Ursomaks
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA stosowania leku URSOMAX
Skład:
substancja czynna: ursodeoxycholic acid;
1 kapsuła zawiera kwasu ursodezoksycholowego (w przeliczeniu na 100 % suchą substancję) 250 mg;
substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana, hydroksypropyloceluloza, sodowa só kroskarboksymetylowa, dwutlenek krzemu koloidalny, stearynian magnezu, żelatyna.
Postać leku. Kapsuły.
Główne właściwości fizykochemiczne: twarde żelatynowe kapsuły numer 0, korpus i kapsułka białego koloru. Zawartość kapsułki – granulat lub proszek biały lub prawie biały.
Grupa farmakoterapeutyczna.
Leki stosowane w chorobach wątroby i dróg żółciowych. Leki stosowane w patologii żółciowej. Kod ATC A05A A02.
Leki stosowane w chorobach wątroby, substancje lipotropowe. Kod ATC A05B.
Właściwości farmakodynamiczne.
Farmakodynamika.
Niewielka ilość kwasu ursodezoksycholowego występuje naturalnie w żółci człowieka.
Po podaniu doustnym zmniejsza nasycenie żółci cholesterolu, hamując jego wchłanianie w przewodzie pokarmowym oraz zmniejszając wydzielanie cholesterolu do żółci. Prawdopodobnie dzięki dyspersji cholesterolu i tworzeniu ciekłych kryształów następuje stopniowe rozpuszczanie kamieni żółciowych.
Zgodnie z obecną wiedzą uważa się, że działanie kwasu ursodezoksycholowego w chorobach wątroby i w stanach cholestazy wynika z względnej zastępowania toksycznych, hydrofobowych kwasów żółciowych o działaniu detergentopodobnym przez hydrofilowy, cytoprotekcyjny i nietoksyczny kwas ursodezoksycholowy, poprawy zdolności sekrecyjnych hepatocytów oraz wpływu na procesy immunoregulacyjne.
Stosowanie u dzieci
Mukowiscydoza
Dostępne są dane z badań klinicznych dotyczące długotrwałego stosowania kwasu ursodezoksycholowego (przez okres do 10 lat) w leczeniu dzieci z zaburzeniami hepatobilarnymi związanymi z mukowiscydozą.
Istnieją dane potwierdzające, że stosowanie kwasu ursodezoksycholowego może zmniejszać proliferację w przewodach żółciowych, zatrzymywać postępowanie zmian histologicznych i nawet odwracać zmiany hepatobilitarne, o ile terapia zostanie rozpoczęta we wczesnych stadiach mukowiscydozy. Aby osiągnąć najlepszy efekt terapeutyczny, leczenie kwasem ursodezoksycholowym powinno być rozpoczynane natychmiast po potwierdzeniu rozpoznania mukowiscydozy.
Farmakokinetyka.
Po podaniu doustnym kwas ursodezoksycholowy jest szybko wchłaniany w jelicie cienkim i górnej części jelita krętego przez transport pasywny, a w odcinku końcowym jelita krętego — przez transport aktywny. Stopień wchłaniania wynosi zazwyczaj 60–80%. Po wchłonięciu kwas żółciowy ulega w wątrobie niemal całkowitej koniugacji z aminokwasami: glicyną i tauryną, a następnie jest wydzielany z żółcią. Klirens pierwszego przejścia przez wątrobę wynosi do 60%.
W zależności od dawki dobowej oraz podstawowego zaburzenia lub stanu wątroby, bardziej hydrofilowy kwas ursodezoksycholowy gromadzi się w żółci. Jednocześnie obserwuje się względne zmniejszenie stężenia innych, bardziej hydrofobowych kwasów żółciowych.
Pod wpływem bakterii jelitowych zachodzi częściowa degradacja do 7-ketolitocholowego i litocholowego kwasu. Kwas litocholowy jest hepatotoksyczny i powoduje uszkodzenie miąższu wątroby u wielu gatunków zwierząt. U człowieka wchłania się jedynie niewielka jego ilość, która w wątrobie ulega sulfatacji i w ten sposób jest detoksykowana, zanim zostanie wydalona z żółcią, a następnie z kałem.
Okres półtrwania kwasu ursodezoksycholowego wynosi 3,5–5,8 dnia.
Charakterystyki kliniczne.
Wskazania.
Do rozpuszczania rentgenonegatywnych kamieni żółciowych cholesterolowych o średnicy nie przekraczającej 15 mm u pacjentów z funkcjonującą pęcherzem żółciowym, niezależnie od obecności w nim kamienia (kamieni) żółciowego(ych).
Do leczenia żołądkowego refluksu żółciowego.
Do leczenia objawowego pierwotnego marskości żółciowej (PBC) przy braku dekompensowanego marskości wątroby.
Do leczenia zaburzeń hepatobilarnych w mukowiscydozie u dzieci w wieku od 6 do 18 lat.
Przeciwwskazania.
Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku.
Ostre zapalenie pęcherza żółciowego lub dróg żółciowych.
Nieprzechodność dróg żółciowych (zator przewodu żółciowego wspólnego lub przewodu pęcherza żółciowego).
Częste epizody kolki wątrobowej.
Kamienie pęcherza żółciowego kontrastujące w badaniu rentgenowskim, zwapniałe.
Zaburzenia kurczliwości pęcherza żółciowego.
Niepowodzenie wyniku portoenterostomii lub brak odpowiedniego odpływu żółci u dzieci z atrezją dróg żółciowych.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
Kapsułki Ursomaksu 250 mg nie mogą być stosowane jednocześnie z cholestryminą, cholestopolem lub lekami przeciwwstrętnymi zawierającymi wodorotlenek glinu i/lub smektyt, ponieważ te leki wiążą kwas ursodezoksycholowy w przewodzie pokarmowym i w ten sposób przeszkadzają jego wchłanianiu i skuteczności. Jeśli konieczne jest stosowanie leków zawierających którąkolwiek z wymienionych substancji, należy je przyjmować co najmniej 2 godziny przed lub 2 godziny po przyjęciu kapsułek Ursomaksu 250 mg.
Kapsułki Ursomaksu 250 mg mogą nasilać wchłanianie cyklosporyny z przewodu pokarmowego. U pacjentów leczonych cyklosporyną lekarz powinien kontrolować stężenie tej substancji we krwi i w razie potrzeby dostosować dawkę cyklosporyny.
W pojedynczych przypadkach kapsułki Ursomaksu 250 mg mogą zmniejszać wchłanianie cyprofloksacyny.
Wiadomo, że jednoczesne stosowanie kwasu ursodezoksycholowego (500 mg/dobę) i rosuwastatyny (20 mg/dobę) prowadziło do pewnego wzrostu stężenia rosuwastatyny w osoczu. Kliniczne znaczenie tej interakcji, jak również znaczenie dla innych statyn, jest nieznane.
Kwas ursodezoksycholowy zmniejsza maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu krwi oraz pole pod krzywą (AUC) dla antagonisty wapnia nifendypiny. Zaleca się dokładne monitorowanie skutku jednoczesnego stosowania nifedypiny i kwasu ursodezoksycholowego. Może być konieczne zwiększenie dawki nifedypiny.
Dodatkowo donoszono o osłabieniu działania terapeutycznego dapsonu.
Te informacje, jak również dane uzyskane in vitro, pozwalają przypuszczać, że kwas ursodezoksycholowy może potencjalnie wywoływać indukcję enzymów cytochromu P450 3A. Jednak w dobrze zaplanowanym badaniu interakcji z budezonydem, który jest potwierdzonym substratem cytochromu P450 3A, podobny efekt nie został zaobserwowany.
Leki antykoncepcyjne estrogenowe, jak również leki obniżające stężenie cholesterolu we krwi, mogą nasilać wydzielanie cholesterolu przez wątrobę i w ten sposób sprzyjać powstawaniu kamieni w pęcherzu żółciowym, co jest efektem przeciwnym do działania kwasu ursodezoksycholowego stosowanego do ich rozpuszczania.
Szczególne wskazania dotyczące stosowania.
Kapsułki Ursomaksu 250 mg należy przyjmować pod nadzorem lekarza.
W pierwszych 3 miesiącach terapii lekarz powinien kontrolować parametry funkcji wątroby (aspartaminotransferaza, alaninotransferaza i gamma-glutamylotransferaza) co 4 tygodnie, a następnie co 3 miesiące. Pozwala to na ocenę odpowiedzi na leczenie u pacjentów z pierwotnym cholestazą pierwotną (PBC), a także na wczesne wykrycie potencjalnych zaburzeń funkcji wątroby, szczególnie u pacjentów z zaawansowanym stadium pierwotnej cholestazji pierwotnej.
Stosowanie w celu rozpuszczania kamieni cholesterolowych w pęcherzu żółciowym
W celu oceny efektu terapeutycznego i wczesnego wykrycia kalcyfikacji kamieni żółciowych, w zależności od ich wielkości, należy przeprowadzić wizualizację pęcherza żółciowego (cholerygrafia doustna) lub kontrolę ultrasonograficzną z uwzględnieniem cieni w pozycjach stojącej i leżącej na plecach pacjenta po 6–10 miesiącach od rozpoczęcia leczenia.
Nie wolno stosować kapsułek Ursomaksu 250 mg, jeśli nie można uwidocznić pęcherza żółciowego w zdjęciach rentgenowskich lub w przypadku kalcyfikacji kamieni, zaburzeń kurczliwości pęcherza żółciowego lub częstych napadów kolki żółciowej.
Kobiety przyjmujące Ursomaks 250 mg w kapsułkach w celu rozpuszczania kamieni żółciowych powinny stosować skuteczne, niesterydowe metody antykoncepcji, ponieważ środki antykoncepcyjne hormonalne mogą zwiększać ryzyko powstawania kamieni w pęcherzu żółciowym.
Leczenie pacjentów z pierwotną cholestazją pierwotną (PBC) w zaawansowanym stadium
Rzadko opisywano przypadki dekompenzacji marskości wątroby, które częściowo mogą regresować po odstawieniu leczenia.
U pacjentów z PBC bardzo rzadko możliwe jest nasilenie objawów na początku leczenia, np. nasilenie świądu. W takich przypadkach dawkę Ursomaksu 250 mg w kapsułkach należy zmniejszyć do jednej kapsułki Ursomaksu 250 mg dziennie; następnie dawkę należy stopniowo zwiększać, zgodnie z opisem w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.
W przypadku wystąpienia biegunki należy zmniejszyć dawkę; jeśli biegunka nie ustępuje, należy przerwać leczenie.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu kwasu ursodezoksycholowego na płodność. Brak danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi.
Dane dotyczące stosowania kwasu ursodezoksycholowego u ciężarnych kobiet są niewystarczające. Wyniki badań na zwierzętach wskazują na toksyczność rozrodczą w wczesnych stadiach ciąży. Kapsułek Ursomaksu nie należy stosować w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków nagłej potrzeby. Kobiety w wieku rozrodczym mogą przyjmować lek wyłącznie pod warunkiem stosowania skutecznych środków antykoncepcji.
Zaleca się stosowanie niesterydowych środków antykoncepcyjnych lub doustnych środków antykoncepcyjnych o niskiej zawartości estrogenów. Pacjentki otrzymujące kwas ursodezoksycholowy 250 mg w kapsułkach w celu rozpuszczania kamieni w pęcherzu żółciowym powinny stosować skuteczne niesterydowe środki antykoncepcji, ponieważ hormonalne doustne środki antykoncepcyjne mogą nasilać powstawanie kamieni w pęcherzu żółciowym. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć możliwość ciąży.
Na podstawie kilku opisanych przypadków stosowania leku u matek karmiących piersią stwierdzono, że zawartość kwasu ursodezoksycholowego w mleku matki była bardzo niska, dlatego nie należy spodziewać się wystąpienia niepożądanych zjawisk u niemowląt odżywiających się tym mlekiem.
Wpływ na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwanie maszyn.
Nie zaobserwowano wpływu na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwanie maszyn.
Sposób stosowania i dawki.
Nie ma ograniczeń wiekowych dotyczących stosowania Ursomaksu. Dla pacjentów, których masa ciała jest mniejsza niż 47 kg lub którzy mają trudności z połykaniem kapsułek Ursomaksu, dostępna jest inna postać leku kwasu ursodeoksycholowego – zawiesina.
Do rozpuszczania kamieni żółciowych cholesterolowych
Około 10 mg kwasu ursodeoksycholowego/kg masy ciała:
Tabela 1
| Masa ciała |
Ilość kapsułek |
| do 60 kg 61–80 kg 81–100 kg ponad 100 kg |
2 3 4 5 |
Kapsułki należy przyjmować bez żucia, popijając wodą, 1 raz na dobę wieczorem przed snem.
Lek należy przyjmować regularnie.
Czas potrzebny do rozpuszczenia kamieni żółciowych wynosi zazwyczaj 6–24 miesiące. Jeżeli po 12 miesiącach leczenia nie zaobserwuje się zmniejszenia rozmiarów kamieni żółciowych, kontynuowanie terapii jest nieuzasadnione.
Skuteczność leczenia należy kontrolować co 6 miesięcy za pomocą badania ultrasonograficznego lub rentgenowskiego. Dodatkowymi badaniami należy sprawdzić, czy z czasem nie doszło do zwapnienia kamieni. W przypadku ich zwapnienia leczenie należy przerwać.
W leczeniu refleksu żółciowego żołądka.
1 kapsułka Ursomaksu 250 mg jeden raz dziennie z niewielką ilością płynu wieczorem przed snem.
Zazwyczaj w leczeniu zapalenia żołądka z refleksem żółciowego kapsułki Ursomaksu 250 mg przyjmuje się przez 10–14 dni. Czas trwania stosowania zależy od stanu chorego. Lekarz powinien podjąć decyzję o czasie trwania leczenia w każdym przypadku indywidualnie.
W leczeniu objawowym pierwotnego marskości żółciowej.
Dawka dzienna zależy od masy ciała i waha się od 3 do 7 kapsułek (14 ± 2 mg kwasu ursodezoksycholowego/kg masy ciała).
W pierwszych 3 miesiącach leczenia kapsułki Ursomaksu 250 mg należy przyjmować, dzieląc dawkę dzienną na 3 dawki w ciągu dnia. Po poprawie wskaźników czynności wątroby dawkę dzienną można przyjmować 1 raz dziennie wieczorem.
Tabela 2
| Masa ciała (kg) |
Dawka dobową (mg/kg masy ciała) |
Kapsułki |
|||
| pierwsze 3 miesiące |
dalej |
||||
| rano |
po południu |
wieczorem |
wieczorem (1 raz dziennie) |
||
| 47–62 |
12–16 |
1 |
1 |
1 |
3 |
| 63–78 |
13–16 |
1 |
1 |
2 |
4 |
| 79–93 |
13–16 |
1 |
2 |
2 |
5 |
| 94–109 |
14–16 |
2 |
2 |
2 |
6 |
| ponad 110 |
2 |
2 |
3 |
7 |
|
Kapsułki należy połykać całe, popijając płynem. Należy przestrzegać regularności przyjmowania.
Stosowanie kapsułek Ursomaksu 250 mg w pierwotnym cholestazie pierwotnym może być nieograniczone w czasie.
U pacjentów z pierwotnym cholestazem pierwotnym w rzadkich przypadkach na początku leczenia mogą nasilić się objawy kliniczne, np. może nasilić się świąd. Jeśli do tego dojdzie, terapię należy kontynuować, przyjmując 1 kapsułkę Ursomaksu 250 mg dziennie, a następnie stopniowo zwiększać dawkę (zwiększając dawkę dzienną o 1 kapsułkę co tydzień) aż do osiągnięcia zalecanego trybu dawkowania.
Stosowanie u dzieci
Dla dzieci z mukowiscydozą w wieku od 6 do 18 lat dawka wynosi 20 mg/kg/dobę i podzielona jest na 2–3 dawki, z możliwością dalszego zwiększenia dawki do 30 mg/kg/dobę w razie potrzeby.
Tabela 3
| Masa ciała (kg) |
Dawka dobową (mg/kg) |
Ursomaks, kapsułki, po 250 mg |
||
| Rano |
W południe |
Wieczorem |
||
| 20–29 |
17–25 |
1 |
-- |
1 |
| 30–39 |
19–25 |
1 |
1 |
1 |
| 40–49 |
20–25 |
1 |
1 |
2 |
| 50–59 |
21–25 |
1 |
2 |
2 |
| 60–69 |
22–25 |
2 |
2 |
2 |
| 70–79 |
22–25 |
2 |
2 |
3 |
| 80–89 |
22–25 |
2 |
3 |
3 |
| 90–99 |
23–25 |
3 |
3 |
3 |
| 100–109 |
23–25 |
3 |
3 |
4 |
| >110 |
3 |
4 |
4 |
|
Dzieci.
Do rozpuszczania żółciowych kamieni cholesterolowych, leczenia żółciowego refluksowego zapalenia żołądka oraz leczenia objawowego PBC:
Nie ma zasadniczych ograniczeń wiekowych dotyczących stosowania Ursomaksu u dzieci, jednak nie stosuje się kapsuł dzieciom o masie ciała mniejszej niż 47 kg. Jeżeli masa ciała dziecka jest mniejsza niż 47 kg i/lub dziecko ma trudności z połykaniem, zaleca się stosowanie kwasu ursodezoksycholowego w postaci zawiesiny.
Do leczenia zaburzeń hepatobilarnych w mukowiscydozie:
Stosować u dzieci w wieku od 6 do 18 lat.
Przedawkowanie.
W przypadkach przedawkowania może wystąpić biegunka. Inne objawy przedawkowania są mało prawdopodobne, ponieważ wchłanianie kwasu ursodezoksycholowego zmniejsza się przy zwiększaniu dawki, a tym samym większa część leku jest wydalana z kałem.
W przypadku wystąpienia biegunki dawkę należy zmniejszyć, a w przypadku trwałej biegunki leczenie należy przerwać.
Nie ma potrzeby specyficznych działań, a skutki biegunki należy leczyć objawowo, przywracając równowagę płynów i elektrolitów.
Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów
Długotrwała terapia wysokimi dawkami kwasu ursodezoksycholowego (28–30 mg/kg/dobę) u pacjentów z pierwotnym stwardniejącym cholangiitem (stosowanie poza zarejestrowanym wskazaniem) była związana z wyższym odsetkiem poważnych niepożądanych działań.
Działania niepożądane.
Zaburzenia układu pokwowego: podczas leczenia kwasem ursodezoksycholowym zgłaszano przypadki stolonych wypróżnień lub biegunki.
Bardzo rzadko podczas leczenia pierwotnego cholestazy stwierdzano silny ból brzucha z lokalizacją w prawym podżebrzu.
Zaburzenia układu wątrobowo-żółciowego.
Bardzo rzadko podczas leczenia kwasem ursodezoksycholowym możliwe jest wapnienie kamieni żółciowych.
Podczas terapii zaawansowanych stadiów pierwotnego cholestazy bardzo rzadko obserwowano dekompensację marskości wątroby, która częściowo ustępowała po zakończeniu leczenia.
Zaburzenia ze strony układu immunologicznego.
Bardzo rzadko możliwe są reakcje alergiczne, w tym wysypka, pokrzywka.
Okres ważności. 4 lata.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie.
Po 10 kapsułek w blisterze. Po 1, 5 lub 10 blisterów w opakowaniu kartonowym.
Kategoria dystrybucji.
Na receptę.
Producent.
Sp. z o.o. „FARMEKS GRUP”.
Adres siedziby producenta i miejsca wykonywania działalności.
Ukraina, 08301, obwód kijowski, miasto Boryspol, ul. Szewczenki 100.