Azactam 1 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Hiszpania
Spis treści
- Ulotka: Informacja dla użytkownika
- Wprowadzenie
- 1. Co to jest Azactam i kiedy jest stosowany
- 2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Azactamu
- ***Nie stosować Azactamu***
- ***Ostrzeżenia i środki ostrożności***
- **Powiadom lekarza, jeśli jednocześnie przyjmuje się probenecydę (stosowaną w leczeniu dny) lub furozemyd (moczówkę stosowaną w leczeniu nadciśnienia), ponieważ podawanie łącznie z tymi lekami może prowadzić do zwiększenia stężenia aztreonamu w surowicy.**
- **Ciąża, karmienie piersią i płodność**
- 3. Jak stosować Azactam
- ***Jeśli zażyje się więcej Azactamu niż przepisano***
- ***Jeśli zapomniał zastosować Azactam***
- 4. Możliwe działania niepożądane
- 5. Zachowanie Azactamu
- 6. Zawartość opakowania i inne informacje
Ulotka: Informacja dla użytkownika
Wprowadzenie
Ulotka: informacja dla użytkownika
Azactam 1 g proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań
Aztreonam
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.
- Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz ponownie potrzebować jej przeczytać.
- Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
- Ten lek został Ci przepisany indywidualnie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają one podobne objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
- W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nieopisane w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.
Zawartość ulotki:
-
Co to jest Azactam i do czego się go stosuje
-
Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Azactam
-
Jak stosować Azactam
-
Możliwe działania niepożądane
-
Jak przechowywać Azactam
-
Zawartość opakowania i inne informacje
1. Co to jest Azactam i kiedy jest stosowany
Azactam jest antybiotykiem z grupy monobaktamów.
Antybiotyki są stosowane do leczenia infekcji bakteryjnych i nie działają w przypadku infekcji wirusowych, takich jak grypa czy przeziębienie.
Należy ściśle przestrzegać wskazówek lekarza dotyczących dawki, częstotliwości podawania i długości trwania leczenia.
Nie należy przechowywać ani ponownie stosować tego leku. Jeśli po zakończeniu leczenia pozostanie część antybiotyku, należy oddać go do apteki w celu właściwego usunięcia. Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci.
Lek jest wskazany w leczeniu infekcji dróg moczowych, dolnych dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, infekcji jamy brzusznej, infekcji ginekologicznych, niektórych chorób przenoszonych drogą płciową (przeciwko gonokokom) oraz sepsy.
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Azactamu
Nie stosować Azactamu
Jeśli jesteś uczulony (nadwrażliwy) na aztreonam lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Jeśli jesteś uczulony na penicyliny, cefalosporyny i/lub karbapenemy, Azactam należy stosować wyłącznie w skrajnych przypadkach i tylko wtedy, gdy oczekiwany korzyść z leczenia uzasadnia ryzyko poważnej reakcji alergicznej. W przypadku wystąpienia objawów alergii należy natychmiast przerwać leczenie Azactamem i skonsultować się z lekarzem, ponieważ może być konieczne podjęcie odpowiednich działań.
Powinieneś poinformować lekarza, jeśli masz zaburzenia czynności nerek lub wątroby, ponieważ wymaga to odpowiedniego monitorowania w trakcie leczenia. U osób starszych, u których często występują zaburzenia czynności nerek, lekarz przeprowadzi odpowiednie badania w celu ustalenia właściwej dawki Azactamu.
Powinieneś poinformować lekarza, jeśli w czasie leczenia Azactamem wystąpią u Ciebie istotne zaburzenia krwi lub skóry, ponieważ może być konieczne przerwanie leczenia.
W rzadkich przypadkach podczas leczenia aztreonamem obserwowano napady padaczkowe, które zazwyczaj ustępują po zakończeniu leczenia. Jeśli doświadczasz napadów padaczkowych w czasie leczenia aztreonamem, skonsultuj się z lekarzem.
Jeśli podczas leczenia lub nawet do dwóch miesięcy po jego zakończeniu wystąpi u Ciebie biegunka, powinieneś również poinformować lekarza, który podejmie odpowiednie działania.
Jeśli przyjmujesz doustne leki przeciwkrzepliwe, poinformuj o tym lekarza, ponieważ może być konieczna korekta dawki tych leków. Zgłoszono przypadki nasilenia działania doustnych leków przeciwkrzepliwych u pacjentów leczonych antybiotykami. W tym kontekście czynnikami ryzyka wydają się być obecność stanu zapalnego lub ciężkiej infekcji, wiek oraz ogólny stan pacjenta.
Jeśli w czasie leczenia tym lekiem stosujesz antybiotyk aminoglikozydowy, lekarz będzie monitorował Twoją czynność nerek ze względu na możliwą toksyczność tych antybiotyków dla nerek i uszu.
Stosowanie antybiotyków beta-laktamowych, takich jak ten lek, może wiązać się z ryzykiem encefalopatii, która może prowadzić do dezorientacji, utraty przytomności, napadów padaczkowych i zaburzeń ruchowych, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek oraz w przypadku przedawkowania (zobacz punkty 3 i 4).
Leczenie Azactamem może wpływać na niektóre badania laboratoryjne (np. wzrost transaminaz we krwi i fałszywie dodatni wynik glukozy w moczu), a także może powodować dodatni wynik w bezpośrednim lub pośrednim teście Coombsa (badanie krwi wykrywające obecność przeciwciał, stosowane w diagnostyce niektórych chorób).
Dzieci i młodzież
Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania Azactamu u noworodków w wieku poniżej 1 tygodnia.
Inne leki i Azactam
Stosowanie Azactamu z innymi lekami
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie stosujesz, niedawno stosowałeś lub mógłbyś potrzebować innych leków.
Szczególnie należy poinformować lekarza, jeśli leczony jesteś innymi antybiotykami (stosowanymi w leczeniu infekcji) lub doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi.
Lekarz powinien odpowiednio monitorować stan pacjenta w przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwkrzepliwych. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych w celu utrzymania odpowiedniego poziomu krzepliwości krwi.
Jeśli w czasie leczenia Azactamem stosujesz antybiotyk aminoglikozydowy, lekarz będzie monitorował Twoją czynność nerek ze względu na możliwą toksyczność tych antybiotyków dla nerek i uszu.
Niektóre antybiotyki (np. cefoksytyna i imipenem) mogą osłabiać działanie wielu antybiotyków beta-laktamowych, w tym aztreonamu, w leczeniu niektórych bakterii.
Powiadom lekarza, jeśli jednocześnie przyjmuje się probenecydę (stosowaną w leczeniu dny) lub furozemyd (moczówkę stosowaną w leczeniu nadciśnienia), ponieważ podawanie łącznie z tymi lekami może prowadzić do zwiększenia stężenia aztreonamu w surowicy.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Azactam nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że oczekiwana korzyść uzasadnia potencjalne ryzyko.
Aztreonam wydzielany jest w bardzo małych ilościach w mleku matki; w związku z tym należy rozważyć tymczasowe zaprzestanie karmienia piersią w trakcie leczenia tym lekiem.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi ani maszyn, ponieważ ten lek może znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i korzystania z maszyn, w szczególności ze względu na możliwość wystąpienia encefalopatii (które mogą powodować dezorientację, drgawki lub niepoddające się kontroli ruchy) (zobacz punkty 3 – Jeśli zastosujesz zbyt dużą dawkę Azactam i 4).
Azactam zawiera argininę.
Badania przeprowadzone u noworodków urodzonych z niską masą ciała wykazały, że arginina podawana wraz z tym lekiem może powodować wzrost stężenia insuliny, bilirubiny pośredniej i argininy w surowicy.
Skutki tego składnika u noworodków leczonych aztreonamem nie zostały jednoznacznie ustalone. W związku z tym stosowanie u noworodków należy dokładnie ocenić.
3. Jak stosować Azactam
Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi stosowania tego leku. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Azactam podaje się w formie wstrzyknięcia do mięśnia lub dożylnie. Instrukcje przygotowania znajdują się w punkcie 6 dalej w tekście.
W przypadku pacjentów wymagających dawek pojedynczych przekraczających 1 g lub cierpiących na sepsę bakteryjną, zlokalizowane ropnie miąższowe (np. ropnie wewnątrzbrzuszne), zapalenie otrzewnej oraz inne ciężkie lub zagrażające życiu infekcje systemowe zaleca się podawanie dożylnie. Ze względu na powagę infekcji wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa, w przypadku infekcji systemowych wywołanych przez ten mikroorganizm zaleca się dawkę 2 g co 6 lub 8 godzin, przynajmniej na początku leczenia.
Lekarz określi długość trwania leczenia. Nie przerywaj leczenia bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Lekarz ustali odpowiednią dawkę i częstotliwość podawania Azactamu w zależności od ciężkości infekcji.
U dorosłych typowe schematy dawkowania to:
Typ infekcji | Dawka* | Częstotliwość (godziny) |
Infekcje dróg moczowych | 500 mg lub 1 g | 8 lub 12 |
Umiarkowanie ciężkie infekcje systemowe | 1 g lub 2 g | 8 lub 12 |
Ciężkie lub zagrożone dla życia infekcje systemowe | 2 g | 6 lub 8 |
- Maksymalna zalecana dawka u dorosłych to 8 g na dobę.
Jednorazowa dawka 1 g podana do wstrzykiwania wewnętrznomięśniowego jest skuteczna w leczeniu niepowikłanej gonorei ostrą i niepowikłanej zapalenia pęcherza ostry.
Jeśli cierpisz na niewydolność nerek lub jesteś pacjentem starszym, Twój lekarz dostosuje dawkę w zależności od wartości klirensu kreatyniny.
U pacjentów z przemijającą lub trwałą niewydolnością nerek, po wstępnym podaniu normalnej dawki, dawkę utrzymującą Azactamu należy zmniejszyć o połowę u pacjentów z oszacowanym klirensem kreatyniny w granicach od 10 do 30 ml/min/1,73 m².
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, z wartościami klirensu kreatyniny poniżej 10 ml/min/1,73 m² (np. u pacjentów poddawanych hemodializie), należy początkowo podać normalne dawki. Dawki utrzymujące powinny wynosić jedną czwartą dawki początkowej, podawane w stałych odstępach co 6, 8 lub 12 godzin. W przypadku ciężkich zakażeń lub stanów zagrażających życiu, oprócz wskazanych dawek utrzymujących, należy podać jedną ósmą dawki początkowej po każdej sesji hemodializy.
Jeśli cierpisz na przewlekłą chorobę wątroby z dojrzałym włóknieniem wątroby (cirrhosis), Twój lekarz może zalecić zmniejszenie dawki o 20–25%, szczególnie w przypadkach włóknienia wątroby alkoholowego i gdy funkcja nerek jest również zaburzona.
Stosowanie u dzieci
U dzieci, typowa dawka u pacjentów powyżej 1 tygodnia życia to 30 mg/kg co 6–8 godzin. W leczeniu ciężkich zakażeń u pacjentów w wieku 2 lat i starszych zaleca się dawkę 50 mg/kg co 6–8 godzin. Zalecaną dawką u wszystkich pacjentów pediatrycznych w leczeniu zakażeń spowodowanych przez P. aeruginosa jest 50 mg/kg co 6–8 godzin. Maksymalna dzienna dawka nie powinna przekraczać maksymalnej zalecanej dawki dla dorosłych.
Jeśli uważasz, że działanie Azactamu jest zbyt słabe lub zbyt silne, powiadom o tym swojego lekarza lub farmaceuty.
Jeśli zażyje się więcej Azactamu niż przepisano
W przypadku otrzymania większej dawki niż przepisano i mimo to, że mało prawdopodobne jest wystąpienie ciężkiego zatrucia, należy jak najszybciej udać się do lekarza lub skontaktować się z najbliższym Szpitalem na Służbie Ratunkowej. W razie potrzeby aztreonam może być usuwany z krwi przez hemodializę i/lub dializę otrzewnową.
Przedawkowanie tego leku może spowodować encefalopatię, która może prowadzić do dezorientacji, utraty przytomności, padaczki oraz zaburzeń ruchowych.
W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia należy natychmiast skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwonić na Infolinia Toksykologiczna pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku oraz ilość zażartego produktu.
Jeśli zapomniał zastosować Azactam
Nie należy podawać podwójnej dawki w celu nadrobienia pominiętej dawki.
Skonsultuj się z lekarzem. Lekarz określi dalsze działania.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, zwróć się do swojego lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów one występują.
Działania niepożądane są klasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (dotyczą więcej niż 1 na 10 osób), często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób), rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób), bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób), nieznaną częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).
Rzadko: podwyższenie stężenia kreatyniny we krwi.
Bardzo rzadko: infekcja pochwy, kandydoza pochwy (grzybicze zakażenie), zwiększenie lub zmniejszenie liczby płytek krwi i białych krwinek, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wydłużenie czasu krzepnięcia krwi, dodatni test Coombsa, napady padaczkowe, parestezje (mrowienie), zawroty głowy, ból głowy, stan dezorientacji, bezsenność, podwójne widzenie, zawroty głowy, uczucie dzwonienia w uszach, obniżenie ciśnienia tętniczego, krwawienie, duszność (trudności w oddychaniu), kichanie, zatkany nos, świsty oddechowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kolitę pseudobłoniastą (zapalenie jelita grubego z biegunką), nieprzyjemny zapach z ust, zapalenienie wątroby (hepatyt), żółtaczkę (żółte zabarwienie skóry i błon śluzowych), ból mięśni, wrażliwość piersi, gorączkę, osłabienie, zmęczenie, ból w klatce piersiowej, zmiany w zapisie EKG.
Nieznana częstość: reakcje anafilaktyczne (ciężkie reakcje alergiczne), dysgeuzja (zaburzenia smaku), encefalopatia (objawiająca się dezorientacją, utratą przytomności, padaczką i zaburzeniami ruchowymi), zapalenie żył (flebita), zapalenie żył z zakrzepem (tromboflebita), uderzenia gorąca, skurcz oskrzeli (nagłe trudności w oddychaniu), ból brzucha, owrzodzenia jamy ustnej, nudności, wymioty, biegunka, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i fosfatazy alkalicznej (zmiany laboratoryjne wskazujące na uszkodzenie wątroby), toksyczne martwicze zapalenie naskórka (pojawianie się pęcherzy i łuszczenia się skóry), obrzęk naczynioruchowy (reakcja alergiczna), zespół Stevensa-Johnsona (rumień wielopostaciowy – zaczerwienienie skóry w postaci plam lub rozlane), infekcje i łuszczenie się skóry, nadmierna potliwość (hiperhidroza), plamki posocznicze (petechie), purpura (brązowe zmiany skórne), pokrzywka (zmiany skórne z świądem), wysypka (zmiany skórne), świąd (pruritus), dolegliwości w miejscu wstrzyknięcia.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.
5. Zachowanie Azactamu
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.
Przed otwarciem fiolki: przechowuj w opakowaniu pierwotnym. Nie przechowuj w temperaturze wyższej niż 25 °C.
Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu.
Po pierwszym otwarciu/rekonstytucji za pomocą odpowiedniego rozcieńczalnika, roztwór należy użyć natychmiast. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, czasy przechowywania oraz warunki przed zastosowaniem są odpowiedzialnością użytkownika.
Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Odpady, w tym opakowania i niepotrzebne leki, należy zdać w Punkcie SIGRE w aptece. W razie wątpliwości, zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą Państwo chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Skład Azactam
- Substancją czynną jest aztreonam. Każda butelka z proszkiem zawiera 1 g aztreonamu.
- Innym składnikiem (wypełniaczem) butelki z proszkiem jest arginina.
Wygląd produktu i zawartość opakowania
1 butelka szklana, typ III, o pojemności 15 ml, zawierająca substancję czynną i wypełniacz, z zatyczką gumową z chlorobutylu szarego o średnicy 20 mm, uszczelniona folią.
Informacja dodatkowa: Aztreonam nie jest kompatybilny z nafcylina sodową, cefradyną i metronidazolem.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent.
WŁAŚCICIEL POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Galenicum Derma, S.L.U.
Ctra. N-1, Km 36
285750 San Agustín del Guadalix (Madrid)
Hiszpania
PRODUCENT
CATALENT ANAGNI S.R.L.
Loc. Fontana del Ceraso snc
Strada Provinciale 12 Casilina N. 41
03012 ANAGNI (FR)
Włochy
Swords Laboratories Unlimited Company T/A Bristol-Myers
Squibb Pharmaceutical Operations,
External Manufacturing Plaza 254
Blanchardstown Corporate Park 2,
Dublin 15, D15 T867,
Irlandia
Data ostatniej weryfikacji ulotki: październik 2021
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/.
Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów opieki zdrowotnej
Po otwarciu butelki produkt należy użyć natychmiast. Przed podaniem zawartości butelek należy je sprawdzić wizualnie pod kątem obecności cząstek lub zmiany barwy.
W zależności od stężenia aztreonamu i użytego rozpuszczalnika, otrzymany roztwór będzie bezbarwny lub jasnożółty, a po odstawieniu może nabyć lekko różowawy odcień (nie wpływa to na aktywność leku).
Każdy gram Azactam odtworzony 3 ml odpowiedniego rozcieńczalnika (patrz przygotowanie roztworów i dopuszczone rozcieńczalniki dla każdej drogi podania, jak podano poniżej) daje 1 gram Azactam w objętości całkowitej około 4 ml.
pH roztworów waha się od 4,5 do 7,5 w zależności od rodzaju i ilości użytego rozpuszczalnika.
Podanie do wewnątrzmięśniowe
Zawartość jednej butelki (1 g aztreonamu) Azactam należy odtworzyć co najmniej 3 ml jednego z następujących rozcieńczalników:
Woda do wstrzykiwań
Woda do wstrzykiwań (bakteriostatyczna z dodatkiem alkoholu benzylowego lub metylopropyloparabenów)
Chlorek sodu 0,9 %
Chlorek sodu 0,9 % (bakteriostatyczny z dodatkiem alkoholu benzylowego)
Rozcieńczalniki zawierające alkohol benzylowy nie nadają się do stosowania u noworodków.
Po dodaniu rozcieńczalnika w sposób aseptyczny do butelki, zawartość należy natychmiast i dokładnie wstrząsnąć, aż do uzyskania całkowicie przezroczystego roztworu. Roztwór przeznaczony jest do jednorazowego użytku. Nadmiar roztworu należy wyrzucić.
Dawkę należy podać w postaci głębokiego zastrzyku wewnątrzmięśniowego do dużej masy mięśniowej (np. w górny zewnętrzny kwadrant okolicy pośladkowej lub boczną część uda). Aztreonam jest dobrze tolerowany i nie należy go mieszać z żadnym miejscowym środkiem znieczulającym.
Podanie dożylne
Zastrzyk dożylny (bolus):
Wybraną dawkę Azactam należy przygotować z 6 ml do 10 ml wody do wstrzykiwań jako rozcieńczalnika. Po dodaniu rozcieńczalnika w sposób aseptyczny do butelki, zawartość należy natychmiast i dokładnie wstrząsnąć, aż do uzyskania całkowicie przezroczystego roztworu. Roztwór przeznaczony jest do jednorazowego użytku. Nadmiar roztworu należy wyrzucić.
Roztwór należy wstrzyknąć powoli w ciągu 3–5 minut bezpośrednio do żyły lub za pomocą odpowiedniego zestawu do podania.
Infuzja:
Każdy gram aztreonamu należy najpierw rozpuścić w minimalnej ilości 3 ml wody do wstrzykiwań jako rozcieńczalnika. Po dodaniu rozcieńczalnika w sposób aseptyczny do butelki, zawartość należy natychmiast i dokładnie wstrząsnąć, aż do uzyskania całkowicie przezroczystego roztworu. Dalsze rozcieńczenia, aby uzyskać końcowe stężenie nie przekraczające 2% p/v (czyli co najmniej 50 ml roztworu na gram aztreonamu), można uzyskać za pomocą jednego z następujących roztworów do infuzji:
Chlorek sodu 0,9 % do wstrzykiwań
Roztwór Ringera do wstrzykiwań
Roztwór Ringera z laktem do wstrzykiwań
Roztwór glukozy i chlorku sodu do wstrzykiwań
Lakiet sodu do wstrzykiwań (M/6 lakiet sodu)
Mannitol 5 % lub 10 % do wstrzykiwań
Roztwór Ringera z laktem i glukozą 5 % lub 10 %
Roztwór przeznaczony jest do jednorazowego użytku. Nadmiar roztworu należy wyrzucić.
Alternatywnie, zawartość butelki o pojemności 100 ml należy odtworzyć do końcowego stężenia nie przekraczającego 2% p/v (co najmniej 50 ml roztworu na gram aztreonamu), za pomocą jednego z powyższych roztworów do infuzji, które są odpowiednie. Te roztwory mogą być natychmiast zamrażane.
Szybkość podania tego leku podczas infuzji powinna wynosić od 20 do 60 minut.
W przypadku stosowania zestawu Y należy zwrócić uwagę na obliczony objętość roztworu aztreonamu, aby zapewnić podanie pełnej dawki aztreonamu. Można użyć zestawu do podania z kontrolą objętości, aby wprowadzić początkowy roztwór aztreonamu do roztworu infuzyjnego zgodnego leku; w takim przypadku końcowe rozcieńczenie aztreonamu musi zapewnić stężenie nie przekraczające 2% p/v.
Jeśli wspólny przewód jest używany naprzemiennie do podania aztreonamu i innego leku, z którym aztreonam nie jest farmaceutycznie kompatybilny, konieczne jest przepłukanie przewodu przed i po podaniu roztworu aztreonamu dowolnym z odpowiednich roztworów do infuzji, kompatybilnych z oboma lekami. W żadnym wypadku nie należy podawać jednocześnie.
Zamrożone roztwory aztreonamu należy przechowywać w temperaturze -20°C i odmrażać w temperaturze pokojowej lub w lodówce przez całą noc. Odmrożone roztwory przechowywane w kontrolowanej temperaturze pokojowej i pod chłodzeniem należy użyć odpowiednio w ciągu 24 i 72 godzin od momentu wyjęcia z zamrażarki. Roztworu nie wolno ponownie zamrażać.
Roztwory Azactam należy stosować natychmiast po przygotowaniu.
Podawanie z innymi antybiotykami
Roztwory AZACTAM podawane dożylnie, rozcieńczone do stężenia nie przekraczającego 2% p/v chlorkiem sodu 0,9% lub glukozą 5% do wstrzykiwań, do których dodano klinicznie stosowane stężenia fosforanu klin damycyny, siarczanu gentamycyny, siarczanu tobramycyny, cefazoliny sodowej, ampiciliny sodowej, należy stosować natychmiast po przygotowaniu.
Mieszanki aztreonamu z kloksacyliną sodową i aztreonamu z chlorkiem wancomycyny w Dianeal 137 (roztwór do dializy otrzewnowej) z glukozą 4,25% należy również stosować natychmiast po przygotowaniu.
Nie zaleca się mieszania z innymi lekami ani mieszania wyżej wymienionych leków w stężeniach innych niż podane powyżej, ponieważ brak danych dotyczących ich kompatybilności.