Artykaina z adrenalina Pierrel

Ulubek: informacje dla pacjenta

ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL

40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań
40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań
Articaina chlorohydricum / Adrenalina
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj ulubek, ponieważ zawiera on ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulubek. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem stomatologiem, lekarzem lub farmaceutą.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te niewymienione w niniejszym ulubku, skontaktuj się z lekarzem stomatologiem, lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tego ulubku:

1. Co to jest ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL
3. Jak stosować ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL i do czego służy

ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL służy do znieczulenia jamy ustnej podczas zabiegów dentystycznych.
Lek ten zawiera dwa składniki czynne:

• Articainę, lek znieczulający miejscowo, który zapobiega bólowi
• Adrenalina, środek zwężający naczynia krwionośne, który ogranicza przepływ krwi w miejscu wstrzyknięcia, przedłużając w ten sposób działanie articainy. Adrenalina zmniejsza również krwawienie podczas zabiegu chirurgicznego.

ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml lub ARTICAINA CON
ADRENALINA PIERREL 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwania, zostanie podana przez dentystę.
ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL jest wskazana u dzieci powyżej 4. roku życia (około 20 kg masy ciała), u nastolatków i dorosłych.
W zależności od rodzaju planowanego zabiegu dentystycznego dentysta wybierze jeden z następujących leków:

• ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwania – stosowany zazwyczaj w przypadku prostych i krótkotrwałych zabiegów dentystycznych;
• ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwania – bardziej odpowiedni w przypadku dłuższych zabiegów lub takich, które mogą wiązać się z większym krwawieniem;

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem ARTICAINA Z ADRENALINĄ PIERREL

Nie należy stosować ARTICAINA Z ADRENALINĄ PIERREL, jeśli występuje którąkolwiek z poniższych chorób:

• alergia na articainę lub adrenalina lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• alergia na inne leki przeciwbólowe miejscowe;
• padaczka nieleczona odpowiednio lekami.

1/9
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy skonsultować się z dentystą przed zastosowaniem ARTICAINA Z ADRENALINĄ PIERREL, jeśli występuje któraś z poniższych chorób:

• ciężkie zaburzenia rytmu serca (np. blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia);
• ostra niewydolność serca (słabość mięśnia sercowego, np. nagły ból w klatce piersiowej w spoczynku lub po zawale serca (np. zawał));
• niskie ciśnienie krwi;
• nieprawidłowo szybkie tętno;
• zawał serca w ciągu ostatnich 3–6 miesięcy;
• operacja bypassu tętnic wieńcowych w ciągu ostatnich 3 miesięcy;
• przyjmowanie leków na ciśnienie krwi zwanych beta-blokerami, takimi jak propranolol. Istnieje ryzyko napadu nadciśnienia (bardzo wysokie ciśnienie krwi) lub ciężkiego spowolnienia tętna (patrz punkt Inne leki);
• bardzo wysokie ciśnienie krwi;
• jednoczesne przyjmowanie leków stosowanych w leczeniu depresji i choroby Parkinsona (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Mogą one nasilać działanie adrenaliny;
• padaczka;
• niedobór naturalnej substancji chemicznej zwanej cholinesterazą we krwi (deficyt cholinesterazy osocza);
• problemy nerkowe;
• ciężkie problemy wątrobowe;
• choroba zwana miastenią, powodująca osłabienie mięśni;
• porfiria, powodująca powikłania neurologiczne lub problemy skórne;
• stosowanie innych leków przeciwbólowych miejscowych, leków powodujących odwracalną utratę czucia (w tym lotnych anestetyków, takich jak halotan);
• przyjmowanie leków zwanych lekami przeciwzakrzepowym lub antykoagulantami, stosowanych w celu zapobiegania zwężeniu lub stwardnieniu naczyń krwionośnych rąk i nóg;
• wiek powyżej 70 lat;
• aktualne lub wcześniejsze problemy sercowe;
• niekontrolowany cukrzyca;
• nadmierna aktywność tarczycy (tireotoksykoza);
• guz zwany fochromocytoma;
• choroba zwana jaskrą zamkniętociągowa, która wpływa na oczy;
• stan zapalny lub infekcja w miejscu, w którym ma być wykonana iniekcja;
• zmniejszone stężenie tlenu w tkankach organizmu (hipoksja), wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemia) oraz zaburzenia metaboliczne spowodowane nadmiarem kwasów we krwi (kwasica metaboliczna).

Inne leki i ARTICAINA Z ADRENALINĄ PIERREL
Należy poinformować dentystę, jeśli aktualnie przyjmuje się, niedawno przyjmowało się lub może się przyjmować inne leki.
Szczególnie ważne jest poinformowanie dentysty, jeśli przyjmuje się którykolwiek z poniższych leków:

• inne leki przeciwbólowe miejscowe, leki powodujące odwracalną utratę czucia (w tym lotne anestetyki, takie jak halotan);
• środki uspokajające (np. benzodiazepiny, opioidy), np. w celu zmniejszenia niepokoju przed zabiegiem stomatologicznym;
• leki na serce i ciśnienie krwi (np. guanadrel, guanetydyna, propranolol, nadolol);
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne stosowane w leczeniu depresji (np. amitryptylina, desipramina, imipramina, nortryptylina, maprotylina i protryptrylina);
• inhibitory COMT stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (np. entakapon, tolkapon);
• inhibitory MAO stosowane w leczeniu zaburzeń depresyjnych lub lękowych (np. moclobemid, fenelzyna, tranilcypramina, linezolid);
• leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca (np. digitalis, chinidyna);
• leki stosowane w napadach migreny (np. metisergid, ergotamina); 2/9
• sympatykomimetyczne leki wazopresyjne (np. kokaina, amfetamina, fenyloepinefryna, pseudoefedryna, oksymetazolina); stosowane w celu podniesienia ciśnienia krwi: jeśli były stosowane w ciągu ostatnich 24 godzin, należy odłożyć zaplanowany zabieg stomatologiczny;
• leki neuroleptyczne (np. fenotiazyny).

ARTICAINA Z ADRENALINĄ PIERREL i pokarmy
Należy unikać jedzenia lub żucia gumy do czasu powrotu normalnego czucia, ponieważ istnieje ryzyko przegryzienia warg, policzków lub języka, szczególnie u dzieci.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli kobieta jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajść w ciążę, albo karmi piersią, należy skonsultować się z dentystą lub lekarzem przed zastosowaniem tego leku.
Dentysta lub lekarz zadecyduje, czy można stosować ARTICAINA Z ADRENALINĄ PIERREL w czasie ciąży.
Można wznowić karmienie piersią 5 godzin po znieczuleniu.
Nie przewiduje się niepożądanych skutków na płodność przy dawkach stosowanych w zabiegach stomatologicznych.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Jeśli wystąpią niepożądane działania, takie jak zawroty głowy, zamazane widzenie lub zmęczenie, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do momentu pełnego odzyskania sprawności (zazwyczaj w ciągu 30 minut po zabiegu stomatologicznym).
ARTICAINA Z ADRENALINĄ PIERREL zawiera chlorek sodu i metabisulfit sodu

• Sód: mniej niż 23 mg na strzykawkę; oznacza to, że jest praktycznie „bezsodowy”.
• Metabisulfit sodu: rzadko może powodować ciężkie reakcje alergiczne i trudności oddechowe (bronchospazm). Jeśli istnieje ryzyko reakcji alergicznej, dentysta wybierze inny lek na znieczenie.

3. Jak stosować ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL

Tylko lekarze i dentystycy mają uprawnienia do stosowania ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL.
Dentysta zadecyduje, czy stosować ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL 40 mg/ml + 10
mikrogramów/ml czy ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml oraz
określi odpowiednią dawkę, uwzględniając wiek, wagę, stan ogólny zdrowia oraz rodzaj zabiegu stomatologicznego.
Należy zastosować najniższą dawkę skuteczną w wywołaniu znieczulenia.
Lek ten podaje się za pomocą powolnego wstrzyknięcia do jamy ustnej.
Jeśli podano Ci więcej ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL niż powinno się to zdarzyć
Mało prawdopodobne jest, że otrzymasz nadmierną dawkę zastrzyku; jednakże, jeśli poczujesz się źle, powiadom o tym natychmiast dentystę. Objawy przedawkowania obejmują silne osłabienie, bladość skóry, ból głowy, pobudzenie lub niepokój, dezorientację, utratę równowagi, niekontrolowany drżenie lub dreszcze, rozszerzenie źrenic, zamazane widzenie, trudności w skupieniu wzroku na obiektach, zaburzenia mowy, zawroty głowy, drgawki, stupor, utratę przytomności, śpiączkę, częste ziewanie, nietypowe zwolnienie lub przyśpieszenie oddychania, które może prowadzić do chwilowego zatrzymania oddechu, niemożność skutecznego skurczu serca (zatrzymanie krążenia).
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z dentystą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Podczas pobytu w gabinecie dentystycznym dentysta będzie dokładnie obserwować skutki działania leku ARTICAINA Z ADRENALINĄ PIERREL.
3/9
Natychmiast powiadom dentystę, lekarza lub farmaceutę, jeśli wystąpi u Ciebie jeden z następujących poważnych działań niepożądanych:

• obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności z połykaniem, pokrzywka lub trudności w oddychaniu (angioobrzęk);
• wysypka skórna, swędzenie, obrzęk gardła i trudności w oddychaniu: mogą to być objawy reakcji alergicznej (nadwrażliwość);
• połączenie opadnięcia powieki i zwężenia źrenicy ( zespół Hornera ). Te działania niepożądane występują rzadko (mogą występować u 1 osoby na 1000). U niektórych pacjentów mogą również wystąpić inne działania niepożądane, nie wymienione powyżej.

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):

• zapalenie dziąseł;
• ból neuropatyczny: ból spowodowany uszkodzeniem nerwu;
• mrowienie lub zmniejszenie wrażliwości w jamie ustnej i wokół niej;
• smak metaliczny, zaburzenia lub utrata węchu;
• zwiększona, nieprzyjemna lub nieprawidłowa wrażliwość dotykowa;
• zwiększona wrażliwość na ciepło;
• ból głowy;
• nieprawidłowe zwiększenie częstości akcji serca;
• nieprawidłowe zmniejszenie częstości akcji serca;
• niskie ciśnienie krwi;
• obrzęk języka, warg i dziąseł;

Działania niepożądane nieczęste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):

• uczucie pieczenia;
• wysokie ciśnienie krwi;
• zapalenie języka i jamy ustnej;
• nudności, wymioty, biegunka;
• wysypka skórna, swędzenie;
• ból szyi lub w miejscu wstrzyknięcia;

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1000):

• pobudzenie, lęk;
• zaburzenia nerwów twarzy (paraliż nerwu twarzowego);
• senność;
• niekontrolowane ruchy oczu;
• podwójne widzenie, tymczasowa ślepotę;
• opadnięcie powieki i zwężenie źrenicy (zespół Hornera);
• przemieszczenie i cofnięcie gałki ocznej do wnętrza oczodołu z powodu zmiany objętości oczodołu (enoftalmia);
• dzwonienie w uszach, nadwrażliwość słuchu;
• kołatanie serca;
• napady gorąca;
• świsty podczas oddychania (bronchospazm), astma;
• trudności w oddychaniu;
• złuszczanie i owrzodzenie dziąseł;
• złuszczanie w miejscu wstrzyknięcia;
• pokrzywka;
• skurcze mięśni, niekontrolowane skurcze mięśni;
• zmęczenie, osłabienie;
• dreszcze;

Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

• trwała utrata wrażliwości, rozległe mrowienie i utrata węchu;

Nieznane: (częstotliwość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
4/9

• nadmierne dobry nastrój (euforia);
• zaburzenia koordynacji rytmu serca (zaburzenia przewodnictwa, blok przedsionkowo-komorowy);
• zwiększenie ilości krwi w danej części ciała, prowadzące do zatoru naczyń krwionośnych;
• rozszerzenie lub zwężenie naczyń krwionośnych;
• chrypka;
• trudności w połykaniu;
• obrzęk policzków i obrzęk lokalny;
• zespół palącej jamy ustnej;
• zaczerwienienie skóry (rumień);
• nieprawidłowe zwiększenie potliwości;
• nasilenie objawów neuromięśniowych w zespole Kearnsa-Sayre’a;
• uczucie ciepła lub zimna;
• blok żuchwy.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z dentystą, lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać ARTICAINA Z ADRENALINĄ PIERREL

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie używaj tego leku po upływie daty ważności podanej na etykiecie i na opakowaniu po napisie „Wygaśnięcie ważności”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj ten lek w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.
Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz, że roztwór jest mętny lub zmienił kolor.
Kartusze są jednorazowego użytku. Użyj natychmiast po otwarciu kartusza. Wyrzuć niewykorzystany roztwór.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą one w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Składniki aktywne ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL

• Substancje czynne to: articaina chlorohydryk i adrenalina tartrian
• Każdy ml Articaina z adrenalina Pierrel 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań zawiera 40,00 mg articainy chlorohydryku i 18,20 mikrogramów adrenaliny tartrianu (równoważne 10 mikrogramom adrenaliny)
• Każdy ml Articaina z adrenalina Pierrel 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań zawiera 40,00 mg articainy chlorohydryku i 9,10 mikrogramów adrenaliny tartrianu (równoważne 5 mikrogramom adrenaliny).
• Inne składniki to: sodu chloridum, sodu metabisulfitum, woda do preparatów do wstrzykiwań.

Opis wyglądu ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL i zawartości opakowania
ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL to klarowny, bezbarwny roztwór.
Produkt jest opakowany w jednorazowe fiolki szklane z szkła odpornego na działanie wody (typ I), z tłokiem z kauczuku bromobutylowego. Zamknięcie stanowi uszczelka z kauczuku i pierścień aluminiowy.
Fiolka dostępna jest w następujących opakowaniach:
Pudełko kartonowe zawierające n° 100 fiol po 1,8 ml.
5/9
.
Lub
Pudełko kartonowe zawierające n° 50 fiol po 1,8 ml.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Pierrel Sp.A.
Strada Statale Appia 7 bis, 46/48 – 81043 Capua (CE)
Producent
Pierrel S.p.A.
Strada Statale Appia 7 bis , 46/48 – 81043 Capua (CE)
( Produkcja roztworu bulk, opakowanie pierwotne i wtórne, kontrola i wydanie serii ).
Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego
Dawkowanie
W przypadku wszystkich grup wiekowych należy stosować najniższą dawkę skuteczną, która zapewni wystąpienie znieczulenia. Dawkę należy ustalać indywidualnie.
Podczas rutynowej procedury dawkę standardową dla dorosłych pacjentów stanowi 1 fiolka, jednakże zawartość mniejszej ilości niż jedna fiolka może okazać się wystarczająca do osiągnięcia skutecznego znieczulenia. W przypadku bardziej skomplikowanych zabiegów lekarz dentysta może uznać za konieczne użycie więcej niż jednej fiolki, nie przekraczając zalecanej maksymalnej dawki.
W przypadku większości rutynowych zabiegów stomatologicznych zalecane jest stosowanie ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań.
W przypadku bardziej skomplikowanych zabiegów, na przykład takich, które wymagają wyraźnego działania hemostatycznego, zalecane jest stosowanie ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań.
Stosowanie współbieżne środków uspokajających w celu zmniejszenia lęku pacjenta:
Bezpieczna maksymalna dawka anestetyku miejscowego może być obniżona u pacjentów poddawanych sedacji z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy.
Dorośli i młodzież (wiek od 12 do 18 lat):
U dorosłych i młodzieży maksymalna dawka articainy wynosi 7 mg/kg, z maksymalną dawką absolutną 500 mg. Maksymalna dawka 500 mg articainy dotyczy dorosłego zdrowego pacjenta o masie ciała powyżej 70 kg.
Dzieci (wiek od 4 do 11 lat):
Bezpieczeństwo stosowania ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL u dzieci poniżej 4. roku życia nie zostało ustalone. Brak dostępnych danych.
Ilość do wstrzyknięcia należy ustalać w zależności od wieku i masy ciała dziecka oraz od zakresu zabiegu. Skuteczną średnią dawką jest 2 mg/kg i 4 mg/kg odpowiednio dla zabiegów prostych i skomplikowanych. Należy stosować najniższą dawkę skuteczną, która zapewni wystąpienie znieczulenia. U dzieci w wieku 4 lat (lub co najmniej o masie ciała 20 kg (44 funty)) i starszych maksymalna dawka articainy wynosi 7 mg/kg, z maksymalną dawką absolutną 385 mg articainy u zdrowego dziecka o masie ciała 55 kg.
Grupy specjalne:
Osoby starsze i pacjenci z chorobami nerek
6/9
Z powodu braku danych klinicznych należy zachować szczególną ostrożność i podawać najniższą dawkę skuteczną, która zapewni wystąpienie znieczulenia u osób starszych i pacjentów z chorobami nerek.
U tych pacjentów mogą występować podwyższone stężenia produktu we krwi, szczególnie po wielokrotnym stosowaniu. Jeśli konieczne jest powtórzenie wstrzyknięcia, pacjent powinien być dokładnie monitorowany w celu wykrycia ewentualnych objawów przedawkowania.
Pacjenci z uszkodzeniem wątroby
Należy zachować szczególną ostrożność i podawać najniższą dawkę skuteczną, która zapewni wystąpienie znieczulenia u pacjentów z uszkodzeniem wątroby, szczególnie po wielokrotnym stosowaniu, pomimo że 90% articainy jest inaktywowane przez esterazy plazmatyczne nieswoiste w tkankach i krwi.
Pacjenci z niedoborem cholinesterazy w osoczu
U pacjentów z niedoborem cholinesterazy lub poddawanych leczeniu inhibitorami acetylocholinesterazy mogą występować podwyższone stężenia produktu we krwi, ponieważ produkt jest inaktywowany w 90% przez esterazy plazmatyczne. Dlatego należy stosować najniższą dawkę skuteczną, która zapewni wystąpienie znieczulenia.
Sposób podania
Infiltracja i zastosowanie peri-neuralne w jamie ustnej.
Anestetyki miejscowe należy wstrzykiwać ostrożnie w obecności stanu zapalnego i/lub infekcji w miejscu wstrzyknięcia. Wstrzyknięcie należy wykonywać bardzo powoli (1 ml/min).
Ostrożność, którą należy zachować przed manipulacją lub podaniem leku
Ten lek należy stosować wyłącznie przez lekarzy lub dentystów posiadających odpowiednią wiedzę i doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu toksyczności systemowej, albo pod ich nadzorem. Przed wprowadzeniem znieczulenia regionalnego anestetykami miejscowymi należy zapewnić dostępność odpowiedniego sprzętu i leków do resuscytacji w celu zapewnienia natychmiastowego leczenia ewentualnych nagłych wypadków oddechowych i kardiologicznych. Stan świadomości pacjenta należy monitorować po każdym wstrzyknięciu anestetyku miejscowego.
W przypadku stosowania ARTICAINA CON ADRENALINA PIERREL do znieczulenia przez infiltrację lub blokowanie lokalno-regionalne, wstrzyknięcie należy zawsze wykonywać powoli i po uprzednim odsysaniu.
Ostrzeżenia specjalne
Adrenalina zmniejsza przepływ krwi w dziąsłach, co może prowadzić do martwicy tkanek lokalnie.
Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki uszkodzeń nerwów i utraty smaku trwających długo lub nieodwracalnych po znieczuleniu blokowym żuchwy.
Środki ostrożności przy stosowaniu
Ryzyko związane z przypadkowym wstrzyknięciem do naczynia krwionośnego
Przypadkowe wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego może spowodować nagły wzrost stężenia adrenaliny i articainy w obiegu ogólnym. Może to prowadzić do poważnych działań niepożądanych, np. napadów drgawkowych, a następnie depresji układu oddechowego, krążeniowego i ośrodkowego układu nerwowego, śpiączki, które mogą prowadzić do zatrzymania oddychania i krążenia.
Dlatego, aby upewnić się, że igła nie przeniknęła do naczynia krwionośnego podczas wstrzykiwania, należy przeprowadzić odsysanie przed wstrzyknięciem leku do znieczulenia miejscowego. Jednakże brak krwi w strzykawce nie gwarantuje, że uniknięto wstrzyknięcia do naczynia.
Ryzyko związane z przypadkowym wstrzyknięciem do nerwu
Przypadkowe wstrzyknięcie do nerwu może spowodować wędrówkę leku wzdłuż nerwu.
Aby uniknąć wstrzyknięcia do nerwu i zapobiec uszkodzeniom nerwów związanym z blokowaniem nerwów, igłę należy lekko cofnąć, jeśli pacjent odczuwa uczucie uderzenia prądem elektrycznym podczas wstrzykiwania lub jeśli wstrzyknięcie jest szczególnie bolesne. W przypadku uszkodzenia nerwu potencjalna neurotoksyczność chemiczna articainy i obecność adrenaliny mogą nasilić neurotoksyczny efekt, ponieważ adrenalina może zmniejszyć dopływ krwi wokół nerwu i uniemożliwić eliminację articainy lokalnie.
8/9
Leczenie przedawkowania
Przed podaniem znieczulenia regionalnego anestetykami miejscowymi należy zapewnić dostępność sprzętu i leków do resuscytacji w celu zapewnienia natychmiastowego leczenia ewentualnych nagłych wypadków oddechowych i kardiologicznych.
Ciężkość objawów przedawkowania powinna skłonić lekarza/dentystę do zastosowania protokołów obejmujących konieczność szybkiego zabezpieczenia dróg oddechowych i prowadzenia wentylacji wspomaganej. Stan świadomości pacjenta należy monitorować po każdym wstrzyknięciu anestetyku miejscowego. Jeśli wystąpią objawy toksyczności systemowej ostrych, wstrzyknięcie anestetyku miejscowego należy natychmiast przerwać. W razie potrzeby pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej.
Objawy ze strony OUN (napady drgawkowe, depresja OUN) należy natychmiast leczyć odpowiednim wsparciem oddechowym/dróg oddechowych i podaniem leków przeciwdrgawkowych.
Optymalna oxygenacja, wentylacja i wsparcie krążeniowe, w połączeniu z leczeniem acidosis, mogą zapobiec zatrzymaniu serca.
W przypadku depresji układu krążeniowego (hipotensja, bradykardia) należy rozważyć możliwość podania odpowiedniego leczenia płynami dożylnymi, środkami wazopresyjnymi i/lub inotropowymi. U dzieci dawkę należy dostosować do wieku i masy ciała.
W przypadku zatrzymania serca należy natychmiast rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową.
Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i manipulowania
Nie należy stosować tego leku, jeśli roztwór jest mętny lub zmienia kolor. Aby uniknąć ryzyka zakażenia (np. przeniesienia wirusa zapalenia wątroby), strzykawki i igły używane do pobrania roztworu muszą być zawsze nowe i sterylne.
Fiolki są jednorazowego użytku. W przypadku częściowego wykorzystania fiolki, pozostałą część roztworu należy wylać. Nieużywany lek oraz odpady pochodzące z tego leku należy usuwać zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.
W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się z ulotką produktu.
9/9