Deswenlafaksyna Cinfa 50 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla pacjenta

desweneflaksyna cinfa 50 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
• W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają one takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest desweneflaksyna cinfa i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania desweneflaksyny cinfa
3. Jak stosować desweneflaksynę cinfa
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać desweneflaksynę cinfa
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest deswenlafamina cinfa i do czego jest stosowana

Deswenlafamina cinfa jest lekiem przeciwdrgawkowym należącym do grupy leków zwanych inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (IRSN). Grupa ta leków stosowana jest w leczeniu depresji. Osoby cierpiące na depresję mogą mieć obniżone poziomy serotoniny i noradrenaliny (znanej również jako norepinefryna) w mózgu. Mechanizm działania leków przeciwdrgawkowych nie jest w pełni poznany, ale mogą one pomagać w zwiększaniu poziomu serotoniny i noradrenaliny w mózgu.

Lek ten jest przeznaczony dla dorosłych.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania deswenlafaksyny cinfa

Nie przyjmuj deswenlafaksyny cinfa:

• jeśli jesteś uczulony na deswenlafaksynę, wenlafaksynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli aktualnie przyjmujesz lub przyjmowałeś w ciągu ostatnich 14 dni lek zwany inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO), stosowany w leczeniu depresji, infekcji lub choroby Parkinsona. Łączne stosowanie IMAO (np. linezolid lub błękit metylenowy) z innymi lekami, takimi jak deswenlafaksyna, może powodować poważne skutki niepożądane, a nawet potencjalnie śmiertelne. Ponadto, należy odczekać co najmniej 7 dni po zakończeniu przyjmowania deswenlafaksyny przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek IMAO (zobacz również punkty „Zespół serotoniowy” i „Inne leki i deswenlafaksyna cinfa”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania deswenlafaksyny.

Skonsultuj się z lekarzem, jeśli wcześniej występowały u Ciebie lub pojawiły się podczas leczenia deswenlafaksyną następujące zaburzenia:

• jeśli Ty lub ktoś z Twojej rodziny miał wcześniej manię (stan nadpobudzenia, uczucie euforii lub nadmierną drażliwość) lub zaburzenie dwubiegunowe (skrajne zmiany nastroju, np. przejście od depresji do euforii).
• jeśli miałeś wcześniej skłonność do zachowań agresywnych.
• jeśli masz problemy z oczami, takie jak niektóre typy jaskry (zwiększony ciśn w oku).
• jeśli miałeś wcześniej nadciśnienie lub wysokie ciśnienie tętnicze.
• jeśli miałeś wcześniej problemy sercowe lub zawał serca.
• jeśli miałeś napady (drżenie).
• jeśli miałeś wcześniej zaburzenia krzepliwości krwi (tendencja do powstawania siniaków), lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”), lub jeśli przyjmujesz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), kwas acetylosalicylowy i inne leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia podczas jednoczesnego stosowania z deswenlafaksyną.
• jeśli miałeś wcześniej problemy nerkowe.
• jeśli miałeś wcześniej niski poziom sodu we krwi (hiponatremia).
• jeśli miałeś wcześniej podwyższony poziom cholesterolu lub jeśli poziom cholesterolu Ci wzrasta.
• jeśli występują następujące skutki uboczne: pobudzenie (podniecenie i niepokój), zaburzenia świadomości, dezorientacja, śpiączka, kołatanie serca, podwyższone ciśnienie tętnicze, podwyższona temperatura ciała, nadmierne pocenie się, brak koordynacji, skurcze mięśni lub sztywność, drżenie, nudności, wymioty i biegunka. Skontaktuj się natychmiast z lekarzem, ponieważ możesz doświadczać zespołu serotoniowego (stan, który może być ciężki i rzadko potencjalnie śmiertelny).
• jeśli leczenie zostanie nagle przerwane, mogą pojawić się objawy odstawienia (np. zmiany nastroju, drażliwość, pobudzenie, zawroty głowy, niepokój, dezorientacja, ból głowy, zaburzenia snu, szumy w uszach (tinnitus) i napady (drżenie)). Dlatego ważne jest stopniowe zmniejszanie dawki deswenlafaksyny pod nadzorem lekarza, jeśli Ty i Twój lekarz postanowicie przerwać leczenie.

Niektóre leki z grupy, do której należy deswenlafaksyna (zwane SSRI/SNRIs), mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymują się po odstawieniu leku.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli jesteś chory na depresję i/lub cierpisz na zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie. Takie myśli mogą nasilić się na początku przyjmowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ działanie tych leków pojawia się dopiero po kilku tygodniach, zwykle po około dwóch tygodniach, a czasem jeszcze później.

Większe prawdopodobieństwo pojawienia się takich myśli występuje, jeśli:

• wcześniej miałeś myśli samobójcze lub myśli o zranieniu siebie.
• jesteś młodym dorosłym. Wyniki badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychicznymi leczonymi lekami przeciwdepresyjnymi.

Jeśli w dowolnym momencie pojawiają się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może być pomocne, jeśli powiesz bliskiemu członkowi rodziny lub przyjacielowi, że jesteś chory na depresję lub cierpisz na zaburzenia lękowe, i poprosisz go, aby przeczytał ten ulotkę. Możesz również poprosić go, aby poinformował Cię, jeśli zauważy, że Twoja depresja lub lęk się nasilają, lub jeśli martwi się zmianami w Twoim zachowaniu.

Suchość w ustach

Suchość w ustach zgłaszano u 18% pacjentów leczonych deswenlafaksyną. Może to zwiększać ryzyko próchnicy. Dlatego należy zadbać o higienę jamy ustnej.

Pacjenci starsi

U niektórych starszych pacjentów nie można wykluczyć zwiększonej wrażliwości na działanie deswenlafaksyny.

Dzieci i młodzież

Deswenlafaksyna zazwyczaj nie powinna być stosowana u dzieci i młodzieży. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18. roku życia istnieje większe ryzyko wystąpienia skutków niepożądanych, takich jak próby samobójcze, wrogość (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują one tego typu leki. Pomimo tego, lekarz może przepisać ten lek pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli Twój lekarz przepisał ten lek pacjentowi poniżej 18. roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Należy poinformować lekarza, jeśli u tych pacjentów poniżej 18. roku życia pojawią się lub nasilą objawy wymienione powyżej podczas przyjmowania deswenlafaksyny.

Ponadto, długoterminowe skutki tego leku dotyczące bezpieczeństwa oraz wzrostu, dojrzewania i rozwoju poznawczego i behawioralnego nie zostały jeszcze udowodnione.

Inne leki i deswenlafaksyna cinfa

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjmować inne leki.

Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), np. leki zawierające linezolid (antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji) i błękit metylenowy (zobacz punkt „Nie przyjmuj deswenlafaksyny cinfa”).
• inne leki zawierające wenlafaksynę lub deswenlafaksynę (mogą być również stosowane w leczeniu depresji).
• triptany (stosowane w migrenie).
• leki stosowane w leczeniu depresji, np. trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, amfetaminy, lit, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI).
• leki zawierające sybutraminę (stosowaną w odchudzaniu).
• leki na ból, np. zawierające tramadol, fentanil i jego analogi, tapentadol, meperydynę, metadon (stosowany również w leczeniu zespołu abstynencyjnego i uzależnienia od opioidów) i pentazocynę.
• leki zawierające dekstrometorfan (stosowany na kaszel).
• produkty zawierające ziele św. Jana (tzw. Hypericum perforatum, naturalny lub ziołowy środek stosowany w leczeniu łagodnej depresji).
• produkty zawierające tryptofan (stosowane w problemach takich jak sen i depresja).
• leki zawierające ketoconazol (przeciwgribkowy).
• Ponadto, jeśli jesteś leczony przez innych specjalistów opieki zdrowotnej, powiadom ich, że przyjmujesz deswenlafaksynę.

Zespół serotoniowy lub reakcje podobne do złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZSN)

Rzadko może wystąpić stan zwany zespołem serotoniowym lub reakcjami podobnymi do ZSN, który może powodować istotne zmiany w funkcjonowaniu mózgu, mięśni i układu trawiennego z powodu podwyższonego poziomu serotoniny w organizmie. Ten potencjalnie śmiertelny stan może wystąpić podczas stosowania leków takich jak deswenlafaksyna, szczególnie w połączeniu z innymi lekami wymienionymi powyżej.

Zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności” lub możliwe skutki niepożądane związane z zespołem serotoniowym lub reakcjami podobnymi do ZSN.

Zmiana leku przeciwdepresyjnego

Podczas zmiany leczenia z innego leku przeciwdepresyjnego na deswenlafaksynę mogą wystąpić objawy odstawienia początkowego leku przeciwdepresyjnego. Lekarz może stopniowo zmniejszyć dawkę początkowego leku przeciwdepresyjnego, aby zmniejszyć te objawy.

Oddziaływanie na badania laboratoryjne

Może dojść do fałszywie pozytywnych wyników badań moczem na niektóre substancje, takie jak fencyklidyna (PCP) i amfetamina, u pacjentów przyjmujących lub niedawno przyjmujących deswenlafaksynę, nawet kilka dni po przerwaniu leczenia.

Stosowanie deswenlafaksyny cinfa z pożywieniem, napojami i alkoholem

Tabletki deswenlafaksyny można przyjmować z lub bez posiłku. Należy unikać alkoholu podczas stosowania deswenlafaksyny.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli przyjmujesz deswenlafaksynę w późnym okresie ciąży, istnieje większe ryzyko silnego krwawienia z dróg rodnych tuż po porodzie, szczególnie jeśli masz wcześniejsze zaburzenia krzepliwości. Twój lekarz lub położna powinni wiedzieć, że przyjmujesz deswenlafaksynę, aby mogli Ci doradzić. Gdy podobne leki (SSRI) są stosowane w ciąży, może zwiększyć się ryzyko poważnego stanu u noworodka zwanego trwałym nadciśnieniem płucnym noworodka (HPPRN), powodującego szybsze oddychanie i sinicę u dziecka. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli Twoje dziecko ma takie objawy, skontaktuj się natychmiast z lekarzem i/lub położną.

Jeśli przyjmujesz deswenlafaksynę w ciąży, poinformuj lekarza i/lub położną, ponieważ Twoje dziecko może doświadczać objawów odstawienia po urodzeniu. Objawy te mogą pojawić się bezpośrednio po porodzie i mogą wymagać hospitalizacji. Do objawów należą trudności z ssaniem lub problemy z oddychaniem. Jeśli Twoje dziecko ma te lub inne objawy po urodzeniu i jesteś zaniepokojona, skontaktuj się z lekarzem i/lub położną.

Deswenlafaksyna przechodzi do mleka matki. Istnieje ryzyko działania na dziecko. Dlatego nie należy stosować deswenlafaksyny cinfa w okresie karmienia piersią, chyba że lekarz wyraźnie zaleci inaczej.

Kierowanie pojazdami i używanie maszyn

Deswenlafaksyna może powodować zawroty głowy, senność i zamazane widzenie. Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj narzędzi ani maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak ten lek na Ciebie działa.

3. Jak stosować deswenlafarkinę cinfa

Stosuj ten lek dokładnie zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Zalecana dawka wynosi 50 mg jednorazowo dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg raz dziennie, a w razie potrzeby nawet do maksymalnej dawki 200 mg raz dziennie.

Jeśli masz problemy nerkowe lub w wywiadzie chorobowym występowały zaburzenia nerek, skonsultuj się z lekarzem, ponieważ może być konieczne przyjęcie innej dawki deswenlafarkiny.

Deswenlafarkinę należy przyjmować doustnie, w przybliżeniu o tej samej porze każdego dnia. Tabletki należy połykać całe z płynem, nie dzieląc, nie rozgniatając, nie żując ani nie rozpuszczając.

Nie martw się, jeśli po zażyciu deswenlafarkiny zauważysz w stolcu strukturę tabletki. W miarę przemieszczania się tabletki przez przewód pokarmowy, substancja czynna deswenlafarkina jest powoli uwalniana. Struktura tabletki nie ulega rozpuszczeniu i jest wydalana z kałem. Dlatego też, mimo że struktura tabletki może pojawić się w stolcu, dawkę leku został już wchłonięty.

Jeśli zażyłeś więcej deswenlafarkiny cinfa niż powinieneś

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli zażyłeś większą ilość deswenlafarkiny niż zalecono Cię.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia leku skontaktuj się natychmiast z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Krajowego Centrum Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku oraz ilość zażartego środka.

Jeśli zapomniałeś wziąć deswenlafarkinę cinfa

Jeśli nie wziąłeś dawki, zażyj ją natychmiast, gdy sobie o niej przypomnisz. Jednak jeśli już nadszednia pora następnej dawki, pomij tę dawkę i kontynuuj terapię według normalnego harmonogramu. Nie podwajaj dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie deswenlafarkiną cinfa

Nie przerywaj stosowania deswenlafarkiny ani nie zmieniaj dawki bez wyraźnej wskazówki lekarza, nawet jeśli czujesz się lepiej. Lekarz zazwyczaj zaleca stopniowe zmniejszanie dawki deswenlafarkiny, aby uniknąć skutków niepożądanych. Wiadomo, że pacjenci mogą doświadczać skutków niepożądanych po przerwaniu leczenia deswenlafarkiną, szczególnie jeśli przyjmowali wysoką dawkę przez dłuższy czas. Niektóre z tych skutków niepożądanych to: zawroty głowy, nudności, ból głowy, zmęczenie, drażliwość, biegunka, lęk, koszmary senne i nadmierna potliwość. Dlatego dawkę należy zawsze, jeśli to możliwe, zmniejszać stopniowo i pod kontrolą lekarską, jeśli Ty i Twój lekarz postanowicie przerwać leczenie deswenlafarkiną.

Jeśli wystąpią u Ciebie którekolwiek z tych lub inne objawy, które Cię niepokoją, skonsultuj się z lekarzem (patrz sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane ciężkie

Jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala:

• problemy serca, takie jak przyspieszone tętno, podwyższone ciśnienie krwi lub ból w klatce piersiowej.
• problemy z oczami, takie jak zamazane widzenie.
• problemy neurologiczne, takie jak zawroty głowy, drętwienie i mrowienie, zaburzenia ruchowe (np. mimowolne skurcze mięśni, niepokój), drgawki lub napady.
• problemy psychiczne, takie jak nadpobudliwość i euforia.
• alergia na leki, takie jak wysypka, obrzęk gardła lub trudności w oddychaniu.

Lista możliwych działań niepożądanych

Poniższe działania niepożądane i ich częstość (prawdopodobieństwo wystąpienia) zaobserwowano u pacjentów. Ogólnie rzecz biorąc, działania te występowały najczęściej w pierwszym tygodniu leczenia.

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)

Często (może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)

Rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Zaburzenia układu odpornościowego

Nieczęsto: reakcja alergiczna

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania

Często: utrata apetytu

Rzadko: hiponatremia (obniżone stężenie sodu we krwi)

Zaburzenia psychiczne

Bardzo często: bezsenność

Często: zespół abstynencyjny, lęk, pobudzenie nerwowe, dziwne sny, drażliwość, brak orgazmu, obniżenie pożądania seksualnego

Nieczęsto: zniekształcenie własnego wizerunku i rzeczywistości, nieprawidłowy orgazm

Rzadko: halucynacje, hipomania (stan nadmiernego pobudzenia i aktywności) oraz mania (stan nadmiernego pobudzenia, uczucie euforii lub nadmiernego pobudzenia)

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często: zawroty głowy, ból głowy, senność

Często: drżenie, zaburzenia koncentracji, drętwienie i mrowienie, zaburzenia smaku

Nieczęsto: utrata przytomności, nieprawidłowe ruchy (dyskineza)

Rzadko: zespół serotonergiczny (charakteryzujący się objawami takimi jak pobudzenie (podniecenie i niepokój), zaburzenia świadomości, dezorientacja, śpiączka, kołatanie serca, podwyższone ciśnienie krwi, wzrost temperatury ciała, nadmierna potliwość, brak koordynacji, skurcze mięśni lub sztywność, drżenie, nudności, wymioty i biegunka), drgawki (napady), zaburzenia ruchowe (np. mimowolne skurcze mięśni, niepokój)

Zaburzenia oczne

Często: rozszerzenie źrenic, zamazane widzenie

Zaburzenia ucha

Często: dzwonienie w uszach, uczucie zawrotów

Zaburzenia serca

Często: przyspieszone tętno, kołatanie serca (uczucie szybkiego, nieregularnego lub silnego uderzania serca)

Zaburzenia naczyniowe

Często: podwyższone ciśnienie krwi, zaczerwienienie twarzy (cuchy)

Nieczęsto: zimne kończyny, obniżone ciśnienie krwi przy zmianie pozycji

Zaburzenia oddechowe

Często: ziewanie

Nieczęsto: krwawienie z nosa

Zaburzenia przewodu pokarmowego

Bardzo często: nudności, suchość w ustach, zaparcia

Często: wymioty, biegunka

Rzadko: ostra zapalenie trzustki (zapalenie trzustki)

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo często: nadmierna potliwość

Często: wysypka

Nieczęsto: całkowita lub częściowa utrata włosów

Rzadko: zespół Stevensa-Johnsona (wielopostaciowe rumienie, reakcja nadwrażliwościowa dotykająca skóry i błon śluzowych), obrzęk pod skórą, nadwrażliwość na światło

Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego

Często: sztywność mięśni

Zaburzenia nerek i układu moczowego

Nieczęsto: trudności w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu, białkomocz

Zaburzenia układu rozrodczego

Często: dysfunkcja erekcji, opóźnione nasienie, niewydolność nasienia

Nieczęsto: zaburzenia seksualne, zaburzenia nasienia

Częstość nieznana: obfite krwawienie z macicy krótko po porodzie (krwawienie poporodowe), zobacz „Ciąża i karmienie piersią” w punkcie 2, aby uzyskać więcej informacji.

Zaburzenia ogólne

Często: zmęczenie, osłabienie, dreszcze, uczucie niepokoju

Badania i oceny medyczne

Często: zaburzenia badań wątrobowych, podwyższone ciśnienie krwi, przyrost masy ciała, utrata masy ciała

Nieczęsto: podwyższenie poziomu cholesterolu we krwi, podwyższenie wartości trójglicerydów we krwi, podwyższenie wartości hormonu prolaktyny we krwi

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych przez Ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona deswenlafaksyny cinfa

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci, poza ich zasięgiem wzroku.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu WAZ. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego na opakowaniu.

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani razem z odpadami komunalnymi. Opakowania oraz niepotrzebne leki należy zwrócić do punktu zbiórki leków SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład deswenlafaksyny cinfa

Substancją czynną jest deswenlafaksyna. Każdy tablet zawiera 50 mg deswenlafaksyny (jako benzoesan).

Pozostałe składniki to:

Jądro: hipromeloza, celuloza mikrokrystaliczna, talk, kwas stearynowy, dwutlenek krzemu obojętny i stearynian magnezu.

Powłoka: poliwinylocjanol, dwutlenek tytanu (E-171), makrogol, talk, żelazo żółte (E-172) i żelazo czerwone (E-172).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Tabletki w jasnoróżowym kolorze, okrągłe, dwuwypukłe.

Tabletki są pakowane w blistry OPA/AL/PVC//Aluminium oraz blistry PVC/PE/PVDC//Aluminium.

Deswenlafaksyna cinfa dostępna jest w opakowaniach zawierających 28 tabletek o przedłużonym uwalnianiu.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Laboratorios Cinfa, S.A

Carretera Olaz-Chipi, 10. Polígono Industrial Areta

31620 Huarte (Navarra) – Hiszpania

Producent

PharOs MT Ltd

HF62X, Hall Far Industrial Estate,

Birzebbugia BBG3000

Malta

Data ostatniej weryfikacji ulotki: kwiecień 2022

Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Można uzyskać szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku, skanując telefonem komórkowym (smartfonem) kod QR umieszczony w ulotce i opakowaniu. Informacje te można również uzyskać pod następującym adresem internetowym: https://cima.aemps.es/cima/dochtml/p/86783/P_86783.html

Kod QR: https://cima.aemps.es/cima/dochtml/p/86783/P_86783.html