieszaniny do żywienia.
Jeśli pacjent jest ciężko niedożywiony i wymaga żywienia dożylnego, zaleca się ostrożne i powolne rozpoczęcie żywienia dojelitowego.
Lekarz będzie monitorować stan pacjenta na początku infuzji, szczególnie jeśli występują problemy wątrobowe, nerkowe, nadnerczowe, sercowe lub krążeniowe. Lekarz powinien również zostać poinformowany o wszelkich poważnych zaburzeniach metabolizmu cukrów, tłuszczów, białek lub soli (zaburzenia metaboliczne). Infuzję należy przerwać, jeśli pojawią się niepokojące objawy, w tym podrażnienie żyły.
Strona 73 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa leku lekarz będzie przeprowadzał badania kliniczne i laboratoryjne podczas otrzymywania tego leku. Jeśli lek jest podawany przez kilka tygodni, krew będzie badana regularnie. W szczególności w przypadku nietolerancji glukozy należy regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi i w moczu, a u pacjentów z cukrzycą może być konieczna korekta dawki insuliny.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podania) należy chronić przed działaniem światła aż do zakończenia podania.
Narażenie CLINIMIX na światło otoczenia, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania nadtlenków i innych produktów rozpadu, których ilość można zmniejszyć dzięki ochronie przed światłem.
Inne leki i CLINIMIX
Powiadom lekarza, jeśli aktualnie przyjmuje lub stosuje, ostatnio przyjmował lub stosował, lub może zacząć przyjmować lub stosować inne leki.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli kobieta jest w ciąży, podejrzewa ciążę, planuje zajście w ciążę lub karmi piersią, powinna skonsultować się z lekarzem przed podaniem tego leku.

3. Jak stosować CLINIMIX

Przed podaniem produktu należy przerwać nietrwałą błonę oddzielającą dwa komory i wymieszać zawartość obu komór.
CLINIMIX może być podawany dorosłym i dzieciom.
Jest to roztwór do infuzji podawanej za pomocą rury do żyły w ramieniu lub do dużej żyły w klatce piersiowej.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podawania (patrz punkt 2).
Dawkowanie – dorośli i dzieci
Lekarz ustali dawkę i czas trwania leczenia. Będzie to zależeć od wieku, masy ciała i wzrostu, stanu klinicznego, dziennego objętości płynów oraz zapotrzebowania energetycznego i azotowego.
Stosuj CLINIMIX zawsze zgodnie z instrukcjami lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
Zalecenie może być kontynuowane przez cały wymagany czas, w zależności od stanu klinicznego.
Infuzja jednej worki trwa zazwyczaj od 8 do 24 godzin.
Jeśli podano zbyt dużą dawkę CLINIMIX
Jeśli dawka jest zbyt wysoka lub infuzja odbywa się zbyt szybko, może dojść do zwiększenia objętości krwi krążącej lub do zakwaszenia krwi. Może również dojść do podwyższenia stężenia glukozy we krwi i w moczu. Podanie zbyt dużego objętości może spowodować nudności, wymioty, dreszcze i zaburzenia równowagi elektrolitowej; w takich przypadkach infuzję należy natychmiast przerwać.
Strona 74 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
W niektórych ciężkich przypadkach lekarz może poddać Cię tymczasowej dializie nerkozastępczej, aby wspomóc nerki w usuwaniu nadmiaru produktu.
Aby zapobiec wystąpieniu takich zdarzeń, lekarz będzie regularnie monitorował stan Twojego zdrowia i wykonywał badania krwi.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, skontaktuj się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Jeśli odczuwa Pan/Pani zmiany w samopoczuciu podczas lub po leczeniu, należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Badania, które lekarz będzie wykonywać podczas podawania leku, mają na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.
W przypadku pojawienia się jakichkolwiek nieprawidłowych objawów lub objawów reakcji alergicznej, takich jak nadmiernie niskie lub wysokie ciśnienie krwi, pojawienie się niebieskiego lub czerwonego zabarwienia skóry, zbyt szybkie tętno, trudności w oddychaniu, nudności, wymioty, wysypka skórna, podwyższenie temperatury ciała, nadmierne pocenie się, dreszcze i drżenie, infuzję należy natychmiast przerwać.
Zauważono również inne działania niepożądane, które występują z różną częstotliwością:

• Anafilaksja (poważna, szybko rozwijająca się reakcja alergiczna, która może prowadzić do śmierci).
• Wysokie stężenie glukozy, amoniaku i związków zawierających azot we krwi.
• Upośledzenie funkcji wątroby, nieprawidłowe wyniki badań krwi wskazujące na zaburzenia czynności wątroby.
• Zapalenie pęcherza żółciowego, obecność kamieni żółciowych w pęcherzu żółciowym.
• Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie żyły, ból, uczucie podrażnienia, ciepło, obrzęk.
• Obecność glukozy w moczu.
• Śpiączka cukrzycowa.
• Tworzenie się drobnych cząstek zatorowych blokujących naczynia krwionośne płuc.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Pana/Pani jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te nie wymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać CLINIMIX

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania (patrz punkt 2).
Nie podawać tego leku po upływie daty ważności podanej na pojemniku i opakowaniu zewnętrznym (MM/RRRR). Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie zamrażać.
Przechowuj pojemnik w opakowaniu zewnętrznym.
Strona 75 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Nie wyrzucaj żadnych leków do ścieków ani do odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomoc w ten sposób ochroni środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Skład CLINIMIX
Substancje czynne w każdym worku otrzymanej roztworu to:

Pozostałe składniki to:

• kwas octowy, kwas solny (do regulacji pH roztworu),
• woda do preparatów do wstrzykiwania.

Opis wyglądu CLINIMIX i zawartości opakowania
CLINIMIX to roztwór do infuzji w worku dwukomorowym, który stanowi worek z wielowarstwowej plastiku.
Materiał wewnętrznej warstwy (kontaktowej) worka to polimery (mieszanka kopolimerów poliolefinowych)
zgodne z dopuszczalnymi składnikami i dodatkami. Pozostałe warstwy wykonane są z EVA (poli(etylekowo-
winylowy alkohol)) oraz kopoliestru.
Przed odtworzeniem roztwory aminokwasów i glukozy są klarowne i bezbarwne lub lekko żółte. Po odtworzeniu
roztwór nadal jest klarowny i bezbarwny lub lekko żółty.
Aby zapobiec kontaktowi z tlenem z powietrza, worek jest pakowany w zewnętrzny pojemnik z barierą
przeciw tlenową, zawierający torebkę pochłaniającą tlen.
Opakowania
Worek 1000 ml: opakowanie z 8 workami
1000 ml: 1 worek
Worek 1500 ml: opakowanie z 6 workami
1500 ml: 1 worek
Worek 2000 ml: opakowanie z 4 workami
2000 ml: 1 worek
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzane do obrotu.
Strona 76 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Aby uzyskać dodatkowe informacje na temat CLINIMIX, należy skontaktować się z właścicielem pozwolenia na
dopuszczenie do obrotu:
BAXTER S.p.A.
Via del Serafico 89 00142 Rzym
Producenci
Baxter S.A., Boulevard René Branquart, 80, 7860 Lessines, Belgia
Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod
następującymi nazwami handlowymi:
CLINIMIX N17G35, roztwór do infuzji
Niniejszy ulotka została ostatnio zaktualizowana w dniu: Kwiecień 2021

---

Strona 77 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

1. SKŁAD ILOŚCIOWY

Po zmieszaniu zawartości obu kompartamentów, skład mieszaniny dwuskładnikowej, dla wszystkich dostępnych rozmiarów worka, jest następujący:

2. DOZOWANIE I SPOSÓB PODANIA

Produkt podawać tylko po zerwaniu niepermanentnej błony między dwoma komorami i wymieszaniu zawartości obu komór.
Dawkowanie i prędkość wlewu
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do potrzeb żywieniowych/płynowych pacjenta, zużycia energii, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolizowania składników Clinimix, a także do energii lub białka dodatkowo podawanych drogą doustną/enteralną. Ponadto, dzienne zapotrzebowanie na płyny, azot i energię stale zmniejsza się z wiekiem.
U dorosłych zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (około 1 g aminokwasów/kg/doba) do 0,32 g azotu/kg/doba (około 2 g aminokwasów/kg/doba).
U dzieci zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (około 1,0 g aminokwasów/kg/doba) do 0,40 g azotu/kg/doba (około 2,5 g aminokwasów/kg/doba).
U dorosłych i u pacjentów w wieku od 12 do 18 lat zapotrzebowanie kaloryczne waha się od 25 kcal/kg/doba do 40 kcal/kg/doba, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu. Pacjenci w wieku poniżej 12 lat mogą mieć wyższe zapotrzebowanie. Zapotrzebowanie kaloryczne waha się od 25 kcal/kg/doba do 40 kcal/kg/doba, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu.
Mogą występować sytuacje kliniczne, w których pacjenci wymagają ilości składników odżywczych różniących się od składu Clinimix. W takiej sytuacji wszelkie dostosowanie objętości (dawki) musi uwzględniać wpływ, jaki będzie miało to na dawkowanie wszystkich pozostałych składników odżywczych w Clinimix. Prędkość i objętość wlewu muszą być określone przez lekarza konsultanta doświadczonego w leczeniu płynami dożylnymi u dzieci.
Ten produkt nie zawiera aminokwasów cysteiny i tauryny, które są uznawane za warunkowo niezbędne u noworodków i niemowląt.
Lek nie jest zalecany dla noworodków przedwczesnych i urodzonych w terminie oraz dla dzieci poniżej 2. roku życia.
Prędkość wlewu należy dostosować w zależności od dawki, cech roztworu, całkowitej objętości do podania w ciągu 24 godzin oraz czasu trwania wlewu.
Czas wlewu musi przekraczać 8 godzin. Zwykle prędkość przepływu zwiększa się stopniowo w pierwszej godzinie, nie przekraczając 1,4 ml na kilogram masy ciała na godzinę, a maksymalna dawka to 30 ml na kilogram masy ciała na dobę.
Sposób podania
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania.
Droga podania
Wybór żyły centralnej lub obwodowej zależy od końcowej osmolarności mieszaniny. Ogólnie przyjęty limit do wlewu obwodowego to około 800 mOsm/l, jednak różni się to znacznie w zależności od wieku, ogólnego stanu pacjenta oraz cech żył obwodowych.

3. SPECJALNE OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI STOSOWANIA

OSTRZEŻENIA
W przypadku preparatów CLINIMIX zgłaszano reakcje nadwrażliwości na wlewanie, w tym:
hipotensję, nadciśnienie, cyanozę obwodową, tachykardię, duszność, wymioty, nudności, pokrzywkę, wysypkę,
świąd, rumień, nadmierne pocenie się, gorączkę i dreszcze.
Zgłoszono przypadki anafilaksji również w związku z innymi produktami do żywienia pozajelitowego.
Przed rozpoczęciem wlewu dożylnego konieczne jest dokładne monitorowanie stanu klinicznego. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów lub sygnałów, np. nadwrażliwości lub reakcji na wlewanie, należy natychmiast przerwać wlewanie.
Roztwory zawierające glukozę należy stosować z ostrożnością, a nawet unikać ich, u pacjentów z znaną alergią na kukurydzę lub jej pochodne.
Zgłoszono przypadki powstawania osadów naczyniowych w płucach u pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe. W niektórych przypadkach skutki były śmiertelne. Nadmierne dodanie wapnia i fosforanu zwiększa ryzyko powstawania osadów fosforanu wapnia. Zgłoszono również powstawanie osadów w roztworze nawet bez dodania soli fosforanowej. Obserwowano osady nawet poza filtrem liniowym oraz podejrzenie powstawania osadów in vivo. W przypadku wystąpienia objawów niewydolności płuc należy natychmiast przerwać wlewanie i rozpocząć ocenę medyczną. Oprócz kontroli roztworu należy okresowo sprawdzać zestaw do wlewania i kaniulę w celu wykrycia ewentualnych osadów.
Zakażenie i sepsa mogą wystąpić w wyniku stosowania cewników dożylnych do podawania preparatów do żywienia pozajelitowego, niewłaściwej pielęgnacji cewników lub zanieczyszczonych roztworów.
Immunosupresja oraz inne czynniki, takie jak hiperglikemia, niedożywienie i/lub choroby współistniejące, mogą zwiększać u pacjentów ryzyko powikłań zakaźnych.
Dokładna kontrola kliniczna i laboratoryjna pod kątem gorączki/dreszczy, leukocytozy, powikłań technicznych związanych z urządzeniem do dostępu oraz hiperglikemii może pomóc w wczesnym wykryciu zakażeń.
Ryzyko powikłań septycznych można zmniejszyć, zwracając większą uwagę na stosowanie technik jałowych podczas zakładania i pielęgnacji cewnika, a także podczas przygotowywania mieszaniny żywieniowej.
Strona 79 z 96
Clinimix FI Apr 2021
Wznowienie żywienia u pacjentów ciężko niedożywionych może wywołać zespół refeeding, charakteryzujący się przemieszczeniem potasu, fosforu i magnezu do wnętrza komórek w fazie anabolicznej. Może również dojść do niedoboru tiaminy i zatrzymania płynów. Dokładne monitorowanie oraz powolne zwiększanie podaży składników odżywczych, a także unikanie nadmiernego żywienia mogą zapobiegać tym powikłaniom.
Hipertoniczne roztwory podawane do żył obwodowych mogą powodować podrażnienie żył. Wybór między podaniem do żyły obwodowej a centralnej zależy od końcowej osmolarności mieszanki do wlewania.
Ogólnie przyjęta granica osmolarności dla podania do żyły obwodowej wynosi 800 mOsm/l, ale może znacznie się różnić w zależności od wieku, stanu ogólnego pacjenta oraz cech żył obwodowych.
Nie łączyć worków szeregowo, aby uniknąć embolii gazowej spowodowanej ewentualnym resztkowym powietrzem w worku pierwotnym.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
Przed rozpoczęciem wlewania należy skorygować ciężkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężkie stany nadmiaru płynów oraz ciężkie zaburzenia metaboliczne.
Mogą wystąpić powikłania metaboliczne, jeśli podaż składników odżywczych nie jest dostosowana do potrzeb pacjenta lub jeśli wartość metaboliczna składnika diety nie jest odpowiednio oceniona. Niepożądane skutki metaboliczne mogą wynikać z podania zbyt małej lub zbyt dużej ilości składników odżywczych lub z nieodpowiedniej kompozycji mieszanki dla danego pacjenta.
W celu właściwego monitorowania w trakcie podawania konieczne są częste oceny kliniczne i badania laboratoryjne. Należą do nich elektrolity w surowicy oraz testy funkcji wątroby i nerek.
Potrzeby pacjentów w zakresie elektrolitów podczas leczenia roztworami należy dokładnie ustalić i monitorować, szczególnie w przypadku roztworów pozbawionych elektrolitów.
Nietolerancja glukozy jest powszechnym powikłaniem metabolicznym u ciężko wyczerpanych pacjentów. W wyniku wlewania produktów może dojść do hiperglikemii, glikozurii i zespołu hiperosmolarnego. Poziom glukozy we krwi i w moczu należy regularnie monitorować, a u pacjentów z cukrzycą – w razie potrzeby dostosować dawkowanie insuliny.
Stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie w przypadku hiperkaliemii, z uwagi na ryzyko rozwoju lub nasilenia się zakwasicy metabolicznej i hiperazotemii, jeśli nie prowadzi się usuwania toksyn poza nerki. U tych pacjentów należy dokładnie monitorować stan wodno-elektrolitowy. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy preferować odpowiednio skomponowane roztwory aminokwasowe.
Stosować z ostrożnością CLINIMIX u pacjentów z niewydolnością kory nadnerczy.
Unikać obciążenia krążenia, szczególnie u pacjentów z obrzękiem płuc, niewydolnością i/lub dekompensacją serca. Stan wodny należy dokładnie kontrolować.
U pacjentów z istniejącą chorobą wątroby lub niewydolnością wątroby należy oprócz rutynowych testów funkcji wątroby monitorować również objawy hiperamonemii.
Wiadomo, że zaburzenia hepatobiliarne, w tym cholestaza, stłuszczenie wątroby, włóknienie i marskość, które potencjalnie mogą prowadzić do niewydolności wątroby, a także zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamica żółciowa, mogą występować u niektórych pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe. Uważa się, że etiologia tych zaburzeń ma wiele czynników i może się różnić między pacjentami.
Pacjenci, u których występują nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych lub inne objawy zaburzeń hepatobiliaryjnych, powinni być natychmiast skierowani do lekarza specjalisty chorób wątroby, który może określić czynniki wyzwalające i sprzyjające oraz wskazać odpowiednie interwencje terapeutyczne i profilaktyczne.
Zwiększenie stężenia amoniaku we krwi i hiperamonemia mogą wystąpić u pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasowe. U niektórych pacjentów może to oznaczać wrodzoną wadę metabolizmu aminokwasów (patrz punkt 4.3 SmPC) lub niewydolność wątroby.
Stężenie amoniaku we krwi należy często oznaczać u noworodków i dzieci, aby wykryć hiperamonemię, która może wskazywać na wrodzoną wadę metabolizmu aminokwasów.
Hiperamonemia, w zależności od nasilenia i przyczyny, może wymagać natychmiastowego działania.
Zbyt szybkie wlewanie aminokwasów może powodować nudności, wymioty i dreszcze. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać wlewanie.
Ogólnie należy ostrożnie dobrać dawkę u pacjentów starszych, biorąc pod uwagę częstsze występowanie zmniejszonej funkcji wątroby, nerek lub serca oraz współistniejące choroby lub inne leczenia farmakologiczne.

Grupa pediatryczna

• Nie przeprowadzono badań klinicznych u dzieci.
• Zobacz wyżej informacje dotyczące monitorowania hiperamonemii u pacjentów pediatrycznych.

Narażenie roztworów do żywienia pozajelitowego do światła, szczególnie po dodaniu oligoelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania nadtlenków i innych produktów rozkładu. W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia, preparat Clinimix należy chronić przed światłem otoczenia aż do zakończenia podania.

4. PRAKTYCZNE INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZYGOTOWANIA I OBSŁUGI

Uwaga: Podawać produkt wyłącznie po przełamaniu błony oddzielającej i wymieszaniu zawartości obu komór.

1. 2. 3.

Odczepić od góry,
żeby otworzyć zewnętrzną
opakowanie. Odczepić przednią część
zewnętrznego opakowania,
żeby pokazać worka CLINIMIX.
Położyć worek na płaskiej,
poziomej i czystej powierzchni,
uchwyt skierowany w swoją stronę.
Wyrzucić zewnętrzne opakowanie
i środek wiążący tlen.
Strona 81 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

4. 5. 6.

Podnieść obszar z zawieszeniem, aby usunąć roztwór z górnej części worka. Odwrócić worka i wymieszać około 3 razy. Odłączyć osłonę od miejsca podania za pomocą ruchu obrotowego.
Dokładnie zwinąć worka, aż membrana rozdzielająca będzie całkowicie otwarta (około połowy).
Podłączyć szczelnie złączkę zakończoną kolcem (spike).

Używać tylko wtedy, gdy roztwór jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółty i worka nie jest uszkodzony.
CLINIMIX należy przechowywać w temperaturze pokojowej przed użyciem.
Aktywację CLINIMIX można przeprowadzić w zewnętrznej folii lub po jej usunięciu.
Tylko do jednorazowego użytku.
Nie należy zachowywać nieużywanych pozostałości; wszystkie urządzenia wyrzucić po użyciu.
Nie należy ponownie podłączać worków częściowo wykorzystanych.
Nie stosować w połączeniach szeregowych.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia należy chronić przed światłem aż do zakończenia podania. Oddziaływanie światła otoczenia na CLINIMIX, szczególnie po dodaniu oligoelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania nadtlenków i innych produktów rozpadu, których ilość można zmniejszyć dzięki ochronie przed światłem.

Suplementacja
Lipidy, witaminy i oligoelementy należy podawać pacjentom poddawanym długotrwałej nadywnej terapii odżywczej.
W przypadku konieczności suplementacji należy sprawdzić ich wzajemną zgodność oraz ocenić stabilność mieszanin.
Suplementację można przeprowadzić po rozerwaniu membrany rozdzielającej (po wymieszaniu dwóch roztworów) dla wszystkich innych dodatków. CLINIMIX można uzupełnić:

• Emulsjami lipidowymi (np. ClinOleic) w ilości od 50 do 250 ml na litr CLINIMIX

Strona 82 z 96
Clinimix FI kwi 2021

• Elektrolity: na litr CLINIMIX

• Oligoelementy: na litr CLINIMIX

• Witaminy: na litr CLINIMIX

Dane dotyczące stabilności po zmieszaniu CLINIMIX z innymi dostępnymi komercyjnie emulsjami lipidowymi oraz innymi dodatkami lub składnikami odżywczymi są dostępne na żądanie.
W przypadku zaobserwowania lekkiego zmętnienia należy dokładnie wymieszać mieszaninę, delikatnie wstrząsając, aby uzyskać jednorodną emulsję przed przystąpieniem do infuzji.
Wszelkie dodatki należy wprowadzać w warunkach bezpiecznych.
Dodatki należy wprowadzać za pomocą szpryty lub zestawu do przetaczania.

• Dodanie za pomocą szpryty lub zestawu do przetaczania z igłą
• Przygotować miejsce wstrzyknięcia (pojedynczy punkt dostępu, patrz rysunek 1 w Ulotce).
• Przebić membranę i wstrzyknąć.
• Wymieszać roztwór i dodatki.
• Dodanie za pomocą zestawu do przetaczania z końcówką
• Zapoznać się z „Instrukcjami obsługi” zestawu do przetaczania lipidów, którego się używa.
• Połączyć końcówkę z miejscem dostępu do lipidów (dłuższy punkt dostępu).

Niezgodności
Strona 83 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Niektóre suplementy mogą być niezgodne – należy zwrócić się do producenta w celu uzyskania szczegółowych informacji.
W przypadku konieczności wprowadzenia suplementów należy sprawdzić zgodność i stabilność ostatecznych mieszanin.
Roztworu nie należy podawać przed, równolegle ani po przetaczaniu krwi za pomocą tego samego zestawu do infuzji ze względu na możliwość wystąpienia pseudoaglutynacji.

5. TERMIN WAŻNOŚCI

2 lata, jeśli przechowywany w opakowaniu zewnętrznym.
Zaleca się stosowanie produktu natychmiast po otwarciu nieprzemiennej błony oddzielającej dwa komory.
Po odtworzeniu (nieprzemienność błony wewnętrznej otwarta) wykazano, że odtworzona emulsja jest stabilna w temperaturze od 2°C do 8°C przez maksymalnie 7 dni, a następnie przez maksymalnie 48 godzin w temperaturze nie przekraczającej 25°C.
Po dokonaniu dodatkowych zmian, z mikrobiologicznego punktu widzenia mieszanina powinna być użyta natychmiast. Jeśli nie zostanie użyta natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że mieszanie odbywało się w kontrolowanym środowisku i w warunkach sterylnych. W wyjątkowych przypadkach, gdy wymagane są dłuższe okresy przechowywania, można skontaktować się z producentem, ponieważ dostępne są informacje dotyczące stabilności chemicznej i fizycznej w czasie użytkowania przez 7 dni w temperaturze od 2 do 8°C, a następnie przez 48 godzin w temperaturze poniżej 25°C dla produktów wymienionych w poprzednim akapicie.
Ulotka: Informacja dla pacjenta

CLINIMIX N17G35E, roztwór do wlewania

Przed podaniem tego leku dokładnie przeczytaj ten ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotek. Może być konieczne zapoznanie się z nim ponownie.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te, których nie ma na tej liście, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest stosowany
2. Co należy wiedzieć przed podaniem CLINIMIX
3. Jak stosuje się CLINIMIX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać CLINIMIX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest CLINIMIX i dlaczego jest podawany

CLINIMIX to roztwór do infuzji. Jest on pakowany w worku o dwóch komorach. Jedna komora zawiera roztwór aminokwasów z elektrolitami, a druga – roztwór glukozy z chlorkiem wapnia. Komory są oddzielone nieciągłą membraną. Bezpośrednio przed podaniem zawartość obu komór jest mieszana poprzez obrócenie górnego końca worka w celu aktywowania membran.
CLINIMIX jest podawany w celu dostarczenia pokarmu dorosłym i dzieciom za pośrednictwem rurki wprowadzonej do żyły, gdy normalne odżywianie przez usta nie jest odpowiednie.
CLINIMIX należy podawać wyłącznie pod kontrolą lekarza.

2. Co powinien wiedzieć przed podaniem CLINIMIX

CLINIMIX nie powinien być podawany, jeśli:

• jest alergiczny na którykolwiek z składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• organizm ma problemy z przyswajaniem niektórych aminokwasów.
• ma zbyt wysoki poziom cukru we krwi (ciężka hiperglikemia).
• krew jest zbyt zakwaszona (kwasica metaboliczna spowodowana nadmiarem mleczanu).
• poziom sodu, potasu, magnezu, wapnia i/lub fosforu we krwi jest zbyt wysoki (hipernatremia, hiperkaliemia, hiper-magnezemia, hiperkalcemia i/lub hiperfosfatemia).
• u dzieci poniżej 28. dnia życia ceftriakson nie powinien być współpodawany z roztworami do wlewu dożylnego zawierającymi wapń ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

We wszystkich przypadkach lekarz zadecyduje, czy powinien otrzymać ten lek, biorąc pod uwagę takie czynniki jak wiek, masa ciała i stan kliniczny, a także wyniki badań.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed podaniem CLINIMIX porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką.

Jeśli podczas leczenia pojawią się objawy reakcji alergicznej, takie jak gorączka, dreszcze, wysypka skórna, trudności oddechowe, nadmierne pocenie się, nudności lub ból głowy, należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę: wlewy należy bezzwłocznie przerwać. Lekarz będzie kontrolował stan zdrowia podczas podawania tego leku i może zmienić dawkę lub podać dodatkowe składniki odżywcze, takie jak lipidy, witaminy, elektrolity i mikroelementy, jeśli uzna to za stosowne.

Niektóre leki i pewne choroby mogą zwiększać ryzyko infekcji lub sepsy (obecność bakterii we krwi). Ryzyko infekcji lub sepsy jest szczególnie wysokie, gdy wprowadza się dożylnie rurkę (catheter dożylny). Lekarz dokładnie przebada pacjenta w celu wykrycia ewentualnych oznak infekcji. Ryzyko infekcji można zmniejszyć, stosując „technikę bezpieczną” („aseptyczną”) podczas zakładania i utrzymywania cewnika oraz przygotowywania mieszanki odżywczej.

CLINIMIX z elektrolitami zawiera wapń. Nie powinien być podawany jednocześnie z antybiotykiem ceftriaksonem ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

Jeśli pacjent jest ciężko niedożywiony i wymaga odżywiania dożylnego, zaleca się ostrożne i powolne rozpoczęcie odżywiania dożylnej.

Lekarz będzie kontrolował stan pacjenta na początku wlewania, szczególnie jeśli występują problemy wątrobowe, nerkowe, nadnerczowe, sercowe lub krążeniowe. Lekarz powinien również zostać poinformowany o wszelkich poważnych zaburzeniach metabolicznych, dotyczących sposobu, w jaki organizm przetwarza cukry, tłuszcze, białka lub sole. Wlewy należy przerwać, jeśli pojawią się niepokojące objawy, w tym podrażnienie żyły.

W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa leczenia lekarz będzie wykonywał badania kliniczne i laboratoryjne podczas podawania tego leku. Jeśli lek jest podawany przez kilka tygodni, krew będzie badana regularnie. W szczególności w przypadku nietolerancji glukozy należy regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi i w moczu, a u chorych na cukrzycę może być konieczna modyfikacja dawki insuliny.

W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania. Narażenie CLINIMIX na światło otoczenia, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, prowadzi do powstawania peroksydów i innych produktów rozkładu, co można ograniczyć przez ochronę przed światłem.

Inne leki i CLINIMIX

Powiadom lekarza, jeśli przyjmuje lub stosuje, niedawno przyjmował lub stosował, lub może przyjmować lub stosować inne leki.

CLINIMIX z elektrolitami zawiera wapń. Nie powinien być podawany jednocześnie z antybiotykiem ceftriaksonem ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

Z uwagi na zawartość potasu CLINIMIX należy podawać ostrożnie u pacjentów leczonych moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. amilorid, spironolakton, triamteren), inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), antagonistami receptora angiotensyny II lub immunosupresyjnymi lekami takimi jak tachylikina i cyklosporyna, ze względu na ryzyko hiperkaliemii.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajść w ciążę, albo karmi piersią, należy skonsultować się z lekarzem przed podaniem tego leku.

3. Jak stosować CLINIMIX

Przed podaniem produktu należy przerwać niestałą membranę między dwoma komorami i wymieszać zawartość obu komór.
CLINIMIX może być podawany dorosłym i dzieciom.
Jest to roztwór do infuzji podawany za pomocą wężyka do żyły w ramieniu lub dużej żyły w klatce piersiowej.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podawania (patrz punkt 2).
Dawka – dorośli i dzieci
Lekarz ustali dawkę i czas trwania leczenia. Będzie to zależało od wieku, masy ciała i wzrostu, stanu klinicznego, dobowej objętości płynu oraz potrzeb energetycznych i azotowych.
Stosuj CLINIMIX zawsze dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
Leczenie może być kontynuowane przez cały czas, w zależności od stanu klinicznego.
Infuzja jednego worka trwa zazwyczaj od 8 do 24 godzin.
Jeśli podano zbyt dużą dawkę CLINIMIX
Jeśli dawka była zbyt wysoka lub infuzja była zbyt szybka, może wzrosnąć objętość krwi krążącej lub krew może stać się zbyt kwaśna. Może również wzrosnąć stężenie glukozy we krwi i w moczu. Podanie zbyt dużej objętości może powodować nudności, wymioty, dreszcze oraz zaburzenia elektrolitowe; w takich przypadkach infuzję należy natychmiast przerwać.
W ciężkich przypadkach lekarz może poddać Cię tymczasowo dializie nerkozastępczej, aby pomóc nerzom w usunięciu nadmiaru produktu.
Aby zapobiec takim zdarzeniom, lekarz będzie regularnie monitorować stan Twojego zdrowia i wykonywać badania laboratoryjne.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, skontaktuj się z lekarzem.
Strona 86 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

4. Możliwe działania niepożądane

Jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Jeśli odczuwa zmiany w samopoczuciu podczas lub po leczeniu, należy natychmiast poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Badania, które lekarz będzie wykonywał podczas podawania leku, mają na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek nieprawidłowych objawów lub objawów reakcji alergicznego, takich jak nadmiernie niskie lub wysokie ciśnienie krwi, pojawienie się niebieskiego lub czerwonego zabarwienia skóry, nadmierna częstość akcji serca, trudności w oddychaniu, nudności, wymioty, wysypka, podwyższenie temperatury ciała, nadmierne pocenie się, dreszcze i drżenia, infuzję należy natychmiast przerwać.
Obserwowano również inne działania niepożądane, które występują z różną częstością:

• Anafilaksja (poważna, szybko postępująca reakcja alergicza, która może prowadzić do śmierci).
• Wysokie stężenie glukozy, amoniaku i związków zawierających azot we krwi.
• Upośledzenie funkcji wątroby, nieprawidłowe wyniki badań krwi oceniających funkcję wątroby.
• Zapalenie pęcherza żółciowego, obecność kamieni żółciowych w pęcherzu żółciowym.
• Zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie żyły, ból, drażnienie, ciepło, obrzęk.
• Obecność glukozy w moczu.
• Śpiączka cukrzycowa.
• Tworzenie się drobnych cząstek zatykających naczynia krwionośne w płucach.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Państwa jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać CLINIMIX

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed światłem aż do zakończenia podania (patrz punkt 2).
Nie podawać tego leku po upływie terminu ważności, podanego na pojemniku i opakowaniu zewnętrznym (MM/RRRR). Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie zamrażać.
Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym.
Nie wyrzucać leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Skład CLINIMIX
Strona 87 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Substancje czynne w każdej worku otrzymanej roztworu to:

Inne składniki to:

• kwas octowy, kwas solny (do regulacji pH roztworu),
• woda do wstrzykiwań.

Opis wyglądu preparatu CLINIMIX i zawartości opakowania
CLINIMIX to roztwór do infuzji, zawarty w worku dwukomorowym, który stanowi worko z wielowarstwowego tworzywa sztucznego. Materiał wewnętrznej warstwy (warstwy kontaktowej) worka to mieszanina kopolimerów poliolefinowych, zgodna z dozwolonymi składnikami i dodatkami. Pozostałe warstwy wykonane są z EVA (poli(etyleno-winiloctanu)) oraz kopoliestru. Przed odtworzeniem roztwory zawierające aminokwasy i glukozę są klarowne, bezbarwne lub lekko żółtawe. Po odtworzeniu roztwór nadal jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółtawy. Aby zapobiec kontaktowi z tlenem powietrza, worek jest opakowany w zewnętrzny pojemnik z barierą ochronną przed tlenem, zawierający worek pochłaniający tlen.

Opakowania
Worek 1000 ml: opakowanie kartonowe zawierające 8 worków
1000 ml: 1 worek
Worek 1500 ml: opakowanie kartonowe zawierające 6 worków
1500 ml: 1 worek
Worek 2000 ml: opakowanie kartonowe zawierające 4 worki
2000 ml: 1 worek
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są dostępne w obrocie handlowym.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
W celu uzyskania dodatkowych informacji dotyczących preparatu CLINIMIX należy skontaktować się z właścicielem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
BAXTER S.p.A.
Strona 88 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Via del Serafico 89 00142 Rzym

Producent
Baxter S.A., Boulevard René Branquart, 80, 7860 Lessines, Belgia

Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami handlowymi:
CLINIMIX N17G35E, roztwór do infuzji

W niektórych krajach lek ten jest zarejestrowany pod innymi nazwami, jak podano poniżej:
Austria: CLINIMIX 5% G-E
Niemcy: CLINIMIX 5% G-E

Niniejszy ulotka została ostatnio zaktualizowana w miesiącu: Kwiecień 2021

---

Strona 89 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

1. SKŁAD ILOŚCIOWY

Po zmieszaniu zawartości dwóch kompartmentów skład mieszaniny dwuskładnikowej, we wszystkich dostępnych rozmiarach worka, jest następujący:

2. DOZOWANIE I SPOSÓB PODANIA

Produkt podawać tylko po złamaniu nieustalonej membrany między dwoma komorami i wymieszaniu zawartości obu komór.
Dawkowanie i prędkość wlewu
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do potrzeb żywieniowych/płynowych pacjenta, zużycia energii, stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolizowania składników Clinimix, a także do energii lub białka dodatkowo podawanych drogą doustną/enteralną. Ponadto dzienne zapotrzebowanie na płyny, azot i energię stale zmniejsza się z wiekiem.
U dorosłych zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (około 1 g aminokwasów/kg/doba) do 0,32 g azotu/kg/doba (około 2 g aminokwasów/kg/doba).
U dzieci zapotrzebowanie waha się od 0,16 g azotu/kg/doba (około 1,0 g aminokwasów/kg/doba) do 0,40 g azotu/kg/doba (około 2,5 g aminokwasów/kg/doba).
U dorosłych i u pacjentów w wieku od 12 do 18 lat zapotrzebowanie kaloryczne waha się od 25 kcal/kg/doba do 40 kcal/kg/doba, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu. Pacjenci w wieku poniżej 12 lat mogą mieć wyższe zapotrzebowanie. Zapotrzebowanie kaloryczne waha się od 25 kcal/kg/doba do 40 kcal/kg/doba, w zależności od stanu odżywienia pacjenta i stopnia katabolizmu.
Istnieją sytuacje kliniczne, w których pacjenci wymagają ilości składników odżywczych różniących się od składu Clinimix. W takiej sytuacji wszelkie dostosowanie objętości (dawki) musi uwzględniać wpływ, jaki będzie miało to na dawkowanie wszystkich innych składników odżywczych zawartych w Clinimix. Prędkość i objętość wlewu muszą być określone przez lekarza konsultanta doświadczonych w prowadzeniu terapii płynami dożylnymi u dzieci.
Niniejszy lek nie zawiera aminokwasów cysteiny i tauryny, które są uznawane za warunkowo niezbędne dla noworodków i niemowląt.
Niniejszy lek nie jest zalecany dla noworodków przedwczesnych i urodzonych w terminie oraz dla dzieci poniżej 2. roku życia.
Strona 90 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Prędkość wlewu należy dostosować w zależności od dawki, charakterystyki roztworu wprowadzanego, całkowitej objętości do podania w ciągu 24 godzin oraz czasu trwania wlewu.
Czas wlewu powinien przekraczać 8 godzin. Zwykle prędkość przepływu zwiększa się stopniowo w pierwszej godzinie, nie przekraczając 1,4 ml na kilogram masy ciała na godzinę, a maksymalna dawka to 30 ml na kilogram masy ciała na dobę.
Sposób podania
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia roztwór (w workach i zestawach do podania) należy chronić przed ekspozycją na światło aż do zakończenia podania.
Droga podania
Wybór żyły centralnej lub obwodowej zależy od końcowej osmolarności mieszaniny. Ogólnie przyjęta granica dla wlewu obwodowego wynosi około 800 mOsm/l, jednak różni się znacznie w zależności od wieku, ogólnego stanu pacjenta oraz cech żył obwodowych.

3. SPECJALNE OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI STOSOWANIA

OSTRZEŻENIA
W przypadku preparatów CLINIMIX zgłaszano reakcje nadwrażliwości na wlewanie, w tym
hipotensję, nadciśnienie, cyanozę obwodową, tachykardię, duszność, wymioty, nudności, pokrzywkę, wysypkę,
świąd, rumień, nadmierne pocenie, gorączkę i dreszcze.
Zgłoszono przypadki anafilaksji z innymi produktami do żywienia dożylnego.
Przed rozpoczęciem wlewania dożylnego należy dokładnie monitorować stan kliniczny. W przypadku wystąpienia nietypowych objawów lub sygnałów, np. nadwrażliwości lub reakcji na wlewanie, należy natychmiast przerwać wlewanie.
Roztwory zawierające glukozę należy stosować z ostrożnością, a nawet unikać, u pacjentów znanie uczulonych na kukurydzę lub jej pochodne.
Zgłoszono przypadki powstawania osadów w naczyniach płucnych u pacjentów otrzymujących żywienie dożylne. W niektórych przypadkach skutki były śmiertelne. Nadmierne dodawanie wapnia i fosforanu zwiększa ryzyko powstawania osadów fosforanu wapnia. Osady zgłaszano również w roztworach bez soli fosforanowych. Zgłoszono przypadki osadów nawet poza filtrem liniowym oraz podejrzenia powstawania osadów in vivo. W przypadkach wystąpienia objawów niedodawania płuc należy przerwać wlewanie i rozpocząć ocenę medyczną. Oprócz kontroli roztworu należy okresowo sprawdzać zestaw do wlewania i kaniulę pod kątem obecności osadów.
U pacjentów powyżej 28 dnia życia (w tym dorosłych) ceftriaksonu nie należy podawać jednocześnie z roztworami dożylnymi zawierającymi wapń, w tym CLINIMIX N17G35E, przez tę samą linię wlewu (np. przez rozgałęzienie typu Y).
W przypadku stosowania tej samej linii wlewu do podania sekwencyjnego należy dokładnie przepłukać linię płynem kompatybilnym między wlewami.
Zakażenie i sepsa mogą wystąpić w wyniku stosowania cewników dożylnych do podawania preparatów dożylnych, niewłaściwej pielęgnacji cewników lub zanieczyszczonych roztworów.
Immunosupresja oraz inne czynniki, takie jak hiperglikemia, niedożywienie i/lub istniejące choroby współistniejące, mogą predysponować pacjentów do powikłań zakaźnych.
Dokładne monitorowanie kliniczne i laboratoryjne pod kątem gorączki/dreszczy, leukocytozy, powikłań technicznych związanych z urządzeniem dostępowym i hiperglikemii może pomóc w wczesnym rozpoznaniu zakażeń.
Strona 91 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Ryzyko powikłań septycznych można zmniejszyć, zwiększając staranność w stosowaniu technik jałowych podczas zakładania i pielęgnacji cewnika, jak również technik jałowych przygotowywania mieszanki odżywczej.
Wprowadzenie odżywiania u pacjentów ciężko niedożywionych może spowodować zespół refeeding, charakteryzujący się przemieszczeniem potasu, fosforu i magnezu do wnętrza komórek w fazie anabolicznej. Może również dojść do niedoboru tiaminy i zatrzymania płynów. Dokładne monitorowanie i powolny wzrost przyjmowania składników odżywczych, unikając nadmiernego odżywiania, może zapobiegać tym powikłaniom.
Hipertoniczne roztwory, jeśli są podawane do żyły obwodowej, mogą powodować podrażnienie żyły. Wybór między podaniem do żyły obwodowej a centralnej zależy od końcowej osmolalności mieszaniny do wlewania.
Ogólnie przyjęty limit osmolalności dla podania do żyły obwodowej wynosi 800 mOsm/l, ale może się znacznie różnić w zależności od wieku, stanu ogólnego pacjenta i cech żył obwodowych.
Nie należy łączyć worków szeregowo, aby uniknąć embolii gazowej spowodowanej ewentualnym resztkowym powietrzem w worku pierwotnym.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
Przed rozpoczęciem wlewania należy skorygować ciężkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężkie stany nadmiernego obciążenia płynami oraz ciężkie zaburzenia metaboliczne.
Mogą wystąpić powikłania metaboliczne, jeśli przyjmowanie składników odżywczych nie jest dostosowane do potrzeb pacjenta lub jeśli wartość metaboliczna składnika diety nie jest dokładnie oceniona. Niepożądane efekty metaboliczne mogą wynikać z podania niewystarczającej lub nadmiernej ilości składników odżywczych lub z nieodpowiedniej kompozycji mieszanki dla potrzeb konkretnego pacjenta.
Właściwe monitorowanie podczas podawania wymaga częstych ocen klinicznych i badań laboratoryjnych. Powinny one obejmować elektrolity oraz testy funkcji wątroby i nerek.
Potrzeby pacjentów w zakresie elektrolitów podczas leczenia roztworami należy dokładnie ustalić i monitorować, szczególnie w przypadku roztworów pozbawionych elektrolitów.
Nietolerancja glukozy jest powszechnym powikłaniem metabolicznym u ciężko wyczerpanych pacjentów. Po wlewie produktów może wystąpić hiperglikemia, glikozuria i stan hiperosmolarny. Poziom glukozy we krwi i w moczu należy rutynowo monitorować, a u pacjentów z cukrzycą – w razie potrzeby dostosować dawkowanie insuliny.
Stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie w obecności hiperkaliemii, ze względu na ryzyko rozwoju lub nasilenia się acidozy metabolicznej i hiperazotemii, jeśli nie prowadzi się usuwania toksyn poza nerkami. U tych pacjentów należy dokładnie monitorować stan płynów i równowagę elektrolitową. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek należy preferować odpowiednio skomponowane roztwory aminokwasowe.
Stosować z ostrożnością CLINIMIX u pacjentów z niewydolnością nadnerczy.
Należy unikać przeciążenia krążenia, szczególnie u pacjentów z obrzękiem płuc, niewydolnością i/lub dekompensacją serca. Stan płynów należy dokładnie monitorować.
U pacjentów z istniejącą chorobą wątroby lub niewydolnością wątroby należy oprócz rutynowych testów funkcji wątroby monitorować również objawy hiperamoniemii.
Strona 92 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Wiadomo, że zaburzenia hepatobiliarne, w tym cholestaza, steatoza wątroby, włóknienie i marskość wątroby, które mogą prowadzić do niewydolności wątroby, a także zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamica żółciowa, mogą rozwijać się u niektórych pacjentów otrzymujących żywienie dożylne. Uważa się, że etiologia tych zaburzeń ma wiele czynników i może się różnić między pacjentami.
Pacjentów z nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych lub innymi oznakami zaburzeń hepatobiliarnych należy natychmiast skierować do lekarza specjalisty w zakresie zaburzeń funkcji wątroby, który może zidentyfikować czynniki wyzwalające i sprzyjające oraz określić odpowiednie działania terapeutyczne i profilaktyczne.
Zwiększenie stężenia amoniaku we krwi i hiperamoniemia mogą wystąpić u pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasowe. U niektórych pacjentów może to oznaczać wrodzone zaburzenie metabolizmu aminokwasów (patrz punkt 4.3 SmPC) lub niewydolność wątroby.
Stężenie amoniaku we krwi należy często oznaczać u noworodków i dzieci, aby wykryć hiperamoniemię, która może wskazywać na wrodzoną wadę metabolizmu aminokwasów.
Hiperamoniemia, w zależności od nasilenia i przyczyny, może wymagać natychmiastowego działania.
Zbyt szybkie wlewanie aminokwasów może powodować nudności, wymioty i dreszcze. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać wlewanie.
Ogólnie dawkę należy dobierać ostrożnie u pacjentów starszych, biorąc pod uwagę częstsze występowanie zmniejszonej czynności wątroby, nerek lub serca oraz obecność chorób współistniejących lub innych terapii lekowych.

Populacja pediatryczna

• Nie przeprowadzono badań na populacji pediatrycznej.
• Zobacz powyżej informacje dotyczące monitorowania hiperamoniemii u pacjentów pediatrycznych.

Narażenie roztworów do żywienia dożylnego na światło, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin, może prowadzić do powstawania nadtlenków i innych produktów rozpadu. Gdy stosuje się Clinimix u dzieci poniżej 2. roku życia, należy chronić przed światłem otoczenia aż do zakończenia podawania.

4. PRAKTYCZNE INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZYGOTOWANIA I OBSŁUGI

Uwaga: Podawać produkt wyłącznie po rozerwaniu błony oddzielającej i wymieszaniu zawartości obu komór.

1. 2. 3.

Oderwać od góry, aby otworzyć zewnętrzną folię. Oderwać przednią część zewnętrznej folii, aby ujawnić worka CLINIMIX.
Umieścić worek na płaskiej i czystej powierzchni poziomej, trzymając uchwyt w kierunku siebie.
Wyrzucić zewnętrzną folię oraz pochłaniacz tlenu.
Strona 93 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

4. 5. 6.

Podnieść obszar mieszania worka. Odwrócić worek i wymieszać około 3 razy.
Otworzyć miejsce podawania, odłączając osłonę obrotowym ruchem.
Dokładnie zwinąć worek, aż membrana rozdzielająca
całkowicie się otworzy (około połowy).
Nie odrywać osłony z miejsca podawania przed całkowitym otwarciem membrany rozdzielającej.

Używać tylko, gdy roztwór jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółty i gdy worek nie jest uszkodzony.
CLINIMIX należy przechowywać w temperaturze pokojowej przed użyciem.
Aktywowanie CLINIMIX może być przeprowadzone w zewnętrznej folii lub po jej usunięciu.
Tylko do jednorazowego użytku.
Nie należy zachowywać nieużywanych pozostałości; wszystkie urządzenia należy wyrzucić po użyciu.
Nie należy ponownie podłączać worków częściowo wykorzystanych.
Nie stosować w połączeniach szeregowych.
W przypadku stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia należy chronić przed naświetlaniem światłem do momentu
ukończenia podania. Naświetlanie CLINIMIX światłem otoczenia, szczególnie po dodaniu mikroelementów i/lub witamin,
prowadzi do powstawania pieroksydów i innych produktów rozkładu, których ilość można zmniejszyć dzięki ochronie przed światłem.

Suplementacja
Lipidy, witaminy i mikroelementy należy podawać pacjentom poddawanym długotrwałej nawadniaczce dożylnej.
W przypadku konieczności suplementacji należy sprawdzić ich wzajemną zgodność i ocenić stabilność mieszanin.
Suplementację można przeprowadzać po rozerwaniu membrany rozdzielającej (po wymieszaniu obu roztworów) dla wszystkich innych dodatków. CLINIMIX może być wzbogacony o:

• Emulsje lipidowe (np. ClinOleic) w ilości od 50 do 250 ml na litr CLINIMIX

Strona 94 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021

• Elektrolity: na litr CLINIMIX

• Oligoelementy: na litr CLINIMIX

• Witaminy: na litr CLINIMIX

Dane dotyczące stabilności po zmieszaniu CLINIMIX z innymi dostępnymi w handlu emulsjami lipidowymi oraz innymi dodatkami lub składnikami odżywczymi są dostępne na żądanie.
Jeśli zaobserwuje się lekką opalizację, należy dokładnie wymieszać mieszaninę, delikatnie potrząsając nią, aby uzyskać jednorodną emulsję przed wlewnym podaniem.
Dodatkowe składniki powinny być wprowadzane w warunkach bezpiecznych.
Dodatki należy wprowadzać za pomocą strzykawki lub zestawu do przetaczania.

• Dodanie za pomocą strzykawki lub zestawu do przetaczania z igłą
• Przygotować miejsce wstrzykiwania (pojedyncze miejsce dostępu, patrz rysunek 1 w ulotce).
• Przebić membranę i wstrzyknąć.
• Wymieszać roztwór z dodatkami.
• Dodanie za pomocą zestawu do przetaczania z końcówką
• Zapoznać się z „Instrukcją użytkowania” zestawu do przetaczania dla lipidów, który jest używany.
• Połączyć końcówkę z miejscem dostępu do lipidów (dłuższe miejsce dostępu).

Strona 95 z 96
Clinimix FI Kwiecień 2021
Niezgodności
Niektóre suplementy mogą być niezgodne – należy zapoznać się z informacjami producenta w celu uzyskania szczegółowych informacji.
W przypadku konieczności dodania suplementów należy sprawdzić zgodność i stabilność końcowych mieszanek.
Roztworu nie należy podawać przed, jednocześnie ani po przetaczaniu krwi za pomocą tego samego zestawu do infuzji ze względu na możliwość wystąpienia pseudoaglutynacji.
CLINIMIX N17G35E zawiera jony wapnia, które zwiększają ryzyko powstawania strąceń, takich jak skrzepy w krwi lub składniki krwi leczone cytrynianem jako środkiem przeciwkrzepliwym/konserwantem.
Tak jak w przypadku innych mieszanek do żywienia pozajelitowego, należy uwzględnić stosunki wapnia do fosforanów. Nadmierna ilość dodanego wapnia i fosforanów, szczególnie w postaci soli mineralnych, może prowadzić do powstawania strąceń fosforanu wapnia.
Tak jak w przypadku innych roztworów do wlewania zawierających wapń, jednoczesne leczenie ceftryaxonem i CLINIMIX N17G35E jest przeciwwskazane u noworodków (≤28 dni życia), również w przypadku infuzji za pomocą oddzielnych linii (istnieje ryzyko śmiertelnego strącania soli wapniowej ceftryaxonu w krwiobiegu noworodka).
U pacjentów powyżej 28. dnia życia (w tym u dorosłych) ceftryaxonu nie należy podawać jednocześnie dożylnie z roztworami zawierającymi wapń, w tym z CLINIMIX N17G35E, za pomocą tej samej linii infuzyjnej (patrz punkt „Ostrzeżenia”).
Jeśli ta sama linia infuzyjna jest używana do kolejnych podań, należy ją dokładnie przepłukać płynem zgodnym pomiędzy infuzjami.

5. TERMIN WAŻNOŚCI

2 lata, jeśli przechowywany w opakowaniu zewnętrznym.
Zaleca się stosowanie produktu natychmiast po otwarciu nieprzemiennej membrany oddzielającej dwa komory.
Jednak po odtworzeniu (gdy nieprzepuszczalna membrana wewnętrzna jest otwarta) wykazano, że emulsja odtworzona jest stabilna w temperaturze od 2°C do 8°C przez maksymalnie 7 dni, a następnie przez maksymalnie 48 godziny w temperaturze nie przekraczającej 25°C.
Po dokonaniu dodatkowych wlewek, z punktu widzenia mikrobiologicznego, mieszaninę należy użyć natychmiast. Jeśli nie zostanie ona użyta natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że mieszanie odbywa się w kontrolowanym środowisku i w warunkach sterylnych, które zostały zwalidowane. W wyjątkowych przypadkach, gdy wymagane są dłuższe okresy przechowywania, można skontaktować się z producentem, ponieważ dostępne są informacje dotyczące stabilności chemicznej i fizycznej w czasie użytkowania przez 7 dni w temperaturze od 2 do 8°C, a następnie przez 48 godzin w temperaturze poniżej 25°C dla produktów wymienionych w poprzednim akapicie.
Strona 96 z 96