Xynfal

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Xynfal

Skład:

substancja czynna: cefixymin;

1 tabletka powlekana otrzymuje się z 447,68 mg cefixyminu trihydrażu, co odpowiada 400 mg cefixyminu;

substancje pomocnicze: wodorofosforan wapnia bezwodny; skrobia prażonywa (skrobia kukurydziana); hydroksypropyloceluloza; woda oczyszczona; alkohol izopropylowy; celuloza mikrokryształowa (PH-112); stearynian magnezu; powłoka filmowa: Opadry AMB Biały OY-B-28920 (poliwinylowy alkohol częściowo zhydrolizowany, dwutlenek tytanu (E 171), talk (E 553b), lecytyna (z soi) (E 322), guma ksytanowa (E 415)), woda oczyszczona.

Postać leku. Tabletka powlekana.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletka powlekana, od białego do prawie białego koloru, w kształcie kapsułki, z zaokrąglonymi krawędziami, z odbiciem „E” oraz linią złamania z jednej strony oraz „8” i „7” oddzielonymi linią złamania z drugiej strony.

Grupa farmakoterapeutyczna. Cefalosporyny III generacji.

Kod ATX J01D D08.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Cefiksima to doustny antybiotyk z grupy cephalosporyn III generacji, który in vitro wykazuje silne działanie bakteriobójcze wobec szerokiego zakresu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych.

Skuteczność kliniczna została wykazana w leczeniu infekcji wywołanych powszechnymi patogenami, w tym Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Proteus mirabilis, gatunkami Klebsiella, Haemophilus influenzae (szczepy produkujące i nieprodukujące beta-laktamazy), Branhamella catarrhalis (szczepy produkujące i nieprodukujące beta-laktamazy), gatunkami Enterobacter. Cefiksima jest bardzo stabilna w obecności enzymów beta-laktamaz.

Większość szczepów enterokoków (Streptococcus faecalis, streptokoki grupy D) oraz bakterii z rodzaju Staphylococcus (w tym szczepy koagulazo-dodatnie i koagulazo-ujemne oraz szczepy oporne na metycylinę) jest opornych na cefiksimę. Ponadto większość szczepów Pseudomonas, Bacteroides fragilis, Listeria monocytogenes oraz Clostridia jest oporna na cefiksimę.

Farmakokinetyka.

Bezwzględna biodostępność doustna cefiksimy mieści się w granicach 22–54%. Spożycie pokarmu nie wywiera istotnego wpływu na wchłanianie. Dlatego cefiksimę można stosować niezależnie od posiłku.

Zgodnie z danymi badań in vitro, stężenie cefiksimy we krwi lub moczu na poziomie 1 μg/ml lub wyższym uważa się za wystarczające wobec większości powszechnych patogenów, wobec których lek wykazuje aktywność.

Ogólnie rzecz biorąc, maksymalne stężenia we krwi po podaniu zalecanych dawek dla dorosłych lub dzieci wynoszą od 1,5 do 3 μg/ml. Kumulacja cefiksimy po wielokrotnym podawaniu nie była obserwowana lub była nieznaczna.

U zdrowych osób starszych oraz młodych ochotników porównywano farmakokinetykę cefiksimy po podawaniu dawek 400 mg raz dziennie przez 5 dni. Średnie wartości Cmax i AUC były nieco wyższe u osób starszych. Pacjentom starszym można stosować taką samą dawkę, jak w ogólnej populacji pacjentów (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Cefiksima wydalana jest głównie z moczem w niezmienionej postaci. Głównym mechanizmem wydalenia jest filtracja kłębuszkowa. Metabolity cefiksimy nie zostały wyizolowane z surowicy krwi ani moczu człowieka.

Cefiksima wiąże się niemal wyłącznie z frakcją albuminową, a frakcja wolna stanowi średnio około 30%. Wiązanie cefiksimy z białkami zależy od stężenia w surowicy krwi człowieka tylko przy bardzo wysokich stężeniach, które nie występują przy zwykłym dawkowaniu klinicznym.

Ilość cefiksimy znakowanej 14C przeniesionej z mleka matki od samic szczurów do potomstwa była niewielka (około 1,5% zawartości cefiksimy u samic trafiało do potomstwa). Brak danych dotyczących wydzielania cefiksimy do mleka matki u człowieka. Przenikanie cefiksimy przez łożysko u ciężarnych samic szczurów, którym podawano znakowaną cefiksimę, było nieznaczne.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Xynfal to doustny, aktywny antybiotyk z grupy cefalosporyn o wyraźnym działaniu bakteriobójczym in vitro wobec szerokiego zakresu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych.

Wskazany jest w leczeniu następujących ostrych infekcji wywołanych wrażliwymi mikroorganizmami:

• Infekcje dróg oddechowych górnych (np. zapalenie ucha środkowego) oraz inne infekcje dróg oddechowych górnych, gdy znana lub podejrzewana jest oporność patogenu na inne często stosowane antybiotyki lub istnieje ryzyko nieskuteczności leczenia.
• Infekcje dróg oddechowych dolnych (np. zapalenie oskrzeli).
• Infekcje dróg moczowych (np. zapalenie pęcherza, zapalenie pęcherza i cewki moczowej, niepowikłany zapalenienie nerek).

Xynfal wykazuje klinyczną skuteczność w leczeniu infekcji wywołanych najczęściej występującymi patogennymi mikroorganizmami, w tym Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, E.coli, Proteus mirabilis, Klebsiella species, Haemophilus influenzae (szczepy produkujące i nieprodukujące β-laktamazy), Branhamella catarrhalis (szczepy produkujące i nieprodukujące β-laktamazy) oraz Enterobacter species. Charakteryzuje się wysokim stopniem stabilności w obecności β-laktamaz.

Większość szczepów enterokoków (Streptococcus faecalis, Streptococci grupy D) oraz Staphylococci (w tym koagulazo-dodatnich, koagulazo-ujemnych i szczepów opornych na metycylinę) jest oporna na cefiksym. Ponadto większość szczepów Pseudomonas, Bacteroides fragilis, Listeria monocytogenes i Clostridia jest oporna na cefiksym.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną, inne antybiotyki z grupy cefalosporyn lub którykolwiek z substancji pomocniczych.

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Leki przeciwpłytkowe

Podobnie jak przy stosowaniu innych cefalosporyn, u niektórych pacjentów obserwowano wydłużenie czasu protrombiny. Dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących terapię antykoagulacyjną.

Cefiksym należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących antykoagulantsy z grupy kumaryn, np. warfarynę potasu. Ponieważ cefiksym może nasilać działanie leków przeciwpłytkowych, może dojść do wydłużenia czasu protrombiny, z krwawieniem lub bez niego.

Inne formy interakcji

Roztwory Benedykta lub Felingga lub tabletki testowe siarczanu miedzi mogą dawać fałszywie dodatnią reakcję podczas badania moczu na obecność glukozy, natomiast przy stosowaniu testów opartych na enzymatycznych reakcjach glukozo-oksydazowych nie obserwuje się takiego zjawiska.

Podczas leczenia antybiotykami z grupy cefalosporyn donoszono o fałszywie dodatnim direkcyjnym teście Coombsa, dlatego należy mieć na uwadze, że dodatni wynik testu Coombsa może być spowodowany przez taki lek.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Encefalopatia

Beta-laktamy, w tym cefiksym, zwiększają u pacjentów ryzyko wystąpienia encefalopatii (która może obejmować napady padaczkowe, dezorientację, zaburzenia świadomości, zaburzenia ruchowe), szczególnie w przypadkach przedawkowania oraz niewydolności nerek.

Ciężkie reakcje skórne

Podczas stosowania cefiksymu zgłaszano ciężkie skórne reakcje niepożądane, takie jak toksyczny epidermalny nekrolioza, zespół Stevensa-Johnsona, lekowe wysypki z eozynofilią i objawami systemowymi (zespoł DRESS), ostra ogólna egzematyczna pustulacja. Pacjentów należy poinformować o objawach i objawach ciężkich objawów skórnych oraz dokładnie monitorować ich stan. Leczenie należy przerwać przy pierwszych oznakach wysypki skórnej, zmian błon śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości skórnej.

Cefiksym należy stosować z ostrożnością u pacjentów, u których wcześniej wystąpiły reakcje nadwrażliwości na inne leki.

Nadwrażliwość na penicyliny

Podobnie jak inne cefalosporyny, cefiksym należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem nadwrażliwości na penicyliny, ponieważ istnieją pewne dowody częściowej krzyżowej alergii między penicylinami a cefalosporinami.

U pacjentów obserwowano ciężkie reakcje (w tym anafilaksję) na obie klasy leków. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej podczas stosowania Xynfalu należy przerwać przyjmowanie leku i w razie potrzeby rozpocząć odpowiednie leczenie.

Anemia hemolityczna

Opisano przypadki lekowej anemii hemolitycznej, w tym ciężkie przypadki zakończone śmiercią, podczas leczenia cefalosporynami. Zgłoszono również nawrót anemii hemolitycznej po ponownym podaniu cefalosporyn u pacjenta z wywiadem anemii hemolitycznej związanej z cefalosporynami (w tym cefiksymem).

Ostra niewydolność nerek

Stosowanie cefalosporyn, w tym cefiksymu, może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, w tym do nefrytu naczyniowo-śródmiąższowego jako stanu patologicznego. W przypadku wystąpienia ostrej niewydolności nerek należy przerwać stosowanie cefiksymu i rozpocząć odpowiednią terapię oraz/lub podjąć odpowiednie działania.

Zaburzenia funkcji nerek

Xynfal należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek.

Stosowanie u dzieci

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania cefiksymu u noworodków przedwczesnych lub noworodków.

Kolit związane z antybiotykami

Leczenie antybiotykami o szerokim spektrum działania może zaburzać normalną mikroflorę jelitową, co może prowadzić do nadmiernego wzrostu Clostridium difficile, produkującego toksynę, która jest główną przyczyną biegunki związanej z antybiotykami. Kolit pseudomembranacyjny wiąże się ze stosowaniem antybiotyków o szerokim spektrum działania (w tym makrolidów, półsyntetycznych penicylin, linkozamidów i cefalosporyn). Dlatego ważne jest rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpiła biegunka podczas lub po zakończeniu terapii antybiotykiem. Objawy kolitu pseudomembranacyjnego mogą się rozwijać podczas lub po zakończeniu leczenia antybiotykami.

Leczenie kolitu pseudomembranacyjnego powinno obejmować sigmoidoskopię, odpowiednie badania bakteriologiczne, uzupełnienie płynów, elektrolitów i białek. Jeśli stan nie poprawia się po odstawieniu leku lub objawy nasilają się, należy podać wancomycynę doustnie. Wancomycyna jest lekiem z wyboru w leczeniu kolitu pseudomembranacyjnego związanego z przyjmowaniem antybiotyków (spowodowanego przez C. difficile). Należy wykluczyć inne przyczyny wystąpienia kolitu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie przeprowadzono wystarczających i dobrze kontrolowanych badań stosowania cefiksymu u ciężarnych. Dlatego Xynfal nie powinien być stosowany u ciężarnych ani u karmiących matek, chyba że lekarz uzna to za konieczne.

W badaniach rozrodczych przeprowadzonych na myszach i szczurach przy podawaniu dawek, które były niemal 400 razy wyższe niż dawka dla człowieka, nie stwierdzono wpływu na płodność ani zaburzeń u płodu spowodowanych stosowaniem cefiksymu. U królików przy stosowaniu dawek niemal 4 razy wyższych niż dawka dla człowieka nie stwierdzono żadnych dowodów efektu teratogennego; zaobserwowano wysoką częstość poronień i śmiertelność matki, co jest oczekiwanym skutkiem znanej wrażliwości królików na zmiany mikroflory jelitowej wywołane przez antybiotyki.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak encefalopatia (która może obejmować napady padaczkowe, dezorientację, zaburzenia świadomości, zaburzenia ruchowe), pacjent nie powinien obsługiwać mechanizmów ani prowadzić pojazdów.

Sposób stosowania i dawki

Zwykle leczenie trwa 7 dni. W razie potrzeby może być przedłużone do 14 dni.

Dozowanie

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat lub o wadze powyżej 50 kg

Zalecana dawka wynosi 200–400 mg na dobę, w zależności od ciężkości infekcji, przyjmowane jednorazowo na dobę lub podzielone na dwie dawki.

W tej postaci leku i w tej dawce lek stosuje się u dzieci od 12 roku życia.

Dzieci poniżej 12 roku życia

Leku nie zaleca się stosować dzieciom poniżej 12 roku życia. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności cefiksymu u dzieci poniżej 6 miesiąca życia.

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku mogą otrzymywać taką samą dawkę, jak zalecana dla dorosłych. Należy ocenić funkcję nerek i dostosować dawkowanie w przypadku ciężkiego zaburzenia funkcji nerek (patrz dalej).

Niewydolność nerek

Lek można stosować przy zaburzeniach funkcji nerek. Pacjentom z klirem kreatyniny 20 ml/min lub wyższym można podawać zwykłe dawki i schemat podawania leku. Pacjentom, u których klire kreatyniny jest niższy niż 20 ml/min, nie zaleca się przekraczania dawki 200 mg raz na dobę. Dawkowanie i schemat podawania dla pacjentów poddawanych przewlekłemu dializowaniu doustnemu (CAPD) lub dializie krwi powinny być takie same jak dla pacjentów z klirem kreatyniny poniżej 20 ml/min.

Sposób stosowania

Do użytku wewnętrznego. Wchłanianie Xynfalu istotnie nie zmienia się w obecności pokarmu.

Dzieci

W tej postaci leku i w tej dawce lek stosuje się u dzieci od 12 roku życia.

Przedawkowanie

Przy stosowaniu antybiotyków beta-laktamowych, w tym cefiksymu, istnieje ryzyko rozwoju encefalopatii, szczególnie w przypadku przedawkowania lub zaburzeń funkcji nerek.

Reakcje niepożądane obserwowane po podaniu dawek cefiksymu do 2 g u zdrowych ochotników nie różniły się od profilu obserwowanego u pacjentów otrzymujących zalecane dawki. Cefiksym nie jest usuwany z krwiobiegu w istotnych ilościach przez dializę.

Nie istnieje specyficzny antydotum. Zalecane są ogólne środki wspierające.

Działania niepożądane.

Cefaksym jest ogólnie dobrze tolerowany. Większość działań niepożądanych obserwowanych podczas badań klinicznych była łagodna i ustępowała samoistnie.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane, które zostały zarejestrowane podczas stosowania cefaksymu.

Ze strony krwi i układu chłonnego: eozynofilia, hiper eozynofilia, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, granulocytopenia, anemia hemolityczna, trombocytopenia, trombocytoza.

Ze strony przewodu pokarmowego: ból brzucha, biegunka*, dyspepsja, nudności, wymioty, wzdęcia brzucha.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych: żółtaczka.

Infekcje i inwazje: kolit pseudobłoniasty, zapalenie pochwy.

Badania: podwyższenie poziomu aspartaminotransferazy (AST), alaninotransferazy (ALT), bilirubiny, mocznika, kreatyniny.

Ze strony układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy.

Podczas stosowania cefalosporyn, w tym cefaksymu, zgłaszano przypadki napadów drgawkowych (częstość nieznana)**.

Beta-laktamy, w tym cefaksym, mogą sprzyjać rozwojowi encefalopatii (która może obejmować napady drgawkowe, dezorientację, zaburzenia świadomości, zaburzenia ruchowe), szczególnie w przypadku przedawkowania lub zaburzeń czynności nerek (częstość nieznana)**.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy opłucnej: duszność.

Ze strony nerek i dróg moczowych: ostra niewydolność nerek z nefrytem naczyniowo-śródmiąższowym.

Ze strony układu odpornościowego: reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, choroba surowicza.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: wysypka lekowa z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS), erytema wielopostaciowe, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekrolioza, pokrzywka, wysypka, świąd, ostra ogólna egzantematyczna pustuloza.

Zaburzenia ogólne i w miejscu podania: gorączka lekowa, artrologia, piressja, obrzęk twarzy, świąd narządów płciowych.

Wymienione powyżej działania niepożądane obserwowano podczas badań klinicznych oraz/lub po rejestracji cefaksymu.

*Biegunka częściej występowała przy wyższych dawkach. Zgłaszano przypadki umiarkowanej i ciężkiej biegunki; czasem stanowiło to powód do przerwania terapii. W przypadku wystąpienia silnej biegunki należy przerwać stosowanie Xynfalu.

**Nie można oszacować na podstawie dostępnych danych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blisterze, 1 blister w tece kartonowej.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Aurobindo Pharma Ltd Unit VI, Block D.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Survey No. 329/39 and 329/47, Chitkul Village, Patancheru Mandal, Sangareddy District, Telangana State, 502307 Indie.