Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla pacjenta

Vyvgart 1 000 mg roztwór do wstrzykiwań

efgartigimod alfa

Ten lek podlega dodatkowemu nadzorowi, co umożliwi szybkie wykrywanie nowych informacji dotyczących jego bezpieczeństwa. Możesz wnieść swój wkład, zgłaszając występujące u Ciebie działania niepożądane. W końcowej części punktu 4 znajduje się informacja, jak zgłaszać działania niepożądane.

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

Co to jest lek Vyvgart i w jakim celu jest stosowany
Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania leku Vyvgart
Jak stosować lek Vyvgart
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać lek Vyvgart
Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Vyvgart i do czego służy

Co to jest Vyvgart

Vyvgart zawiera substancję czynną efgartigimod alfa. Efgartigimod alfa wiąże się z białkiem organizmu zwanym noworodkowym receptorem Fc (FcRn) i blokuje go. Blokując FcRn, efgartigimod alfa obniża poziom autoantyciał przeciwko immunoglobulinie G (IgG), które są białkami układu odpornościowego atakującymi błędnie własne struktury organizmu.

Do czego stosuje się Vyvgart

Vyvgart stosuje się w połączeniu z leczeniem standardowym u dorosłych z miastenią o ogólnej postaci (MGG), chorobą autoimmunologiczną powodującą osłabienie mięśni. MGG może wpływać na różne grupy mięśniowe całego ciała. Choroba ta może również powodować duszność, ekstremalne zmęczenie i trudności z połykaniem.

U pacjentów z MGG autoantyciała przeciwko IgG atakują i uszkadzają białka nerwów zwane receptorami acetylocholiny. W wyniku tego uszkodzenia nerwy nie są w stanie prawidłowo pobudzać mięśni do skurczu, co prowadzi do osłabienia mięśni i trudności z poruszaniem się. Dzięki wiązaniu się z białkiem FcRn i obniżaniu poziomu autoantyciał, Vyvgart może poprawić zdolność mięśni do skurczu i zmniejszyć objawy choroby oraz jej wpływ na codzienne czynności.

Vyvgart stosuje się również u dorosłych z przewlekłą zapalną polineuropatią demielinizacyjną (PDIC), która jest jednym z rodzajów chorób autoimmunologicznych. PDIC powoduje osłabienie mięśni i/lub mrowienie, głównie w nogach i rękach. Vyvgart może chronić nerwy przed atakami i zmniejszać objawy choroby oraz jej wpływ na codzienne czynności.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Vyvgart

Nie stosować leku Vyvgart

jeśli jest uczulenie na efgartigimod alfa lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku Vyvgart należy skonsultować się z lekarzem.

Klasa V według skali MGFA

Lekarz nie powinien przepisać tego leku, jeśli pacjent jest podłączony do respiratora z powodu osłabienia mięśni spowodowanego MGG (kryzys miasteniczny).

Zakażenia

Leczenie lekiem Vyvgart może zmniejszyć naturalną odporność organizmu na infekcje. Należy poinformować lekarza, jeśli występuje jakiekolwiek zakażenie przed rozpoczęciem terapii lekiem Vyvgart.

Reakcje na wstrzyknięcie i reakcje alergiczne

Lek Vyvgart zawiera białko, które u niektórych osób może wywoływać reakcje, takie jak wysypka lub świąd. Lek Vyvgart może powodować reakcję anafilaktyczną (ciężką reakcję alergiczną). Jeśli podczas lub po wstrzyknięciu wystąpią objawy alergii, takie jak obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka, utrudniający połykanie lub oddychanie, duszność, uczucie omdlenia lub wysypka skórna, należy natychmiast powiadomić lekarza.

Szczepienia (szczepionki)

Należy poinformować lekarza, jeśli w ciągu ostatnich 4 tygodni podano jakąkolwiek szczepionkę lub planuje się szczepienie w najbliższym czasie.

Dzieci i młodzież

Nie należy podawać tego leku dzieciom i młodzieży poniżej 18. roku życia, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność leku Vyvgart nie zostały ustalone w tej grupie wiekowej.

Pacjenci starsi

Nie są wymagane specjalne środki ostrożności u pacjentów powyżej 65. roku życia.

Inne leki i lek Vyvgart

Należy poinformować lekarza, jeśli stosuje się obecnie, stosowano niedawno lub może być konieczność zastosowania innych leków.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie przewiduje się, że lek Vyvgart wpływa na zdolność kierowania pojazdami lub obsługi maszyn.

Lek Vyvgart zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę; co oznacza, że jest zasadniczo „bezsodowy”.

Lek Vyvgart zawiera polisorbat

Ten lek zawiera 2,7 mg polisorbatu 20 w każdej fiolce, co odpowiada 0,4 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli istnieje znana alergia.

3. Jak stosować lek Vyvgart

Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących podania tego leku, które podał Twój lekarz lub farmaceuta. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Jaka dawka leku Vyvgart będzie Ci podawana i jak często

Miastenia gravis ogólna

Zalecana dawka to 1 000 mg podawana w cyklach – jedno wstrzyknięcie tygodniowo przez 4 tygodnie. Twój lekarz zadecyduje, kiedy konieczne będą kolejne cykle leczenia.

Jeśli aktualnie leczysz się lekiem Vyvgart w formie dożylnej i chcesz przejść na lek Vyvgart w formie podskórnej, wstrzyknięcie podskórne należy podać zamiast dożylnej infuzji na początku następnego cyklu leczenia.

Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna

Zalecana dawka to 1 000 mg, jedno wstrzyknięcie tygodniowo. W zależności od odpowiedzi na leczenie Twój lekarz może zmodyfikować dawkowanie do jednego wstrzyknięcia co dwa tygodnie.

Wstrzyknięcie leku Vyvgart

Lek Vyvgart podaje się w formie wstrzyknięcia pod skórę (drogą podkarną). Ty i Twój lekarz musicie zadecydować, czy po odpowiednim przeszkoleniu Ty lub Twoja osoba opiekująca się Tobą będzie mogła samodzielnie podawać lek Vyvgart. Pierwsze samodzielne wstrzyknięcie należy wykonać w obecności pracownika służby zdrowia. Ważne jest, aby nie próbować wstrzykiwać leku Vyvgart przed uzyskaniem odpowiedniego szkolenia od pracownika służby zdrowia.

Jeśli Ty lub Twoja osoba opiekująca się Tobą będziecie podawać lek Vyvgart, musicie dokładnie przeczytać i przestrzegać instrukcji dotyczących podania, zamieszczonych na końcu tego ulotki (patrz „Ważne instrukcje dotyczące stosowania”). Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące sposobu podania wstrzyknięcia.

Jeśli podasz więcej leku Vyvgart niż powinieneś

Ponieważ lek Vyvgart podaje się z jednorazowego opakowania, mało prawdopodobne jest, że otrzymasz zbyt dużą dawkę. Jeśli jednak masz jakiekolwiek obawy, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, aby uzyskać poradę.

Jeśli pominiesz lub zapomnisz o wizycie w celu otrzymania leku Vyvgart

Śledź terminy kolejnych dawek. Ważne jest, aby stosować lek Vyvgart dokładnie zgodnie z zaleceniem lekarza.

Jeśli zapomnisz o dawce w ciągu trzech dni od dnia, w którym powinien być podany, podaj dawkę tak szybko, jak tylko sobie przypomnisz, a następnie kontynuuj pierwotny harmonogram dawkowania.
Jeśli zapomnisz o dawce na więcej niż trzy dni, skonsultuj się z lekarzem, kiedy należy podać następną dawkę.
Jeśli pominiesz wizytę, skontaktuj się z lekarzem natychmiast, aby uzyskać poradę.

Nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominięte dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie lekiem Vyvgart

Przerwanie lub zakończenie leczenia lekiem Vyvgart może spowodować ponowne pojawienie się objawów choroby. Przed przerwaniem leczenia skonsultuj się z lekarzem. Lekarz wyjaśni Ci możliwe działania niepożądane i ryzyko. Lekarz będzie również chciał dokładnie Cię monitorować.

Jeśli masz jakiekolwiek inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie każdy może ich doświadczyć.

Lekarz szczegółowo wyjaśni Ci możliwe działania niepożądane oraz ryzyko i korzyści związane z lekiem Vyvgart przed rozpoczęciem leczenia.

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz:

objawy ciężkiej reakcji alergicznej (reakcji anafilaktycznej), takie jak obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka, utrudniający połykanie lub oddychanie, duszność, uczucie omdlenia lub wyprysk skórny podczas lub po wstrzyknięciu.

Jeśli nie wiesz, które działania niepożądane są wymienione poniżej, poproś lekarza o ich wyjaśnienie.

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)

infekcje nosa i gardła (drogów oddegowych górnych)
reakcje w miejscu wstrzyknięcia, które mogą obejmować zaczerwienienie, swędzenie, ból. Reakcje te są zazwyczaj łagodne lub umiarkowane i pojawiają się zwykle dzień po wstrzyknięciu.

Często (może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

ból lub uczucie pieczenia podczas oddawania moczu, które może wskazywać na infekcję dróg moczowych
zapalenie dróg oddechowych w płucach (zapalenie oskrzeli)
ból mięśni (mialgia)
nudności.

Nieznana częstość występowania (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

reakcje alergiczne podczas lub po wstrzyknięciu.
obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka, utrudniający połykanie lub oddychanie, duszność.
bladość skóry, słabe i szybkie tętno lub uczucie omdlenia.
nagły wyprysk, swędzenie lub pokrzywka.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Dodatku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do udostępnienia większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie leku Vyvgart

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie należy stosować tego leku po dacie wygaśnięcia wskazanej na opakowaniu i etykiecie po oznaczeniu „CAD”. Data wygaśnięcia oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Przechowuj w lodówce (w temperaturze od 2 °C do 8 °C). Nie mrozić.

W razie konieczności nieotwarte fiolki mogą być przechowywane w temperaturze pokojowej (do 30 °C) przez maksymalnie 3 dni. Po przechowywaniu w temperaturze pokojowej nieotwarte fiolki mogą zostać ponownie umieszczone w lodówce. Całkowity czas przechowywania poza lodówką i w temperaturze pokojowej nie powinien przekraczać 3 dni.

Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Nie należy stosować tego leku, jeśli zauważysz w nim cząstki.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. Pomogą Ci w ten sposób w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Vyvgart

Substancją czynną jest efgartigimod alfa. Każda fiolka zawiera 1 000 mg efgartigimodu alfa w 5,6 ml. Każdy ml zawiera 180 mg efgartigimodu alfa.
Pozostałe składniki to: rekombinowana ludzka hialuronidaza (rHuPH20), L-histydyna, chlorek L-histydyny monohydrat, L-metionina, polisorbat 20, chlorek sodu, sacharoza, woda do wstrzykiwań.

Zobacz punkt 2: „Vyvgart zawiera sód”.

Wygląd leku i zawartość opakowania

Vyvgart to gotowy do użycia, lekko żółty, przezroczysty do lekko mętnego roztwór do wstrzykiwań podskórnych.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

argenx BV
Industriepark-Zwijnaarde 7
9052 Gent
Belgia

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Belgia/Belgia/Belgia

argenx BV

Tel./Tel.: +32 (0)9 39 69 394/+32 (0)800 54 477

Zawartość opakowania
1 fiolka zawierająca Vyvgart
Ulotka oraz instrukcje dotyczące stosowania Vyvgart
Materiały dodatkowe nie zawarte w opakowaniu Przechowuj dodatkowe materiały w temperaturze pokojowej, w suchym miejscu
Waciki alkoholowe
Szczypiora 10 ml
Igła transferowa kaliber 18, długość ≥ 38 mm
Wlewy mikroinfuzyjne kaliber 25, rura 30 cm, maksymalna objętość napełnienia 0,4 ml
Gaza sterylna
Opaska przylepna
Pojemnik na przedmioty ostry i kolczaste

Krok 1 Wyjąć fiolkę z lodówki.
Krok 2 Wyjąć fiolkę z opakowania i sprawdzić, czy: fiolka nie jest pęknięta, uszkodzona, nie ma pokrywy ochronnej lub widocznych oznak uszkodzenia. data ważności nie upłynęła. Jeśli którykolwiek z powyższych warunków nie jest spełniony, nie podawać zastrzyku i poinformować aptekę.
Krok 3 Poczekać co najmniej 15 minut, aby fiolka osiągnęła temperaturę pokojową. Sprawdzić, czy lek w fiolce ma lekko żółty kolor, od przezroczystego do lekko zmętniałego, i nie zawiera widocznych cząsteczek. Nie próbować ogrzewać fiolki w inny sposób niż pozostawienie jej w temperaturze pokojowej. Nie wstrząsać fiolką.
Krok 4 Przygotować dodatkowe materiały: 2 chusteczki alkoholowe 1 strzykawkę 10 ml 1 igłę transferową kaliber 18 1 mikrowlewnik kaliber 25 × 30 cm 1 gazę jałową 1 opatrunek samoprzylepny 1 pojemnik na przedmioty ostry (patrz krok 28)
Krok 5 5a. Wyczyścić powierzchnię roboczą. 5b. Umyć ręce mydłem i dokładnie wysuszyć.
Przygotowanie strzykawki
Krok 6 Usunąć ochronną plastikową pokrywę z fiolki. Aluminiowa folia musi pozostać na swoim miejscu.
Krok 7 Przetrzeć gumowy korek chusteczką alkoholową. Pozwolić na wyschnięcie na powietrzu przez co najmniej 30 sekund. Nie dmuchać na gumowy korek.
Krok 8 Otworzyć opakowanie strzykawki i igły transferowej. Wprowadzić igłę transferową do strzykawki i obrócić ją zgodnie z ruchem wskazówek zegara, aż igła zostanie mocno zamocowana. Nie dotykać końcówki strzykawki ani dolnej części igły, aby uniknąć zakażenia.
Krok 9 Powoli pociągnąć tłok i nabrać do strzykawki od 6,2 do 6,8 ml powietrza.
Krok 10 10a. Trzymać strzykawkę za stożek, w którym igła mocuje się do strzykawki. 10b. Trzymać za osłonkę igły transferowej i ostrożnie ją zdjąć. 10c. Położyć osłonkę igły transferowej osłonką do dołu na czystą, płaską powierzchnię. Nie wyrzucać osłonki. Będzie potrzebna do ponownego założenia po użyciu. Zachować sterylność igły: Nie dotykać igły ani jej końcówki. Nie kłaść igły na powierzchnię po zdjęciu osłonki.
Krok 11 Trzymać fiolkę pionowo na płaskiej powierzchni i wbić igłę transferową przez środek odkażonego gumowego korka. Nie przebijać gumowego korka fiolki więcej niż raz, aby uniknąć wycieku.
Krok 12 Odwrócić fiolkę, trzymając wciąż wbity w nią koniec igły transferowej.
Krok 13 13a. Upewnić się, że igła transferowa w fiolce jest skierowana do góry, a jej koniec znajduje się powyżej poziomu roztworu leku. 13b. Delikatnie wcisnąć tłok, aby wprowadzić całe powietrze ze strzykawki do przestrzeni nad roztworem leku w fiolce. 13c. Zachować nacisk na tłok strzykawki palcem. Nie wprowadzać powietrza do roztworu leku, ponieważ mogłyby powstać pęcherzyki powietrza lub pianka.
Krok 14 Napełnić strzykawkę zgodnie z poniższymi wskazówkami: 14a. Zachować nacisk na tłok strzykawki i opuścić koniec igły transferowej do roztworu leku w szyjce fiolki (blisko korka), tak aby koniec igły był całkowicie zanurzony w roztworze. 14b. Powoli pociągnąć tłok, zachowując koniec igły transferowej w roztworze, aby uniknąć powstawania pęcherzyków powietrza i piany w strzykawce. Napełnić strzykawkę całym zawartością fiolki.
Krok 15 Usunąć duże pęcherzyki powietrza, jeśli występują. 15a. Zachować igłę transferową w fiolce i sprawdzić, czy w strzykawce znajdują się duże pęcherzyki powietrza. 15b. Usunąć duże pęcherzyki powietrza, delikatnie stukając palcami w strzykawkę, aż pęcherzyki przesuną się na górę. 15c. Przesunąć koniec igły transferowej ponad poziom roztworu leku i powoli wcisnąć tłok do góry, aby usunąć pęcherzyki powietrza ze strzykawki. 15d. Aby usunąć resztę roztworu leku z fiolki, ponownie zanurzyć koniec igły transferowej w roztworze i powoli pociągnąć tłok, aż cała zawartość fiolki znajdzie się w strzykawce. 15e. Powtarzać powyższe czynności, aż zostaną usunięte wszystkie duże pęcherzyki powietrza. Jeśli nie można wyciągnąć całej zawartości cieczy z fiolki, postawić ją pionowo, aby dotrzeć do pozostałej ilości.
Krok 16 16a. Obrócić fiolkę do pozycji pionowej i wyjąć strzykawkę z igłą transferową z fiolki. 16b. Jedną ręką wsunąć igłę transferową do osłonki i podnieść, aby ją przykryć. 16c. Gdy igła transferowa będzie przykryta, zakręcić osłonkę na strzykawce, aby całkowicie ją zamocować.
Krok 17 17a. Delikatnie pociągnąć igłę transferową i obrócić ją przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, aby odłączyć ją od strzykawki. 17b. Wyrzucić (odłożyć) igłę transferową do pojemnika na przedmioty ostry.

Krok 18 18a. Zdejmij pokrywkę z końcówki mikrowlewu. 18b. Wciśnij i delikatnie obróć końcówkę mikrowlewu zgodnie z ruchem wskazówek zegara na strzykawce, aż do zatrzaśnięcia. Ostateczna konfiguracja strzykawki powinna przypominać rysunek po prawej stronie. Nie dotykaj końcówki strzykawki. Nie zdejmuj osłonki z igły.
Krok 19 19a. Napełnij wąż mikrowlewu, delikatnie wciskając tłoczek strzykawki, aż do osiągnięcia znacznika 5,6 ml. Na końcu igły powinien pojawić się niewielki sygnet płynu. 19b. Umieść strzykawkę z dołączonym mikrowlewem na czystej, równej powierzchni. Nie usuwać nadmiaru roztworu leku wyciekającego z zestawu podczas napełniania węża.
Krok 20 Wybierz miejsce wstrzyknięcia w okolicy brzucha, w odległości co najmniej 5 cm od pępka Za każdym razem wybieraj inne miejsce wstrzyknięcia (rotacja miejsc), aby zmniejszyć dyskomfort. Uwaga: Nie wstrzykiwać w miejsca, gdzie skóra jest zaczerwieniona, zasiniona, wrażliwa, twarda lub w obszary z pieprzykami czy bliznami.
Krok 21 Odkaż miejsce wstrzyknięcia za pomocą nowej chusteczki alkoholowej. Wycieraj ruchem obwodowym, od środka na zewnątrz. Pozwól obszarowi wyschnąć na powietrzu przez co najmniej 30 sekund. Nie dotykaj miejsca wstrzyknięcia po jego odkażeniu.

Krok22 22a. Ostrożnie zdejmij osłonkę z igły mikrowlewu. 22b. Zegnij skrzydła zestawu do wlewania do góry i przytrzymaj je palcem wskazującym i kciukiem, trzymając igłę pod skrzydłami. Uwaga: Aby uniknąć zakażeń, upewnij się, że igła nie ma kontaktu z niczym przed wkłuciem do skóry.
Krok23 Wolną ręką złap fałd skóry wokół zdezynfekowanego miejsca wstrzyknięcia i unieś go do góry. Uchwycić wystarczająco dużo skóry, aby utworzyć „namiot”, w który można włożyć igłę. Nie zbyt mocno ściskać skóry, aby uniknąć powstawania siniaków.
Krok24 Wprowadź igłę w środek uchwycenego fałdu skóry pod kątem około 45 stopni. Uwaga: Wprowadzanie igły do skóry powinno być delikatne. Jeśli odczujesz opór, możesz nieco cofnąć igłę.
Krok25 Sprawdź zestaw do wlewania. Upewnij się, że nie ma krwi. Ważne: Jeśli zobaczysz krew, nieco cofnij igłę, nie wyciągając jej całkowicie ze skóry.
Krok26 Wykonaj wstrzyknięcie, wciskając tłoczek strzykawki z stałą siłą, aż nie pozostanie żaden lek w strzykawce. Odpowiada to wstrzyknięciu zalecanej dawki 5,6 ml. Wstrzyknięcie trwa zazwyczaj od 30 do 90 sekund. Uwaga: Jeśli odczuwasz dyskomfort lub część leku cofa się do rurki wlewu, możesz wykonać wstrzyknięcie wolniej. W rurce wlewu pozostanie niewielka ilość płynu, która nie jest wstrzykiwana. Jest to normalne i pozostały lek może zostać wyrzucony.
Krok27 27a. Po wstrzyknięciu całego roztworu wyjmij igłę ze skóry. 27b. Zakryj miejsce wstrzyknięcia opatrunkiem sterylnym, np. plasterkiem. Uwaga: Jeśli po usunięciu igły zauważysz małą kroplę krwi, nie martw się. Może to się zdarzyć, jeśli igła dotknie naczynia krwionośnego podczas wyciągania. Oczyszczaj krew sterylną gazą i delikatnie uciskaj. Nie powinno dochodzić do dalszego krwawienia. Załóż sterylny opatrunek, aby zakryć miejsce wkłucia.

Vyvgart 1.000 mg roztwór do wstrzykiwań