Vermox®
UkrainaSpis treści
INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU VERMOX® (VERMOX®)
Skład:
substancja czynna: mebendazol;
1 tabletka zawiera 100 mg mebendazolu;
substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, skrobioglikolan sodu (typ A), talk, skrobia kukurydziana, sacearyna sodowa, stearynian magnezu, wodorowana oleina bawełniana, aromat pomarańczowy, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, laurylosiarczan sodu, żółto-pomarańczowy S (E 110).
Postać leku. Tabletka.
Główne właściwości fizykochemiczne: płaskie, okrągłe tabletki o ściętych krawędziach, bladoróżowego koloru, z grawerowaniami „Me” i „100” oddzielonymi linią łamania po jednej stronie oraz grawerem „JANSSEN” po drugiej stronie.
Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwpasożytnicze. Środki przeciwko nicieniom. Pochodne benzimidazolu. Kod ATC P02CA01.
Właściwości farmakologiczne.
Farmakodynamika.
Mebendazol działa lokalnie w światle przewodu pokarmowego, hamując powstawanie tubuliny komórkowej u pasożytów, co prowadzi do zaburzeń procesów wykorzystywania glukozy, trawienia oraz autolizy pasożyta.
Nie ma dowodów na skuteczność Vermox® w leczeniu cysterkozy.
Farmakokinetyka.
Wchłanianie. Po doustnym podaniu mniej niż 10% dawki osiąga krążenie ogólnoustrojowe z powodu niepełnego wchłaniania oraz intensywnego presystemowego metabolizmu (efekt pierwszego przejścia). Maksymalne stężenie we krwi osoczu obserwuje się 2–4 godziny po podaniu. Jednoczesne przyjmowanie leku z pożywieniem o wysokiej wartości energetycznej nieznacznie zwiększa biodostępność mebendazolu.
Rozkład. 90–95% dawki leku wiąże się z białkami osocza krwi. Objętość rozkładu wynosi od 1 do 2 l/kg, co wskazuje na zdolność mebendazolu do przenikania przez ściany naczyń. Potwierdzają to dane z badań u pacjentów przyjmujących mebendazol przez dłuższy czas (40 mg/kg/masa ciała na dobę przez 3–21 miesięcy).
Metabolizm. Po doustnym podaniu mebendazol metabolizowany jest głównie w wątrobie. Stężenie głównych metabolitów mebendazolu we krwi osoczu znacznie przewyższa stężenie samego mebendazolu. Zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia metabolizmu lub eliminacji z żółcią mogą prowadzić do podwyższenia stężenia mebendazolu we krwi osoczu.
Eliminacja. Mebendazol, formy koniugowane mebendazolu oraz jego metabolity są częściowo poddawane obiegowi wątrobowo-jelitowemu i wydalane z moczem oraz żółcią. Wygląda na to, że okres półtrwania po podaniu doustnym u większości pacjentów wynosi 3–6 godzin.
Farmakokinetyka w stanie stacjonarnym.
Podczas długotrwałej terapii (40 mg/kg/masa ciała na dobę przez 3–21 miesięcy) stężenie mebendazolu oraz jego głównych metabolitów we krwi osoczu wzrasta, w wyniku czego ekspozycja na lek w stanie stacjonarnym zwiększa się około trzykrotnie w porównaniu z pojedynczym podaniem.
Charakterystyka kliniczna. Wskazania.
Leczenie inwazji pasożytniczych, takich jak: ostra, askarydoza, ankylostomoza, włośnica, nekatoza.
Przeciwwskazania.
Nadwrażliwość na mebendazol lub którykolwiek składnik pomocniczy.
Ciąża, okres karmienia piersią.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
Jednoczesne stosowanie z cymetydyną może prowadzić do wzmocnienia działania Vermox® na skutek hamowania metabolizmu w wątrobie oraz zwiększenia stężenia mebendazolu we krwi osoczu.
Należy unikać jednoczesnego stosowania mebendazolu i metronidazolu (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).
Szczególne wskazania dotyczące stosowania.
Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2. roku życia.
Opisywano rzadkie przypadki odwracalnych zaburzeń funkcji wątroby, zapaleń wątroby oraz neutropenii u pacjentów otrzymujących mebendazol w dawkach standardowych zgodnie z wskazaniami (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). Zgłaszano przypadki rozwoju grudkowatego zapalenia nerek oraz agranulocytozy związane z dawkami znacznie przekraczającymi zalecane oraz z leczeniem przez dłuższy okres czasu.
Wyniki badań klinicznych wskazują na możliwy związek między stosowaniem mebendazolu i metronidazolu a wystąpieniem zespołu Stevensa-Johnsona / toksycznego zespółu martwicy epidermy. Należy unikać jednoczesnego stosowania mebendazolu i metronidazolu.
Z powodu niewystarczających doświadczeń z zastosowaniem leku u dzieci poniżej 2. roku życia oraz z uwagi na pojedyncze doniesienia o wystąpieniu napadów drgawkowych podczas stosowania leku u dzieci z tej grupy wiekowej, lek Vermox® należy stosować wyłącznie w przypadku, gdy pasożytnicze zakażenie poważnie wpływa na stan odżywienia i rozwój fizyczny dziecka.
Podczas leczenia lekiem nie ma potrzeby przepisywania diety ani stosowania środków przeczyszczających.
Barwnik żółto-pomarańczowy S (E 110) może powodować reakcje alergiczne.
Ten lek zawiera 48 mg/ dawka sodu. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety bezsodowej.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Vermox® jest przeciwwskazany w czasie ciąży, dlatego nie należy go stosować pacjentkom w ciąży ani tym, które podejrzewają ciążę.
Karmienie piersią.
Niektóre dane wskazują, że po doustnym przyjęciu mebendazolu w mleku ludzkim stwierdza się niewielkie ilości substancji. Dlatego karmienie piersią nie jest zalecane podczas stosowania leku Vermox®.
Niepłodność.
Wiadomo, że mebendazol nie wpływa na płodność przy dawkach do 10 mg/kg na dobę. Wyniki badań rozrodczych wykazały, że mebendazol nie wpływa na płodność mężczyzn przy dawkach do 40 mg/kg dziennie włącznie.
Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Vermox® nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, należy jednak wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia niepożądanych reakcji ze strony układu nerwowego (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).
Sposób stosowania i dawki.
Do stosowania doustnego.
- W przypadku enterobiozy dorośli i dzieci od 2. roku życia powinni przyjmować 1 tabletę (100 mg) leku Vermox® jednorazowo. W celu zapobieżenia ponownej inwazji należy powtórzyć przyjmowanie 1 tabletu (100 mg) po 2 tygodniach.
- W przypadku askarydozy, trichefaliozy, ankylostomozy, nekatoroza dorośli i dzieci od 2. roku życia powinni przyjmować po 1 tabletce (100 mg) 2 razy dziennie (rano i wieczorem) przez 3 dni.
Tabletkę można żuć lub połykać całą. Należy rozdrobnić tabletkę przed podaniem dziecku. Stosowanie leku przez dziecko powinno odbywać się pod kontrolą rodziców.
Dzieci.
Stosować u dzieci od 2. roku życia.
Przedawkowanie.
U pacjentów stosujących dawki wyższe niż zalecane lub leczonych przez dłuższy czas rzadko obserwowano łysienie, odwracalne zaburzenia funkcji wątroby, zapalenie wątroby, agranulocytozę, neutropenię i grudkowe zapalenie nerek. Oprócz agranulocytozy i grudkowego zapalenia nerek, te działania niepożądane obserwowano również u pacjentów stosujących mebendazol w dawkowaniu standardowym (patrz rozdział „Działania niepożądane”).
Objawy. W przypadku przypadkowego przedawkowania mogą występować bóle skurczowe brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydot. Natychmiast po przyjęciu mebendazolu doustnie można przeprowadzić przemywanie żołądka. W uzasadnionych przypadkach można podać węgiel aktywowany.
Niepożądane działania.
W zalecanych dawkach Vermox® jest zazwyczaj dobrze tolerowany. U pacjentów z dużym obciążeniem pasożytarnym podczas stosowania Vermox® obserwowano biegunkę oraz ból brzucha.
Bezpieczeństwo Vermox® oceniano u 6276 pacjentów uczestniczących w 39 klinicznych badaniach zastosowania leku w leczeniu pojedynczych lub mieszanych inwazji pasożytniczych przewodu pokarmowego. W trakcie tych badań klinicznych niepożądane działania stwierdzono u mniej niż 1 % pacjentów otrzymujących leczenie lekiem Vermox®.
Niepożądane działania wykryte podczas badań klinicznych oraz w okresie postmarketingowym podano w tabeli 1.
Tabela 1.
| Układy narządów |
Reakcje niepożądane |
||
| Częstość reakcji |
|||
| często (≥ 1/100 — < 1/10) |
nieczęsto (≥ 1/1000 — < 1/100) |
rzadko (≥ 1/10000 — <1/1000) |
|
| Z udziału krwi i układu limfatycznego |
neutropeniab agranulocytoza b* |
||
| Z udziału układu immunologicznego |
zwiększona wrażliwość, w tym reakcje anafilaktyczne i anafilakto-idneb |
||
| Z udziału układu nerwowego środkowego |
drapanieb, zawroty głowya |
||
| Z udziału przewodu pokarmowego |
ból brzuchaa |
niekomfort w brzuchua, biegunkaa, wzdęciaa, nudnościa, wymiotya |
|
| Z udziału wątroby i dróg żółciowych |
Pojedyncze przypadki: zapalenie wątrobyb, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowychb |
||
| Z udziału skóry i tkanki podskórnej |
wysypkaa, toksyczny epidermalny nekrolizb, obrzęk naczynioruchowyb, zespół Stephensa-Johnsonab, egzantemab, obrzęk Quinckab, pokrzywkab, alopeciab |
||
| Z udziału nerek i układu moczowego |
Grzebieńcazawrotnicab* |
||
a Dane dotyczące częstości występowania działań niepożądanych uzyskano w trakcie badań klinicznych i epidemiologicznych.
b Działania niepożądane, których nie zaobserwowano podczas badań klinicznych, a których częstość określono za pomocą „zasady 3” (częstość = 1/2092).
*Obserwowane przy stosowaniu wysokich dawek i długotrwałym leczeniu.
Okres ważności. 3 lata.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 ºC. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie. 6 tabletek w blistrze z folii PVC i folii aluminiowej; 1 blister w kartoniku.
Kategoria wydawania. Na receptę.
Producent.
Lusomedicamenta Sociedade Técnica Farmacêutica, S.A. /
Lusomedicamenta Sociedade Tecnica Farmaceutica, S.A.
Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.
Estrada Consiglieri Pedroso, 66, 69 – B, Queluz de Baixo, 2730-055 Barcarena, Portugalia /
Estrada Consiglieri Pedroso, 66, 69 – B, Queluz de Baixo, 2730-055 Barcarena, Portugal.