Ulotka: informacja dla pacjenta

Calciparina 5.000 IU/0,2 ml roztwór do wstrzykiwań do stosowania podskórnie

we wstrzykiwaczu wstępnie napełnionym
Calciparina 12.500 IU/0,5 ml roztwór do wstrzykiwań do stosowania podskórnie we wstrzykiwaczu wstępnie napełnionym
Heparina calcica
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

Co to jest Calciparina i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Calcipariny
Jak stosować Calciparinę
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Calciparinę
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Calciparina i do czego służy

Calciparina jest dostępna jako wstrzykiwalny roztwór do podania podskórnego i zawiera heparynę wapniową.
Ten lek należy do grupy leków zwanych „anty trombotykami”, które zapobiegają tworzeniu się skrzeplin krwi (trombów) w naczyniach krwowych.
Calciparina jest stosowana:
w celu zapobiegania chorobom, w których dochodzi do tworzenia się skrzeplin we krwi w żyłach lub arteriach (choroba zakrzepowo-zatorowa żylna lub tętnicza)

w celu zapobiegania tworzeniu się skrzeplin (tromboza murana) po zawale mięśnia sercowego,
w leczeniu głębokiego zakrzepienia żył lub tętnic.
Skonsultuj się z lekarzem, jeśli nie czujesz się lepiej lub czujesz się gorzej.

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem Calcipariny

Nie stosuj Calcipariny

jeśli jest uczulony na heparynę lub inne substancje chemicznie powiązane albo na którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli miałeś w przeszłości trombocytopenię (niską liczbę płytek krwi, komórek odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi) (zobacz także „Ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub choroby związane z tendencją do krwawienia (diatesis haemorrhagica);
jeśli cierpisz na ciężkie choroby wątroby, nerek lub trzustki;
jeśli nie możesz poddać się odpowiednim analizom krzepnięcia krwi w odpowiednich odstępach czasu (w przypadku podawania dawek terapeutycznych);
- jeśli cierpisz na niekontrolowane zaburzenia krzepnięcia: rozsiane wewnątrznaczyniowe krzepnięcie krwi (DIC) (ciężki zespół prowadzący do krzepnięcia krwi w wielu naczyniach krwionośnych) w całym organizmie, spowodowane przez trombocytopenię wywołaną heparyną; - jeśli cierpisz (lub cierpiałeś) na krwawienia mózgu (krwotoki mózgowe);
jeśli masz zmiany chorobowe z wysokim ryzykiem krwawienia (np. wrzód żołądka, jelita, aneurysmę lub nowotwór mózgu);
jeśli doznałeś urazu lub poddałeś się zabiegom chirurgicznym dotyczącym ośrodkowego układu nerwowego, oczu lub uszu;
jeśli cierpisz (lub cierpiałeś) na retinopatie (choroby siatkówki, błony pokrywającej wewnętrzną powierzchnię oka) lub krwawienia ciała szklistego;
jeśli cierpisz (lub cierpiałeś) na infekcję wyściółki serca (endokardytę zakaźną);
w przypadku znieczulenia lokalno-regionarnego w trakcie zabiegów chirurgicznych. Ponadto, jeśli cierpisz na zmiany organiczne z wysokim ryzykiem krwawienia, lekarz oceni stosowanie heparyny, biorąc pod uwagę stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku.

Nie stosuj tego leku, jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy Twojej osoby. Jeśli nie jesteś pewien, porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem Calcipariny.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem Calcipariny.
Przed rozpoczęciem leczenia i w trakcie terapii Calcipariną lekarz przeprowadzi badania kontrolne, aby sprawdzić krzepnięcie krwi (np. liczbę płytek krwi) i/lub obecność ewentualnego krwawienia. Jest to szczególnie ważne, jeśli masz skłonność do krwawień.
Powiadom lekarza:

w przypadku podejrzenia nowotworu (tumoru);
jeśli cierpisz na przewlekłe alkoholizm;
jeśli jesteś osobą starszą; w szczególności starsze kobiety mają większe ryzyko krwawień;
jeśli miałeś już reakcje alergiczne na heparynę o niskiej masie cząsteczkowej;
jeśli cierpisz na określone choroby lub stany, które zwiększają ryzyko krwawienia, takie jak:
- zaburzenia krzepnięcia krwi (zespół hemofilii lub niedobór czynników krzepnięcia),
- zmniejszenie lub zaburzenia płytek krwi (trombocytopenia, trombocytopatie),
- naczyniaki krwotoczne, np. choroba Rendu-Oslera,
- niekontrolowana przez leki nadciśnienie tętnicze,
- zapalenie osierdzia i zastawek serca (endokardytę),
- choroby wątroby z zaburzeniami parametrów krzepnięcia i/lub z wariacjami przełyku lub gastropatią z towarzyszącą nadciśnieniem wrotnej z wysokim ryzykiem krwawienia;
choroby układu pokarmowego (wrzód żołądka lub dwunastnicy, przełyżycę lub erozyjne zapalenia żołądka, aktywną chorobę zapalną jelit, ciągłe odprowadzanie treści żołądka lub jelita cienkiego);
choroby związane z zabiegami chirurgicznymi (w trakcie i bezpośrednio po: punkcji rdzenia kręgowego lub znieczuleniu podpajęczynówkowemu, dużych zabiegach chirurgicznych mózgu, kręgosłupa lub oka);
stany zwiększające ryzyko krwawienia, takie jak zagrożenie poronieniem, cykl miesięczny, okres po porodzie lub jednoczesne leczenie lekami wpływającymi na krzepnięcie krwi (lekami fibrynolitycznymi lub doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, lekami hamującymi agregację płytek krwi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i/lub antagonistami receptora glikoproteiny IIb/IIIa). W przypadku każdego krwawienia, nawet niewielkiego, przerwij leczenie Calcipariną i skontaktuj się z lekarzem. Zwróć szczególną uwagę na unikanie urazów w trakcie leczenia Calcipariną. Calcipariny nie należy podawać dożołądkowo z powodu ryzyka powstawania guzów krwotocznych.
- Heparyna może powodować podwyższony poziom potasu we krwi (hiperkaliemia), szczególnie jeśli cierpisz na cukrzycę, przewlekłą niewydolność nerek, istniejące wcześniej zaburzenia kwasowo-zasadowe, podwyższony poziom potasu przed leczeniem, przyjmujesz leki zwiększające stężenie potasu we krwi lub stosujesz heparynę długoterminowo; Lekarz przeprowadzi badania pomiaru potasu we krwi przed rozpoczęciem terapii i w regularnych odstępach czasu podczas leczenia, szczególnie przy leczeniu dłuższym niż 7 dni. W trakcie terapii Calcipariną, po 4–10 dniach od rozpoczęcia leczenia, może wystąpić spadek liczby płytek krwi (trombocytopenia wywołana heparyną), z możliwymi powikłaniami serca, płuc, mózgu i kończyn (zdarzenia trombotyczne i/lub zakrzepowe). Powiadom lekarza, jeśli cierpisz lub cierpiałeś na trombocytopenię (niska liczba płytek krwi) wywołaną heparyną; w takim przypadku lekarz będzie dokładnie monitorował liczbę Twoich płytek krwi w całym okresie leczenia heparyną wapniową. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz:
- pogorszenie stanu zdrowia,
- pojawienie się bólu, obrzęku, zaczerwienienia, utraty czucia i podwyższonej temperatury w kończynie (tromboza),
- uczucie ucisku, zaciśnięcia, bólu lub ciężkości w środku klatki piersiowej, które może promieniować do ramion, szyi, rąk lub pleców, zimny pot, zawroty głowy, duszność i nudności (objawy zawału serca),
- trudności w oddychaniu, ból klatki piersiowej i kaszel (zatorowość płucna),
- silny ból głowy lub wymioty, zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia widzenia lub mowy, osłabienie lub mrowienie ręki lub nogi (udar). We wszystkich tych przypadkach lekarz oceni możliwość przerwania leczenia i rozważenie alternatywnej terapii.
W przypadku gorączki, trombozy, tromboflebitu, infekcji z tendencją do zakrzepów, stanów zapalnych, czasem podczas zawału serca, nowotworów, niedoboru antytrombiny III wrodzonej lub nabytej, niedawno przeprowadzonego zabiegu chirurgicznego, możesz mieć zmniejszoną wrażliwość na heparynę; lekarz oceni te stany.
W trakcie leczenia Calcipariną unikaj podawania innych leków dożołądkowo z powodu ryzyka guzów krwotocznych.
Jeśli masz być poddany znieczuleniu podpajęczynówkowemu lub zewnątrzoponowemu, analgezji zewnątrzoponowej lub punkcji lędźwiowej, stosowanie heparyny o niskiej masie cząsteczkowej może rzadko wiązać się z powstawaniem guzów krwotocznych, które mogą prowadzić do długotrwałego lub trwałego porażenia kończyn dolnych. Dlatego będziesz musiał być często kontrolowany pod kątem objawów i objawów zaburzeń neurologicznych, takich jak ból pleców, zaburzenia czuciowe i ruchowe (mrowienie i osłabienie kończyn dolnych), zaburzenia jelitowe i/lub pęcherzowe (trudności z wypróżnianiem lub oddawaniem moczu). Natychmiast powiadom lekarza lub personel medyczny, jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów. Ryzyko guzów krwotocznych kręgosłupa/zewnątrzoponowych zwiększa się w następujących stanach:
umieszczenie cewnika w rdzeniu kręgowym (cewlik zewnątrzoponowy do ciągłego wlewu);
jednoczesne stosowanie innych leków wpływających na krzepnięcie, takich jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), inhibitory agregacji płytek krwi lub inne leki przeciwzakrzepowe;
urazy lub powtarzające się punkcje lędźwowe;
zaburzenia hemostazy;
zaawansowany wiek. Stosowanie heparyny może wpływać na wyniki badań funkcji tarczycy. Ponieważ heparyna jest substancją pochodzącą ze zwierząt, jeśli miałeś wcześniej reakcje alergiczne, lekarz może podać Ci zmniejszoną dawkę heparyny, aby sprawdzić ewentualne reakcje. Dzieci i młodzież Heparyna wapniowa nie jest zalecana dzieciom i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Inne leki i Calciparina
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Calciparina może wpływać na działanie innych leków. Z kolei niektóre leki mogą wpływać na działanie Calcipariny.
W szczególności porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą, jeśli przyjmujesz jeden lub więcej z następujących leków:

doustne leki przeciwzakrzepowe, stosowane w celu poprawy krążenia krwi;
leki zapobiegające agregacji płytek krwi (przeciwpłytkowe), takie jak:
kwas acetylosalicylowy i dipirydamol;
NSAID (niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen, fenylbutazon, indometacyna, ketorolak, diklofenak);
leki o działaniu przeciwpłytkowym (tyklopidyna, klopidogrel, sulfinpirazon);
cefalosporyny (cefaclor, cefixym, ceftriakson, cefamandol, cefoperazon), które są klasą antybiotyków;
dekstran, lek stosowany w celu zwiększenia objętości krwi;
hydroksychlorochinę, lek stosowany w chorobach reumatycznych;
leki fibrynolityczne, stosowane do rozpuszczania skrzepów krwi: streptokinaza, urokinaza, alteplaza;
inne leki zwiększające ryzyko krwawienia:
pochodne kumaryny;
antagoniści receptora glikoproteiny IIb/IIIa (eptifibatyd, abciximab);
epoprostenol lub inne leki wpływające na agregację płytek krwi, które mogą powodować krwawienia: należy stosować z dużą ostrożnością, jeśli jesteś w trakcie leczenia heparyną;
nitrogliceryna dożylne, stosowana w leczeniu chorób układu krążenia;
leki zwiększające poziom potasu we krwi (inhibitory ACE, sartany, moczopory z zachowaniem potasu, sole potasu, beta-blokery);
digitalis, lek stosowany w chorobach serca;
penicyliny lub tetracykliny, antybiotyki;
leki zawierające nikotynę;
fenotiazyny, leki stosowane np. w lęku;
kortykosteroidy, antyhistaminowe, leki stosowane w alergiach.

Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz zajść w ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Calciparina – strzykawka do wstrzykiwań podskórnych nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani korzystania z maszyn.

3. Jak stosować Calciparinę w strzykawce do zastrzyków podskórnych

Stosuj ten lek zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty.
W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zalecana dawka to dawka przepisana przez lekarza.
Jak stosować strzykawki wstępnie napełnione

Zdejmij osłonę chroniącą igłę (zobacz rysunek poniżej).
Przejdź do wstrzyknięcia.

Schematyczny rysunek w czerni i bieli strzykawki z igłą ustawioną ukośnie

Ponieważ Calciparina ma być podawana drogą podskórną, niewielka ilość powietrza w strzykawce nie wpływa na skuteczność leku, o ile zastrzyk zostanie wykonany poprawnie, zgodnie z poniższymi wskazówkami (zobacz „Technika wstrzykiwania”).
Technika wstrzykiwania
Wykonaj zastrzyk w tkankę podskórną, najlepiej w okolice pośladkowe lub w okolice kresy kości biodrowej (kości miednicy), zarówno po stronie prawej, jak i lewej.
Wprowadź igłę całkowicie, prostopadle, a nie ukośnie, w grubość fałdu skórnego (zagięcie, podniesienie fragmentu skóry) utworzonego między kciukiem a palcem wskazującym wykonującego zastrzyk.
Utrzymuj fałd skórny przez cały czas trwania wstrzyknięcia. Po zakończeniu zastrzyku nie masuj, a jedynie lekko uciskaj miejsce wstrzyknięcia. Nie wykonuj zastrzyku, jeśli wprowadzenie igły spowodowało silny ból, co może wskazywać na uszkodzenie naczynia. W takim przypadku wycofaj igłę i wykonaj zastrzyk z drugiej strony.
Jeśli zastosujesz więcej Calcipariny niż należy
Jeśli zastosujesz więcej Calcipariny niż należy lub w przypadku przypadkowego połknięcia leku, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala, zabierając ze sobą opakowanie leku. Dzięki temu lekarz od razu będzie wiedział, co zostało zażyte. W przypadku przedawkowania może dojść do krwawień, szczególnie z powierzchni skóry lub błon śluzowych, ran, przewodu pokarmowego lub układu moczowo-płciowego (krwawienie z nosa, krew w moczu, w stolcu), powstawania siniaków i plam krwotocznych, krwotoków. Objawami krwawienia mogą być spadek ciśnienia krwi lub obniżenie hematokryty, które można stwierdzić w morfologii krwi.
Jeśli zauważysz wystąpienie któregokolwiek z tych objawów, natychmiast przerwij leczenie Calcipariną i skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala.
W przypadku ciężkiego krwawienia konieczne jest podanie protaminy w celu zablokowania działania heparyny.
Jeśli zapomnisz zastosować Calciparinę
Jeśli zapomniałeś zastosować CALCIPARINĘ, po prostu podaj następną dawkę w ustalonym czasie.
Nigdy nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Jeśli przerwiesz leczenie Calcipariną
Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed przerwaniem terapii.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Natychmiast przestań stosować Calciparinę i skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:

reakcje alergiczne (nadwrażliwość), również ciężkie, objawiające się dreszczami, gorączką, pokrzywką, trudnościami oddechowymi (astmą), zapaleniem nosa (rzężawica), nadmiernym łzawieniem, nudnościami, wymiotami, swędzeniem i uczuciem pieczenia stóp, obniżeniem ciśnienia krwi, napięciem naczyń krwionośnych (wazospazm), zaburzeniami rytmu serca, obrzękiem twarzy, oczu, warg, języka i gardła (szok anafilaktyczny);
ciężkie zmiany skórne z zapaleniem (martwica skóry), siniaki, większe lub mniejsze plamy fioletowe lub czerwone (purpura lub plamica);
ciężkie krwawienia (krwotoki), również trudne do wykrycia w dowolnym obszarze organizmu (patrz rozdział „Następujące informacje są przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego:” na końcu tego ulotki) (krwotok do mózgu, zewnętrzne krwiak wewnątrzczaszkowe, nieurazowy krwiak podpajęczynówkowy rdzenia kręgowego, krwotok do komór mózgu);
zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia) (rozdział 2 – „Działania niepożądane ze strony krwi i ryzyko zakrzepów”);
zwiększone agregowanie płytek krwi lub pogorszenie stanu początkowego, skrzepliny w kończynach, sercu, płucach, mózgu (rozdział 2 – „Działania niepożądane ze strony krwi i ryzyko zakrzepów”);
rozsiane wewnątrznaczyniowe krzepnięcie krwi (DIC);
siniaki lub owrzodzenia w miejscu wstrzyknięcia;
trudności oddechowe lub ból w klatce piersiowej (mogą być objawami obrzęku płuc lub hemopneumotoraksu);
toksyczność wątroby (hepatotoksyczność);
melena (obecność krwi w stolcu).

Inne działania niepożądane
Powiadom lekarza, jeśli podczas leczenia Calcipariną zauważysz lub zostanie Ci postawiona diagnoza:

krwotok do mózgu, zewnętrzne krwiak wewnątrzczaszkowe, nieurazowy krwiak podpajęczynówkowy rdzenia kręgowego, krwotok do komór mózgu;
zmniejszenie masy kości, prowadzące do osłabienia i zwiększonego ryzyka złamań (osteoporoza);
zahamowanie produkcji hormonu zwanego aldosteronem;
przejściowa utrata włosów (łysienie);
podwyższenie poziomu potasu we krwi (hiperkaliemia);
zakwaszenie metaboliczne (zwłaszcza u pacjentów z uszkodzeniem nerek i cukrzycą);
trwała, niezwiązana ze stymulacją erekcja, często bolesna (priapizm);
wzrost poziomu tłuszczów po zakończeniu terapii heparyną (odrzutowa hiperlipidemia), poziomu FT3 i FT4 lub transaminaz (enzymów wątrobowych) we krwi;
amnezja;
skurcz oskrzeli (nieprawidłowe zwężenie oskrzeli);
wzrost poziomu transaminaz (enzymów wytwarzanych przez wątrobę);
podrażnienie, zaczerwienienie, siniaki, ból w miejscu wstrzyknięcia.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, których nie ma na tej liście, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Calciparinę

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po oznaczeniu „PRZECIENIE”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Calciparina w strzykawce do wstrzykiwania podskórnie

Substancją czynną jest heparyna wapniowa. Każda wstępnie napełniona strzykawka o pojemności 0,2 ml zawiera 5000 IU heparyny wapniowej (oczyszczonej z EDTA); każda wstępnie napełniona strzykawka o pojemności 0,5 ml zawiera 12 500 IU heparyny wapniowej (oczyszczonej z EDTA).
Innym składnikiem jest woda do wstrzykiwania.

Opis wyglądu Calciparina w strzykawce do wstrzykiwania podskórnie i zawartość opakowania
Calciparina w strzykawce do wstrzykiwania podskórnie jest dostępna w postaci roztworu do wstrzykiwania.
Opakowanie zawiera 10 wstępnie napełnionych strzykawek o pojemności 0,2 ml lub 10 wstępnie napełnionych strzykawek o pojemności 0,5 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Italfarmaco S.p.A. - Viale Fulvio Testi, 330 - 20126 Mediolan

Informacje przeznaczone dla lekarzy lub personelu medycznego
Poniższe informacje są przeznaczone wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Dawkowanie i sposób podania
Profilaktyka zatorowości tętniczej i żylnej

Profilaktyka okołochirurgiczna Początkowa dawka 5000 IU podana podskórnie 2 godziny przed zabiegiem, następnie 5000 IU co 8–12 godzin przez co najmniej 7 dni lub do czasu, aż pacjent ponownie zacznie chodzić.
Profilaktyka u pacjentów niepoddawanych zabiegom chirurgicznym Tę samą dawkę stosuje się w profilaktyce u niechirurgicznych pacjentów z wysokim ryzykiem. Wybór podawania co 8 lub co 12 godzin należy dostosować do indywidualnego ryzyka zatorowości i ryzyka krwawienia.
Profilaktyka trombozy ściany serca po zawale mięśnia sercowego 12 500 IU co 12 godzin podawanych podskórnie przez co najmniej 10 dni. Monitorowanie: Nie jest wymagane rutynowe monitorowanie.

Leczenie zatorowości tętniczej i żylnej
Przerwane wstrzykiwanie podskórne: dawka początkowa 333 IU/kg, następnie 250 IU/kg co 12 godzin (zakres 10 000–20 000 IU) lub 8000–10 000 IU co 8 godzin.
Monitorowanie:
W przypadku podawania heparyny wapniowej w dawkach przeciwkrzepliwych, dawkowanie należy dostosować na podstawie badań krzepnięcia. Najczęściej stosowanym testem jest częściowy czas tromboplastyny aktywowanej (aPTT). Wartość aPTT u pacjentów leczonych powinna być utrzymywana na poziomie 1,5–2,5 razy wyższym niż wartości normalne. Zaleca się regularne monitorowanie aPTT, najlepiej codziennie.
Jeśli badania krzepnięcia wykazują wartości powyżej zakresu terapeutycznego lub wystąpią krwawienia, dawkę należy zmniejszyć lub w razie potrzeby zawiesić leczenie heparyną.
Grupy specjalne
Dzieci
Profilaktyka zatorowości tętniczej i żylnej
Nie ma dostępnych zaleceń dotyczących dawkowania.
Leczenie zatorowości tętniczej i żylnej
Dawka utrzymania:
250 IU/kg co 12 godzin podawanych podskórnie
Monitorowanie:
W przypadku podawania heparyny wapniowej w dawkach przeciwkrzepliwych, dawkowanie należy dostosować na podstawie wartości aPTT.
Młodsze dzieci mogą wymagać wyższych dawek i szybszych tempa wstrzykiwania, aby osiągnąć poziom przeciwkrzepliwy i wydłużenie aPTT porównywalne z dziećmi starszymi.
Osoby starsze
Może być konieczne stosowanie niższych dawek ze względu na zwiększony ryzyko krwawienia.
Monitorowanie:
W przypadku podawania heparyny wapniowej w dawkach przeciwkrzepliwych, dawki należy dostosować zgodnie z wartościami aPTT.
Sposób podania
Wstrzykiwanie podskórne.
Krwawienia:
Krwawienie jest główną powikłością, która może wystąpić podczas leczenia heparyną wapniową, szczególnie w dawkach przeciwkrzepliwych.
Wartości czasów krzepnięcia powyżej zakresu terapeutycznego lub niewielkie krwawienia podczas terapii można zazwyczaj rozwiązać poprzez zmniejszenie dawki lub, w razie potrzeby, chwilowe przerwanie leczenia. Krwawienia przewodu pokarmowego lub układu moczowego podczas terapii przeciwkrzepliwej mogą wskazywać na obecność ukrytej podstawowej zmiany chorobowej. Krwawienia mogą wystąpić w dowolnym obszarze organizmu, ale niektóre konkretne powikłania krwotoczne mogą być trudne do zdiagnozowania:
(a) Krwawienie do nadnerczy, prowadzące do ostrej niewydolności nadnerczy, zostało opisane podczas terapii przeciwkrzepliwej. Leczenie należy przerwać, jeśli pacjent rozwija objawy i oznaki ostrej niewydolności nadnerczy.
(b) Krwawienie jajnikowe (ciałko żółte) wystąpiło u kobiet w wieku rozrodczym poddawanych krótko- lub długoterminowej terapii przeciwkrzepliwej.
(c) Krwawienia z przestrzeni zaoponowej.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania
Krwawienia, głównie ze skóry i błon śluzowych, z ran, z przewodu pokarmowego lub układu moczowo-płciowego (krwawienia z nosa, krwiomocz, melena, krwiaki, plamki krwawieniowe). Spadek ciśnienia krwi lub spadek hematokrytu mogą być objawami ukrytego krwawienia.
Leczenie przedawkowania
Niewielkie krwawienia
Przerwanie leczenia heparyną.
Ciężkie krwawienie
Protamina służy do szybkiego zobojętnienia działania heparyny w przypadku znaczącego krwawienia.
Ilość wymagana zależy od stężenia heparyny we krwi i czasu, który upłynął od wstrzyknięcia. Protaminę należy podawać powoli w kroplówce dożylnie; 50 mg protaminy neutralizuje 5000 IU heparyny. Dawka protaminy potrzebna do zobojętnienia bolusa heparyny maleje proporcjonalnie do czasu, który upłynął od jego podania (natychmiast po bolusie – 100% dawki, po 1 godzinie – 50%, po 2 godzinach – 25%).
Dawkę protaminy w przypadku ciągłego wlewu heparyny należy dobrać tak, aby zobojętnić jednostki heparyny podane w ciągu ostatnich 4 godzin.

CALCIPARINA