Vazaprox-Alpha

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Vazaprox-Alpha (VASAPROX-ALPHA)

Skład:

substancja czynna: alprostadil;

1 fiolka zawiera 20 µg alprostadylu;

substancje pomocnicze: alfadex, laktoza jednowodna, cytrynian sodu, kwas chlorowodorowy (w postaci roztworu 0,1 M).

Postać leku. Proszek do sporządzenia roztworu do infuzji.

Główne właściwości fizykochemiczne: biały lub prawie biały proszek, wolny od widocznych agregatów.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki kardiologiczne. Prostaglandyny. Kod ATC C01EA01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Alprostadiol, substancja czynna leku Vazaprox-Alpha, jest środkiem wazodilatacyjnym. Wzmacnia przepływ krwi poprzez rozszerzanie arterioł i przedszparyn przedkapilarnych. Lek poprawia mikrokrążenie oraz reologiczne właściwości krwi. Po podaniu dożylnym zdrowym ochotnikom lub pacjentom obserwuje się zwiększenie elastyczności erytrocytów oraz hamowanie ich agregacji ex vivo. U ludzi i zwierząt alprostadiol efektywnie hamuje aktywację płytek krwi in vitro. Ten efekt dotyczy również parametrów zmiany kształtu płytek krwi, agregacji, sekrecji substancji zawartych w ziarnach oraz uwalniania tromboksanu – substancji sprzyjającej agregacji. W eksperymentach na zwierzętach lek powoduje zmniejszenie tworzenia się skrzeplin in vivo.

Zastosowanie terapeutyczne leku u ludzi stymuluje fibrynolizę oraz zwiększa pewne wskaźniki endogennej fibrynolizy (plazminogen, plazmina, aktywność tkankowego aktywatora plazminogenu).

Farmakokinetyka.

Kompleks składający się z alprostadilu (PGE1) i alfadeksu (alfa-cyklodekstryny), po przygotowaniu roztworu do infuzji, dysocjuje na poszczególne składniki. W związku z tym farmakokinetyka obu substancji nie zależy od obecności kompleksu w liofilizacie.

Po podaniu dożylnym alprostadilu w dawce 60 µg/2 godziny maksymalna stężenie w osoczu (Cmax) u zdrowych ochotników było wyższe o 6 pg/ml niż w fazie placebo (2,4 pg/ml). Okres półtrwania w fazie alfa wynosi około 0,2 minuty (wartość obliczona), a w fazie beta – około 8 minut. W związku z tym stężenie równowagowe osiągane jest krótko po rozpoczęciu infuzji. Dane dotyczące czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) są niedostępne ze względu na rozwinięcie się plateau.

Alprostadiol metabolizowany jest głównie w płucach: 80–90% podczas pierwszego przejścia przez płuca. W trakcie tego procesu powstają metabolity pierwotne – 15-keto-PGE1, PGE0 (13,14-dihydro-PGE1) oraz 15-keto-PGE0, które ulegają dalszemu rozkładowi, w szczególności poprzez beta-utlenianie i omega-utlenianie. Metabolity wydzielane są z moczem (88%) i kałem (12%). Pełne wydalenie odbywa się w ciągu 72 godzin. Spośród metabolitów pierwotnych tylko 15-keto-PGE0 może być wykrywany in vitro przy użyciu homogenatów płuc. Po podaniu alprostadilu w dawce 60 µg/2 godziny zdrowym ochotnikom maksymalne stężenie PGE0 w osoczu zdrowych ochotników było wyższe o 11,8 pg/ml niż w fazie placebo (1,7 pg/ml), przy czym okres półtrwania wynosił około 2 minut w fazie alfa i około 33 minut w fazie beta. Tmax osiągane jest po 119 minutach. Odpowiednie wartości dla 15-keto-PGE0 to: Cmax – 151 pg/ml (placebo – 8 pg/ml), t½α – około 2 minuty, t½ß – 20 minut i Tmax – 106 minut.

Alprostadiol wiąże się w 93% z makrocząsteczkowymi składnikami osocza krwi. W eksperymentach na zwierzętach ustalono, że okres półtrwania alfadeksu wynosi około 7 minut, a wydzielany jest on w niezmienionej formie z moczem.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie przewlekłych obturacyjnych chorób tętnic obwodowych w stadium III i IV u dorosłych pacjentów (według klasyfikacji Fontaine), u których nie można przeprowadzić rewaskularyzacji lub u których rewaskularyzacja nie przyniosła skutku.

Podawanie dożylnie nie jest zalecane w leczeniu przewlekłych obturacyjnych chorób tętnic obwodowych w stadium IV.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na alprostadil lub którykolwiek z innych składników leku;
• istnienie zaburzeń czynności serca, takich jak:
  • niewydolność serca w stadium III i IV według klasyfikacji New York Heart Association (NYHA);
  • niewystarczające leczenie niewydolności serca;
  • arytmie o różnej etiologii, w tym arytmię powodującą zaburzenia hemodynamiczne;
  • niewystarczające leczenie arytmi serca;
  • niewydolność i/lub zwężenie zastawek aortalnej i/lub mitralnej;
  • niewystarczająco kontrolowane choroby wieńcowe serca;
  • choroba wieńcowa serca;
  • niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego (w ciągu ostatnich 6 miesięcy);
• podejrzenie ostrego/przewlekłego obrzęku płuc, obrzęk płuc w wywiadzie lub infiltracja płuc stwierdzona klinicznie lub rentgenologicznie;
• ciężkie przewlekłe choroby obturacyjne płuc, choroby weno-okluzyjne płuc;
• potwierdzone choroby wątroby, w szczególności objawy ostrej niewydolności wątroby (podwyższony poziom transaminaz lub GGTP) lub potwierdzona ciężka niewydolność wątroby (w tym w wywiadzie);
• ciężka dysfunkcja nerek (oligoanuria) (eGFR ≤ 29 ml/min/1,73 m²);
• uraz wielu narządów (politrafma);
• cuchot krwawiczy;
• aktywne lub potencjalne źródło krwawienia, takie jak ostry zespół żołądkowy, aktywna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy;
• krwotok śródmózgowy;
• udar mózgu w wywiadzie w ciągu ostatnich 6 miesięcy;
• ciężka hipotensja tętnicza;
• ogólne przeciwwskazania do terapii infuzyjnej (np. niewydolność serca zastoinowa, obrzęk płuc lub mózgu, nadmierna hydratacja);
• okres ciąży lub karmienia piersią;
• wiek dziecięcy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Stosowanie leku Vazaprox-Alpha może nasilać działanie leków obniżających ciśnienie, leków rozszerzających naczynia oraz leków przeciwwijątkowych. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z alprostadilem wymagana jest staranna kontrola stanu układu sercowo-naczyniowego, w tym monitorowanie ciśnienia tętniczego.

Sympatomymetyki, adrenalina, noradrenalina osłabiają działanie rozszerzające naczynia leku.

Jednoczesne stosowanie leku oraz środków przeciwzakrzepowych (antykoagulantów, inhibitorów agregacji płytek krwi, środków trombolicznych) może zwiększyć skłonność do krwawienia. Ze względu na słabe działanie hamujące agregację płytek krwi alprostadilu in vitro, należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów jednoczesne przyjmujących antykoagulantsy lub inhibitory agregacji płytek krwi.

Jednoczesne stosowanie z cefamandolem, cefaperazonem, cefatetanem obniża działanie leku Vazaprox-Alpha.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Pacjentów stosujących lek Vazaprox-Alpha należy dokładnie obserwować podczas podawania każdej dawki. Szczególnie dotyczy to pacjentów narażonych na niewydolność serca z powodu wieku oraz pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, którzy powinni przebywać pod nadzorem w warunkach szpitalnych w czasie i przez jeden dzień po zakończeniu stosowania leku. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną hipotensją tętniczą.

W celu zapobiegania wystąpieniu objawów hiperhydratacji objętość infuzji nie powinna przekraczać 50–100 ml na dobę (podawanie za pomocą urządzenia do infuzji). Należy również przestrzegać zaleceń dotyczących czasu trwania infuzji (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”). Konieczna jest częsta kontrola parametrów układu sercowo-naczyniowego pacjenta (ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca), bilansu cieczy oraz, w razie potrzeby, kontroli masy ciała, ciśnienia wrotnego i echokardiografia. Pacjenta można wypisać ze szpitala dopiero po ustabilizowaniu się wskaźników układu sercowo-naczyniowego.

Tak samo staranne monitorowanie (kontrola bilansu cieczy i wskaźników czynności nerek) wymagane jest u pacjentów z obrzękami obwodowymi lub z łagodną (GFR ≤ 89 ml/min/1,73 m²) i umiarkowaną (GFR ≤ 59 ml/min/1,73 m²) niewydolnością nerek.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów poddawanych hemodializie (leczenie należy prowadzić w okresie podydializacyjnym), u chorych na cukrzycę typu I, szczególnie przy wyraźnym uszkodzeniu naczyń.

Lek może podawać wyłącznie lekarz posiadający doświadczenie w leczeniu obturacyjnych chorób tętnic obwodowych, obeznany z nowoczesnymi metodami ciągłego monitorowania wskaźników układu sercowo-naczyniowego i posiadający odpowiednie wyposażenie. Nie należy stosować dożylnej bolusowej infuzji alprostadolu.

W przypadku jednoczesnego stosowania z lekami obniżającymi ciśnienie, lekami rozszerzającymi naczynia oraz lekami przeciwkościelowymi należy dokładnie monitorować parametry układu sercowo-naczyniowego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Alprostadol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, w tym z wrzodziejącym zapaleniem żołądka, krwawieniami gastrointestynalnymi i wrzodem żołądka i/lub dwunastnicy, a także u pacjentów z krwawieniem do mózgu w wywiadzie lub innymi chorobami towarzyszącymi krwawieniu (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności przy leczeniu pacjentów otrzymujących terapię towarzyszącą lekami, które mogą zwiększyć ryzyko krwawienia, takimi jak leki przeciwzakrzepowe lub inhibitory agregacji płytek krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). U tych pacjentów należy dokładnie obserwować wystąpienie objawów i objawów krwawienia.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie należy stosować leku u kobiet w wieku rozrodczym, u kobiet w ciąży ani u karmiących piersią. W razie potrzeby zastosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Kobietom w wieku rozrodczym należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne w celu zapobiegania ciąży podczas stosowania leku.

Dane badań przedklinicznych dotyczących płodności nie wskazują na wpływ leku na płodność przy stosowaniu w dawkach klinicznych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Alprostadol może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego skurczowego, dlatego lek może umiarkowanie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn, szczególnie na początku leczenia, przy zwiększaniu dawki, po zakończeniu stosowania leku oraz przy spożyciu alkoholu. Należy poinformować pacjentów o konieczności zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Lek Vazaprox-Alpha podaje się wyłącznie dożylnie lub wewnątrz tętniczo, przy czym lekarz musi posiadać doświadczenie w angiologii, być obeznany z nowoczesnymi metodami ciągłego monitorowania układu sercowo-naczyniowego oraz mieć do tego odpowiednie wyposażenie. Nie należy podawać leku dożylnie bolusowo (strumieniowo).

Terapia dożylna stadium III

Podawanie dożylne nie jest zalecane w leczeniu przewlekłych obturacyjnych chorób tętnic obwodowych stadium IV.

Na podstawie dostępnych informacji, jeśli nie podano inaczej, terapię dożylną należy przeprowadzać według poniższego schematu.

Zawartość 2 fiol (40 µg alprostadilu) rozpuścić w 50–250 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu. Otrzymany roztwór podawać dożylnie przez 2 godziny. Taką dawkę stosować 2 razy na dobę. Alternatywnie: 1 raz na dobę infuzja dożylna przez 3 godziny zawartości 3 fiol (60 µg alprostadilu), które należy rozpuścić w 50–250 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (niewydolność nerek przy stężeniu kreatyniny > 1,5 mg/dl) stosowanie dożylne leku należy rozpocząć od 1 fiolki 2 razy na dobę (2 × 20 µg alprostadilu), przy czym każda infuzja trwa 2 godziny. W zależności od ogólnego stanu klinicznego dawkę można zwiększyć do wyższej, normalnej dawki w ciągu 2–3 dni.

Pacjentom z niewydolnością nerek oraz pacjentom z grupy ryzyka zaburzeń funkcji serca objętość infuzji należy ograniczyć do 50–100 ml na dobę i koniecznie podawać za pomocą urządzenia do infuzji (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Terapia wewnątrz tętnicza stadium III i IV

Na podstawie dostępnych informacji terapię wewnątrz tętniczą należy przeprowadzać według poniższego schematu.

Zawartość 1 fiolki (20 µg alprostadilu) rozpuścić w 50 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu. Objętość otrzymanego roztworu odpowiadającą połowie zawartości fiolki (25 ml roztworu zawierające 10 µg alprostadilu) podawać wewnątrz tętniczo przez 60–120 minut za pomocą urządzenia do infuzji. Przy dobrej tolerancji dawkę można zwiększyć do 1 fiolki (20 µg alprostadilu), szczególnie w przypadku obecności martwicy. Zwykle stosuje się 1 infuzję na dobę.

Jeśli infuzję wewnątrz tętniczą przeprowadza się za pomocą założonego cewnika, zaleca się dawkę 0,1–0,6 ng/kg masy ciała/min (odpowiada to zawartości ¼–1½ fiolki leku); infuzja z użyciem urządzenia do infuzji trwa 12 godzin.

Osobiste populacje

Pacjenci w podeszłym wieku, predysponowani do niewydolności serca, oraz pacjenci z chorobą wieńcową

Pacjenci w podeszłym wieku, predysponowani do niewydolności serca, oraz pacjenci z chorobą wieńcową powinni być stale pod nadzorem medycznym (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Pacjenci z obrzękami obwodowymi

Pacjenci z obrzękami obwodowymi powinni być stale pod nadzorem medycznym (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Pacjenci z niewydolnością nerek

Pacjentom z łagodną (GFR ≤ 89 ml/min/1,73 m²) i umiarkowaną (GFR ≤ 59 ml/min/1,73 m²) niewydolnością nerek należy zapewnić stały, intensywny nadzór medyczny (np. kontrola bilansu płynów i laboratoryjna ocena funkcji nerek) (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobietom w wieku rozrodczym należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne w trakcie stosowania leku (patrz sekcje „Szczególne środki ostrożności” oraz „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Czas trwania podawania

Po trzytygodniowym cyklu leczenia należy rozważyć celowość dalszego stosowania leku. W przypadku braku efektu terapeutycznego leczenie należy przerwać. Cykl leczenia nie powinien przekraczać 4 tygodni.

Sposób podania

Roztwór należy przygotować bezpośrednio przed infuzją. Roztworu przygotowanego ponad 12 godzin wcześniej nie wolno podawać.

Zawartość fiolki – suchy, biały proszek tworzący twardą warstwę o grubości 3 mm. Na tej warstwie mogą występować drobne pęknięcia i okruchy. W przypadku uszkodzenia fiolki sucha substancja staje się zazwyczaj wilgotna i lepka oraz znacznie traci na objętości. W takim przypadku leku nie wolno stosować.

Sucha substancja rozpuszcza się natychmiast po dodaniu 0,9 % roztworu chlorku sodu. Po rozpuszczeniu roztwór może początkowo być nieco mętny, co spowodowane jest powstawaniem pęcherzyków powietrza. W krótkim czasie pęcherzyki znikają i roztwór staje się klarowny.

Gotowy do użycia roztwór jest stabilny przez 24 godziny w temperaturze od 20 °C do 25 °C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia gotowy do użycia roztwór infuzyjny należy użyć natychmiast. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, czas i warunki przechowywania są odpowiedzialnością użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 25 °C.

Dzieci.

Nie stosować u dzieci.

Przedawkowanie.

Objawy. Przedawkowanie leku może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego i tachykardii w wyniku efektu wazodilatacyjnego. Inne możliwe objawy: omdlenie wazowagalne z bladością, nadmierne pocenie się, nudności, wymioty, ischemia mięśnia sercowego, niewydolność serca. Możliwe są reakcje miejscowe: ból, obrzęk i zaczerwienienie kończyny, do której prowadzono infuzję, objawy nadwrażliwości.

Leczenie objawowe. Nie istnieje specyficzny antydot. W przypadku przedawkowania należy zmniejszyć dawkę lub natychmiast przerwać podawanie infuzji. W przypadku obniżenia ciśnienia tętniczego należy przede wszystkim położyć pacjenta na plecach z uniesionymi kończyniami dolnymi. Jeśli objawy nie ustępują, należy sprawdzić/kontrolować parametry układu sercowo-naczyniowego. W razie potrzeby można stosować leki stabilizujące krążenie (np. sympatykomimetyki). W przypadku ciężkich objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego (np. ischemia mięśnia sercowego, niewydolność serca) infuzję należy natychmiast przerwać.

Niepożądane reakcje.

Niepożądane reakcje sklasyfikowano według częstości występowania w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), nieczęsto (≥ 1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Ze strony krwi i układu chłonnego: rzadko – trombocytopenia, leukopenia, leukocytoza, anemia.

Ze strony układu nerwowego: często – ból głowy, parestezja kończyny, na której przeprowadzono zabieg; nieczęsto – dezorientacja; rzadko – drgawki mózgowe; częstość nieznana – udar.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: nieczęsto – obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, dławica; rzadko – zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca z przypadkami ostrego obrzęku płuc, co może prowadzić do całkowitej niewydolności serca; częstość nieznana – zawał mięśnia sercowego, krwawienie.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia: rzadko – obrzęk płuc; częstość nieznana – duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego: nieczęsto – choroby przewodu pokarmowego, w tym biegunka, nudności, wymioty i przyspieszenie perystaltyki jelit (biegunka, nudności, wymioty), co jest właściwością alprostadylu; częstość nieznana – krwawienie przewodu pokarmowego.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: rzadko – podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych.

Badania: nieczęsto – podwyższenie wskaźników czynności wątroby (transaminaz), podwyższenie temperatury, zmiany stężenia białka C-reaktywnego; po zakończeniu leczenia szybko następuje normalizacja.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: często – zaczerwienienie, obrzęk, uczucie gorąca.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania leku: bardzo często – ból, zaczerwienienie lub obrzęk kończyny, do której podano infuzję wewnątrz tętniczą; często – podobne objawy przy podaniu dożylnym, dodatkowo zaczerwienienie żył w miejscu podania infuzji; po podaniu wewnątrz tętniczym – uczucie ciepła, uczucie opuchnięcia, obrzęk w miejscu podania, parestezja; nieczęsto – nadmierne pocenie się, dreszcze, gorączka; po podaniu dożylnym – uczucie ciepła, uczucie opuchnięcia, obrzęk w miejscu podania, parestezja; częstość nieznana – zapalenie żył w miejscu podania, zakrzepica w miejscu wprowadzenia kaniuli, miejscowe krwawienia.

Ze strony układu immunologicznego: nieczęsto – reakcje alergiczne (reakcje nadwrażliwościowe skóry, w tym wysypka, uczucie obrzęku, dyskomfort w stawach, reakcja febrilna, nadmierne pocenie się, dreszcze); bardzo rzadko – reakcje anafilaktyczne lub anafilaktykoidowe.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: nieczęsto – objawy stawowe, w tym ból; bardzo rzadko – odwracalny hiperostoz długich kości rurkowatych po zastosowaniu leku przez ponad 4 tygodnie; częstość nieznana – hipotensja ortostatyczna, zwiększona zmęczliwość.

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych reakcji

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych reakcji po dopuszczeniu leku do obrotu jest ważne. Umożliwia to kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych proszone są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych niepożądanych reakcji poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed działaniem światła.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Fiolki szklane, po 5 fiolki w opakowaniu polimerowym, po 2 opakowania polimerowe w tece kartonowej.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

K. T. ROMPHARM COMPANY S.R.L. / S.C. ROMPHARM COMPANY S.R.L.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

ul. Eroilor nr 1A, miasto Otopeni, 075100, okręg Ilfov, Rumunia – budynki Rompharm 1 i Rompharm 2 /
Str. Eroilor, nr.1A, clădiri Rompharm 1 și Rompharm 2, Oraş Otopeni, Județul Ilfov, kod pocztowy 075100, Rumunia.

Wnioskodawca.

„SAF INVEST” Sp. z o.o. / „SAF INVEST” Ltd.

Miejsce położenia wnioskodawcy.

Bułgaria, Sofia 1618, bulwar „Czar Borisa III”, nr 168, piętro 3, lok. 34 /
Bulgaria, Sofia 1618, Tzar Boris III Blvd., nr 168, Floor 3, Suite 34.