Rapibloc 300 mg proszek do sporządzania roztworu do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: Informacja dla pacjenta

Rapibloc 300 mg proszek do sporządzenia roztworu do przewlekanego wlewu dożylnego

landiolol chlorowodorek

Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz w przyszłości potrzebować ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub pielęgniarką.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Rapibloc i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Rapibloc
3. Jak stosować Rapibloc
4. Możliwe działania niepożądane
5. Przechowywanie Rapibloc
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Rapibloc i kiedy się go stosuje

Rapibloc zawiera substancję czynną landiolol chlorowodorek. Należy do grupy leków zwanych «betycznikami». Działa poprzez przywracanie normalnego rytmu serca w przypadku nieregularnego lub zbyt szybkiego rytmu.

Ten lek stosuje się u dorosłych do leczenia zaburzeń rytmu serca, gdy serce bije zbyt szybko.

Stosuje się go podczas lub bezpośrednio po zabiegu chirurgicznym albo w innych sytuacjach, gdy konieczne jest kontrolowanie rytmu serca.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Rapibloc

Lekarz NIE poda Ci Rapibloc, jeśli:

• jesteś uczulony na landiolol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• masz bardzo powolny rytm serca (mniej niż 50 uderzeń na minutę);
• masz szybki lub naprzemiennie szybki i powolny rytm serca (stan zwany zespołem „chorego zatoku”);
• masz poważny problem serca zwany „ciężkim blokiem serca”. Blok serca to zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych kontrolujących rytm serca;
• masz problem z ukrwieniem serca (stan zwany „wstrząsem kardiogennym”);
• masz bardzo niskie ciśnienie krwi;
• masz ciężkie objawy niewydolności serca;
• masz podwyższone ciśnienie w płucach (nadciśnienie płucne);
• masz nieleczoną chorobę gruczołową zwaną feochromocytomem. Feochromocytom pochodzi z nadnerczy i może powodować nagły wzrost ciśnienia krwi, silny ból głowy, nadmierne pocenie się oraz przyspieszenie rytmu serca;
• masz astmę, której objawy szybko się nasilają;
• masz bardzo wysoki poziom kwasów w organizmie (ciężka kwasica metaboliczna), której nie można skorygować.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

• Przed zastosowaniem tego leku skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Rapibloc to proszek, który musi być rozpuszczony przez lekarza lub pielęgniarkę przed podaniem.
• Podczas leczenia tym lekiem zazwyczaj będzie stale monitorowany Twój rytm serca, ciśnienie krwi oraz aktywność elektryczna serca.

Lekarz będzie szczególnie ostrożny przy podawaniu tego leku, jeśli:

• masz cukrzycę lub niski poziom cukru we krwi. Landiolol może maskować objawy hipoglikemii.
• masz niskie ciśnienie krwi.
• masz stan zwany „zespołem przedwczesnego pobudzenia” w połączeniu z nieregularnym i szybkim rytmem serca (migotanie przedsionków).
• masz problemy z przewodzeniem impulsów elektrycznych w sercu (blok serca).
• masz zaburzenia przewodzenia impulsów elektrycznych przez serce i otrzymujesz werapamil lub diltiazem.
• masz szczególny rodzaj dławicy piersiowej zwany „dławicą Prinzmetala”.
• masz lub miałeś wcześniej problemy z sercem (np. niewydolność serca). Lekarz będzie Cię dokładnie monitorować pod kątem objawów sercowych. W razie potrzeby leczenie może zostać przerwane, dawkę można zmniejszyć lub rozpocząć specjalne leczenie.
• masz pewne zaburzenia rytmu serca zwane arytmią nadkomorową i:
  • inne problemy sercowe lub
  • przyjmujesz inne leki na serce
• masz problemy nerkowe.
• masz leczony lekami stan zwany feochromocytomem, w którym stosowano leki zwane blokerami receptorów alfa.
• masz zwężenie dróg oddechowych lub świsty, np. przy astmie.
• masz problemy z krążeniem, takie jak bladość palców (choroba Raynauda) lub bóle, zmęczenie i czasem uczucie palenia w nogach.
• masz alergie lub jesteś narażony na ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne). Rapibloc może nasilić alergie i utrudnić ich leczenie.

Jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy Ciebie (lub nie jesteś pewien), skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem tego leku.

Inne leki i Rapibloc

Poinformuj lekarza lub pielęgniarkę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub mógłbyś potrzebować innych leków. Obejmuje to leki zakupione bez recepty, w tym leki ziołowe i produkty naturalne. Lekarz sprawdzi, czy inne leki, które przyjmujesz, nie wpływają na działanie Rapibloc.

W szczególności poinformuj lekarza lub pielęgniarkę, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca (np. diltiazem, werapamil, propafenon, disopyramidę, amiodaronę i preparaty cyfrowe) oraz nadciśnienie tętnicze (np. nifedypinę);
• leki stosowane w leczeniu cukrzycy, w tym insuliny i doustne leki przeciwcukrzycowe;
• leki stosowane podczas operacji do rozluźnienia mięśni (np. suksametonium) lub leki stosowane do cofnięcia działania rozkurczów mięśni zwanych inhibitorami cholinoesterazy (np. neostygminę, distygmynę i edrofonium). Lekarz będzie szczególnie ostrożny przy stosowaniu landiololu podczas zabiegów operacyjnych, gdy stosuje się znieczulenie i inne leczenia;
• leki zwane blokerami przewodów (np. trimetafany);
• leki stosowane jako przeciwbólowe, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ);
• floktafeninę, która jest lekiem przeciwbólowym;
• amisulprydę, lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych;
• antydepresanty trójpierścieniowe (np. imipraminę, amitryptylinę);
• barbiturany (np. fenobarbital, stosowany w leczeniu padaczki);
• fenantiazyny (np. chloropromazynę, stosowaną w leczeniu zaburzeń psychicznych);
• leki stosowane w leczeniu astmy;
• leki, które mogą obniżać ciśnienie krwi (np. rezercynę, klonidynę);
• adrenalina, stosowana w leczeniu reakcji alergicznych;
• heparynę, stosowaną do rozrzedzania krwi.

Jeśli nie jesteś pewien, czy któryś z powyższych leków dotyczy Twojego przypadku, porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką przed rozpoczęciem leczenia Rapibloc.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Dane dotyczące stosowania landiololu w czasie ciąży są ograniczone. Z powodu braku doświadczeń nie zaleca się stosowania tego leku w czasie ciąży.

Poinformuj lekarza, jeśli karmisz piersią. Landiolol może przechodzić do mleka matki, dlatego nie należy podawać tego leku w okresie karmienia piersią.

Rapibloc zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Rapibloc

• Landiolol jest proszkiem i musi być rozpuszczony przez lekarza lub pielęgniarkę. Podawany jest w postaci wlewu dożylnego za pomocą igły umieszczonej w żyłach.
• Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie. Przed dawką utrzymaniową może zostać podana dawka początkowa. Lekarz ustali schemat dawkowania i dostosuje dawkę w miarę potrzeby.
• Czas trwania leczenia zależy od efektu terapeutycznego oraz możliwych działań niepożądanych. Lekarz ustali czas trwania terapii.
• Podczas podawania landiololu będą monitorowane: rytm serca, ciśnienie krwi oraz aktywność elektryczna serca.
• Po osiągnięciu stabilnego stanu, może zostać podany dodatkowy lek na serce, podczas gdy dawka landiololu będzie stopniowo zmniejszana.

Zwykle nie jest konieczna zmiana dawki tego leku u pacjentów starszych.

Jeśli cierpisz na zaburzenia nerek, lekarz podejmie odpowiednie środki ostrożności.

Niewydolność wątroby

Jeśli masz problemy z wątrobą, lekarz rozpocznie leczenie od niższej dawki.

Stosowanie u dzieci i nastolatków

Doświadczenie w stosowaniu landiololu u dzieci i nastolatków jest ograniczone. Lekarz podejmie decyzję dotyczącą leczenia landiololem.

Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Rapibloc

Jeśli masz wrażenie, że otrzymałeś zbyt dużą dawkę landiololu, niezwłocznie powiadom lekarza lub pielęgniarkę.

Lekarz podejmie odpowiednie działania (leczenie może zostać natychmiast przerwane i możesz otrzymać terapię wspomagającą).

Jeśli otrzymałeś zbyt dużą dawkę tego leku, możesz doświadczyć następujących objawów:

• Silnego obniżenia ciśnienia krwi (możesz odczuwać zawroty głowy lub oszołomienie).
• Bardzo powolnego rytmu serca
• Obniżonej funkcji serca
• Szoku spowodowanego obniżeniem funkcji serca
• Problemów z oddychaniem
• Utraty przytomności, która może prowadzić do śpiączki
• Napadów drgawkowych (skurczy)
• Nudności
• Wymiotów
• Niskiego poziomu cukru we krwi
• Podwyższonego poziomu potasu we krwi (hiperkaliemia)

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia leku należy skontaktować się z Krajowym Centrum Informacji Toksykologicznej (tel. 91 562 04 20) lub skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli przerwiesz leczenie lekiem Rapibloc

Nagłe przerwanie leczenia lekiem Rapibloc zazwyczaj nie powoduje nawrotu objawów tachykardii. Lekarz będzie dokładnie monitorować stan pacjenta w przypadku przerwania leczenia tym lekiem.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie każda osoba je odczuje.

Większość działań ubocznych ustępuje w ciągu 30 minut po przerwaniu leczenia landiololem. Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych działań niepożądanych, które mogą być poważne.

Może być konieczne przerwanie wlewu, jeśli lekarz zauważy istotne zmiany w:

• Twoim rytmie serca
• Twoim ciśnieniu krwi
• Aktywności elektrycznej Twojego serca

Częste (może dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Powolne bicie serca
• Niskie ciśnienie krwi

Nieczęste (może dotyczyć do 1 na 100 osób):

• Infekcja płuc (zapalenie płuc)

• Nieprawidłowo niska liczba komórek krzepnięcia krwi (obniżenie liczby płytek krwi)

• Niski poziom sodu we krwi

• Ograniczenie dopływu krwi do mózgu, ból głowy

• Zawał mięśnia sercowego, niewydolność normalnej cyrkulacji krwi (zatrzymanie krążenia), szybkie i/lub nieregularne bicie serca

• Nadciśnienie tętnicze

• Astma

• Wymioty, nudności

• Choroba wątroby

• Zimne pocenie się

• Zawroty twarzy

• Niewydolność nerek

• Gorączka

• Zmiany w badaniach krwi

Rzadkie (może dotyczyć do 1 na 1000 osób):

• Zapalenie tkanki opłucnowej

• Podwyższone stężenie glukozy we krwi

• Udary mózgu

• Zaburzenia rytmu serca, obniżenie funkcji serca, niektóre typy zaburzeń rytmu serca (takie jak krótkie przerwy w normalnej aktywności serca lub brak skurczów; uczucie, że serce bije – kołatanie serca)

• Wstrząs, zaczerwienienie twarzy

• Problemy oddechowe (trudności w oddychaniu), nieprawidłowo niski poziom tlenu we krwi

• Nieżyt brzucha, wydzielanie śliny, nieprzyjemny zapach z ust

• Nieprawidłowo wysoki poziom bilirubiny (barwnik powstający przy rozpadzie czerwonych krwinek) we krwi

• Uszkodzenie nerek, zmniejszona ilość moczu

• Dreszcze, dolegliwości w klatce piersiowej, ból w miejscu wstrzyknięcia

• Zwiększone ciśnienie w naczyniach płucnych

• Obecność cukru (glukozy) w moczu

• Nieprawidłowe wyniki badań (ECG, badanie USG) serca

• Nieprawidłowe badanie moczu (obecność białka w moczu, zwiększone stężenie mocznika w moczu)

• Ból w miejscu wstrzyknięcia

• Zmiany skóry w miejscu wstrzyknięcia

• Uczucie ucisku w miejscu wstrzyknięcia

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaRAM.es.

Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona leku Rapibloc

• Przechowuj fiolkę w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić ją przed światłem.
• Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
• Nie należy stosować tego leku po dacie ważności podanej na opakowaniu i fiolce po oznaczeniu CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.
• Lek ten nie wymaga specjalnych warunków przechowywania pod względem temperatury.
• Landiolol należy rozpuścić przed użyciem. Rozcieńczony lek jest stabilny przez 24 godziny w temperaturze 25 °C. Należy go jednak użyć natychmiast po rozcieńczeniu.
• Nie zamrażać po rekonstytucji.
• Nie należy stosować tego leku, jeśli zaobserwuje się obecność cząstek lub zmianę barwy roztworu.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóżesz chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Skład Rapibloc

Substancją czynną jest landiololu chlorowodorek. Jedno wialko zawiera 300 mg landiololu chlorowodoroku (w postaci proszku), co odpowiada 280 mg landiololu. Po rozcieńczeniu 1 ml zawiera 6 mg landiololu chlorowodoroku.

Pozostałe składniki to manitol (E421) oraz wodorotlenek sodu (E524) (do regulacji pH).

Wygląd leku Rapibloc i zawartość opakowania

Rapibloc to biały do prawie białego proszek do sporządzenia roztworu do wlewu dożylnego.

Opakowanie zawiera wialko o pojemności 50 ml wykonane ze szkła, z korkiem gumowym z chlorobutylu oraz pokrywką aluminiową.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Orpha-Devel Handels und Vertriebs GmbH

Wintergasse 85/1b

3002, Purkersdorf

Austria

Producent

AOP Orphan Pharmaceuticals GmbH

Leopold-Ungar-Platz 2

1190 Wiedeń

Austria

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

AOP Orphan Pharmaceuticals Iberia S.L.U.

Calle de Cólquide nº6, Edif. Prisma – Portal 2, 1º F

28231, Las Rozas, Madryt

Hiszpania

Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Belgia Runrapiq 300 mg poeder voor oplossing voor infusie

Irlandia Rapibloc 300 mg powder for solution for infusion

Portugalia Rapibloc 300 mg pó para solução para perfusão

Hiszpania Rapibloc 300 mg polvo para solución para perfusión

Holandia Landiolol Hydrochloride Orpha-Devel 300 mg poeder voor oplossing voor infusie

Data ostatniej weryfikacji ulotki: 03/2026

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/)

Ta informacja jest przeznaczona wyłącznie dla personelu medycznego:

Ta sekcja zawiera praktyczne informacje dotyczące podania leku. Przeczytaj ulotkę, aby uzyskać pełną informację na temat dawkowania i sposobu podania, przeciwwskazań, ostrzeżeń itp.

Landiolol jest wskazany do podania dożylnego w warunkach nadzoru medycznego. Landiolol może być podawany wyłącznie przez odpowiednio wykwalifikowany personel medyczny. Dawkę landiololu należy dostosować indywidualnie.

Rapibloc nie powinien być podawany bez wcześniejszego odtworzenia.

Odtwórz zawartość 1 wialka za pomocą 50 ml jednego z następujących roztworów:

• Roztwór NaCl 9 mg/ml (0,9 %)
• Roztwór glukozy 50 mg/ml (5 %)
• Roztwór Ringera
• Roztwór Ringera z laktałem

Biały do prawie białego proszek całkowicie się rozpuszcza po odtworzeniu. Delikatnie wymieszaj, aż do uzyskania klarownego roztworu. Odtworzone roztwory należy sprawdzić wizualnie pod kątem widocznych cząstek i przebarwień. Należy stosować wyłącznie klarowne i bezbarwne roztwory.

Wlewy rozpoczyna się zazwyczaj z prędkością 10–40 mikrogramów/kg/min, co zapewnia efekt obniżenia częstości rytmu serca w ciągu 10–20 minut.

W przypadku konieczności szybkiego początku działania hipotensyjnego (w ciągu 2–4 minut) można rozważyć opcjonalną dawkę załadunkową 100 mikrogramów/kg/min przez 1 minutę, po czym kontynuuje się wlew dożylne z prędkością 10–40 mikrogramów/kg/min.

U pacjentów z niewydolnością serca i sepsą wstrząsową należy stosować niższe dawki początkowe. Instrukcje dotyczące dawkowania znajdują się w sekcji „Populacje specjalne” oraz w załączonej tabeli dawkowania.

Dawka maksymalna: Dawkę utrzymaniową można zwiększyć do 80 mikrogramów/kg/min przez ograniczony czas (patrz sekcja 5.2 ulotki), jeśli stan układu krążenia pacjenta wymaga i pozwala na takie zwiększenie dawki, pod warunkiem nieprzekroczenia maksymalnej dobowej dawki.

Zalecana maksymalna dobową dawką chlorowodorku landiololu jest 57,6 mg/kg/doba (np. wlew dożylne 40 mikrogramów/kg/min przez 24 godziny). Doświadczenie z podawaniem landiololu przez okres dłuższy niż 24 godziny przy dawkach >10 mikrogramów/kg/min jest ograniczone.

Wzór przeliczeniowy dla ciągłego wlewu dożylnego: mikrogramy/kg/min na ml/h

(Landiolol 300 mg/50 ml = 6 mg/ml):

Docelowa dawka (mikrogramy/kg/min) × masa ciała (kg)/100 = prędkość wlewu (ml/h)

Tabela przeliczeniowa (przykład):

Podawanie bolusowe opcjonalne u hemodynamicznie stabilnych pacjentów:

Wzór przeliczeniowy 100 mikrogramów/kg/min na ml/godz. (landiolol 300 mg/50 ml = 6 mg/ml):

Prędkość wlewu dawki obciążającej (ml/godz.) przez 1 minutę = masa ciała (kg)

(Przykład: prędkość wlewu dawki obciążającej 70 ml/godz. przez 1 minutę u pacjenta o masie ciała 70 kg)

W przypadku wystąpienia niepożądanych działań należy zmniejszyć dawkę landiololu lub przerwać wlew i podać odpowiednie leczenie medyczne, jeśli jest to konieczne. W przypadku hipotensji lub bradykardii można ponownie rozpocząć podawanie landiololu w niższej dawce po przywróceniu ciśnienia krwi lub częstości akcji serca do akceptowalnego poziomu. U pacjentów z niskim ciśnieniem skurczowym należy zachować szczególną ostrożność przy doborze dawki oraz podczas wlewu podtrzymującego.

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić następujące objawy: ciężka hipotensja, ciężka bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie krążenia, skurcze oskrzeli, niewydolność oddechowa, utrata przytomności aż po śpiączkę, drgawki, nudności, wymioty, hipoglikemia, hiperkaliemia.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie landiololu.

Przejście na lek alternatywny: Po osiągnięciu odpowiedniej kontroli częstości akcji serca i stabilnego stanu klinicznego możliwe jest przejście na leki alternatywne (np. doustne leki przeciwnadżerniowe).

W przypadku zastąpienia landiololu lekiem alternatywnym lekarz powinien dokładnie wziąć pod uwagę zalecenia dotyczące dawkowania i dawkę leku alternatywnego. W przypadku zmiany na lek alternatywny dawkę landiololu można zmniejszyć w następujący sposób:

• W pierwszej godzinie po podaniu pierwszej dawki leku alternatywnego, prędkość wlewu landiololu można zmniejszyć o połowę (50 %).
• Po podaniu drugiej dawki leku alternatywnego należy monitorować odpowiedź pacjenta i, jeśli kontrola jest utrzymywana przez co najmniej godzinę, można przerwać wlew landiololu.

Grupy specjalne

Pacjenci starsi (≥65 lat): nie jest wymagana korekta dawki.

Niewydolność nerek: nie jest wymagana korekta dawki.

Niewydolność wątroby: dane dotyczące leczenia u pacjentów z niewydolnością wątroby są ograniczone. Zaleca się ostrożne dawkowanie, rozpoczynając od najniższej dawki u pacjentów ze wszystkimi stopniami niewydolności wątroby.

Niewydolność serca: u pacjentów z pogorszoną funkcją lewej komory (FEL < 40 %, IK <2,5 l/min/m², NYHA 3-4), np. po operacji serca, podczas niedokrwienia lub w stanach septycznych, stosowano niższe dawki, począwszy od 1 mikrogram/kg/min, zwiększając stopniowo pod ścisłym nadzorem ciśnienia tętniczego do 10 mikrogram/kg/min w celu osiągnięcia kontroli częstości akcji serca. Dodatkowe zwiększenia dawki można rozważyć pod ścisłym monitorowaniem hemodynamicznym, jeśli stan układu krążenia pacjenta tego wymaga i toleruje.

Zespół wstrząsu septycznego

U pacjentów z zespołem wstrząsu septycznego leczonych terapią wazopresyjną stosowano niższe dawki, od 1 mikrogram/kg/min do maksymalnie 40 mikrogram/kg/min w celu osiągnięcia kontroli częstości akcji serca. Dawkę zwiększano o 1 mikrogram/kg/min z co najmniej 20-minutowymi odstępami między dawkami, pod ścisłym nadzorem ciśnienia tętniczego.

Populacja pediatryczna: bezpieczeństwo i skuteczność landiololu nie zostały jeszcze ustalone u dzieci w wieku od 0 do 18 lat.

Sposób podania

Rapibloc należy rozpuścić przed podaniem i użyć natychmiast po otwarciu.

Rapibloc nie należy mieszać z innymi lekami, z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6.6 Ulaski Produktu Leczniczego.

Rapibloc należy podawać dożylnie drogą centralną lub obwodową i nie należy podawać drogą dożylną, którą podawane są inne leki.

W przeciwieństwie do innych leków beta-adrenolitycznych, landiolol nie wywoływał tachykardii abstynencyjnej w odpowiedzi na nagłe przerwanie po 24 godzinach ciągłego wlewu. Niemniej jednak należy dokładnie monitorować pacjentów w przypadku planowanego przerwania podawania landiololu.

Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w punkcie 6.1 charakterystyki produktu leczniczego.
• Ciężka bradykardia (mniej niż 50 uderzeń na minutę)
• Zespół chorego zatoka bez stymulatora serca
• Ciężkie zaburzenia przewodnictwa węzła przedsionkowo-komorowego (AV) (bez stymulatora serca): blok AV II lub III stopnia
• Ostrą szok kardiogenny
• Ciężkie niskie ciśnienie tętnicze
• Niedostateczność serca w fazie dekompensacji, gdy nie jest ona związana z arytmią
• Nadciśnienie płucne
• Nieleczony feochromocytoma
• Ostry atak astmy

Ciężka, nieregurowalna acidosis metaboliczna.