AZOTU PROTOKSID LINDE MEDICALE

Ulotka: informacje dla pacjenta

AZOTO PROTOSSIDO LINDE MEDICALE gaz leczniczy skroplony

Tlenek azotu
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne zapoznanie się z nią ponownie.
• W przypadku wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest AZOTO PROTOSSIDO LINDE MEDICALE i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem AZOTO PROTOSSIDO LINDE MEDICALE
3. Jak stosować AZOTO PROTOSSIDO LINDE MEDICALE
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać AZOTO PROTOSSIDO LINDE MEDICALE
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest AZOTO PROTOSSIDO LINDE MEDICALE i do czego służy

Azoto protossido LINDE MEDICALE zawiera gaz narkotyczny i jest wskazany do:

• wywoływania narkozy (zniknięcia czucia, przytomności i bólu, związanego z rozluźnieniem mięśni) podczas zabiegów chirurgicznych, w połączeniu z innymi środkami znieczulającymi podawanymi przez inhalację (drogą wziewną) lub wstrzykiwane do żyły (drogą dożylną)
• łagodzenia bólu (analgezja) oraz wywoływania szybko rozwijającej się i przejściowej sedyacji podczas krótkich zabiegów chirurgicznych, urazów, oparzeń, zabiegów stomatologicznych (na zębach i dziąsłach) i otolaryngologicznych (na nosie, uszach i gardle) oraz podczas porodu.

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem AZOTU PROTOSSIDO LINDE MEDICALE

Nie będzie mu panu / pani podawany AZOT PROTOSSIDO LINDE MEDICALE, jeśli:

• jest pan / pani uczulony na tlenek azotu;
• ma pan / pani rozszerzenie i/lub zaburzenia przepływu w jelitach (zespół obturacyjny);
• ma pan / pani być poddany zabiegowi chirurgicznemu, który wiąże się z ryzykiem powstawania pęcherzyków gazu w krwi (zator gazowy);
• ma pan / pani być poddany operacji ucha;
• choruje pan / pani na chorobę płuc (emfizemat, napięciowy opłucnowiec, zator gazowy);
• znajduje się pan / pani w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
• ma pan / pani otrzymać tlen czysty lub ma pan / pani trudności z oddychaniem;
• wykonywał(a) pan / pani ostatnio nurkowanie w ciągu ostatnich 48 godzin;
• ma pan / pani być poddany zabiegowi chirurgicznemu wymagającemu użycia maszyny serce-płuco, urządzenia zapewniającego krążenie krwi;
• ma pan / pani przebicie jelita;
• miał(a) pan / pani ostatnio wstrzyknięcie gazu do oka;
• ma pan / pani obturację jelit;
• ma pan / pani zapalenie ucha (zapalenie ucha środkowego), obturację ucha lub zatlepie (infekcję nosa i zatok przynosowych);
• istnieje podejrzenie lub potwierdzone zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego;
• podczas leczenia tlenkiem azotu w celu osiągnięcia analgezji występowały u pana / pani objawy zmniejszenia świadomości i współpracy;
• doznał(a) pan / pani urazu głowy (zamknięte urazy głowy) lub ma pan / pani ciężkie choroby głowy;
• istnieje u pana / pani ryzyko rozwoju niedoboru witaminy B i/lub kwasu foliowego oraz anemii (zmniejszenie hemoglobiny, białka transportującego tlen we krwi);
• występuje u pana / pani niedobór witaminy B, dla którego nie zaczęto jeszcze leczenia;
• choruje pan / pani na anemię Biermera, rodzaj anemii;
• choruje pan / pani na chorobę Leśniowskiego-Crohna (chorobę jelit) lub ma pan / pani choroby, które mogą zaburzać osłonki mielinowe (osłonki nerwów);
• ma pan / pani niedobór syntezy metioniny (aminokwasu), a tlenek azotu był już podawany przez okres dłuższy niż 24 godziny;
• choruje pan / pani na niewydolność serca lub ma pan / pani ciężko upośledzoną czynność serca.

Inne leki i AZOT PROTOSSIDO LINDE MEDICALE
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli zażywa pan / pani obecnie, niedawno zażywał(a) lub może zażywać inne leki.
W szczególności poinformuj lekarza, jeśli zażywa pan / pani:

• opioidy (leki stosowane na ból);
• benzodiazepiny (leki stosowane w leczeniu lęku i bezsenności);
• leki psychotropowe (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych);
• środki znieczulające (leki stosowane do wywołania znieczulenia lub zmniejszenia bólu);
• warfarynę, lek opóźniający krzepnięcie krwi;
• metotreksat, lek stosowany w chorobach autoimmunologicznych lub nowotworach;
• sukcynylcholinę i inne leki rozkurczowe mięśni (leki rozluźniające mięśnie).

Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli pan / pani jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajść w ciążę, albo karmi piersią, przed zażyciem tego leku należy skonsultować się z lekarzem.
Ciąża
Stosowanie Azotu protossido LINDE MEDICALE jest przeciwwskazane w pierwszym i drugim trymestrze ciąży (patrz: Nie będzie mu panu / pani podawany AZOT PROTOSSIDO LINDE MEDICALE, jeśli).
Azot protossido LINDE MEDICALE może być stosowany w trzecim trymestrze ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne.
Jeśli Azot protossido LINDE MEDICALE zostanie zastosowany tuż przed porodem, noworodek będzie poddany monitorowaniu pod kątem oznak możliwych trudności oddechowych.
W przypadku zawodowego narażenia podczas ciąży konieczne jest nieprzekraczanie dopuszczalnych limitów narażenia zawodowego.
Karmienie piersią
Nie ma potrzeby przerywania karmienia piersią, jeśli Azot protossido LINDE MEDICALE został podany przez krótki okres czasu.
Płodność
Brak danych. Nie można wykluczyć potencjalnego ryzyka związanego z przewlekłym narażeniem w środowisku pracy.
Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn
Tlenek azotu wpływa na zdolność kierowania pojazdami lub użytkowania maszyn.
Unikaj kierowania pojazdami, użytkowania maszyn oraz wykonywania innych czynności wymagających szczególnej uwagi w ciągu 24 godzin po znieczuleniu tlenkiem azotu LINDE MEDICALE.
Po krótkotrwałym podaniu Azotu protossido LINDE MEDICALE w celu złagodzenia bólu, lekarz będzie obserwował(a) pana / panią, aby upewnić się, że wszystkie efekty ustąpiły i że pan / pani jest wystarczająco czujny(a), aby móc kierować pojazdami lub korzystać z maszyn.

3. Jak stosować AZOTU PROTOKSYD LINDE MEDICALE

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
Lekarz zadecyduje, czy lek może być podany, w jakiej dawce i przez jaki czas, biorąc pod uwagę stan Twojego zdrowia oraz jednoczesne stosowanie innych leków znieczulających w celu wywołania stanu znieczulenia ogólnego.
Lekarz poda Ci Azotu protoksyd LINDE MEDICALE w połączeniu z tlenem za pomocą kaniuli umieszczonej w ustach lub nosie w sali operacyjnej, albo za pomocą szczelnie przylegającej maski twarzowej lub nosowej w innych sytuacjach. Będziesz mógł oddychać spontanicznie lub z pomocą respiratora (wentylacja wspomagana lub mechaniczna).
Personel medyczny będzie Cię monitorować do końca podawania leku oraz aż do pełnego odzyskania przytomności.
Jeśli zastosujesz więcej Azotu protoksydu LINDE MEDICALE niż należy
W przypadku przedawkowania lub długotrwałego narażenia na Azotu protoksyd LINDE MEDICALE mogą wystąpić:

• ból głowy,
• oszołomienie,
• dezorientacja,
• osłabienie,
• niezgrabność ruchowa,
• zawroty głowy,
• zaburzenia pamięci (amnezja),
• utrata zdolności rozumienia lub wyrażania języka (afazja),
• nagła i chwilowa utrata przytomności (zawał),
• zaburzenia rytmu serca (arytmia),
• nieprzytomność,
• śmierć przez uduszenie (asfiksja).

Leczenie
Lekarz zaprzestanie podawania leku, zadba o otwarcie dróg oddechowych, zapewni wspomaganą wentylację tlenową oraz zainstytuuje leczenie objawowe.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, to lekarstwo może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli u pacjenta pojawi się któraś z poniższych reakcji, lekarz natychmiastowo przerwie leczenie i ustali odpowiednią terapię:

• niebieskawe zabarwienie skóry i błon śluzowych (cyjanozę).

Mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów):

• nudności, wymioty,
• zawroty głowy,
• bóle głowy,
• migrenę

Nieczęste (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów):

• granulopenię/agranulocytozę (obniżenie liczby jednego z rodzajów białych krwinek),
• ciężką anemię megaloblastyczną (anemię związaną z niedoborem witaminy B),
• leukopenię (obniżenie liczby białych krwinek),
• nasilone uczucie dobrego samopoczucia (euforię),
• polineuropatię (obniżenie zdolności ruchowych i czuciowych),
• uczucie ucisku w uchu, uszkodzenia ucha, rozerwanie błony bębenka (błony ucha),
• obrzęki,
• zwiększenie ilości gazów w jelitach.

Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów):

• zaburzenia czucia, zmiany odruchów, obniżenie poziomu świadomości, halucynacje (postrzeganie rzeczy, które nie istnieją), psychozę (zaburzenia psychiczne), dezorientację, lęk.
• zaburzenia ruchowe, paraplegię (paraliż kończyn dolnych), paraparezę (paraliż kończyn górnych lub dolnych), padaczkę (nagłą utratę przytomności z drgawkami mięśniowymi), zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego (w głowie), chorobę mózgu (encefalopatię).
• hipoksję (niedobór tlenu),
• napięciowe odmę opłucnową (gromadzenie się powietrza w przestrzeni opłucnowej, przestrzeni między płucami a opłucną, błoną otaczającą płuca),
• zaburzenia rytmu serca (arytmie),
• niewydolność serca (niewystarczającą zdolność serca do dostarczania krwi w ilości odpowiadającej rzeczywistym potrzebom organizmu),
• martwicę wątroby (śmiertelne uszkodzenie komórek wątroby),
• zespół nadmiernego przekrwienia mózgu (zaburzenia neurologiczne spowodowane zmniejszonym dopływem krwi do mózgu),
• zwiększenie ciśnienia w nadmuchanych balonikach,
• niedobór witaminy B,
• hiperhomocysteinemię (zwiększenie stężenia homocysteiny, jednego z aminokwasów, we krwi),
• osłabienie mięśni,
• złośliwą hipertermię (nadmierny zużycie tlenu przez mięśnie z podwyższeniem temperatury ciała),
• wielokrotne wady wrodzone (wady obecne od urodzenia),
• bezpłodność,
• hipotensję (obniżenie ciśnienia),
• wstrząs (niewyrównanie między dostępnością tlenu a jego zapotrzebowaniem organizmu),
• nadciśnienie oczne (zwiększenie ciśnienia w oku),
• zamknięcie tętnicy siatkówki (jednego z naczyń oka),
• ślepotę.

Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• uogólnione napady padaczkowe,
• niewydolność oddechową,
• uzależnienie,
• działania na funkcje nerwowe, uczucie mrowienia i osłabienia, zazwyczaj w nogach.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Państwa jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać AZOTU PROTOKSID LINDE MEDICALE

Przechowuj w temperaturze nie wyższej niż 50°C.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na etykiecie po oznaczeniu WAZ. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą Ci w ten sposób chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera AZOTO PROTOSSIDO LINDE MEDICALE
Substancją czynną jest Azotu podtlenek 100%
Opis wyglądu AZOTO PROTOSSIDO LINDE MEDICALE i zawartość opakowania
AZOTO PROTOSSIDO LINDE MEDICALE jest bezbarwnym gazem o słodkim zapachu, dostarczanym w butlach i
pakietach butli (głowica niebieska oznaczona „N O” lub „tlenek azotu” oraz butla biała) z zaworem zamknięcia oraz w stałych pojemnikach kriogenicznych.
Właściciel pozwolenia na wprowadzenie do obrotu
LINDE MEDICALE S.r.l. – Via Guido Rossa, 3 – 20004 Arluno (MI)
Producent
Butle i pakiety butli
Linde Gas Italia Srl- Via Pio Semeghini, 38 - Rzym
Eurogas srl – via Pradazzo 22 – 26012 Castelleone (CR)
Stałe pojemniki kriogeniczne
Linde Gas Italia Srl- Via Pio Semeghini, 38 - Rzym
Linde Gaz Magyarorszag ZRT – Carl von Linde ut 1 – H-9653 Repcelak (Węgry)
Eurogas srl – via Pradazzo 22 – 26012 Castelleone (CR)

Informacje poniżej przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

Środki ostrożności dotyczące stosowania
Powtarzane podawanie lub ekspozycja na tlenek azotu może prowadzić do uzależnienia.
Należy zachować ostrożność u personelu medycznego narażonego zawodowo na tlenek azotu.
Stosunek tlenu (FiO₂) w mieszance wdychanej musi wynosić co najmniej 21% v/v w trakcie fazy indukcji. W praktyce często jako dolne ograniczenie stosuje się stężenie 30% v/v.
Podawanie tlenku azotu musi być wykonywane przez wykwalifikowany personel medyczny przeszkolony w jego użyciu.
Wykazano, że tlenek azotu wykazuje lekki efekt depresyjny na kurczliwość mięśnia sercowego, jednak efekt ten jest kompensowany przez lekki wzrost stymulacji neurosympatycznej serca, tak że w normalnych warunkach nie występuje istotny wpływ na obieg krwi. Niemniej jednak, ze względu na potencjalną depresję miokardialną, tlenek azotu należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodną do umiarkowanej dysfunkcją serca i jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca lub wyraźną niewydolnością serca.
Stężenia tlenku azotu powyżej 50% v/v mogą zaburzać odruchy ochronne i poziom świadomości. Stężenia powyżej 60–67% v/v często powodują utratę przytomności i zwiększają ryzyko zaburzeń odruchów ochronnych.
W przypadku wystąpienia niespodziewanej sinicy w trakcie znieczulenia lub w fazie indukcji znieczulenia, zaleca się przerwanie dopływu tlenku azotu i zwiększenie wdychanej frakcji tlenu do 100%.
Jeśli sinica nie ustępuje szybko lub epizod powtarza się w trakcie znieczulenia, należy rozważyć możliwość awarii sprzętu (podawanie mieszaniny hipoksykcyjnej) lub pomylenia przewodów doprowadzających gazy lecznicze do aparatu wentylacyjnego; w związku z tym zaleca się próbę wentylacji pacjenta za pomocą worka wypełnionego powietrzem otoczenia.
W przypadku zastosowania wysokiego stężenia tlenku azotu w trakcie znieczulenia może dojść do hipoksji dyfuzyjnej, spowodowanej mieszaniną gazową i odruchową odpowiedzią na hipoksję, hiperkapnię i hipowentylację. Aby temu zapobiec, po podaniu tlenku azotu należy podać 100% O₂.
Monitorowanie ciśnienia parcjalnego tlenu i nasycenia tlenem powinno być kontynuowane przez 15 minut po zakończeniu podawania tlenku azotu.
Podawanie tlenku azotu może zwiększyć ciśnienie w mankietcie rurki intubacyjnej, co może prowadzić do uszkodzenia tchawicy lub w dowolnym innym napompowanym baloniku używanym w innych procedurach (np. w cewnikach). Podczas stosowania tlenku azotu z cewnikiem Swan-Ganza, wytworzone ciśnienie może przesunąć cewnik do pozycji okluzyjnej, co zaburza odczyt ciśnienia.
Tlenek azotu może dyfundować do pustych przestrzeni, co może prowadzić do wzrostu ciśnienia w uchu środkowym lub innych obszarach wypełnionych gazem, zwiększając ryzyko embolii gazowej.

Ekspozycja zawodowa
Stężenie tlenku azotu w środowisku pracy należy utrzymywać na możliwie najniższym poziomie zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Obecnie nie można jednoznacznie potwierdzić związku między ekspozycją na śladowe stężenia tlenku azotu a ewentualnymi negatywnymi skutkami dla zdrowia. Nie można całkowicie wykluczyć ryzyka zaburzeń płodności, które zostały opisane u personelu medycznego i pielęgniarskiego po chronicznym narażeniu w pomieszczeniach niedostatecznie wentylowanych.
Pomieszczenia, w których często stosuje się tlenek azotu, powinny być wyposażone w odpowiedni system odprowadzania lub wentylacji, aby utrzymać poziom gazów poniżej wartości dopuszczalnych dla ekspozycji zawodowej (OEL), zwykle ocenianych jako TWA (średnie ważone czasowo).

Złe wykorzystanie i ryzyko uzależnienia
Potencjalne ryzyko nadużycia należy znać.
Powtarzane podawanie lub ekspozycja na tlenek azotu może prowadzić do uzależnienia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z wywiadem nadużywania substancji oraz u personelu medycznego narażonego zawodowo na tlenek azotu.
Tlenek azotu powoduje rzeczywiście inaktywację witaminy B₁₂, która jest kofaktorem metionynosyntezy. W wyniku długotrwałego podawania tlenku azotu zaburzony jest metabolizm folianów i kompromitowana synteza DNA. Długotrwałe lub częste stosowanie tlenku azotu może prowadzić do zmian megaloblastycznych szpiku, mieloneuropatii i subostrze połączonej degeneracji rdzenia kręgowego. Nie należy stosować tlenku azotu bez ścisłego nadzoru klinicznego i monitorowania hematologicznego. W takich przypadkach należy skonsultować się z hematologiem jako specjalistą.
Ocena hematologiczna powinna obejmować ocenę zmian megaloblastycznych krwinek czerwonych i hipersegmentację neutrofili. Toksyczność neurologiczna może wystąpić bez anemii lub makrocytozy i przy prawidłowych poziomach witaminy B₁₂. W trakcie znieczulenia u pacjentów z niezdiagnozowaną, subkliniczną niedoborem witaminy B₁₂, zaobserwowano toksyczność neurologiczną po jednorazowej ekspozycji na tlenek azotu.

Sposób podania
Tlenek azotu należy zawsze podawać pod nadzorem personelu medycznego, który decyduje o możliwości i dawce podania leku, w odpowiedniej placówce umożliwiającej natychmiastową reanimację krążeniowo-oddechową.
Należy przestrzegać instrukcji personelu medycznego podczas podawania gazu.
Personel korzystający z tlenku azotu musi być odpowiednio przygotowany i szkolony w zakresie jego stosowania, który powinien odbywać się przy użyciu odpowiedniego sprzętu, w dobrze wentylowanych pomieszczeniach zapewniających natychmiastową wymianę powietrza, z systemami wentylacji uniemożliwiającymi nadmierną koncentrację gazów w powietrzu otoczenia, a także z wykorzystaniem tzw. „podwójnych masek” (aktywnych masek nosowych), szczególnie zalecanych w zabiegach stomatologicznych.
W ambulansach urządzenie podające może być podłączone do systemu odprowadzania lub może być stosowana podwójna maska.
Jakość powietrza należy monitorować zgodnie z lokalnymi przepisami, a ekspozycja zawodowa na tlenek azotu musi być poniżej granic higienicznych ustalonych narodowymi wytycznymi zawodowymi i przepisami dotyczącymi zdrowia i bezpieczeństwa, szczególnie w odniesieniu do personelu w ciąży.
Tlenek azotu podaje się przez rurkę orotrachealną lub nosotrachealną w sali operacyjnej, a w innych sytuacjach – przez szczelną maskę twarzową lub nosową. Pacjent może oddychać spontanicznie lub z pomocą respiratora (mechaniczna wentylacja wspomagana).
Tlenek azotu należy podawać w połączeniu z tlenem, przy użyciu sprzętu wymuszającego podanie mieszaniny tlenku azotu i tlenu niehipoksykcyjnej. Sprzęt ten musi zawierać monitorowanie stężenia tlenu i system bezpieczeństwa uniemożliwiający podanie mieszaniny hipoksykcyjnej (FiO₂ <21% v/v).
Z uwagi na ryzyko utraty przytomności i śpiączki, gdy tlenek azotu jest stosowany poza salą operacyjną, podanie w celu przeciwbólowym jest dopuszczalne wyłącznie w mieszaninie zawierającej 50% v/v tlenu. Urządzenie używane do podania musi uniemożliwiać podanie mieszanin o stężeniu tlenku azotu powyżej 50% v/v. Przez cały czas stosowania tlenku azotu pacjent i sposób podania muszą być monitorowane, aby zapewnić bezpieczne wdychanie gazu. Pacjent musi być monitorowany przez personel medyczny aż do zakończenia podania i odzyskania przytomności.
Gdy tlenek azotu jest stosowany w leczeniu bólu, pacjent musi utrzymywać maskę podającą. Należy poinstruować pacjenta, aby trzymał maskę na twarzy i oddychał normalnie. Ta dodatkowa środka ma na celu zminimalizowanie ryzyka przedawkowania: jeśli pacjent zacznie wdychać więcej tlenku azotu i straci świadomość, upuści maskę i podanie zostanie przerwane. Oddychając powietrzem otoczenia, działanie tlenku azotu szybko zaniknie i pacjent odzyska przytomność. Gdy stosuje się go w krótkotrwałym leczeniu bólu u pacjentów narażonych, którzy nie są w stanie zrozumieć i wykonać instrukcji, tlenek azotu musi być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny, który ustala terapię i może pomóc pacjentowi w utrzymaniu maski w odpowiedniej pozycji oraz aktywnie monitorować proces podania.
Butle, jak również stałe pojemniki kriogeniczne, przeznaczone są wyłącznie do przechowywania/przewożenia tlenku azotu do inhalacji, do użytku terapeutycznego.
UWAGA: W CELU UZYSKANIA SZCZEGÓŁOWYCH INFORMACJI ZALECA SIĘ ZAPOZNAĆ SIĘ Z INSTRUKCJĄ OBSŁUGI POJEMNIKA

Przechowywanie
Uważnie przeczytać instrukcję obsługi i użytkowania pojemnika.
Sprawdzić, czy cały sprzęt jest w dobrym stanie.
Umieścić na zewnątrz lub w dobrze wentylowanych pomieszczeniach, w obszarach ogrodzonych i chronionych przed deszczem i bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, z dala od źródeł ciepła (zamknięte pomieszczenia, przeznaczone wyłącznie na gazy lecznicze).
Nie narażać na źródła ciepła ani na wysokie temperatury (powyżej 50°C).
Chronić przed przewodami elektrycznymi i zapewnić uziemienie.
Umieścić z dala od składowisk materiałów palnych i ogólnie z dala od materiałów łatwopalnych (kontakt z materiałami palnymi może spowodować pożar).
Nie palić ani nie używać ognia otwartego w pobliżu produktu.
Utrzymywać butlę w czystości i suchym stanie oraz unikać wszelkiego kontaktu z tłuszczami i olejami (nie smarować zaworów i połączeń).
Zwracać uwagę, aby pojemniki nie były uszkodzone, unikać uderzeń i wycieków produktu.
Zablokować dopływ gazu, gdy nie jest używany, poprzez zamknięcie zaworów.
Butle i zestawy butli należy przechowywać pionowo, z zamkniętymi zaworami, z osłoną ochronną i pokrywką na zaworze, odpowiednio zabezpieczone, aby uniknąć przypadkowych uderzeń lub upadków.
Nie należy używać opakowań uszkodzonych.
Puste i pełne pojemniki należy przechowywać osobno.
Pojemniki zawierające inne rodzaje gazów należy przechowywać oddzielnie.
Należy unikać nadmiernego magazynowania pełnych pojemników.
W przypadku zagrożenia pożarem, po zamknięciu zaworów należy przenieść butle do bezpiecznego miejsca.
W przypadku wycieku, zawór butli należy natychmiast zamknąć, jeśli można to zrobić bezpiecznie.
Jeśli zaworu nie można zamknąć, pojemnik należy przenieść w bezpieczne miejsce na zewnątrz, aby umożliwić ucieczkę gazu.
Pary mogą powodować oszołomienie i zawroty głowy.

Transport butli
Butle należy przewozić za pomocą odpowiednich środków transportu (np. wózka wyposażonego w łańcuchy, barierki lub pierścienie), aby chronić je przed ryzykiem uderzeń, upadków i wycieku gazu. Obsługa butli musi odbywać się zawsze z zamontowaną osłoną ochronną. Podczas transportu pojazdem butle należy mocno zabezpieczyć, najlepiej w pozycji pionowej. Należy zapewnić ciągłą wentylację pojazdu i zakaz palenia.

Podczas użytkowania gazu
Butle i stałe pojemniki nie mogą być używane, jeśli widoczne są uszkodzenia lub istnieje podejrzenie uszkodzenia lub narażenia na skrajne temperatury.
Przed otwarciem zaworu butli należy umieścić ją w pozycji pionowej i utrzymywać w tej pozycji podczas podawania.
Otwierać i zamykać systemy zamknięcia pojemników powoli i ostrożnie (nie używać kluczy ani innych narzędzi do otwierania lub zamykania zaworu butli), aby zapobiec ryzyku uszkodzeń.
Nie należy siłować zaworów podczas otwierania i zamykania. Nie zmieniać kształtu pojemnika.
Nigdy nie stawaj naprzeciwko wylotu gazu z zaworu, ale zawsze po boku. Nie narażaj ani nie wystawiaj pacjenta na bezpośredni strumień gazu.
Podawanie tlenku azotu musi odbywać się przy odpowiednim ciśnieniu i kontrolowanej prędkości przepływu między pojemnikiem a pacjentem.
Nie należy stosować oleju ani tłuszczu w kontakcie z gazem.
Obsługiwać sprzęt czystymi rękami, pozbawionymi śladów tłuszczu lub oleju.
Nie opróżniaj całkowicie pojemnika.
Po użyciu zamknij zawór butli.
W przypadku wycieku gazu należy zamknąć zawór i powiadomić techniczny zespół interwencyjny dostawcy wskazany w instrukcji obsługi pojemnika.
Używaj wyłącznie pojemników odpowiednich dla produktu i przewidzianych do pracy w określonych temperaturach.
Używaj tylko specjalnych i kompatybilnych przewodów, rurek połączeniowych lub węży przeznaczonych do tlenku azotu.
ABSOLUTNIE ZAKAZANE JEST WPROWADZANIE ZMIAN DO ZŁĄCZY POJEMNIKÓW, URZĄDZEŃ DOZUJĄCYCH ORAZ ICH AKCESORIÓW LUB SKŁADNIKÓW (OLEJE I TŁUSZCZE MOGĄ SAMOCZYNNIE ZAPŁONĄĆ W KONTAKCIE Z TLENKIEM AZOTU).
Nie smaruj ani nie próbuj naprawiać uszkodzonych zaworów.
ABSOLUTNIE ZAKAZANE JEST OBSŁUGIWANIE SPRZĘTU LUB SKŁADNIKÓW ZAŚMIECONYMI RĘKAMI, UBRANIAMI LUB TWARZĄ (TŁUSZCZEM, OLEJEM, KREMKAMI I MAŚCIAMI).
Nie używaj kremów i tłustych szamponów.
Nie pal.
Nie zbliżaj się do opakowania z ogniem otwartym.
Nie należy stosować żadnego sprzętu elektrycznego, które może iskrzyć, w pobliżu pacjentów otrzymujących tlen.
Nie stosuj olejów ani tłuszczów do złącz, zaworów i żadnego materiału w kontakcie z gazem.
Nigdy nie wprowadzaj tlenku azotu do urządzenia, które może zawierać materiały palne, a w szczególności tłuste substancje.

Utylizacja
Puste butle należy przechowywać z zamkniętymi zaworami.
Nie wyrzucaj do kanalizacji, piwnic ani wykopów, gdzie gromadzenie się gazu może być niebezpieczne. Nie wolno odprowadzać sprężonego gazu.
Zwróć puste lub nieużywane pojemniki, nawet jeśli są jedynie częściowo puste, do dostawcy. Resztki niezużytego produktu leczniczego znajdujące się w butli zostaną usunięte za pomocą odpowiednich procedur w dobrze wentylowanym miejscu przez firmę, która zajmie się ponownym napełnieniem tego samego pojemnika.