Wapno folinianu Fares

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Wapno folinianu Fares (Calcium Folinate PhaRes)

Skład:

substancja czynna: wapno folinianu;

1 ml roztworu zawiera 10,8 mg wapna folinianu, co odpowiada 10 mg kwasu folinowego;

substancje pomocnicze: sodu chlorek, sodu wodorotlenek, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: przezroczysty roztwór żółtawego koloru, wolny od zanieczyszczeń mechanicznych.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w celu wyeliminowania toksycznych skutków terapii przeciwnowotworowej. Kod ATC V03A F03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Wapno folinianu Fares jest solą wapniową 5-formylo-5,6,7,8-tetrahydrofolianu. Jest aktywnym metabolitem kwasu foliowego i ważnym kofaktorem niezbędnym do syntezy kwasów nukleinowych podczas terapii cytotoksycznej.

Wapno folinianu Fares jest często stosowane w celu zmniejszenia toksycznego działania lub unieszkodliwienia działania antagonistów folianów (np. metotreksatu).

Wapno folinianu Fares i antagoniści folianów wykorzystują ten sam transporter błonowy i konkuruje o transport do komórek, co sprzyja wypływowi antagonistów folianów. Wapno folinianu Fares chroni również komórki przed działaniem antagonistów folianów, uzupełniając obniżony zapas folianów. Jest źródłem zredukowanego H4-folianu. Dzięki temu może obejść blokadę wywołaną przez antagoniści folianów i stanowić źródło różnych form kofaktorowych kwasu foliowego.

Wapno folinianu Fares jest również często stosowane jako modulator biochemiczny w celu zwiększenia aktywności cytotoksycznej fluorouracylu (5-FU). 5-FU hamuje timidylan syntazę (TS) – kluczowy enzym biorący udział w biosyntezie pirymidyn. Wapno folinianu Fares wzmacnia hamowanie TS dzięki zwiększeniu wewnątrzkomórkowego zapasu folianów, co stabilizuje kompleks 5-FU-TS i zwiększa jego aktywność.

Dodatkowo, podawanie dożylne wapna folinianu Fares zapobiega niedoborowi folianów i odtwarza ich zapas, gdy nie można tego osiągnąć przez doustne stosowanie kwasu foliowego. Ta procedura jest stosowana przy całkowitej parenteralnej podaży pokarmu oraz w ciężkich przypadkach zaburzeń wchłaniania. Podawanie dożylne wapna folinianu Fares jest również wskazane w leczeniu anemii megaloblastycznej spowodowanej niedoborem kwasu foliowego, gdy stosowanie doustne jest niemożliwe.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Po wstrzyknięciu do mięśnia wodnego roztworu biodostępność systemowa wapna folinianu Fares jest porównywalna z biodostępnością po podaniu dożylnym, jednak maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest wówczas niższe.

Metabolizm

Wapno folinianu Fares jest racematem. Aktywnym enancjomerem jest forma L (L-5-formylo-5,6,7,8-tetrahydrofolian, L-5-formylo-5,6,7,8-tetrahydrofolian).

Głównym metabolitem kwasu foliowego jest 5-metylotetrahydrofolian (5-metylotetrahydrofolian), który jest wytwarzany głównie w wątrobie i błonie śluzowej przewodu pokarmowego.

Rozkład

Objętość rozkładu kwasu foliowego nie jest znana.

Maksymalne stężenie związku wyjściowego w osoczu (D/L-5-formylo-5,6,7,8-tetrahydrofolianu, kwasu foliowego) osiąga się po 10 minutach po podaniu dożylnym.

Po podaniu dawki 25 mg pole pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie-czas” (AUC) dla L-5-formylo-5,6,7,8-tetrahydrofolianu i 5-metylotetrahydrofolianu wynosi odpowiednio 28,4 ± 3,5 mg•min/l oraz 129 ± 112 mg•min/l. Nieaktywny izomer D występuje w wyższym stężeniu niż L-5-formylo-5,6,7,8-tetrahydrofolian.

Eliminacja

Okres półtrwania aktywnej formy L wynosi 32–35 minut, a nieaktywnej formy D – 352–485 minut.

Całkowity końcowy okres półtrwania aktywnych metabolitów wynosi około 6 godzin (po podaniu dożylnym lub do mięśnia).

Wydalanie

Około 80–90% dawki wydala się z moczem (w postaci 5- i 10-formylo-5,6,7,8-tetrahydrofolianu oraz nieaktywnych metabolitów), 5–8% dawki wydala się z kałem.

Dane kliniczne.

Wskazania.

• W celu zmniejszenia toksyczności i neutralizacji działania antagonistów kwasu foliowego, takich jak metotreksat, w trakcie przeprowadzania terapii cytotoksycznej oraz przy przedawkowaniu u dorosłych i dzieci. W trakcie terapii cytotoksycznej ta procedura jest powszechnie znana jako „ochrona wapnem folinianu”.
• W ramach skojarzonej terapii cytotoksycznej z 5-fluorouracylem.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na wapno folinianu lub którykolwiek inny składnik leku;
• anemia złośliwa oraz inne anemie megaloblastyczne spowodowane niedoborem witaminy B12.

Środki ostrożności.

Wapno folinianu Fares można podawać wyłącznie dożylnie lub domięśniowo. Zabrania się podawania do wnętrza opon mózgowo-rdzeniowych.

Zgłoszono przypadek śmiertelny po podaniu do wnętrza opon mózgowo-rdzeniowych kwasu folinowego po przedawkowaniu metotreksatu do wnętrza opon mózgowo-rdzeniowych.

Przed zastosowaniem wapna folinianu należy sprawdzić go wizualnie. Roztwór do wstrzykiwań powinien być przezroczysty i lekko żółtawy. W przypadku zmętnienia lub obecności cząsteczek, roztwór należy zniszczyć. Roztwór do wstrzykiwań wapna folinianu przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Nieużywany roztwór należy zniszczyć.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jeśli wapno folinianu stosuje się w połączeniu z antagonistą kwasu foliowego (np. kotrimoksazolem, pirymetaminy), skutek antagonisty kwasu foliowego może być osłabiony lub całkowicie zneutralizowany.

Łączne stosowanie wapna folinianu z lekami przeciwpadaczkowymi takimi jak fenobarbital, fenytoina, primidon i sukcyminy może prowadzić do obniżenia ich działania przeciwpadaczkowego i może zwiększać częstotliwość napadów (może dochodzić do obniżenia stężenia leków przeciwpadaczkowych indukujących enzymy w osoczu krwi, ponieważ foliany są jednym z kofaktorów, co aktywuje metabolizm wątrobowy).

Wapno folinianu Fares może prowadzić do wzmocnienia zarówno działania terapeutycznego, jak i toksycznego 5-fluorouracylu, dlatego przy ich łącznym stosowaniu dawkę 5-FU należy zmniejszyć.

Szczególne wskazania.

Wapno folinianu Fares można podawać wyłącznie dożylnie lub domięśniowo. Zabronione jest podanie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Leczenie wapnem folinianem Fares w połączeniu z metotreksatem lub 5-FU powinno być prowadzone pod kontrolą doświadczonego lekarza onkologa.

Wapno folinianu Fares może maskować objawy anemii złośliwej i innych anemii spowodowanych niedoborem witaminy B12.

Wiele leków cytotoksycznych, które są bezpośrednimi lub pośrednimi inhibitorami syntezy DNA, powoduje makrocytozę (np. hydroksykarbamina, cytarabina, 6-merkaptopuryna, tioguanina). Takiej makrocytozy nie należy leczyć kwasem folinianowym.

U chorych na padaczkę przyjmujących fenylobarbital, fenytoinę, primidon i pochodne sukcyname, w czasie terapii wapnem folinianem Fares może wzrastać częstość napadów padaczkowych z powodu obniżenia stężenia leków przeciwpadaczkowych we krwi. W takich przypadkach konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna oraz, w razie potrzeby, monitorowanie stężenia leków przeciwpadaczkowych we krwi i korekta ich dawek w czasie leczenia wapnem folinianem Fares i po jego odstawieniu.

Stosowanie wapna folinianu Fares w połączeniu z metotreksatem

Zalecenia dotyczące zapobiegania skutkom toksycznym terapii metotreksatem zawarte są w instrukcji do stosowania metotreksatu.

Wapno folinianu Fares nie chroni przed skutkami toksycznymi niehematologicznymi podczas terapii metotreksatem (np. przed nefrotoxicznością spowodowaną wytrącaniem się osadu metotreksatu i/lub jego metabolitów w kanalikach nerkowych). U pacjentów z opóźnioną eliminacją metotreksatu w wczesnym okresie istnieje większe ryzyko rozwoju odwracalnej niewydolności nerek i innych skutków toksycznych związanych z zastosowaniem metotreksatu. Niewydolność nerek (rozwinęta w czasie terapii metotreksatem lub istniejąca przed rozpoczęciem leczenia) wiąże się z opóźnioną ekspresją metotreksatu, dlatego w takich przypadkach może być konieczne stosowanie wapna folinianu Fares w dawkach podwyższonych lub przez dłuższy czas.

Należy unikać stosowania nadmiernych dawek wapna folinianu Fares, ponieważ może to prowadzić do zmniejszenia działania przeciwnowotworowego metotreksatu, szczególnie w przypadku nowotworów ośrodkowego układu nerwowego, w których obserwuje się kumulację wapna folinianu Fares po kilku cyklach leczenia.

W przypadku rozwoju oporności na metotreksat z powodu zaburzeń transportu przez błonę rozwija się również oporność na wapno folinianu Fares, ponieważ obie substancje są przenoszone przez ten sam system transportowy.

W przypadku przedawkowania antagonistów kwasu foliowego (np. metotreksatu) należy jak najszybciej rozpocząć podawanie wapna folinianu Fares. Im dłuższy czas między podaniem metotreksatu a wapnem folinianem Fares, tym mniejsza skuteczność ostatniego jako antydota.

W przypadku stwierdzenia odchyleń wyników badań laboratoryjnych lub objawów klinicznych działania toksycznego należy zawsze sprawdzić, czy pacjent nie przyjmuje innych leków oddziałujących z metotreksatem (np. wpływających na eliminację metotreksatu lub jego wiązanie z białkami osocza).

Stosowanie wapna folinianu Fares w połączeniu z 5-fluorouracylem

Wapno folinianu Fares może nasilać działanie toksyczne 5-fluorouracylu, szczególnie u pacjentów starszych i osłabionych. Najczęstsze objawy toksyczne to leukopenia, zapalenie błon śluzowych, stomatyt, biegunka. Te działania niepożądane mogą być dawką ograniczające działanie terapeutyczne. Jeśli konieczne jest zmniejszenie dawek z powodu skutków toksycznych przy stosowaniu 5-fluorouracylu i wapna folinianu Fares, dawki 5-fluorouracylu należy obniżać bardziej niż przy monoterapii 5-fluorouracylem.

Leczenia 5-fluorouracylem w połączeniu z wapnem folinianem Fares nie należy prowadzić do całkowitego ustąpienia objawów toksyczności przewodu pokarmowego, niezależnie od ich nasilenia.

Ponieważ biegunka może być objawem toksyczności przewodu pokarmowego (która może prowadzić do szybkiego pogorszenia stanu klinicznego pacjenta, aż do skutku śmiertelnego), pacjenci z biegunką powinni być pod ścisłą obserwacją do całkowitego ustąpienia odpowiednich objawów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów osłabionych i u osób starszych.

Zaleca się przepisywanie niższych dawek początkowych 5-fluorouracylu pacjentom starszym oraz tym, którzy wcześniej otrzymywali leczenie promieniowanie.

Nie należy mieszać wapna folinianu Fares z 5-fluorouracylem w jednej iniekcji dożylnej lub infuzji.

Podczas terapii skojarzonej 5-fluorouracylem i wapnem folinianem Fares należy kontrolować poziom wapnia i, w razie potrzeby, przepisywać leki zawierające wapń.

Środek leczniczy zawiera sód. Należy to uwzględnić przy przepisywaniu leku pacjentom przestrzegającym diety o ograniczonej zawartości sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie ma dowodów, że wapno folinianu Fares wywiera szkodliwy wpływ podczas stosowania w czasie ciąży, jednak nie przeprowadzono odpowiednich, starannie kontrolowanych badań dotyczących stosowania w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Jeśli metotreksat lub inne inhibitory kwasu foliowego są stosowane w czasie ciąży lub karmienia piersią (co możliwe jest wyłącznie w ścisie wskazanych przypadkach, gdy oczekiwana korzyść z leczenia dla matki wyraźnie przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu), nie ma ograniczeń w stosowaniu wapna folinianu Fares w celu zapobiegania reakcjom niepożądanym lub neutralizacji działania toksycznego metotreksatu.

Stosowanie 5-fluorouracylu w czasie ciąży lub karmienia piersią jest przeciwwskazane. Dotyczy to również terapii skojarzonej 5-fluorouracylem w połączeniu z wapnem folinianem Fares.

Szczegółowe informacje na ten temat zawarte są w instrukcjach do stosowania metotreksatu, innych antagonistów kwasu foliowego i 5-fluorouracylu.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy wapno folinianu Fares wydzielane jest z mlekiem matki. W razie potrzeby wapno folinianu Fares można stosować w czasie karmienia piersią zgodnie z wskazaniami terapeutycznymi. W razie potrzeby leczenia należy przerwać karmienie piersią.

Sposobność wpływania na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Nie ma doniesień o wpływie wapna folinianu Fares na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracę z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Wapno folinianu Fares przeznaczone jest wyłącznie do podania dożylnego lub domięśniowego. Szybkość podania dożylnego nie powinna przekraczać 160 mg/min ze względu na zawartość wapnia w roztworze.

Roztwory do infuzji dożylnej przygotowuje się przez rozcieńczenie leku 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy.

Ochrona wapnem folinianem podczas terapii metotreksatanem

Ze względu na zależność dawek i schematów stosowania wapna folinianu od dawek i schematów terapii metotreksatanem w dawkach średnich i wysokich, zaleca się odniesienie się do protokołu leczenia metotreksatanem w celu uzyskania odpowiednich informacji dotyczących dawkowania.

Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące stosowania wapna folinianu u dorosłych, pacjentów w podeszłym wieku oraz dzieci.

Wapno folinian powinno być podawane drogą parenteralną pacjentom z zespołem złego wchłaniania lub innymi chorobami przewodu pokarmowego, gdy nie jest zagwarantowana absorpcja leku w przewodzie pokarmowym. Dawki powyżej 25–50 mg należy podawać wyłącznie drogą parenteralną ze względu na efekt nasycenia przy wchłanianiu wapna folinianu w przewodzie pokarmowym.

Ochrona wapnem folinianem jest konieczna w przypadku stosowania metotreksatanu w dawkach powyżej 500 mg/m² powierzchni ciała i zalecana przy dawkach metotreksatanu 100–500 mg/m² powierzchni ciała.

Dawkę i czas trwania terapii wapnem folinianem ustala się z uwzględnieniem dawek i schematu leczenia metotreksatanem, obecności objawów toksycznego działania oraz indywidualnych wskaźników wydalania metotreksatanu. Wapno folinian powinno być podane w dawce 15 mg (6–12 mg/m² powierzchni ciała) 12–24 godziny (nie później niż w ciągu 24 godzin) po rozpoczęciu infuzji metotreksatanu. Następnie takie same dawki wapna folinianu podaje się co 6 godzin przez 72 godziny. Po kilku podaniach parenteralnych można przejść do doustnego przyjmowania leku.

48 godzin po rozpoczęciu infuzji metotreksatanu należy zmierzyć pozostałą stężenie metotreksatanu we krwi. Jeśli stężenie jest mniejsze niż 0,5 µmol/l, terapię wapnem folinianem można przerwać. Jeśli natomiast stężenie metotreksatanu przekracza 0,5 µmol/l, leczenie ochronne należy kontynuować i wzmocnić. Wapno folinian podaje się w dawkach podanych poniżej co 6 godzin przez kolejne 48 godzin lub aż do osiągnięcia stężenia metotreksatanu < 0,05 µmol/l:

• przy stężeniu metotreksatanu ≥ 0,5 µmol/l – w dawce 15 mg/m² powierzchni ciała;
• przy stężeniu metotreksatanu ≥ 1,0 µmol/l – w dawce 100 mg/m² powierzchni ciała;
• przy stężeniu metotreksatanu ≥ 2,0 µmol/l – w dawce 200 mg/m² powierzchni ciała.

Dodatkowo do terapii wapnem folinianem należy podjąć działania wspomagające wydalanie metotreksatanu (utrzymanie silnego diurezy, alkalizacja moczu), a także codziennie oznaczać stężenie kreatyniny w surowicy w celu kontroli funkcji nerek.

Leczenie skojarzone z 5-fluorouracylem

Stosuje się różne schematy terapii 5-fluorouracylem w połączeniu z wapnem folinianem, jednak do tej pory nie udowodniono przewagi żadnego z nich. Poniżej opisano niektóre schematy leczenia u dorosłych i pacjentów w podeszłym wieku z zaawansowanym lub przerzutowym rakiem jelita grubego. Brak danych dotyczących stosowania tych kombinacji w leczeniu dzieci.

Schemat powtarzania cykli co dwa tygodnie: w pierwszym i drugim dniu cyklu podaje się wapno folinianu w dawce 200 mg/m² powierzchni ciała w formie dwugodzinnej infuzji dożylnej, a następnie 5-fluorouracyl w dawce 400 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnej iniekcji bolusowej oraz 5-fluorouracyl w dawce 600 mg/m² powierzchni ciała w formie 22-godzinnej infuzji dożylnej przez kolejne 2 dni, cykl powtarza się co dwa tygodnie w dni 1. i 2.

Schemat powtarzania cykli co tydzień: wapno folinian podaje się w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnej iniekcji bolusowej lub w dawce 200–500 mg/m² powierzchni ciała w formie dwugodzinnej infuzji dożylnej; 5-fluorouracyl w dawce 500 mg/m² powierzchni ciała podaje się w formie dożylnej iniekcji bolusowej w trakcie lub na zakończenie infuzji wapna folinianu.

Schemat powtarzania cykli co miesiąc: w pierwszych 5 dniach cyklu codziennie podaje się wapno folinian w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnej iniekcji bolusowej lub w dawce 200–500 mg/m² powierzchni ciała w formie dwugodzinnej infuzji dożylnej, a następnie natychmiast podaje się 5-fluorouracyl w dawce 425 mg/m² lub 370 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnej iniekcji bolusowej.

Podczas skojarzonego leczenia 5-fluorouracylem i wapnem folinianem może istnieć konieczność korekty dawek 5-fluorouracylu i odstępów między jego podaniami, w zależności od stanu pacjenta, reakcji klinicznej na terapię oraz toksycznych skutków dawkowo-limitujących. Odpowiednie zalecenia zawarte są w instrukcji do stosowania medycznego 5-fluorouracylu. Nie jest konieczne zmniejszanie dawek wapna folinianu.

Liczba cykli terapii ustalana jest przez lekarza.

Stosowanie wapna folinianu jako antydota antagonistów kwasu foliowego: trimetoprymu, trimetrexatu i pirymetaminy

Profilaktyka skutków toksycznych trimetrexatu: wapno folinian podaje się codziennie w czasie leczenia trimetrexatem i przez kolejne 72 godziny po podaniu ostatniej dawki trimetrexatu. Wapno folinian można podawać dożylnie przez 5–10 minut w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała co 6 godzin (dawka dzienna 80 mg/m² powierzchni ciała) lub doustnie w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała 4 razy dziennie w równych odstępach czasu. Dawkę dzienną wapna folinianu należy dostosować w zależności od objawów toksyczności hematologicznej wywołanej przez trimetrexat.

Leczenie przedawkowania trimetrexatu: w przypadku przedawkowania (możliwe przy dawkach trimetrexatu powyżej 90 mg/m² powierzchni ciała bez jednoczesnego stosowania wapna folinianu) leczenie trimetrexatem należy przerwać i podawać wapno folinian dożylnie w dawce 40 mg/m² powierzchni ciała co 6 godzin przez trzy dni.

Profilaktyka skutków toksycznych trimetoprimu: po zakończeniu leczenia trimetoprimem podaje się wapno folinian w dawce 3–10 mg na dobę aż do normalizacji wskaźników hematologicznych.

Profilaktyka skutków toksycznych pirymetaminy: podczas leczenia wysokimi dawkami pirymetaminy lub długotrwałego leczenia niskimi dawkami stosuje się wspomagające leczenie wapnem folinianem w dawkach od 5 do 50 mg na dobę, w zależności od liczby elementów morfotycznych we krwi obwodowej.

Postać do wstrzykiwań wapna folinianu stosuje się w leczeniu anemii megaloblastycznej spowodowanej niedoborem kwasu foliowego, a także w profilaktyce i leczeniu niedoboru folianów, gdy przyjmowanie kwasu foliowego doustnie jest niemożliwe lub nieskuteczne (np. przy żywieniu parenteralnym lub przy obecności ciężkiego zespołu złego wchłaniania).

Okres przydatności po rozcieńczeniu

Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek gotowy do użycia należy zastosować natychmiast. Jeśli roztwór nie został natychmiast użyty, użytkownik musi monitorować czas i warunki przechowywania. Jeśli rozcieńczenie przeprowadzono w kontrolowanych i walidowanych warunkach bezpylnych, czas przechowywania gotowego do użycia leku nie powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze pokojowej (nie wyższej niż 25 °C) w miejscu chronionym przed światłem.

Dzieci.

Wapno folinian wskazane jest u dzieci jako środek ochronny w celu zapobiegania działaniu toksycznemu metotreksatanu, a także jako antydot w przypadku przedawkowania i zatrucia metotreksatanem oraz innymi antagonistami kwasu foliowego.

Przedawkowanie .

Przy stosowaniu wapna folinianu w dawkach znacznie wyższych niż zalecane nie zaobserwowano negatywnych skutków u pacjentów. Jednakże nadmierne dawki wapna folinianu mogą unieczynnić działanie chemioterapeutyczne antagonistów kwasu foliowego.

W przypadku przedawkowania 5-fluorouracylu w połączeniu z wapnem folinianem należy podjąć działania zalecane przy przedawkowaniu 5-fluorouracylu.

Efekty uboczne.

Częstotliwość występowania efektów ubocznych określa się następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100), niezbyt rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstotliwość nieznana (niemożliwa do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Przy stosowaniu we wszystkich wskazaniach

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego

Bardzo rzadko: przypadki reakcji alergicznych, w tym reakcji anafilaktycznych i pokrzywki.

Zaburzenia psychiczne

Rzadko: bezsenność, stan pobudzenia i depresja po podaniu wysokich dawek.

Zaburzenia ze strony układu pokarmowego

Rzadko: zaburzenia żołądkowo-jelitowe po podaniu wysokich dawek.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

Rzadko: zwiększenie częstości napadów padaczkowych u pacjentów z padaczką.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: częstotliwość nieznana – zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze zapalenie nabłonka. U pacjentów, którzy otrzymywali kwas folinowy w połączeniu z innymi lekami, o których wiadomo, że wywołują powyższe zespoły, odnotowano przypadki śmiertelne. Nie można wykluczyć, że kwas folinowy spowodował wystąpienie powyższych zespołów.

Zaburzenia ogólne i reakcje miejscowe

Niezbyt rzadko: podwyższenie temperatury ciała po podaniu wapna folinianu Fares w postaci roztworu do wstrzykiwań.

Przy leczeniu skojarzonym z 5-fluorouracylem

Ogólny profil bezpieczeństwa zależy od schematu leczenia 5-fluorouracylem, ponieważ przy stosowaniu skojarzonym nasila się toksyczność 5-fluorouracylu.

Zaburzenia metaboliczne i zaburzenia odżywiania

Częstotliwość nieznana: hiperamoniemia.

Zaburzenia ze strony krwi i układu limfatycznego

Bardzo często: niedoczynność szpiku kostnego, w tym zakończona śmiercią.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania

Niezbyt rzadko: mucoza, w tym stomatyt i cheilit. Miały miejsce przypadki śmiertelne spowodowane mucozą.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej

Często: erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa.

Miały miejsce przypadki śmiertelne z powodu toksyczności przewodu pokarmowego (głównie mucoza i biegunka) oraz mielosupresji. U pacjentów z biegunką może występować szybkie pogorszenie stanu klinicznego, kończące się śmiercią.

Schemat leczenia z powtarzaniem cykli co miesiąc

Zaburzenia ze strony układu pokarmowego

Bardzo często: wymioty i nudności.

Wapno folinianu Fares nie nasila innych efektów toksycznych 5-fluorouracylu (np. neurotoksyczności).

Schemat leczenia z powtarzaniem cykli co tydzień

Zaburzenia ze strony układu pokarmowego

Bardzo często: biegunka o wysokim stopniu toksyczności i odwodnienie, wymagające hospitalizacji pacjenta, w pojedynczych przypadkach nawet zakończone śmiercią.

Okres ważności.

30 miesięcy.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze 2-8 °C, w miejscu chronionym przed światłem i niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Roztwory wapna folinianu Fares nie mogą być mieszane z roztworami do infuzji zawierającymi wodorowęglany ze względu na ich niestabilność chemiczną. 5-fluorouracylu i kwasu folinowego należy stosować oddzielnie w celu zapobiegania wytrącaniu się osadu.

Do wewnątrzżylnej infuzji lek należy rozcieńczyć 5 % roztworem glukozy lub 0,9 % roztworem chlorku sodu.

Dozwolone jest jedynie jednokrotne pobranie leku z fiolki.

Przed użyciem należy wizualnie sprawdzić wygląd zewnętrzny leku. Powinien być przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółty. Jeśli roztwór jest mętny lub zawiera widoczne zanieczyszczenia mechaniczne, nie należy go stosować.

Opakowanie.

5 ml, 10 ml, 20 ml, 35 ml, 50 ml, 100 ml roztworu w fiolkach szklanych. Po 1 fiolce w pudełku z tektury.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

Haupt Pharma Wolfratshausen GmbH.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Pfaffenrieder Strasse 5, Wolfratshausen, Bawaria, 82515, Niemcy.