INSTRUKCJA dot. stosowania leku ZYCLARA (Ziklara)

Skład:

substancja czynna: imikwimod;

1 g kremu zawiera 37,5 mg imikwimodu;

substancje pomocnicze: kwas izostearynowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, parafina biała miękka, polisorbat 60, stearynian sorbitanu, alkohol benzylowy, metyloestru kwasu parahydroksybenzoesowego (E 218), propyloestru kwasu parahydroksybenzoesowego (E 216), gliceryna, gumę ksantanową, wodę oczyszczoną.

Postać leku. Krem.

Główne właściwości fizykochemiczne: jednolity krem o barwie od białej do jasnożółtej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki dermatologiczne. Antibiotyki i leki chemicznoterapeutyczne stosowane w dermatologii. Leki chemicznoterapeutyczne do stosowania miejscowego. Środki przeciwwirusowe. Imikwimod. Kod ATC D06B B10.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Imikwimod to modyfikator odpowiedzi immunologicznej. Jest on substancją czynną z grupy imidazolinów.

Badania wiązania w warunkach nasycenia sugerują obecność na błonach komórek układu odpornościowego receptorów białka reagującego na imikwimod; są to tzw. receptory Toll-like 7 i 8. Imikwimod indukuje uwalnianie interferonu alfa (IFN-α) oraz innych cytokin z różnych komórek człowieka i zwierząt (np. z monocytów/makrofagów i keratynocytów człowieka). Lokalne nanoszenie kremu zawierającego imikwimod in vivo na skórę zwierząt prowadziło do zwiększenia stężenia IFN oraz czynnika martwicy nowotworów (TNF) w porównaniu ze skórą nietkniętych zwierząt. Zestaw indukowanych cytokin różni się w zależności od tkanek, z których pochodzą komórki. Ponadto uwalnianie cytokin obserwowano po naniesieniu na skórę lub doustnym podaniu imikwimodu różnym zwierzętom laboratoryjnym oraz w badaniach klinicznych z udziałem ludzi. W modelach zwierzęcych imikwimod wykazuje skuteczność przeciw wirusowym infekcjom i działa jako środek przeciwnowotworowy głównie poprzez inicjowanie uwalniania interferonu alfa i innych cytokin. Ponadto dane z badań klinicznych u ludzi wskazują, że po zastosowaniu miejscowym imikwimodu obserwowano wzrost stężenia systemowego interferonu alfa i innych cytokin.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo

Skuteczność leku Ziklara została przebadana w dwóch podwójnie ślepych, randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo. Pacjenci mieli od 5 do 20 typowych, widocznych lub wyczuwalnych zmian charakterystycznych dla keratozy aktynicznej (KA) na powierzchni przekraczającej 25 cm² na twarzy lub części głowy tracącej włosy. Ogółem 319 pacjentów z KA otrzymywało leczenie kremem zawierającym 3,75 % imikwimodu – 2 saszetki raz dziennie – lub odpowiednią podstawę kremu w dwóch cyklach leczenia trwających po 2 tygodnie z dwutygodniową przerwą między nimi. W połączonych badaniach stopień całkowitego wyleczenia całej twarzy lub części głowy tracącej włosy po leczeniu kremem zawierającym 3,75 % imikwimodu wyniósł 35,6 % (57/160 pacjentów, CI 28,2 %, 43,6 %), natomiast po leczeniu podstawą kremu – 6,3 % (10/159 pacjentów, CI 3,1 %, 11,3 %) podczas wizyty kontrolnej w 8. tygodniu po zakończeniu leczenia. Nie zaobserwowano istotnych różnic w zakresie bezpieczeństwa lub skuteczności między pacjentami w wieku 65 lat i starszymi a młodszymi pacjentami. Rak płaskonabłonkowy stwierdzono u 1,3 % (2/160) pacjentów leczonych 3,75 % kremem imikwimodu oraz u 0,6 % (1/159) pacjentów leczonych podstawą kremu. Różnica ta nie była istotna statystycznie.

W kolejnym badaniu pacjenci, u których po leczeniu 3,75 % kremem imikwimodu ustąpiły zmiany KA, nie wymagali leczenia KA przez co najmniej 14 miesięcy, a u 40,5 % tych pacjentów nie stwierdzono zmian KA na całej powierzchni leczonej (tj. na twarzy lub części głowy tracącej włosy). Brak innych danych dotyczących długotrwałego wyleczenia powierzchni leczonej po zastosowaniu 3,75 % kremu imikwimodu.

W dwóch otwartych, randomizowanych badaniach kontrolowanych badano długoterminowe skutki imikwimodu 5 % (a nie 3,75 %) w porównaniu z miejscowym stosowaniem diklofenaku (żel 3 %). W tych badaniach leczono KA na obszarach twarzy lub części głowy tracącej włosy o powierzchni około 40 cm². Na początku mediana liczby klinicznie typowych zmian KA wynosiła 7. Leczenie prowadzono zgodnie z oficjalnymi zaleceniami. Badania te wykazały, że imikwimod był skuteczniejszy niż diklofenak w miejscowym zapobieganiu postępowi zmian KA do nowotworu płaskokomórkowego in situ lub inwazyjnego nowotworu płaskokomórkowego. Ponadto dane z tych badań potwierdzają możliwość zastosowania jednego lub dwóch dodatkowych cykli leczenia imikwimodem w przypadku niepełnego wyleczenia zmian KA lub ich nawrotu po skutecznym wstępnym leczeniu imikwimodem.

Stosowanie u dzieci

Europejska Agencja Leków odroczyła obowiązek przedłożenia wyników badań leku Ziklara we wszystkich podgrupach dzieci z keratozą aktyniczną (informacje dotyczące stosowania u dzieci znajdują się w punkcie „Sposób stosowania i dawki”).

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Mniej niż 0,9 % miejscowo zastosowanej pojedynczej dawki znakowanego radioaktywnie imikwimodu wchłaniało się przez skórę u ludzi.

Obciążenie systemowe (przenikanie przez skórę) obliczano na podstawie odzyskiwania węgla-14 z [14C] imikwimodu w moczu i kaśle.

W badaniu farmakokinetycznym kremu zawierającego 3,75 % imikwimodu, stosowanego w dawce 2 saszetki raz dziennie (18,75 mg imikwimodu dziennie) przez trzy tygodnie na całą twarz i/lub owłosioną część głowy (około 200 cm²) u pacjentów z KA, zaobserwowano niską absorpcję systemową imikwimodu. Stan stacjonarny osiągnięto po 2 tygodniach, a czas osiągnięcia maksymalnej stężenia (Tmax) wynosił od 6 do 9 godzin po ostatnim naniesieniu.

Rozkład

Średnie maksymalne stężenie imikwimodu w osoczu na końcu badania farmakokinetycznego wynosiło 0,323 ng/ml.

Biotransformacja

Po podaniu doustnym imikwimod szybko i znacznie ulega biotransformacji, tworząc dwa główne metabolity.

Eliminacja

Niewielka ilość leku, która została wchłonięta do krążenia ogólnego, była szybko wydalana z moczem i kałem w przybliżonym stosunku 3:1.

Po miejscowym zastosowaniu 3,75 % kremu imikwimodu okres półtrwania obserwowany w trakcie badania farmakokinetycznego wynosił około 29 godzin.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie miejscowe typowego, niehiperkeratotycznego, niehipertroficznego keratozy aktynicznej (KA), widocznej lub wyczuwalnej, na całym obliczu lub na obszarze głowy pozbawionym włosów u dorosłych z funkcjonującym układem odpornościowym, gdy inne dostępne metody leczenia miejscowego są przeciwwskazane lub mniej odpowiednie.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono badań interakcji, w tym z lekami immunosupresyjnymi. Ze względu na minimalną absorpcję przezskórna kremu z imikwimodem, interakcje z lekami stosowanymi ogólnie są ograniczone.

Z uwagi na właściwości immunostymulujące, krem z imikwimodem należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących leki immunosupresyjne (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Ziklara i innych kremów zawierających imikwimod na tym samym obszarze, ponieważ zawierają one tę samą substancję czynną (imikwimod), co może zwiększyć ryzyko oraz nasilenie miejscowych reakcji skórnych.

Szczególne wytyczne dotyczące stosowania.

Ogólne wskazówki dotyczące leczenia.

W przypadku zmian klinicznie atypowych dla AK lub podejrzenia ich złośliwienia należy przeprowadzić biopsję w celu ustalenia odpowiedniego leczenia.

Należy unikać kontaktu leku ze śluzówką oczu, warg i nosa, ponieważ nie przeprowadzono badań działania imikwimodu w przypadku zmian aktynicznych na powiekach, wewnętrznej powierzchni nosa lub uszach ani w obszarze linii czerwonej warg.

Nie zaleca się rozpoczynania terapii kremem zawierającym imikwimod, dopóki skóra nie odzyska pełnej integralności po leczeniu innym lekiem lub po zabiegu chirurgicznym. Nakładanie na uszkodzoną skórę może prowadzić do zwiększonej absorpcji systemowej imikwimodu, co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz sekcje „Przedawkowanie” oraz „Działania niepożądane”).

Ze względu na zwiększoną wrażliwość na oparzenia słoneczne zaleca się stosowanie kremów z filtrem przeciwsłonecznym. Pacjenci podczas leczenia kremem Ziklara powinni ograniczyć jak najbardziej narażenie na działanie światła naturalnego lub sztucznego (solarium lub leczenie UV) albo unikać go. Obszar skóry poddawany leczeniu należy chronić przed działaniem promieni słonecznych.

Imikwimod nie jest zalecany w leczeniu zmian AK z wyraźnym hiperkeratozą lub hipertrofią, które występują w przypadku keratozy rogowej.

Reakcje skórne miejscowe.

Podczas leczenia i aż do regeneracji, leczona skóra wyraźnie różni się od normalnej. Reakcje skórne miejscowe występują często, ale ich nasilenie zazwyczaj zmniejsza się w trakcie leczenia lub ustępuje po jego zakończeniu. Rzadko mogą wystąpić silne miejscowe reakcje zapalne, w tym moknąca skóra lub erozja, już po kilku aplikacjach kremu zawierającego imikwimod.

Istnieje związek między szybkością pełnego wyleczenia a nasileniem miejscowych reakcji skórnych (np. zaczerwienienie). Prawdopodobnie takie reakcje skórne miejscowe są związane ze stymulacją lokalnej odpowiedzi immunologicznej. Ponadto imikwimod może nasilać stan zapalny skóry. W razie potrzeby, ze względu na dyskomfort odczuwany przez pacjenta lub nasilenie miejscowej reakcji skórnej, można zrobić przerwę w leczeniu na kilka dni. Leczenie kremem zawierającym imikwimod można wznowić po ustąpieniu reakcji skórnej. Nasilenie reakcji skórnych ma tendencję do zmniejszania się w trakcie drugiego cyklu w porównaniu z pierwszym cyklem leczenia kremem Ziklara.

Reakcje systemowe.

Objawy i dolegliwości przypominające grypę mogą towarzyszyć silnym miejscowym reakcjom skórnym lub nawet poprzedzać je i mogą obejmować zwiększone zmęczenie, nudności, gorączkę, mięśniowe bóle, bóle stawów i dreszcze. W takiej sytuacji należy przerwać leczenie lub zmniejszyć dawkę (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Imikwimod należy stosować z ostrożnością i pod kontrolą doświadczonego lekarza u pacjentów z obniżoną rezerwą hematologiczną (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Stosowanie u określonych grup pacjentów.

Pacjenci z zaburzeniami czynności serca, wątroby lub nerek nie brali udziału w badaniach klinicznych. U takich pacjentów lek należy stosować z ostrożnością i pod kontrolą doświadczonego lekarza.

Stosowanie u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym i/lub pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi.

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania kremu Ziklara u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym (np. pacjenci po przeszczepie narządu) i/lub u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Dlatego imikwimod w postaci kremu należy stosować u tych pacjentów z ostrożnością (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). Należy wziąć pod uwagę stosunek korzyści wynikającej ze stosowania imikwimodu dla tych pacjentów do ryzyka, związane z możliwym odrzuceniem przeszczepionego narządu lub reakcją „przeszczep przeciwko gospodarzowi” lub możliwym pogorszeniem stanu autoimmunologicznego pacjenta.

Powtórne leczenie.

Nie istnieją dane dotyczące ponownego leczenia aktynicznej keratozy, której objawy ustąpiły po dwóch cyklach leczenia kremem Ziklara trwających po 2 tygodnie, a następnie ponownie się pojawiły (patrz sekcje „Farmakodynamika” oraz „Sposób stosowania i dawki”).

Substancje pomocnicze.

Alkohol stearylowy i alkohol cetylowy mogą powodować miejscowe reakcje skórne (tj. kontaktowy zapalenie skóry). Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne oraz słabe miejscowe podrażnienie.

Metyle parahydroksybenzoesan (E 218) oraz propyle parahydroksybenzoesan (E 216) mogą powodować reakcje alergiczne (może to być reakcja opóźniona).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania imikwimodu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionu/płodu, poród czy rozwój poporodowy.

Należy z ostrożnością przepisywać lek Ziklara kobietom w ciąży. Lek Ziklara można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią. Nie wiadomo, czy imikwimod/metabolity wydzielają się w mleko matki. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka/maluszka. Biorąc pod uwagę korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii dla kobiety, należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub zaprzestaniu/odstąpieniu od terapii lekiem Ziklara.

Funkcja rozrodcza. Brak danych klinicznych, brak informacji o możliwym ryzyku dla ludzi.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ziklara zazwyczaj nie wpływa lub wpływa nieistotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Leczenie przepisuje i kontroluje lekarz.

1 saszetka zawiera 9,375 mg imikwimodu w 250 mg kremu (3,75 %).

Dawkowanie

Krem (do 2 saszetek na jedno stosowanie, 250 mg kremu imikwimodu w każdej saszetce) należy stosować raz dziennie przed snem na skórę dotkniętego obszaru. Leczenie przeprowadza się w dwóch cyklach po 2 tygodnie z dwutygodniową przerwą między nimi lub zgodnie z zaleceniem lekarza.

Krem stosuje się na skórę twarzy lub obszarów głowy, które tracą włosy.

Reakcje miejscowe skóry w miejscu aplikacji są w pewnym stopniu oczekiwane i występują dość często; wynikają one z mechanizmu działania leku (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”). W razie potrzeby, jeśli pacjent odczuwa dyskomfort lub występuje silna reakcja skóry, można zrobić przerwę w leczeniu na kilka dni. Jednakże 2-tygodniowego cyklu leczenia nie należy wydłużać o liczbę pominiętych dawek lub okres pominiętego leczenia.

Podczas leczenia możliwe jest przejściowe nasilenie ognisk keratozy aktynicznej, prawdopodobnie dlatego, że imikwimod wykrywa i leczy zmiany podkliniczne. Odpowiedzi na leczenie nie można ocenić, dopóki nie ustąpią miejscowe reakcje skórne. Pacjent powinien kontynuować leczenie zgodnie z zaleceniem. Leczenie należy kontynuować przez cały pełny cykl, nawet jeśli wszystkie objawy keratozy aktynicznej zniknęły.

Efekt kliniczny leczenia należy ocenić po regeneracji leczonej skóry, około 8 tygodni po zakończeniu leczenia oraz po odpowiednim odstępie czasowym od tego momentu, na podstawie oceny klinicznej. Zmiany, które nie odpowiadają odpowiednio na leczenie po 8 tygodniach od drugiego cyklu terapii, należy ponownie ocenić, a można rozważyć jeden dodatkowy 2-tygodniowy cykl leczenia lekiem Ziklara.

W przypadku niewystarczającej odpowiedzi zmian na leczenie lekiem Ziklara zaleca się inną terapię.

Jeśli objawy keratozy aktynicznej ustąpiły po dwóch 2-tygodniowych cyklach leczenia lekiem Ziklara, a następnie ponownie się pojawiły, można rozważyć ponowne leczenie jednym lub dwoma dodatkowymi 2-tygodniowymi cyklami terapii lekiem Ziklara po co najmniej 12-tygodniowej przerwie w leczeniu.

Zaburzenia funkcji wątroby lub nerek

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek nie uczestniczyli w badaniach klinicznych. U takich pacjentów zaleca się staranne monitorowanie przez doświadczonego lekarza.

Sposób stosowania

Lek przeznaczony jest wyłącznie do stosowania miejscowego. Należy unikać kontaktu leku z błonami śluzowymi oczu, warg i nosa.

Obszar aplikacji nie wymaga zakładania opatrunków lub innego pokrycia.

Lekarz przepisujący lek powinien pokazać pacjentowi właściwą technikę aplikacji kremu, aby osiągnąć maksymalny efekt jego stosowania.

Krem należy stosować raz dziennie przed snem na dotknięty obszar skóry i pozostawić na skórze przez około 8 godzin. W tym czasie nie należy brać prysznica ani kąpać się w wannie. Przed nałożeniem kremu pacjent powinien umyć dotknięty obszar skóry wodą z łagodnym mydłem i pozwolić skórze całkowicie wyschnąć. Krem należy nałożyć cienką warstwą na cały dotknięty obszar i wcierać aż do całkowitego zniknięcia. W jednym codziennym zabiegu można nałożyć do 2 saszetek kremu (na całą twarz lub skórę głowy, ale nie na oba obszary jednocześnie). Częściowo wykorzystane saszetki należy wyrzucić i nie stosować ponownie. Krem powinien pozostawać na skórze około 8 godzin; po upływie tego czasu należy usunąć krem, myjąc obszar leczony i ręce wodą z łagodnym mydłem.

Przed nałożeniem kremu i po jego usunięciu należy dokładnie umyć ręce.

Pominięcie aplikacji

Jeśli pominięto aplikację kremu, pacjent powinien poczekać do następnego wieczora i nałożyć krem, a następnie kontynuować zabiegi zgodnie z zaleceniem. Nie należy stosować kremu więcej niż raz dziennie. Każdy cykl leczenia nie powinien przekraczać 2 tygodni, nawet w przypadku pominiętych dawek i przerw w leczeniu.

Dzieci. *

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania imikwimodu w keratozie aktynicznej u dzieci (do 18 roku życia) nie zostały zbadane. Brak danych.

*** Przedawkowanie. ***

Przy miejscowym stosowaniu, ze względu na minimalną absorpcję przez skórę, przedawkowanie systemowe kremem imikwimodu jest mało prawdopodobne. Badania na zwierzętach wykazały, że dawka śmiertelna imikwimodu przez drogę skórną wynosi więcej niż 5 g/kg. Trwałe miejscowe przedawkowanie imikwimodu może prowadzić do ciężkich miejscowych reakcji skóry i może zwiększyć ryzyko reakcji systemowych.

Po przypadkowym połknięciu imikwimodu w jednorazowej dawce 200 mg, co odpowiada zawartości ponad 21 saszetek kremu Ziklara, możliwe są nudności, wymioty, ból głowy, mięśniowe bóle i gorączka. Najpoważniejsza reakcja niepożądana została zaobserwowana po wielokrotnej dawce doustnej ≥ 200 mg i objawiała się hipotensją, która ustąpiła po podaniu płynów doustnie lub w postaci infuzji dożylnej.

Postępowanie w przypadku przedawkowania powinno obejmować leczenie objawów klinicznych.

Działania niepożądane.

Skrócony opis profilu bezpieczeństwa

Poniższe dane opisują działanie kremu Ziklara lub podstawy kremowej u 319 pacjentów uczestniczących w dwóch podwójnie ślepych badaniach. Pacjenci stosowali do dwóch saszetek dziennie kremu Ziklara 3,75% lub podstawy kremowej na skórę w obszarze zmiany (albo na całe лицо, albo na obszar głowy tracącej włosy, ale nie na oba obszary jednocześnie) przez dwa cykle dwutygodniowe z przerwą dwutygodniową.

Większość pacjentów (159/160) stosujących krem Ziklara w leczeniu AK zgłaszała występowanie miejscowych reakcji skórnych (najczęściej obserwowano rumień, powstawanie strupów oraz łuszczenie/suchą skórę) w miejscu aplikacji. Jednak jedynie u 11% (17/160) pacjentów w trakcie badań klinicznych z kremem Ziklara konieczne było przerwanie leczenia z powodu miejscowych działań niepożądanych. U pacjentów leczonych imikwimodem w trakcie badań klinicznych obserwowano pewne działania niepożądane systemowe, takie jak ból głowy – 6% (10/160), zwiększona zmęczliwość – 4% (7/160).

Działania niepożądane

Poniższe dane odzwierciedlają:

stosowanie kremu Ziklara lub podstawy kremowej w powyższych badaniach (z częstością od „bardzo często” do „rzadko” oraz częściej po podstawie kremowej);
doświadczenie zastosowania kremu imikwimodu 5%.

Częstość określa się następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (od ≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100); bardzo rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000); nieznana częstość (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i inwazje: często – opryszczka zwykła; rzadko – infekcje, pęcherzyki; nieznana częstość – infekcje skóry.

Z układu krwi i chłonnego: często – limfadenopatia; nieznana częstość – obniżenie hemoglobiny, obniżenie liczby leukocytów, obniżenie liczby neutrofili, obniżenie liczby płytek krwi.

Z układu odpornościowego: rzadko – nasilenie stanów autoimmunologicznych.

Z metabolizmu i odżywiania: często – anoreksja, podwyższenie poziomu glukozy we krwi.

Z zaburzeń psychicznych: często – bezsenność; rzadko – depresja, drażliwość.

Z układu nerwowego: często – ból głowy, zawroty głowy.

Z narządu wzroku: rzadko – podrażnienie spojówek, obrzęk powiek.

Z układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: rzadko – zatkany nos, ból gardła.

Z wątroby i dróg żółciowych: nieznana częstość – podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych.

Z układu pokarmowego: często – nudności, biegunka, wymioty; rzadko – suchość w ustach, ból brzucha.

Z skóry i tkanek podskórnych: bardzo często – rumień, powstawanie strupów, łuszczenie skóry, obrzęk skóry, owrzodzenie skóry, hipopigmentacja skóry; często – zapalenie skóry; rzadko – obrzęk twarzy; bardzo rzadko – reakcje dermatologiczne w odległych obszarach skóry; nieznana częstość – łysienie, erytema wielopostaciowe, zespół Stevensa-Johnsona, toczeń czerwony skórny, hiperpigmentacja skóry.

Z układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: często – bóle mięśni, bóle stawów; rzadko – ból pleców, bóle kończyn.

Ogólne zaburzenia i stan w miejscu aplikacji: bardzo często – rumień w miejscu aplikacji, powstawanie strupów w miejscu aplikacji, łuszczenie w miejscu aplikacji, suchość skóry w miejscu aplikacji, obrzęk w miejscu aplikacji, powstawanie owrzodzenia w miejscu aplikacji, wydzielina w miejscu aplikacji; często – reakcje w miejscu aplikacji, swędzenie w miejscu aplikacji, ból w miejscu aplikacji, obrzęk w miejscu aplikacji, uczucie pieczenia w miejscu aplikacji, podrażnienie w miejscu aplikacji, wysypka w miejscu aplikacji, zwiększona zmęczliwość, hipertermia, grypopodobne zachorowanie, bóle, ból klatki piersiowej; rzadko – zapalenie skóry w miejscu aplikacji, krwawienie w miejscu aplikacji, powstawanie grudek w miejscu aplikacji, parestezje w miejscu aplikacji, hiperestezja w miejscu aplikacji, zapalenie w miejscu aplikacji, powstawanie blizn w miejscu aplikacji, pęknięcie skóry w miejscu aplikacji, powstawanie pęcherzyków w miejscu aplikacji, uczucie ciepła w miejscu aplikacji, osłabienie, dreszcze, osłabienie, uczucie dyskomfortu, zapalenie.

Opis poszczególnych działań niepożądanych

Z układu krwi. W badaniach klinicznych stosowania kremu imikwimodu 5% obserwowano obniżenie hemoglobiny, liczby leukocytów, całkowitej liczby neutrofili oraz płytek krwi. Obniżenia te nie są uważane za klinicznie istotne u pacjentów z normalnym rezerwem hematologicznym. Pacjenci z obniżonym rezerwem hematologicznym nie uczestniczyli w badaniach klinicznych. Istnieją doniesienia z badań pozarejestrowych o obniżeniu parametrów hematologicznych wymagających interwencji klinicznej.

Zakażenia skóry. W leczeniu imikwimodem obserwowano infekcje skóry. Chociaż nie odnotowano poważnych skutków, możliwość rozwoju infekcji należy zawsze brać pod uwagę w przypadku zmian skórnych.

Hipopigmentacja i hiperpigmentacja. Otrzymano doniesienia o lokalizowanej hipopigmentacji i hiperpigmentacji po stosowaniu kremu imikwimodu 5%. Późniejsze informacje wskazują, że zmiany barwy skóry mogą być trwałe u niektórych pacjentów.

Reakcje dermatologiczne w odległych obszarach skóry. W trakcie badań klinicznych terapii kremem imikwimodu 5% odnotowano rzadkie przypadki reakcji dermatologicznych w odległych obszarach skóry, w tym eritemę wielopostaciową.

Łysienie. W trakcie badań klinicznych stosowania kremu imikwimodu 5% w leczeniu keratozy aktynicznej zaobserwowano wystąpienie łysienia z częstością 0,4% (5/1214) w obszarze leczenia lub w obszarach przyległych.

Donoszenie o podejrzewanych działaniach niepożądanych

Donoszenie o podejrzewanych działaniach niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego jest ważne. Pozwala to na kontynuowanie nadzoru nad stosunkiem korzyści do ryzyka związanym z zastosowaniem leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych proszone są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych poprzez krajowy system farmakologii.

Okres ważności. 18 miesięcy.

Warunki przechowywania. Tylko do jednorazowego użytku. Nie wolno ponownie używać otwartych saszetek. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 250 mg kremu w saszetce; po 14 lub 28 saszetek w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

Swiss Caps GmbH.

Miejsce produkcji i adres siedziby.

Grassinger Strasse 9, Bad Aibling, Bawaria, 83043, Niemcy /Grassinger Strasse 9, Bad Aibling, Bavaria, 83043, Germany.