Дутамсол моно

Польша
Торговое название Дутамсол моно
Форма выпуска капсулы, мягкие желатиновые
Действующее вещество / Дозировка
Тип рецепта Отпускается по рецепту
Код АТХ
Регистрационный номер 100415206

Инструкция, прилагаемая к упаковке: информация для пациента

**Дутамсол МоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМоноМон

3. Как применять лекарство Дутамсол Монo

Применять это лекарство необходимо строго по назначению врача или фармацевта. Нерегулярный приём препарата может повлиять на результаты анализов уровня ПСА. При возникновении сомнений следует обратиться к врачу или фармацевту.
Сколько лекарства следует применять
2 4

  • Рекомендуемая доза — одна капсула (0,5 мг), принимаемая внутрь один раз в сутки. Капсулу следует проглатывать целиком, запивая водой. Не следует жевать или разжёвывать капсулу. Контакт содержимого капсулы со слизистой оболочкой полости рта или горла может вызвать раздражение.
  • Дутамсол Монo — это лекарство, которое применяется длительно. У некоторых мужчин симптомы могут быстро исчезать. Однако другим пациентам может потребоваться приём Дутамсол Монo в течение 6 месяцев или дольше, прежде чем препарат начнёт действовать. Необходимо продолжать приём Дутамсол Монo в течение всего срока, назначенного врачом.

Применение препарата Дутамсол Монo в дозе, превышающей рекомендованную
При случайном приёме большего количества капсул, чем рекомендовано, следует обратиться к врачу или фармацевту.
Пропуск приёма препарата Дутамсол Монo
Не следует принимать двойную дозу для восполнения пропущенной дозы. Следующую дозу необходимо принять в обычное время.
Не следует прекращать приём препарата Дутамсол Монo без предварительной консультации с врачом.
Не следует прекращать приём препарата Дутамсол Монo без предварительной беседы с врачом. Заметное улучшение может наступить только через 6 месяцев или более длительное время лечения.
При возникновении любых дополнительных сомнений, касающихся применения этого лекарства,
следует обратиться к врачу или фармацевту.

4. Возможные побочные действия

Как и любой лекарственный препарат, этот препарат может вызывать побочные действия, хотя они не возникают у всех.
Аллергические реакции
Симптомы аллергической реакции могут включать:

  • сыпь на коже (которая может сопровождаться зудом)
  • крапивницу
  • отёк век, лица, губ, рук или ног.

Необходимо немедленно обратиться к врачу и прекратить приём препарата Дутамсол Монo, если появился хотя бы один из перечисленных симптомов.
Частые побочные действия
Могут возникать не чаще, чем у 1 из 10 мужчин, принимающих Дутамсол Монo:

  • невозможность достижения или поддержания эрекции (импотенция), которая может сохраняться после прекращения приёма препарата Дутамсол Монo
  • снижение полового влечения (либидо), которое может сохраняться после прекращения приёма препарата Дутамсол Монo
  • трудности с эякуляцией, включая уменьшение объёма спермы при эякуляции, что может сохраняться после прекращения приёма препарата Дутамсол Монo
  • увеличение или болезненность молочных желёз (гинекомастия)
  • головокружение при одновременном приёме тамсулозина.

Нечастые побочные действия
Могут возникать не чаще, чем у 1 из 100 мужчин, принимающих Дутамсол Монo:

  • сердечная недостаточность (снижение эффективности насосной функции сердца. Пациент может испытывать такие симптомы, как одышка, сильная утомляемость и отёки в области лодыжек и ног)
  • выпадение волос (обычно тела) или рост волос

Побочные действия с неизвестной частотой
На основании имеющихся данных невозможно установить частоту возникновения:

  • Снижение настроения (депрессия)
  • Боль и отёк яичек

Сообщение о побочных действиях
Если возникнут какие-либо побочные эффекты, включая те, которые не указаны в инструкции, необходимо сообщить об этом врачу или фармацевту. Побочные действия можно сообщать напрямую в Департамент мониторинга нежелательных реакций на лекарственные препараты Управления по регистрации лекарственных препаратов, медицинских изделий и биоцидных продуктов: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Варшава
Тел.: + 48 22 49 21 301
Факс: + 48 22 49 21 309
веб-сайт: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Побочные действия также можно сообщать ответственному лицу.
Благодаря сообщениям о побочных действиях можно будет собрать дополнительную информацию о безопасности применения препарата.
3 4

5. Как хранить лекарство Дутамсол Монo

Лекарство следует хранить в недоступном для детей и защищённом от света месте.
Не следует принимать лекарство после истечения срока годности, указанного на упаковке и блистере после обозначения: EXP. Срок годности означает последний день указанного месяца.
Не хранить при температуре выше 30 °C.
Хранить в оригинальной упаковке для защиты от влаги.
Лекарства нельзя выбрасывать в канализацию или в бытовые ёмкости для мусора. Следует обратиться к фармацевту за рекомендациями по утилизации лекарств, которые больше не используются. Такой подход поможет защитить окружающую среду.

6. Содержание упаковки и другая информация

Что содержит лекарство Дутамсол Монo
Активным веществом лекарства является дутастерид. Каждая мягкая капсула содержит 0,5 мг дутастерида.
Другие компоненты:

  • наполнение капсулы: моно- и дикаприлокапринат глицерина (тип I), бутилгидрокситолуол (Е 321);
  • оболочка капсулы: желатин, глицерол, диоксид титана (Е 171), оксид железа жёлтый (Е 172), триглицериды средней цепи, лецитин соевый (Е 322), очищенная вода.

Как выглядит лекарство Дутамсол Монo и что содержит упаковка
Дутамсол Монo представляет собой мягкие капсулы размера 6 — продолговатые, непрозрачные, жёлтые, содержащие маслянистый жёлтоватый жидкость.
Доступны в упаковках, содержащих 10, 30, 50, 60 и 90 мягких капсул.
Не все размеры упаковок могут находиться в продаже.
Размеры мягких капсул: 19 ± 0,8 мм × 6,9 ± 0,4 мм.

Ответственный субъект
Solinea Sp. z o.o. Sp. K.
Elizówka 65
21-003 Ciecierzyn
Польша

Изготовитель
Cyndea Pharma S.L.
Polígono Industrial Emiliano Revilla Sanz
Avenida de Ágreda, 31
Olvega, 42110 Soria
Испания

Galenicum Health S.L.
Avda. Cornellá 144, 7º-1ª, Edificio LEKLA
Esplugues de Llobregat
08950 Barcelona
Испания

SAG MANUFACTURING, S.L.U
Crta. N-I, Km 36, San Agustín de Guadalix
28750 Мадрид
Испания

Pharmadox Healthcare Ltd
KW20A Kordin Industrial Park
Paola PLA 3000
Мальта

12-08-2021
4 4