Volulight

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU WOLNYM DO CELÓW MEDYCZNYCH Volulight (Volulyte)

Skład:

Substancje czynne: 1000 ml roztworu do infuzji zawiera:

poli(O-2-hydroksyetylo)skrobi 130/0,4 – 60,0 g

octanu sodu trihydrau – 4,63 g

chlorek sodu – 6,02 g

chlorek potasu – 0,30 g

chlorek magnezu heksahydrat – 0,30 g;

Substancje pomocnicze: wodorotlenek sodu oraz kwas solny rozcieńczony (do regulacji pH), woda do wstrzykiwań.

Elektrolity:

Na+ – 137,0 mmol/l,

K+ – 4,0 mmol/l,

Mg++ – 1,5 mmol/l,

Cl– – 110,0 mmol/l,

CH3COO– – 34,0 mmol/l.

Teoretyczna osmolarność: 286,5 mosmol/l,

Kwasowość zmienna: < 2,5 mmol NaOH/l;

pH: 5,7 – 6,5.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do infuzji.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty lub lekko opalescencyjny, bezbarwny lub lekko żółtawy roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki zastępcze krwi i frakcje białkowe osocza krwi.

Kod ATC B05A A07.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika. Czynna substancja Volulight – hydroksyetylowy skrobi 130/0,4 – pochodna skrobi wyprodukowana z kukurydzy woskowej dojrzałej (zastępcie molowe 0,38 – 0,45 g), składająca się z polimeru glukozy (amylodekstryny). Volulight to syntetyczny środek koloidowy stosowany do uzupełnienia objętości. Jego właściwości farmakologiczne zależą od stopnia zastępcia grupami hydroksyetylowymi (0,4), średniej masy cząsteczkowej (130000 Da), stężenia (6%), stosunku zastępcia (stosunek C2/C6) około 8:12, a także dawki i szybkości wlewu. Aby opisać masę cząsteczkową oraz charakterystykę zastępcia molowego hydroksyetylowej skrobi w Volulight, związek ten oznacza się jako hydroksyetylowa skrobia 130/0,4. Niskie zastępcie molowe, średnia masa cząsteczkowa oraz wąski rozkład mas cząsteczkowych HES 130/0,4 zawartych w Volulight sprzyjają korzystnemu wpływowi na farmakokinetykę i objętość wewnątrznaczyniową.

Wlewanie 500 ml Volulight przez 30 minut prowadzi u ochotników do platopodobnego zwiększenia objętości o około 100% w porównaniu do objętości podanej, utrzymującego się przez około 4–6 godzin.

Izowolemiczna wymiana krwi za pomocą Volulight utrzymuje objętość krwi przez co najmniej 6 godzin.

Volulight zawiera elektrolity: sodu (Na+), potasu (K+), magnezu (Mg++), chlorku (Cl-) oraz octanu (CH3COO-) w roztworze izotonicznym. Octan to anion metabolizowany, który utlenia się w różnych narządach i wykazuje działanie alkalizujące.

Volulight zawiera niewielką ilość chlorku i dlatego przeciwdziała rozwojowi hiperchloremicznego kwasobrzusznego metabolicznego, szczególnie w przypadku konieczności podania dużych dawek lub gdy istnieje ryzyko rozwoju kwasobrzusznego metabolicznego.

W kardiologii stosowanie Volulight wiązało się z istotnie niższym stężeniem chlorku oraz mniej negatywnym nadmiarem zasady w porównaniu z HES 130/0,4 (6%) w 0,9% roztworze chlorku sodu.

Leczenie ciężarnych poddawanych cesarskiemu cięciu

Dostępne są ograniczone dane z badań klinicznych dotyczących jednorazowego podania HES 130/0,4 (6%) w 0,9% roztworze chlorku sodu ciężarnym kobietom podczas cesarskiego cięcia z zastosowaniem znieczulenia podpajęczynówkowego. Objawy hipotensji występowały istotnie rzadziej przy stosowaniu HES 130/0,4 (6%) w porównaniu z grupą kontrolną – roztworem kryształoidowym (36,6% vs 55,3%).

Ogólna ocena skuteczności wykazała istotne korzyści stosowania HES 130/0,4 (6%) w zapobieganiu hipotensji oraz w przypadku wystąpienia ciężkiej hipotensji w porównaniu z roztworami kryształoidowymi.

Farmakokinetyka. Farmakokinetyka HES ma złożony charakter i zależy od masy cząsteczkowej oraz stopnia zastępcia cząsteczkowego substancji. Po wstrzyknięciu dożylnym cząsteczki HES o masie mniejszej niż 60000–70000 Da (próg filtracji nerkowej) są szybko wydalane z moczem, natomiast większe cząsteczki, w tym cząsteczki Volulight, są rozkładane przez α-amylazę osocza krwi, a następnie również wydalane przez nerki.

Średnia masa cząsteczkowa Volulight w pierwszych minutach po wlewie w osoczu in vivo wynosi 70000–80000 Da i przekracza próg filtracji nerkowej przez cały okres leczenia.

Objętość rozkładu wynosi około 5,9 l. Po 30 minutach od zakończenia wlewu Volulight stężenie w osoczu krwi wynosi 75% maksymalnego, a po 6 godzinach spada do 14%.

Po jednorazowym podaniu 500 ml Volulight cząsteczki HES są niemal całkowicie wydalane z organizmu w ciągu 24 godzin.

Po podaniu 500 ml preparatu Volulight klirens w osoczu wynosi 31,4 ml/min. Po jednorazowym podaniu 500 ml preparatu czas półtrwania w osoczu w pierwszej fazie wynosi 1,4 godziny, a w drugiej fazie – 12,1 godziny.

U pacjentów ze stabilnymi zaburzeniami funkcji nerek (od łagodnych do ciężkich) i klirensie kreatyniny (KK) < 50 ml/min wartość pola pod krzywą farmakokinetyczną (AUC) była umiarkowanie wyższa (1,7-krotnie) niż u pacjentów z KK >50 ml/min przy tej samej dawce preparatu (500 ml). Zaburzenia funkcji nerek nie wpływały na czas półtrwania w końcowej fazie wydalania ani na wartość maksymalnego stężenia HES w osoczu krwi. Przy KK > 30 ml/min z moczem wydalone zostało 59% podanej dawki preparatu, a przy KK 15–30 ml/min – 51%.

Po codziennym wlewaniu 500 ml 10% roztworu zawierającego HES 130/0,4 przez 10 dni u ochotników nie stwierdzono istotnego nagromadzenia preparatu w osoczu krwi.

W dodatkowym badaniu farmakokinetycznym osiem stabilnych pacjentów w terminalnym stadium niewydolności nerek (TNNN), którym przeprowadzano hemodializę, otrzymało pojedynczą dawkę 250 ml (15 g) HES 130/0,4 (6%). W ciągu 2 godzin sesji hemodializy (500 ml dializatu na minutę, filtr HD Highflux FX 50, Fresenius Medical Care, Niemcy) wydalone zostało 3,6 g (24% dawki) HES. Po 24 godzinach średnie stężenie HES w osoczu wynosiło 0,7 mg/ml. Po 96 godzinach średnie stężenie HES w osoczu wynosiło 0,25 mg/ml.

HES 130/0,4 (6%) jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych hemodializę.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Hipowolemia spowodowana ostrą utratą krwi w przypadkach, gdy samodzielne stosowanie roztworów krystaloidowych uznaje się za niewystarczające.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na składniki leku;
• sepsa;
• oparzenia;
• niewydolność nerek lub leczenie nerkozastępcze;
• krwotok śródczaszkowy lub krwotok mózgowy;
• stan krytyczny pacjenta (zwykle pacjenci oddziałów intensywnej terapii);
• hipernatremia;
• obrzęk płuc;
• odwodnienie;
• ciężka hiperkaliemia;
• ciężka hipernatremia lub ciężka hiperchloremia;
• ciężkie zaburzenia funkcji wątroby;
• istniejące zaburzenia krzepnięcia krwi;
• obecność u pacjenta przeszczepionych organów;
• choroby kliniczne, w których przeciążenie objętościowe stanowi potencjalny problem, szczególnie w przypadku obrzęku płuc i niewydolności serca z zastoem.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Dotychczas nie znano przypadków interakcji Volulight z innymi lekami.

Przy współadministracji innych leków należy wziąć pod uwagę, że mogą one powodować zatrzymanie potasu lub sodu.

Podczas podawania HES może dochodzić do tymczasowego wzrostu stężenia amylazy w surowicy, co może wpływać na rozpoznanie zapalenia trzustki.

W przypadku wysokich dawek efekt rozcieńczenia może prowadzić do obniżenia poziomu czynników krzepnięcia krwi i innych białek osocza oraz do zmniejszenia hematokrytu.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Występowanie reakcji anafilaktycznych/anafilakto-widownych, takich jak nadwrażliwość, łagodne objawy podobne do grypy, bradykardia, tachykardia, skurcz oskrzeli, niekardiogenny obrzęk płuc, wiązano z roztworami zawierającymi hydroksyetylowy skrobi.

Ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych (anafilaktycznych/anafilakto-widownych) stan pacjenta należy dokładnie monitorować, a infuzję prowadzić wolno. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie leku i podjąć odpowiednie leczenie oraz działania wspierające aż do ustąpienia objawów.

Obecnie brakuje wiarygodnych danych dotyczących bezpieczeństwa długotrwałego stosowania HES u pacjentów po zabiegach chirurgicznych oraz u pacjentów z urazami. Przed zastosowaniem HES u tych chorych należy dokładnie rozważyć oczekiwane korzyści i niepewność dotyczącą długoterminowego bezpieczeństwa, a także rozważyć możliwość leczenia alternatywnego.

HES jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u pacjentów poddawanych terapii zastępczej nerki. Stosowanie HES należy przerwać przy pierwszych objawach uszkodzenia nerek.

Donoszono o przypadkach konieczności przeprowadzenia terapii zastępczej nerki w okresie do 90 dni po infuzji HES. Należy monitorować funkcję nerek u pacjentów co najmniej przez 90 dni.

Szczególną ostrożność należy zachować przy leczeniu pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Należy również unikać wyraźnej hemodylucji, która może wystąpić w wyniku podania wysokich dawek roztworów HES, podczas leczenia hipowolemii.

Volulight nie jest zamiennikiem erytrocytów ani czynników krzepnięcia w osoczu.

Stosowanie HES należy przerwać przy pierwszych objawach koagulopatii. W przypadku ponownego stosowania należy dokładnie monitorować wskaźniki krzepnięcia krwi.

Pacjentom, u których przeprowadza się operację otwartej klatki piersiowej w połączeniu z krążeniem wspomaganym (ECMO), nie zaleca się stosowania HES ze względu na ryzyko wystąpienia nadmiernej krwawienia.

Należy unikać przeciążenia objętościowego spowodowanego przedawkowaniem lub zbyt szybką infuzją, szczególnie u pacjentów z chorobami płuc i układu sercowo-naczyniowego. Należy dokładnie monitorować poziom elektrolitów, równowagę płynów, funkcję nerek oraz równowagę kwasowo-zasadową.

W przypadku ciężkiej dehydratacji należy stosować roztwory krystaloidowe. Zazwyczaj należy podawać wystarczającą ilość płynów, aby uniknąć odwodnienia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej.

W przypadku alkalozy metabolicznej i w sytuacjach klinicznych, w których należy unikać alkalizacji, należy preferować roztwory oparte na roztworze chlorku sodu (podobny lek zawierający HES 130/0,4 w 0,9% roztworze chlorku sodu), a nie leki powodujące alkalizację, takie jak Volulight.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania Volulight w okresie ciąży. Istnieją ograniczone dane badań klinicznych dotyczących stosowania HES 130/0,4 (6%) u kobiet w ciąży, które przeszły cięcie cesarskie z zastosowaniem znieczulenia rdzeniowego. Występowanie hipotensji było znacznie niższe (36,6%) przy stosowaniu HES (6%) w porównaniu ze stosowaniem roztworów krystaloidowych (55,3%). Ogólna ocena skuteczności stosowania HES w zapobieganiu hipotensji i zapobieganiu wystąpieniu poważnych powikłań hipotensyjnych wykazuje istotne korzyści w porównaniu z roztworami krystaloidowymi. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego niekorzystnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój embrionu/płodu, poród i rozwój pozapłodowy. Nie zaobserwowano również objawów teratogenności. Stosowanie HES z 0,9% roztworem chlorku sodu nie wykazało negatywnego wpływu na ciężarne i noworodki. Volulight można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść z leczenia przeważa możliwy ryzyko dla płodu.

Nie wiadomo, czy lek wydostaje się do mleka matki. Ponieważ wiele leków wydostaje się do mleka matki, należy zachować ostrożność przy podawaniu Volulight.

Decyzję o kontynuowaniu/przerwaniu karmienia piersią podczas terapii Volulight należy podejmować biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii lekiem dla kobiety.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi innych mechanizmów.

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi innych skomplikowanych mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Tylko do infuzji dożylnej. Do jednorazowego użytku.

Stosować tylko klarowny roztwór, który nie zawiera cząstek mechanicznych, bezpośrednio po otwarciu nieuszkodzonego opakowania.

Nie stosować leku po upływie terminu ważności. Niewykorzystany roztwór należy zutylizować.

HEK należy stosować w najniższych skutecznych dawkach przez najkrótszy możliwy czas. Leczenie powinno odbywać się pod ciągłym monitorowaniem hemodynamiki i powinno być natychmiast przerwane po osiągnięciu odpowiednich wskaźników hemodynamiki.

Stosowanie HEK powinno być ograniczone do wczesnej fazy przywracania objętości krwi krążącej w przypadku hipowolemii, z maksymalnym okresem 24 godziny.

Pierwsze 10–20 ml leku należy podawać powoli. Pacjent powinien być pod stałą obserwacją (ze względu na możliwość wystąpienia reakcji anafilaktycznych/anafilaktoidealnych).

Dawka dzienna i szybkość infuzji zależą od utraty objętości krwi, konieczności wspierania lub przywracania hemodynamiki oraz efektu hemodylucji.

Maksymalna dzienna dawka Volulightu wynosi 30 ml/kg.

Dzieci.

Dane dotyczące stosowania HEK u dzieci są ograniczone, dlatego nie zaleca się stosowania tych roztworów u dzieci.

Przedawkowanie.

Podobnie jak w przypadku innych roztworów substytucyjnych osocza, przedawkowanie Volulightu może prowadzić do przeciążenia układu krążenia (np. do obrzęku płuc). W takim przypadku infuzję należy natychmiast przerwać, a w razie potrzeby podać środek moczopędny.

Skutki uboczne.

Skutki uboczne sklasyfikowano według układów narządów i częstości występowania: bardzo często: ≥ 1/10; często: ≥ 1/100 i < 1/10; rzadko: ≥ 1/1000 i < 1/100; bardzo rzadko: ≥ 1/10000 i < 1/1000; niezwykle rzadko: < 1/10000, częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Układ krążenia i układ chłonny.

Rzadko (duże objętości). Podczas podawania hydroksyetylokrzemni (HEK) możliwe są zaburzenia krzepnięcia krwi zależne od dawki.

Układ odpornościowy.

Rzadko. Leki zawierające HEK mogą powodować reakcje anafilaktyczne / anafilaktycznopodobne (nadwrażliwość, łagodne objawy grypopodobne, bradykardię, tachykardię, skurcz oskrzeli, niekardiogenny obrzęk płuc). W takim przypadku należy natychmiast przerwać podawanie leku i podjąć odpowiednie działania.

Skóra i tkanki podskórne.

Często (zależne od dawki). Długotrwałe stosowanie dużych objętości HEK może powodować świąd skóry, który jest znanym skutkiem ubocznym tych leków.

Świąd może pojawić się dopiero po kilku tygodniach od ostatniego podania i może utrzymywać się przez kilka miesięcy.

Zaburzenia ze strony wątroby i dróg żółciowych.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych): uszkodzenie wątroby.

Zaburzenia ze strony nerek i funkcji wydalania moczu.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych): uszkodzenie nerek.

Badania laboratoryjne.

Często (zależne od dawki). Podczas podawania HEK może wzrastać poziom amylazy w osoczu krwi, co może wpływać na diagnozę zapalenia trzustki.

Zwiększenie aktywności amylazy jest związane z tworzeniem się kompleksu amylaza-HEK, który jest powoli wydalany; zwiększenie aktywności amylazy nie wskazuje na obecność zapalenia trzustki.

Przy wysokich dawkach leku efekt rozcieńczenia może powodować rozcieńczenie składników krwi, obniżenie hematokrytu, czynników krzepnięcia oraz innych białek osocza.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie przekraczającej 25 °C. Nie zamrażać.

Niezgodność.

Należy unikać mieszania Volulight z innymi lekami. W wyjątkowych przypadkach, gdy konieczne jest zmieszanie leku z innymi środkami leczniczymi, należy rozważyć kompatybilność mieszaniny (zamglenie lub osad), mieszanie przeprowadzać w warunkach aseptycznych i dokładnie wymieszać.

Opakowanie.

Po 250 lub 500 ml w worku freeflex.

Po 250 lub 500 ml w worku freeflex; po 20 lub 30 worków freeflex w kartonie zbiorczym.

Kategoria dystrybucji.

Na receptę.

Producent.

Fresenius Kabi Deutschland GmbH.

Siedziba producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Freseniusstraße 1, 61169 Friedberg, Niemcy.

Wnioskodawca.

Fresenius Kabi Deutschland GmbH.

Siedziba wnioskodawcy i/lub przedstawiciela wnioskodawcy.

Else-Kröner-Straße 1, 61352 Bad Homburg, Niemcy.