INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku Vigest-KV (VIGEST-KV)

Skład:

substancja czynna: 1 tabletka zawiera 2 mg dyenogestu mikronizowanego;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; powidon K30; skrobia prażonyj kukurydziana; stearynian magnezu; celuloza mikrokryształowa; krosppowidon (typ A); dwutlenek krzemu (bezwodny, koloidalny).

Postać farmaceutyczna. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie okrągłym z oznaczeniem tłoczonym „D2” po jednej stronie i bez oznaczenia tłoczonego po drugiej stronie, białe lub lekko żółtawe.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony gonad i leki stosowane w patologii narządów płciowych. Progogeny. Kod ATC G03D B08.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Dienogest jest pochodną norstosteronu pozbawioną aktywności androgennej i wykazującą pewną aktywność antyandrogenową, która wynosi około jednej trzeciej aktywności cyproteronu acetatu. Dienogest wiąże się z receptorami progesteronu w macicy człowieka tylko w 10% względnej afiniczności. Pomimo niskiej afiniczności do receptorów progesteronu, dienogest wykazuje silny efekt progestagenowy in vivo. Dienogest nie wykazuje istotnej aktywności androgenowej, mineralokortykoidowej ani glukokortykoidowej in vivo.

Dienogest wpływa na endometriozę, zmniejszając endogenne wytwarzanie estradiolu i w ten sposób hamując efekty troficzne estradiolu na eutopijny oraz ektopijny endometrium. Przy ciągłym stosowaniu dienogest sprzyja powstawaniu hipojestrogenowego, hiperprogestagenowego środowiska endokrynnego, co prowadzi do początkowej decydualizacji tkanki endometrium, a następnie do zaniku ognisk endometrioidalnych.

Dane dotyczące skuteczności

Zalety stosowania dienogestu w dawce 2 mg w porównaniu z placebo zostały wykazane w trwającym trzy miesiące badaniu z udziałem 198 pacjentek z endometriozą. Ból w okolicy miednicy związany z endometriozą mierzono za pomocą wizualnej analogowej skali (0–100 mm). Po 3 miesiącach terapii dienogestem 2 mg zaobserwowano istotną statystycznie różnicę w porównaniu z placebo (Δ = 12,3 mm; 95% przedział ufności (PU): 6,4–18,1; p < 0,0001) oraz klinicznie istotne zmniejszenie bólu w porównaniu z poziomem wyjściowym (średnie zmniejszenie wyniosło 27,4 ± 22,9 mm).

Po 3 miesiącach leczenia u 37,3% pacjentek przyjmujących dienogest 2 mg (placebo: 19,8%) osiągnięto zmniejszenie nasilenia bólu w okolicy miednicy związanego z endometriozą o 50% lub więcej, bez odpowiedniego zwiększenia dawki współprowadzonego leku przeciwbólowego; zmniejszenie nasilenia bólu w okolicy miednicy związanego z endometriozą o 75% lub więcej (również bez odpowiedniego zwiększenia dawki współprowadzonego leku przeciwbólowego) osiągnięto u 18,6% pacjentek przyjmujących dienogest 2 mg (placebo: 7,3%).

Otwarte kontynuowanie tego badania wykazało ciągłe zmniejszanie nasilenia bólu w okolicy miednicy związanego z endometriozą podczas leczenia trwającego do 15 miesięcy.

Wyniki badań z kontrolą placebo potwierdzono wynikami uzyskanymi w sześciomiesięcznym badaniu aktywnie kontrolowanym w porównaniu z agonistą gonadotropinowy hormon uwalniający (GnRH) z udziałem 252 pacjentek z endometriozą.

Trzy badania z udziałem 252 pacjentek przyjmujących dienogest w dawce 2 mg na dobę wykazały istotne zmniejszenie zmian endometrioidalnych po 6 miesiącach leczenia.

W małym badaniu (n = 8 na grupę dawkowania) zastosowanie dienogestu w dawce 1 mg na dobę wykazało brak owulacji po 1 miesiącu terapii. Skuteczności antykoncepcyjnej dawki dienogestu 2 mg nie badano w większych badaniach.

Dane dotyczące bezpieczeństwa

Poziom endogennego estrogenu jest tylko umiarkowanie hamowany podczas leczenia dawka dienogestu 2 mg.

Do tej pory nie ma danych z długoterminowych badań dotyczących gęstości mineralnej kości (BMD) i ryzyka złamań u pacjentek przyjmujących dawka dienogestu 2 mg. BMD oceniano u 21 dorosłych pacjentek przed i po 6 miesiącach leczenia dawka dienogestu 2 mg. Nie zaobserwowano średniego spadku BMD. U 29 pacjentek przyjmujących leuprolidu acetas, średnie zmniejszenie o 4,04 ± 4,84% odnotowano w tym samym okresie (różnica Δ między grupami wyniosła 4,29%, 95% PU: 1,93–6,66, p < 0,0003).

Nie zaobserwowano istotnego wpływu na standardowe parametry laboratoryjne, w tym wyniki morfologii krwi, biochemicznego badania krwi, poziom enzymów wątrobowych, poziom lipidów i HbA1c, podczas leczenia dawka dienogestu 2 mg przez 15 miesięcy (n = 168).

Dane dotyczące bezpieczeństwa u nastolatków

Bezpieczeństwo dawki dienogestu 2 mg w odniesieniu do BMD badano w trwającym 12 miesięcy badaniu klinicznym z udziałem 111 nastolatków (od 12 do <18 roku życia) z klinicznie podejrzaną lub potwierdzoną endometriozą. Średnia względna zmiana BMD odcinka lędźwiowego kręgosłupa (L2–L4) od wartości wyjściowych u 103 pacjentek do końca leczenia wyniosła –1,2%. Powtórne pomiary po 6 miesiącach od zakończenia leczenia w podgrupie pacjentek z obniżonymi wartościami BMD wykazały wzrost BMD do –0,6%.

Dane doksykliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Dane badań doksyklinicznych nie wskazują na istnienie szczególnego ryzyka dla człowieka na podstawie standardowych badań toksyczności przy wielokrotnym podawaniu, genotoksyczności, działania kancerogennego oraz toksycznego wpływu na funkcję rozrodczą. Należy jednak wziąć pod uwagę, że sterydy płciowe mogą sprzyjać wzrostowi niektórych tkanek i nowotworów zależnych od hormonów.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Po doustnym przyjęciu dienogest jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalna stężenie we krwi osoczowej osiągane jest w ciągu 1,5 godziny po jednorazowym doustnym podaniu i wynosi 47 ng/ml. Biologiczna dostępność dawki dienogestu wynosi około 91%. Farmakokinetyka dawki dienogestu zależy od dawki w zakresie dawek 1–8 mg.

Rozdział. Dienogest wiąże się z albuminą osoczową i nie wiąże się z globuliną wiążącą sterydy płciowe (SHBG) ani z globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). Tylko 10% całkowitego stężenia dawki dienogestu we krwi osoczowej występuje w formie wolnego steroidu, a 90% – niespecyficznie związane z albuminą. Widoczny objętość rozdziału dawki dienogestu wynosi 40 l.

Metabolizm. Dienogest jest całkowicie metabolizowany znanymi drogami metabolizmu steroidów, tworząc głównie metabolity o niewielkiej aktywności endokrynologicznej. Na podstawie badań in vitro i in vivo CYP3A4 jest głównym enzymem zaangażowanym w metabolizm dawki dienogestu. Te metabolity są bardzo szybko usuwane z osocza w taki sposób, że dominującym metabolitem we krwi osoczowej jest niezmieniony dawka dienogest.

Oczyszczanie osoczowe wynosi 64 ml/min.

Wydalanie. Stężenie dawki dienogestu we krwi osoczowej maleje dwufazowo z okresem połowicznego wydalenia wynoszącym 9–10 godzin. Dienogest jest wydalany w postaci metabolitów z moczem i kałem w stosunku około 3:1 po doustnym przyjęciu w dawce 0,1 mg/kg. Okres połowicznego wydalenia metabolitów z moczem wynosi około 14 godzin. Po doustnym przyjęciu 86% podanej dawki jest wydalane z organizmu w ciągu 6 dni, przy czym większa część tej ilości jest wydalana w pierwsze 24 godziny, głównie z moczem.

Stan równowagi. Farmakokinetyka dawki dienogestu nie zależy od poziomu SHBG. Przy codziennym przyjmowaniu stężenie substancji we krwi osoczowej wzrasta 1,24-krotnie, osiągając stan równowagi po 4 dniach stosowania. Farmakokinetykę dawki dienogestu po wielokrotnym podaniu można przewidzieć na podstawie danych farmakokinetycznych dotyczących pojedynczej dawki.

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów.

Farmakokinetyki dawki dienogestu nie badano u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

Farmakokinetyki dawka dienogestu nie badano u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Do leczenia endometriozy.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować leku Vigest-KV w przypadku występowania któregokolwiek z poniższych stanów lub chorób. Informacje te częściowo oparte są na doświadczeniach z zastosowania innych leków zawierających wyłącznie progestagen. Jeśli którykolwiek z tych stanów lub chorób pojawi się po raz pierwszy podczas stosowania leku Vigest-KV, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku.

Aktywne zakrzepowe zapalenie żył (VTE).
Choroby tętnicze lub kardiowaskularne obecne lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego, zdarzenie mózgowe, choroba niedokrwienna serca).
Cukrzyca z uszkodzeniem naczyń.
Ciężkie choroby wątroby obecne lub w wywiadzie, dopóki parametry funkcji wątroby nie powrócą do normy.
Nowotwory wątroby obecne lub w wywiadzie (łagodne lub złośliwe).
Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe zależne od hormonów płciowych.
Krwawienie pochwy o nieustalonej etiologii.
Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Uwaga: w celu wykrycia możliwych interakcji należy zapoznać się z instrukcjami do leków stosowanych współbieżnie.

Wpływ innych leków na Vigest-KV

Progestageny, w tym dienogest, są metabolizowane głównie przez układ cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) znajdujący się w błonie śluzowej jelita i w wątrobie. Dlatego induktory lub inhibitory CYP3A4 mogą wpływać na metabolizm progestagenu. Zwiększenie klirensu hormonów płciowych poprzez indukcję enzymów może zmniejszyć działanie terapeutyczne leku Vigest-KV i prowadzić do niepożądanych efektów, np. do zmian charakteru krwawienia miesięcznego.

Zmniejszenie klirensu hormonów płciowych poprzez hamowanie enzymu może zmniejszyć działanie terapeutyczne leku Vigest-KV i prowadzić do rozwoju działań niepożądanych.

Substancje zwiększające klirens hormonów płciowych (obniżenie skuteczności poprzez indukcję enzymów), np.: fenytoina, barbiturany, primidon, karbamazepina, ryfampicyna, a także ewentualnie okskarbazepina, topiramat, felbamata, griseofulwina oraz środki zawierające dziurawiec (Hypericum perforatum).

Indukcja enzymów może występować już po kilku dniach terapii. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj po kilku tygodniach.

Indukcja enzymów może trwać do 4 tygodni po zakończeniu terapii.

Wpływ induktora CYP3A4 ryfampicyny badano u zdrowych kobiet w okresie popomenopauzalnym. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny z tabletkami zawierającymi walerianian estradiolu/dienogest prowadziło do istotnego obniżenia stężenia równowagowego i wpływu systemowego dienogestu i estradiolu. Wpływ systemowy dienogestu i estradiolu w stanie równowagi, mierzony jako AUC (0–24 godziny), zmniejszył się odpowiednio o 83% i 44%.

Substancje o różnym wpływie na klirens hormonów płciowych.

Jednoczesne stosowanie z hormonami płciowymi dużej liczby kombinacji inhibitorów proteazy HIV oraz nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy w połączeniu z kombinacjami inhibitorów wirusa zapalenia wątroby C może zwiększyć lub zmniejszyć stężenie progestynu w osoczu. Łączny wpływ tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Substancje obniżające klirens hormonów płciowych (inhibitory enzymów).

Dienogest jest substytutem cytochromu P450 (CYP) 3A4.

Kliniczna istotność potencjalnych interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje nieznana.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększać stężenia dienogestu w osoczu.

Jednoczesne stosowanie z silnym inhibitorem enzymu CYP3A4 ketokonazolem prowadziło do 2,9-krotnego wzrostu AUC (0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi. Jednoczesne stosowanie z umiarkowanym inhibitorem erytromycyną prowadziło do 1,6-krotnego wzrostu AUC (0–24 godziny) dienogestu w stanie równowagi.

Wpływ dienogestu na inne leki

Na podstawie badań in vitro mało prawdopodobne jest klinicznie istotne oddziaływanie dienogestu z innymi lekami, których metabolizm jest pośredniczony przez enzymy cytochromu P450.

Interakcje z żywnością

Spożycie pokarmu o wysokiej zawartości tłuszczu nie wpływa na biodostępność leku Vigest-KV.

Badania laboratoryjne

Stosowanie progestagenów może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w szczególności na parametry biochemiczne wątroby, tarczycy, funkcji nerek i nadnerczy, stężenia białek (nośników) w osoczu krwi (np. GZK i frakcje lipidów/lipoproteinów), parametry metabolizmu węglowodanów oraz wskaźniki krzepnięcia i fibrynolizy. Zmiany te zazwyczaj pozostają w granicach normy laboratoryjnej.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Ostrzeżenia

Ponieważ Vigest-KV jest lekiem zawierającym wyłącznie progestagen, uważa się, że wszystkie szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leków zawierających progestageny odnoszą się również do leku Vigest-KV, choć nie wszystkie ostrzeżenia i środki ostrożności oparte są na odpowiednich wynikach badań przeprowadzonych dokładnie dla tego leku.

W przypadku pogorszenia się lub pierwszego wystąpienia któregokolwiek z poniżej wymienionych stanów/ czynników ryzyka należy indywidualnie ocenić stosunek ryzyka do korzyści przed rozpoczęciem lub kontynuacją stosowania leku Vigest-KV.

Nadmierna krwawica macicy

Krwawica macicy, np. u kobiet z adenomyozą macicy lub mięśniakiem macicy, może nasilać się podczas stosowania leku Vigest-KV. Jeśli krwawienie jest nasilone i nie ustępuje przez dłuższy czas, może prowadzić do anemii (w niektórych przypadkach ciężkiej). W takiej sytuacji należy rozważyć przerwanie przyjmowania leku.

Zmiana charakteru krwawień

U większości pacjentek przyjmujących dienogest w dawce 2 mg zmienia się charakter krwawień miesięcznych (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Zaburzenia krążenia

W badaniach epidemiologicznych uzyskano pewne dane wskazujące na istnienie związku między stosowaniem leków zawierających wyłącznie progestagen a zwiększeniem ryzyka wystąpienia zawału mięśnia sercowego lub zakrzepicy mózgowej. Ryzyko wystąpienia zjawisk kardiologicznych i mózgowych jest raczej związane z wiekiem, nadciśnieniem tętniczym i paleniem tytoniu. U kobiet z nadciśnieniem tętniczym ryzyko wystąpienia udaru mózgu nieco wzrasta przy stosowaniu leków zawierających wyłącznie progestagen.

Niektóre badania wskazują na pewne statystycznie niewielkie zwiększenie ryzyka wystąpienia zakrzepicy żył głębokich (trombosis venae profundi, zakrzepica tętnicy płucnej) związane z użyciem leków zawierających wyłącznie progestagen. Znanymi czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) są: wcześniejsze przypadki ZŻG w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (np. przypadki ZŻG u rodzeństwa lub rodziców w stosunkowo młodym wieku), wiek starszy, otyłość, długotrwała immobilizacja, duże zabiegi chirurgiczne lub urazy. W przypadku długotrwałej immobilizacji zaleca się przerwanie stosowania leku Vigest-KV (przynajmniej 4 tygodnie przed planowaną operacją) i nie wznowienie przyjmowania leku wcześniej niż po upływie 2 tygodni od pełnej rehabilitacji.

Należy pamiętać o zwiększeniu ryzyka wystąpienia zakrzepicy w okresie poporodowym.

W przypadku wystąpienia objawów chorób zakrzepowo-zatorowych żylno- lub tętniczych lub podejrzenia ich wystąpienia należy przerwać leczenie.

Nowotwory

Metaanaliza badań epidemiologicznych wskazuje na niewielki wzrost względnego ryzyka (WR = 1,24) wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne (DSA), głównie te zawierające estrogen-progestagen. To zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych (DSA). Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40 roku życia występuje rzadko, wzrost liczby przypadków rozpoznania raka piersi u kobiet stosujących lub niedawno stosujących DSA jest niewielki w odniesieniu do ogólnego ryzyka raka piersi. Ryzyko wykrycia raka piersi jest takie samo u kobiet stosujących leki zawierające wyłącznie progestageny lub DSA. Jednak informacje dotyczące leków zawierających wyłącznie progestageny oparte są na danych uzyskanych od znacznie mniejszej liczby kobiet stosujących te leki, a zatem są mniej przekonujące niż dane dotyczące DSA. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet stosujących DSA, jak i z działania biologicznego tych leków lub kombinacji obu tych czynników. Zauważono tendencję, że rak piersi wykryty u kobiet, które kiedykolwiek stosowały DSA, jest klinicznie mniej zaawansowany niż u tych, które nigdy nie stosowały doustnych środków antykoncepcyjnych.

W pojedynczych przypadkach u kobiet stosujących hormonalne substancje podobne do tej zawartej w leku Vigest-KV obserwowano guzy wątroby, zazwyczaj łagodne, a rzadziej – złośliwe, które w niektórych przypadkach prowadziły do zagrażającego życiu krwotoku wewnętrzno-brzusznego. W przypadku wystąpienia skarg na silny ból w okolicy nadbrzusza, zwiększenie wątroby lub objawy krwotoku wewnętrzno-brzusznego w diagnostyce różnicowej należy uwzględnić możliwość istnienia guza wątroby u kobiet przyjmujących lek Vigest-KV.

Osteoporoza

Zmiany gęstości mineralnej tkanki kostnej (GMTK).

Stosowanie dienogestu w dawce 2 mg u nastolatków (12–18 lat) przez okres leczenia trwający 12 miesięcy wiązało się ze spadkiem średniej wartości GMTK w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (L2–L4) o 1,2%. Po zakończeniu leczenia wartość GMTK ponownie wzrastała u tych pacjentów.

Średnia względna zmiana GMTK od wartości wyjściowych do końca leczenia wynosiła 1,2% w zakresie od –6% do 5% (95% CI: –1,70% i –0,78%, n = 103). Powtórne pomiaru wykonane 6 miesięcy po zakończeniu leczenia w podgrupie pacjentek z obniżonymi wartościami GMTK wykazały tendencję do regeneracji (średnia względna zmiana od wartości wyjściowych: –2,3% na zakończenie leczenia i –0,6% po 6 miesiącach od zakończenia leczenia, zakres od –9% do 6% [95% CI: –1,20% i 0,06%, n=60]).

Zaburzenia gęstości mineralnej tkanki kostnej mają szczególne znaczenie u nastolatków i w wczesnym okresie dojrzewania płciowego, czyli w okresie krytycznym dla wzrostu kości. Nie wiadomo, czy obniżenie GMTK u tej populacji zmniejszy szczytową masę kostną i zwiększy ryzyko złamania kości w późniejszym wieku (patrz sekcja „Dzieci” i „Właściwości farmakodynamiczne”).

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien dokładnie ocenić korzyści i potencjalne ryzyko stosowania leku Vigest-KV dla każdego poszczególnego nastolatka, uwzględniając również obecność istotnych czynników ryzyka osteoporozy.

Odpowiednie przyjmowanie wapnia i witaminy D w diecie lub w formie suplementów odżywczych jest ważne dla zdrowia tkanki kostnej u kobiet w każdym wieku.

U pacjentek z grupy podwyższonego ryzyka osteoporozy należy dokładnie ocenić stosunek ryzyka do korzyści przed rozpoczęciem leczenia lekiem Vigest-KV, ponieważ poziom endogennych estrogenów umiarkowanie obniża się w trakcie leczenia (patrz sekcja „Właściwości farmakodynamiczne”).

Inne stany

U pacjentek z wywiadem depresji należy dokładnie obserwować stan i przerwać stosowanie leku w przypadku wystąpienia nasilonych objawów depresji.

Dienogest zazwyczaj nie wpływa na ciśnienie tętnicze u kobiet z normotensją. Jeśli jednak podczas stosowania leku wystąpi długotrwała, klinicznie wyraźna nadciśnienie tętnicze, zaleca się odstawienie leku Vigest-KV i leczenie nadciśnienia.

W przypadku nawrotu żółtaczki cholestatycznej i/lub swędzenia, które występowały w czasie ciąży lub poprzedniego stosowania hormonów płciowych, należy przerwać stosowanie leku Vigest-KV.

Dienogest może nieznacznie wpływać na oporność insulinową obwodową i tolerancję glukozy. Kobiety chore na cukrzycę, szczególnie z wywiadem cukrzycy ciężarnych, powinny być dokładnie badane podczas stosowania leku Vigest-KV.

Czasem może rozwijać się chloasma, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazmy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazmy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas przyjmowania leku Vigest-KV.

Prawdopodobieństwo zajścia w ciążę ektopiczną u kobiet stosujących środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestageny jest wyższe niż u kobiet stosujących DSA. Dlatego kwestia stosowania leku Vigest-KV u kobiet z wywiadem ciąży ektopicznej lub zaburzeń funkcji jajowodów powinna być rozstrzygana dopiero po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Podczas stosowania leku Vigest-KV może występować persystencja folikuli (często określane jako funkcjonalne torbiele jajników). Większość tych folikuli jest bezobjawowa, choć niektóre mogą być towarzyszone bólem w okolicy miednicy.

Laktoza

Lek zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi, dziedzicznymi chorobami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktoazy lub zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Dane dotyczące stosowania dienogestu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośrednie lub pośrednie ryzyko toksyczności reprodukcyjnej (patrz sekcja „Właściwości farmakodynamiczne”).

Vigest-KV nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, ponieważ nie ma potrzeby leczenia endometriozy w czasie ciąży.

Karmienie piersią. Leczenie lekiem Vigest-KV w czasie karmienia piersią nie jest zalecane. Nie wiadomo, czy dienogest przenika do mleka kobiecego. Dane uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują na przenikanie dienogestu do mleka. Należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub zaprzestaniu terapii lekiem Vigest-KV, biorąc pod uwagę korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka oraz konieczność terapii dla kobiety.

Niepłodność. Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że w trakcie leczenia lekiem Vigest-KV u większości pacjentek występuje hamowanie owulacji. Jednak lek Vigest-KV nie jest środkiem antykoncepcyjnym.

Jeśli konieczna jest antykoncepcja, należy dodatkowo stosować niehormonalną metodę zapobiegania ciąży (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że cykl miesięczny powraca do normy w ciągu 2 miesięcy po zakończeniu leczenia lekiem Vigest-KV.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Nie obserwowano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn u pacjentek przyjmujących leki zawierające dienogest.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania

Do stosowania doustnego.

Dawkowanie

Należy przyjmować po 1 tabletce codziennie bez przerwy w stosowaniu leku, w przybliżenie o tej samej porze, popijając niewielką ilością płynu. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku.

Tabletki należy przyjmować regularnie, niezależnie od krwawienia menstruacyjnego. Natychmiast po zakończeniu tabletek z jednego opakowania należy rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania, nie robiąc przerwy w stosowaniu leku.

Brak doświadczeń terapeutycznych z zastosowaniem leku Vigest-KV u pacjentek z endometriozą dłuższym niż 15 miesięcy.

Leczenie można rozpocząć w dowolny dzień cyklu menstruacyjnego.

Należy przerwać stosowanie wszelkich hormonalnych środków antykoncepcyjnych przed rozpoczęciem terapii lekiem Vigest-KV. W przypadku potrzeby antykoncepcji należy dodatkowo stosować niel hormonalną metodę zapobiegania ciążi (np. metodę barierową).

Pominięcie dawki leku

W przypadku pominięcia przyjęcia tabletki, wymiotów i/lub biegunki (które wystąpiły w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki) skuteczność leku Vigest-KV może się zmniejszyć. W przypadku pominięcia przyjęcia jednej lub kilku tabletek należy przyjąć 1 tabletkę tak szybko, jak tylko pacjentka sobie przypomni, a następną tabletkę przyjąć o zwyczajowej porze. Tabletkę, która nie została wchłonięta z powodu wymiotów lub biegunki, należy odpowiednio zastąpić inną tabletką.

Stosowanie u szczególnych grup pacjentek

Pacjentki w podeszłym wieku

Brak odpowiednich wskazań do stosowania leku Vigest-KV u pacjentek z tej grupy.

Niewydolność wątroby

Lek jest przeciwwskazany u pacjentek z ciężkimi chorobami wątroby obecnie lub w wywiadzie (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Niewydolność nerek

Brak danych wskazujących na potrzebę modyfikacji dawki u pacjentek z niewydolnością nerek.

Dzieci

Lek Vigest-KV nie jest wskazany do stosowania u dzieci przed menarche.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania 2 mg dienogestu oceniano w niekontrolowanym badaniu trwającym 12 miesięcy u 111 pacjentek w wieku dorastającym (12–<18 lat) z klinicznie podejrzaną lub potwierdzoną endometriozą (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” oraz „Właściwości farmakologiczne”).

Przedawkowanie.

Badania toksyczności ostrej przeprowadzone z dienogestem nie wskazywały na ryzyko wystąpienia ostrych działań niepożądanych w przypadku przypadkowego przyjęcia kilku dawek dobowych. Nie istnieją żadne specyficzne antydoty. Stosowanie 20–30 mg dienogestu na dobę (co jest 10–15 razy wyższe niż dawka w tabletkach leku Vigest-KV) przez ponad 24 tygodnie było bardzo dobrze tolerowane.

Działania niepożądane.

Działania niepożądane opisano zgodnie z klasyfikacją MedDRA.

Działania niepożądane najczęściej pojawiają się w pierwszych miesiącach po rozpoczęciu stosowania Vigest-KV i zanikają w trakcie leczenia. Możliwe są zmiany charakteru krwawień miesięcznych, takie jak plamienie, krwawienia nieregularne lub amenorea.

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia dyenogestem w dawce 2 mg były: ból głowy (9,0%), ból piersi (5,4%), obniżony nastrój (5,1%) oraz trądzik (5,1%).

Dodatkowo u większości pacjentek przyjmujących dyenogest w dawce 2 mg obserwowano zmiany charakteru krwawień miesięcznych. Charakter krwawień oceniano systematycznie, wykorzystując dzienniki pacjentek, oraz analizowano metodą WHO w 90-dniowym okresie raportowania. W pierwszych 90 dniach leczenia dyenogestem w dawce 2 mg zaobserwowano następujący charakter krwawień (n = 290; 100%): amenorea (1,7%), rzadkie krwawienia (27,2%), częste krwawienia (13,4%), krwawienia nieregularne (35,2%), krwawienia długotrwałe (38,3%), normalne krwawienie miesięczne, tj. żadna z powyższych kategorii (19,7%). W trakcie czwartego okresu odniesienia zaobserwowano następujący charakter krwawień (n = 149; 100%): amenorea (28,2%), rzadkie krwawienia (24,2%), częste krwawienia (2,7%), krwawienia nieregularne (21,5%), krwawienia długotrwałe (4,0%), normalne krwawienie miesięczne, tj. niezaliczane do żadnej z powyższych kategorii (22,8%). Zmiany charakteru krwawień miesięcznych tylko rzadko były opisywane jako działania niepożądane u pacjentek.

Poniżej wymieniono działania niepożądane zgodnie z klasyfikacją MedDRA (MedDRA SOCs), o których zgłaszano podczas leczenia dyenogestem, oraz ich częstość.

W ramach każdej grupy działania niepożądane wymieniono w kolejności malejącej częstości: często (od ≥ 1/100 do <1/10) i rzadko (od ≥ 1/1000 do <1/100). Częstość ustalono na podstawie połączonych danych czterech badań klinicznych.

Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego: rzadko — anemia.

Przemiana materii i zaburzenia odżywiania: często — przyrost masy ciała; rzadko — spadek masy ciała, zwiększony apetyt.

Ze strony psychiki: często — obniżony nastrój, zaburzenia snu, pobudzenie nerwowe, obniżone libido, zmiany nastroju; rzadko — niepokój, depresja, niestabilność nastroju.

Ze strony układu nerwowego: często — ból głowy, migrena; rzadko — zaburzenia regulacji wegetatywnej, zaburzenia uwagi.

Ze strony narządu wzroku: rzadko — suchość oczu.

Ze strony narządu słuchu i przedsionka: rzadko — szumy w uszach.

Ze strony serca: rzadko — niemianowane zaburzenia krążenia, kołatania serca.

Ze strony naczyń: rzadko — hipotensja tętnicza.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy opłucnej: rzadko — duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego: często — nudności, ból brzucha, wzdęcia, wiatruchy, wymioty; rzadko — biegunka, zaparcia, dyskomfort brzuszny, zapalenie przewodu pokarmowego, zapalenie dziąseł.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: często — trądzik, łysienie; rzadko — suchość skóry, nadpotliwość, świąd, hirsutyzm, onychoklazja, łupież, zapalenie skóry, zaburzenia wzrostu włosów, reakcje fotouczulenia, zmiany pigmentacji.

Ze strony układu kostno-stawowego i tkanki łącznej: często — ból pleców; rzadko — ból kości, skurcze mięśni, ból kończyn, uczucie ciężkości w kończynach.

Ze strony nerek i dróg moczowych: rzadko — infekcja dróg moczowych.

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: często — dyskomfort w piersiach, torbiel jajnika, uderzenia gorąca, krwawienia maciczne/waginalne, w tym plamienie; rzadko — kandydoza pochwy, suchość warg sromowych i pochwy, wydzielina z narządów rodnych, ból w okolicy miednicy, zapalenie sromowo-pochwowe zanikowe, powiększenie piersi, choroby torbielowo-fibrozystyczne piersi, napięcie w piersiach.

Stan ogólny i reakcje miejscowe: często — osłabienie, drażliwość; rzadko — obrzęki.

Obniżenie gęstości mineralnej kości

W trakcie badań z udziałem 111 pacjentek w wieku dorastającym (od 12 do <18 roku życia), które otrzymywały terapię dyenogestem w dawce 2 mg, u 103 pacjentek mierzono GSMK. U około 72% uczestników badań zaobserwowano obniżenie GSMK odcinka lędźwiowego kręgosłupa (L2–L4) po 12 miesiącach stosowania (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Zgłaszanie podejrzeń działań niepożądanych

Podczas stosowania leku ważne jest zgłaszanie podejrzenia wszelkich działań niepożądanych. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem leku. Personel medyczny powinien zgłaszać wszystkie podejrzewane reakcje niepożądane poprzez krajowy system farmakonadzoru.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30°C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

28 tabletek w blisterze; 1 blister w opakowaniu kartonowym.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

A.T. „KIJEWSKI ZAWÓD WITAMINNY”
Cindea Pharma, S.L.

Lokalizacja producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

04073, Ukraina, miasto Kijów, ul. Kopilowska 38.

Strona internetowa: www.vitamin.com.ua

Poligono Przemysłowy Emiliano Revilla Sans. Avenida de Agreda, 31, Olvega, 42110 Soria, Hiszpania