Wapń folonianu-Vista AS

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Wapń folonianu-Vista AS (Calcium folinate-Vista АС)

Skład:

substancja czynna: 1 ml roztworu zawiera 10,8 mg wapnia folonianu, co odpowiada 10 mg kwasu folinowego;

1 fiolka zawiera 54 mg, lub 108 mg, lub 216 mg, lub 378 mg, lub 540 mg, lub 1080 mg wapnia folonianu, co odpowiada 50 mg, lub 100 mg, lub 200 mg, lub 350 mg, lub 500 mg, lub 1000 mg kwasu folinowego;

substancje pomocnicze: natrium chloridum, natrium hydroxidum, aqua pro injectione.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty roztwór żółtawego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w celu wyeliminowania toksycznych skutków terapii przeciwnowotworowej. Wapń folonian. Kod ATC V03A F03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Wapń folonianu-Vista AS jest solą wapniową kwasu 5-formylo-1,2,3,4-tetrahydrofoliowego. Jest aktywnym metabolitem kwasu folinowego i ważnym kofaktorem niezbędnym do syntezy kwasów nukleinowych podczas terapii cytotoksycznej.

Wapń folonianu-Vista AS jest często stosowany w celu zmniejszenia efektu toksycznego lub unieszkodliwienia działania antagonistów folianów (np. metotreksatu).

Wapń folonianu-Vista AS i antagoniści folianów wykorzystują ten sam transporter błonowy i konkuruje się o transport do komórek, co sprzyja wypływowi antagonistów folianów. Wapń folonianu-Vista AS chroni również komórki przed działaniem antagonistów folianów, uzupełniając zmniejszone zapasy folianów. Jest źródłem zredukowanego H4-folatу. Dzięki temu może obejść blokadę wywołaną przez antagoniści folianów i stanowić źródło różnych form kofaktorowych kwasu foliowego.

Wapń folonianu-Vista AS jest również często stosowany jako modulator biochemiczny w celu zwiększenia aktywności cytotoksycznej 5-fluorouracylu (5-FU). 5-FU hamuje timidylan syntazę (TS) – kluczowy enzym biorący udział w biosyntezie pirymidyn. Wapń folonianu-Vista AS nasila hamowanie TS dzięki zwiększeniu wewnątrzkomórkowych zapasów folianów, co stabilizuje kompleks 5-FU-TS i zwiększa jego aktywność.

Dodatkowo, podanie wapnia folonianu-Vista AS dożylnie zapobiega niedoborowi folianów i odtwarza ich zapasy, gdy nie można tego zrobić za pomocą kwasu foliowego podawanego doustnie. Takie postępowanie stosuje się przy pełnym żywieniu pozajelitowym oraz w ciężkich przypadkach zaburzeń wchłaniania. Podanie dożylne wapnia folonianu-Vista AS stosuje się również w leczeniu anemii megaloblastycznej spowodowanej niedoborem kwasu foliowego, gdy podanie doustne jest niemożliwe.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Po wewnątrzmięśniowym podaniu roztworu wodnego systemowa biodostępność wapnia folonianu-Vista AS jest porównywalna z biodostępnością po podaniu dożylnym, jednak maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest wówczas niższe.

Metabolizm

Wapń folonianu-Vista AS jest racematem. Aktywnym enancjomerem jest forma L (L-5-formylo-1,2,3,4-tetrahydrofolian, L-5-formylo-1,2,3,4-tetrahydrofolat).

Głównym metabolitem kwasu folinowego jest kwas 5-metylo-1,2,3,4-tetrahydrofoliowy (5-metylotetrahydrofolat), wytwarzany głównie w wątrobie i błonie śluzowej przewodu pokarmowego.

Rozkład

Objętość rozkładu kwasu folinowego jest nieznana.

Maksymalne stężenie związku wyjściowego w osoczu (D/L-5-formylo-1,2,3,4-tetrahydrofolianu, kwasu folinowego) osiągane jest po 10 minutach od podania dożylnego.

Po podaniu dawki 25 mg powierzchnia pod krzywą farmakokinetyczną L-5-formylo-1,2,3,4-tetrahydrofolatanu i 5-metylo-1,2,3,4-tetrahydrofolatanu wynosi odpowiednio 28,4±3,5 mg•min/l oraz 129±112 mg•min/l. Nieaktywny izomer D występuje w wyższym stężeniu niż L-5-formylo-1,2,3,4-tetrahydrofolat.

Eliminacja

Okres półtrwania aktywnej formy L wynosi 32–35 minut, a nieaktywnej formy D – 352–485 minut.

Całkowity końcowy okres półtrwania aktywnych metabolitów wynosi około 6 godzin (po podaniu dożylnym lub wewnątrzmięśniowym).

Wydalanie

Do 80–90% dawki wydala się z moczem (w postaci 5- i 10-formylo-1,2,3,4-tetrahydrofolatanu oraz metabolitów nieaktywnych), 5–8% dawki wydala się z kałem.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

• Jako środek ochronny w celu zapobiegania toksycznemu działaniu metotreksatu przy jego stosowaniu w dawkach średnich i wysokich;
• jako antydotum w przypadku przedawkowania oraz zatrucia metotreksatem i innymi antagonistami kwasu foliowego;
• w ramach skojarzonej terapii cytotoksycznej z 5-fluorouracylem (jako modulator biochemiczny aktywności 5-fluorouracylu);
• w leczeniu anemii megaloblastycznej spowodowanej niedoborem kwasu foliowego, a także w zapobieganiu i leczeniu niedoboru folianów, gdy niemożliwe jest doustne przyjmowanie kwasu foliowego.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na wapń folonianu lub na którykolwiek inny składnik leku;
• anemia pernicyjna i inne anemie megaloblastyczne spowodowane niedoborem witaminy B12.

Szczególne środki ostrożności.

Wapń folonianu-Vista AS można podawać wyłącznie dożylnie lub domięśniowo. Zabronione jest podawanie do przestrzeni podpajęczynówkowej.

Zgłaszano przypadki śmiertelne po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej kwasu foliowego po przedawkowaniu metotreksatu w tej samej przestrzeni.

Roztwór wapnia folonianu do wstrzykiwań przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Przed zastosowaniem wapnia folonianu należy go sprawdzić wizualnie. Roztwór do wstrzykiwań powinien być przezroczysty i lekko żółtawy. W przypadku zmętnienia lub obecności cząsteczek roztwór należy zutylizować.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Jeśli wapń folonianu podaje się w połączeniu z antagonistem kwasu foliowego (np. z kotrimoksazolem, pirymetaminy), skutek antagonisty kwasu foliowego może być osłabiony lub całkowicie zneutralizowany.

Wspólne stosowanie wapnia folonianu z lekami przeciwpadaczkowymi takimi jak fenobarbital, fenytoina, primidon i sukcyminy powoduje obniżenie ich skuteczności przeciwpadaczkowej i może zwiększać częstotliwość napadów (może dochodzić do obniżenia stężenia leków przeciwpadaczkowych w osoczu krwi, które są induktorami enzymów, ponieważ metabolizm wątrobowy jest aktywowany, ponieważ foliany są jednym z kofaktorów).

Wapń folonian może prowadzić do wzmocnienia zarówno działania terapeutycznego, jak i toksycznego 5-FU, dlatego przy ich współrzędnej aplikacji dawkę 5-FU należy zmniejszyć.

Szczególne wskazania.

Wapń folonianu-Vista AS można podawać wyłącznie dożylnie lub wewnątrzmięśniowo. Zabronione jest podanie do opon mózgowo-rdzeniowych.

Leczenie wapniem folonianu-Vista AS w połączeniu z metotreksatem lub 5-FU powinno być prowadzone pod kontrolą doświadczonego lekarza onkologa.

Wapń folonianu-Vista AS może maskować objawy anemii pernicyjnej i innych anemii spowodowanych niedoborem witaminy B12.

Wiele leków cytotoksycznych, które są bezpośrednimi lub pośrednimi inhibitorami syntezy DNA, powoduje makrocytozę (np. hydroksykarbamid, cytarabina, 6-merkapto puryna, tioguanina). Takiej makrocytozy nie należy leczyć kwasem folinowym. U chorych na epilepsję przyjmujących fenylobarbital, fenytoinę, primidon i sukcymany, w czasie terapii wapniem folonianu-Vista AS może dochodzić do nasilenia napadów epileptycznych z powodu obniżenia stężenia leków przeciwpadaczkowych we krwi. W związku z tym w takich przypadkach wymagana jest ścisła kontrola kliniczna, a także, w razie potrzeby, monitorowanie stężenia leków przeciwpadaczkowych we krwi oraz korekta ich dawek w okresie leczenia wapniem folonianu-Vista AS i po jego odstawieniu.

Zastosowanie wapnia folonianu-Vista AS w połączeniu z metotreksatem.

Rekomendacje dotyczące zapobiegania efektom toksycznym w trakcie terapii metotreksatem zawarte są w instrukcji do medycznego stosowania metotreksatu.

Wapń folonianu-Vista AS nie chroni przed efektami toksycznymi niehematologicznymi w trakcie terapii metotreksatem (np. przed nefrotoksycznością spowodowaną wytrącaniem się osadu metotreksatu i/lub jego metabolitów w kanalikach nerkowych). U pacjentów z opóźnioną eliminacją metotreksatu w wczesnym okresie istnieje wyższe ryzyko rozwoju odwracalnej niewydolności nerek i innych efektów toksycznych związanych z zastosowaniem metotreksatu. Niewydolność nerek (rozwinęta w trakcie terapii metotreksatem lub obecna przed rozpoczęciem leczenia) wiąże się z opóźnioną ekskrecją metotreksatu, dlatego w takich przypadkach może być konieczne zastosowanie wapnia folonianu-Vista AS w wyższych dawkach lub przez dłuższy czas.

Należy unikać stosowania nadmiernych dawek wapnia folonianu-Vista AS, ponieważ może to prowadzić do obniżenia aktywności przeciwnowotworowej metotreksatu, szczególnie w przypadku nowotworów ośrodkowego układu nerwowego, w których obserwuje się kumulację wapnia folonianu-Vista AS po kilku cyklach leczenia.

W przypadku rozwoju oporności na metotreksat spowodowanej pogorszeniem transportu przez błonę rozwija się również oporność na wapń folonianu-Vista AS, ponieważ obie substancje są przenoszone tym samym systemem transportowym.

W przypadku przedawkowania antagonistów kwasu foliowego (np. metotreksatu) należy jak najszybciej rozpocząć podawanie wapnia folonianu-Vista AS. Wraz ze wzrostem czasu między podaniem metotreksatu a wapnia folonianu-Vista AS maleje skuteczność tego ostatniego jako antydota.

W przypadku stwierdzenia odchyleń wyników badań laboratoryjnych lub objawów klinicznych działania toksycznego należy zawsze sprawdzić, czy pacjent nie przyjmuje innych leków oddziałujących z metotreksatem (np. wpływających na eliminację metotreksatu lub jego wiązanie z białkami osocza).

Zastosowanie wapnia folonianu-Vista AS w połączeniu z 5-FU

Wapń folonianu-Vista AS może nasilać działanie toksyczne 5-FU, szczególnie u chorych starszych i osłabionych. Najczęstsze objawy toksyczności to leukopenia, zapalenie błon śluzowych, stomatyt, biegunka. Te działania niepożądane mogą być dawką ograniczające. Jeśli konieczne jest obniżenie dawek z powodu działań toksycznych przy stosowaniu 5-FU i wapnia folonianu-Vista AS w połączeniu, dawki 5-FU należy obniżać bardziej niż przy monoterapii 5-FU. Leczenia 5-FU w połączeniu z wapniem folonianu-Vista AS nie należy prowadzić do całkowitego ustąpienia objawów toksyczności przewodu pokarmowego, niezależnie od ich nasilenia. Ponieważ biegunka może być objawem toksyczności przewodu pokarmowego (która może prowadzić do szybkiego pogorszenia stanu klinicznego pacjenta aż do skutku śmiertelnego), pacjenci z biegunką powinni być pod ścisłą kontrolą do całkowitego ustąpienia odpowiednich objawów. Szczególna ostrożność jest wymagana przy leczeniu chorych osłabionych i pacjentów starszych.

Zaleca się stosowanie niższych dawek początkowych 5-FU u pacjentów starszych i u tych, którzy wcześniej otrzymywali radioterapię.

Nie należy mieszać wapnia folonianu-Vista AS z 5-fluorouracylem w jednej iniekcji dożylnej lub infuzji.

W trakcie terapii połączonej 5-FU i wapnia folonianu-Vista AS należy kontrolować poziom wapnia i, w razie potrzeby, podawać leki zawierające wapń.

Roztwory do infuzji przygotowane przez rozcieńczenie leku 0,9 % roztworem chlorku sodu lub 5 % roztworem glukozy są fizycznie i chemicznie stabilne przez co najmniej 24 godziny, pod warunkiem przechowywania w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór do infuzji należy podawać natychmiast po przygotowaniu. Jeśli roztwór nie zostanie użyty natychmiast, za czasem i warunkami jego przechowywania musi nadzorować personel medyczny. Zazwyczaj czas przechowywania nie powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze 2–8 °C, chyba że roztwór został przygotowany w kontrolowanych i certyfikowanych warunkach bezpylnych.

Substancje pomocnicze

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol/dawkę (8,25 mg/ml) sodu, czyli jest niemal wolny od sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie ma dowodów, że wapń folonianu-Vista AS wywiera szkodliwy wpływ podczas stosowania w czasie ciąży, jednak nie przeprowadzono odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań dotyczących stosowania w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Jeśli metotreksat lub inne inhibitory kwasu foliowego są stosowane w czasie ciąży lub karmienia piersią (co jest możliwe wyłącznie w ścisłych wskazaniach, gdy oczekiwana korzyść terapii dla matki wyraźnie przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu), nie ma ograniczeń w stosowaniu wapnia folonianu-Vista AS w celu zapobiegania działaniom niepożądanym lub neutralizacji toksycznego działania metotreksatu.

Stosowanie 5-FU w czasie ciąży lub karmienia piersią jest przeciwwskazane. Dotyczy to również terapii połączonej 5-FU z wapniem folonianu-Vista AS. Szczegółowe informacje na ten temat zawarte są w instrukcjach do medycznego stosowania metotreksatu, innych antagonistów kwasu foliowego i 5-FU.

Okres karmienia piersią.

Nie wiadomo, czy wapń folonianu-Vista AS wydzielany jest z mlekiem matki. W razie potrzeby wapń folonianu-Vista AS można stosować w czasie karmienia piersią zgodnie z wskazaniami terapeutycznymi. W razie potrzeby leczenia należy przerwać karmienie piersią.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów silnikowych lub pracy z innymi urządzeniami.

Nie ma informacji o wpływie wapnia folonianu-Vista AS na zdolność prowadzenia pojazdów silnikowych lub pracy z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki

Wapń folonianu-Vista AS przeznaczony jest wyłącznie do dożylnego lub do wewnątrzmięśniowego stosowania.

Zabronione jest podanie do opon mózgowo-rdzeniowych.

Szybkość podania dożylnego nie powinna przekraczać 160 mg/min ze względu na zawartość wapnia w roztworze.

Roztwory do wlewu dożylnego przygotowuje się przez rozcieńczenie leku 0,9 % roztworem chlorku sodu lub 5 % roztworem glukozy.

Ochrona wapniem folonianem w terapii metotreksatem

Ponieważ dawki i schematy stosowania wapnia folonianu zależą od dawek i schematów terapii metotreksatem w dawkach średnich i wysokich, zaleca się odniesienie się do odpowiedniego protokołu leczenia metotreksatem w celu uzyskania informacji dotyczących dawkowania.

Wapń folonian powinien być podawany parenteralnie pacjentom z zespołem niedoboru wchłaniania lub innymi chorobami przewodu pokarmowego, w których nie jest zagwarantowane wchłanianie leku w przewodzie pokarmowym. Dawki powyżej 25–50 mg należy podawać wyłącznie parenteralnie, ze względu na efekt nasycenia przy wchłanianiu wapnia folonianu w przewodzie pokarmowym.

Ochrona wapniem folonianem jest konieczna w przypadku stosowania metotreksatu w dawkach powyżej 500 mg/m² powierzchni ciała i zalecana przy dawkach metotreksatu 100–500 mg/m² powierzchni ciała. Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące stosowania wapnia folonianu u dorosłych, pacjentów w wieku podeszłym oraz dzieci.

Dawkę i długość trwania terapii wapniem folonianem ustala się w zależności od dawek i schematu leczenia metotreksatem, obecności objawów działania toksycznego oraz indywidualnych wskaźników wydalania metotreksatu. Wapń folonian powinien być podany w dawce 15 mg (6–12 mg/m² powierzchni ciała) w ciągu 12–24 godzin (nie później niż po 24 godzinach) od rozpoczęcia wlewu metotreksatu. Następnie podaje się takie same dawki wapnia folonianu co 6 godzin przez 72 godziny. Po kilku dawkach parenteralnych można przejść na doustne podawanie leku w postaci kapsułek.

Po 48 godzinach od rozpoczęcia wlewu metotreksatu należy zmierzyć pozostałą stężenie metotreksatu we krwi. Jeżeli stężenie jest mniejsze niż 0,5 µmol/l, terapię wapniem folonianem można przerwać. Jeżeli natomiast stężenie metotreksatu przekracza 0,5 µmol/l, terapię ochronną należy kontynuować i wzmocnić. Wapń folonian podaje się w dawkach podanych poniżej co 6 godzin przez kolejne 48 godzin lub aż do osiągnięcia stężenia metotreksatu < 0,05 µmol/l:

• przy stężeniu metotreksatu ≥0,5 µmol/l – w dawce 15 mg/m² powierzchni ciała;
• przy stężeniu metotreksatu ≥1,0 µmol/l – w dawce 100 mg/m² powierzchni ciała;
• przy stężeniu metotreksatu ≥2,0 µmol/l – w dawce 200 mg/m² powierzchni ciała.

Oprócz terapii wapniem folonianem należy podjąć działania przyspieszające wydalanie metotreksatu (utrzymywanie wysokiego diurezy, alkalinizacja moczu), a także codziennie oznaczać stężenie kreatyniny w surowicy w celu kontroli funkcji nerek.

Terapia skojarzona w połączeniu z 5-FU

Stosowane są różne schematy terapii 5-FU w połączeniu z wapniem folonianem, jednak nie udowodniono przewagi żadnego z nich. Poniżej opisano niektóre schematy leczenia dorosłych i pacjentów w wieku podeszłym z zaawansowanym lub przerzutowym rakiem jelita grubego. Brak danych dotyczących stosowania tych kombinacji w leczeniu dzieci.

Schemat powtarzania cykli co dwa tygodnie: w pierwszym i drugim dniu cyklu podaje się wapń folonian w dawce 200 mg/m² powierzchni ciała w postaci dwugodzinnego wlewu dożylnego, a następnie 5-fluorouracyl w dawce 400 mg/m² powierzchni ciała w postaci dożylnego wstrzyknięcia bolusowego oraz 5-fluorouracyl w dawce 600 mg/m² powierzchni ciała w postaci 22-godzinnego wlewu dożylnego przez kolejne 2 dni, cykle powtarzane co dwa tygodnie w dni 1. i 2.

Schemat powtarzania cykli co tydzień: wapń folonian podaje się w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała w postaci dożylnego wstrzyknięcia bolusowego lub w dawce 200–500 mg/m² powierzchni ciała w postaci dwugodzinnego wlewu dożylnego; 5-fluorouracyl w dawce 500 mg/m² powierzchni ciała podaje się w postaci dożylnego wstrzyknięcia bolusowego w połowie lub na końcu wlewu wapnia folonianu.

Schemat powtarzania cykli co miesiąc: w pierwszych 5 dniach cyklu codziennie podaje się wapń folonian w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała w postaci dożylnego wstrzyknięcia bolusowego lub w dawce 200–500 mg/m² powierzchni ciała w postaci dwugodzinnego wlewu dożylnego, a następnie natychmiast podaje się 5-fluorouracyl w dawce 425 mg/m² lub 370 mg/m² powierzchni ciała w postaci dożylnego wstrzyknięcia bolusowego.

Podczas terapii skojarzonej 5-fluorouracylem i wapniem folonianem może być konieczna korekta dawek 5-fluorouracylu oraz przedziałów między jego podaniami, w zależności od stanu pacjenta, reakcji klinicznej na leczenie i toksycznych działań ograniczających dawkę. Odpowiednie zalecenia zawarte są w instrukcji medycznego stosowania 5-fluorouracylu. Nie jest wymagana redukcja dawek wapnia folonianu.

Liczba wymaganych cykli terapii ustalana jest przez lekarza.

Stosowanie wapnia folonianu jako antydota antagonistów kwasu foliowego: trimetoprymu, trimetrexatu i pirymetaminy.

Profilaktyka działań toksycznych trimetrexatu: wapń folonian podaje się codziennie w czasie leczenia trimetrexatem oraz przez kolejne 72 godziny po podaniu ostatniej dawki trimetrexatu. Wapń folonian można podawać dożylnie w ciągu 5–10 minut w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała co 6 godzin (dawka dobową wynosi 80 mg/m² powierzchni ciała) lub doustnie w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała 4 razy dziennie w równych odstępach czasu. Dawkę dobową wapnia folonianu należy dostosować w zależności od objawów toksyczności hematologicznej wywołanej przez trimetrexat.

Leczenie przedawkowania trimetrexatu: w przypadku przedawkowania (możliwe przy dawkach trimetrexatu powyżej 90 mg/m² powierzchni ciała bez jednoczesnego stosowania wapnia folonianu) leczenie trimetrexatem należy przerwać i podawać wapń folonian dożylnie w dawce 40 mg/m² powierzchni ciała co 6 godzin przez trzy dni.

Profilaktyka działań toksycznych trimetoprymu: po zakończeniu leczenia trimetoprymem podaje się wapń folonian w dawce 3–10 mg/dzień aż do normalizacji wskaźników hematologicznych.

Profilaktyka działań toksycznych pirymetaminy: w przypadku leczenia wysokimi dawkami pirymetaminy lub długotrwałego leczenia niskimi dawkami stosuje się wspomagające leczenie wapniem folonianem w dawkach od 5 do 50 mg/dzień, w zależności od liczby elementów morfotycznych we krwi obwodowej.

Postać do wstrzykiwań wapnia folonianu stosuje się w leczeniu anemii megaloblastycznej spowodowanej niedoborem kwasu foliowego, a także w profilaktyce i leczeniu niedoboru folianów, gdy doustne podawanie kwasu foliowego jest niemożliwe lub nieskuteczne (np. przy żywieniu dojelitowym lub obecności ciężkiego zespołu niedoboru wchłaniania).

Dzieci

Wapń folonian wskazany jest u dzieci jako środek ochronny w celu zapobiegania toksycznemu działaniu metotreksatu, a także jako antydotum w przypadku przedawkowania i zatrucia metotreksatem oraz innymi antagonistami kwasu foliowego.

Przedawkowanie

Objawy: przy stosowaniu wapnia folonianu w dawkach znacznie przekraczających zalecane nie zaobserwowano negatywnych skutków u pacjentów. Jednakże nadmierne dawki wapnia folonianu mogą unieczynnić działanie chemioterapeutyczne antagonistów kwasu foliowego.

Leczenie: w przypadku przedawkowania 5-fluorouracylu w połączeniu z wapniem folonianem należy podjąć działania zalecane przy przedawkowaniu 5-fluorouracylu.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania wymieniono według układów narządów i częstości występowania: bardzo częste (≥1/10); częste (≥1/100, <1/10); rzadkie (≥1/1000, <1/100); pojedyncze (≥1/10000, <1/1000); bardzo rzadkie (<1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Stosowanie ze wszystkimi wskazaniami

Zaburzenia układu odpornościowego: rzadkie – reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne/anafilakso-idne oraz pokrzywka.

Zaburzenia psychiczne: pojedyncze – bezsenność, stan pobudzenia i depresja przy stosowaniu wysokich dawek leku.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: pojedyncze – zaburzenia przewodu pokarmowego po podaniu wysokich dawek leku.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: pojedyncze – zwiększenie częstości napadów padaczki.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: częstość nieznana – zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (TEN). U pacjentów, którzy otrzymywali kwas folinowy w połączeniu z innymi lekami, o których wiadomo, że wywołują powyższe zespoły, odnotowano przypadki śmiertelne. Nie można wykluczyć, że kwas folinowy spowodował wystąpienie powyższych zespołów.

Zaburzenia ogólne i stan w miejscu podania: rzadkie – uczucie gorąca.

Terapia skojarzona z 5-fluorouracylem

Ogólny profil bezpieczeństwa zależy od schematu leczenia 5-fluorouracylem, ponieważ przy stosowaniu skojarzonym nasila się toksyczność 5-fluorouracylu.

Zaburzenia ze strony krwi i układu chłonnego: bardzo częste – niedoczynność szpiku kostnego, w tym przypadki śmiertelne.

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania: częstość nieznana – hiperamonemia.

Zaburzenia ogólne i stan w miejscu podania: bardzo częste – zapalenie błon śluzowych, w tym stomatyt i cheilit. Zanotowano przypadki śmiertelne w wyniku zapalenia błon śluzowych.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: częste – zespół czerwonej dłoni i stóp (zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej).

Schemat leczenia z powtarzaniem cykli terapeutycznych co miesiąc

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: bardzo częste – wymioty i nudności.

Zaburzenia ogólne i stan w miejscu podania: bardzo częste – zapalenie błon śluzowych (ciężkie).

Wapń folonianu-Vista AS nie nasila innych efektów toksycznych 5-fluorouracylu (np. neurotoksyczności).

Schemat leczenia z powtarzaniem cykli terapeutycznych co tydzień.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: bardzo częste – ciężka biegunka i odwodnienie wymagające hospitalizacji pacjenta, w pojedynczych przypadkach nawet zakończone śmiercią.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważnym procederem. Pozwala to na kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka dla danego leku. Osoby pracujące w służbie zdrowia powinny zgłaszać wszelkie podejrzane działania niepożądane poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności.

30 miesięcy.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w miejscu chronionym przed światłem, w temperaturze od 2 °C do 8 °C (w lodówce). Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Roztworów Wapnia folonianu-Vista AS nie wolno mieszać z roztworami do wlewu zawierającymi węglany, ze względu na ich niestabilność chemiczną. 5-fluorouracylu i kwasu folinowego należy stosować oddzielnie w celu zapobiegania wytrącaniu się osadu.

Stwierdzono niezgodność (wytrącanie się osadu) podczas mieszania roztworów Wapnia folonianu-Vista AS z roztworami draperidolu, fluorouracylu, foskarnetu i metotreksatu.

Draperidol.

Podczas bezpośredniego mieszania 1,25 mg/0,5 ml draperidolu i 5 mg/0,5 ml Wapnia folonianu-Vista AS w strzykawce przez 5 minut w temperaturze 25 °C, a następnie wirowania przez 8 minut, obserwowano powstawanie osadu.

Podczas mieszania 2,5 mg/0,5 ml draperidolu z 10 mg/0,5 ml Wapnia folonianu-Vista AS obserwowano natychmiastowe powstawanie osadu po kolejnym wprowadzeniu leków do rozgałęzienia typu Y, bez płukania bocznego przewodu rozgałęzienia typu Y pomiędzy wstrzyknięciami.

Fluorouracyl.

Wapń folonianu-Vista AS i 5-fluorouracyl należy podawać oddzielnie, ponieważ ich mieszanie może prowadzić do wytrącania się osadu. Stwierdzono niezgodność 5-fluorouracylu w dawce 50 mg/ml i Wapnia folonianu-Vista AS w dawce 20 mg/ml z lub bez 5% roztworu dekstrozy w wodzie, podczas mieszania w różnych ilościach i przechowywania w pojemnikach z poli(chlorku winylu) w temperaturze 4 °C, 23 °C lub 32 °C.

Foskarnet.

Podczas mieszania roztworu foskarnetu 24 mg/ml z roztworem Wapnia folonianu-Vista AS 20 mg/ml obserwowano mętnienie i żółte zabarwienie roztworu.

Wapnia folonianu-Vista AS nie należy mieszać z innymi lekami.

Do wlewu dożylnego lek należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem chlorku sodu.

Dozwolone jest jedynie jednokrotne pobranie leku z fiolki.

Przed użyciem należy wizualnie sprawdzić wygląd zewnętrznego leku. Powinien być przejrzysty, bezbarwny lub lekko żółtawy. Jeśli roztwór jest mętny lub zawiera widoczne zanieczyszczenia mechaniczne, nie wolno go stosować.

Opakowanie.

5 ml lub 10 ml lub 20 ml lub 35 ml lub 50 ml lub 100 ml roztworu w fiolkach szklanych w kolorze bursztynowym. Fiolki są zamknięte korkami gumowymi, uszczelnionymi aluminiowymi kapturkami z dyskami polipropylenowymi. Po 1 fiolce w pudełkach z tektury.

Kategoria dostępności. Na receptę.

Producent.

Haupt Pharma Wolfratshausen GmbH.

Miejsce produkcji i adres działalności. Pfaffenrieder Strasse 5, Wolfratshausen, Bawaria, 82515, Niemcy.