Gazyvaro 1000 mg substancja do sporządzenia roztworu do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla pacjenta

Gazyvaro 1000 mg, substancja do sporządzenia roztworu do infuzji

obinutuzumab

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Gazyvaro i w jakim celu stosuje się ten lek
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Gazyvaro
3. Jak stosować Gazyvaro
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Gazyvaro
6. Zawartość opakowania i dodatkowe informacje

1. Co to jest Gazyvaro i w jakich celach jest stosowany

Co to jest Gazyvaro

Gazyvaro zawiera substancję czynną obinutuzumab, która należy do grupy leków zwanych przeciwciałami monoklonalnymi. Przeciwciała działają, atakując określone cele w naszym organizmie.

W jakich celach stosuje się Gazyvaro

Ten lek stosuje się u dorosłych w leczeniu różnych chorób. Obejmują one:

• Przewlekłą białaczkę limfocytarną (CLL)

• Gazyvaro stosuje się u pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali żadnego leczenia przeciwbiałaczkowego i u których występują inne choroby, które czynią mało prawdopodobnym, że pacjenci będą w stanie wytrzymać pełną dawkę innego leku zwanego fludarabina, stosowanego w leczeniu CLL.

• Gazyvaro stosuje się w połączeniu z innym lekiem przeciwnowotworowym zwanym chlorambucyliną.

• Chłoniak pierwotny (FL)

• Gazyvaro stosuje się u pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali żadnego leczenia FL.

• Gazyvaro stosuje się u pacjentów, którzy wcześniej otrzymali co najmniej jedno leczenie lekiem zwanym rytymuksabem lub u których FL nawrócił lub uległ pogorszeniu podczas lub po tym leczeniu.

• Na początku leczenia FL, Gazyvaro stosuje się w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.

• Gazyvaro może być stosowany samodzielnie jako leczenie utrzymujące przez okres do 2 lat.

• Nefropatię toczną (LN)

• Gazyvaro stosuje się w połączeniu z mikofenolanem mykofenolu (MMF) w leczeniu dorosłych pacjentów z aktywną klasą III lub IV nefropatii toczonej (zapalenie nerek spowodowane toczeniem postacią układową), z lub bez współistniejącej nefropatii klasy V.

Jak działa Gazyvaro

• CLL i FL to odmiany nowotworów wpływające na białe krwinki zwane limfocytami B. Pochodzące z limfocytów B komórki nowotworowe rozmnażają się zbyt szybko i żyją zbyt długo.

Gazyvaro wiąże się z określonymi celami na powierzchni zmienionych limfocytów B, powodując ich śmierć.

• Gdy Gazyvaro jest stosowany u pacjentów z CLL lub FL w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, opóźnia się czas do pogorszenia się choroby.

• LN to odmiana choroby nerek, w której własny układ odpornościowy organizmu przypadkowo atakuje nerki.

• Gazyvaro zmniejsza liczbę limfocytów B, rodzaj komórek układu odpornościowego, które uczestniczą w powstawaniu niektórych objawów LN.

• Gazyvaro stosuje się u pacjentów z LN w połączeniu z innymi lekami. Działa to poprzez spowolnienie działania układu odpornościowego lub zapobieganie atakom na zdrowe komórki nerek.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Gazyvaro

Nie stosuj Gazyvaro:

• jeśli jesteś uczulony na obinutuzumab lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Jeśli nie jesteś pewien, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania Gazyvaro.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania Gazyvaro, jeśli:

• masz zakażenie, miałeś długotrwałe zakażenie w przeszłości lub zakażenia powtarzają się
• wcześniej przyjmowałeś lub otrzymywałeś leki wpływające na układ odpornościowy (np. chemioterapię lub leki immunosupresyjne)
• przyjmujesz leki na nadciśnienie lub leki rozrzedzające krew; możliwe, że lekarz będzie musiał dostosować sposób ich stosowania
• wcześniej miałeś problemy sercowe
• wcześniej miałeś problemy neurologiczne (np. zaburzenia pamięci, trudności w poruszaniu się lub odczuwaniu bodźców, problemy ze wzrokiem)
• wcześniej miałeś problemy z oddychaniem lub choroby płuc
• wcześniej miałeś zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B – jeden z rodzajów choroby wątroby

Jeśli znajdujesz się w jednej z powyższych sytuacji (lub nie jesteś pewien), skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania Gazyvaro.

Skonsultuj się również z lekarzem, jeśli uważasz, że w najbliższym czasie może być potrzebna Ci szczepionka, w tym szczepionki wymagane do podróży do innych krajów. Niektóre szczepionki nie powinny być podawane w tym samym czasie co Gazyvaro ani w ciągu kilku miesięcy po jego podaniu. Lekarz sprawdzi, czy należy podać jakąkolwiek szczepionkę przed rozpoczęciem leczenia Gazyvaro.

Zwróć uwagę na następujące działania niepożądane

Gazyvaro może powodować niektóre poważne działania niepożądane. Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę. Obejmują one:

Reakcje związane z wlewem

• Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek reakcje związane z wlewem, w tym opisane na początku punktu 4. Reakcje związane z wlewem mogą wystąpić podczas wlewu lub do 24 godzin po jego zakończeniu.
• Jeśli wystąpią reakcje związane z wlewem, może być konieczne dodatkowe leczenie lub zmniejszenie szybkości wlewu lub jego przerwanie. Po ustąpieniu lub poprawie objawów wlew może być kontynuowany. Reakcje te występują najczęściej podczas pierwszego wlewu. Lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia Gazyvaro, jeśli wystąpi u Ciebie poważna reakcja związana z wlewem.
• Przed każdym wlewem Gazyvaro podane zostaną Ci leki, które pomogą zmniejszyć ryzyko reakcji związanych z wlewem lub zespołu lizy guza. Zespół lizy guza to potencjalnie śmiertelne powikłanie spowodowane zmianami chemicznymi we krwi w wyniku rozpadu obumierających komórek nowotworowych (zobacz punkt 3).

Postępująca wielofocalna leukoenkefalopatia (PML)

• PML to bardzo rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne zapalenie mózgu, które odnotowano u pacjentów leczonych Gazyvaro.
• Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią u Ciebie zaburzenia pamięci, trudności w mówieniu, problemy z chodzeniem lub zaburzenia wzroku.
• Jeśli wcześniej występowały u Ciebie któreś z tych objawów, natychmiast powiadom lekarza o każdej zmianie ich nasilenia. Może być konieczne leczenie medyczne.

Zakażenia

Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli po leczeniu Gazyvaro wystąpią u Ciebie objawy zakażenia (zobacz Zakażenia w punkcie 4).

Dzieci i młodzież

Nie podawaj Gazyvaro dzieciom ani osobom poniżej 18. roku życia. Wynika to z braku informacji na temat stosowania tego leku w tych grupach wiekowych.

Inne leki i Gazyvaro

Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub może być konieczne przyjmowanie innych leków. Obejmuje to leki bez recepty oraz leki ziołowe.

Ciąża

• Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę. Pomogą Ci ocenić korzyści z kontynuowania leczenia Gazyvaro w porównaniu z ryzykiem dla dziecka.
• Jeśli zajdziesz w ciążę podczas leczenia Gazyvaro, natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę. Wynika to z faktu, że leczenie Gazyvaro może wpływać na Twoje zdrowie lub zdrowie dziecka.

Karmienie piersią

• Nie karm piersią podczas leczenia Gazyvaro ani przez 18 miesięcy po jego zakończeniu. Wynika to z możliwości przechodzenia małych ilości leku do mleka matki.

Antykoncepcja

• Stosuj skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia Gazyvaro.
• Kontynuuj stosowanie skutecznej metody antykoncepcji przez 18 miesięcy po zakończeniu leczenia Gazyvaro.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Mało prawdopodobne, aby Gazyvaro wpływało na Twoją zdolność prowadzenia pojazdów, jazdy na rowerze lub obsługi maszyn. Jeśli jednak wystąpi u Ciebie reakcja związana z wlewem (zobacz punkt 4), nie prowadź pojazdów, nie jeźdź na rowerze ani nie korzystaj z maszyn, dopóki objawy nie miną.

3. Jak stosować Gazyvaro

Jak podaje się Gazyvaro

Gazyvaro podaje się pod nadzorem lekarza doświadczonych w stosowaniu tego leczenia. Lek jest podawany dożylnie w formie kroplówki (infuzji dożylnej) przez kilka godzin.

Leczenie Gazyvaro

Przewlekła białaczka limfocytowa (CLL)

• Otrzyma 6 cykli leczenia Gazyvaro w połączeniu z innym lekiem przeciwnowotworowym zwanym chlorambucyliną. Każdy cykl trwa 28 dni.
• W dniu 1 pierwszego cyklu podano zostanie bardzo powoli część pierwszej dawki Gazyvaro – 100 mg. Lekarz lub pielęgniarka będą dokładnie obserwować ewentualne reakcje związane z infuzją.
• Jeśli nie wystąpią reakcje związane z infuzją po podaniu pierwszej części dawki, reszta pierwszej dawki (900 mg) może zostać podana tego samego dnia.
• Jeśli wystąpi reakcja związana z infuzją po podaniu pierwszej części dawki, resztę pierwszej dawki podano zostanie w dniu 2.

Poniżej przedstawiono normalny harmonogram podawania leku.

Cykl 1 – obejmuje trzy dawki Gazyvaro w ciągu 28 dni:

• Dzień 1 – część pierwszej dawki (100 mg)
• Dzień 2 lub dzień 1 (kontynuacja) – reszta pierwszej dawki (900 mg)
• Dzień 8 – pełna dawka (1 000 mg)
• Dzień 15 – pełna dawka (1 000 mg)

Cykle 2, 3, 4, 5 i 6 – pojedyncza dawka Gazyvaro co 28 dni:

• Dzień 1 – pełna dawka (1 000 mg)

Chłoniak folikularny (FL)

• Otrzyma 6 lub 8 cykli leczenia Gazyvaro w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Każdy cykl trwa 28 lub 21 dni, w zależności od tego, które inne leki przeciwnowotworowe są stosowane razem z Gazyvaro.
• Po fazie indukcyjnej następuje faza utrzymania. W tym czasie Gazyvaro będzie podawane co 2 miesiące przez okres do 2 lat, o ile choroba nie będzie postępować. W zależności od stanu choroby po cyklach wstępnych, lekarz zadecyduje, czy otrzyma leczenie w fazie utrzymania.
• Poniżej przedstawiono normalny harmonogram podawania leku.

Faza indukcyjna

Cykl 1 – obejmuje trzy dawki Gazyvaro w ciągu 28 dni lub 21 dni, w zależności od tego, które inne leki przeciwnowotworowe są stosowane razem z Gazyvaro:

• Dzień 1 – pełna dawka (1 000 mg)
• Dzień 8 – pełna dawka (1 000 mg)
• Dzień 15 – pełna dawka (1 000 mg)

Cykle 2, 6 lub 2–8 – pojedyncza dawka Gazyvaro co 28 dni lub 21 dni, w zależności od tego, które inne leki przeciwnowotworowe są stosowane razem z Gazyvaro:

• Dzień 1 – pełna dawka (1 000 mg)

Faza utrzymania

• Pełna dawka (1 000 mg) raz na 2 miesiące przez okres do 2 lat, o ile choroba nie będzie postępować.

Nefryt toczeń (LN)

Otrzyma dawki Gazyvaro po 1 000 mg jako infuzję dożylne zgodnie z poniższym harmonogramem:

• Dawka 1 (pierwsza infuzja): 1 000 mg
• Dawka 2 (tydzień 2, dwa tygodnie po dawce 1): 1 000 mg
• Dawka 3 (tydzień 24): 1 000 mg
• Dawka 4 (tydzień 26, dwa tygodnie po dawce 3): 1 000 mg
• Dawka 5 (sześć miesięcy po dawce 4 i następnie co sześć miesięcy): 1 000 mg

Leki podawane przed każdą infuzją

Przed każdą infuzją Gazyvaro otrzyma leki zmniejszające ryzyko wystąpienia reakcji związanych z infuzją lub zespołu lizy guza. Mogą one obejmować, między innymi:

• płyny
• leki obniżające gorączkę
• leki przeciwbólowe (analgetyki)
• leki zmniejszające stan zapalny (glikokortykosteroidy)
• leki zmniejszające reakcję alergiczną (antyhistaminowe)
• leki zapobiegające zespołowi lizy guza (np. allopurinol)

Jeśli zapomniał/-aś podać Gazyvaro

Jeśli opuści Pan/Pani wizytę, należy jak najszybciej umówić się na nową. Aby lek działał jak najskuteczniej, ważne jest przestrzeganie ustalonego harmonogramu podawania.

Jeśli ma Pan/Pani więcej pytań dotyczących stosowania tego leku, prosimy o kontakt z lekarzem lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Poniżej wymieniono działania niepożądane zgłaszane w przypadku tego leku:

• Jeśli otrzymuje się leczenie na przewlekłą białaczkę limfocytarną (CLL) lub limfomę folikularną (FL)

Ciężkie działania niepożądane

Reakcje związane z wlewem

Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli podczas wlewu lub w ciągu 24 godzin po jego zakończeniu wystąpią następujące objawy.

Często zgłaszane reakcje:

• nudności
• zmęczenie
• zawroty głowy
• ból głowy
• biegunka
• gorączka, rumień lub dreszcze
• wymioty
• duszność
• niskie lub wysokie ciśnienie krwi
• przyspieszone bicie serca
• uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej

Rzadziej zgłaszane reakcje:

• nieregularne bicie serca
• obrzęk gardła lub dróg oddechowych
• świsty, trudności w oddychaniu, uczucie ucisku w klatce piersiowej lub podrażnienie gardła

Jeśli wystąpią powyższe objawy, natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę.

Postępująca wielofocalna leukoencefalopatia (PML)

PML to bardzo rzadka i potencjalnie śmiertelna infekcja mózgu, o której zgłoszono wystąpienie podczas stosowania Gazyvaro.

Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią następujące działania niepożądane:

• utrata pamięci
• trudności w mówieniu
• trudności z chodzeniem
• zaburzenia wzroku

Jeśli przed rozpoczęciem leczenia Gazyvaro występowały u Ciebie któreś z tych objawów lub zauważasz ich nasilenie, natychmiast powiadom lekarza. Może być konieczne leczenie medyczne.

Infekcje

Podczas i po leczeniu Gazyvaro istnieje większe ryzyko zakażeń. Najczęściej są to przeziębienia, ale wystąpiły również przypadki cięższych infekcji. Zgłoszono również przypadki reaktywacji jednego z rodzajów choroby wątroby zwanej „zapaleniem wątroby typu B” u pacjentów, którzy wcześniej chorowali na zapalenie wątroby typu B.

Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli podczas lub po leczeniu Gazyvaro wystąpią objawy infekcji, takie jak:

• gorączka
• kaszel
• ból w klatce piersiowej
• zmęczenie
• bolesna wysypka
• ból gardła
• pieczenie podczas oddawania moczu
• uczucie słabości lub ogólnego niedoboru samopoczucia.

Jeśli po zakończeniu leczenia Gazyvaro wystąpią powyższe objawy, natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę. Jeśli przed rozpoczęciem leczenia Gazyvaro występowały u Ciebie nawrotowe infekcje lub długotrwałe infekcje, powiadom o tym lekarza lub pielęgniarkę.

Inne działania niepożądane:

Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią następujące działania niepożądane:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• gorączka

• infekcja płuc

• ból głowy

• ból stawów, ból pleców

• uczucie słabości

• uczucie zmęczenia

• ból kończyn

• biegunka, zaparcia

• bezsenność

• wypadanie włosów, swędzenie

• infekcja dróg moczowych, zapalenie nosa i gardła, opryszczka pospolita

• zmiany w badaniach krwi:

• anemia (niski poziom czerwonych krwinek)

• niski poziom wszystkich typów białych krwinek (łącznie)

• niski poziom neutrofili (typ białych krwinek)

• niski poziom płytek krwi (typ krwinki odpowiadającej za krzepnięcie krwi)

• infekcja dróg oddechowych górnych (infekcja nosa, gardła, krtani i zatok), kaszel.

Często (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)

• opryszczka wargowa

• depresja, lęk

• grypa (influenza)

• przyrost masy ciała

• kapanie z nosa lub zatkany nos

• egzema

• ból w jamie ustnej i gardle

• ból mięśni i kości w klatce piersiowej

• raka skóry (rak komórkowy płaskokomórkowy, rak komórkowy podstawny)

• ból kości

• nieregularne bicie serca (migotanie przedsionków)

• trudności z oddawaniem moczu, nietrzymanie moczu

• podwyższone ciśnienie krwi

• zaburzenia trawienne (np. nadkwasota), hemoroidy

• zmiany w badaniach krwi, takie jak:

• niski poziom limfocytów (typ białych krwinek), gorączka związana z niskim poziomem neutrofili (typ białych krwinek)

• podwyższenie stężenia potasu, fosforanu lub kwasu moczowego, które mogą powodować problemy nerkowe (część zespołu lizy nowotworowej)

• obniżenie stężenia potasu

• przebicie żołądka lub jelit (przebicie przewodu pokarmowego, szczególnie w przypadkach, gdy nowotwór dotyka przewodu pokarmowego)

Nieczęsto (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100)

• nieprawidłowe krzepnięcie krwi, w tym ciężka choroba, w której powstają skrzepy krwi w całym organizmie (rozproszone wewnątrznaczyniowe krzepnięcie krwi)
• zmiany w badaniach krwi: niski poziom immunoglobulin (przeciwciał pomagających w walce z infekcjami)

Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią powyższe działania niepożądane.

• Jeśli otrzymuje się leczenie na nefryt lupusowy (NL)

Ciężkie działania niepożądane

Infekcje

Podczas i po leczeniu Gazyvaro istnieje większe ryzyko zakażeń. Najczęściej są to przeziębienia, ale wystąpiły również przypadki cięższych infekcji.

Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli podczas lub po leczeniu Gazyvaro wystąpią objawy infekcji, takie jak:

• kichanie
• kapanie z nosa lub zatkany nos
• gorączka
• kaszel
• ból w klatce piersiowej
• zmęczenie
• wysypka
• ból gardła
• pieczenie podczas oddawania moczu
• objawy grypopodobne, uczucie słabości lub ogólnego niedoboru samopoczucia

Jeśli po zakończeniu leczenia Gazyvaro wystąpią powyższe objawy, natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę.

Jeśli przed rozpoczęciem leczenia Gazyvaro występowały u Ciebie nawrotowe infekcje lub długotrwałe infekcje, powiadom o tym lekarza lub pielęgniarkę.

Neutropenia

Neutropenia oznacza niski poziom neutrofili (typ białych krwinek) we krwi. Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią następujące działania niepożądane:

• gorączka lub dreszcze
• kaszel
• ból gardła
• owrzodzenia jamy ustnej spowodowane infekcją
• zmiany w badaniach krwi

Reakcje związane z wlewem

Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli podczas wlewu lub w ciągu 24 godzin po jego zakończeniu wystąpią następujące objawy:

• nudności
• zmęczenie
• zawroty głowy lub omdlenia
• ból głowy
• biegunka
• gorączka, rumień lub dreszcze
• wymioty
• duszność lub trudności w oddychaniu
• niskie lub wysokie ciśnienie krwi
• przyspieszone bicie serca
• uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej
• ból lub dyskomfort brzucha
• zaczerwienienie, obrzęk lub wydzielina
• ból stawów, ból mięśni

Postępująca wielofocalna leukoencefalopatia (PML)

PML to bardzo rzadka i potencjalnie śmiertelna infekcja mózgu, o której zgłoszono wystąpienie podczas stosowania Gazyvaro w innych wskazaniach.

Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią następujące działania niepożądane:

• utrata pamięci
• trudności w mówieniu
• trudności z chodzeniem
• zaburzenia wzroku

Jeśli przed rozpoczęciem leczenia Gazyvaro występowały u Ciebie któreś z tych objawów, natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz ich nasilenie. Może być konieczne leczenie medyczne.

Inne działania niepożądane

Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią następujące działania niepożądane:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• zapalenie płuc (zapalenie oskrzeli)
• zmiany w badaniach krwi: niski poziom immunoglobulin (przeciwciał pomagających w walce z infekcjami)

Często (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)

• infekcja płuc (zapalenie płuc)
• wirusowe zakażenie opryszczką pospolitą w jamie ustnej (np. opryszczka wargowa) lub w okolicach narządów płciowych

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie wymieniono w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Dodatku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do uzyskania więcej informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Gazyvaro

Specjaliści opieki zdrowotnej powinni przechowywać Gazyvaro w szpitalu lub klinice. Poniżej przedstawiono warunki przechowywania:

• Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
• Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu EXP. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca, który został podany.
• Przechowywać w lodówce (w temperaturze od 2 °C do 8 °C). Nie zamrażać.
• Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić ją przed światłem.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Należy zapytać farmaceutę, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebuje się. W ten sposób można pomóc w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Gazyvaro

• Substancją czynną jest obinutuzumab: 1000 mg/40 ml na fiolkę, co odpowiada stężeniu przed rozcieńczeniem 25 mg/ml.

• Pozostałe składniki to histydyna, monohydrat chlorowodorku histydyny, dwuhydrat trehalozy, poloksymer 188 i woda do sporządzania środków do wstrzykiwania.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Gazyvaro to stężony roztwór do sporządzenia roztworu do przetaczania i jest cieczą o barwie bezbarwnej do lekko brązowawej. Gazyvaro jest dostarczane w opakowaniu zawierającym 1 fiolkę szklaną.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Roche Registration GmbH

Emil-Barell-Strasse 1

79639 Grenzach-Wyhlen

Niemcy

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Roche Pharma AG

Emil-Barell-Strasse 1

79639 Grenzach-Wyhlen

Niemcy

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Data ostatniej aktualizacji tego ulotnika:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu.

---

Niniejsza informacja przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów medycznych:

Dawkowanie

Gazyvaro należy podawać pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego, w warunkach zapewniających natychmiastowy dostęp do pełnego zestawu sprzętu do resuscytacji.

Profilaktyka i leczenie wspomagające w zespole lizy nowotworowej (ZLN)

Pacjenci z dużym obciążeniem nowotworowym i/lub wysokim stężeniem krążących limfocytów (>25 × 10⁹/l) i/lub niewydolnością nerek (ClCr < 70 mL/min) są uznawani za grupę ryzyka ZLN i powinni otrzymać profilaktykę. Profilaktyka powinna obejmować odpowiednie nawadnianie oraz podanie leków obniżających stężenie kwasu moczowego (np. allopurinol) lub odpowiednie leczenie alternatywne, takie jak urata oksydaza (np. rasburikaza), rozpoczynane 12–24 godziny przed rozpoczęciem wlewu Gazyvaro zgodnie z obowiązującą praktyką kliniczną. Wszyscy pacjenci uznawani za grupę ryzyka powinni być starannie monitorowani w pierwszych dniach leczenia, z szczególnym uwzględnieniem czynności nerek, stężenia potasu oraz poziomu kwasu moczowego. Należy stosować się do wszelkich dodatkowych zaleceń zgodnie z obowiązującą praktyką kliniczną. ZLN nie jest uznawany za potencjalne ani zidentyfikowane zagrożenie u pacjentów z NL.

Profilaktyka i premedykacja w celu zapobiegania reakcjom związanych z wlewem (RRW)

Premedykacja mająca na celu zmniejszenie ryzyka RRW opisana jest w tabeli 1. Premedykacja steroidami kortykosteroidowymi jest zalecana u pacjentów z LF i obowiązkowa u pacjentów z CLL w pierwszym cyklu oraz u pacjentów z NL (patrz tabela 1). Premedykacja przed kolejnymi wlewami oraz inne leki wspomagające należy podawać zgodnie z poniższym opisem.

Podczas wlewów dożylnych Gazyvaro u pacjenta może wystąpić hipotensja jako objaw RRW. Dlatego należy rozważyć zawieszenie leczenia przeciwhypertensyjnego od 12 godzin przed, podczas każdego wlewu Gazyvaro oraz przez godzinę po zakończeniu każdego wlewu Gazyvaro.

Tabela 1. Premedykacja, którą należy podać przed wlewem Gazyvaro w celu zmniejszenia ryzyka RRW

1100 mg prednisonu/prednizolonu lub 20 mg dexametazonu odpowiada 80 mg metylprednizolonu.

Nie należy podawać hydrokortyzonu, ponieważ nie okazał się skuteczny w zmniejszaniu częstości występowania RRP.

2 Na przykład, 1.000 mg acetaminofenu/paracetamolu

3 Na przykład, 50 mg difenhydraminy

4Jeśli reżim chemioterapii obejmuje kortykosteroid podawany tego samego dnia co Gazyvaro, kortykosteroid może być podany doustnie, pod warunkiem że zostanie podany co najmniej 60 minut przed Gazyvaro; w takim przypadku dodatkowy kortykosteroid dożylnej nie jest wymagany jako premedykacja.

580 mg metylprednizolonu dożylnie

6650-1000 mg acetaminofenu/paracetamolu

Dawki

Przewlekła białaczka limfocytowa (w połączeniu z chlorambucylem)

Zalecana dawka Gazyvaro w połączeniu z chlorambucylem u pacjentów z CLL podana jest w tabeli 2.

Cykl 1

Zalecaną dawką Gazyvaro w połączeniu z chlorambucylem jest 1.000 mg podanych w dniu 1. i 2. (lub kontynuacja dnia 1.) oraz w dniu 8. i 15. pierwszego 28-dniowego cyklu leczenia. Należy przygotować dwie worki do infuzji na dzień 1. i dzień 2. (100 mg na dzień 1. i 900 mg na dzień 2.). Jeśli pierwsza infuzja zostanie ukończona bez zmiany prędkości wlewu lub bez przerw, drugi worek może być podany tego samego dnia (nie ma potrzeby odkładania dawki ani powtarzania premedykacji), o ile czas jest odpowiedni oraz warunki i nadzór medyczny są dostępne przez cały czas trwania infuzji. Jeśli w trakcie pierwszych 100 mg wystąpią jakiekolwiek zmiany prędkości wlewu lub przerwanie, drugi worek należy podać następnego dnia.

Cykle 2–6

Zalecaną dawką Gazyvaro w połączeniu z chlorambucylem jest 1.000 mg podanych w dniu 1. każdego cyklu.

Tabela 2Dawki Gazyvaro do podania w ciągu 6 cykli leczenia, każdy trwający 28 dni, u pacjentów z CLL

1Chlorambucil jest stosowany doustnie w dawce 0,5 mg/kg masy ciała w dniu 1. i dniu 15. każdego cyklu leczenia

Czas trwania leczenia

Sześć cykli leczenia, po 28 dni każdy.

Chłoniak folikularny

Dla pacjentów z chłoniakiem folikularnym zalecane dawki Gazyvaro w połączeniu z chemioterapią przedstawiono w Tabeli 3.

Pacjenci z nieleczonym wcześniej chłoniakiem folikularnym

Faza indukcji (w połączeniu z chemioterapią²)

Gazyvaro należy podawać w połączeniu z chemioterapią w następujący sposób:

• Sześć cykli trwających po 28 dni w połączeniu z bendamustyną² lub
• Sześć cykli trwających po 21 dni w połączeniu z cyklofosfamidem, doksorubicyną, winchrystyną, prednizolonem (CHOP), po czym dodatkowo 2 cykle samego Gazyvaro lub
• Osiem cykli trwających po 21 dni w połączeniu z cyklofosfamidem, winchrystyną i prednizonem/prednizolonem/metylprednizolonem (CVP).

Faza utrzymująca

Pacjenci, którzy osiągnęli pełną lub częściową odpowiedź na leczenie indukcyjne Gazyvaro w połączeniu z chemioterapią, powinni kontynuować leczenie Gazyvaro w dawce 1000 mg monoterapią jako leczenie utrzymujące co 2 miesiące przez 2 lata lub do progresji choroby (zależnie od tego, co wystąpi wcześniej).

Pacjenci z chłoniakiem folikularnym, u których nie stwierdzono odpowiedzi lub u których doszło do progresji choroby podczas lub w ciągu 6 miesięcy po zakończeniu leczenia rytyzu mabem lub schematem zawierającym rytyzu mab

Faza indukcji (w połączeniu z bendamustyną²)

Gazyvaro należy podawać w sześciu cyklach trwających po 28 dni w połączeniu z bendamustyną²

Faza utrzymująca

Pacjenci, którzy osiągnęli pełną lub częściową odpowiedź na leczenie indukcyjne (tj. pierwsze 6 cykli leczenia) Gazyvaro w połączeniu z bendamustyną lub u których choroba pozostaje stabilna, powinni kontynuować leczenie Gazyvaro w dawce 1000 mg samodzielnie jako terapię utrzymującą co 2 miesiące przez 2 lata lub do progresji choroby (zależnie od tego, co wystąpi wcześniej).

Tabela 3 Chłoniak folikularny: Dawki Gazyvaro stosowane podczas leczenia indukcyjnego, a następnie leczenia utrzymującego

2 Bendamustyna jest podawana dożylnie w dniach 1 i 2 wszystkich cykli leczenia (cykle 1–6) w dawce 90 mg/m²/dzień; CHOP i CVP zgodnie ze standardowymi schematami.

Czas trwania leczenia

Sześciomiesięczne leczenie indukcyjne (sześć 28-dniowych cykli leczenia Gazyvaro w połączeniu z bendamustyną lub osiem 21-dniowych cykli leczenia Gazyvaro w połączeniu z CHOP lub CVP), po którym następuje leczenie podtrzymujące raz na 2 miesiące przez 2 lata lub do postępu choroby (zależnie od tego, co wystąpi wcześniej).

Nefryt sierpniowy

Zalecana dawka Gazyvaro to 1000 mg podawanych dożylnie, zgodnie z Tabelą 4:

Tabela 4 Dawki Gazyvaro dla pacjentów z nefrytem sierpniowym

• Dawkę 5 należy podać sześć miesięcy po dawce 4.

Sposób podania

Gazyvaro podaje się dożylnie. Po rozcieńczeniu należy podawać jako wlew dożylny za pomocą odrębnego przewodu. Nie wolno podawać Gazyvaro w postaci szybkiego wlewu lub dożylnej dawki bolusowej.

Wskazówki dotyczące rozcieńczania Gazyvaro przed podaniem znajdują się dalej.

W tabelach od 4 do 9 podano zalecenia dotyczące prędkości wlewu.

Przewlekła białaczka limfoblastyczna

Tabela 5 Przewlekła białaczka limfoblastyczna: Standardowa prędkość wlewu w przypadku braku PRZ/reakcji nadwrażliwości na wlew oraz zalecenia w przypadku wystąpienia wcześniejszej PRZ

Chłoniak folikularny (LF)

Gazybaro należy podawać z szybkością infuzji standardową w cyklu 1 (patrz tabela 6). U pacjentów, u których nie wystąpiła reakcja związana z infuzją (RRP) o stopniu ≥3 w cyklu 1, Gazybaro może być podawane jako krótkotrwała infuzja (PCD) (około 90 minut) począwszy od cyklu 2 i kolejnych (patrz tabela 7).

Tabela 6 Chłoniak folikularny: Szybkość infuzji standardowej i zalecenia w przypadku wystąpienia RRP po poprzedniej infuzji

Tabela 7 Chłoniak folikularny: Krótkotrwałe wlewanie i zalecenia w przypadku wystąpienia RRW podczas poprzedniego wlewania

Nefryt lupusowy

Początkowe wlewanie Gazyvaro należy podawać z szybkością wlewu standardowego dawki 1 (patrz tabela 8).

Pacjenci, którzy nie doświadczyli reakcji związanych z wlewem o nasileniu ≥ stopnia 3 podczas poprzedniego wlewu, mogą otrzymać Gazyvaro jako wlew krótkotrwały (około 90 minut), począwszy od dawki 2 (patrz tabela 9), przy kontynuowanej premedykacji.

Tabela 8 Nefryt lupusowy: szybkość wlewu standardowego

• Dawkę 5 należy podać sześć miesięcy po dawce 4.

Tabela 9 Nefryt toczeń: szybkość infuzji o skróconym czasie (PCD) oraz rekomendacje w przypadku wystąpienia NRR podczas poprzedniej infuzji

Zarządzanie reakcjami podczas infuzji (RRP)

Zarządzanie RRP może wymagać czasowego wstrzymania, zmniejszenia szybkości infuzji lub trwałego przerwania leczenia Gazyvaro, zgodnie z poniższym opisem.

Przewlekła białaczka limfocytowa (LLC) i chłoniak folikularny (LF)

• Stopień 4 (potencjalnie śmiertelny): należy zatrzymać infuzję i trwale przerwać leczenie.
• Stopień 3 (ciężki): należy tymczasowo zatrzymać infuzję i leczyć objawy. Po ustąpieniu objawów infuzję można wznowić z szybkością nie przekraczającą połowy poprzedniej szybkości (czyli tej, która była stosowana w momencie wystąpienia RRP), a następnie, jeśli pacjent nie wykazuje żadnych objawów RRP, można ponownie zwiększyć szybkość infuzji o odpowiednie przyrosty i w odpowiednich odstępach czasu, zależnie od dawki leczenia (patrz tabele 5–7). U pacjentów z LLC otrzymujących dawkę dnia 1 (cykl 1) podzieloną na dwa dni, szybkość infuzji dnia 1 można ponownie zwiększyć do 25 mg/h po upływie 1 godziny, ale nie więcej.
• Jeśli pacjent doświadczy drugiej RRP stopnia 3, należy zatrzymać infuzję i trwale przerwać leczenie.
• Stopień 1–2 (łagodny do umiarkowanego): można zmniejszyć szybkość infuzji i leczyć objawy. Infuzję można kontynuować po ustąpieniu objawów, a jeśli pacjent nie wykazuje żadnych objawów RRP, można ponownie zwiększyć szybkość infuzji o odpowiednie przyrosty i w odpowiednich odstępach czasu, zależnie od dawki leczenia (patrz tabele 5–7). U pacjentów z LLC otrzymujących dawkę dnia 1 (cykl 1) podzieloną na dwa dni, szybkość infuzji dnia 1 można ponownie zwiększyć do 25 mg/h po upływie 1 godziny, ale nie więcej.

RRP występujące podczas PCD

• Stopień 4 (potencjalnie śmiertelny): należy zatrzymać infuzję i trwale przerwać leczenie.
• Stopień 3 (ciężki): należy tymczasowo zatrzymać infuzję i leczyć objawy. Po ustąpieniu objawów infuzję można wznowić z szybkością nie przekraczającą połowy poprzedniej szybkości (czyli tej, która była stosowana w momencie wystąpienia RRP) i nie większą niż 400 mg/h.
• Jeśli po wznowieniu infuzji pacjent doświadczy drugiej RRP stopnia 3, należy zatrzymać infuzję i trwale przerwać leczenie. Jeśli pacjent jest w stanie ukończyć infuzję bez dalszych reakcji stopnia 3, kolejną infuzję należy podać z szybkością nie przekraczającą standardowej szybkości.
• Stopień 1–2 (łagodny do umiarkowanego): można zmniejszyć szybkość infuzji i leczyć objawy. Infuzję można kontynuować po ustąpieniu objawów, a jeśli pacjent nie wykazuje żadnych objawów RRP, można ponownie zwiększyć szybkość infuzji o odpowiednie przyrosty i w odpowiednich odstępach czasu, zależnie od dawki leczenia (patrz tabele 5–6).

Zapalenie nerek typu toczonego

• Stopień 4 (potencjalnie śmiertelny): należy zatrzymać infuzję i trwale przerwać leczenie.
• Stopień 3 (ciężki): należy tymczasowo zatrzymać infuzję i leczyć objawy. Po ustąpieniu objawów infuzję można wznowić z szybkością nie przekraczającą połowy poprzedniej szybkości (czyli tej, która była stosowana w momencie wystąpienia RRP), a następnie, jeśli pacjent nie wykazuje dalszych objawów RRP, można ponownie zwiększyć szybkość infuzji o odpowiednie przyrosty i w odpowiednich odstępach czasu, zależnie od dawki leczenia (patrz tabele 8 i 9).
• Jeśli pacjent doświadczy drugiej RRP stopnia 3, należy zatrzymać infuzję i trwale przerwać leczenie.
• Stopień 1–2 (łagodny do umiarkowanego): należy zmniejszyć szybkość infuzji do połowy szybkości stosowanej w momencie reakcji i leczyć objawy. Infuzję można kontynuować po ustąpieniu objawów z zmniejszoną szybkością przez kolejne 30 minut. Jeśli pacjent nie wykazuje dalszych objawów RRP, można ponownie zwiększyć szybkość infuzji o odpowiednie przyrosty i w odpowiednich odstępach czasu, zależnie od dawki leczenia (patrz tabele 8 i 9).

RRP występujące podczas PCD:

• Stopień 4 (potencjalnie śmiertelny): należy zatrzymać infuzję i trwale przerwać leczenie.
• Stopień 3 (ciężki): należy tymczasowo zatrzymać infuzję i leczyć objawy. Po ustąpieniu objawów infuzję można wznowić z szybkością nie przekraczającą połowy poprzedniej szybkości (czyli tej, która była stosowana w momencie wystąpienia RRP) i nie większą niż 400 mg/h.
• Jeśli po wznowieniu infuzji pacjent doświadczy drugiej RRP stopnia 3, należy zatrzymać infuzję i trwale przerwać leczenie. Jeśli pacjent jest w stanie ukończyć infuzję bez dalszych reakcji stopnia 3, kolejną infuzję należy podać z szybkością nie przekraczającą standardowej szybkości (patrz tabela 8).
• Stopień 1–2 (łagodny do umiarkowanego): można zmniejszyć szybkość infuzji i leczyć objawy. Infuzję można kontynuować po ustąpieniu objawów, a jeśli pacjent nie wykazuje żadnych objawów RRP, można ponownie zwiększyć szybkość infuzji o odpowiednie przyrosty i w odpowiednich odstępach czasu, zależnie od dawki leczenia (patrz tabele 8–9). Jeśli pacjent nadal wykazuje objawy lub doświadczy RRP stopnia 3 lub wyższego podczas poprzedniej infuzji trwającej 90 minut, wszystkie kolejne infuzje Gazyvaro należy podawać z szybkością infuzji standardową (patrz tabela 8).

Instrukcje dotyczące rozcieńczania

Gazyvaro należy przygotować przez personel medyczny w warunkach bezpyłowych. Nie wstrząsać fiolki. Do przygotowania Gazyvaro należy użyć sterylnej igły i strzykawki.

Dla cykli 2–6 u pacjentów z LLC, dla wszystkich cykli u pacjentów z LF oraz przez cały okres leczenia przy NL

Odczai 40 ml stężenia z fiolki i rozcieńcz w workach do infuzji z polichlorku winylu (PVC) lub bez-PVC z poliolefiny zawierających roztwór do wstrzykiwań chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %).

Cykl 1 – wyłącznie u pacjentów z LLC

W przypadku początkowej dawki 1000, aby odróżnić dwie worki do infuzji, zaleca się użycie worków o różnych rozmiarach, aby odróżnić dawkę 100 mg na dzień 1 cyklu 1 od dawki 900 mg na dzień 1 (kontynuacja) lub dzień 2 cyklu 1. Aby przygotować dwa worki do infuzji, odczai 40 ml stężenia z fiolki i rozcieńcz 4 ml w worku do infuzji o pojemności 100 ml z PVC lub bez-PVC z poliolefiny oraz pozostałe 36 ml w worku do infuzji o pojemności 250 ml z PVC lub bez-PVC z poliolefiny zawierającym roztwór do wstrzykiwań chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %). Każdy worek do infuzji należy wyraźnie oznaczyć.

Tabela 10 Rozcieńczanie Gazyvaro (tylko LLC)

Nie zaobserwowano niezgodności między Gazyvaro w zakresie stężeń od 0,4 mg/ml do 20 mg/ml po rozcieńczeniu Gazyvaro roztworem do wlewania chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), a:

• workami z PVC, polietylenu (PE), polipropylenu lub poliolefiny
• zestawami do wlewania z PVC, poliuretanu (PUR) lub PE
• opcjonalnymi filtrami linii z powierzchniami styku z produktem z polietersulfonu (PES), pomocniczym urządzeniem do wlewania z trójdrożnym zaworem z poliwęglanu (PC) oraz kaniulami z polieteroureatanu (PEU).

Nie należy stosować innych rozcieńczali, takich jak roztwór glukozy (5%).

Workę należy ostrożnie odwrócić, aby wymieszać roztwór, unikając nadmiernej produkcji piany. Nie należy wstrząsać ani zamrażać rozcieńczonego roztworu.

Leki do stosowania dożylnej należy sprawdzić wizualnie pod kątem obecności cząsteczek oraz zmiany barwy przed podaniem.

Po rozcieńczeniu wykazano stabilność chemiczną i fizyczną w roztworze do wlewania chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) w stężeniach od 0,4 mg/ml do 20 mg/ml przez 72 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, a następnie przez 48 godzin (w tym czas podania) w temperaturze ≤30°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, przygotowany roztwór do wlewania należy stosować natychmiast. Jeżeli nie jest stosowany natychmiast, czasy i warunki przechowywania w trakcie użytkowania są odpowiedzialnością użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w warunkach kontrolowanej i zwalidowanej aseptyki.

Utylizacja

Nieużywany lek oraz wszystkie materiały, które miały z nim kontakt, należy zutylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.