Urofoscin®

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku Urofoscinâ (UROFOSCIN)

SkÅ ad:

substancja czynna: fosfomycyna;

1 woreczek-saszetka zawiera 5,631 g trometamolu fosfomycyny, co odpowiada 3 g fosfomycyny;

substancje pomocnicze: aromat pomaraÅ cziowy, aromat mandarynkowy, sacharyna sodowa, sacharoza.

PostaÄ c leku. Granulki do roztworu doustnego.

GÅ ówne wÅ aÅ ciwoÅ ci fizykochemiczne: proszek granulowany biaÅ y lub prawie biaÅ y z charakterystycznym zapachem aromatu mandarynkowego.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Å rodki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Inne Å rodki przeciwbakteryjne.

Kod ATC J01X X01.

Właściwości farmakologiczne.

Urofoscinâ zawiera substancję czynną fosfomycynę w postaci soli trometamolu fosfomycyny. Fosfomycyna jest antybiotykiem o działaniu bakteriobójczym (pochodna kwasu fosfonowego). Hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, blokując jeden z pierwszych etapów syntezy peptydoglikanu.

Farmakodynamika.

Urofoscinâ zawiera fosfomycynę [mono (2-amino-2-hydroksymetylo-1,3-propanodiol) (2R-cis)-(3-metoksyanilino) fosfonian] – antybiotyk pochodzący od kwasu fosfonowego, stosowany w leczeniu infekcji dróg moczowych.

Fosfomycyna wpływa na pierwszy etap syntezy ściany komórkowej bakterii.

Struktura fosfomycyny jest analogiczna do struktury fosfoenolopirianu. Dlatego też nieodwracalnie inaktywuje enzym enolopiranylotransferazę, blokując kondensację UDP-N-acetyloglukozamina z fosfoenolopiranytem, co stanowi jeden z pierwszych etapów syntezy ściany komórkowej bakterii. Fosfomycyna może również zmniejszać adhezję bakterii do nabłonka błony śluzowej pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wyzwalającym nawrotowe infekcje.

W poniższej tabeli przedstawiono dane dotyczące aktywności trometamolu fosfomycyny in vitro wobec klinicznie wyizolowanych mikroorganizmów. Minimalne stężenie hamujące (MIC) określono metodą dyfuzyjno-dyskową z zastosowaniem dysków trometamolu fosfomycyny 200 μg. Mikroorganizmy o średnicy strefy całkowitego hamowania >16 mm (na podłożu Müllera-Hintona) zaklasyfikowano jako wrażliwe (co odpowiada 200 μg/ml).

Odporność/odporność krzyżowa

Fosfomycyna zachowuje skuteczność wobec najczęstszych bakterii wyizolowanych podczas infekcji dróg moczowych.

Tylko niektóre bakterie mogą rozwijać oporność. Wskaźnik oporności E. coli powodującej rozwój niepowikłanych infekcji dróg moczowych jest bardzo niski.

Większość wieloopornych E. coli oraz innych bakterii z rodziny Enterobacteriaceae produkujących β-laktamazy o szerokim zakresie działania (ESBL) jest wrażliwa na fosfomycynę. Podobnie większość szczepów Staphylococcus aureus opornych na metycylinę (MRSA) jest wrażliwa na fosfomycynę.

Do chwili obecnej nie odnotowano przypadków oporności krzyżowej z innymi substancjami przeciwbakteryjnymi. Odporność krzyżowa jest mało prawdopodobna, ponieważ fosfomycyna różni się strukturą chemiczną od wszystkich innych antybiotyków i ma unikalny mechanizm działania.

Skuteczność kliniczna

Fosfomycyna charakteryzuje się szerokim zakresem działania przeciwbakteryjnego, obejmującym większość bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych wywołujących infekcje dróg moczowych, w tym szczepy produkujące penicylinazę.

In vivo obserwuje się oporność Enterobacter spp., Klebsiella spp., Enterococci, Proteus mirabilis, Staph. aureus oraz Staph. saprophyticus.

Dodatkowo Urofoscin® zmniejsza adhezję bakterii do nabłonka błony śluzowej pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wyzwalającym nawrotowe infekcje.

Farmakokinetyka

Wchłanianie

Po podaniu doustnym około 50% fosfomycyny trometamolu jest szybko wchłaniane. Po podaniu dawki 50 mg/kg masy ciała czas osiągnięcia maksymalnej stężenia (tmax) wynosi 2–2,5 godziny, a maksymalne stężenie (Cmax) to 20–30 μg/ml.

Rozkład

Łączenie się fosfomycyny z białkami osocza krwi jest bardzo niskie (poniżej 5%). Objętość rozkładu wynosi 1,5–2,4 l/kg masy ciała.

Fosfomycyna przenika przez barierę łożyskową i wydostaje się do mleka matki.

Metabolizm

Fosfomycyna nie ulega metabolizmowi.

Wydalanie

Okres półtrwania w osoczu krwi wynosi około 4 godziny. Po pojedynczej dawce 3 g fosfomycyny trometamolu stężenie w moczu dochodzące do 1800–3000 μg/ml osiągane jest w ciągu 2–4 godzin. Terapeutycznie skuteczne stężenia (200–300 μg/ml) utrzymują się do 48 godzin po podaniu. 40–50% dawki wydala się z moczem w ciągu pierwszych 48 godzin w niezmienionej postaci.

Kinetyka u szczególnych grup pacjentów

U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku jest opóźnione zgodnie ze stopniem zaburzeń czynnościowych, natomiast okres półtrwania z osocza krwi (t1/2) wydłuża się (do 50 godzin przy klirensie kreatyniny 10 ml/min).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie ostrych, niepowikłanych infekcji dolnych dróg moczowych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na fosfomycynę u mężczyzn, dziewcząt w wieku od 12 lat oraz u kobiet. Profilaktyka podczas procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych u dorosłych pacjentów.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na składniki leku, ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min), wiek dziecięcy poniżej 12 roku życia, przeprowadzanie hemodializy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie z metoklopramidem i innymi lekami zwiększającymi motorykę przewodu pokarmowego zmniejsza wchłanianie Urofoscin®*, co prowadzi do obniżenia stężenia Urofoscin®* w surowicy krwi i w moczu.

Specyficzne problemy związane z wahaniem INR (międzynarodowego wskaźnika normalizowanego). Opisywano liczne przypadki nasilonej aktywności antagonistycznej witaminy K u pacjentów przyjmujących antybiotyki. Do czynników ryzyka należą poważne infekcje lub stan zapalny, wiek starszy i złe ogólne stany zdrowia. W takich przypadkach trudno określić, czy zmiana INR jest związana z chorobą zakaźną, czy też jest wywołana przyjmowaniem leku. Istnieją jednak pewne grupy antybiotyków, których stosowanie częściej kojarzy się z wahaniem INR, w szczególności fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny.

Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie na dorosłych.

Szczególne wskazania.

Nie ma wystarczających dowodów na skuteczność stosowania Urofoscin® u dzieci. Ze względu na to, że dawka 3 g nie jest wskazana dla dzieci poniżej 12. roku życia, leku nie należy stosować tej grupie wiekowej.

Stosowanie fosfomycyny może prowadzić do wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji i wstrząsu anafilaktycznego, które mogą zagrażać życiu (patrz dział «Efekty niepożądane»).

W przypadku wystąpienia tych reakcji należy przerwać stosowanie fosfomycyny, a ponowne podawanie fosfomycyny tym pacjentom jest niedopuszczalne. Należy podjąć odpowiednie działania lecznicze.

Jednoczesne spożywanie pokarmu opóźnia wchłanianie fosfomycyny. Dlatego zaleca się stosowanie leku na czczo lub 2–3 godziny po spożyciu posiłku.

Stosowanie antybiotyków, w tym trometamolu fosfomycyny, może prowadzić do wystąpienia biegunki związanej z antybiotykiem. Stopień ciężkości może się różnić – od łagodnej biegunki po zapalenie okrężnicy zakończone śmiercią. Pojawienie się ciężkiej, trwającej i/lub krwawej biegunki podczas lub po (w tym kilka tygodni) zakończeniu leczenia antybiotykiem może być objawem biegunki wywołanej przez Clostridium difficile (CDAD). Dlatego należy wziąć pod uwagę możliwość tego rozpoznania u pacjentów, u których pojawiła się ciężka biegunka podczas lub po stosowaniu trometamolu fosfomycyny. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia rozpoznania należy niezwłocznie rozpocząć odpowiednie leczenie. W tej sytuacji leki hamujące perystaltykę są przeciwwskazane.

Niewydolność nerek: stężenie fosfomycyny w moczu pozostaje terapeutycznie skuteczne przez 48 godzin, jeśli klirens kreatyniny wynosi powyżej 10 ml/min.

Urofoscin® zawiera sacharozę. Pacjenci z cukrzycą oraz osoby, które muszą przestrzegać diety, powinni wziąć pod uwagę, że w 1 opakowaniu Urofoscin® znajduje się 2,213 g sacharozy. Urofoscin® nie należy stosować pacjentom z nietolerancją fruktozy, z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub z niedoborem sacharazy-izomalatazy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Stosowanie pojedynczych dawek w leczeniu infekcji dróg moczowych u kobiet w ciąży nie jest uważane za wskazane.

Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały bezpośredniej lub pośredniej toksyczności wpływającej na ciążę, rozwój embrionalny, rozwój płodu i/lub rozwój poporodowy.

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania fosfomycyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Dane te nie wskazują na występowanie wad wrodzonych ani toksyczności płodowej/noworodkowej fosfomycyny.

Lek może być stosowany w czasie ciąży w razie konieczności, gdy oczekiwany efekt terapii dla kobiety w ciąży przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Okres karmienia piersią

Urofoscin® wydzielany jest do mleka matki nawet po podaniu dawki pojedynczej. W okresie karmienia piersią należy przerwać stosowanie leku.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Urofoscin® może powodować zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Urofoscin® podaje się wewnętrznie na czczo, najlepiej przed snem, po opróżnieniu pęcherza moczowego. Zawartość saszetki rozpuszcza się w 1 szklance wody i przygotowany roztwór należy od razu wypić.

Jednoczesne spożycie pokarmu opóźnia wchłanianie fosfomycyny. Dlatego zaleca się stosowanie leku na czczo lub 2–3 godziny po posiłku.

Lek w tej dawce (3 g) stosuje się zgodnie z wskazaniami u pacjentów o masie ciała od 50 kg.

Leczenie
Dorośli i nastolatkowie o masie ciała od 50 kg – 1 saszetka Urofoscin® 3 g jednokrotnie na dobę.
Profilaktyka

Dorośli o masie ciała od 50 kg – 1 saszetka Urofoscin® 3 g 3 godziny przed zabiegiem i po 24 godzinach od zabiegu.

Dzieci.

Możliwe zastosowanie w leczeniu ostrych, niepowikłanych infekcji dolnych dróg moczowych u dziewcząt od 12. roku życia.

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku w celach terapeutycznych u chłopców od 12. roku życia, jak również brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku w celach profilaktycznych u chłopców i dziewcząt.

Przedawkowanie.

Dane dotyczące przedawkowania fosfomycyny przy doustnym stosowaniu są ograniczone.

Objawy: zaburzenia vestibularne, pogorszenie słuchu, metaliczny smak w jamie ustnej oraz ogólny spadek wrażliwości smakowej.

Przy wstrzymaniu fosfomycyny dożylnej odnotowano przypadki hipotensji, nasilonego osłabienia, zaburzeń elektrolitowych, trombocytopenii oraz hipoprotrombinemii.

Leczenie: terapia objawowa i wspierająca. Zaleca się obfite nawadnianie w celu zwiększenia diurezy.

Efekty uboczne.

Do najczęstszych działań niepożądanych po jednorazowym przyjęciu fosfomycyny trometamolu należą zaburzenia działania przewodu pokarmowego, głównie biegunka. Zjawiska te są zazwyczaj krótkotrwałe i ustępują samoczynnie.

Częstość działań niepożądanych określa się następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 – <1/10); rzadko (≥1/1000 – <1/100); niezwykle rzadko (≥1/10000 – <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie częstości działania niepożądane są wymienione według malejącego nasilenia ich ciężkości.

Zgłaszanie niepożądanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego jest ważne. Umożliwia ono ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z lekiem. Osoby pracujące w ochronie zdrowia powinny zgłaszać wszelkie podejrzane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania.

Okres ważności. 1,5 roku.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 ºC. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 8 g w workach typu saszetka. Po 1 worku typu saszetka w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. SPÓŁKA AKCYJNA „Kijewmedpreparat”.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności. Ukraina, 01032, miasto Kijów, ul. Saksaganskogo 139.