Gastrografin 370 mg jodu/ml roztwór do podania doustnego i doodbytniczego

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Gastrografin 370 mg jodu/ml roztwór do doustnego i do doodbytniczego podania

Sodowa amidotryzotian i megluminy amidotryzotian (INN)

Spis treści ulotki:

1. Co to jest Gastrografin i do czego służy.
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Gastrografin.
3. Jak stosować Gastrografin.
4. Możliwe działania niepożądane.
5. Konserwacja Gastrografin.
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe.

1. Co to jest Gastrografin i do czego służy

Ten lek przeznaczony jest do zastosowań diagnostycznych i terapeutycznych.

Zastosowanie diagnostyczne

• Gastrografin jest środkiem kontrastowym stosowanym do badań rentgenowskich przewodu pokarmowego. Może być podawany wyłącznie drogą doustną i doodbytniczą (przez zastrzyk doodbytniczy) i jest wskazany głównie wtedy, gdy zastosowanie siarczanu baru jest niewystarczające, niepożądane lub przeciwwskazane. Wskazania obejmują:

• Wczesne rozpoznanie perforacji (otwarcia w narządzie lub narządzie przewodu pokarmowego) lub wadliwego zespolenia (nieprawidłowego połączenia), nie wykrywalnych radiologicznie, w przełyku i/lub przewodzie pokarmowym, jak również ostrych perforacji (np. wrzód jelitowy, zawiązanie ?przypominające workiem wypukłe wypuknięcie przewodu pokarmowego?), po całkowitym lub częściowym usunięciu żołądka lub jelita (niebezpieczeństwo perforacji lub wycieku).

• Podejrzenie częściowego lub całkowitego zwężenia (stenosis), obturacji jelita cienkiego, obturacji okrężnicy oraz ostrej krwawienia (krwawienia ostrego).

• Megakolon (znaczne i patologiczne poszerzenie okrężnicy).

• Wizualizacja ciała obcego lub guza przed wykonaniem endoskopii.

• Wizualizacja przetoki przewodu pokarmowego (nieprawidłowego kanału łączącego dwie różne części przewodu pokarmowego).

• Gastrografin może być stosowany razem z siarczanem baru w celu przyspieszenia przejścia środka kontrastowego przez przewód pokarmowy. Oprócz wymienionych wskazań, Gastrografin może być stosowany w tych samych wskazaniach co siarczan baru, z wyjątkiem wizualizacji zmian śluzówki.

• Gastrografin stosuje się w tomografii komputerowej (TK, uzyskiwanie obrazów przekrojów określonego obszaru ciała) w celu uzyskania zaciemnienia całego przewodu pokarmowego górnego (przełyk, żołądek, jelito cienkie) i dolnego (jelito grube i odbytnica) jako pomoc diagnostyczna w przypadku patologii tych narządów.

Zastosowanie terapeutyczne

• Leczenie niepowikłanego jelu mekonialnego (obturacja jelitowa występująca u noworodków).

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Gastrografinu

Nie stosuj Gastrografinu

• Jeśli jesteś uczulony na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

• Jeśli masz znaną alergię na środki kontrastowe jodowe.

• U pacjentów z ryzykiem aspiracji lub przetoki przełykowo-błoniastej.

• Jeśli cierpisz na kliniczny nadczyn tarczycy (nadczynność gruczołu tarczowego).

Nie stosuj Gastrografinu w stanie niesrożonym

• Jeśli utraciłeś dużą ilość płynów ustrojowych lub wody (np. przy ciężkiej biegunkach, wymiotach).
• U dzieci poniżej 10. roku życia.
• Jeśli istnieje możliwość, że Gastrografin przypadkowo przedostanie się do układu oddechowego.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem Gastrografinu skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

• Jeśli występują zaburzenia nawodnienia i równowagi elektrolitowej.

• Jeśli cierpisz na stany pobudzenia, lęk lub silny ból.

• Jeśli cierpiałeś lub cierpisz na reakcje alergiczne (np. alergia na owoce morza, katar sienny/rinitis alergiczna sezonowa, pokrzywka).

• Jeśli masz w wywiadzie astmę oskrzelową.

• Jeśli cierpisz lub podejrzewa się nadczyn tarczycy (nadaktywność gruczołu tarczowego) lub wole (powiększenie gruczołu tarczowego), ponieważ środki kontrastowe jodowe mogą wpływać na funkcję tarczycy, nasilać lub wywoływać nadczyn tarczycy oraz kryzys tirotoksyczny (poważne powikłanie nadczynnej tarczycy).

• Jeśli cierpisz na ciężką chorobę układu sercowo-naczyniowego, ponieważ zwiększa to ryzyko wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości (alergii).

• Jeśli występuje znaczne pogorszenie stanu zdrowia.

• Jeśli dodatkowo planuje się podać siarczan baru. W takim przypadku należy zwrócić uwagę na przeciwwskazania, środki ostrożności i możliwe działania niepożądane związane z tym preparatem.

• W przypadku długotrwałego zatrzymania Gastrografinu w przewodzie pokarmowym (np. z powodu obturacji, astazy) może dojść do uszkodzenia tkanki, krwawienia, martwicy i perforacji jelita.

• Wpływ na badania diagnostyczne: Jeśli planowane są badania diagnostyczne chorób związanych z gruczołem tarczowym, należy poinformować o tym lekarza, ponieważ może to wpłynąć na wyniki badań. Należy odczekać co najmniej 16 dni od momentu podania Gastrografinu.

Przed podaniem Gastrografinu poinformuj lekarza, jeśli którykolwiek z powyższych przypadków dotyczy Ciebie. Lekarz zadecyduje, czy planowane badanie diagnostyczne może być przeprowadzone. Funkcja tarczycy może zostać sprawdzona przed podaniem Gastrografinu, a w razie potrzeby może zostać podany lek tyreostatyczny (lek obniżający aktywność gruczołu tarczowego).

Lekarz powinien sprawdzić funkcję tarczycy u noworodków, które były narażone na działanie Gastrografinu, zarówno podczas ciąży, jak i po porodzie, ponieważ nadmiar jodu może spowodować niedoczyn tarczycy (niedziałający gruczoł tarczowy), co może wymagać leczenia.

Stosowanie Gastrografinu z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceuty, jeśli stosujesz, stosowałeś niedawno lub może się okazać, że konieczne będzie zastosowanie innego leku.

Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza, jeśli stosujesz którykolwiek z następujących leków:

• Leki beta-blokujące (np. propranolol, atenolol): reakcje alergiczne wywołane środkami kontrastowymi mogą się nasilać, zwłaszcza przy astmie oskrzelowej. Ponadto, jeśli jesteś leczony lekami beta-blokującymi, standardowe leczenie reakcji alergicznych beta-agonistami (powodującymi rozszerzenie oskrzeli) może być nieskuteczne.

• Interleukina-2: Jeśli stosujesz ten lek (działający na układ odpornościowy), należy wiedzieć, że zwiększa się częstość występowania opóźnionych reakcji na środki kontrastowe (np. gorączka, wysypka, objawy grypopodobne, ból stawów, świąd).

• Diuretyki: Jeśli stosujesz diuretyki, należy pamiętać, że konieczna jest rehydratacja solą, aby zminimalizować ryzyko ostrej niewydolności nerek.

• Radiofarmaceutyki: Jeśli stosujesz te leki, należy wiedzieć, że zdolność wychwytu radiofarmaceutyków stosowanych w diagnostyce i leczeniu chorób tarczycy może być obniżona przez kilka tygodni po podaniu środków kontrastowych jodowych.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Nie udowodniono, że środki kontrastowe są bezpieczne w przypadku stosowania u pacjentek w ciąży. Ponieważ promieniowanie jonizujące powinno być, o ile to możliwe, unikane w czasie ciąży, korzyści z każdej procedury radiologicznej, z lub bez środka kontrastowego, należy starannie ocenić w porównaniu z potencjalnymi ryzykami.

Nie wiadomo, czy Gastrografin przechodzi do mleka matki. Niektóre dane sugerują, że ryzyko dla niemowlęcia jest niskie w przypadku podania Gastrografinu matce. Prawdopodobnie karmienie piersią jest bezpieczne, zwłaszcza ze względu na niską absorpcję jelitową Gastrografinu.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie znane są żadne efekty Gastrografinu na zdolność kierowania pojazdami i korzystania z maszyn.

Gastrografin zawiera sód

Ten lek zawiera 3,76 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdym ml. Odpowiada to 0,19% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu dla dorosłego.

3. Jak stosować Gastrografin

Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących stosowania tego leku podanych przez lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Gastrografin jest środkiem kontrastowym stosowanym do wykonania badania diagnostycznego, które powinno być przeprowadzone w obecności wykwalifikowanego personelu medycznego, najlepiej pod nadzorem lekarza, który w każdym momencie wskaże Ci, jakich instrukcji należy przestrzegać.

Gastrografin jest dostarczany w postaci roztworu do stosowania przewodu pokarmowego, który można podawać doustnie lub doodbytniczo.

Gastrografin nie powinien być stosowany do wstrzykiwania do naczyń krwionośnych (nie podawać bezpośrednio do żyły lub tętnicy).

Przed zastosowaniem Gastrografinu zaleca się oczyszczenie jelita, ponieważ ułatwia to wykonanie i poprawność interpretacji badania diagnostycznego.

Zalecana dawka może się różnić w zależności od rodzaju badania, wieku pacjenta, podejrzanego/rozpoznanego schorzenia, drogi podania oraz badanej okolicy.

Badanie rentgenowskie

W zależności od badanej części przewodu pokarmowego, stosuje się podanie doustne lub doodbytnicze.

Tomografia komputerowa (TK):

W zależności od badanego obszaru przewodu pokarmowego stosuje się podanie drogą doustną lub doodbytniczą.

Badanie może być przeprowadzone po podaniu 0,5–1,5 litra roztworu Gastrografin o stężeniu ok. 3% (30 ml Gastrografin na 1 litr wody).

*można połączyć podawanie doustne/rozwetne

W przypadku pediatrii objętości należy dostosować. W poniższej tabeli określono maksymalne objętości rozcieńczonego Gastrografinu z wodą do podania.

Leczenie niepowikłanego przetoki mekonialnej

Dawka do stosowania doodbytniczego

Gastrografin może być podawany noworodkom w postaci klyzmy w celu leczenia niechirurgicznego niepowikłanego przetoki mekonialnej. Wysokie ciśnienie osmotyczne środka kontrastowego wykorzystuje się w ten sposób, że tkanka otaczająca jest zmuszana do uwalniania dużej ilości płynu, który następnie wpływa do jelit i rozpuszcza gęste mekonium.

Gastrografin należy rozcieńczyć wodą w stosunku 3–4-krotnego objętości.

Zwykle wymagana jest dawka 2–5 ml rozcieńczonego roztworu, jednak w innych przypadkach może być potrzebna większa ilość. Roztwór należy podawać pod kontrolą fluoroskopową.

Gastrografin w połączeniu z siarczanem baru

W razie potrzeby proporcję Gastrografinu w zawiesinie można dodatkowo zwiększyć w przypadkach kurczu zwieracza odbytnicy lub zwężenia zwieracza odbytnicy (zmiany w zwieraczu odbytnicy, który stanowi końcową część żołądka).

Lekarz poinformuje o wszystkich cechach związanych z podawaniem Gastrografinu. Dodatkowe informacje dotyczące podawania i manipulowania Gastrografinem znajdują się na końcu ulotki.

Jeśli podano więcej Gastrografinu niż należy

Zakłócenia równowagi wodno-elektrolitowej (stan równowagi wewnętrznej organizmu) spowodowane nadmiernym podaniem Gastrografinu należy korygować drogą parenteralną (każdą drogą inną niż przewód pokarmowy).

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego połknięcia należy skontaktować się z Toxikologicznym Centrum Informacyjnym; telefon 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość, która została podana.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów je występują.

Działania niepożądane częste (dotykają od 1 do 10 na 100 pacjentów):

• Wymioty, nudności, biegunka.

Działania niepożądane rzadkie (dotykają od 1 do 10 na 10 000 pacjentów):

• Ostrą reakcję anafilaktyczną, reakcje anafilaktyczne lub nadwrażliwościowe (alergiczne reakcje, które mogą być bardzo poważne).
  • Kryzys tarczycy u pacjentów z nadczynnością tarczycy (nadmierna produkcja hormonów przez tarczycę).
  • Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej.
  • Zaburzenia świadomości, ból głowy, zawroty głowy.
  • Zatrzymanie serca, tachykardię (przyśpieszenie rytmu serca).
  • Szok (ogólne zaburzenie funkcji organizmu), hipotensję (niskie ciśnienie tętnicze).
  • Błoniaste zwężenie oskrzeli (zwężenie lub zablokowanie mięśni oskrzeli), duszność (trudności w oddychaniu), aspirację leku, obrzęk płuc po aspiracji, zapalenie płuc spowodowane aspiracją.
  • Przebicie jelita, ból brzucha, powstawanie pęcherzy na błonie śluzowej jamy ustnej.
  • Toksyczną nekrolizę naskórkową, pokrzywkę, egzantem, podrażnienie, wysypkę skórną, obrzęk twarzy (reakcje skórne różnego stopnia nasilenia).
  • Gorączkę, potliwość.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Niedoczynność tarczycy (hipotyreozę)

Tak jak w przypadku wszystkich środków kontrastowych, mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym ciężkie (szok), które mogą wymagać natychmiastowego leczenia medycznego. Umiarkowane obrzęki twarzy, warg, języka lub gardła, kaszel, świąd (zobacz: pruritus), wydzielina z nosa, kichanie oraz pokrzywka (typowa dla reakcji na pokrzywę) mogą być pierwszymi objawami powstawania ciężkiej reakcji.

Minione godziny lub dni po podaniu Gastrografinu mogą wystąpić opóźnione reakcje. Natychmiast powiadom personel medyczny, jeśli doświadczysz któregokolwiek z tych objawów lub masz trudności z oddychaniem.

Gastrografin może powodować biegunkę, która ustaje zaraz po opróżnieniu jelita. Istniejące zapalenie jelita cienkiego (enteryt) lub zapalenie okrężnicy (kolit) może tymczasowo się nasilić. W przypadku obturacji, długotrwały kontakt z błoną śluzową jelita może prowadzić do erozji, krwawienia i martwicy jelita (śmierci komórek jelita).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli doświadczysz jakichkolwiek działań niepożądanych, skontaktuj się z lekarzem, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio poprzez hiszpański system farmakowigilancji leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Warunki przechowywania Gastrografin

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Ten lek nie wymaga specjalnych warunków temperaturowych przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i promieniowaniem jonizującym (promieniowanie rentgenowskie).

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po napisie CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. Pomogą w ten sposób chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Gastrografin

• Substancjami czynnymi są amidotrizoat sodu i amidotrizoat megluminy.

1 butelka z 100 ml zawiera 10 g amidotrizoatu sodu i 66 g amidotrizoatu megluminy (diatrizoat sodu i diatrizoat megluminy) w roztworze wodnym.

• Pozostałe składniki to sody sacyrynian hydrat, hydrat sody wapniowego EDTA i woda do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Gastrografin jest prawie bezbarwnym do żółtawego roztworem.

Zawartość opakowania to 1 butelka o pojemności 100 ml.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent:

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Bayer Hispania, S.L.

Av. Baix Llobregat, 3-5

08970 Sant Joan Despí (Barcelona)

Hiszpania

Producent

Berlimed S.A.

C/ Francisco Alonso, 7

Polígono industrial Santa Rosa

28806 Alcalá de Henares (Madrid)

Data ostatniej rewizji ulotki: kwiecień 2024

Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/.

---

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów medycznych

Dawkowanie i sposób podania

Dawkowanie doustne

W celu wczesnej diagnostyki perforacji lub nieszczelności w zastawce w przełyku i/lub przewodzie pokarmowym pacjent powinien przyjąć doustnie do 100 ml Gastrografinu. Jeśli podejrzana zmiana nie zostanie wyraźnie zlokalizowana za pomocą promieni X, można wykonać następujący test jako pomoc diagnostyczną. Po 30–60 minutach (później, jeśli podejrzenie dotyczy uszkodzenia w jelicie dystalnym) należy pobrać próbkę moczu, mieszając 5 ml moczu z 5 kroplami stężonego kwasu chlorowodorowego. Środek kontrastowy, który uległ wydaleniu nerkowemu, pojawi się w ciągu następnych 2 godzin jako typowy osad kryształów.

Podanie doodbytnicze

Leczenie niepowikłanego zapalenia jelita noworodków

W przypadku podania w postaci klistiera zaleca się zastosowanie strzykawki i miękkiego gumowego cewnika. Aby zapobiec odpływowi środka kontrastowego, pośladki należy przylepić taśmą samoprzylepną. Nie wolno stosować cewnika Foley'a. Wprowadzanie środka należy przeprowadzać powoli i pod stałym kontrolą radiologiczną.

Podanie uważa się za zakończone w momencie, gdy środek kontrastowy Gastrografin przejdzie do jelita cienkiego. Aby możliwe było ewentualne skompensowanie nadmiernej utraty płynów, przed rozpoczęciem procedury należy przygotować dożylną infuzję osocza.

W przypadku, gdy godzinę po usunięciu cewnika środek kontrastowy nie zostanie ponownie wydalony, należy radiologicznie upewnić się, że jelito nie uległo nadmiernemu rozszerzeniu. Wskazania wymagające natychmiastowej operacji, takie jak wole jelita, gangrena, perforacja, zapalenie otrzewnej czy atrezje, wykluczają możliwość zastosowania tej metody.

Odpowiedni moment na wykonanie zdjęć rentgenowskich:

Eksponowanie żołądka wykonuje się w sposób standardowy, niezależnie od tego, czy stosuje się sam Gastrografin, czy w połączeniu z siarczanem baru.

Czas opróżnienia żołądka jest taki sam jak przy stosowaniu siarczanu baru, natomiast czas wypełnienia jelita jest krótszy. Gdy stosuje się wyłącznie Gastrografin, środek kontrastowy zazwyczaj dociera do odbytu po 2 godzinach, podczas gdy połączenie Gastrografin/siarczan baru może trwać nawet 3 godziny, a w pojedynczych przypadkach jeszcze dłużej.

Najkorzystniejszy moment na wykonanie zdjęć rentgenowskich okrężnicy wskazuje uczucie potrzeby wypróżnienia, które pojawia się u wszystkich pacjentów.

Szczególne środki ostrożności

• Nawodnienie i równowaga wodno-elektrolitowa

Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta przed i po podaniu środka kontrastowego. Jest to szczególnie ważne u pacjentów z mięsakiem plazmatycznym, cukrzycą typu I z niewydolnością nerek, poliurią, oligurią, hiperurykemią, a także u noworodków, niemowląt, małych dzieci i pacjentów w podeszłym wieku. Przed badaniem należy skorygować wszelkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej.

W celu skompensowania możliwych klinicznie istotnych utrat elektrolitów podczas podania do odbytu, należy mieć przygotowaną do podania dożylnego roztwór Ringera z laktałem.

• Lęk

Stany pobudzenia, lęku i silnego bólu mogą zwiększać ryzyko wystąpienia reakcji niepożądanych lub nasilać reakcje związane ze środkiem kontrastowym. Takim pacjentom można podać środek uspokajający.

• Reakcje nadwrażliwościowe

Konieczna jest ocena stosunku ryzyka do korzyści, szczególnie u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na Gastrografin lub którykolwiek z jego składników, ze względu na większe ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwościowych/anafilaktycznych.

Można rozważyć leczenie profilaktyczne antyhistaminikami i/lub glikokortykosteroidami.

W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwościowych należy natychmiast przerwać podawanie środka kontrastowego i, jeśli konieczne, rozpocząć specyficzne leczenie dożylne. W celu zapewnienia natychmiastowej pomocy w sytuacji nagłej, należy mieć łatwo dostępną odpowiednią farmakoterapię, rurkę do intubacji i respirator.

• Dysfunkcja tarczycy

Konieczna jest ocena stosunku ryzyka do korzyści u pacjentów z podejrzeniem klinicznego nadczynności tarczycy, nadczynnością podkliniczną lub rozpoznanym lub podejrzanym wole, ponieważ, podobnie jak każdy środek kontrastowy jodowy, Gastrografin może wpływać na funkcję tarczycy, nasilać lub wywoływać nadczynność tarczycy oraz kryzys tirotoksyczny.

U noworodków, szczególnie u wcześniaków, którzy byli narażeni na działanie Gastrografinu – albo poprzez matkę w czasie ciąży, albo w okresie noworodkowym – zaleca się monitorowanie funkcji tarczycy, ponieważ narażenie na nadmiar jodu może prowadzić do niedoczynności tarczycy i potencjalnie wymagać leczenia.

• Ciężka choroba układu sercowo-naczyniowego

Pacjenci z zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, którzy doświadczają reakcji nadwrażliwościowych podczas przyjmowania beta-blokerów, mogą nie odpowiadać na leczenie beta-agonistami.

• Poważny stan zdrowia

Konieczność wykonania badania należy dokładnie ocenić.

• Stosowanie łączone z siarczanem baru

Należy zwrócić uwagę na przeciwwskazania, środki ostrożności oraz możliwe istotne działania niepożądane związane z siarczanem baru.

• Ryzyko powikłań gastroenterologicznych

Może dojść do uszkodzenia tkanki, krwawienia, martwicy i perforacji jelita.

• Wpływ na badania diagnostyczne

Środki kontrastowe jodowe mogą wpływać na badania funkcji tarczycy, ponieważ zdolność tarczycy do wychwytu jodu może być obniżona przez kilka tygodni. Wyniki badań PBI (jod związany z białkami) oraz badania wychwytu radiojodu, które zależą od oszacowania zawartości jodu, nie mogą wiernie odzwierciedlać funkcji tarczycy przez 16 dni po podaniu środka kontrastowego jodowego.

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Gastrografin zawiera sod

To lekarstwo zawiera 3,76 mg sodu na ml, co odpowiada 0,19% dziennej maksymalnej dawki 2 g sodu zalecanej przez WHO dla dorosłego.

Instrukcje dotyczące stosowania/obsługi

W przypadku krystalizacji środka kontrastowego spowodowanej przechowywaniem w chłodzonych miejscach, można go ponownie rozpuścić poprzez delikatne wstrząsanie i ogrzanie do temperatury ciała. Taka zmiana nie wpływa negatywnie na skuteczność i stabilność preparatu.

Ten lek należy wizualnie sprawdzić przed podaniem pod kątem obecności cząsteczek. Można go stosować wyłącznie wtedy, gdy roztwór jest klarowny i nie zawiera cząsteczek.

Środek kontrastowy niewykorzystany w ciągu 24 godzin od otwarcia opakowania należy usunąć.

Usunięcie nieużywanego leku oraz wszelkich materiałów, które miały z nim kontakt, należy przeprowadzić zgodnie z lokalnymi przepisami.