INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Xynoxys® (KSYNOKSIS)

Skład:

substancja czynna: hydroksychlorochina;

1 tabletka zawiera siarczan hydroksychlorochiny 200 mg;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, powidon, stearynian magnezu; powłoka: Opadry 03F180011 White (hydroksypropyloceluloza, dwutlenek tytanu, makrogol).

Postać leku. Tabletki powlekane błonkowo.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie okrągłym, powierzchni dwuwypukłej, powlekane powłoką błonową, białe lub prawie białe.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwpasożytnicze. Środki przeciwmalarialne. Aminochinoliny. Hydroksychlorochina.

Kod ATC P01BA02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Leki przeciwmalaryczne, takie jak chlorochina i hydroksychlorochina, wykazują wiele działań farmakologicznych, które warunkują ich efekt terapeutyczny w leczeniu chorób reumatycznych, choć rola każdego z tych mechanizmów pozostaje nieznana. Do tych efektów zalicza się oddziaływanie z grupami sulfhydrylowymi, zmianę aktywności enzymów (w tym fosfolipazy, NADH-cytochrom-C-reduktazy, cholinesterazy, proteaz i hydrolaz), wiązanie z DNA, stabilizację błon lizosomów, hamowanie produkcji prostaglandyn, hamowanie chemotaksji i fagocytozy komórek wielojądrowych, możliwy wpływ na produkcję interleukiny-1 przez monocyty oraz hamowanie uwalniania przez neutrofile anionu nadtlenkowego.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Po podaniu doustnym stężenie szczytowe we krwi osiągane jest po około 4 godzinach. Biologiczna dostępność po podaniu doustnym wynosi 79%.

Rozkład

Hydroksychlorochina charakteryzuje się dużym objętością rozkładu z powodu intensywnego gromadzenia się w tkankach (5500 l – we krwi, 44000 l – w osoczu) oraz wykazuje kumulację w komórkach krwi przy stosunku zawartości we krwi pełnej do osocza wynoszącym 7,2. Około 50% hydroksychlorochiny jest związane z białkami osocza krwi.

Metabolizm

Hydroksychlorochina metabolizowana jest głównie do N-desechlohydroksychlorochiny oraz dwóch innych metabolitów wspólnych z chlorochiną – desechlorochininy i bidesechlorochininy. Na podstawie danych dotyczących chlorochiny można przypuszczać, że hydroksychlorochina może być metabolizowana in vitro przez te same CYP, co chlorochina, tj. CYP2C8 i CYP3A, w mniejszym stopniu – CYP2D6.

Eliminacja

Hydroksychlorochina charakteryzuje się wielofazowym profilem eliminacji z długim okresem półtrwania końcowego, wynoszącym od 30 do 60 dni. Około 20–25% dawki hydroksychlorochiny wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Dorośli

Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów, toczeńca rumieniowatego dyskoidalnego i systemowego oraz chorób dermatologicznych, których powstawanie lub nasilenie przebiegu jest spowodowane działaniem światła słonecznego.

Populacja pediatryczna

Leczenie młodzieńczego zapalenia stawów idiopatycznego (w połączeniu z innymi lekami), toczeńca rumieniowatego dyskoidalnego i systemowego.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na związki 4-aminochinolinowe.
Retinopatia plamicy, zdiagnozowana przed rozpoczęciem leczenia lekiem Xynoxys®.
Wiek poniżej 6 lat (tabletki 200 mg nie są odpowiednie do stosowania u pacjentów o masie ciała <35 kg) lub idealna masa ciała <31 kg (patrz sekcja „Sposób dawkowania i dawka”).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Interakcje farmakodynamiczne

Leki o znanym efekcie wydłużania odcinka QT/potencjał wywoływania zaburzeń rytmu serca

Hydroksychlorochina powinna być stosowana z ostrożnością u pacjentów przyjmujących leki o znanym efekcie wydłużania odcinka QT, takie jak leki przeciwarytmiczne klas IА i III, trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe, neuroleptyki, niektóre leki przeciwinfekcyjne, ze względu na zwiększony ryzyko wystąpienia arytmii komorowej (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Przedawkowanie”). Halofantryna nie powinna być stosowana razem z hydroksychlorochiną.

Ponieważ hydroksychlorochina może nasilać działanie leczenia hipoglikemicznego, może być konieczne zmniejszenie dawki insuliny lub leków przeciwcukrzycowych.

Jednoczesne stosowanie hydroksychlorochiny i leków przeciwmalarycznych, które znane są z obniżania progu napadowego (np. meflochina), może zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek. Może również występować zmniejszenie skuteczności leków przeciwdrgawkowych przy jednoczesnym stosowaniu z hydroksychlorochiną.

Jeśli to możliwe, należy unikać jednoczesnego stosowania leku z lekami o potencjale okulotoksycznym lub hemotoksycznym.

Istnieje teoretyczne ryzyko hamowania wewnątrzkomórkowej aktywności α-galaktozydazy przy jednoczesnym stosowaniu hydroksychlorochiny i agalsydazy.

Siarczan hydroksychlorochiny może również wchodzić w pewne interakcje znane dla chlorochiny, nawet jeśli nie ma konkretnych doniesień na ten temat. Obejmują one: nasilenie bezpośredniego działania blokującego aminoglikozydów na synapsę nerwowo-mięśniową; antagonizm działania neostygminy i pirydostygminy; zmniejszenie wytwarzania przeciwciał w odpowiedzi na pierwotną immunizację dożylną ludzką diploidową szczepionką przeciw wściekliźnie.

Wpływ innych leków na hydroksychlorochinę

Leki przeciwdziałające nadmiernemu wydzielaniu kwasu żołądkowego (antacida)

Jednoczesne stosowanie z antyacydami zawierającymi magnez lub kaolin może prowadzić do zmniejszenia wchłaniania chlorochiny. Zatem, na podstawie danych ekstrapolowanych, hydroksychlorochinę należy podawać oddzielnie, co najmniej dwie godziny przed zastosowaniem antyacydów lub kaolinu.

Inhibitory lub induktory CYP

Jednoczesne stosowanie cymetydyny, umiarkowanego inhibitora CYP2C8 i CYP3A4, spowodowało podwojenie wpływu chlorochiny. Ekstrapolując te dane ze względu na podobieństwo struktury i parametrów farmakokinetycznych hydroksychlorochiny i chlorochiny, można oczekiwać podobnego efektu również dla hydroksychlorochiny. Zaleca się zachowanie ostrożności (np. monitorowanie działań niepożądanych) przy jednoczesnym stosowaniu silnych lub umiarkowanych inhibitorów CYP2C8 i CYP3A4 (np. gemfibrozyl, klopidogrel, rytonawir, itrakonazol, klaritromycyna, sok grejpfrutowy).

Doniesiono o niewystarczającej skuteczności hydroksychlorochiny przy jednoczesnym stosowaniu z ryfampycyną, silnym induktorem CYP2C8 i CYP3A4. Zaleca się zachowanie ostrożności (np. monitorowanie skuteczności) przy jednoczesnym stosowaniu z silnymi induktorami CYP2C8 i CYP3A4 (np. ryfampycyna, zioło św. Jana, karbamazepina, fenylobutyrazol).

Wpływ hydroksychlorochiny na inne leki

Substraty białka P-glikoproteiny

Potencjał hydroksychlorochiny w zakresie hamowania substratów białka P-glikoproteiny nie został oceniony. Obserwacje in vitro wskazują, że wszystkie inne badane aminochinoliny hamują białko P-glikoproteiny. Zatem istnieje prawdopodobieństwo zwiększenia stężenia substratów białka P-glikoproteiny przy jednoczesnym stosowaniu z hydroksychlorochiną. Doniesiono o podniesieniu stężenia cyklosporyny we krwi przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny i hydroksychlorochiny. Przy jednoczesnym stosowaniu dигoksyny i hydroksychlorochiny doniesiono o podniesieniu stężenia dигoksyny w surowicy krwi. Zaleca się zachowanie ostrożności (np. monitorowanie działań niepożądanych lub stężenia we krwi, jeśli to stosowne) przy jednoczesnym stosowaniu z substratami białka P-glikoproteiny o wąskim zakresie terapeutycznym (np. dигoksyna, cyklosporyna, dabigatran).

W badaniu interakcji leków przy jednorazowym podaniu badanego środka chlorochina obniżała biodostępność prazykwantelu. Obecnie nie wiadomo, czy podobny efekt będzie obserwowany przy jednoczesnym stosowaniu hydroksychlorochiny i prazykwantelu. Ekstrapolując te dane ze względu na podobieństwo struktury i parametrów farmakokinetycznych między hydroksychlorochiną a chlorochiną, można oczekiwać rozwoju podobnego efektu również dla hydroksychlorochiny.

Szczególne środki ostrożności.

Retinopatia

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Xynoxys® wszyscy pacjenci powinni przejść badanie okulistyczne. Następnie badanie to należy powtarzać co najmniej co 12 miesięcy. Toksyczne reakcje ze strony siatkówki są głównie zależne od dawki. Ryzyko uszkodzenia siatkówki jest niskie przy dawkach dobowych do 6,5 mg/kg masy ciała. Przekroczenie zalecanej dawki dobowej zwiększa ryzyko wystąpienia toksycznych reakcji ze strony siatkówki.

Podczas badania okulistycznego należy sprawdzić ostrość wzroku, przeprowadzić dokładne badanie fundus oculi i oftalmoskopię, a także zbadać centralne pole widzenia z czerwoną tarczą i percepcję kolorów.

Badania należy przeprowadzać częściej, dostosowując je do indywidualnych cech pacjenta, w następujących przypadkach:

dawka dobowa leku przekracza 6,5 mg na 1 kg idealnej (nie zwiększonej) masy ciała; użycie rzeczywistej masy ciała do obliczania dawki u pacjentów z otyłością może prowadzić do przedawkowania;
niewydolność nerek;
ostrość wzroku poniżej 6/8;
wiek powyżej 65 roku życia;
dawka kumulacyjna powyżej 200 g.

Leczenie lekiem Xynoxys® należy natychmiast przerwać, jeśli u pacjenta występują zaburzenia pigmentacji, defekty pola widzenia lub inne odchylenia od normy, których nie można wyjaśnić zaburzeniem akomodacji (patrz również sekcja „Efekty niepożądane”). Należy kontynuować obserwację takich pacjentów, ponieważ zmiany ze strony siatkówki i zaburzenia wzroku mogą postępować nawet po odstawieniu leku (patrz również sekcja „Efekty niepożądane”).

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania hydroksychlorochiny z lekami o znanym potencjale wywoływania toksycznych reakcji ze strony siatkówki, takimi jak tamoksyfen.

Wydłużenie interwału QT

Hydroksychlorochina może wydłużać interwał QTc u pacjentów z określonymi czynnikami ryzyka. Hydroksychlorochinę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wrodzonym lub potwierdzonym nabytym wydłużeniem interwału QT oraz/lub znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia interwału QT, takimi jak:

choroby serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego);
stany proarytmogenne (np. bradykardia (<50 uderzeń/min));
wywiad zaburzeń rytmu komorowego;
niekorygowana hipokaliemia i/lub hipomagnezemia;
jednoczesne stosowanie leków wydłużających interwał QT (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”), ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia arytmii komorowych.

Intensywność wydłużenia interwału QT może wzrastać wraz ze wzrostem stężenia leku. Z tego powodu nie należy przekraczać zalecanej dawki (patrz również sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Efekty niepożądane”).

Przewlekłe objawy toksyczności serca

Zgłaszano przypadki kardiomiopatii prowadzącej do niewydolności serca, czasem zakończonej śmiercią, u pacjentów leczonych hydroksychlorochiną (patrz sekcje „Efekty niepożądane” oraz „Przedawkowanie”). Dlatego zaleca się monitorowanie kliniczne w celu wykrycia objawów i oznak kardiomiopatii. W przypadku rozwoju kardiomiopatii należy przerwać stosowanie leku Xynoxys®. W przypadku rozpoznania zaburzeń przewodnictwa (blok odnóg pęczka Hisa/blok przedsionkowo-komorowy) oraz hipertrofii obu komór należy rozważyć możliwość przewlekłej toksyczności leku (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Należy stosować lek z ostrożnością u pacjentów przyjmujących leki, które mogą powodować niepożądane reakcje ze strony narządów wzroku lub skóry.

Lek należy również stosować z ostrożnością:

u pacjentów z chorobą wątroby lub nerek oraz u pacjentów przyjmujących leki, które mogą negatywnie wpływać na funkcję tych narządów; u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby należy oznaczyć stężenie hydroksychlorochiny we krwi i odpowiednio skorygować dawkę leku;
u pacjentów z ciężkimi chorobami przewodu pokarmowego, neurologicznymi i hematologicznymi.

Inny monitoring podczas długotrwałego leczenia lekiem

U pacjentów przyjmujących lek przez dłuższy czas należy okresowo przeprowadzać rozbudowany ogólny badanie krwi. W przypadku stwierdzenia zmian patologicznych należy przerwać stosowanie leku Xynoxys® (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

U wszystkich pacjentów przyjmujących lek przez dłuższy czas należy okresowo oceniać funkcję mięśni szkieletowych i odruchy ścięgniste. W przypadku wystąpienia osłabienia mięśni należy odstawić lek (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Należy stosować lek z ostrożnością u pacjentów wrażliwych na chininę, z niedoborem glukozo-6-fosforanodwodorodese, z przewlekłą porfirią, ponieważ przebieg tych chorób może się nasilać pod wpływem hydroksychlorochiny, a także u pacjentów z łuszczycą, ponieważ zwiększa się ryzyko wystąpienia reakcji skórnych.

Zachowania samobójcze i zaburzenia psychiczne. Zgłaszano przypadki zachowań samobójczych i zaburzeń psychicznych u niektórych pacjentów leczonych hydroksychlorochiną (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Zazwyczaj niepożądane reakcje ze strony psychicznej pojawiają się w ciągu pierwszego miesiąca od rozpoczęcia leczenia hydroksychlorochiną; zgłaszano również takie przypadki u pacjentów, którzy wcześniej nie mieli zaburzeń psychicznych w wywiadzie. Pacjentom należy zalecić natychmiastową pomoc medyczną, jeśli podczas leczenia pojawią się objawy ze strony psychicznej.

Pacjentom z rzadkimi wrodzonymi stanami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy u Saamów lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie należy przyjmować tego leku.

Dzieci w młodszym wieku są szczególnie wrażliwe na działanie toksyczne 4-aminochinolin, dlatego pacjentów należy poinformować, że Xynoxys® należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Hipoglikemia

Wykazano, że hydroksychlorochina może powodować ciężką hipoglikemię, w tym z utratą przytomności, która może zagrozić życiu, zarówno u pacjentów przyjmujących, jak i nie przyjmujących leków przeciwcukrzycowych. Pacjentów leczonych hydroksychlorochiną należy poinformować o ryzyku wystąpienia hipoglikemii oraz o związanych z nią objawach klinicznych. U pacjentów z objawami klinicznymi sugerującymi hipoglikemię podczas leczenia hydroksychlorochiną należy monitorować poziom glukozy we krwi; w razie potrzeby leczenie należy przeanalizować ponownie.

Podczas stosowania leku Xynoxys® mogą występować zaburzenia pozapiramidowe (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Potencjalne ryzyko kancerogenne

Dane eksperymentalne wskazują na potencjalne ryzyko indukcji mutacji genetycznych. Dane z badań kancerogennych na zwierzętach są dostępne tylko dla jednego gatunku zwierząt, którym podawano chlorochinę (substancję pokrewną hydroksychlorochinie), a uzyskane wyniki były negatywne. U ludzi brakuje wystarczających danych, aby wykluczyć zwiększone ryzyko nowotworów u pacjentów przyjmujących lek przez dłuższy czas.

Ciężkie skórne reakcje niepożądane

Zgłaszano przypadki ciężkich skórnych reakcji niepożądanych, w tym reakcji lekowej z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS), ostrą ogólnoustrojową egzantematyczną pustulozę (AGEP), zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczny epidermalny nekroliz (TEN). Pacjenci z ciężkimi reakcjami dermatologicznymi mogą wymagać hospitalizacji, ponieważ te stany mogą zagrażać życiu i mieć śmiertelny przebieg. Jeśli wystąpią objawy i znaki wskazujące na ciężkie reakcje skórne, należy natychmiast odstawić hydroksychlorochinę i rozważyć terapię alternatywną.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Dane przedkliniczne dotyczące hydroksychlorochiny są ograniczone. W badaniach na zwierzętach chlorochina (substancja pokrewna hydroksychlorochinie) wykazywała toksyczność dla funkcji rozrodczych po podaniu w wysokich dawkach organizmowi matki. Dane z badań przedklinicznych chlorochiny wskazują na potencjalne ryzyko genotoksyczności w niektórych testach.

W przypadku hydroksychlorochiny stosowanej w wysokich dawkach w długotrwałym leczeniu chorób autoimmunologicznych: badania obserwacyjne i metaanaliza obejmująca dane z długotrwałych badań prospektywnych nie wykazały statystycznie istotnego zwiększenia ryzyka wad wrodzonych lub niekorzystnych skutków klinicznych w ciąży.

Hydroksychlorochina przenika przez łożysko. 4-aminochiny w dawkach terapeutycznych mogą powodować uszkodzenia układu nerwowego centralnego, w tym ototoksyczność (toksyczność słuchową i przedsionkową, wrodzoną głuchotę), krwotoki siatkówki oraz nieprawidłową pigmentację siatkówki. Te efekty nie zostały potwierdzone w większych badaniach serii/obserwacyjnych. Badania obserwacyjne i metaanaliza obejmująca dane z długotrwałych badań prospektywnych nie wykazały statystycznie istotnego zwiększenia ryzyka wad wrodzonych lub niekorzystnych skutków klinicznych w ciąży.

Z tego powodu należy unikać stosowania siarczanu hydroksychlorochiny w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna, że indywidualna potencjalna korzyść z takiego leczenia przewyższa potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią.

Hydroksychlorochina wydostaje się do mleka matki (w ilości mniejszej niż 2% dawki podanej matce, po skorygowaniu o masę ciała). Należy starannie rozważyć konieczność długotrwałego stosowania hydroksychlorochiny w okresie karmienia piersią, biorąc pod uwagę powolną szybkość wydalenia leku z organizmu i potencjalną kumulację toksycznych ilości w organizmie niemowlęcia. Wiadomo, że niemowlęta są szczególnie wrażliwe na toksyczne działanie 4-aminochinolin.

Dostępne są bardzo ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa długotrwałego stosowania hydroksychlorochiny u niemowląt karmionych piersią; przy przepisywaniu leku lekarz powinien ocenić potencjalne ryzyko i korzyści z jego stosowania w czasie karmienia piersią, biorąc pod uwagę wskazania do takiego leczenia i jego długość.

Plodność. Brak danych dotyczących wpływu siarczanu hydroksychlorochiny na płodność człowieka. W badaniach na zwierzętach chlorochina (substancja pokrewna hydroksychlorochinie) wykazywała niepożądane działanie na płodność samców.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych maszyn.

Ponieważ krótko po rozpoczęciu leczenia mogą wystąpić zaburzenia wzroku spowodowane zaburzeniem akomodacji, które mogą prowadzić do nieostrego widzenia, pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i wykonywania prac wymagających zwiększonej uwagi. Jeśli stan ten nie ustępuje samorzutnie, ustępuje po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia.

Sposób stosowania i dawki.

Xynoxys® przeznaczony jest do stosowania doustnego. Każdą dawkę należy przyjmować podczas jedzenia lub popijać szklanką mleka.

Działanie hydroksychlorochinu ma charakter kumulacyjny, dlatego do osiągnięcia efektu terapeutycznego potrzeba kilku tygodni, natomiast nieznaczne działania niepożądane mogą pojawiać się stosunkowo wcześnie. Jeśli stan pacjenta nie poprawia się w ciągu 6 miesięcy leczenia choroby reumatycznej, lek należy odstawić.

W chorobach związanych ze zwiększonym wrażliwością na światło leczenie należy prowadzić wyłącznie w okresach największego nasłonecznienia.

Dorośli i osoby starsze.

Należy stosować minimalną skuteczną dawkę. Dawka ta nie powinna przekraczać 6,5 mg/kg na dobę (obliczanej od masy ciała idealnej, a nie rzeczywistej) i nie może przekraczać 200 mg ani 400 mg na dobę.

Dzieci.

Należy stosować minimalną skuteczną dawkę, która nie przekracza 6,5 mg/kg na dobę (obliczanej od masy ciała idealnej). Z tego powodu tabletek 200 mg nie wolno stosować u dzieci o masie ciała idealnej poniżej 31 kg.

Dzieci.

Należy stosować minimalną skuteczną dawkę, która nie przekracza 6,5 mg na 1 kg masy ciała idealnej na dobę. Z tego powodu tabletek 200 mg nie wolno stosować u dzieci o masie ciała idealnej poniżej 31 kg.

Przedawkowanie.

Przedawkowanie 4-aminochinolin jest szczególnie niebezpieczne dla niemowląt, ponieważ przyjęcie nawet 1–2 gramów może prowadzić do skutku śmiertelnego.

Objawy przedawkowania mogą obejmować ból głowy, zaburzenia wzroku, kolaps sercowo-naczyniowy, drgawki, hipokaliemię, zaburzenia rytmu i przewodnictwa, w tym wydłużenie odcinka QT, tachykardię komorową typu torsade de pointes, tachykardię komorową oraz migotanie komór, zwiększenie szerokości zespołów QRS, bradyarytmie, rytm węzłowy, blokadę przedsionkowo-komorową, po których nagle może nastąpić śmiertelna zatrzymanie oddychania i serca. Te zjawiska mogą wystąpić krótko po przedawkowaniu, dlatego wymagana jest natychmiastowa pomoc medyczna. Zawartość żołądka należy natychmiast usunąć, wywołując wymioty lub przepłukując żołądek. Węgiel aktywny w dawce co najmniej pięciokrotnie przekraczającej przyjętą dawkę leku może spowolnić dalszą absorpcję, jeśli zostanie podany do żołądka przez sondę po przepłukaniu i nie później niż w ciągu 30 minut od przyjęcia leku.

W przypadku przedawkowania należy rozważyć możliwość dożylne podanie diazepamu. Udowodniono, że ten lek może zmniejszyć objawy kardiotoxyczności wywołane chlorochiną.

W razie potrzeby należy podjąć środki wspierające oddychanie oraz przeprowadzić terapię przeciwszokową.

Efekty uboczne.

Zastosowano następujące kryteria częstości przyjęte przez Radę Międzynarodowych Organizacji Nauk Medycznych (CIOMS): bardzo często (≥ 1/10); często (od ≥1/100 do <1/10); rzadko (od ≥1/1000 do <1/100); bardzo rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia układu krwi i chłonnego

Częstość nieznana: zahamowanie funkcji szpiku kostnego, anemia, anemia aplastyczna, agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia.

Zaburzenia układu odpornościowego

Częstość nieznana: pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli.

Zaburzenia metaboliczne i odżywiania

Często: brak apetytu.

Częstość nieznana: hipoglikemia.

Hydroksychlorochina może nasilać przebieg porfirii.

Zaburzenia ze strony psychiki

Często: niestabilność afektywna.

Rzadko: pobudzenie nerwowe.

Częstość nieznana: psychóza, zachowanie samobójcze, depresja, halucynacje, niepokój, pobudzenie, dezorientacja, urojenia, mania oraz zaburzenia snu.

Zaburzenia układu nerwowego

Często: ból głowy.

Rzadko: zawroty głowy.

Częstość nieznana: przy stosowaniu leków z tej grupy zgłaszano występowanie drgawek.

Zaburzenia pozapiramidowe, takie jak dystonia, dyskinezja, drżenie (zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Zaburzenia ze strony narządu wzroku

Często: nieostre widzenie spowodowane zaburzeniem akomodacji, które jest zjawiskiem zależnym od dawki i odwracalnym.

Rzadko: może występować retinopatia z zaburzeniami pigmentacji i występowaniem defektów pola widzenia.

W wczesnym etapie po zakończeniu leczenia lekiem Xynoxys® retinopatia jest odwracalna. Jeśli leczenie nie zostanie w porę przerwane, istnieje ryzyko postępu retinopatii nawet po odstawieniu leku.

U pacjentów z retinopatią początkowo może występować przebieg bezobjawowy lub mogą występować skotomy okołomakularne lub okołomakularne pierścieniowate, skotomy skroniowe lub zaburzenia postrzegania kolorów.

Zgłaszano przypadki zmian rogówki, w tym obrzęku i zmętnienia. Mogą one być bezobjawowe lub powodować zaburzenia takie jak pojawianie się aureoli, nieostre widzenie lub fotofobia. Zmiany te mogą być przejściowe i zanikają po zakończeniu leczenia.

Częstość nieznana: zgłaszano przypadki rozwoju makulopatii i zwyrodnienia plamki, które mogą być nieodwracalne.

Zaburzenia narządu słuchu i równowagi

Rzadko: zawroty głowy, uczucie szumu w uszach.

Częstość nieznana: utrata słuchu.

Zaburzenia serca

Częstość nieznana: wydłużenie odcinka QT u pacjentów z określonymi czynnikami ryzyka, co może prowadzić do zaburzeń rytmu (torsade de pointes, tachykardia komorowa); kardiomiopatia, która może prowadzić do niewydolności serca, w niektórych przypadkach zakończona śmiercią (zob. sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania” oraz „Przedawkowanie”).

W przypadku rozpoznania zaburzeń przewodnictwa (blokada nóżek wiązki Hisa/blokada przedsionkowo-komorowa), a także dwukomorowej hipertrofii, należy rozważyć możliwość przewlekłej toksyczności leku. Odstawienie leku może prowadzić do ustąpienia tych zaburzeń.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Bardzo często: ból brzucha, nudności.

Często: biegunka, wymioty.

Objawy te zazwyczaj ustępują natychmiast po zmniejszeniu dawki lub po zakończeniu leczenia.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Rzadko: odchylenia od normy wyników badań czynności wątroby.

Częstość nieznana: ostra niewydolność wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Często: wysypka skórna, świąd.

Rzadko: zmiany pigmentacji skóry i błon śluzowych, wybielanie włosów, łysienie.

Zjawiska te zazwyczaj szybko ustępują po zakończeniu leczenia.

Częstość nieznana: wysypki pęcherzykowe, w tym rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na światło, zapalenie skóry odspajające, zespół Sweeta oraz ciężkie skórne reakcje uboczne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, reakcja lekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespołem DRESS), ostra ogólna pustulacja egzematoidalna (zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”), którą należy odróżnić od łuszczycy.

Hydroksychlorochina może wywoływać napady łuszczycy, które mogą towarzyszyć gorączce i hiperleukocytozie. Zazwyczaj rokowanie jest korzystne po odstawieniu hydroksychlorochiny.

Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej

Rzadko: zaburzenia czuciowo-ruchowe.

Częstość nieznana: miopatia mięśni szkieletowych lub neuropatyczna miopatia, prowadząca do postępującej słabości i atrofii mięśni bliższych.

Miopatia może być odwracalna po odstawieniu leku, ale pełne wyzdrowienie może zająć kilka miesięcy.

Obniżenie odruchów ścięgnistych i nieprawidłowa przewodność nerwowa.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu jest ważne. Pozwala to na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych proszone są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności. 2 lata.

Nie stosować po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze. Po 6 blisterów w puszce.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent. AT „Farmak”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kirylowska 74.