Ulotka: informacje dla pacjenta

Carbolithium 150 mg kapsułki twarde, 300 mg kapsułki twarde

litii carbonas
Przed zażyciem tego leku należy uważnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona
ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać potrzebne przeczytanie jej ponownie.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki

Co to jest Carbolithium i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Carbolithium
Jak stosować Carbolithium
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Carbolithium
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Carbolithium i do czego służy

Carbolithium zawiera litii carbonas, substancję należącą do grupy leków zwanych
lekami przeciwpadaczkowymi, stosowanymi w zapobieganiu i leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych (stanów maniakalnych i
hipomaniakalnych) charakteryzujących się naprzemiennymi stanami podniecenia i stanami depresyjnymi lub przewlekłymi psychotycznymi stanami depresyjnymi, typowymi dla psychot maniakalno-depresyjnych.
Carbolithium stosuje się również w leczeniu bardzo bolesnego rodzaju bólu głowy,
zwanego migreną skupioną (cefalea a grappolo), u pacjentów, którzy nie odpowiadają na inne terapie.
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli nie czujesz się lepiej lub czujesz się gorzej.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Carbolithium

Nie przyjmuj Carbolithium

jeśli jesteś uczulony na substancję czynną lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli cierpisz na choroby serca;
jeśli Twoja funkcja nerek jest zaburzona (uszkodzenie nerek);
jeśli jesteś silnie osłabiony;
jeśli masz niski poziom sodu we krwi;
jeśli przyjmujesz leki zwane diuretykami, które pomagają organizmowi pozbyć się nadmiaru wody w postaci moczu;
w czasie ciąży;
jeśli karmisz piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zażyciem Carbolithium.
Leczenie Carbolithium należy zawsze rozpoczynać od najniższych dawek, które następnie mogą być dostosowywane w zależności od poziomu litu we krwi (litiemia).
Lekarz będzie regularnie kontrolował Twoją litiemię i stan zdrowia po każdej zmianie dawki oraz będzie poddawał Cię stałym kontrolom przez cały okres leczenia.
Jest to szczególnie ważne:

w przypadku nawrotów choroby;
jeśli wystąpią poważne działania niepożądane;
w obecności innych chorób (w tym infekcji dróg moczowych);
jeśli występują naprzemienne fazy pobudzenia (manii) i obniżenia nastroju (depresji);
jeśli zacząłeś przyjmować nowe leki;
jeśli Twoja codzienna dieta uległa zmianie;
w przypadku stanów lub leczenia, które mogą prowadzić do zaburzeń gospodarki wodnej lub elektrolitowej, np. terapii diuretykami.

Przed rozpoczęciem leczenia Carbolithium Twój lekarz sprawdzi:

funkcję serca; Carbolithium należy stosować ostrożnie, jeśli cierpisz na choroby układu sercowo-naczyniowego lub masz rodzinny wywiad rzadkiej wady serca (wydłużenie odcinka QT);
funkcję nerek; ponieważ w czasie leczenia Carbolithium mogą wystąpić stopniowe lub nagłe zmiany funkcji nerek, które mogą wymagać zmiany dawki. Ponadto leczenie litami nie powinno być rozpoczynane u pacjentów z uszkodzeniem nerek (zobacz również punkt „Nie przyjmuj Carbolithium”). Pacjenci z ciężkim uszkodzeniem nerek leczeni litami przez ponad 10 lat mogą mieć zwiększone ryzyko rozwoju łagodnego lub złośliwego guza nerki (mikrokisty, onkocytoma lub rak przewodów zbiorczych nerki; zobacz również punkt „Możliwe działania niepożądane”);
funkcję tarczycy; jeśli cierpisz na zaburzenia tarczycy, lekarz oceni, czy należy Ci przepisać Carbolithium, biorąc pod uwagę stan Twojego zdrowia. W szczególności, jeśli cierpisz na niedoczynność tarczycy (słabe działanie tarczycy), lekarz będzie Cię regularnie kontrolował zarówno na wstępnym etapie leczenia, jak i w trakcie utrzymania terapii.

Jeśli jesteś kobietą w wieku rozrodczym, przed rozpoczęciem leczenia tym lekiem należy wykonać test ciążowy, aby wykluczyć ciążę, ponieważ węglan litu może szkodzić płodowi (zobacz punkt „Ciąża”).
W czasie leczenia Carbolithium lekarz będzie Cię poddawał regularnym kontrolom w celu sprawdzenia:

funkcji nerek i tarczycy (co 6–12 miesięcy);
morfologii krwi (stosunku różnych składników krwi).

Ponadto, zwróć szczególną uwagę i powiadom lekarza:

jeśli cierpisz na chorobę Addisona (chorobę gruczołów nadnerczy) lub inne stany charakteryzujące się niskim poziomem sodu we krwi;
jeśli jesteś silnie osłabiony (zobacz również punkt „Nie przyjmuj Carbolithium”);
jeśli znajdujesz się w stanie odwodnienia spowodowanym nadmiernym poceniem się, biegunką lub wymiotami, ponieważ Twoja tolerancja wobec litu może się zmniejszyć; w takich przypadkach pacjenci powinni być ostrzegani, aby zwiększyć przyjmowanie soli mineralnych i płynów. Jeśli do tego dołączy infekcja z gorączką, lekarz doradzi, czy tymczasowo zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie;
jeśli cierpisz na chorobę zwaną zespołem Brugady (dziedziczną chorobę serca) lub jeśli któryś z Twoich krewnych cierpiał na zespół Brugady, miał zatrzymanie serca lub zmarł z powodu nagłej śmierci;
jeśli cierpisz na mukowiscydozę, ponieważ może dojść do zmniejszenia wydalania litu z organizmu;
jeśli cierpisz na chorobę charakteryzującą się osłabieniem mięśni (miastenia gravis);
jeśli masz zacząć leczenie elektrowstrząsowe; w takim przypadku należy przerwać przyjmowanie Carbolithium co najmniej tydzień przed i wznowić kilka dni po zakończeniu terapii elektrowstrząsowej;
jeśli masz przejść operację chirurgiczną; w takim przypadku należy przerwać przyjmowanie Carbolithium co najmniej 24 godziny przed zabiegiem, ponieważ znieczulenie w połączeniu z obniżoną eliminacją litu może prowadzić do jego nagromadzenia, a następnie wznowić leczenie tak szybko, jak to możliwe po zabiegu;
jeśli planujesz lub już przeszedłeś operację chirurgiczną mającą na celu utratę masy ciała, ponieważ może być potrzebna niższa dawka litu. Lekarz będzie monitorował poziom litu we krwi i dostosuje dawkę odpowiednio.

Przerwij leczenie i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią:
biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha, senność, utrata koordynacji mięśniowej, osłabienie, drżenie, osłabienie mięśni, uczucie zimna, suchość w ustach, spowolnienie mowy i rytmiczne, nieregularne, niekontrolowane ruchy oczu; mogą to być objawy toksyczności litu (zobacz również punkt „Możliwe działania niepożądane”). Powiadom znajomego lub członka rodziny, że rozpoczynasz leczenie Carbolithium, aby mógł Ci pomóc w rozpoznaniu możliwych objawów opisanych powyżej, w przypadku których należy przerwać leczenie i natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Nigdy nie przerywaj leczenia gwałtownie, ale stopniowo zmniejszaj dawkę w ciągu kilku tygodni, zawsze pod ścisłym nadzorem lekarza. Lekarz poinformuje Cię o ryzyku nawrotu choroby w przypadku nagłego przerwania leczenia Carbolithium.
Dzieci i młodzież
Stosowanie Carbolithium u dzieci i młodzieży poniżej 12. roku życia nie jest zalecane.
Inne leki i Carbolithium
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Nie należy przyjmować Carbolithium w połączeniu z następującymi lekami:

klozapina, aloperydol, fenotiazyny i sulpiryda (inne leki przeciwpsychotyczne) – stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych – ponieważ mogą wystąpić uszkodzenia mózgu (neurotoksyczność) oraz działania niepożądane, takie jak sztywność mięśni i ruchów, brak wyrazistości twarzy, niepokój ruchowy, spowolnienie lub zablokowanie ruchów, spowolnienie odruchów (działania niepożądane pozapiramidowe);
diklofenak, ibuprofen, indometacyna, kwas mefenamowy, naproksen, ketorolak, piroksykam ( niesteroidowe leki przeciwzapalne – NLPZ) oraz selektywne inhibitory COX-2 – stosowane na ból, gorączkę i stan zapalny – ponieważ może dojść do zmniejszenia wydalania litu i zwiększenia ryzyka toksyczności;
amiodaron – lek stosowany w leczeniu arytmii – ponieważ mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca (arytmie komorowe);
indapamid – lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego – ponieważ może dojść do zwiększenia toksyczności litu w wyniku zmniejszonego wydalania go przez nerki.

Ponadto, zachowaj szczególną ostrożność i powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

sertyndol i tiorydazyna (inne leki przeciwpsychotyczne) – stosowane w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychicznych – ponieważ może dojść do zaburzeń rytmu serca (arytmie komorowe);
aloperydol (inny lek przeciwpsychotyczny) – stosowany w leczeniu psychóz; takie połączenie może być szczególnie niebezpieczne, ponieważ może prowadzić do objawów takich jak osłabienie, letargia, gorączka, drżenie, drgawki, dezorientacja, objawy pozapiramidowe, wzrost liczby białych krwinek we krwi (zespół encefalopatyczny);
wenlafaksyna – stosowana w leczeniu depresji – ponieważ może prowadzić do zwiększenia działania litu;
trójpierścieniowe leki przeciwdrgawkowe – stosowane w leczeniu depresji – ponieważ mogą zwiększać toksyczne działanie litu;
selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny – stosowane w leczeniu depresji – ponieważ mogą wystąpić zwiększone toksyczne działanie litu oraz objawy takie jak biegunka, dezorientacja, drżenie, niepokój i zespół serotoninergiczny (stan potencjalnie zagrażający życiu, którego objawy mogą obejmować zaburzenia stanu psychicznego, wzrost temperatury ciała oraz nadmierną aktywność układu nerwowego i nerwowo-mięśniowego);
metylodopa – stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego – ponieważ może dojść do zwiększenia toksycznych działań litu;
fenytoina, fenobarbital i karbamazepina – stosowane w leczeniu epilepsji – ponieważ mogą powodować uszkodzenia mózgu (neurotoksyczność);
inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny – stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego – ponieważ może dojść do zmniejszenia wydalania litu i zwiększenia ryzyka toksyczności;
diuretyki osmotyczne, pętlowe i tiazydowe, takie jak acetylozolamid, amilorid, triamteren, furosemid, bumetanid i kwas etakrynowy, ponieważ mogą prowadzić do zwiększenia wydalania litu;
werapamil i dyltiazem oraz inne blokery kanałów wapniowych – stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego – ponieważ mogą wystąpić uszkodzenia mózgu (neurotoksyczność) z objawami takimi jak brak koordynacji ruchów, drżenie, nudności, wymioty, biegunka i zaburzenia słuchu (szumy w uszach);
glikokortykosteroidy – stosowane w leczeniu stanów zapalnych, gorączki i innych zaburzeń – ponieważ może dojść do zatrzymania płynów i zwiększenia stężenia litu we krwi;
metoklopramid – stosowany w leczeniu nudności i wymiotów – ponieważ mogą wystąpić objawy pozapiramidowe;
metronidazol – antybiotyk – ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia litu we krwi;
aminofilina i mannitol – stosowane odpowiednio w leczeniu astmy oraz w niewydolności nerek i innych chorobach – ponieważ może dojść do zmniejszenia stężenia litu we krwi;
blokery neuromięśniowe – stosowane w celu wywołania rozluźnienia mięśni – ponieważ lit może przedłużać ich działanie;
empagliflozyna – stosowana w leczeniu cukrzycy lub niewydolności serca – i dapagliflozyna – stosowana w leczeniu cukrzycy, niewydolności serca lub przewlekłej choroby nerek – ponieważ mogą zmniejszać ilość litu w organizmie, co osłabia jego działanie;
topiramate (stosowany w leczeniu epilepsji lub migreny).

Leczenie skojarzone z chloropromazyną – stosowaną w leczeniu psychóz, acetylozolamidem – stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego i innych substancjami, takimi jak ksantyny, mocznik i wodorowęglan sodu, może zmniejszać stężenie litu we krwi, zwiększając jego wydalanie z moczem.
Carbolithium i napoje alkoholowe
Nie przyjmuj alkoholu ani innych leków zawierających alkohol w czasie leczenia tym lekiem, ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia litu we krwi i zwiększenia ryzyka toksyczności.
Przesadne spożywanie kawy może zmniejszyć stężenie litu we krwi, osłabiając jego działanie.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, lub jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie przyjmuj Carbolithium, jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, ponieważ lit może szkodzić płodowi (zobacz punkt 2 „Nie przyjmuj Carbolithium”).
Kilka dni po porodzie zaleca się, zawsze pod ścisłym nadzorem lekarza, wznowienie leczenia niskimi dawkami ze względu na zwiększone ryzyko epizodów maniakalnych i nawrotów w okresie poporodowym, przy jednoczesnym starannym unikaniu karmienia piersią.
Karmienie piersią
Nie przyjmuj Carbolithium, jeśli karmisz piersią (zobacz punkt 2 „Nie przyjmuj Carbolithium”).
Płodność
Kobiety w wieku rozrodczym powinny wykonać test przed rozpoczęciem leczenia Carbolithium, aby wykluczyć możliwą ciążę. Kobiety w wieku rozrodczym, które są już leczone solami litu i planują zajście w ciążę, powinny przerwać leczenie stopniowo zmniejszając dawkę, pod ścisłym nadzorem lekarza, aby uniknąć nawrotów choroby (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Carbolithium może wpływać na zdolność kierowania pojazdami i korzystania z maszyn.
Carbolithium 150 mg zawiera laktozę: jeśli lekarz stwierdził u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.

3. Jak stosować Carbolithium

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zalecana dawka to 300 mg od 2 do 6 razy dziennie, podawana w regularnych odstępach czasu. Lekarz rozpocznie leczenie od niskiej dawki, a następnie dostosuje ją w zależności od stężenia litu we krwi (litiemia).
Stosowanie u dzieci i młodzieży
U dzieci i młodzieży w wieku od 12 do 18 lat lekarz może przepisać krótkotrwałe leczenie, które może być kontynuowane tylko po potwierdzeniu wyraźnej odpowiedzi na terapię.
Stosowanie Carbolithium u dzieci i młodzieży poniżej 12. roku życia nie jest zalecane.
Jeśli zażyje więcej Carbolithium niż powinien
W przypadku przypadkowego zażycia zbyt dużej dawki tego leku, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala.
Jeśli zażyje się więcej Carbolithium niż przewidziano, mogą pojawić się apatia i niepokój, które mogą być mylone ze stanem psychicznym spowodowanym depresją.
Przedawkowanie może również prowadzić do stanu znanego jako zespół pozapiramidowy, czyli zespół objawów obejmujących drżenie, sztywność mięśni spowodowaną zwiększeniem napięcia mięśniowego, zwolnienie i trudności w poruszaniu się.
W przypadku ciężkiego zatrucia, główne objawy dotyczą serca (w postaci zaburzeń wyników niektórych badań, np. EKG) oraz układu nerwowego, takich jak zawroty głowy, zaburzenia świadomości, nasilenie odruchów (nadreaktywność) i śpiączka czuwająca.
Jeśli zapomni zażyć Carbolithium
Nie zażywaj podwójnej dawki, aby uzupełnić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwie leczenie Carbolithium
Nie przerywaj nagle leczenia Carbolithium bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem, ponieważ może dojść do nawrotu objawów (patrz rozdział „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Przerwij leczenie i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie następujące objawy:
biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha, senność, osłabienie mięśni, niezgrabność ruchów, zasłabnięcie, suchość w ustach, uczucie zimna, spowolnienie mowy oraz drgania oczu o charakterze rytmicznym, nieregularnym i niekontrolowanym (nistagmus).
Jeśli poziom zatrucia będzie się nasilał, mogą pojawić się również nasilenie odruchów (hiperrefleksja), zawroty głowy, uczucie dzwonienia w uszach (tinnitus), zamazanie wzroku oraz intensywne oddawanie moczu (poliuria). W bardzo ciężkich przypadkach toksyczność może obejmować różne narządy, prowadząc do ogólnych napadów drgawkowych, ostrej niewydolności krążenia, stuporu, śpiączki i śmierci.
W ciągu 24 godzin od pierwszego przyjęcia litu można zaobserwować:
zwiększenie wydalania niektórych substancji normalnie obecnych we krwi (sód, potas i mineralokortykoidy) z moczem. Później może pojawić się nadmierne gromadzenie się płynu w okolicach nóg (obrzek przedpiszczelowy). Objawy te zazwyczaj ustępują w ciągu kilku dni.
W pierwszych dniach terapii mogą wystąpić następujące objawy, które zazwyczaj ustępują w miarę kontynuowania leczenia: drżenie rąk, zwiększone oddawanie moczu, umiarkowana suchość w ustach i ogólny dyskomfort. Jeśli objawy te będą się utrzymywały, warto omówić z lekarzem możliwość przerwania terapii.

Działania niepożądane mogą obejmować:

zaburzenia rytmu serca, takie jak arytmie serca, arytmia komorowa (np. torsade de pointes, tachykardia komorowa, migotanie komór i zatrzymanie krążenia);
ujawnienie się i/lub nasilenie zespołu Brugady (dziedziczny zespół wpływający na pracę serca) (częstość nieznana);
obniżone ciśnienie krwi (hipotensja);
kolaps krążenia (niewydolność krążenia obwodowego);
niewydolność krążenia;
nadmierne działanie tarczycy (nadczynność tarczycy);
rozwój cukrzycy insypidus (spowodowany utratą zdolności nerek do zagęszczania moczu);
utratę przytomności (epilepsja drobnopadaczkowa);
napad drgawkowy;
zaburzenia mowy (zaburzenia wymowy);
zaburzenia pozapiramidowe (zobacz w punkcie 3 „Jeśli przyjmiesz więcej Carbolithium niż powinieneś”);
zawroty głowy;
uczucie kręcenia się (ból głowy);
nietrzymanie moczu i nietrzymanie stolca;
senność;
zmęczenie;
letarg;
opóźnienie psychoruchowe;
stany zamroczenia;
niepokój;
stupor;
śpiączka;
drżenie;
mimowolne skurcze mięśni i powtarzające się ruchy mięśni nóg (ruchy toniczno-kloniczne);
trudności lub brak koordynacji ruchów mięśniowych (ataksja);
bardzo szybkie lub powolne ruchy (choreoateoza);
zwiększoną pobudliwość odruchów ścięgnistych (hiperrefleksja);
suchość w ustach;
zaburzenia serca (przedłużenie odcinka QT w EKG);
przypadki nagłej śmierci (spowodowanej toksycznością litu);
podwyższone stężenie albumin lub glukozy w moczu (albuminuria, glikozuria);
zmniejszone lub zwiększone wydzielanie moczu (oliguria, poliuria);
zmiany w jednostkach funkcjonalnych nerek (nephrony);
łagodne/nowotwory złośliwe nerek (mikrokisty, onkocyty, rak nerek z przewodów zbiorczych) (w przypadku długotrwałej terapii);
zaburzenia tarczycy: zwiększenie rozmiarów tarczycy (wola) i/lub zmniejszenie funkcji tarczycy (hypothyreoza, w tym mixedema);
nadczynność przytarczyc (stan, w którym gruczoły przytarczyczne wytwarzają nadmiar hormonu przytarczycy, co prowadzi do podwyższenia poziomu wapnia we krwi – częstość nieznana), łagodny guz (niezłośliwy) gruczołu przytarczycy (adenoma przytarczycy – częstość nieznana); zwiększenie rozmiarów jednej lub więcej gruczołów przytarczycy (hiperplazja przytarczyc – częstość nieznana);
zaburzenia zachowania żywieniowego prowadzące do odrzucania jedzenia (zmniejszony apetyt);
nudności;
wymioty;
biegunka;
ból brzucha;
ciężkie zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi związane z ostrym wzrostem stężenia litu we krwi (litiemia);
zmiany w badaniach krwi, w przypadku długotrwałej terapii litem;
przejściowe zaburzenia widzenia (zaburzenia pola widzenia);
zaburzenia wzroku;
wysuszenie i osłabienie włosów;
wypadanie włosów (alopecia);
utrata wrażliwości skóry (anestezja cutanea);
zapalenie mieszków włosowych (przewlekła owrzodzenie);
nasilenie łuszczycy;
wysypkę skóry lub błon śluzowych (reakcja likenopodobna lekowa);
rozległą wysypkę skórną, podwyższoną temperaturę ciała, wzrost enzymów wątrobowych, zaburzenia krwi (eozynofilia), powiększone węzły chłonne i zaangażowanie innych narządów organizmu (reakcja lekowa z eozynofilii i objawami systemowymi, tzw. DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek) – (częstość nieznana). Przerwij stosowanie Carbolithium, jeśli wystąpią te objawy, i skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast poszukaj pomocy medycznej;
odwodnienie;
utrata masy ciała;
podwyższony poziom wapnia we krwi (hiperkalcemia);
osłabienie mięśni;
zmiany w niektórych badaniach serca i mózgu (EKG i EEG);
zaburzenia seksualne;
nadmierny poziom wapnia we krwi (częstość bardzo częsta).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, których nie ma na tej liście, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do lepszego poznanie bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Carbolithium

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po napisie „Zawiera do”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. To pomoże chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Carbolithium 150 mg kapsułki twarde:

Substancją czynną jest węglan litu. Każda kapsułka zawiera 150 mg węglanu litu.
Pozostałe składniki to stearynian magnezu, żelatyna, dwutlenek tytanu, indygota (E 132), laktoza monohydrat, skrobia kukurydziana, metyloceluloza.

Co zawiera Carbolithium 300 mg kapsułki twarde:

Substancją czynną jest węglan litu. Każda kapsułka zawiera 300 mg węglanu litu.
Pozostałe składniki to stearynian magnezu, żelatyna, dwutlenek tytanu, indygota (E 132), metyloceluloza.

Opis wyglądu leku Carbolithium i zawartość opakowania
Carbolithium jest dostępne w pudełku zawierającym 50 kapsułek w blisterach.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Laboratorio Farmaceutico SIT S.r.l., Via Cavour, 70 - 27035 Mede (PV)
Producent
ITC Production S.r.l. - Via Pontina KM 29 - 00071 Pomezia (RM)