Winblastyna Stada 10 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Vinblastina Stada 10 mg proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania

Przeczytaj uważnie całą ulotkę przed zaczęciem stosowania leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest Vinblastina Stada i do czego jest stosowana
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Vinblastina Stada
3. Jak stosować Vinblastina Stada
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Vinblastina Stada
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Vinblastina Stada i kiedy się ją stosuje

Vinblastina Stada należy do grupy leków cytostatycznych (leków przeciwnowotworowych). Działa ona poprzez zahamowanie wzrostu komórek nowotworowych, co prowadzi do ich zniszczenia.

Wskazania

• Rozsiane choroby Hodgkina (fazy III i IV, wg modyfikacji Ann Arbor systemu klasyfikacji Rye).
• Limfoma limfocytarna (węzłowa i rozlana, słabo i dobrze zróżnicowana).
• Limfoma histiocytarna.
• Mikozis grzybiasty (zaawansowane fazy).
• Zaawansowany rak jądra.
• Świądlica Kaposiego.
• Choroba Letterera-Siwe (histiocytoza X).
• Oporny na inne leki chemiczne choriocarcynoma.
• Rak piersi niewrażliwy na zabiegi chirurgiczne, terapię hormonalną i zabiegi endokrynne.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Vinblastyny Stada

Nie stosować Vinblastyny Stada proszku do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań

• jeśli ma niedobór białych krwinek (leukopenia niezwiązana z chorobą),
• jeśli ma niekontrolowaną infekcję – infekcję należy najpierw leczyć środkami odkażającymi (antyseptykami) lub antybiotykami,
• jeśli jest uczulony (nadwrażliwy) na winblastynę, inne leki z grupy tzw. alkaloidów z winorośli (np. winchrystynę) lub którykolwiek z innych składników leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli karmi piersią (zobacz punkt „Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość”).

Powiadom lekarza, jeśli występuje u Ciebie któraś z powyższych przeciwwskazań lub jeśli wcześniej występowały one u Ciebie.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Vinblastyny 10 mg skonsultuj się z lekarzem.

Vinblastyna Stada powinna być stosowana wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarzy mających doświadczenie w leczeniu lekami przeciwnowotworowymi (cytostatykami).

Vinblastyna Stada powinna być podawana wyłącznie dożylnie (do żyły) i nigdy inną drogą. Podanie inną drogą może być śmiertelne.

Należy unikać kontaktu Vinblastyny Stada z oczami. Jeśli Vinblastyna Stada dostanie się do oczu, należy natychmiast przemyć je obficie wodą i skontaktować się z lekarzem, jeśli dalej występuje podrażnienie.

Zachowaj szczególną ostrożność przy stosowaniu Vinblastyny Stada:

• Jeśli po podaniu dawki Vinblastyny Stada wystąpi zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), należy dokładnie monitorować stan aż do momentu, gdy liczba białych krwinek wzrośnie do bezpiecznego poziomu, ponieważ w przeciwnym razie może dojść do infekcji.
• Jeśli występują komórki nowotworowe w szpiku kostnym, produkcja krwi w szpiku kostnym może znacznie spadać podczas leczenia Vinblastyną Stada.
• U kobiet w wieku rozrodczym Vinblastyna Stada może wpływać na płodność. Kobiety i mężczyźni w wieku rozrodczym powinni stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia i przez co najmniej 3 miesiące, a najlepiej przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia winblastyną.
• Jeśli wątroba nie działa prawidłowo, eliminacja Vinblastyny Stada może być opóźniona. W takich przypadkach lekarz dostosuje dawkę Vinblastyny Stada.
• W przypadku jednoczesnego przepisania mitomycyny C – istnieje większe ryzyko duszności i nagłych apnei (zobacz również „Stosowanie Vinblastyny Stada z innymi lekami”).
• Podczas leczenia Vinblastyną Stada należy unikać silnego narażenia na działanie promieni słonecznych.
• Jeśli podczas leczenia Vinblastyną Stada konieczna jest szczepionka, szczepionka określonego rodzaju (tzw. szczepionki żywe) może spowodować ciężką chorobę. Lekarz zaleci tzw. szczepionkę nieżywą lub odłoży szczepienie.
• Po dłuższym odpoczynku może dojść do nagłego spadku ciśnienia tętniczego (hipotensja ortostatyczna), szczególnie u starszych pacjentów.
• Jeśli cierpisz na choroby serca, takie jak np. choroba niedokrwienna serca (problemy sercowo-naczyniowe).

Inne leki i Vinblastyna Stada

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz lub stosowałeś ostatnio inne leki lub jeśli może zajść potrzeba ich zastosowania.

Termin „interakcja” oznacza, że jednoczesne podanie leków może wpływać na działanie i/lub skutki uboczne innego leku. Interakcje mogą wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu tego roztworu wstrzykiwalnego z następującymi lekami:

• Leki zapobiegające powstawaniu skrzeplin w krwi (lekami przeciwzakrzepowymi) – może być wymagana ścisła kontrola.
• Leki znane z hamowania wydalenia leków przez wątrobę – ich jednoczesne podanie może przyspieszyć pojawienie się działań niepożądanych i/lub nasilenie ich nasilenia.
• Fenytionina (lek na padaczkę) – winblastyna może zmniejszyć działanie fenytioniny, co może prowadzić do częstszych napadów padaczkowych. W razie potrzeby dawkę fenytioniny należy dostosować do jej stężenia we krwi.
• Mitomycyna C (lek przeciwnowotworowy) – istnieje większe ryzyko szkodliwego działania na płuca. Zobacz również punkt „4. Możliwe działania niepożądane”.
• Cisplatyna (lek przeciwnowotworowy) lub interferon (lek na raka, zakaźne zapalenie wątroby typu C lub choroby autoimmunologiczne) – działania niepożądane cisplatyny lub interferonu na układ nerwowy mogą być bardziej nasilone.
• Bleomycyna (lek przeciwnowotworowy) – kombinacja może prowadzić do objawów naczyniowych, takich jak zespół Raynauda (zobacz punkt „4. Możliwe działania niepożądane”).
• Inne leki stosowane w leczeniu nowotworów (cytostatyki) lub supresujące układ odpornościowy – działania niepożądane mogą być bardziej nasilone.
• Leczenie promieniami – działania niepożądane na szpik kostny mogą być bardziej nasilone.
• Digoksyna (lek stosowany w leczeniu różnych chorób serca) – działanie digoksyny może być osłabione.
• Erytromycyna (pewien antybiotyk) – mogą nasilić się działania niepożądane winblastyny.
• Szczepionki – winblastyna osłabia układ odpornościowy i może wpływać na zdolność organizmu do reagowania na szczepionkę.
• Itrakonazol (lek stosowany w leczeniu infekcji grzybiczych) – może zwiększyć ryzyko neurotoksyczności lub paralitycznego jelita (zaburzenia motyliści jelit).

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Nie należy stosować Vinblastyny Stada w czasie ciąży, chyba że lekarz wyraźnie zalecił. Brak wystarczających danych dotyczących podawania winblastyny w czasie ciąży, aby można było określić jej możliwą toksyczność. Jednak biorąc pod uwagę działanie leku, Vinblastyna Stada może wywoływać szkodliwe skutki na płód. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano szkodliwe działanie.

Karmienie piersią

Należy unikać karmienia piersią podczas leczenia Vinblastyną Stada. Choć nie wiadomo dokładnie, czy winblastyna wydostaje się do mleka matki, nie można tej możliwości wykluczyć.

Antykoncepcja u kobiet i mężczyzn

U kobiet w wieku rozrodczym należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia i co najmniej przez trzy miesiące, a najlepiej przez sześć miesięcy po zakończeniu leczenia. Jeśli zajdzie w ciążę podczas leczenia, należy natychmiast powiadomić lekarza. Jeśli jesteś w ciąży lub zajdziesz w ciążę podczas leczenia winblastyną, zaleca się skorzystanie z porady genetycznej.

U mężczyzn należy unikać ojcostwa podczas leczenia winblastyną i co najmniej przez trzy miesiące, a najlepiej przez sześć miesięcy po zakończeniu leczenia.

Płodność

Istnieje ryzyko, że winblastyna spowoduje bezpłodność u mężczyzn i kobiet. Przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni powinni zostać poinformowani o możliwości zamrożenia nasienia.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Brak danych dotyczących wpływu tego leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jednak czasem lek ten może powodować zawroty głowy lub drgawki (zobacz punkt „4. Możliwe działania niepożądane”). Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, nie należy prowadzić pojazdów i/lub obsługiwać maszyn wymagających pełnej koncentracji.

Vinblastyna Stada zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiony sodu.

3. Jak stosować Vinblastinę Stada

Dawkowanie

Vinblastina Stada będzie podana przez lekarza do żyły, jako wstrzyknięcie lub infuzja.

Chociaż vinblastynę stosuje się czasem samodzielnie, zwykle lek ten jest wykorzystywany razem z innymi lekami przeciwnowotworowymi.

Lekarz ustali dawkę Vinblastyny Stada oraz liczbę podań, które mogą się różnić w zależności od pacjenta. Dawka może być zwiększana w tygodniowych odstępach aż do osiągnięcia pożądanego działania na nowotwór lub aż do czasu, gdy liczba białych krwinek obniży się do określonego poziomu (leukopenia). Zaleca się podawanie leku nie częściej niż raz na siedem dni. Ogólnie podaje się możliwie najwyższą dawkę raz co 7–14 dni, nie powodując przy tym niebezpiecznego spadku liczby białych krwinek (leukopenia).

Jeśli na początku leczenia wątroba nie działa poprawnie, lekarz może zmniejszyć dawkę lub wstrzymać leczenie.

Sposób podania

Ten produkt przeznaczony jest wyłącznie do użytku dożylnej i powinien być podawany przez personel medyczny mający doświadczenie w stosowaniu vinblastyny.

Vinblastinę Stada należy podawać wyłącznie do żyły, jako wstrzyknięcie lub infuzję.

Jeśli podczas leczenia wystąpi zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia) lub infekcja, leczenie vinblastyną zostanie wstrzymane lub zostanie przepisany lek przeciwinfekcyjny (antybiotyk).

Należy unikać bezpośredniego kontaktu leku z skórą, oczami i błonami śluzowymi. W przypadku przypadkowego kontaktu miejsce należy natychmiast dokładnie przepłukać dużą ilością wody.

Jeśli podano więcej Vinblastyny Stada niż należało

Jeśli podano nadmierną ilość Vinblastyny Stada, skutki uboczne opisane w sekcji „4. Możliwe działania niepożądane”, takie jak zmniejszenie liczby białych krwinek (powodujące większą skłonność do infekcji), objawy neuropatii obwodowej (np. mrowienie, ukłucia, zdrętwienie skóry) bez fizycznego powodu, mogą występować w sposób bardziej nasilony.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia doustnego należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwonić do Krajowego Centrum Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i podaną ilość.

Jeśli zapomni pan/i podać Vinblastynę Stada

W przypadku pominięcia dawki Vinblastyny Stada należy ją podać jak najszybciej. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, aby uzgodnić termin podania pominiętej dawki.

W razie wątpliwości prosimy o konsultację z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli przerwie się leczenie Vinblastyną Stada

Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed wstrzymaniem podawania Vinblastyny Stada. W przypadku przerwania leczenia objawy, które występowały wcześniej, mogą ponownie się pojawić.

W razie dodatkowych pytań dotyczących stosowania tego produktu, prosimy o konsultację z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Choroba krwi (brak białych krwinek), w tym zwiększone skłonność do infekcji (leukopenia)
• Nudności, wymioty
• Ubytek włosów, który zazwyczaj nie jest całkowity i może ulec przywróceniu podczas leczenia
• Powstawanie pęcherzy w jamie ustnej i na skórze

Często (może dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Anemia, choroba krwi (brak płytek krwi), w tym siniaki i skłonność do krwawień (trombocytopenia); depresja szpiku kostnego, objawiająca się takimi objawami jak zmęczenie i częste infekcje spowodowane obniżeniem odporności
• Odczuwanie mrowienia, swędzenia i ukłucia bez widocznego powodu (parestezja), zmniejszenie odruchów
• Zaparcia, ograniczony lub brak przesuwania treści w jelicie cienkim (ileo), krwawienie z wrzodu żołądka lub dwunastnicy, silnie krwawiące zapalenie błony śluzowej jelita cienkiego (enterokolitis hemorragica), krwawienie z odbytu, brak apetytu (anoreksja), biegunka. Zaparcia, które mogą wystąpić, dobrze odpowiadają na środki takie jak klistra lub środki przeczyszczające.

Niezbyt często (może dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Depresja
• Czasem występuje zapalenie gardła (faryngitis). Mogą wystąpić duszność i nagłe apne z powodu skurczu mięśni dróg oddechowych (bronchospazm). W przypadku jednoczesnego lub wcześniejszego podania mitomycyny C mogą pojawić się: duszność, szmer oddychania (ronchus), zaburzenia czynności płuc, krótko po leczeniu lub nawet do dwóch tygodni po jego zakończeniu. W takim przypadku lekarz musi natychmiast przerwać leczenie winblastyną i mitomycyną C; patrz również sekcja „Inne leki i Winblastyna Stada”
• Ból w okolicy guza, uczucie niedoboru samopoczucia.

Rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• Ciężka choroba, w której dochodzi do zatrzymania nadmiaru płynu jako skutek nadmiernej sekrecji określonego hormonu przez nadnercze (SIADH: zespół nieadekwatnej sekrecji ADH). Pojawia się zarówno przy dawkach zalecanych, jak i wyższych
• Udary mózgu u pacjentów, którzy otrzymywali leczenie w kombinacji z bleomycyną, cisplatyną i winblastyną; uczucie głuchoty, uczucie zdrętwienia, zapalenie nerwów (neuritis), w tym ból, zaburzenia emocjonalne i czasem zapalenie tkanki nerwowej w kończynach (neuritis peripherica), objawiające się bólem, mrowieniem, ukłuciami, uczuciem zdrętwienia skóry bez fizycznego powodu, bólem głowy, napadami padaczkowymi i osłabieniem czucia
• Częściowa lub całkowita głuchota, która czasem może być tymczasowa lub trwała (ototoksyczność), może objawiać się zaburzeniami równowagi, zawrotami głowy lub niekontrolowanymi ruchami oczu

Zaburzenia serca: zwiększenie częstości akcji serca (tachykardia), ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym dopływem krwi do mięśnia sercowego (angina pectoris), zaburzenia rytmu serca

Nieznana częstość występowania (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

• Anemia spowodowana nieprawidłowym niszczeniem czerwonych krwinek (anemia hemolityczna)
• Ból nerwowy w okolicy twarzy i żuchwy, zapalenie nerwów (neuritis), w tym ból, zaburzenia emocjonalne i czasem zmniejszenie czucia w nerwach kończyn (neuropatia peripherica), porażenie strun głosowych
• Ciężka choroba psychiczna, w której zaburzona jest kontrola nad zachowaniem i działaniami osobistymi (psychosis)
• Po kontakcie winblastyny z oczami: ciężkie uszkodzenie rogówki, towarzyszone skurczem powiek (blepharospasmus), obrzękiem powiek i węzłów chłonnych przed uszami (węzły chłonne preauriculares)
• Dźwięki w uszach (tinnitus)
• Zawał mięśnia sercowego u osób, które otrzymywały leczenie w kombinacji z bleomycyną, cisplatyną i winblastyną
• Zmniejszenie przepływu krwi do kończyn (zespół Raynauda) u pacjentów leczonych w kombinacji z bleomycyną, cisplatyną i winblastyną
• Czasem może wystąpić podwyższone ciśnienie tętnicze (hipertensja) lub bardzo niskie ciśnienie tętnicze (hipotensja)
• Spadek ciśnienia tętniczego spowodowany szybkim podniesieniem się z pozycji siedzącej lub leżącej, czasem wraz z zawrotami głowy (hipotensja ortostatyczna)
• Zapalenie błon śluzowych jamy ustnej i żołądka, ból brzucha, bolesne gruczoły ślinowe
• Ciężka choroba wątroby (fibroza wątroby), charakteryzująca się trwałym uszkodzeniem tkanki wątroby
• Zapalenie skóry (dermatitis), nadwrażliwość na światło lub światło słoneczne (fototoksyczność)
• Zmniejszenie masy mięśni szkieletowych (atrophie muscularis)
• Zatrzymanie moczu w pęcherzu moczowym wskutek zaburzeń opróżniania pęcherza (retencja moczowa), choroba naczyń krwionośnych (microangiopathia thrombotica) z niewydolnością nerek
• Zmniejszenie płodności (zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet), brak nasienia (aspermia)
• Osłabienie, gorączka, ból, zapalenie żył, tkanki podskórnej i skóry, martwica skóry w przypadku przypadkowego wstrzyknięcia winblastyny poza żyły, ból w miejscu wstrzyknięcia.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane, które nie zostały wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Vinblastina Stada

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego.

Butelki z Vinblastina Stada należy przechowywać w lodówce (w temperaturze od 2 do 8 °C).

Stabilność po rekonstytucji: po rozcieńczeniu proszku w butelce i odessaniu części roztworu z butelki, pozostały roztwór może być przechowywany w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C) przez 28 dni bez istotnej utraty aktywności.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą Państwo w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Vinblastyny Stada

• Substancją czynną jest siarczan winblastyny. Jedno opakowanie z butelką z korkiem przebijalnym zawiera 10 mg liofilizowanego siarczanu winblastyny.
• Pozostałe składniki to: roztwór wodorotlenku sodu, mieszanina kwasu siarkowego i wody.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Każde opakowanie zawiera 10 mg siarczanu winblastyny w postaci substancji liofilizowanej w fiolce ze szkła bezbarwnego (typ I) z korkiem z gumi bromobutylowej i pokrywką typu „flip-off” z polipropylenu uszczelnioną folią aluminiową. Każde opakowanie zawiera jedną fiolkę z korkiem przebijalnym.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Laboratorio STADA, S.L.

Frederic Mompou, 5

08960 Sant Just Desvern

(Barcelona)

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

STADA Arzneimittel AG

Stadastraße 2-18

61118 Bad Vilbel

Niemcy

Data ostatniej weryfikacji ulotki: październik 2017

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

<-------------------------------------------------------------------------------------------------------------->

Informacja przeznaczona wyłącznie dla specjalistów opieki zdrowotnej:

Podawanie

Winblastynę należy podawać wyłącznie przez wykwalifikowanego lekarza lub pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza, posiadającego doświadczenie w zarządzaniu lekami cytotoksycznymi.

Przygotowanie

Leki cytotoksyczne przeznaczone do podania powinny być manipulowane wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, przeszkolony w bezpiecznym przygotowaniu. Odtwarzanie roztworu i przeprowadzanie do strzykawek należy wykonywać wyłącznie w wyznaczonym do tego celu miejscu.

Personel wykonujący te czynności powinien być odpowiednio chroniony przez odzież ochronną, rękawice i okulary ochronne.

Kobiety w ciąży nie powinny mieć kontaktu z lekami cytotoksycznymi.

W celu uzyskania roztworu winblastyny o stężeniu 1 mg/ml do fiolki zawierającej 10 mg winblastyny dodaje się 10 ml roztworu soli fizjologicznej. Substancja rozpuszcza się natychmiast, tworząc klarowny roztwór. Nie zaleca się stosowania innych rozpuszczalników. Gdy wymagane jest dodatkowe rozcieńczenie, należy pamiętać, że objętości rozcieńczalnika przekraczające 100 ml lub czas infuzji dłuższy niż 30 minut zwiększają ryzyko podrażnień żylnych i ekstrawazacji.

Vinblastyna Stada nie powinna być mieszana z innymi lekami w jednym pojemniku.

Zanieczyszczenie

W przypadku kontaktu z powierzchnią skóry lub oczami, napromieniony obszar należy przemyć dużą ilością wody lub roztworu soli fizjologicznej. W celu złagodzenia przejściowego uczucia pieczenia na skórze można zastosować chłodzącą maść. W przypadku dotknięcia oczu konieczna jest pomoc medyczna.

W przypadku wylania, personel powinien założyć ochronne rękawice i wchłonąć rozlany materiał gąbką, którą należy przechowywać w wydzielonym miejscu przeznaczonym do tego celu. Przemyć obszar dwukrotnie wodą. Wszystkie roztwory i gąbki należy umieścić w worku foliowym przeznaczonym do tego celu i zamknąć.

Wypróżnienia i wymioty należy czyścić ostrożnie.

Unieszkodliwianie odpadów

Strzykawki, pojemniki, materiały wchłaniające, roztwory i wszelkie inne skażone materiały należy wyrzucić do grubej foliowej torby lub innego typu pojemnika nieprzepuszczalnego i spalić.

Wszystkie nieużywane materiały, uszkodzone fiolki lub skażone odpady należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami, w pojemnikach na odpady specjalnie przeznaczonych do tego celu.

Zgodność:

Chlorek sodu 0,9%,

Benzyl alkohol 0,9%

Podanie winblastyny do opon mózgowo-rdzeniowych powoduje potencjalnie śmiertelną neurotoksyczność

W przypadku przypadkowego podania siarczanu winblastyny do opon mózgowo-rdzeniowych zaleca się następujące leczenie. W jednym przypadku udało się zahamować postępującą paraliż u dorosłego, któremu przypadkowo podano alkaloid pochodzenia winca, siarczan winkrystyyny, do opon mózgowo-rdzeniowych, stosując następujące leczenie. Leczenie należy rozpocząć natychmiast:

1. Usunąć jak największą ilość płynu mózgowo-rdzeniowego przez dostęp lędźwiowy, nie narażając bezpieczeństwa pacjenta.

2. Przeprowadzić przemywanie przestrzeni podpajęczynówkowej ciągłą infuzją roztworu Ringera mleczanowego za pomocą kaniuli wprowadzonej do bocznego komory mózgu, z prędkością 150 ml na godzinę. Płyn odprowadzać przez dostęp lędźwiowy.

3. Po wykonaniu procedury opisanej w punkcie 2, 25 ml osocza, wcześniej krótko zamrożonego, rozcieńczono w 1 litrze roztworu Ringera mleczanowego i podano rozcieńczony roztwór przez kaniulę w komorze mózgu z prędkością 75 ml/godz. Płyn odprowadzano ponownie przez dostęp lędźwiowy. Prędkość infuzji dostosowano tak, aby utrzymać w płynie mózgowo-rdzeniowym poziom białka na poziomie 150 mg/ml. Leczenie opisane w punkcie 3 powtórzono z użyciem 1 litra rozcieńczonego, wcześniej krótko zamrożonego osocza.

4. Podano 10 g kwasu glutaminowego dożylnie, a następnie 500 mg doustnie trzy razy dziennie przez miesiąc lub do ustabilizowania się zaburzeń neurologicznych. Rola kwasu glutaminowego w tym leczeniu nie jest jasna. Kwas glutaminowy może nie być konieczny.

5. Dożylnie podano kwas foliowy w dawce bolusowej 100 mg, a następnie kontynuowano infuzję z prędkością 25 mg/godz. przez 24 godziny. Następnie podawano dawki bolusowe po 25 mg co 6 godzin przez tydzień. Pirydoksynę podawano w dawce 50 mg co 8 godzin przez 30-minutową infuzję dożylną. Nie jest jasne, jaki wpływ te substancje mają na zmniejszenie neurotoksyczności.