Bendamustyna EG

Ulotka: informacje dla użytkownika

BENDAMUSTINA EG 2,5 mg/ml proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania dożylnej

Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie zapoznać się z treścią ulotki, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki

1. Co to jest BENDAMUSTINA EG i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem BENDAMUSTINA EG
3. Jak stosować BENDAMUSTINA EG
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać BENDAMUSTINA EG
6. Zawartość opakowania oraz inne informacje

1 Co to jest BENDAMUSTINA EG i do czego służy
Bendamustyna to lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów nowotworów
(lek cytotoksyczny).
Bendamustyna stosowana jest samodzielnie (monoterapia) lub w połączeniu z innymi lekami w leczeniu następujących postaci nowotworów:

• przewlekłej białaczki limfocytarnej w przypadkach, gdy chemioterapia skojarzona z fludarabiną nie jest dla Ciebie odpowiednia;
• chłoniaków nieziarniczych, które nie odpowiadały lub tylko krótkotrwale odpowiadały na wcześniejsze leczenie rytuksymabem;
• szpiczaka mnogiego w przypadkach, gdy chemioterapia wysokodawkowa z autologiczną transplantacją komórek macierzystych, terapia oparta na talidomidzie lub bortezomibie nie są dla Ciebie odpowiednie.

2 Co należy wiedzieć przed zastosowaniem BENDAMUSTINA EG
Nie stosować BENDAMUSTINA EG:

• jeśli jesteś uczulony na bendamustynę chlorowodoran lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• w okresie karmienia piersią; jeśli leczenie BENDAMUSTINA EG jest konieczne w okresie karmienia piersią, należy przerwać karmienie piersią (zobacz sekcję ostrzeżenia i środki ostrożności podczas karmienia piersią);
• jeśli występuje ciężka niewydolność wątroby (uszkodzenie czynnych komórek wątroby);
• jeśli występuje żółtaczka (żółtaczka spowodowana problemami wątroby lub krwi);
• jeśli funkcja szpiku kostnego jest ciężko upośledzona (depresja szpiku kostnego) i występują ciężkie zaburzenia liczby białych krwinek i płytek krwi w krwiobiegu;
• jeśli poddano się dużemu zabiegowi chirurgicznemu mniej niż 30 dni przed rozpoczęciem leczenia;
• jeśli występuje infekcja, szczególnie jeśli towarzyszy jej zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia);
• w połączeniu z szczepionką przeciw żółtej gorączce.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem BENDAMUSTINA EG

• jeśli zdolność szpiku kostnego do odnowy komórek krwi jest obniżona. Liczbę białych krwinek i płytek krwi należy kontrolować przed rozpoczęciem leczenia BENDAMUSTINA EG, przed każdym kolejnym cyklem leczenia oraz w odstępach między cyklami leczenia;
• w przypadku infekcji. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli występują objawy infekcji, w tym gorączka i objawy ze strony płuc;
• w przypadku chorób serca (np. zawał serca, ból w klatce piersiowej, ciężkie zaburzenia rytmu serca).

Skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką podczas stosowania BENDAMUSTINA EG

• w przypadku nudności, wymiotów. Lekarz może przepisać Ci lek zmniejszający nudności (lek przeciwwymiotny);
• jeśli występuje ból w boku lub zauważasz obecność krwi w moczu lub zmniejszenie ilości moczu. Jeśli choroba jest bardzo zaawansowana, organizm może nie być w stanie usunąć wszystkich odpadów powstających w wyniku śmierci komórek nowotworowych. Jest to tzw. zespół lizy nowotworowej, który może prowadzić do niewydolności nerek i problemów z sercem w ciągu 48 godzin od podania pierwszej dawki BENDAMUSTINA EG. Lekarz zadba o odpowiednie nawodnienie organizmu i może przepisać dodatkowe leki, aby temu zapobiec;
• w przypadku wystąpienia reakcji skórnych podczas leczenia BENDAMUSTINA EG. Reakcje skórne mogą nasilać się;
• w przypadku bolesnej czerwonej lub fioletowej wysypki, która się rozprzestrzenia i tworzy pęcherze i/lub inne zmiany, które zaczynają się pojawiać na błonie śluzowej (np. w jamie ustnej i wargach), szczególnie jeśli wcześniej występowała nadwrażliwość na światło, infekcje układu oddechowego (np. zapalenie oskrzeli) i/lub gorączka.
• w przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub nadwrażliwości. Należy zwrócić uwagę na reakcje w miejscu wstrzyknięcia po pierwszym cyklu terapii.

W przypadku przypadkowego wstrzyknięcia leku do tkanek poza naczyniami krwionośnymi (wstrzyknięcie ekstrawazalne) należy natychmiast przerwać wstrzykiwanie. Igłę należy usunąć po krótkim ssaniu. Następnie należy schłodzić obszar uszkodzonej tkanki. Ramię należy unieść. Nie wiadomo, czy dodatkowe leczenie, takie jak stosowanie glikokortykosteroidów, może pomóc (zobacz punkt 4).
Dzieci i młodzież
Nie ma doświadczenia w stosowaniu bendamustyny chlorowodoranu u dzieci i młodzieży.
Inne leki i BENDAMUSTINA EG
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub możesz zacząć przyjmować inne leki, w tym leki bez recepty.
Jeśli BENDAMUSTINA EG jest stosowana w połączeniu z lekami hamującymi produkcję krwi w szpiku kostnym, działanie na szpik kostny może się nasilać.
Jeśli BENDAMUSTINA EG jest stosowana w połączeniu z lekami wpływającymi na odpowiedź immunologiczną, działanie to może się nasilać.
Leki cytotoksyczne mogą zmniejszać skuteczność szczepień wirusowych żywych. Ponadto leki cytotoksyczne zwiększają ryzyko infekcji po szczepieniach z użyciem żywych szczepionek (np. szczepionki wirusowe).
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
BENDAMUSTINA EG może powodować zmiany genetyczne i wywoływać wady wrodzone w badaniach na zwierzętach. Nie należy stosować BENDAMUSTINA EG w czasie ciąży, chyba że lekarz wyraźnie zaleci. W przypadku leczenia należy skonsultować się z lekarzem ze względu na ryzyko niepożądanych działań terapii na płód i zaleca się konsultację genetyczną.
Jeśli jesteś kobietą w wieku rozrodczym, należy stosować skuteczną metodę antykoncepcji zarówno przed, jak i podczas leczenia BENDAMUSTINA EG. Jeśli zajdzie się w ciążę podczas leczenia BENDAMUSTINA EG, należy natychmiast powiadomić lekarza i skorzystać z konsultacji genetycznej.
Karmienie piersią
BENDAMUSTINA EG nie powinna być stosowana w okresie karmienia piersią. Jeśli leczenie BENDAMUSTINA EG jest konieczne w okresie karmienia piersią, należy przerwać karmienie piersią.
Płodność
Jeśli jesteś mężczyzną, należy unikać poczęcia dzieci podczas leczenia BENDAMUSTINA EG i przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia. Istnieje ryzyko, że BENDAMUSTINA EG może prowadzić do bezpłodności, a przed rozpoczęciem leczenia warto skorzystać z porady dotyczącej zamrażania nasienia.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Bendamustyna silnie wpływa na zdolność kierowania pojazdami i korzystania z maszyn. Nie należy kierować pojazdami ani obsługiwać maszyn, jeśli występują działania niepożądane, takie jak zawroty głowy lub brak koordynacji.
3 Jak stosować BENDAMUSTINA EG
BENDAMUSTINA EG jest podawana dożylnie w ciągu 30–60 minut w różnych dawkach, samodzielnie (monoterapia) lub w połączeniu z innymi lekami.
Leczenia nie należy rozpoczynać, jeśli liczba białych krwinek (leukocytów) i/lub liczba płytek krwi spadła poniżej określonych poziomów.
Lekarz będzie regularnie kontrolował te wartości.
Przewlekła białaczka limfocytarna

Chłoniaki nieziarnicze

Szpiczak mnogi

Leczenie należy przerwać, jeśli wartości białych krwinek (leukocytów) i/lub płytek krwi spadną do określonych poziomów. Leczenie może być wznowione po powrocie wartości białych krwinek i płytek krwi do normy.
Upośledzenie funkcji nerek lub wątroby
W zależności od stopnia upośledzenia funkcji wątroby może być konieczna dostosowanie dawki (o 30% w przypadku umiarkowanego zaburzenia funkcji wątroby). Nie jest wymagana korekta dawki w przypadku upośledzenia funkcji nerek. Lekarz zadecyduje, czy konieczne jest dostosowanie dawki.
Jak należy stosować lek
Leczenie bendamustyną EG powinno być przeprowadzane wyłącznie przez lekarzy doświadczonych w terapii nowotworów. Lekarz poda Ci dokładną dawkę bendamustyny EG i zastosuje niezbędne środki ostrożności.
Lekarz poda Ci roztwór do wlewania, po przygotowaniu go zgodnie z zaleceniami. Roztwór podaje się dożylnie w postaci krótkiego wlewu trwającego 30–60 minut.
Czas trwania leczenia
Ogólnie rzecz biorąc, nie ma ustalonego limitu czasu trwania leczenia bendamustyną EG. Czas trwania leczenia zależy od choroby i odpowiedzi na leczenie.
Jeśli masz obawy lub wątpliwości dotyczące leczenia bendamustyną EG, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
Jeśli zapomnisz zastosować bendamustynę EG
Jeśli pominięto dawkę bendamustyny EG, lekarz zazwyczaj kontynuuje normalny schemat dawkowania.
Jeśli przerwiesz leczenie bendamustyną EG
Lekarz zadecyduje, czy należy przerwać leczenie lub podać inne leczenie.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
4 Możliwe działania niepożądane
Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się na pomoc medyczną, jeśli zauważysz którejkolwiek z następujących działań niepożądanych (częstość nieznana):

• Ciężkie wysypki, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka. Mogą one objawiać się czerwonymi plamami przypominającymi tarczę lub okrągłymi plamami, często z pęcherzami w centrum, na tułowiu, odłamywaniem się skóry, owrzodzeniem jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu i mogą poprzedzać je gorączka i objawy przypominające grypę.
• Uogólnione wysypki, wysoka temperatura ciała, zwiększenie objętości węzłów chłonnych i zaangażowanie wielu narządów organizmu (reakcja na lek z eozynofilią i objawami systemowymi, znana również jako DRESS lub zespół nadwrażliwości na leki).

Bardzo rzadko obserwowano martwicę tkanek (nekrozę) w wyniku wypływu bendamustyny EG do tkanek poza naczyniami krwionośnymi (ekstrawazacja). Odczucie pieczenia w miejscu wkłucia igły może być sygnałem wypływu z naczyń krwionośnych. Skutkiem może być ból i uszkodzenia skóry spowodowane złym gojeniem.
Działanie niepożądane ograniczające dawkę bendamustyny EG to upośledzenie funkcji szpiku kostnego, które zazwyczaj wraca do normy po zakończeniu leczenia. Zanik funkcji szpiku kostnego może prowadzić do zmniejszenia komórek krwi, co z kolei może zwiększyć ryzyko zakażenia, anemii lub większego ryzyka krwawienia.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• zmniejszenie liczby białych krwinek (komórek krwi walczących z chorobą)
• zmniejszenie czerwonego pigmentu krwi (hemoglobiny: białka komórek krwi przenoszącego tlen w organizmie)
• zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia)
• infekcje
• uczucie niedobytu (nudności)
• wymioty
• zapalenie błon śluzowych
• wzrost stężenia kreatyniny we krwi (produkt przemiany materii wytwarzany przez mięśnie)
• wzrost stężenia mocznika we krwi (produkt przemiany materii)
• gorączka
• zmęczenie
• bóle głowy.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)

• krwawienia
• zaburzenia metaboliczne spowodowane uwalnianiem zawartości komórek nowotworowych do krwiobiegu w wyniku ich śmierci
• zmniejszenie czerwonych krwinek prowadzące do bladości, osłabienia lub duszności (anemia)
• zmniejszenie liczby neutrofili (rodzaj białych krwinek krwi ważnych w walce z infekcjami)
• reakcje nadwrażliwościowe, takie jak zapalenie alergiczne skóry (dermatyta), pokrzywka
• wzrost aktywności enzymów wątrobowych AST/ALT (wskazuje na zapalenie lub uszkodzenie komórek wątroby)
• wzrost aktywności enzymu fosfatazy alkalicznej (enzymu wytwarzanego głównie przez wątrobę i kości)
• wzrost stężenia barwnika żółciowego (substancja powstająca w wyniku rozpadu czerwonych krwinek)
• niskie stężenie potasu we krwi (składnik odżywczy niezbędny do funkcjonowania komórek nerwowych i mięśniowych, w tym serca)
• upośledzenie funkcji serca (niewydolność serca)
• zaburzenia rytmu serca (arytmia)
• niskie lub wysokie ciśnienie krwi (hipotensja lub nadciśnienie)
• upośledzenie funkcji płuc
• biegunka
• zaparcia
• owrzodzenia jamy ustnej (stomatyt)
• utrata apetytu
• wypadanie włosów
• zmiany skórne
• swędzenie wysypki (pokrzywka)
• brak miesiączki (ameno)
• ból
• bezsenność
• dreszcze
• odwodnienie
• zawroty głowy.

Nieczone działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100)

• nagromadzenie płynu w worku osierdziowym (wypływ płynu do przestrzeni okołosercowej)
• niedobór produkcji wszystkich komórek krwi (tkanki szpągowej wewnątrz kości, która wytwarza komórki krwi)
• białaczka ostra.
• zawał serca, ból w klatce piersiowej (zawał serca)
• niewydolność serca.

Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1000)

• zakażenie krwi (sepsa)
• ciężkie alergiczne reakcje nadwrażliwościowe (reakcje anafilaktyczne)
• reakcje podobne do anafilaktycznych (reakcje anafilaktoidealne)
• senność
• utrata głosu (afonia)
• ostry wstrząs krążeniowy (niewydolność krążenia, głównie o pochodzeniu sercowym, z niemożnością dostarczania tlenu i innych składników odżywczych do tkanek i usuwania toksyn)
• zaczerwienienie skóry (rumień)
• zapalenie skóry (dermatyty)
• swędzenie
• wysypka (wysypka makularna)
• nadmierne pocenie się (hiperhidroza)
• upośledzenie funkcji szpiku kostnego, co może prowadzić do uczucia niedobytu lub być wykrywane w badaniach krwi.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000)

• pierwotne, nietypowe zapalenie płuc (zapalenie płuc)
• rozpad czerwonych krwinek
• szybki spadek ciśnienia tętniczego, czasem towarzyszący reakcjom skórnym lub wysypce (szok anafilaktyczny)
• zaburzenia smaku
• zaburzenia czucia (parestezje)
• niedobyt i ból kończyn (neuropatia obwodowa)
• ciężki stan spowodowany blokowaniem określonych receptorów w układzie nerwowym
• zaburzenia układu nerwowego
• brak koordynacji (ataksja)
• zapalenie mózgu (encefalitis)
• przyspieszenie akcji serca (tachykardia)
• zapalenie żył (flebita)
• powstawanie tkanki włóknistej w płucach (fibroza płucna)
• zapalenie przełyku z krwawieniem (przełykowica krwotoczna)
• krwawienie żołądka lub jelit
• bezpłodność
• niewydolność wielu narządów.

Nieznane działania niepożądane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• niewydolność wątroby
• niewydolność nerek
• nieregularny i często przyspieszony rytm serca (migotanie przedsionków)
• bolesna, czerwona lub fioletowa wysypka, która się rozprzestrzenia i tworzy pęcherze i/lub inne zmiany, które zaczynają się objawiać na błonie śluzowej (np. w jamie ustnej i wargach), szczególnie jeśli wcześniej występowała wrażliwość na światło, infekcje układu oddechowego (np. zapalenie oskrzeli) i/lub gorączka
• wysypka na lek w terapii skojarzonej z rytyksymabem
• zapalenie płuc
• krwawienie pęcherzyków płucnych.

Zgłoszono przypadki nowotworów (zespołu mielodysplastycznego, ostrej białaczki szpikowej, raka oskrzeli) po leczeniu bendamustyną chlorowodorową. Nie stwierdzono jednoznacznej relacji z bendamustyną chlorowodorową.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, których nie ma w tym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: http://www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa. Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać BENDAMUSTINA EG

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po oznaczeniu
SCAD. Pierwsze dwie cyfry oznaczają miesiąc, a ostatnie cztery cyfry — rok. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj pojemnik w kartonie zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem.
Informacje dotyczące okresu przydatności po otwarciu lub przygotowaniu roztworu
Roztwory do infuzji przygotowane zgodnie z instrukcjami zamieszczonymi na końcu tego ulotki pozostają stabilne przez 3,5 godziny w workach z polietylenu w temperaturze pokojowej/przy wilgotności względnej 60% oraz przez 2 dni w lodówce. BENDAMUSTINA EG nie zawiera substancji konserwujących. W związku z tym roztwory nie powinny być stosowane po upływie tego czasu.
Użytkownik ponosi odpowiedzialność za utrzymanie warunków jałowych.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera BENDAMUSTINA EG

• Substancją czynną jest chlorowodorek bendamustyny. 1 fiolka zawiera 25 mg chlorowodorku bendamustyny. 1 fiolka zawiera 100 mg chlorowodorku bendamustyny. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 2,5 mg chlorowodorku bendamustyny.
• Innym składnikiem jest mannozol.

Opis wyglądu BENDAMUSTINA EG i zawartości opakowania
Białawy proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania, o barwie od białej do niemal białej, w fiolce szklanej o pojemności 25 ml wykonanej ze szkła typu I, zamkniętej butelkowym korkiem i aluminiową pokrywką typu flip-top.
Fiolek o pojemności 50 ml ze szkła typu I.
BENDAMUSTINA EG dostępna jest w opakowaniach zawierających 1, 5, 10 i 20 fiol po 25 mg chlorowodorku bendamustyny oraz 1 i 5 fiol po 100 mg chlorowodorku bendamustyny.
Nie wszystkie opakowania mogą być wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
EG S.p.A., Via Pavia 6, 20136 Milano
Producenci:
Synthon Hispania SL, C/ Castelló no 1, Pol. Las Salinas, Sant Boi de Llobregat,
Barcelona 08830 – Hiszpania
Synthon, s.r.o., Brněnská 32/čp. 597 Blansko 678 01 – Republika Czeska
STADA Arzneimittel AG, Stadastrasse 2 – 18, 61118 Bad Vilbel – Niemcy
STADApharm GmbH, Stadastraße 2-18, 61118 Bad Vilbel – Niemcy
Niniejszy lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami handlowymi:
Belgia Bendamustine EG 2,5 mg/ml poeder voor concentraat voor oplossing voor
infusie
Dania Bendamustinhydrochlorid STADA Arzneimittel AG
Francja BENDAMUSTINE EG 2,5 mg/ml, poudre pour solution à diluer pour
perfusion
Niemcy Bendamustin cell pharm 2,5 mg/ml Pulver für ein Konzentrat zur Herstellung
einer Infusionslösung
Włochy BENDAMUSTINA EG 2,5 mg/ml polvere per concentrato per soluzione per
infusione
Luksemburg Bendamustine EG 2,5 mg/ml poudre pour solution à diluer pour
perfusion

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:

Jak dla wszystkich leków cytotoksycznych, należy zachować najwyższą ostrożność wobec personelu medycznego ze względu na potencjalny efekt rakotwórczy i uszkadzający materiał genetyczny roztworu bendamustyny.
Unikać wdychania (inhalacji) oraz kontaktu z skórą i błonami śluzowymi podczas przygotowywania leku (należy nosić rękawice, odzież ochronną oraz, jeśli to możliwe, maseczkę na twarz!). W przypadku zanieczyszczenia jakiegokolwiek obszaru ciała należy dokładnie umyć skórę wodą i mydłem oraz przemyć oczy roztworem soli fizjologicznej (0,9% roztwór izotoniczny NaCl). W miarę możliwości zaleca się pracę w specjalnych szafkach bezpieczeństwa (przepływ laminarny), używając jednorazowych, nieprzepuszczalnych dla cieczy ściereczek. Zanieczyszczone materiały należy traktować jako odpady cytotoksyczne. Należy przestrzegać krajowych wytycznych dotyczących usuwania materiałów cytotoksycznych! Personel w ciąży nie powinien obsługiwać leków cytotoksycznych.

Gotowy do wstrzykiwania roztwór należy przygotować, rozpuszczając zawartość jednego fiolki bendamustyny wyłącznie w wodzie do wstrzykiwań, zgodnie z poniższym opisem:

1. Przygotowanie roztworu stężonego:

   • Fiolkę Bendamustina EG zawierającą 25 mg bendamustyny chlorowodoranu rozpuszcza się w 10 ml wody do wstrzykiwań, mieszając roztwór.
   • Fiolkę Bendamustina EG zawierającą 100 mg bendamustyny chlorowodoranu rozpuszcza się w 40 ml wody do wstrzykiwań, mieszając roztwór.

2. Przygotowanie roztworu do wlewu:

Bezpośrednio po uzyskaniu klarownego roztworu (zazwyczaj po 5–10 minutach) zalecaną dawkę bendamustyny należy natychmiast rozcieńczyć roztworem soli fizjologicznej (0,9% roztwór izotoniczny NaCl) do objętości końcowej ok. 500 ml.
Bendamustyny nie należy rozcieńczać innymi roztworami do wlewów lub do wstrzykiwań.
Nie wolno mieszać bendamustyny w jednym wlewie z innymi substancjami.