Vizan

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU WIZAN (VISANNE®)

Skład:

substancja czynna: dienogest;

1 tabletka zawiera 2 mg dienogestu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, celuloza mikrokryształowa, povidon K 25, talk, crospovidon, stearynian magnezu.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z zaokrąglonymi brzegami, białe lub prawie białe, z wytłoczonymi literami „B” po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony gonadalne i leki stosowane w patologii narządów płciowych. Progogeny. Kod ATC G03D B08.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dienogest – pochodna nortestosteronu bez działania androgenowego i z pewną aktywnością antyandrogenową, która wynosi około jednej trzeciej aktywności cyproteronu acetylanu. Dienogest wiąże się z receptorami progesteronu w macicy tylko z 10 % względną powinnością. Pomimo niskiej powinności do receptorów progesteronu, dienogest wykazuje silny efekt progestagenowy in vivo. Dienogest nie wykazuje istotnej aktywności androgenowej, mineralokortykoidowej ani glukokortykoidowej in vivo.

Dienogest wpływa na endometriozę, zmniejszając endogenną produkcję estradiolu i tym samym hamując troficzny wpływ estradiolu na eutopijny i ektopijny endometrium. Przy ciągłym stosowaniu dienogest prowadzi do powstania hipoestrogenowego, hiperprogestagenowego środowiska endokrynnego, co powoduje początkową decydualizację tkanki endometrium, a następnie atrofię ognisk endometrioidalnych.

Dane dotyczące skuteczności

Korzyści płynące z zastosowania leku Vizan w porównaniu do placebo zostały wykazane w trwającym trzy miesiące badaniu z udziałem 198 pacjentek z endometriozą. Ból w okolicy miednicy związany z endometriozą oceniano za pomocą wizualnej analogowej skali (0–100 mm). Po 3 miesiącach terapii lekiem Vizan stwierdzono statystycznie istotną różnicę w porównaniu do placebo (Δ = 12,3 mm; 95 % CI: 6,4–18,1; p<0,0001) oraz klinicznie istotne zmniejszenie bólu w porównaniu do stanu wyjściowego (średnie zmniejszenie wyniosło 27,4 mm ± 22,9).

Po 3 miesiącach leczenia zmniejszenie bólu w okolicy miednicy związanego z endometriozą o 50 % lub więcej osiągnięto u 37,3 % pacjentek otrzymujących Vizan (placebo: 19,8 %), bez jednoczesnego zwiększenia dawki leku przeciwbólowego wspomagającego; zmniejszenie bólu w okolicy miednicy związanego z endometriozą o 75 % lub więcej (również bez zwiększenia dawki leku przeciwbólowego wspomagającego) osiągnięto u 18,6 % pacjentek otrzymujących Vizan (placebo: 7,3 %).

Otwarte przedłużenie tego badania kontrolowanego placebo wykazało ciągłe zmniejszanie bólu w okolicy miednicy związanego z endometriozą podczas leczenia trwającego do 15 miesięcy.

Wyniki badań kontrolowanych placebo potwierdzono wynikami uzyskanymi w sześciomiesięcznym badaniu kontrolowanym aktywnie, porównującym z agonistą hormonu uwalniającego gonadotropiny, z udziałem 252 pacjentek z endometriozą.

Trzy badania z udziałem 252 pacjentek, które otrzymywały dionogest w dawce 2 mg na dobę, wykazały istotne zmniejszenie zmian endometrioidalnych po 6 miesiącach leczenia.

W małym badaniu (n=8 na grupę dawkowania) zastosowanie dionogestu w dawce 1 mg na dobę wykazało brak owulacji po 1 miesiącu terapii. Skuteczności antykoncepcyjnej leku Vizan nie badano w większych badaniach.

Dane dotyczące bezpieczeństwa

Poziom endogennego estrogenu jest tylko umiarkowanie hamowany podczas leczenia lekiem Vizan.

Na dzień dzisiejszy wyniki długoterminowych badań gęstości mineralnej kości (BMD) i ryzyka złamania u pacjentek stosujących lek Vizan są niedostępne. BMD oceniano u 21 dorosłych pacjentek przed i po 6 miesiącach leczenia lekiem Vizan. Nie stwierdzono średniego spadku wartości BMD. U 29 pacjentek, które otrzymywały leuprolinę acetylan, średni spadek wynoszący 4,04 % ± 4,84 zaobserwowano w tym samym okresie (Δ między grupami wyniosło 4,29 %, 95 % CI: 1,93–6,66, p <0,0003).

Nie obserwowano istotnego wpływu na standardowe parametry laboratoryjne, w tym wyniki morfologii krwi, biochemicznego badania krwi, poziom enzymów wątrobowych, poziom lipidów i HbA1c, podczas leczenia lekiem Vizan przez okres 15 miesięcy (N = 168).

Dane dotyczące bezpieczeństwa u nastolatków

Bezpieczeństwo leku Vizan w odniesieniu do BMD badano w niekontrolowanym badaniu trwającym 12 miesięcy z udziałem 111 nastoletnich pacjentek (od 12 do <18 lat) z klinicznie podejrzaną lub potwierdzoną endometriozą. Średnia względna zmiana BMD odcinka lędźwiowego kręgosłupa (L2–L4) od wartości wyjściowych u 103 pacjentek na zakończenie leczenia wyniosła -1,2 %. Powtórne pomiary wykonane 6 miesięcy po zakończeniu leczenia w podgrupie pacjentek z obniżonymi wartościami BMD wykazały wzrost BMD do -0,6 %.

Dane z badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa

Dane z badań przedklinicznych nie wskazują na istnienie szczególnego ryzyka dla człowieka na podstawie standardowych badań toksyczności przy wielokrotnym podawaniu, genotoksyczności, działania kancerogennego oraz toksycznego wpływu na funkcję rozrodczą. Należy jednak wziąć pod uwagę, że sterydy płciowe mogą sprzyjać wzrostowi niektórych tkanek i nowotworów zależnych od hormonów.

Dane dotyczące bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu

Przeprowadzono obserwacyjne badanie po rejestracji z aktywnym nadzorem w celu określenia częstości występowania pierwotnego rozwoju lub nasilenia klinicznie istotnej depresji oraz pojawienia się anemii. W badaniu wzięło udział łącznie 27840 kobiet, którym po raz pierwszy przepisano terapię hormonalną w celu leczenia endometriozy, a za którymi obserwowano przez okres do 7 lat. 3023 kobietom przepisano dionogest w dawce 2 mg, a 3371 pacjentkom przepisano inne leki zatwierdzone do leczenia endometriozy. Ogólne skorygowane stosunki ryzyka wystąpienia nowych przypadków anemii u pacjentek przyjmujących dionogest w porównaniu z pacjentkami przyjmującymi inne leki zatwierdzone do leczenia endometriozy wyniosły 1,1 (CI 95%: 0,4–2,6). Skorygowany stosunek ryzyka wystąpienia depresji u pacjentek przyjmujących dionogest w porównaniu z pacjentkami przyjmującymi inne leki zatwierdzone do leczenia endometriozy wyniósł 1,8 (CI 95 %: 0,3–9,4). Nie można wykluczyć nieznacznego wzrostu ryzyka wystąpienia depresji u pacjentek przyjmujących dionogest w porównaniu z pacjentkami przyjmującymi inne leki zatwierdzone do leczenia endometriozy.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Po podaniu doustnym dionogest jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalna stężenie w surowicy osiągane jest w ciągu 1,5 godziny po jednorazowym podaniu doustnym i wynosi 47 ng/ml. Biologiczna dostępność dionogestu wynosi około 91 %. Farmakokinetyka dionogestu zależy od dawki w zakresie dawek 1–8 mg.

Rozkład. Dienogest wiąże się z albuminą surowicy i nie wiąże się z globuliną wiążącą sterydy płciowe (SHBG) ani z globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). Tylko 10% całkowitego stężenia dionogestu w surowicy krwi występuje w formie wolnego steroidu, a 90% – niespecyficznie związane z albuminą. Widoczny objętość rozkładu dionogestu wynosi 40 l.

Metabolizm. Dienogest jest całkowicie metabolizowany znanymi drogami metabolizmu steroidów, tworząc głównie metabolity endokrynologicznie nieaktywne. Na podstawie badań in vitro i in vivo CYP3A4 jest głównym enzymem zaangażowanym w metabolizm dionogestu. Te metabolity są bardzo szybko usuwane z osocza w taki sposób, że dominującym metabolitem w osoczu krwi jest dionogest w formie niezmienionej.

Szybkość klirensu z surowicy krwi wynosi 64 ml/min.

Eliminacja. Poziom dionogestu w surowicy krwi obniża się dwufazowo z okresem półtrwania wynoszącym 9–10 godzin. Dienogest jest wydalany w formie metabolitów z moczem i kałem w stosunku około 3:1 po doustnym podaniu w dawce 0,1 mg/kg. Okres półtrwania metabolitów w moczu wynosi około 14 godzin. Po podaniu doustnym 86 % podanej dawki jest wydalane z organizmu w ciągu 6 dni, przy czym większa część tej ilości jest wydalana w pierwsze 24 godziny, głównie z moczem.

Stan równowagi. Farmakokinetyka dionogestu nie zależy od poziomu SHBG. Przy codziennym przyjmowaniu stężenie substancji w surowicy krwi wzrasta 1,24-krotnie, osiągając stan równowagi po 4 dniach stosowania. Farmakokinetykę dionogestu po wielokrotnym podawaniu leku Vizan można przewidzieć na podstawie danych farmakokinetycznych dotyczących pojedynczej dawki.

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów. Farmakokinetyki leku Vizan nie badano u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek. Farmakokinetyki leku Vizan nie badano u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie endometriozy.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować leku Vizan w przypadku występowania któregokolwiek z poniższych stanów lub chorób. Informacje te częściowo pochodzą z doświadczeń dotyczących stosowania innych leków zawierających wyłącznie progestagen. Jeśli którykolwiek z tych stanów lub chorób pojawi się po raz pierwszy podczas stosowania leku Vizan, należy natychmiast przerwać jego przyjmowanie.

• Aktywne zakrzepowe zapalenie żył.
• Choroby układu żylnego, tętniczego lub kardiowaskularnego obecnie lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowe mózgu, choroba niedokrwienna serca).
• Cukrzyca z zaangażowaniem naczyń.
• Ciężkie choroby wątroby obecnie lub w wywiadzie, dopóki parametry czynności wątroby nie powrócą do normy.
• Nowotwory wątroby obecnie lub w wywiadzie (łagodne lub złośliwe).
• Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe zależne od hormonów płciowych.
• Krwawienie pochwowe nieustalonej etiologii.
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Uwaga: w celu wykrycia możliwych interakcji należy zapoznać się z instrukcjami stosowania leków stosowanych równolegle.

Wpływ innych leków na Vizan

Progestageny, w tym dienogest, są głównie metabolizowane przez układ cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) znajdujący się w błonie śluzowej jelita i w wątrobie. Dlatego induktory lub inhibitory CYP3A4 mogą wpływać na metabolizm progestagenu. Zwiększenie klirensu hormonów płciowych poprzez indukcję enzymów może zmniejszyć działanie terapeutyczne leku Vizan i prowadzić do niepożądanych skutków, np. do zmian charakteru krwawienia miesięcznego.

Zmniejszenie klirensu hormonów płciowych poprzez hamowanie enzymów może zmniejszyć działanie terapeutyczne leku Vizan i prowadzić do rozwoju reakcji niepożądanych.

• Substancje zwiększające klirens hormonów płciowych (obniżenie skuteczności poprzez indukcję enzymów), np.: fenytoina, barbiturany, primidon, karbamazepina, ryfampicyna, a także być może okskarbazepina, topiramat, felbamid, griseofulwina oraz środki zawierające ziele św. Jana (Hypericum perforatum).

Indukcja enzymów może występować już po kilku dniach terapii. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj po kilku tygodniach.

Indukcja enzymów może trwać do 4 tygodni po zakończeniu terapii.

Wpływ induktora CYP3A4 – ryfampicyny – badano u zdrowych kobiet w okresie menopauzy. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny z tabletką zawierającą estrodiolu walerynian/dienogest prowadziło do istotnego obniżenia stężenia równowagowego oraz wpływu systemowego dienogestu i estrodiolu. Wpływ systemowy dienogestu i estrodiolu w stanie równowagi, mierzony jako AUC (0–24 godziny), zmniejszył się odpowiednio o 83% i

44%.

• Substancje o różnym wpływie na klirens hormonów płciowych.

Jednoczesne stosowanie z hormonami płciowymi dużej liczby kombinacji inhibitorów proteazy HIV oraz nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy w połączeniu z kombinacjami inhibitorów wirusa zapalenia wątroby C może zwiększyć lub zmniejszyć stężenie progestyn w osoczu. Łączny wpływ tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

• Substancje obniżające klirens hormonów płciowych (inhibitory enzymów).

Dienogest jest substratem cytochromu P450 (CYP) 3A4.

Kliniczna istotność potencjalnych interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje nieznana.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększać stężenia dienogestu w osoczu.

Jednoczesne stosowanie z silnym inhibitorem enzymu CYP3A4 – ketokonazolem – prowadziło do wzrostu AUC (0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi o 2,9 raza. Jednoczesne stosowanie z umiarkowanym inhibitorem erytromycyną prowadziło do wzrostu AUC (0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi o 1,6 raza.

Wpływ dienogestu na inne leki

Na podstawie badań in vitro mało prawdopodobne jest wystąpienie klinicznie istotnej interakcji dienogestu z innymi lekami, których metabolizm jest pośredniczony przez enzymy cytochromu P450.

Interakcje z produktami spożywczymi

Spożycie pokarmu o wysokiej zawartości tłuszczu nie wpływa na biodostępność leku Vizan.

Badania laboratoryjne

Stosowanie progestagenów może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w szczególności na parametry biochemiczne wątroby, tarczycy, funkcji nerek i nadnerczy, poziom białek (nośników) w osoczu (np. GZK oraz frakcje lipidów/lipoprotein), parametry metabolizmu węglowodanów oraz wskaźniki krzepnięcia i fibrynolizy. Zmiany te zazwyczaj pozostają w granicach normy laboratoryjnej.

Szczególne środki ostrożności.

Ostrzeżenia.

Ponieważ Vizan to lek zawierający wyłącznie progestagen, uważa się, że szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leków zawierających progestageny odnoszą się również do leku Vizan, choć nie wszystkie ostrzeżenia i środki zapobiegawcze oparte są na odpowiednich wynikach badań klinicznych dokładnie tego leku.

W przypadku pogorszenia się lub pierwszego wystąpienia któregokolwiek z poniżej wymienionych stanów/ czynników ryzyka należy indywidualnie przeanalizować stosunek ryzyka do korzyści przed rozpoczęciem lub kontynuacją stosowania leku Vizan.

Krwawienia macicy o ciężkim przebiegu

Krwiaki macicy, np. u kobiet z endometriozą macicy lub mięśniakiem macicy, mogą nasilać się podczas stosowania leku Vizan. Jeśli krwawienie jest nasilone i nie ustępuje przez dłuższy czas, może prowadzić do anemii (w niektórych przypadkach ciężkiej). W takiej sytuacji należy rozważyć przerwanie przyjmowania leku.

Zmiana charakteru krwawienia

Leczenie lekiem Vizan wpływa na charakter krwawienia miesięcznego u większości kobiet (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Zaburzenia krążenia

Na podstawie wyników badań epidemiologicznych uzyskano niewielką liczbę danych wskazujących na istnienie związku między stosowaniem leków zawierających wyłącznie progestageny a zwiększeniem ryzyka wystąpienia zawału mięśnia sercowego lub zatorowości tętnicy płucnej. Ryzyko wystąpienia zjawisk kardiowaskularnych i mózgowych jest raczej związane z wiekiem, nadciśnieniem tętniczym i paleniem tytoniu. U kobiet z nadciśnieniem tętniczym ryzyko wystąpienia udaru mózgu może nieco wzrosnąć podczas stosowania leków zawierających wyłącznie progestageny.

Niektóre badania wskazują na pewne, choć statystycznie nieistotne, zwiększenie ryzyka wystąpienia zatorowej choroby żył (tromboza żył głębokich, zatorowość tętnicy płucnej) związane z użyciem leków zawierających wyłącznie progestageny. Uznane czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia zatorowej choroby żył (ZTZ) obejmują: wywiad osobisty lub rodzinny (np. przypadki ZTZ u rodzeństwa lub rodziców w stosunkowo młodym wieku); wiek; otyłość, długotrwałe unieruchomienie, radykalne zabiegi chirurgiczne lub urazy. W przypadku długotrwałego unieruchomienia zaleca się przerwanie stosowania leku Vizan (przynajmniej 4 tygodnie przed planowaną operacją) i nie wznawiać jego przyjmowania wcześniej niż po upływie 2 tygodni od pełnej rehabilitacji.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia zatorowości w okresie poporodowym.

W przypadku wystąpienia objawów chorób zakrzepowo-zatorowych żylnych lub tętniczych lub podejrzenia ich wystąpienia leczenie należy przerwać.

Nowotwory

Metaanaliza 54 badań epidemiologicznych wskazuje na niewielkie zwiększenie względnego ryzyka (WR = 1,24) wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne (OSA), głównie te zawierające estrogen-progestagen. To zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu stosowania kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych (KOSA). Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40 roku życia występuje rzadko, wzrost liczby przypadków rozpoznania raka piersi u kobiet stosujących lub niedawno stosujących KOSA jest niewielki w porównaniu z ogólnym ryzykiem raka piersi. Ryzyko wykrycia raka piersi jest takie samo u kobiet, które przyjmowały leki zawierające wyłącznie progestageny lub KOSA. Jednak informacje dotyczące leków zawierających wyłącznie progestageny oparte są na danych uzyskanych od znacznie mniejszej liczby kobiet stosujących te leki, a zatem są mniej przekonujące niż dane dotyczące KOSA. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet stosujących OSA, jak i z działania biologicznego tych leków lub kombinacji obu tych czynników. Zauważono tendencję, że rak piersi wykryty u kobiet, które kiedykolwiek przyjmowały OSA, jest klinicznie mniej zaawansowany niż u tych, które nigdy nie stosowały doustnych środków antykoncepcyjnych.

W pojedynczych przypadkach u kobiet stosujących hormony podobne do substancji zawartej w leku Vizan obserwowano guzy wątroby, zazwyczaj łagodne, a jeszcze rzadziej – złośliwe, które w niektórych przypadkach prowadziły do zagrażającego życiu krwotoku w jamie brzusznej. W przypadku wystąpienia skarg na silny ból w okolicy nadbrzusza, powiększenia wątroby lub objawów krwotoku w jamie brzusznej w trakcie rozpoznawania różnicowego należy uwzględnić możliwość istnienia guza wątroby u kobiet przyjmujących lek Vizan.

Osteoporoza

Zmiany gęstości mineralnej tkanki kostnej (GKTK).

Stosowanie leku Vizan u nastolatków (12–18 lat) przez okres leczenia trwający 12 miesięcy wiązało się ze spadkiem średniej wartości GKTK w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (L2–L4) o 1,2%. Po zakończeniu leczenia GKTK ponownie wzrastała u tych pacjentek.

Średnia względna zmiana GKTK od wartości wyjściowych do zakończenia leczenia wynosiła 1,2% z zakresem od –6% do 5% (95% CI: –1,70% i –0,78%, n=103). Powtórne pomiar po 6 miesiącach od zakończenia leczenia w podgrupie pacjentek z obniżonymi wartościami GKTK wykazał tendencję do odzyskania (średnia względna zmiana od wartości wyjściowych: –2,3% przy zakończeniu leczenia i –0,6% po 6 miesiącach od zakończenia leczenia, zakres od –9% do 6% (95% CI: –1,20% i 0,06% (n=60)).

Zaburzenia gęstości mineralnej tkanki kostnej mają szczególne znaczenie u nastolatków i w wczesnym okresie dojrzewania płciowego, krytycznym okresie wzrostu kości. Nie wiadomo, czy zmniejszenie GKTK w tej populacji wpłynie na zmniejszenie szczytowej masy kostnej i zwiększy ryzyko złamania kości w późniejszym wieku (patrz sekcje „Dzieci” i „Właściwości farmakologiczne”).

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien rozważyć korzyści wynikające ze stosowania leku Vizan oraz potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem leku dla każdej poszczególnej nastolatki, biorąc również pod uwagę obecność istotnych czynników ryzyka osteoporozy.

Odpowiednie przyjmowanie wapnia i witaminy D w diecie lub w postaci suplementów odżywczych jest ważne dla zdrowia tkanki kostnej u kobiet wszystkich grup wiekowych.

Nie obserwowano obniżenia GKTK u dorosłych (patrz sekcja „Właściwości farmakodynamiczne”).

U pacjentek z wysokim ryzykiem osteoporozy należy dokładnie ocenić stosunek ryzyka do korzyści przed rozpoczęciem leczenia lekiem Vizan, ponieważ poziom endogennych estrogenów umiarkowanie obniża się w trakcie leczenia lekiem Vizan (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Inne stany

Stan pacjentek z wywiadem depresji należy dokładnie monitorować, a stosowanie leku należy przerwać w przypadku rozwoju nasilonych objawów depresji.

Diegonest zazwyczaj nie wpływa na ciśnienie tętnicze u kobiet z prawidłowym ciśnieniem. Jednak jeśli podczas stosowania leku wystąpi długotrwała, klinicznie wyraźna nadciśnieniowość, zaleca się odstawienie leku Vizan i leczenie nadciśnienia.

W przypadku nawrotu żółtaczki cholestatycznej i/lub świądu, które występowały w czasie ciąży lub poprzedniego stosowania hormonów płciowych, należy przerwać stosowanie leku.

Diegonest może nieznacznie wpływać na oporność insulinową obwodową i tolerancję glukozy. Kobiety z cukrzycą, szczególnie z wywiadem cukrzycy ciężarnych, powinny być dokładnie badane podczas stosowania leku Vizan.

Czasem może rozwijać się chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas przyjmowania leku Vizan.

Prawdopodobieństwo ciąży ektopowej u kobiet stosujących środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestageny jest wyższe niż u kobiet stosujących KOSA. Dlatego kwestia stosowania leku Vizan u kobiet z wywiadem ciąży ektopowej lub zaburzeń funkcji jajowodów powinna być rozstrzygana dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Podczas stosowania leku Vizan może występować utrzymywanie się pęcherzyków Graafa (często określane jako funkcjonalne torbiele jajników). Większość tych pęcherzyków jest bezobjawowa, choć niektóre mogą towarzyszyć bólowi w okolicy miednicy.

Nie stosuje się w praktyce geriatrycznej.

Laktoza

Każda tabletka leku Vizan zawiera 62,8 mg laktozy monohydratu. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi schorzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktoazy Lapp lub zespolem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, którzy przestrzegają diety bezlaktozowej, powinni brać pod uwagę ilość tej substancji w tablecie leku Vizan.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Dane dotyczące stosowania diegonestu u ciężarnych kobiet są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni ryzyko toksyczności rozrodczej (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Vizan nie jest zalecany w ciąży, ponieważ nie ma potrzeby leczenia endometriozy w czasie ciąży.

Karmienie piersią. Leczenie lekiem Vizan w okresie karmienia piersią nie jest zalecane. Nie wiadomo, czy diegonest przenika do mleka matki. Dane uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują na przenikanie diegonestu do mleka matki. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub o przerwaniu terapii lekiem Vizan, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i konieczność terapii dla kobiety.

Niepłodność. Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że w czasie leczenia lekiem Vizan u większości pacjentek hamowana jest owulacja. Jednak lek Vizan nie jest środkiem antykoncepcyjnym.

Jeśli konieczna jest antykoncepcja, należy dodatkowo stosować niehormonalną metodę zapobiegania ciążi (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że cykl miesięczny powraca do normy w ciągu 2 miesięcy po zakończeniu leczenia lekiem Vizan.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie obserwowano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z innymi urządzeniami u pacjentek przyjmujących leki zawierające diegonest.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania

Doustnie.

Dawkowanie

Przyjmować po 1 tabletce codziennie bez przerwy w stosowaniu leku, w przybliżenie o tej samej porze, popijając niewielką ilością płynu. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku.

Tabletki należy przyjmować regularnie, niezależnie od krwawienia miesięcznego. Bezpośrednio po zakończeniu tabletek z jednego opakowania należy rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania, bez przerwy w stosowaniu leku.

Lek można zaczynać stosować w dowolny dzień cyklu menstruacyjnego.

Stosowanie jakichkolwiek hormonalnych środków antykoncepcyjnych należy przerwać przed rozpoczęciem terapii lekiem Vizan. W przypadku potrzeby antykoncepcji należy dodatkowo stosować niehormonalną metodę zapobiegania ciąży (np. metodę barierową).

Pominięcie przyjęcia leku

W przypadku pominięcia przyjęcia tabletki, wymiotów i/lub biegunki (które wystąpiły w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki) skuteczność leku Vizan może ulec zmniejszeniu. W przypadku pominięcia przyjęcia jednej lub kilku tabletek należy przyjąć 1 tabletkę tak szybko, jak tylko kobieta o tym pamięta, a następną tabletkę przyjąć w zwykły sposób. Tabletkę, która nie została wchłonięta z powodu wymiotów lub biegunki, należy odpowiednio zastąpić inną tabletką.

Dodatkowe informacje dotyczące stosowania u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma odpowiednich wskazań do stosowania leku Vizan u pacjentek tej grupy.

Upośledzenie funkcji wątroby

Lek jest przeciwwskazany u pacjentek z ciężkimi chorobami wątroby obecnie lub w wywiadzie (patrz dział „Przeciwwskazania”).

Upośledzenie funkcji nerek

Nie ma danych świadczących o konieczności modyfikacji dawki u pacjentek z upośledzeniem funkcji nerek.

Dzieci

Lek Vizan nie jest wskazany do stosowania u dzieci przed nadejściem menarche.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Vizan oceniano w trakcie niekontrolowanego badania trwającego 12 miesięcy u 111 pacjentek w wieku nastoletnim (12–<18 lat) z klinicznie podejrzanym lub potwierdzonym endometriozą (patrz działy „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania” oraz „Właściwości farmakodynamiczne”).

Skuteczność leku Vizan wykazano w leczeniu endometriozę skojarzonej z bólem miednicy u nastolatków (12–18 lat) przy ogólnie korzystnym profilu bezpieczeństwa i skuteczności leku.

Stosowanie leku Vizan u nastolatków w okresie leczenia trwającym 12 miesięcy wiązało się ze spadkiem średniej wartości gęstości mineralnej tkanki kostnej (BMD) w odcinku lędźwiowym kręgosłupa o 1,2%. Po zakończeniu leczenia BMD ponownie wzrastała u tych pacjentek.

Zaburzenia gęstości mineralnej tkanki kostnej mają szczególnie istotne znaczenie u nastolatków i w wczesnym okresie dojrzewania płciowego, który jest krytycznym okresem wzrostu kości. Nie wiadomo, czy zmniejszenie BMD w tej populacji wpłynie na zmniejszenie szczytowej masy kostnej i zwiększy ryzyko złamania kości w późniejszym życiu.

Dlatego lekarz powinien dokładnie rozważyć korzyści wynikające ze stosowania leku Vizan oraz potencjalne ryzyka związane ze stosowaniem u każdego poszczególnego nastolatka (patrz działy „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”, „Właściwości farmakodynamiczne”).

Przedawkowanie

Badania ostrej toksyczności przeprowadzone z dyenogestem nie wskazywały na ryzyko wystąpienia ostrych działań niepożądanych w przypadku przypadkowego przyjęcia kilku dobowych dawek terapeutycznych. Nie istnieją żadne specyficzne antydoty. Dawkę 20–30 mg dyenogestu na dobę (co jest 10–15 razy wyższe niż dawka w tabletkach leku Vizan) stosowano przez ponad 24 tygodnie i była ona bardzo dobrze tolerowana.

Działania niepożądane

Działania niepożądane opisano zgodnie z klasyfikacją MedDRA.

Działania niepożądane najczęściej pojawiają się w pierwszych miesiącach stosowania leku Vizan i zanikają w trakcie leczenia. Mogą występować zmiany charakteru krwawień, takie jak plamienie, nieregularne krwawienia lub amenoreę.

Zgłaszano poniżej wymienione działania niepożądane podczas leczenia lekiem Vizan. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas terapii lekiem Vizan to ból głowy (9,0%), dolegliwości związane z gruczołami piersiowymi (5,4%), obniżony nastrój (5,1%) i trądzik (5,1%).

Ponadto leczenie lekiem Vizan wpływa na charakter krwawień miesięcznych u większości kobiet. Charakter krwawień miesięcznych oceniano systematycznie, wykorzystując dzienniki pacjentek i analizowano metodą WHO w 90-dniowym okresie raportowania. W pierwszych 90 dniach terapii lekiem Vizan zaobserwowano następujące rodzaje krwawień (n=290; 100%): amenoreę (1,7%), rzadkie krwawienia (27,2%), częste krwawienia (13,4%), nieregularne krwawienia (35,2%), długotrwałe krwawienia (38,3%), normalne krwawienie miesięczne, tj. niezaliczane do żadnej z poprzednich kategorii (19,7%). W czwartym okresie raportowania zaobserwowano następujące rodzaje krwawień (n=149; 100%): amenoreę (28,2%), rzadkie krwawienia (24,2%), częste krwawienia (2,7%), nieregularne krwawienia (21,5%), długotrwałe krwawienia (4,0%), normalne krwawienie miesięczne, tj. niezaliczane do żadnej z poprzednich kategorii (22,8%). Zmiany charakteru krwawień miesięcznych zgłaszano tylko rzadko jako działania niepożądane u pacjentek (patrz tabela działań niepożądanych).

W poniższej tabeli przedstawiono działania niepożądane zgodnie z klasyfikacją MedDRA (SOC MedDRA), o których zgłaszano podczas leczenia lekiem Vizan, oraz ich częstość.

W ramach każdej grupy działania niepożądane wymieniono w kolejności malejącej częstości: często (od ≥ 1/100 do <1/10) i rzadko (od ≥ 1/1000 do <1/100). Częstość ustalono na podstawie połączonych danych z czterech badań klinicznych obejmujących 332 pacjentki (100%).

Działania niepożądane, badania kliniczne fazy III, N=332

Obserwowano również następujące działania niepożądane: utrzymywanie się pęcherzyków Graafa, zwiększone apetyt, reakcje nadwrażliwości.

Inne poważne działania niepożądane obserwowane podczas stosowania steroidowych hormonów płciowych – progestagenów (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”) to: zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żylne i tętnicze, nadciśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, nowotwory gruczołów mlekowych, guzy wątroby, uczucie dyskomfortu w plecach, chloaza, żółtaczka cholestatyczna, osteoporoza (patrz niżej), zmiany tolerancji glukozy lub wpływ na obwodową oporność na insulinę.

Obniżenie gęstości mineralnej kości

W przebiegu niekontrolowanego badania klinicznego z udziałem 111 pacjentek w wieku nastoletnim (od 12 do <18 lat), leczonych lekiem Vizan, u 103 pacjentek mierzono gęstość mineralną kości (BMD). U około 72% uczestników badania stwierdzono obniżenie BMD odcinka lędźwiowego kręgosłupa (L2–L4) po 12 miesiącach stosowania (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych w okresie nadzoru po wprowadzeniu na rynek jest bardzo ważne. Umożliwia to ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka stosowania leków. Osoby pracujące zawodowo w ochronie zdrowia powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane.

Okres ważności.

5 lat.

Warunki przechowywania.

Nie wymagane są specjalne warunki przechowywania. Przechowywać we włościwej opakowaniu pierwotnym, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie należy stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Opakowanie.

14 tabletek w blisterze; 2 blistry w kartonowej paczce.

Kategoria sprzedaży.

Na receptę.

Producent.

Bayer Weimar GmbH & Co. KG.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Doblerstraße 20, 99427 Weimar, Niemcy.