Rekambys 900 mg zawiesina do wstrzykiwania o przedłużonym uwalnianiu

Hiszpania
Nazwa handlowa Rekambys 900 mg zawiesina do wstrzykiwania o przedłużonym uwalnianiu
Postać farmaceutyczna zawiesina, do wstrzykiwań, o przedłużonym uwalnianiu
Substancja czynna / Dawkowanie
rilpiviryna · 300 mg/ml
Typ recepty Stosowanie Szpitalne
Numer rejestracyjny 1201482002
Rekambys 900 mg zawiesina do wstrzykiwania o przedłużonym uwalnianiu zawiesina, do wstrzykiwań, o przedłużonym uwalnianiu

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla pacjenta

REKAMBYS 900 mg zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu

rilpivirina

Ten lek podlega dodatkowemu nadzorowi, co pozwala szybciej wykryć nowe informacje dotyczące jego bezpieczeństwa. Możesz wnieść swój wkład, zgłaszając występujące u Ciebie działania niepożądane. W końcowej części sekcji 4 znajduje się informacja, jak zgłaszać działania niepożądane.

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

  • Zachowaj tę ulotkę, ponieważ może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.

  • W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.

  • Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie i nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli wykazują one takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.

  • W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcja 4.

Zawartość ulotki

  1. Co to jest REKAMBYS i do czego się stosuje

  2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania REKAMBYS

  3. Jak stosować REKAMBYS

  4. Możliwe działania niepożądane

  5. Jak przechowywać REKAMBYS

  6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest REKAMBYS i do czego służy

REKAMBYS zawiera substancję czynną rilpivirinę. Należy do grupy leków zwanych nieanalogowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy (ITINAN), stosowanymi w leczeniu wirusa niedoboru odporności człowieka typu 1 (HIV-1).

REKAMBYS działa w połączeniu z innymi lekami przeciwwirusowymi HIV, blokując zdolność wirusa do tworzenia kolejnych swoich kopii. Wstrzykiwalny REKAMBYS nie wylecza zakażenia HIV, ale pomaga zmniejszyć ilość wirusa HIV w organizmie i utrzymać ją na niskim poziomie. Dzięki temu spowalnia uszkodzenie układu odpornościowego oraz rozwój infekcji i chorób związanych z AIDS.

REKAMBYS stosuje się zawsze łącznie z innym lekiem przeciwwirusowym HIV – wstrzykiwalnym cabotegravirim. Podaje się je łącznie dorosłym od 18. roku życia, u których zakażenie HIV-1 jest już skontrolowane.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem REKAMBYS

Nie stosuj REKAMBYS, jeśli jest się uczulonym na rilpivirynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Nie stosuj REKAMBYS, jeśli przyjmuje się którykolwiek z następujących leków, ponieważ mogą one wpływać na sposób działania REKAMBYS lub innych leków:

  • karbamazepinę, okskarbazepinę, fenytoinę, fenobarbital (leki stosowane w leczeniu epilepsji i zapobieganiu napadom drgawkowym)

  • ryfabutynę, ryfampicynę, ryfapentynę (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych, takich jak gruźlica)

  • dexametazonę (glikokortykosteroid stosowany w leczeniu różnych chorób, takich jak stan zapalny i reakcje alergiczne), podawaną w cyklu leczenia doustnie lub dożylne

  • produktów zawierających ziele św. Jana (Hypericum perforatum), roślinę leczniczą stosowaną w depresji.

Jeśli przyjmuje się którykolwiek z wymienionych wyżej leków, należy skonsultować się z lekarzem w sprawie alternatyw.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem REKAMBYS należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

REKAMBYS nie wylecza zakażenia HIV. Jest częścią terapii mającej na celu zmniejszenie ilości wirusa we krwi. Nawet podczas przyjmowania tego leku istnieje nadal ryzyko przeniesienia wirusa HIV na innych, choć skuteczna terapia przeciwwirusowa zmniejsza to ryzyko. Należy skonsultować się z lekarzem w sprawie środków ostrożności, które należy stosować, aby nie zainfekować innych osób.

Powiadomienie lekarza o swoim stanie zdrowia

Należy przejrzeć poniższe punkty i poinformować lekarza, jeśli dotyczy to pacjenta.

  • Należy uczęszczać na wszystkie zaplanowane wizyty w celu otrzymania zastrzyków. Nie wolno opuszczać żadnej wizyty – jest to bardzo ważne dla skuteczności leczenia. Jeśli nie można przyjść na zaplanowaną wizytę, należy jak najszybciej poinformować o tym lekarza.

  • Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma lub miał wcześniej choroby wątroby, w tym zapalenie wątroby typu B lub C, lub choroby nerek. Lekarz prawdopodobnie sprawdzi, jak dobrze działają wątroba i nerki, aby ocenić możliwość stosowania REKAMBYS. O objawach uszkodzenia wątroby można przeczytać w punkcie 4 ulotki „Niezbyt częste działania niepożądane”.

  • Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy zakażenia (np. gorączka, dreszcze, nadmierne pocenie się). U niektórych pacjentów zakażonych HIV może dojść do stanu zapalnego spowodowanego przez wcześniejsze zakażenia, które pojawia się krótko po rozpoczęciu leczenia HIV. Uważa się, że objawy te są spowodowane poprawą odpowiedzi immunologicznej organizmu, która umożliwia walcząć z wcześniejszymi zakażeniami, które wcześniej nie dawały wyraźnych objawów.

  • Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy, takie jak słabość mięśni, słabość rozpoczynająca się w rękach i stopach i przechodząca w kierunku tułowia, kołatanie serca, drżenie lub nadaktywność. Dotyczy to zaburzeń autoimmunologicznych (stanów, w których układ odpornościowy przypadkowo atakuje zdrowe tkanki organizmu), które mogą również wystąpić po rozpoczęciu przyjmowania leków na zakażenie HIV. Zaburzenia autoimmunologiczne mogą pojawić się kilka miesięcy po rozpoczęciu leczenia.

  • Należy poinformować lekarza, jeśli przyjmuje się lek, o którym powiedziano, że może powodować nieregularne, potencjalnie śmiertelne rytm serca (torsade de pointes).

Reakcje po zastrzykach

Niektórzy pacjenci doświadczyli objawów reakcji po zastrzyku kilka minut po podaniu rilpiviryny. Większość objawów ustąpiła kilka minut po zastrzyku. Objawy reakcji po zastrzyku mogą obejmować: trudności w oddychaniu, skurcze brzucha, pocenie się, mrowienie w okolicy ust, uczucie niepokoju, uczucie gorąca, uczucie zawrotów głowy lub omdlenia oraz zmiany ciśnienia krwi. Należy poinformować personel medyczny, jeśli po podaniu zastrzyków wystąpią takie objawy.

Ważne jest uczęszczanie na wizyty w terminie

Bardzo ważne jest uczęszczanie na zaplanowane wizyty w celu otrzymania REKAMBYS, aby kontrolować zakażenie HIV i zapobiegać pogorszeniu się choroby. Nie należy opuszczać żadnej wizyty – jest to bardzo ważne dla skuteczności leczenia. Jeśli nie można przyjść na zaplanowaną wizytę, należy jak najszybciej poinformować o tym lekarza. Należy poinformować lekarza, jeśli rozważa się przerwanie leczenia. Jeśli podawanie REKAMBYS zostanie opóźnione lub zostanie przerwane, konieczne będzie przyjmowanie innych leków w celu leczenia zakażenia HIV i zmniejszenia ryzyka oporności wirusa, ponieważ stężenie leku w organizmie będzie zbyt niskie, aby skutecznie leczyć zakażenie HIV.

Dzieci

REKAMBYS nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i nastolatków poniżej 18. roku życia, ponieważ nie był badany u tych grup wiekowych.

Inne leki i REKAMBYS

Należy poinformować personel medyczny, jeśli pacjent przyjmuje, niedawno przyjmował lub może być zmuszony do przyjmowania jakichkolwiek innych leków. Niektóre leki mogą wpływać na poziom REKAMBYS we krwi podczas leczenia REKAMBYS, lub REKAMBYS może wpływać na skuteczność innych leków.

Nie stosuj REKAMBYS, jeśli przyjmuje się którykolwiek z następujących leków, ponieważ mogą one wpływać na sposób działania REKAMBYS lub innych leków:

  • karbamazepinę, okskarbazepinę, fenytoinę, fenobarbital (leki stosowane w leczeniu epilepsji i zapobieganiu napadom drgawkowym)

  • ryfabutynę, ryfampicynę, ryfapentynę (leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych, takich jak gruźlica)

  • dexametazonę (glikokortykosteroid stosowany w leczeniu różnych chorób, takich jak stan zapalny i reakcje alergiczne), podawaną w cyklu leczenia doustnie lub dożylne

  • produktów zawierających ziele św. Jana (Hypericum perforatum), roślinę leczniczą stosowaną w depresji.

Jeśli przyjmuje się którykolwiek z wymienionych wyżej leków, należy skonsultować się z lekarzem w sprawie alternatyw.

Działanie REKAMBYS lub innych leków może ulec zmianie, jeśli stosuje się REKAMBYS razem z którymkolwiek z następujących leków:

  • klaritromycyną, erytromycyną (antybiotyki)
  • metadonem (stosowanym w leczeniu zespołu abstynencyjnego i uzależnienia)

Ciąża i karmienie piersią

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje zajść w ciążę. Lekarz oceni korzyści i ryzyko dla pacjentki i jej dziecka związane z przyjmowaniem REKAMBYS w czasie ciąży. Jeśli planuje się zajście w ciążę, należy wcześniej skonsultować się z lekarzem, ponieważ rilpiviryna może pozostawać w organizmie do 4 lat po ostatnim zastrzyku REKAMBYS.

Kobiety zakażone HIV nie powinny karmić piersią, ponieważ HIV może być przeniesione przez mleko matki i zainfekować dziecko.

Przed przyjęciem jakiegokolwiek leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Niektórzy pacjenci mogą odczuwać zmęczenie, zawroty głowy lub senność podczas leczenia REKAMBYS. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli występują takie działania niepożądane.

Ważne informacje dotyczące niektórych składników REKAMBYS

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na 3 ml roztworu do wstrzykiwania; jest zatem praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak podawać REKAMBYS

Pielegniarka lub lekarz poda Ci REKAMBYS jako zastrzyk w mięsie pośladkowy (zastrzyk wewnętrzpmięśniowy, tj. IM).

Zastrzyk ten będzie Ci podawany raz w miesiącu lub raz na dwa miesiące, razem z innym lekiem do wstrzykiwania zwanym cabotegravir. Lekarz poinformuje Cię, jak często będzie podawany lek.

Zanim rozpoczniesz leczenie REKAMBYS, lekarz przepisze Ci miesięczny lek na tabletki zawierający rilpivirynę i cabotegravir, który należy przyjmować codziennie. Nazywa się to dawkowaniemwstępnym doustnym**; przyjmowanie tabletek przed otrzymaniem zastrzyków REKAMBYS i cabotegraviru pozwoli lekarzowi sprawdzić, czy te leki są dla Ciebie odpowiednie.

Jeśli masz otrzymywać REKAMBYS raz w miesiącu, Twoje leczenie będzie wyglądać następująco:

Kiedy

Lek

Miesiąc 1 (co najmniej 28 dni)

Miesiąc 2 (po

jednym miesiącu

tabletek)

Od miesiąca 3

Rilpiviryna

Tabletka 25 mg raz dziennie

Jedna iniekcja 900 mg

Iniekcja 600 mg co miesiąc

Kabotegravirow

Tabletka 30 mg raz dziennie

Jedna iniekcja 600 mg

Iniekcja 400 mg co miesiąc

Jeśli ma Pan(i) otrzymywać REKAMBYS co 2 miesiące, leczenie będzie przebiegać następująco:

Kiedy

Lek

Miesiąc 1 (przynajmniej 28 dni)

Miesiąc 2 (po miesiącu tabletek) i miesiąc 3

Od miesiąca 5

Rilpiviryna

Tabletka 25 mg, raz dziennie

Jedna iniekcja 900 mg

Iniekcja 900 mg co 2 miesiące

Cabotegravir

Tabletka 30 mg, raz dziennie

Jedna iniekcja 600 mg

Iniekcja 600 mg co 2 miesiące

Jeśli opuści Pan/Pani zastrzyk REKAMBYS

Należy regularnie przychodzić na zaplanowane wizyty w celu otrzymania zastrzyku. Jeśli nie może Pan/Pani przyjść na wizytę, skontaktuj się natychmiast ze swoim lekarzem w celu umówienia nowej.

Powiadom lekarza, jeśli uważa Pan/Pani, że nie będzie mógł/mogła otrzymać zastrzyku REKAMBYS w zaplanowanym terminie. Lekarz może zalecić przyjmowanie tabletek do czasu, aż będzie można ponownie podać zastrzyk REKAMBYS.

Jeśli podano Panu/Pani zbyt dużą dawkę REKAMBYS

Lekarz lub pielęgniarka poda Panu/Pani to lekarstwo, dlatego mało prawdopodobne jest podanie zbyt dużej dawki. Jeśli ma Pan/Pani jakiekolwiek obawy, powiadom o tym lekarza lub personel medyczny.

Nie przerywaj stosowania REKAMBYS bez porady z lekarzem.

Stosuj REKAMBYS przez cały czas wskazany przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Po przerwaniu leczenia niskie stężenia rilpiviryny (substancji czynnej w REKAMBYS) mogą utrzymywać się w organizmie przez okres do 4 lat. Jednakże po podaniu ostatniego zastrzyku REKAMBYS pozostałe niskie stężenia rilpiviryny nie będą wystarczające do walki z wirusem i może dojść do rozwoju oporności. Aby kontrolować zakażenie HIV-1 i zapobiec rozwojowi oporności wirusa, należy rozpocząć inne leczenie przeciwwirusowe w terminie, w którym planowano kolejny zastrzyk REKAMBYS.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie każda osoba je odczuwa.

Poniżej znajduje się lista działań niepożądanych opisanych podczas stosowania REKAMBYS i wstrzykiwalnego cabotegraviru.

Działania niepożądane bardzo często występujące (dotyczą co najmniej 1 na 10 osób):

  • ból głowy

  • reakcje w miejscu wstrzyknięcia – zazwyczaj są one łagodne lub umiarkowane, a ich częstość zmniejsza się z czasem. Mogą obejmować:

    o bardzo często: ból i dyskomfort, twarde guzki lub zmiany

    o często: zaczerwienienie, świąd, obrzęk, siniaki, uczucie ciepła lub zmianę koloru skóry

    o rzadko: mrowienie, lekkie krwawienie, powstawanie ropnia (nagromadzenie ropiejącego płynu) lub cellulitis (z uczuciem ciepła, obrzękiem lub zaczerwienieniem)

  • uczucie ciepła/objawy gorączki (pirexia)

Działania niepożądane często występujące (dotyczą mniej niż 1 na 10 osób):

  • depresja
  • lęk
  • niepokojące sny
  • trudności ze snem (bezsenność)
  • zawroty głowy
  • uczucie niedoboru (nudności)
  • wymioty
  • ból brzucha (ból brzucha)
  • wzdęcia (wzdymanie)
  • biegunka
  • wysypka
  • ból mięśni (mialgia)
  • zmęczenie (zmęczenie)
  • uczucie osłabienia (astenia)
  • ogólny dyskomfort
  • przyrost masy ciała

Działania niepożądane rzadko występujące (dotyczą mniej niż 1 na 100 osób):

  • uczucie senności (somnolencja)
  • uczucie zawrotów głowy podczas lub po wstrzyknięciu. Może to prowadzić do omdlenia.
  • uszkodzenie wątroby (objawy mogą obejmować żółtaczkę skóry i białka oka, utratę apetytu, świąd, ból przy badaniu brzucha, jasny kolor stolca lub ciemny kolor moczu)
  • zmiany w wynikach badań funkcji wątroby (wzrost transaminaz)
  • podwyższenie poziomu bilirubiny (substancji produkowanej przez wątrobę) we krwi

Inne działania niepożądane:

  • Silny ból brzucha spowodowany zapaleniem trzustki (zapalenie trzustki)

Następujące działania niepożądane, które mogą wystąpić przy stosowaniu tabletek z ryłpibiryne, mogą również wystąpić przy stosowaniu REKAMBYS w formie wstrzykiwalnej:

Działania niepożądane bardzo często występujące:

  • podwyższenie poziomu cholesterolu i/lub amylazy trzustkowej we krwi

Działania niepożądane często występujące (dotyczą mniej niż 1 na 10 osób):

  • utrata apetytu
  • zaburzenia snu
  • stan depresyjny
  • dolegliwości żołądka
  • suchość w ustach
  • obniżona liczba białych krwinek i/lub płytek krwi, obniżenie hemoglobiny we krwi, wzrost trójglicerydów i/lub lipazy we krwi

Działania niepożądane rzadko występujące (dotyczą mniej niż 1 na 100 osób):

  • objawy lub dolegliwości związane z zapaleniem lub infekcją, np. gorączka, dreszcze, nadmierne pocenie się (zespół rekonstytucji immunologicznej, więcej informacji w punkcie 2)

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V. Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Środki ostrożności dotyczące przechowywania REKAMBYS

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C). Nie zamrażać.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani wyrzucac do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż chronić środowisko.

6. Skład opakowania i informacja dodatkowa

Skład REKAMBYS

  • Substancją czynną jest rilpiviryna. Każde fiolka 3 ml zawiera 900 mg rilpiviryny.

  • Substancjami pomocniczymi są poloksymer 338, kwas cytrynowy jednowodny, glukoza jednowodna, monohydrogenofosforan sodu jednowodny, wodorotlenek sodu do regulacji pH i zapewnienia izotoniczności, woda do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Wstrzykiwalny roztwór zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu. REKAMBYS jest dostarczany w fiolce szklanej. Opakowanie zawiera również 1 strzykawkę, 1 łącznik fiolki oraz 1 igłę do wstrzykiwań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Janssen-Cilag International NV

Turnhoutseweg 30

B-2340 Beerse

Belgia

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Janssen Pharmaceutica NV

Turnhoutseweg 30

B-2340 Beerse

Belgia

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

België/Belgique/Belgien

ViiV Healthcare srl/bv

Tél/Tel: + 32 (0) 10 85 65 00

Litwa

UAB "JOHNSON & JOHNSON"

Tel: +370 5 278 68 88

[email protected]

Bułgaria

„JOHNSON & JOHNSON BULGARIA” EOOD

Tel.: +359 2 489 94 00

[email protected]

Luksemburg

ViiV Healthcare srl/bv

Belgique/Belgien

Tél/Tel: + 32 (0) 10 85 65 00

Czech Republic

Janssen-Cilag s.r.o.

Tel: +420 227 012 227

Węgry

Janssen-Cilag Kft.

Tel.: +36 1 884 2858

[email protected]

Dania

Janssen-Cilag A/S

Tlf: +45 4594 8282

[email protected]

Malta

AM MANGION LTD.

Tel: +356 2397 6000

Niemcy

ViiV Healthcare GmbH

Tel.: + 49 (0)89 203 0038-10

[email protected]

Niderlandy

ViiV Healthcare BV

Tel: + 31 (0) 33 2081199

Estonia

UAB "JOHNSON & JOHNSON" Eesti filiaal

Tel: +372 617 7410

[email protected]

Norwegia

Janssen-Cilag AS

Tlf: +47 24 12 65 00

[email protected]

Grecja

Janssen-Cilag Φαρμακευτικ? Α.Ε.Β.Ε.

Tel: +30 210 80 90 000

Austria

Janssen-Cilag Pharma GmbH

Tel: +43 1 610 300

Hiszpania

Laboratorios ViiV Healthcare, S.L.

Tel: + 34 900 923 501

[email protected]

Polska

Janssen-Cilag Polska Sp. z o.o.

Tel.: +48 22 237 60 00

Francja

ViiV Healthcare SAS

Tél.: + 33 (0)1 39 17 69 69

[email protected]

Portugalia

VIIVHIV HEALTHCARE, UNIPESSOAL,

LDA

Tel: + 351 21 094 08 01

[email protected]

Chorwacja

Johnson & Johnson S.E. d.o.o.

Tel: +385 1 6610 700

[email protected]

Rumunia

Johnson & Johnson România SRL

Tel: +40 21 207 1800

Irlandia

Janssen Sciences Ireland UC

Tel: +353 1 800 709 122

Słoweńia

Johnson & Johnson d.o.o.

Tel: +386 1 401 18 00

[email protected]

Islandia

Janssen-Cilag AB

c/o Vistor hf.

Sími: +354 535 7000

[email protected]

Słowacja

Johnson & Johnson s.r.o.

Tel: +421 232 408 400

Włochy

ViiV Healthcare S.r.l

Tel: +39 045 7741600

Finlandia

Janssen-Cilag Oy

Puh/Tel: +358 207 531 300

[email protected]

Cypr

Βαρν?βας Χατζηπαναγ?ς Λτδ

Tel: +357 22 207 700

Szwecja

Janssen-Cilag AB

Tfn: +46 8 626 50 00

[email protected]

Łotwa

UAB "JOHNSON & JOHNSON" filiale Latvija

Tel: +371 678 93561

[email protected]

Wielka Brytania

ViiV Healthcare UK Limited

Tel: + 44 (0)800 221441

[email protected]

Data ostatniej aktualizacji tego ulotnika: {MM/RRRR}.

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu/.

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy lub innych specjalistów opieki zdrowotnej, którzy powinni zapoznać się z nią wraz z kompletnymi informacjami do stosowania (Streszczenie Charakterystyki Produktu).

Instrukcje dotyczące stosowania REKAMBYS 3 ml do wstrzykiwań:

Podsumowanie

Pełna dawka składa się z dwóch zastrzyków:

3 ml cabotegraviru i 3 ml rilpiviriny.

Cabotegravir i rilpivirina są dostępne w postaci zawiesin, które nie wymagają rozcieńczania ani rekonstytucji.

Etapy przygotowania obu leków są takie same.

Cabotegravir i rilpivirina przeznaczone są wyłącznie do wstrzykiwania do mięśnia. Oba zastrzyki należy

wprowadzić do mięśnia pośladkowego. Kolejność podania nie ma znaczenia.

Uwaga: Zaleca się podawanie w okolicy wętrołędzowej.

Informacja o przechowywaniu

  • Przechowuj w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C.

Nie mrozić.

Ilustracja medyczna z fiolą z zatyczką w kolorze złotym, plastikowym adapterem, strzykawką z tłokiem i igłą osłoniętą przezroczystym kapturem

Zawartość opakowania

  • 1 fiolka rilpiviriny
  • 1 łącznik fiolki
  • 1 strzykawka
  • 1 igła do wstrzykiwania (kaliber 23, 1½ cala)

Należy wziąć pod uwagę kondycję pacjenta i zastosować sąd medyczny przy wyborze igły

o odpowiedniej długości.

Potrzebne również

  • Niesterylne rękawiczki
  • 2 chusteczki alkoholowe
  • 2 gaziki
  • Pojemnik na przedmioty ostrych
  • 1 opakowanie cabotegraviru 3 ml
  • Upewnij się, że opakowanie cabotegraviru jest pod ręką przed rozpoczęciem.

Przygotowanie

  1. Sprawdzenie fiolki

Ręka w rękawiczce trzyma fiolkę medyczną, z powiększeniem pokazującym datę ważności – miesiąc i rok

  • Sprawdź, czy nie upłynął termin ważności.
  • Natychmiast sprawdź fiolki. Jeśli zauważysz obce cząstki, nie używaj produktu.

Nie używaj, jeśli termin ważności upłynął.

  1. Odczekaj 15 minut

Ikona zegara z strzałkami wskazującymi czas, pomarańczowy napis „Odczekać 15 minut” oraz fiolka medyczna z zatyczką w kolorze żółtym na szarym tle

  • Odczekaj co najmniej 15 minut przed

wprowadzeniem zastrzyku, aby lek

osiągnął temperaturę pokojową.

  1. Wstrząśnij energicznie

Ręce w rękawiczkach mieszają fiolkę przez 10 sekund, z zakrzywioną pomarańczową strzałką i szczegółem pokazującym rękę trzymającą fiolkę nieruchomo

  • Trzymaj fiolkę mocno i wstrząśnij energicznie przez pełne 10 sekund, jak pokazano.
  • Odwróć fiolkę do góry nogami i sprawdź resuspenzję. Powinna mieć jednolity wygląd. Jeśli zawiesina nie jest jednolita, wstrząśnij fiolkę ponownie.
  • Obserwacja drobnych pęcherzyków powietrza jest również normalna.
  1. Usuń pokrywkę z fiolki

Dwie ręce otwierają fiolkę medyczną, naciskając w dół z pomarańczową strzałką, a następnie unosząc zatyczkę ze strzałką skierowaną do góry

  • Naciskaj łącznik fiolki na fiolkę, używając opakowania, jak pokazano. Łącznik fiolki powinien mocno osiąść z dźwiękiem „klik”.
  • Gdy wszystko będzie gotowe, usuń opakowanie z łącznika fiolki, jak pokazano.
  1. Przygotuj strzykawkę

Ręka trzyma pionowo strzykawkę z ciemnym płynem, podczas gdy druga ręka...

  • Wyjmij strzykawkę z opakowania.
  • Wprowadź 1 mL powietrza do strzykawki. Ułatwi to późniejsze pobranie płynu.
  1. Przyłącz strzykawkę

Dwie ręce w rękawiczkach manipulują wstępnie załadowaną strzykawką, z zakrzywioną pomarańczową strzałką wskazującą obrót oraz strzałką wskazującą w dół

  • Trzymaj mocno łącznik fiolki i fiolkę, jak pokazano.
  • Nakręć strzykawkę mocno na łącznik fiolki.
  • Naciśnij tłok do końca, aby wprowadzić powietrze do fiolki.
  1. Wyciągnij dawkę powoli

Ręka w rękawiczce trzyma strzykawkę pionowo, z pomarańczową strzałką skierowaną w dół, wskazującą ruch aspiracji

  • Odwróć strzykawkę i fiolkę do góry nogami i powoli wyciągnij całą możliwą ilość płynu. Może być więcej płynu niż potrzeba do dawki.
  1. Odłącz strzykawkę

Ręce w fioletowych rękawiczkach odkręcają fiolkę ze strzykawki, z pomarańczowymi strzałkami wskazującymi ruch obrotowy zgodnie z ruchem wskazówek zegara

  • Odłącz strzykawkę od łącznika fiolki, trzymając łącznik fiolki, jak pokazano.

Uwaga: Trzymaj strzykawkę do góry igłą, aby uniknąć wycieku. Sprawdź, czy zawiesina ma jednolity wygląd i biało-mleczny kolor.

  1. Przyłącz igłę

Ręce w rękawiczkach pobierają zawartość ampułki za pomocą strzykawki, z pomarańczową strzałką wskazującą ruch w górę

  • Częściowo otwórz opakowanie igły, aby odsłonić jej podstawę.
  • Trzymając strzykawkę pionowo do góry, obróć ją mocno, aby przyłączyć do igły.
  • Usuń opakowanie z igły.

Zastrzyk

  1. Przygotuj miejsce zastrzyku

Ilustracja medyczna pokazująca dwa obszary do iniekcji w domenie pośladkowej: przednio-boczny (ventroglutealny) z zaznaczeniem ręki oraz tylno-boczny (dorso-glutealny) z dwoma pomarańczowymi obszarami

Zastrzyki należy wprowadzać do mięśnia pośladkowego. Wybierz jedną z poniższych lokalizacji:

  • Wętrołędzowa (zalecana)
  • Dorsolędzowa (górny zewnętrzny ćwiartek)

Uwaga: Tylko do wstrzykiwania

do mięśnia pośladkowego.

Nie podawać dożylnie.

  1. Usuń osłonę

Dwie ręce w rękawiczkach trzymają strzykawkę, podczas gdy jedna ręka obraca ją w dół...

  • Odsuń ochronny pokrowiec igły.
  • Usuń osłonę z igły do wstrzykiwania.
  1. Usuń nadmiar płynu

Ręka trzyma strzykawkę z igłą skierowaną w dół...

  • Trzymaj strzykawkę igłą do góry. Naciśnij tłok aż do dawki 3 ml, aby usunąć nadmiar płynu i pęcherzyki powietrza.

Uwaga: Przetrzyj miejsce zastrzyku chusteczką alkoholową. Pozwól, aby skóra wyschnęła przed kontynuowaniem.

  1. Naciągnij skórę

Ilustracja medyczna z pomarańczową strzałką i napisem „2,5 cm” wskazującą odległość od znaku X na skórze obok ręki w rękawiczce

Użyj techniki „strzałki Z”, aby zminimalizować wyciek leku z miejsca zastrzyku.

  • Pociągnij mocno skórę w miejscu zastrzyku, przesuwając ją o około 2,5 cm (1 cal).
  • Trzymaj ją w tej pozycji podczas zastrzyku.
  1. Wprowadź igłę

Ręka w rękawiczce trzyma strzykawkę i wciska ją w dół w skórę pacjenta, wskazane przez pomarańczową strzałkę skierowaną w dół

  • Wprowadź igłę na pełną długość lub wystarczająco głęboko, aby osiągnąć mięsień.
  1. Wstrzyknij dawkę

Ręka w rękawiczce wciska w dół strzykawkę, której igła wnika w skórę uda, podczas gdy druga ręka...

  • Trzymaj naciągniętą skórę, powoli naciśnij tłok do końca.
  • Sprawdź, czy strzykawka jest pusta.
  • Wyciągnij igłę i natychmiast puść naciągniętą skórę.
  1. Sprawdź miejsce zastrzyku

Ręka w rękawiczce przyciska mały biały plaster na jasnej powierzchni skóry, aby poprawnie go założyć

  • Naciśnij miejsce zastrzyku gazikiem.
  • Jeśli występuje krwawienie, można zastosować mały opatrunek.

Nie masować miejsca.

  1. Zakryj igłę

Ilustracja medyczna pokazująca dwie fazy: ręka wciska urządzenie medyczne w dół, a druga faza z dźwiękiem „klik” oznaczającym osiągnięcie właściwego położenia

  • Nadaj osłonę na igłę.
  • Delikatnie naciśnij na twardą powierzchnię, aby zablokować osłonę igły.
  • Podczas zamykania osłony igły usłyszysz „klik”.

Po zastrzyku

  1. Bezpieczne usuwanie

Ręka trzyma pochyloną strzykawkę, z pomarańczową strzałką skierowaną w dół, wskazującą ruch wstrzykiwania do żółtego pojemnika

  • Usuń zużyte igły, strzykawki, fiolki i łączniki fiolki zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi zdrowia i bezpieczeństwa.

Powtórz procedurę dla 2. leku

Symbol dwóch pomarańczowych strzałek tworzących okrąg z napisem „Powtórz wszystkie kroki dla drugiego leku”

Jeśli jeszcze nie wstrzyknięto obu leków, postępuj zgodnie z instrukcjami przygotowania i zastrzyku cabotegraviru, które mają własne Instrukcje Stosowania.

Pytania i odpowiedzi

  1. Ile czasu lek może przebywać poza lodówką?

Najlepiej wstrzyknąć lek zaraz po osiągnięciu temperatury pokojowej. Jednak fiolkę można pozostawić w opakowaniu w temperaturze pokojowej (maksymalnie 25°C) przez maksymalnie 6 godzin.

  1. Ile czasu lek może przebywać w strzykawce?

Najlepiej wstrzyknąć lek (w temperaturze pokojowej) jak najszybciej po pobraniu z fiolki. Jednak lek może pozostać w strzykawce przez maksymalnie 2 godziny przed zastrzykiem.

Jeśli upłynie więcej niż 2 godziny, wyrzuć lek, strzykawkę i igłę.

  1. Dlaczego należy wstrzyknąć powietrze do fiolki?

Wstrzyknięcie 1 ml powietrza do fiolki ułatwia pobranie dawki strzykawką. Jeśli nie wstrzyknie się powietrza, część płynu może przypadkowo powrócić do fiolki, co spowoduje niewystarczającą ilość w strzykawce.

  1. Czy kolejność podania leków ma znaczenie?

Nie, kolejność nie ma znaczenia.

  1. Czy bezpieczne jest szybsze osiągnięcie temperatury pokojowej fiolki?

Najlepiej pozwolić fiolce osiągnąć temperaturę pokojową naturalnie. Można jednak użyć ciepła dłoni, aby przyspieszyć proces, ale upewnij się, że fiolka nie przekracza 25°C.

Nie używaj innych metod do ogrzewania.

  1. Dlaczego zaleca się podawanie w okolicy wętrołędzowej?

Podawanie w okolicy wętrołędzowej, w mięśniu pośladkowym środkowym, jest zalecane, ponieważ jest to obszar, w którym nie ma blisko ważnych nerwów ani naczyń. Jeśli personel medyczny woli, dopuszczalne jest również podawanie w okolicy dorsolędzowej, w mięśniu pośladkowym większym. Zastrzyku nie należy podawać w żadnym innym miejscu.