Winpocetyna

INSTRUKCJA dot. stosowania leku leczniczego WINPOCETYNA (VINPOCETINE)

Skład:

substancja czynna: winpocetyna;

1 tabletka zawiera winpocetyny 5 mg;

substancje pomocnicze: laktoza, monohydrat; skrobia kukurydziana; talk; stearyna magnezu.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki białe lub białe z lekko szarawym odcieniem.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki psychostymulujące i środki nootropowe. Winpocetyna.

Kod ATC N06B X18.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Winpocetyna stanowi związek o złożonym mechanizmie działania, który wykazuje korzystny wpływ na metabolizm w mózgu i poprawia jego ukrwienie, a także poprawia właściwości reologiczne krwi.

Winpocetyna wykazuje działanie neuroprotekcyjne: osłabia szkodliwe działanie reakcji cytotoksycznych wywołanych przez aminokwasy pobudzające. Lek inhibuje potencjałozależne kanały Na+- i Ca2+ oraz receptory NMDA i AMPA. Preparat nasila działanie neuroprotekcyjne adenosyny.

Winpocetyna stymuluje metabolizm mózgowy: zwiększa pobieranie glukozy i O2 oraz zużycie tych substancji przez tkankę mózgową. Lek zwiększa odporność mózgu na hipoksję; zwiększa transport glukozy – jedynego źródła energii dla mózgu – przez barierę krew-mózg; przesuwa metabolizm glukozy w kierunku bardziej korzystnej drogi tlenowej; selektywnie inhibuje enzym Ca2+-kalmodulinazależną cykliczną GMP-fosfodiesterazę (PDE); zwiększa poziom cAMP i cGMP w mózgu. Lek zwiększa stężenie ATP oraz stosunek ATP/AMP; nasila metabolizm noradrenaliny i serotoniny w mózgu; stymuluje wstępujący układ noradrenergiczny; wykazuje działanie antyoksydacyjne; w wyniku działania wszystkich wyżej wymienionych efektów winpocetyna wykazuje działanie neuroprotekcyjne.

Winpocetyna poprawia mikrokrążenie w mózgu: inhibuje agregację płytek krwi, zmniejsza patologicznie podwyższoną lepkość krwi, zwiększa odkształcalność erytrocytów oraz inhibuje wychwyt adenosyny, poprawia transport O2 w tkankach poprzez obniżenie powinowactwa O2 do erytrocytów.

Winpocetyna selektywnie zwiększa przepływ krwi w mózgu: lek zwiększa frakcję wyrzutu serca kierowaną do mózgu; zmniejsza opór naczyń mózgowych, nie wpływając na parametry krążenia ogólnego (ciśnienie tętnicze, wyrzut serca, częstość pulsu, ogólny opór obwodowy); nie powoduje „efektu okradania”. Co więcej, w trakcie stosowania leku poprawia się dopływ krwi do uszkodzonych (lecz jeszcze nie zanikających) obszarów niedokrwienia o niskiej perfuzji („efekt odwróconego okradania”).

Farmakokinetyka.

Wchłanianie: winpocetyna jest szybko wchłaniana, maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1 godzinie od podania doustnego. Głównym miejscem wchłaniania winpocetyny są odcinki przewodu pokarmowego. Związek nie ulega metabolizmowi w trakcie przechodzenia przez ścianę jelitową.

Rozkład: w badaniach z doustnym podaniem leku u szczurów radioaktywnie znakowana winpocetyna występowała w największych stężeniach w wątrobie i przewodzie pokarmowym. Maksymalne stężenia w tkankach stwierdzano po 2–4 godzinach od podania leku. Stężenie radioaktywności w mózgu nie przekraczało stężenia w krwi.

U człowieka: wiązanie z białkami osocza wynosi 66%. Bezwzględna biodostępność winpocetyny po podaniu doustnym wynosi 7%. Objętość rozkładu wynosi 246,7 ± 88,5 l, co wskazuje na silne wiązanie substancji z tkankami. Wartość klirensu winpocetyny (66,7 l/h) w osoczu przekracza jej wartość w wątrobie (50 l/h), co wskazuje na pozajelitowy metabolizm związku.

Eliminacja: przy wielokrotnym doustnym stosowaniu w dawkach 5 mg i 10 mg winpocetyna wykazuje kinetykę liniową; stężenia równowagowe w osoczu wynoszą odpowiednio 1,2 ± 0,27 ng/ml i 2,1 ± 0,33 ng/ml. Okres półtrwania u człowieka wynosi 4,83 ± 1,29 godz. W badaniach przeprowadzonych z użyciem radioaktywnie znakowanego związku stwierdzono, że winpocetyna wydala się głównie przez nerki i przewód pokarmowy w stosunku 60:40%. Duża ilość radioaktywnego znacznika u szczurów i psów występowała w żółci, jednak nie zaobserwowano istotnej cyrkulacji enterohepatalnej. Kwas apowinkaminowy wydala się przez nerki drogą prostej filtracji kłębuszkowej, okres półtrwania tej substancji zmienia się w zależności od dawki i sposobu podania winpocetyny.

Metabolizm: głównym metabolitem winpocetyny jest kwas apowinkaminowy (ABK), który u ludzi powstaje w ilości 25–30%. Po doustnym podaniu pole pod krzywą („stężenie w osoczu–czas”) ABK jest dwa razy większe niż po podaniu i.v., co wskazuje na powstawanie ABK w trakcie presystemowego metabolizmu winpocetyny. Innymi wykrytymi metabolitami są hydroksywinpocetyna, hydroksy-ABK, dihydroksy-ABK-glicyna oraz ich koniugaty z glukuronidami i/lub siarczanami. U każdego z badanych gatunków ilość winpocetyny wydalanej w niezmienionej formie stanowiła jedynie kilka procent od podanej dawki.

Istotną i znaczącą właściwością winpocetyny jest brak konieczności specjalnego doboru dawki u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek, ze względu na metabolizm leku i brak kumulacji (akumulacji).

Zmiana właściwości farmakokinetycznych w szczególnych warunkach (np. w określonym wieku, przy współistniejących chorobach). Ponieważ winpocetyna jest wskazana głównie w terapii pacjentów w wieku podeszłym, u których obserwuje się zmiany kinetyki leków: obniżone wchłanianie, inny rozkład i metabolizm, obniżoną eliminację – konieczne było przeprowadzenie badań oceniających kinetykę leku właśnie w tej grupie wiekowej, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Wyniki tych badań wykazały, że kinetyka winpocetyny u osób w wieku podeszłym istotnie nie różni się od kinetyki u młodych ludzi, a ponadto brak jest kumulacji. W przypadku zaburzeń funkcji wątroby lub nerek można stosować dawki standardowe, ponieważ winpocetyna nie gromadzi się w organizmie tych pacjentów, co pozwala na długotrwałe stosowanie leku.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Neurologia. W leczeniu różnych postaci patologii mózgowo-naczyniowej: stany popołowcowe, niedostateczność układu krążenia kręgowo-podstawnego, demencja naczyniowa, miażdżyca mózgu, encefalopatia pourazowa i hipertensyjna. Sprzyja zmniejszeniu objawów psychicznych i neurologicznych w patologii mózgowo-naczyniowej.

Oftalmologia. W leczeniu przewlekłej choroby naczyniowej naczyniówki (błony naczyniowej oka) i siatkówki.

Otolaryngologia. W leczeniu niedosłuchu starczego typu percepcyjnego, choroby Menière’a oraz szumów w uszach.

Przeciwwskazania.

Ciąża, okres karmienia piersią.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Stosowanie leku u dzieci jest przeciwwskazane (ze względu na brak danych odpowiednich badań klinicznych).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie winpocetyny z β-blokerami (kloranololem, pindololem), klomamidem, glibenklamidem, digoksyną, akenokumarolem lub hydrochlorotiazydem w badaniach klinicznych nie wiązało się z żadnymi interakcjami. Jednoczesne stosowanie winpocetyny i α-metyldopy czasem powodowało pewne nasilenie efektu hipotensyjnego, dlatego przy stosowaniu tej kombinacji leków konieczna jest regularna kontrola ciśnienia tętniczego. Mimo braku danych badań klinicznych potwierdzających możliwość interakcji, zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu winpocetyny z lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy, a także w przypadku towarzyszącej terapii przeciwarytmicznej i przeciwkrzepliwej.

Szczególne środki ostrożności.

Obecność zespołu przedłużonego odcinka QT oraz przyjmowanie leków wydłużających odcinek QT wymagają okresowego monitorowania EKG.

W przypadku podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego, arytmii lub zespołu przedłużonego odcinka QT, a także podczas stosowania leków przeciwarhythmicznych, leczenie winpocetyną można rozpoczynać dopiero po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem leku.

Preparat zawiera laktozę. W przypadku stwierdzonej nietolerancji niektórych cukrów należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Plodność. Nie wpływa na płodność.

Działanie teratogenne. Nie stwierdzono działania teratogennego.

Mutagenność. Winpocetyna nie wykazuje działania mutagennego.

Kancerogenność. Winpocetyna nie wykazuje działania kancerogennego.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Stosowanie leku w czasie ciąży lub karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Ciąża: winpocetyna przenika przez barierę łożyskową, przy czym stężenie leku w łożysku i we krwi płodu jest niższe niż we krwi ciężarnej. Nie stwierdzono działania teratogennego ani embrionotoksycznego. Wiadomo, że w badaniach przedklinicznych z zastosowaniem dużych dawek winpocetyny w niektórych przypadkach dochodziło do krwawienia z łożyska i samoistnego przerwania ciąży, prawdopodobnie w wyniku nasilenia przepływu krwi przez łożysko.

Karmienie piersią: winpocetyna przenika do mleka matki. W badaniach przedklinicznych z zastosowaniem izotopu radioaktywnego aktywność promieniotwórcza w mleku matki była 10-krotnie wyższa niż we krwi dorosłego zwierzęcia. Stosowanie winpocetyny w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane ze względu na przenikanie winpocetyny do mleka matki oraz brak wystarczającej liczby obserwacji klinicznych dotyczących bezpieczeństwa leku dla niemowląt. Po przyjęciu jednej dawki leku do mleka matki przenika 0,25 % dawki leku w ciągu godziny.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Nie ma danych dotyczących wpływu winpocetyny na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, jednak należy zachować ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia senności, zawrotów głowy i uczucia wirującego zawrotu głowy podczas stosowania leku.

Sposób stosowania i dawki.

Stosować wewnętrznie po posiłku. Dawkowanie dzienne dla dorosłych wynosi 15–30 mg (3 razy dziennie po 5–10 mg). Czas trwania leczenia określa lekarz indywidualnie.

U pacjentów z chorobami nerek lub wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Dzieci. Stosowanie leku u dzieci jest przeciwwskazane (ze względu na brak danych klinicznych).

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania są nieznane. Według danych literatury naukowej, dawka 60 mg/doba jest bezpieczna. Jednorazowe przyjęcie 360 mg winpocetyny nie było związane z wystąpieniem skutków niepożądanych kardiowaskularnych ani innych.

Niepożądane działania.

Winpocetyna jest lekiem bezpiecznym, co potwierdzono w badaniach oceny bezpieczeństwa, obejmujących dane od dziesiątek tysięcy pacjentów. Niepożądane efekty, które występowały najczęściej, odnotowano z częstością mniejszą niż 1%. Z tego powodu w wykazie niepożądanych działań nie ma kategorii „często”.

Niepożądane reakcje wymienione poniżej według układów narządów z podaniem częstości występowania zgodnie z terminologią MedDRA:

rzadko: ≥1/1000 — <1/100;

nieczęsto: ≥1/10000 — <1/1000;

bardzo rzadko: <1/10000.

Ze strony krwi i układu limfatycznego: rzadko: leukopenia, trombocytopenia; bardzo rzadko: anemia, aglutynacja erytrocytów.

Ze strony układu immunologicznego: bardzo rzadko: nadwrażliwość.

Ze strony metabolizmu i odżywiania: nieczęsto: hipercholesterolemia; rzadko: spadek apetytu, anoreksja, cukrzyca.

Zaburzenia psychiczne: rzadko: bezsenność, zaburzenia snu, niepokój, pobudzenie; bardzo rzadko: euforia, depresja.

Ze strony układu nerwowego: nieczęsto: ból głowy; rzadko: zawroty głowy, dysgezja, stupor, hemipareza, senność, amnezja; bardzo rzadko: drżenie, drgawki.

Ze strony narządów wzroku: rzadko: obrzęk tarczy nerwu wzrokowego; bardzo rzadko: hiperemia spojówek.

Ze strony narządów słuchu i układu labiryntowego: nieczęsto: zawroty głowy; rzadko: hiperakuzja, hipokuzja, szum w uszach.

Ze strony serca: rzadko: niedokrwienie/infarkt mięśnia sercowego, angina pectoris, bradykardia, tachykardia, ekstrasystolia, uczucie kołatania serca; bardzo rzadko: arytmia, migotanie przedsionków.

Ze strony układu naczyniowego: nieczęsto: hipotensja tętnicza; rzadko: nadciśnienie tętnicze, napoty cieplne, tromboflebita; bardzo rzadko: wahania ciśnienia tętniczego.

Ze strony przewodu pokarmowego: nieczęsto: dyskomfort w jamie brzusznej, suchość w ustach, nudności; rzadko: ból brzucha, zaparcia, biegunka, dyspepsja, wymioty; bardzo rzadko: dysfagia, stomatyt.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: rzadko: rumień, nadpotliwość, swędzenie, pokrzywka, wysypka; bardzo rzadko: zapalenie skóry.

Ogólne zaburzenia: rzadko: osłabienie, uczucie gorąca; bardzo rzadko: dyskomfort w klatce piersiowej, hipotermia.

Wyniki badań laboratoryjnych i instrumentalnych: nieczęsto: obniżenie ciśnienia tętniczego; rzadko: podwyższenie ciśnienia tętniczego, wzrost stężenia trójglicerydów we krwi, depresja odcinka ST w EKG, zwiększenie/spadek liczby eozynofilów, zmiana aktywności enzymów wątrobowych; bardzo rzadko: zwiększenie/spadek liczby leukocytów, zmniejszenie liczby erytrocytów, skrócenie czasu protrombinowego, przyrost masy ciała.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletek w blisterze, po 3 blistery w pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Doświadczalny Zakład „GNCLS” lub

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „FARMEKS GRUP”, lub

SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”.

Siedziba producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Ukraina, 61057, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Worobjowa, dom 8.

(Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Doświadczalny Zakład „GNCLS”)

Ukraina, 08301, obwód kijowski, miasto Boryspol, ulica Szewczenki, dom 100.

(Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „FARMEKS GRUP”)

Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki, dom 22.

(SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”)