Wapno glukonianowe

I N S T R U K C J A dotyczące lekarstwa Wapno glukonianowe (CALCII GLUCONAS)

Skład:

substancja czynna: calcium gluconate; sól wapniowa kwasu glukonowego;

1 tabletka zawiera wapna glukonianowego 0,5 g;

substancje pomocnicze: stearynian wapnia, skrobia ziemniaczana, wodorowęglan sodu.

Postać farmaceutyczna. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki białego koloru z matowym odcieniem, o płaskiej powierzchni, z rowkiem i faską.

Grupa farmakoterapeutyczna. Preparaty wapnia. Kod ATX A12A A03.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Wapno glukonianowe – sól wapniowa kwasu glukonowego zawierająca 9 % wapnia. Jony wapnia uczestniczą w przewodzeniu impulsów nerwowych, skurczach mięśni gładkich i szkieletowych, funkcjonowaniu mięśnia sercowego, procesach krzepnięcia krwi; są niezbędne do formowania tkanki kostnej oraz normalnego funkcjonowania innych układów i narządów. Stężenie jonów wapnia w krwi obniża się przy wielu procesach patologicznych; nasilona hipokalcemia sprzyja wystąpieniu tetanii. Wapno glukonianowe oprócz korygowania hipokalcemii zmniejsza przepuszczalność naczyń, wykazuje działanie przeciwkołatkowe, przeciwzapalne i hemostatyczne, a także zmniejsza egzudację. Jony wapnia są materiałem budulcowym dla szkieletu i zębów, uczestniczą w różnych procesach enzymatycznych, regulują szybkość przewodzenia impulsów nerwowych oraz przepuszczalność błon komórkowych. Jony wapnia są niezbędne dla przekazywania nerwowo-mięśniowego oraz utrzymania funkcji kurczliwej mięśnia sercowego. W porównaniu z chlorkiem wapnia, glukonian wapnia wykazuje słabszy miejscowy efekt podrażniający.

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym glukonian wapnia jest wchłaniany częściowo, głównie w jelicie cienkim. Maksymalne stężenie we krwi osiąga się po 1,2–1,3 godziny. Okres półwydalenia jonów wapnia z osocza krwi wynosi 6,8–7,2 godziny. Przenika przez barierę łożyskową, przenika do mleka matki. Wydala się z organizmu z moczem i kałem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania. Choroby towarzyszące hipokalcemii, zwiększona przepuszczalność błon komórkowych, zaburzenia przewodzenia impulsów nerwowych w tkance mięśniowej. Hipoparatyreoidyzm (tężyczka ukryta, osteoporoza), zaburzenia metabolizmu witaminy D (krzywica, spazmofilia, osteomalacja), hiperfosfatemia u chorych z przewlekłą niewydolnością nerek. Zwiększony potrzeba wapnia (okres intensywnego wzrostu u dzieci i młodzieży, ciąża, okres karmienia piersią), niedostateczna zawartość Ca2+ w diecie, zaburzenia jego metabolizmu w okresie pomenopauzalnym, złamania kości. Wzmożone wydalanie Ca2+ (długi pobyt w łóżku, przewlekła biegunka, hipokalcemia przy długotrwałym stosowaniu diuretyków, leków przeciwpadaczkowych, glikokortykosteroidów). W ramach terapii skojarzonej: krwawienia różnej etiologii, choroby alergiczne (choroba surowicza, pokrzywka, zespół dusznościowy, swędzące dermatozy, obrzęk naczynioruchowy), astma oskrzelowa, odżywcze obrzęki dystroficzne, gruźlica płuc, eklampsja, zapalenie wątroby typu parenchymatycznego, toksyczne uszkodzenia wątroby, nefryt. Zatrucia solami magnezu, kwasem szczawiowym, rozpuszczalnymi solami kwasu fluorowodorowego (w reakcji z glukonianem wapnia tworzą się nierozpuszczalne i nietoksyczne szczawian wapnia i fluorek wapnia).

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na składniki leku.
• Hiperkalcemia.
• Umiarkowana hiperkalciuria.
• Hiperkoagulacja.
• Skłonność do powstawania zakrzepów.
• Umiarkowany miażdżyca.
• Nefrolitioza (wapniowa).
• Ciężka niewydolność nerek.
• Sarkoidoza.
• Stosowanie leków nasercowych.

Szczególne środki ostrożności.

Podczas stosowania u pacjentów otrzymujących glikozydy nasercowe i/lub diuretyki, a także podczas długotrwałego leczenia, należy kontrolować stężenie wapnia i kreatyniny we krwi. W przypadku wzrostu ich stężenia należy zmniejszyć dawkę leku lub tymczasowo przerwać jego stosowanie. Ponieważ witamina D3 zwiększa wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego, aby uniknąć przedawkowania wapnia, należy uwzględnić przyjmowanie witaminy D3 i wapnia z innych źródeł.

Z ostrożnością i przy regularnej kontroli poziomu wydalania wapnia z moczem należy przepisywać pacjentom z umiarkowaną hiperkalciurią przekraczającą 300 mg/dobę (7,5 mmol/dobę), łagodnymi zaburzeniami funkcji nerek, kamicy moczowej w wywiadzie. W razie potrzeby należy zmniejszyć dawkę leku lub go odstawić. Pacjentom z predyspozycją do powstawania kamieni w dróg moczowych zaleca się zwiększenie objętości spożywanej cieczy podczas leczenia.

Podczas leczenia należy unikać przyjmowania wysokich dawek witaminy D lub jej pochodnych, chyba że istnieją szczególne wskazania.

Należy zachować odstęp co najmniej 3 godziny między przyjmowaniem tabletek „Wapno glukonianowe” a lekami doustnymi estramustyny, etydronianu i innych bisfosfonianów, fenytoiny, chinolonów, antybiotyków z grupy tetracyklin, doustnych leków żelaznych i leków fluoru.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Lek spowalnia wchłanianie estramustyny, etydronianu i innych bisfosfonianów, chinolonów, antybiotyków z grupy tetracyklin, doustnych leków żelaznych i leków fluoru (odstęp między ich przyjmowaniem powinien wynosić co najmniej 3 godziny). Lek spowalnia wchłanianie fenytoiny. Glikokortykosteroidy zmniejszają wchłanianie wapnia w przewodzie pokarmowym. W przypadku jednoczesnego przyjmowania z witaminą D lub jej pochodnymi zwiększa się wchłanianie wapnia. Cholesteramina zmniejsza wchłanianie wapnia w przewodzie pokarmowym. W połączeniu z glikozydami nasercowymi nasilają się efekty kardiotoksyczne tych ostatnich. W połączeniu z diuretykami tiazydowymi zwiększa się ryzyko rozwoju hiperkalcemii. Lek może zmniejszać działanie kalcitoniny przy hiperkalcemii, biodostępność fenytoiny, działanie blokerów kanałów wapniowych. W przypadku jednoczesnego stosowania z chinidyną możliwe jest spowolnienie przewodnictwa komorowego i zwiększenie toksyczności chinidyny.

Tworzy nierozpuszczalne lub małorozpuszczalne sole wapnia z węglanami, salicylanami, siarczanami.

Wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego mogą zmniejszać niektóre rodzaje żywności (szpinak, rabarbar, otręby, zboża).

Właściwości użycia.

Zastosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Zastosowanie leku jest dopuszczalne z uwzględnieniem stosunku korzyści dla kobiety do ryzyka dla płodu (dziecka), które określa lekarz.

Podczas przyjmowania leków zawierających wapń w okresie karmienia piersią możliwe jest wydzielanie się wapnia z mlekiem matki.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów samochodowych lub innych urządzeń.

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia środków transportu i urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Wapno glukonianowe stosować wewnętrznie przed posiłkiem w dawce pojedynczej: dorośli i dzieci od 14. roku życia – 1–3 g (2–6 tabletek), dzieci od 3 do 4. roku życia – po 1 g (2 tabletki), od 5 do 6. roku życia – po 1–1,5 g (2–3 tabletki), od 7 do 9. roku życia – po 1,5–2 g (3–4 tabletki), od 10 do 14. roku życia – po 2–3 g (4–6 tabletek) 2–3 razy na dobę. Dawkę dobową dla osób w wieku podeszłym nie powinna przekraczać 2 g (4 tabletki). Czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie, w zależności od stanu pacjenta. Tabletkę należy żuć lub rozdrobnić.

Dzieci.

Brak doświadczenia w stosowaniu leku u dzieci poniżej 3. roku życia.

Przedawkowanie.

Przy długotrwałym stosowaniu w wysokich dawkach możliwe wystąpienie hiperkalcemii z odkładaniem się soli wapnia w organizmie, możliwe objawy dyspeptyczne. Prawdopodobieństwo rozwoju hiperkalcemii zwiększa się przy jednoczesnym leczeniu wysokimi dawkami witaminy D lub jej pochodnych.

Objawy hiperkalcemii: senność, osłabienie, anoreksja, ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, polidyppsja, poliuria, zwiększona męczliwość, drażliwość, złe samopoczucie, depresja, odwodnienie, możliwe zaburzenia rytmu serca, miastenia, artrealgia, nadciśnienie tętnicze.

Leczenie: odstawienie leku; w ciężkich przypadkach – podawanie parenteralne kalcitoniny w dawce 5–10 JM/kg masy ciała na dobę (rozpuścić w 500 ml sterylnego roztworu fizjologicznego chlorku sodu, podawać dożylnie kroplowo przez 6 godzin. Możliwe powolne dożylne podawanie strumieniowe 2–4 razy na dobę).

Efekty uboczne.

Preparat jest zazwyczaj dobrze tolerowany, jednak możliwe są zaburzenia:

z układu sercowo-naczyniowego: bradykardia;

z metabolizmu: hiperkalcemia, hiperkalciuria;

układu pokarmowego: nudności, wymioty, biegunka, ból w nadbrzuszu, zaparcia; przy długotrwałym stosowaniu w wysokich dawkach – powstawanie kamieni wapniowych w jelicie;

układu moczowego: zaburzenia funkcji nerek (częstsze oddawanie moczu, obrzęki kończyn dolnych).

Czasem możliwe są reakcje alergiczne.

Wymienione objawy szybko ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania. Przechowywać w opakowaniu oryginalnym w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletów w strzykach lub blisterach.

Po 10 tabletów w blisterze. Po 3 lub 10 blisterów w pudełku z tektury.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent. Sp. z o.o. „Monfarm”.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 19161, obwód czarczyński, rejon umanski, wieś Awramówka, ul. Zawodzka 8.