Yumeroks®

ULOTKA DO ZASTOSOWANIA LĘKU Yumeroks® (UMEROX®)

Skład:

substancja czynna: metoksyfluran;

1 fiolka (3 ml) zawiera metoksyfluranu 99,9 %;

substancja pomocnicza: butylohydroksytoluen (E 321).

Postać leku. Pary do inhalacji, ciecz.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: przejrzysta, bezbarwna ciecz o słodkim, owocowym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna. Analgetyki. Inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Metoksyfluran. Kod ATC N02BG09.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Metoksyfluran należy do grupy lotnych fluorowanych węglowodorów będących anestetykami. Jest to ciecz lotna, przeznaczona do odparowywania i stosowania drogą inhalacyjną za pomocą urządzenia do inhalacyjnego stosowania metoksyfluranu.

Pary metoksyfluranu zapewniają działanie przeciwbólowe po wdychaniu w niskich stężeniach. Po zastosowaniu metoksyfluranu może wystąpić senność. Podczas stosowania metoksyfluranu rytm serca jest zazwyczaj prawidłowy. Po zastosowaniu metoksyfluranu wrażliwość mięśnia sercowego na adrenalina wzrasta minimalnie. Na powierzchniowym poziomie analgezji możliwe jest pewne obniżenie ciśnienia tętniczego. Może to towarzyszyć bradykardia. Obserwowana hipotensja tętnicza wiąże się ze zmniejszeniem kurczliwości serca i zmniejszeniem rzutu serca.

Badania kliniczne

Brak danych.

Farmakokinetyka.

Rozkład

Metoksyfluran ulega w większym stopniu metabolizmowi niż inne halogenowane etery metylowe i wykazuje większą skłonność do dyfuzji do tkanek tłuszczowych. W związku z tym metoksyfluran powoli uwalnia się z tego zbiornika i staje się dostępny do biotransformacji przez wiele dni.

Metabolizm

W organizmie człowieka zachodzi biotransformacja metoksyfluranu. Około 50–70 % zaabsorbowanej dawki ulega metabolizmowi do fluorów wolnych, kwasu szczawiowego, kwasu diftormetoksyoctowego i kwasu dichlorooctowego. Zarówno wolny fluor, jak i kwas szczawiowy mogą powodować uszkodzenie nerek po zastosowaniu w dużych dawkach, jednak toksyczność nerkowa zależna od dawki, obserwowana przy stosowaniu dawek klinicznych, wydaje się być związana z kombinacją fluoru wolnego i kwasu dichlorooctowego.

Wydalanie

Około 20 % zaabsorbowanego metoksyfluranu wydala się z wydychanym powietrzem, podczas gdy wydalanie z moczem fluoru organicznego, fluoru i kwasu szczawiowego stanowi około 30 % wydalania zaabsorbowanego metoksyfluranu. Wyniki badań wskazują, że wyższe szczytowe stężenia fluoru we krwi osiągane są wcześniej u osób z otyłością niż u osób bez otyłości oraz u pacjentów w wieku podeszłym.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Do nagłego łagodzenia bólu u hemodynamicznie stabilnych pacjentów z urazem i współistniejącym bólem, którzy są przytomni, poprzez samodzielne zastosowanie pod nadzorem personelu przeszkolonego w zakresie stosowania tego leku (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Do łagodzenia bólu u pacjentów przytomnych, którzy są pod opieką i wymagają leczenia przeciwbólowego podczas zabiegów chirurgicznych, takich jak wymiana opatrunków (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Uwaga: nie wolno przekraczać maksymalnej dawki całkowitej.

Przeciwwskazania.

• Stosowanie jako anestetyku.
• Upośledzenie funkcji nerek, w tym zmniejszenie szybkości filtracji kłębuszkowej (GFR), diurezy i przepływu krwi przez nerki.
• Niewydolność nerek.
• Nadwrażliwość na metoksyfluoran, fluorowane anestetyki lub którykolwiek z substancji czynnych lub pomocniczych w leku Yumeroks®.
• Niestabilność hemodynamiczna.
• Depresja oddechowa.
• Uraz głowy lub utrata przytomności.
• Wcześniejsze reakcje niepożądane u pacjenta lub w wywiadzie rodzinnym.
• Złośliwa hipertermia: pacjenci z rozpoznaną złośliwą hipertermią lub z genetyczną predyspozycją do tej choroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Donoszono, że jednoczesne stosowanie tetracykliny i metoksyfluoranu w celu znieczulenia może powodować śmiertelne działanie toksyczne na nerki. Istnieje prawdopodobieństwo, że metoksyfluoran może nasilać niepożądane działanie toksyczne na nerki innych leków, w tym niektórych antybiotyków o znanym potencjale nefrotoksycznym, takich jak gentamycyna, kanamycyna, kolistyna, polimyksyna B, cefalorydyna i amfoterycyna B. Dawka kolejnych środków przeciwbólowych może być obniżona.

Jednoczesne stosowanie leku Yumeroks® z lekami obniżającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takimi jak opioidy, może prowadzić do addytywnego działania depresyjnego. Jeśli opioidy są stosowane jednoczesnie z lekiem Yumeroks®, należy dokładnie monitorować stan pacjenta, co jest standardową praktyką kliniczną przy stosowaniu opioidów.

Induktorzy enzymów (takie jak barbiturany, alkohol, izoniazyd, fenobarbital lub ryfampycyna), które przyspieszają metabolizm metoksyfluoranu, mogą zwiększyć jego potencjalną toksyczność, dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania tych środków z metoksyfluoranem.

Podczas stosowania metoksyfluoranu należy ostrożnie podawać adrenalina lub noradrenalina dożylnie.

Interakcja z β-blokerami może wiązać się z zwiększonym ryzykiem hipotensji tętniczej.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Uszkodzenie wątroby

Nie zaleca się stosowania metoksyfluoranu u pacjentów z objawami uszkodzenia wątroby, szczególnie po wcześniejszej anestezji metoksyfluoranem lub halotanem.

Pojawiały się pojedyncze doniesienia o zaburzeniach funkcji wątroby, żółtaczce i śmiertelnym martwiczym uszkodzeniu wątroby związanym ze stosowaniem metoksyfluoranu.

Uszkodzenie nerek

Ze względu na wpływ wydzielonego fluoru na kanaliki dystalne metoksyfluoran powoduje zaburzenia funkcji nerek w sposób zależny od dawki i może prowadzić do niewydolności nerek o charakterze poliurycznym lub oligourycznym, której głównym objawem jest obecność szczawianów w moczu.

Z uwagi na potencjalny wpływ nefrotoksyczny metoksyfluoran nie powinien być stosowany jako znieczulenie. Ryzyko jest związane z całkowitą dawką (czasem i stężeniem) oraz częstotliwością stosowania.

Metoksyfluoran powoduje zaburzenia funkcji nerek w sposób zależny od dawki.

Nefrotoksyczność metoksyfluoranu jest wyższa niż innych halogenowanych środków znieczulających ze względu na wolniejszy metabolizm trwający kilka dni, co prowadzi do długotrwałego powstawania jonów fluoru oraz metabolizmu do innych substancji potencjalnie nefrotoksycznych. Dlatego należy stosować najniższą skuteczną dawkę metoksyfluoranu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub z otyłością.

Z uwagi na potencjał nefrotoksyczny codzienne stosowanie metoksyfluoranu nie jest zalecane.

Pacjenci z cukrzycą

Pacjenci z cukrzycą, u których występują zaburzenia funkcji nerek lub poliuria, otyłość lub nieosiągnięcie optymalnej kontroli stanu zdrowia, mogą mieć zwiększone ryzyko rozwoju nefropatii.

Pacjenci w podeszłym wieku

Z uwagi na możliwy spadek ciśnienia tętniczego lub częstości akcji serca należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów w podeszłym wieku.

Depresja oddychania

Donoszono o depresji oddychania po stosowaniu dawek anestetycznych metoksyfluoranu. Należy obserwować oddychanie ze względu na ryzyko depresji oddychania i hipoksji.

Neurotoksyczność u dzieci

W niektórych opublikowanych badaniach u dzieci donoszono o zaburzeniach poznawczych po wielokrotnym lub długotrwałym działaniu środków znieczulających w młodoczasnym wieku. Te badania mają istotne ograniczenia i niejasne jest, czy obserwowane efekty są spowodowane stosowaniem środka do znieczulenia/łagodzenia bólu/sedacji, czy innymi czynnikami, takimi jak operacja lub podstawowa choroba.

W opublikowanych badaniach niektórych środków do znieczulenia/łagodzenia bólu/sedacji na zwierzętach donoszono o niekorzystnym wpływie na rozwój mózgu we wczesnym okresie życia oraz w późnym okresie ciąży. Kliniczne znaczenie tych nieklinicznych wyników nie zostało jeszcze ustalone.

Po inhalacji lub infuzji takich środków efekt trwa dłużej niż okres prowadzenia inhalacji lub infuzji. W zależności od właściwości środka, cech pacjenta oraz zastosowanej dawki, faza eliminacji może być wydłużona w stosunku do okresu stosowania.

Butylohydroksytoluen

Yumeroks® zawiera substancję pomocniczą butylohydroksytoluen (E 321), która pełni funkcję stabilizatora. Butylohydroksytoluen może powodować miejscowe reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry) lub podrażnienie oczu i błon śluzowych.

Wpływ związany z pracą zawodową

Pracownicy medyczni, którzy regularnie mają kontakt z pacjentami stosującymi urządzenia do inhalacyjnego stosowania metoksyfluoranu, powinni przestrzegać odpowiednich zaleceń dotyczących ochrony pracy przy stosowaniu środków inhalacyjnych. Aby zmniejszyć zawodowe narażenie na metoksyfluoran, urządzenie do inhalacyjnego stosowania metoksyfluoranu zawiera wbudowaną komorę z węglem aktywnym (WA). Pacjenta należy poinstruować, aby wydychał wyłącznie do urządzenia do inhalacyjnego stosowania, aby wydychane pary przechodziły przez komorę z węglem aktywnym, który adsorbuje pozostałości metoksyfluoranu. Wielokrotne stosowanie urządzenia do inhalacyjnego stosowania metoksyfluoranu bez wymiany komory z WA wiąże się z dodatkowym ryzykiem. Donoszono o wzroście stężenia enzymów wątrobowych, mocznika i kwasu moczowego w surowicy krwi u personelu kontaktowego oddziałów położniczych, gdy wcześniej stosowano metoksyfluoran u pacjentek podczas porodów.

Były doniesienia o niepoważnych i przemijających reakcjach, takich jak zawroty głowy, ból głowy, nudności lub niedobór samopoczucia, a także doniesienia o reakcjach nadwrażliwości na metoksyfluoran lub inne składniki leku u pracowników medycznych narażonych na działanie metoksyfluoranu.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Brak danych.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Płodność

Brak danych.

Ciąża

W opublikowanych badaniach niektórych środków do znieczulenia/łagodzenia bólu/sedacji na zwierzętach donoszono o niekorzystnym wpływie na rozwój mózgu we wczesnym okresie życia i w późnym okresie ciąży.

W opublikowanych badaniach na ciężarnych i niespłodnych zwierzętach stwierdzono, że stosowanie środków do znieczulenia/łagodzenia bólu/sedacji, które blokują receptory NMDA i/lub potencjują aktywność kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w okresie szybkiego wzrostu mózgu lub synaptogenezy, może prowadzić do utraty komórek neuronalnych i oligodendrocytów w rozwijającym się mózgu oraz zmiany morfologii synaptycznej i neurogenezy przy stosowaniu dłuższym niż 3 godziny. W tych badaniach stosowano anestetyki różnych klas.

Wszystkie środki do znieczulenia ogólnego przenikają przez łożysko i mogą powodować depresję OUN i oddychania u noworodka. W standardowej praktyce ta dawka nie stanowi problemu, jednak u płodu z odchyleniami należy wziąć pod uwagę możliwość takiej depresji, a także starannie dobrać środki do znieczulenia, odpowiednie dawki i metody.

U noworodków matek, które otrzymywały metoksyfluoran na łagodzenie bólu podczas porodów, obserwowano krótkotrwałe podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi, które nie wymagało dalszego interwencji.

Toxemia ciężarnych

Z uwagi na prawdopodobieństwo zaburzeń funkcji nerek stosowanie metoksyfluoranu nie jest zalecane.

Karmienie piersią

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu metoksyfluoranu u matki karmiącej piersią.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub innych urządzeń.

Decyzja o tym, kiedy pacjenci mogą wrócić do działalności wymagającej maksymalnej koncentracji uwagi, pracy z niebezpiecznymi urządzeniami lub prowadzenia pojazdów, zależy od indywidualnego pacjenta. Pacjentów należy uprzedzić, że powinni szczególnie uważać jako piesi i nie powinni prowadzić pojazdów ani pracować z urządzeniami, dopóki całkowicie nie znikną efekty leku, np. senność. Decyzja o wznowieniu takiej działalności, jak prowadzenie pojazdów lub praca z innymi urządzeniami, pozostaje w gestii lekarza.

Sposób stosowania i dawki.

DO STOSOWANIA TYLKO JAKO ŚRODSTWA PRZECIWBÓLOWEGO (PATRZ ROZDZIAŁ „PRZECIWSKAZANIA”).

Dawkowanie

Jeden fiolka zawierająca 3 ml leku Yumeroks® należy wdychać za pomocą urządzenia do inhalacyjnego stosowania metoksyfluoranu.

Po zakończeniu pierwszej fiolki można użyć drugiej. W ciągu doby można stosować do 6 ml leku. Wymianę fiolki należy przeprowadzać w dobrze wentylowanym pomieszczeniu, aby zmniejszyć wpływ par metoksyfluoranu na środowisko.

W celu zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa należy stosować najniższą skuteczną dawkę metoksyfluoranu do złagodzenia bólu, szczególnie u dzieci i osób starszych.

Całkowita dawka dla pacjenta w ciągu tygodnia nie powinna przekraczać 15 ml.

Nie zaleca się stosowania leku przez kilka kolejnych dni.

Należy dokładnie kontrolować dawkę kumulatywną u pacjentów stosujących dawki metoksyfluoranu w sposób przerywany podczas wykonywania bolesnych zabiegów (np. opatrywanie ran), aby upewnić się, że nie przekroczono zalecanej dawki metoksyfluoranu.

Przekroczenie zalecanej dawki metoksyfluoranu może spowodować niewydolność nerek. Niewydolność nerek wywołana metoksyfluoranem ma zazwyczaj charakter nieodwracalny.

Sposób stosowania

Yumeroks® należy stosować samodzielnie pod nadzorem osoby (oraz z pomocą w razie potrzeby), która potrafi go poprawnie używać za pomocą urządzenia do inhalacyjnego stosowania metoksyfluoranu.

Dzieci.

Stosować u dzieci od 6. roku życia. Dane dotyczące stosowania metoksyfluoranu za pomocą urządzenia do inhalacyjnego stosowania metoksyfluoranu są ograniczone. Dzieciom należy stosować najniższą skuteczną dawkę do złagodzenia bólu.

Przedawkowanie.

Reakcje niepożądane obejmują efekty związane z dawką środka znieczulającego (patrz rozdział „Reakcje niepożądane”).

W przypadku przedawkowania może wystąpić efekt znieczulający z objawami nadmiernej senności (w tym utratą przytomności), obniżeniem ciśnienia tętniczego, przytłumieniem oddychania, bladością i osłabieniem mięśni. Po odstawieniu metoksyfluoranu takie efekty zazwyczaj szybko ustępują, często bez jakichkolwiek interwencji, ale w razie potrzeby mogą być podejmowane działania wspierające układ sercowo-naczyniowy i oddechowy.

Podawanie dużych dawek metoksyfluoranu powoduje toksyczność nerek zależną od dawki. Ciężka niewydolność nerek pojawiała się kilka godzin lub dni po podaniu powtarzanych dużych dawek przeciwbólowych lub znieczulających dawek metoksyfluoranu.

W przypadku nadmiernego moczowania po przedawkowaniu należy natychmiast skorygować utratę płynów i elektrolitów.

Efekty uboczne.

Brak danych dotyczących zależności większości efektów ubocznych od dawki leku.

Zastosowanie metoksyfluranu u pacjentów z urazem i współistniejącym bólem

W poniższej tabeli opisano zdarzenia niepożądane występujące podczas leczenia, które zaobserwowano u ≥ 1 % populacji pod kątem oceny bezpieczeństwa w badaniu z randomizacją i kontrolowanym placebo u pacjentów z urazem i współistniejącym bólem.

Zdarzenia niepożądane występujące podczas leczenia u > 1 % populacji pod kątem oceny bezpieczeństwa są wymienione według klasyfikacji układowo-organowej i zalecanych terminów.

W poniższej liście wymieniono działania niepożądane (efekty uboczne związane z leczeniem), które występowały rzadziej niż w tabeli powyżej. Są one uporządkowane według klasyfikacji układowo-zakładniczej oraz częstości występowania [często (od ≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100) oraz bardzo rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000)].

Zaburzenia neurologiczne

Rzadko: dysgezja, parestezja.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Rzadko: dyskomfort w jamie ustnej.

Zaburzenia ogólne oraz reakcje w miejscu podania

Rzadko: zmęczenie, niedoból, uczucie osłabienia, objawy podobne do kaca, głód, dreszcze.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku

Rzadko: podwójne widzenie.

Zaburzenia psychiczne

Rzadko: nieadekwatny afekt.

Zastosowanie metoksyfluoranu u pacjentów wymagających leczenia przeciwbólowego podczas wykonywania zabiegów chirurgicznych

W poniższej tabeli opisano zjawiska związane z lekiem, które zaobserwowano u ≥ 2 % populacji pod kątem oceny bezpieczeństwa w badaniu kontrolowanym placebo, w którym uczestniczyli pacjenci wymagający niewielkiego zabiegu chirurgicznego.

Stosowanie po rejestracji

W literaturze opisano dodatkowe działania niepożądane związane z analgezją.

Zaburzenia neurologiczne: zmienione stany świadomości, niestagmus.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, organów klatki piersiowej i śródpiersia: duszenie się, hipoksja, osłabienie oddychania.

Zaburzenia układu wątrobowo-żółciowego: niewydolność wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka, uszkodzenie wątroby.

Zaburzenia ze strony układu moczowego: niewydolność nerek.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku: zamazane widzenie.

Zaburzenia psychiczne: niestabilność afektywna, pobudzenie, dezorientacja, stan odłączony, niepokój.

Zaburzenia naczyniowe: wahania ciśnienia tętniczego.

Badania: podwyższenie poziomu kwasu moczowego we krwi, podwyższenie poziomu mocznika we krwi, podwyższenie poziomu kreatyniny we krwi, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych.

Toksykość wątroby związana z metoksyfluoranem występuje rzadko, ale obserwuje się ją przy stosowaniu środków przeciwbólowych.

W przeszłości, przy stosowaniu metoksyfluoranu jako środka znieczyszczającego, zgłaszano następujące działania niepożądane.

Częste: amnezja retrowersyjna, nudności, wymioty, kaszel, senność, sen, zawroty głowy, niechęć do zapachów, gorączka, poliuria, ból głowy.

Rzadkie: niespecyficzne zapalenie wątroby, złośliwe nadgorączkowanie.

Inne zarejestrowane zjawiska: zatrzymanie akcji serca, osłabienie oddychania, laryngospazm, bronchospazm, hipotensja tętnicza, bradykardia, niewydolność nerek, podwyższenie poziomu mocznika w surowicy krwi, podwyższenie poziomu kreatyniny w surowicy krwi, zwiększenie wydalania szczawianów z moczem, podwyższenie poziomu fluoru nieorganicznego w surowicy krwi, bladość, rozluźnienie mięśni.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawieni reprezentanci powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do Farmakonadzoru pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu i unikać oddziaływania wysokich temperatur.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Niezgodność nie była oceniana lub nie została określona podczas rejestracji tego leku.

Opakowanie.

Po 3 ml w fiolkach szklanych. Po 1 fiolce w pudełku z kartonu. Po 5 fiolki w opakowaniu blisterowym, po 2 opakowania blisterowe w pudełku z kartonu.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

TOO „Yumeroks-Farm”.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 18030, obwód czerczeński, miasto Czerci, ul. Kozarska, 108. Tel.: (044) 281-01-01.