Sevorane 100% ciecz do inhalacji parą

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

SEVORANE

100% ciecz do inhalacji parą

Sevofluran

Przed zastosowaniem tego leku proszę dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania. W razie jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest SEVORANE i do czego się stosuje
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania SEVORANE
3. Jak stosować SEVORANE
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać SEVORANE
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest SEVORANE i do czego służy

SEVORANE to lek z grupy halogenowych węglowodorów, stosowany jako środek znieczulenia wziewnego.

SEVORANE stosuje się do indukcji oraz utrzymania ogólnego znieczulenia u dorosłych i dzieci, zarówno hospitalizowanych, jak i ambulatoryjnie.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem SEVORANE

Nie stosuj SEVORANE,

• jeśli jesteś uczulony na sevofluran lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6) lub na inne leki przeciwbólowe halogenowane,
• jeśli jesteś podatny na hipertermię złośliwą,
• jeśli lekarz poinformował Cię, że nie powinieneś być poddawany znieczuleniu ogólnemu.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem SEVORANE skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

• Lek ten należy podawać wyłącznie przez lub pod nadzorem osób przeszkolonych w zakresie stosowania znieczuleń ogólnych, z dostępem do odpowiedniego wyposażenia niezbędnego do utrzymania drożności dróg oddechowych, wentylacji wspomaganej, dodatkowego tlenu oraz reanimacji krążeniowo-oddechowej.
• Należy dokładnie znać stężenie sevofluranu uwalnianego z waporizera. Ze względu na różnice właściwości fizycznych lotnych znieczulic, należy używać wyłącznie waporizatorów kalibrowanych specyficznie dla sevofluranu. Znieczulenie ogólne należy dostosować indywidualnie do odpowiedzi pacjenta.
• Im głębsze znieczulenie, tym większe obniżenie ciśnienia krwi i większa depresja oddychania.
• U osób wrażliwych na hipertermię złośliwą może dojść do nasilenia metabolizmu mięśni szkieletowych, co prowadzi do zwiększonego zapotrzebowania na tlen, hiperkapnii (wzrost stężenia dwutlenku węgla we krwi), a także może obejmować sztywność mięśni, przyspieszenie tętna (tachykardię), zaburzenia oddychania, sinawą barwę skóry, zaburzenia rytmu serca (arytmie) i/lub niestabilne ciśnienie krwi. Podczas płytszego znieczulenia mogą wystąpić inne objawy: ostra hipoksja (nagłe zmniejszenie stężenia tlenu w organizmie), hiperkapnia (wzrost stężenia dwutlenku węgla we krwi) oraz hipowolemia (zmniejszenie objętości krwi krążącej).
• W badaniach klinicznych zgłoszono jeden przypadek hipertermii złośliwej. Ponadto po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano przypadki hipertermii złośliwej. Niektóre z tych przypadków miały śmiertelny przebieg.
• Leczenie hipertermii złośliwej obejmuje przerwanie stosowania SEVORANE oraz podanie dożylnie dantrolenu sodowego.
• Rzadko u dzieci po zabiegu wystąpiły arytmie serca (nieregularne bicie serca) i śmierć, głównie u pacjentów z chorobami układu nerwowego i mięśni (np. z dystrofią mięśniową Duchenne’a), a także w przypadkach jednoczesnego stosowania innych leków działających na tym poziomie (np. sukcylocholina).
• Jeśli masz chorobę serca, może wystąpić rodzaj tachykardii, który lekarz musi leczyć, ponieważ w rzadkich przypadkach może ona mieć śmiertelny przebieg.
• U dzieci z chorobą Pompe’a zgłoszono pojedyncze przypadki arytmii komorowej.
• • Należy zachować ostrożność przy podawaniu znieczulenia ogólnego, w tym przy użyciu SEVORANE, u pacjentów z zaburzeniami mitochondrialnymi.
  • Po wprowadzeniu leku na rynek stwierdzono rzadkie przypadki choroby wątroby od umiarkowanej do ciężkiej lub zapalenia wątroby (hepatytu) z lub bez żółtaczki.
  • Gdy SEVORANE stosuje się u pacjentów z wcześniejszą chorobą wątroby lub u pacjentów przyjmujących leki, które mogą uszkadzać wątrobę, lekarz musi zadecydować o możliwości jego zastosowania.
  • Powtarzane narażenie na węglowodory halogenowe, w tym na SEVORANE, w stosunkowo krótkim odstępie czasu może zwiększyć ryzyko uszkodzenia wątroby.
  • Obniżenie ciśnienia krwi jest związane ze stężeniem SEVORANE i głębokością znieczulenia. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niższym niż normalne ciśnieniem krwi, u pacjentów z mniejszą objętością krwi krążącej lub u innych pacjentów z tego typu problemami, np. spowodowanymi przez inne leki.
  • Tak jak w przypadku wszystkich znieczulic, stabilność ciśnienia krwi i objętości krwi krążącej jest ważna w celu zapobiegania ischemii mięśnia sercowego (zablokowaniu dopływu krwi do mięśnia sercowego) u pacjentów z chorobą tętnic wieńcowych.
  • Przed opuszczeniem sali regeneracji należy dokładnie ocenić stan pacjenta po znieczuleniu ogólnym.
  • Choć przytomność po podaniu SEVORANE wraca zazwyczaj w ciągu kilku minut, nie badano wpływu na funkcje intelektualne w ciągu 2–3 dni po znieczuleniu. Jak w przypadku innych znieczulic, niewielkie zmiany nastroju mogą utrzymywać się przez kilka dni po podaniu.
  • Jeśli masz uszkodzenie funkcji nerek.
  • Jeśli istnieje ryzyko wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego.
  • Stosowanie SEVORANE wiąże się z wystąpieniem napadów drgawkowych u młodych dorosłych i dorosłych, z lub bez predyspozycji do czynników ryzyka. Anestezjolog oceni, czy należy zastosować ten lek w przypadkach, w których istnieje ryzyko napadów drgawkowych.
  • U dzieci od 2. roku życia mogą wystąpić napady drgawkowe. Anestezjolog oceni, czy należy zastosować ten lek w przypadkach, w których istnieje ryzyko napadów drgawkowych.
  • Anestezjolog musi odpowiednio zastąpić wysuszone węglany CO2.
  • Jeśli przyjmowałeś leki narkotyczne lub inne leki mogące powodować depresję oddychania, lekarz będzie monitorować Twoje oddychanie i udzieli pomocy, jeśli uzna to za konieczne.

Stosowanie u osób powyżej 80. roku życia

Jeśli jesteś pacjentem w wieku 80 lat, dawka SEVORANE potrzebna do znieczulenia wynosi około połowy dawki wymaganej u osoby 20-letniej.

Stosowanie SEVORANE z innymi lekami

Powiadom lekarza lub farmaceuty, jeśli stosujesz, stosowałeś niedawno lub mógłbyś mieć potrzebę stosowania innych leków, szczególnie tych stosowanych w leczeniu nadciśnienia, zaburzeń serca, lęków, gruźlicy, leków rozkurczowych mięśni, preparatów ziołowych, alkoholu.

Powiadom lekarza, jeśli jesteś leczony opioidami, takimi jak alfentanil i sulfentanil, ponieważ ich połączenie z SEVORANE może prowadzić do większego i złożonego zaburzenia rytmu serca, ciśnienia krwi i częstości oddychania.

Należy poinformować lekarza, jeśli przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś którykolwiek z następujących leków:

• Sukcylocholina (stosowana jako środek rozkurczowy mięśni podczas znieczulenia): jej jednoczesne zastosowanie z sevofluranem może powodować ciężkie arytmie serca po zabiegu.
• Niezwykle selektywne inhibitory MAO: leczenie tymi lekami należy przerwać 2 tygodnie przed operacją.
• Przeciwnadciśnieniowe antagoniści wapnia – ze względu na ryzyko hipotensji, szczególnie pochodne dihydropirydyny.
• Beta-sympatomymetiki (np. izoprenalina) oraz alfa i beta-sympatomymetiki (np. adrenalina i noradrenalina): ze względu na potencjalne ryzyko arytmii komorowych SEVORANE należy stosować ostrożnie w połączeniu z tymi lekami.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

• Nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że jest to konieczne.
• Lek był stosowany podczas operacji cięcia cesarskiego. Nie udowodniono bezpieczeństwa SEVORANE w okresie rozwarcia ani podczas porodu pochwowego. SEVORANE wykazuje działanie rozkurczujące na macicę, co wiąże się z potencjalnym ryzykiem krwawienia macicy. Lekarz zadecyduje, czy należy go zastosować w tych przypadkach.
• Nie wiadomo, czy SEVORANE lub jego metabolity wydzielają się z mlekiem matki.
• Należy zachować ostrożność przy podawaniu SEVORANE kobietom w okresie laktacji.
• Nie wykazano zaburzeń płodności u zwierząt leczonych SEVORANE.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie kieruj pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn po podaniu SEVORANE, ponieważ lek ten może wpływać na Twoją zdolność reakcji. Lekarz poinformuje Cię, przez jaki okres czasu należy wstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub korzystania z maszyn.

3. Jak stosować SEVORANE

Dokładnie przestrzegaj dawkowania leku podanego w niniejszym ulotniku lub zaleceń lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. W razie wątpliwości zwróć się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

SEVORANE podaje się za pomocą specjalnie skalibrowanego wypariwacza przez wykwalifikowany personel medyczny, aby można było dokładnie kontrolować stężenie wydzielanego produktu.

Lekarz ustali odpowiednią dla Ciebie dawkę SEVORANE.

Jeśli zastosujesz zbyt dużą dawkę SEVORANE

Jeśli otrzymasz zbyt dużą dawkę SEVORANE, lekarz przerwie podawanie i podjęje niezbędne działania.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku, skontaktuj się z Krajowym Centrum Informacji Toksykologicznej pod numerem telefonu 91.562.04.20, podając nazwę leku i przyjętą ilość.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Większość działań niepożądanych ma charakter umiarkowany lub lekki i jest przejściowa.

Sevofluran może powodować obniżenie funkcji serca i układu oddechowego.

W okresie pooperacyjnym obserwowano nudności i wymioty, które są typowymi następstwami zabiegu chirurgicznego i znieczulenia ogólnego i mogą wynikać z zastosowania znieczulenia inhalacyjnego, innych leków podanych podczas lub po zabiegu oraz odpowiedzi pacjenta na procedurę chirurgiczną.

Najczęściej obserwowane działania niepożądane to:

U dorosłych pacjentów: obniżenie ciśnienia krwi, nudności, delirium i wymioty;

U pacjentów starszych: spowolnienie częstości skurczów serca, obniżenie ciśnienia krwi i nudności;

U dzieci: pobudzenie, kaszel, wymioty i nudności.

W poniższej tabeli przedstawiono wszystkie działania niepożądane, które przynajmniej możliwe jest powiązać z sevofluranem w badaniach klinicznych i doświadczeniu po wprowadzeniu na rynek, uporządkowane według częstości występowania oraz klasyfikacji według narządów i układów według MedDRA. Zastosowano następujące kategorie częstości: działania niepożądane bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób); działania niepożądane często (u 1 do 10 na 100 osób); działania niepożądane rzadko (u 1 do 10 na 1000 osób); działania niepożądane bardzo rzadko (u 1 do 10 na 10 000 osób); działania niepożądane bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 osób), w tym pojedyncze przypadki. Reakcje niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu na rynek są przekazywane dobrowolnie w populacji o nieznanej częstości narażenia. Dlatego niemożliwe jest oszacowanie częstości występowania reakcji niepożądanych, a częstość jest „nieznana”. Typ, ciężkość i częstość działań niepożądanych u pacjentów, którym podawano SEVORANE w badaniach klinicznych, są porównywalne z działaniami niepożądanymi u pacjentów leczonych lekiem referencyjnym.

Działania niepożądane wynikające z badań klinicznych i doświadczenia po wprowadzeniu na rynek

Opis wybranych działań niepożądanych

Podczas i po znieczuleniu SEVORANE mogą występować przemijające wzrosty stężenia fluoru nieorganicznego w surowicy. Stężenia fluoru nieorganicznego osiągają zazwyczaj wartość szczytową w ciągu dwóch godzin po zakończeniu znieczulenia SEVORANE i wracają do poziomów sprzed operacji w ciągu 48 godzin. W badaniach klinicznych, podwyższone stężenia fluoru nie były związane z pogorszeniem funkcji nerek.

Istnieją rzadkie doniesienia o wystąpieniu zapalenia wątroby pooperacyjnego. Ponadto, rzadko po wprowadzeniu leku na rynek pojawiały się doniesienia o niewydolności wątroby i martwicy wątroby związane z zastosowaniem silnych anestetyków lotnych, w tym SEVORANE. Jednak rzeczywiste występowanie oraz związek SEVORANE z tymi zdarzeniami nie może być ustalone z pewnością.

Otrzymano rzadkie doniesienia o nadwrażliwości (w tym zapalenie skóry kontaktowe, wysypka na skórze, duszność, świsty, dolegliwości w klatce piersiowej, obrzęk twarzy lub reakcja anafilaktyczna), szczególnie w związku z długotrwałą ekspozycją zawodową na inhalacyjne środki znieczulające, w tym SEVORANE.

U osób wrażliwych silne środki znieczulające inhalacyjne mogą wywołać stan hipermetaboliczny mięśni szkieletowych, prowadzący do bardzo dużego zapotrzebowania na tlen i klinicznego zespołu znanego jako złośliwe nadgorączkowanie.

Populacja pediatryczna

Zastosowanie SEVORANE wiązano z wystąpieniem napadów padaczkowych. Wiele z nich pojawiło się u dzieci od dwóch lat życia i u młodych dorosłych, z których większość nie miała czynników ryzyka predysponujących do ich wystąpienia. Należy zastosować rozwagę kliniczną przed zastosowaniem SEVORANE u pacjentów, u których istnieje ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona SEVORANE

Przechowywać lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Lek należy przechowywać w temperaturze pokojowej od 15 do 30°C.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po napisie CAD.:. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład SEVORANE

Substancją czynną jest sevofluran. To lekarstwo zawiera sevofluran 100%.

Zawiera co najmniej 300 ppm wody jako ochronę przed środowiskowym kwasem Lewisa. Nie zawiera innych dodatków ani konserwantów.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

SEVORANE jest dostarczany jako lotny, niepalny płyn w pojemnikach o pojemności 250 ml wykonanych z polietylenu ftalanowego (PET), w kolorze bursztynowym. Parę płynu podaje się drogą wziewną za pomocą specjalnego wyparownika.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

AbbVie Spain S.L.U. Avenida de Burgos, 91- 28050 Madrid.

Producent:

AbbVie S.r.l., S.R. 148 Pontina km 52 SNC, 04011 Campoverde di Aprilia (LT) Włochy.

Data ostatniej weryfikacji niniejszego ulotki: Luty 2016

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Informacje dodatkowe dla personelu medycznego

Dawkowanie

Wybór leku przedzabiegowego należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta i według uznania anestezjologa.

Znieczulenie chirurgiczne

Sevofluran należy podawać za pomocą wyparownika kalibrowanego specjalnie do stosowania z tym lekiem, umożliwiającego regulację stężenia wydzielanego środka.

Należy znać stężenie sevofluranu wydzielanego przez wyparownik podczas znieczulenia. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, by osiągnąć pożądany efekt, w zależności od wieku i stanu klinicznego pacjenta.

Wprowadzanie znieczulenia

Dawkę należy dostosować indywidualnie, by osiągnąć pożądany efekt, w zależności od wieku i stanu klinicznego pacjenta. Można podać krótkodziałający barbituran lub inny lek indukcyjny dożylnie, a następnie sevofluran do wdychania. Wprowadzenie znieczulenia można przeprowadzić przez wdychanie sevofluranu w tlenie (O₂) lub w połączeniu z mieszaniną tlenu i podtlenku azotu (O₂/N₂O). Do wprowadzenia znieczulenia zwykle stosuje się stężenia wdychane do 8% sevofluranu, co w ciągu mniej niż 2 minut prowadzi do znieczulenia chirurgicznego zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.

Utrzymanie znieczulenia

Poziom znieczulenia chirurgicznego można utrzymać przy stężeniach 0,5–3% sevofluranu w O₂, z lub bez jednoczesnego stosowania podtlenku azotu.

Tabela 1

Wartości MAC (minimalne stężenie alwolarne) dla dorosłych i pacjentów pediatrycznych według wieku

Obudzenie

Czasy obudzenia po znieczuleniu sewofluranem są zazwyczaj krótkie. Dlatego pacjenci mogą wcześnie wymagać leczenia bólu pourazowego.

Pacjenci starsi

Średnie stężenie oddechowe (CAM) maleje z wiekiem. Średnie stężenie sewofluranu osiągające CAM u pacjenta 80-letniego wynosi około 50% stężenia wymaganego u pacjenta 20-letniego.

Populacja pediatryczna

Zobacz Tabelę 1 dla wartości CAM w zależności od wieku u pacjentów pediatrycznych.

WSKAZANIA DOTYCZĄCE POPRAWNEGO DOZOWANIA ŚRODKU

Sewofluran należy podawać za pomocą ulotniacza specjalnie skalibrowanego dla tego produktu, przy użyciu systemu napełniania dedykowanego ulotniaczom przeznaczonym dla sewofluranu lub innego odpowiedniego systemu napełniania ulotniaczy.

Wymiana wysuszonych węglanów CO₂:

Rzadko zgłaszano przypadki intensywnego nagrzewania się, dymienia i/lub samoistnego zapłonu w maszynie do znieczulenia podczas stosowania sewofluranu w połączeniu z wysuszonymi węglanami CO₂, szczególnie tymi zawierającymi wodorotlenek potasu. Niezwykle opóźniony wzrost lub niespodziewany spadek stężenia wdychanego sewofluranu w porównaniu do ustawienia ulotniacza może wskazywać na nadmierne nagrzewanie się pojemnika z węglanem CO₂.

Może dojść do reakcji egzotermicznej prowadzącej do zwiększonego rozkładu sewofluranu i powstawania produktów rozkładu, gdy węglan CO₂ ulegnie wysuszeniu, np. po przepływie suchego gazu przez pojemniki z węglanem CO₂ przez długi okres czasu. W doświadczalnym obwodzie oddechowym maszyny do znieczulenia, w którym stosowano wysuszone węglany CO₂ oraz maksymalne stężenia sewofluranu (8%) przez dłuższy czas (>2 godziny), zaobserwowano produkty rozkładu sewofluranu (metanol, formaldehyd, tlenek węgla oraz związki A, B, C i D). Stężenia formaldehydu zaobserwowane w obwodzie oddechowym znieczulenia (przy użyciu węglanów zawierających wodorotlenek sodu) były zgodne z poziomami znanymi jako wywołujące lekkie podrażnienie dróg oddechowych. Kliniczne znaczenie produktów rozkładu zaobserwowanych w tym skrajnym modelu doświadczalnym pozostaje nieznane.

Gdy anestezjolog podejrzewa, że węglan CO₂ może być wysuszony, należy go wymienić przed podaniem sewofluranu. Wskaźnik barwny wielu węglanów CO₂ nie zmienia się koniecznie wskutek wysuszenia. Dlatego brak istotnej zmiany koloru nie powinien być traktowany jako pewnik odpowiedniego nawodnienia. Węglany CO₂ należy wymieniać rutynowo niezależnie od koloru wskaźnika.

INTERAKCJE

Należy stosować ostrożnie leki β-sympatykomimetyczne, takie jak izoprenalina, oraz leki α- i β-sympatykomimetyczne, takie jak adrenalina i noradrenalina, podczas znieczulenia sewofluranem z powodu potencjalnego ryzyka wystąpienia arytmią komorowych.

Nieselektywne inhibitory MAO:

Należy unikać łączenia nieselektywnych inhibitorów MAO z sewofluranem ze względu na ryzyko przedoperacyjnego kolapsu. Leczenie należy przerwać 2 tygodnie przed zabiegiem chirurgicznym.

Antagoniści wapnia:

Sewofluran może powodować wyraźne hipotensję, szczególnie w połączeniu z pochodnymi dihydropirydyny. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia z znieczulcami inhalacyjnymi ze względu na ryzyko addytywnego ujemnego działania inotropowego.

Sukcynylolina:

Jednoczesne podawanie sukcylinoliny i znieczulaczy inhalacyjnych wiązano z rzadkimi przypadkami wzrostu stężenia potasu w surowicy, prowadzącymi do zaburzeń rytmu serca i śmierci w okresie powabiegowym u dzieci.

Wykazano, że sewofluran jest bezpieczny i skuteczny, gdy podaje się go jednocześnie z szerokim zakresem leków powszechnie stosowanych podczas zabiegów chirurgicznych, takich jak leki działające na ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy, rozkurczowe mięśni szkieletowych, leki przeciwinfekcyjne w tym aminoglikozydy, hormony i ich syntetyczne substytuty, leki krwiotwórcze oraz leki kardiologiczne, w tym adrenalinę.

Adrenalina/epinefryna:

Sewofluran w podobny sposób jak izofluran zwiększa wrażliwość mięśnia sercowego na działanie arytmogenne egzogennej adrenaliny.

Leki sympatykomimetyczne o działaniu pośrednim:

Istnieje ryzyko ostrego napadu nadciśnienia przy jednoczesnym stosowaniu sewofluranu i leków sympatykomimetycznych o działaniu pośrednim (np. amfetaminy, efedryna).

Blokery β-adrenergiczne:

Sewofluran może nasilać ujemne działanie inotropowe, chronotropowe i dromotropowe blokerów β-adrenergicznych poprzez blokadę mechanizmów kompensacyjnych układu sercowo-naczyniowego.

Werapamil:

Obserwowano pogorszenie się przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, gdy werapamil i sewofluran podawano jednocześnie.

Hypericum perforatum (ziółko św. Jana):

U pacjentów leczonych przez długi czas ziółkiem św. Jana opisywano ciężką hipotensję i opóźnione przebudzenie po znieczuleniu halogenowanymi znieczulaczami inhalacyjnymi.

Barbiturany:

Podawanie sewofluranu jest zgodne z podawaniem barbituranów stosowanych zazwyczaj podczas zabiegów chirurgicznych.

Benzodiazepiny i opioidy:

Oczekuje się, że podawanie benzodiazepin i opioidów obniży CAM sewofluranu, podobnie jak w przypadku innych znieczulaczy inhalacyjnych. Podawanie sewofluranu jest zgodne z podawaniem benzodiazepin i opioidów stosowanych zazwyczaj podczas zabiegów chirurgicznych.

Gdy sewofluran jest stosowany razem z opioidami, takimi jak alfentanil i sufentanil, może dojść do synergistycznego uszkodzenia rytmu serca, ciśnienia krwi i częstości oddechów.

Induktory CYP2E1:

Leki i związki zwiększające aktywność izoenzymu CYP2E1 cytochromu P450, takie jak izoniazyd i alkohol, mogą zwiększać metabolizm sewofluranu i prowadzić do istotnego wzrostu stężenia fluoru w osoczu. Jednoczesne stosowanie sewofluranu i izoniazydu może nasilać działanie hepatotoksyczne izoniazydu.

Tlenek azotu:

Podobnie jak w przypadku innych lotnych halogenowanych znieczulaczy inhalacyjnych, CAM sewofluranu zmniejsza się, gdy podaje się go w połączeniu z tlenkiem azotu. Równoważne CAM obniża się o około 50% u dorosłych i o około 25% u dzieci.

Blokery neuromięśniowe:

Podobnie jak w przypadku innych znieczulaczy inhalacyjnych, sewofluran wpływa na intensywność i czas trwania blokady neuromięśniowej wywołanej przez rozkurcze mięśni szkieletowych niepolaryzacyjne. Gdy podaje się go jako uzupełnienie znieczulenia alfentanilem-N₂O, sewofluran nasila blokadę neuromięśniową wywołaną pancuronium, wekuronium lub atrakurium. Dawkowanie tych rozkurczów mięśni szkieletowych podawanych razem z sewofluranem powinno być dostosowane podobnie jak w przypadku izofluranu. Nie badano wpływu sewofluranu na działanie sukcylinoliny i czas trwania polaryzacyjnej blokady neuromięśniowej.

Zmniejszenie dawki blokerów neuromięśniowych podczas indukcji znieczulenia może prowadzić do opóźnienia optymalnych warunków do intubacji tchawicy lub do niewystarczającej relaksacji mięśni, ponieważ nasilenie działania blokerów neuromięśniowych pojawia się dopiero kilka minut po rozpoczęciu podawania sewofluranu.

Badano interakcje z niepolaryzacyjnymi środkami: wekuronium, pancuronium i atrakurium. W przypadku braku szczegółowych wytycznych: (1) przy intubacji tchawicy nie należy zmniejszać dawki niepolaryzacyjnych rozkurczów mięśni szkieletowych; (2) podczas utrzymywania znieczulenia prawdopodobnie konieczne będzie zmniejszenie dawki niepolaryzacyjnych blokerów neuromięśniowych w porównaniu do znieczulenia N₂O/opioidy. Podawanie dawek uzupełniających rozkurczów mięśni szkieletowych należy dostosować na podstawie odpowiedzi na stymulację nerwową.

PRZEDAWKOWANIE

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy podjąć następujące działania: przerwać podawanie SEVORANE, zapewnić drogi oddechowe, rozpocząć wentylację wspomaganą lub kontrolowaną tlenem oraz utrzymać odpowiednią funkcję układu sercowo-naczyniowego.