Unilat

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU UNILAT (UNILAT)

Skład:

substancja czynna: 1 ml roztworu zawiera 50 μg latanoprostu;

substancje pomocnicze: sodu chloridum, sodii dihydrogenophosphas monohydricus, sodii hydrogenophosphas anhydricus, benzalkonium chloridum, acidum hydrochloridum concentratum, sodii hydroxidum, aqua pro injectione.

Postać leku. Kropel do oczu.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór, pozbawiony zanieczyszczeń mechanicznych.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki okulistyczne. Środki przeciwwąglankowe i środki miozujące. Analogi prostaglandyn. Latanoprost. Kod ATC S01E E01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Substancja czynna latanoprost, analog prostaglandyny F2a, jest selektywnym agonistą receptora prostanojdowego FP, który obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zwiększenie odpływu wilgoci wodnistej. Obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego u ludzi rozpoczyna się około 3–4 godziny po podaniu leku, a maksymalny efekt obserwuje się po 8–12 godzinach. Działanie hipotensyjne utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny.

Badania podstawowe wykazały, że lek jest skuteczny jako monoterapia. Ponadto przeprowadzono badania kliniczne dotyczące zastosowania kombinowanego, które wykazały, że latanoprost jest skuteczny w połączeniu z beta-blokerami (timololem). Badania krótkoterminowe (1 lub 2 tygodnie) wykazały, że działanie latanoprostu jest addytywne, gdy stosowany jest w połączeniu z agonistami adrenergicznymi (dipiwalialepinefryna), doustnymi inhibitorami karboanhydrazy (acetylozolamid) oraz co najmniej częściowo addytywne przy zastosowaniu z agonistami cholinergicznymi (pilocarpina).

Badania kliniczne wykazały, że latanoprost nie wpływa istotnie na produkcję płynu wewnątrzgałkowego. Nie zaobserwowano żadnego wpływu latanoprostu na barierę hematooftalmiczną.

Latanoprost nie powodował wycieku fluoreceiny w odcinku tylnym ludzkich oczu zafałszowanych podczas krótkoterminowego leczenia.

Nie zaobserwowano żadnego istotnego wpływu farmakologicznego latanoprostu w dawkach klinicznych na układ sercowo-naczyniowy i układ oddechowy.

Dzieci.

Skuteczność zastosowania leku u pacjentów w wieku dziecięcym (≤18 lat) została wykazana w 12-tygodniowym, podwójnie ślepych badaniu klinicznym latanoprostu w porównaniu z timololem, w którym wzięło udział 107 pacjentów z rozpoznaniem nadciśnienia wewnątrzgałkowego i jadwornicy u dzieci. W tym badaniu wiek ciążowy noworodków wynosił co najmniej 36 tygodni. Pacjenci otrzymywali latanoprost 0,005 % raz na dobę lub timolol 0,5 % (lub opcjonalnie 0,25 % dla pacjentów w wieku do 3 lat) dwa razy na dobę. Głównym punktem końcowym skuteczności było średnie obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP) w stosunku do wartości wyjściowej w 12. tygodniu badania. Średnie wartości obniżenia IOP w grupach pacjentów otrzymujących latanoprost i timolol były podobne. We wszystkich badanych grupach wiekowych (od urodzenia do 3 lat, od 3 do 12 lat oraz od 12 do 18 lat) wartości średniego obniżenia IOP w 12. tygodniu badania u pacjentów otrzymujących latanoprost i timolol były podobne. Jednak dane dotyczące skuteczności latanoprostu w grupie wiekowej od urodzenia do 3 lat pochodziły tylko z 13 pacjentów, a u 4 pacjentów reprezentujących grupę wiekową od urodzenia do 1 roku w badaniu klinicznym nie wykazano istotnej skuteczności. Brak danych dotyczących stosowania u wcześniaków (urodzonych przed 36 tygodniem ciąży).

Wartości obniżenia IOP w podgrupie pacjentów z pierwotną jadwornicą wrodzoną/jadwornicą niemowląt (PCG) były podobne u pacjentów otrzymujących latanoprost i timolol. Wyniki w podgrupie nie-PCG (tj. pacjentów z np. młodzieńczą jadwornicą otwartego kąta, jadwornicą afakiczną) i chorych z PCG były podobne.

Wpływ na IOP pojawiał się po pierwszym tygodniu leczenia (patrz tabela) i utrzymywał się przez 12 tygodni badania, podobnie jak u dorosłych.

SP – standardowy błąd.

*Skorygowany wskaźnik obliczeniowy na podstawie modelu analizy kowariancji (ANCOVA).

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Latanoprost (masa cząsteczkowa 432,58) to etyloizopropylobor, który jest prolekami – substancją nieaktywną, która po hydrolizie do kwasu latanoprostu staje się biologicznie czynna.

Proleki dobrze przenikają przez rogówkę, a wszystkie leki dostające się do płynu wewnątrzgałkowego ulegają hydrolizie podczas przechodzenia przez rogówkę.

Rozkład. Badania u ludzi wykazały, że maksymalne stężenie w płynie wewnątrzgałkowym osiągane jest u ludzi około 2 godzin po zastosowaniu miejscowym.

Biotransformacja i wydalanie. W oku praktycznie nie zachodzi metabolizm kwasu latanoprostu. Główny metabolizm leku zachodzi w wątrobie. U ludzi okres półwydalenia z osocza wynosi 17 minut.

Dzieci. Przeprowadzono otwarte badanie farmakokinetyki stężeń kwasu latanoprostu w osoczu krwi u dorosłych pacjentów oraz dzieci (od noworodków do dzieci w wieku do 18 roku życia) z nadciśnieniem wewnątrzgałkowym i jaskrą. Pacjenci we wszystkich grupach wiekowych otrzymywali leczenie 0,005 % latanoprostem, po jednej kropli w każde oko przez co najmniej 2 tygodnie. Wpływ systemowy kwasu latanoprostu był około dwukrotnie wyższy u pacjentów w wieku od 3 do < 12 lat oraz sześciokrotnie wyższy u dzieci poniżej 3. roku życia w porównaniu z dorosłymi pacjentami, jednakże nadal zachowywany był szeroki zapas bezpieczeństwa leku pod względem wystąpienia efektów niepożądanych systemowych. Mediana czasu niezbędnego do osiągnięcia szczytowego stężenia leku w osoczu wynosiła 5 minut po podaniu dawki leku we wszystkich grupach wiekowych. Mediana okresu półwydalenia leku z osocza była niewielka (poniżej 20 minut) i podobna u dzieci oraz dorosłych pacjentów, co powodowało brak akumulacji kwasu latanoprostu w krążeniu ogólnoustrojowym w stanie równowagi stacjonarnej.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Obniżenie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą otwartego kąta i podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.

Obniżenie podwyższone0 ciśnienia wewnątrzgałkowego u dzieci z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym i jaskrą dziecięcą.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na którykolwiek składnik leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Brak wyczerpujących danych dotyczących interakcji z innymi lekami. Opisywano paradoksalny wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego po jednoczesnym stosowaniu miejscowym dwóch analogów prostaglandyn. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej prostaglandyn, analogów prostaglandyn lub ich pochodnych.

Badania interakcji leków prowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Lek może powodować stopniową zmianę barwy oczu z powodu zwiększenia ilości brązowego pigmentu w tęczówce. Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów należy poinformować o możliwości trwałej zmiany barwy oczu. Leczenie tylko jednego oka może prowadzić do trwałej heterochromii.

Zmiana barwy oczu występuje głównie u chorych z mieszanym zabarwieniem tęczówki, np. niebiesko-brązowym, szaro-brązowym, żółto-brązowym lub zielono-brązowym. W badaniach nad latanoprostem zmiany barwy występowały zazwyczaj w ciągu pierwszych 8 miesięcy leczenia, rzadziej – w ciągu drugiego lub trzeciego roku, a po czwartym roku leczenia nie obserwowano żadnych zmian. Postęp pigmentacji tęczówki z czasem się zmniejsza i ustabilizowuje po 5 latach. Nie oceniano wpływu leku na nasilenie pigmentacji po 5 latach leczenia. W otwartym 5-letnim badaniu bezpieczeństwa latanoprostu u 33% pacjentów odnotowano nasilenie pigmentacji tęczówki oka (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Zmiany barwy tęczówki w większości przypadków są niewielkie i często niezauważalne z klinicznego punktu widzenia. Częstość występowania zmian u pacjentów z mieszanym kolorem tęczówki wahała się od 7 do 85%, przy czym pacjenci z żółto-brązowym zabarwieniem tęczówki mieli najwyższą częstość. Nie obserwowano zmiany barwy oczu u pacjentów z jednolitym niebieskim kolorem oczu i rzadko u pacjentów z jednolitym szarym, zielonym lub brązowym kolorem oczu.

Zmiana barwy oka zachodzi wskutek zwiększenia zawartości melaniny w komórkach mięśniowych tęczówki, a nie z powodu zwiększenia liczby melanocytów. Zazwyczaj brązowa pigmentacja wokół źrenicy rozprzestrzenia się koncentrycznie w kierunku obwodu dotkniętego oka, jednak cała tęczówka lub jej części mogą przybrać bardziej brązowy kolor. Po przerwaniu leczenia nie obserwowano dalszego nasilenia brązowej pigmentacji tęczówki. Dotychczas w badaniach klinicznych nie uzyskano danych wskazujących, że to zjawisko jest związane z jakimikolwiek objawami lub zmianami patologicznymi.

W przypadku obecności znamion lub piegów na tęczówce nie zaobserwowano ich zmian pod wpływem terapii. W badaniach klinicznych nie obserwowano gromadzenia się pigmentu w siatce rzęskowej ani w innej części przedniej komory oka. Wyniki 5-letniego klinicznego stosowania leku wskazują, że zwiększenie pigmentacji tęczówki nie powoduje powikłań klinicznych i leczenie można kontynuować w przypadku zmiany pigmentacji tęczówki. Pacjenci powinni jednak regularnie poddawać się badaniom kontrolnym i, jeśli kliniczna sytuacja tego wymaga, leczenie należy przerwać.

Doświadczenie w stosowaniu leku jest ograniczone w przypadku przewlekłej jaskry z zamkniętym kątem, jaskry otwartego kąta u pacjentów z pseudofakią, a także jaskry pigmentowej. Obecnie brak danych dotyczących stosowania leku w jaskrze zapalnej i nowotworowej oraz w zapalnych chorobach oczu. Lek nie wykazuje lub wykazuje niewielki wpływ na źrenicę, jednak brakuje danych dotyczących stosowania leku w ostrym napadzie jaskry z zamkniętym kątem. W związku z tym w takich stanach zaleca się ostrożne stosowanie latanoprostu, aż do uzyskania większej ilości danych.

Dane z badań dotyczące stosowania leku w okresie okołochirurgicznym podczas operacji zaćmy są ograniczone. Takim pacjentom latanoprost należy stosować z ostrożnością.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem zapalenia rogówki herpetycznego, ale należy unikać jego stosowania w przypadku aktywnego zapalenia rogówki spowodowanego wirusem opryszczki pospolitej oraz u pacjentów z nawracającym zapaleniem rogówki herpetycznym w wywiadzie, szczególnie związanym z analogami prostaglandyn.

Zgłaszano przypadki obrzęku plamki (patrz sekcja „Efekty niepożądane”), głównie u pacjentów z afakią, u pacjentów z pseudofakią i pęknięciem tylnej torebki soczewki lub przysadkami przedniej komory oka, a także u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka cystoidalnego obrzęku plamki (takimi jak retinopatia cukrzycowa i zator tętnicy siatkówki). Latanoprost należy stosować z ostrożnością u pacjentów z afakią, u pacjentów z pseudofakią i pęknięciem tylnej torebki soczewki lub przysadkami przedniej komory oka, a także u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka cystoidalnego obrzęku plamki.

Lek można stosować z ostrożnością u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka rozwoju zapalenia tęczówki/ujwy.

Doświadczenie w stosowaniu leku u pacjentów z astmą oskrzelową jest ograniczone, choć w okresie pozarejestracyjnym zgłaszano niektóre przypadki nasilenia astmy oskrzelowej i/lub duszności. Do czasu uzyskania wystarczającego doświadczenia klinicznego lek należy przepisywać pacjentom z astmą oskrzelową z ostrożnością, patrz również sekcja „Efekty niepożądane”.

Obserwowano zmiany barwy skóry w okolicy okołookularnej, przy czym większość przypadków odnotowano u pacjentów japońskich. Dane wskazują, że zmiana zabarwienia skóry w okolicy okołookularnej nie jest trwała i w niektórych przypadkach znikała podczas kontynuacji leczenia.

Latanoprost może stopniowo zmieniać rzęsy i delikatne włosy wokół oka, do którego podawano lek, oraz w przyległych obszarach; do tych zmian należą zwiększenie długości, grubości, pigmentacji i liczby rzęs lub włosów, a także nieprawidłowy kierunek wzrostu rzęs. Zmiany rzęs są odwracalne i zanikają po przerwaniu stosowania leku.

Konserwant. Lek zawiera chlorek benzalkoniu, który jest często stosowany jako środek konserwujący w lekach okulistycznych. Zgodnie z ograniczonymi dostępnymi danymi, różnice w profilu działań niepożądanych u dzieci w porównaniu z dorosłymi nie występują. Ogólnie jednak reakcja oczu na drażnienie u dzieci jest silniejsza niż u dorosłych. Ze względu na drażnienie możliwe jest zakłócenie trybu leczenia u dzieci. Zgłaszano, że chlorek benzalkoniu może powodować podrażnienie oka, objawy suchego oka oraz może wpływać na film łzowy i przy uszkodzeniu rogówki. Przy długotrwałym stosowaniu konieczne jest staranne monitorowanie stanu pacjentów.

Soczewki kontaktowe. Soczewki kontaktowe mogą absorbować chlorek benzalkoniu, dlatego należy je zdejmować przed zastosowaniem leku, a ponownie założyć można po 15 minutach (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Bezpieczeństwo stosowania tego leku u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Jego działanie farmakologiczne stanowi potencjalne ryzyko dla przebiegu ciąży, płodu lub noworodka. W związku z tym latanoprostu nie należy stosować w czasie ciąży.

Karmienie piersią. Latanoprost i jego metabolity mogą przenikać do mleka matki, dlatego kobiety karmiące piersią powinny przerwać leczenie lekiem lub przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Lek ma niewielki wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń. Podobnie jak w przypadku stosowania innych leków, zakapywanie kropli do oczu może powodować tymczasowe rozmycie wzroku. Do czasu ustąpienia tego efektu pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani pracować z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Zalecana dawka dla dorosłych, w tym osób starszych.

Zalecana terapia: po 1 kropli do dotkniętego oka 1 raz na dobę. Optymalny efekt osiąga się stosując lek wieczorem.

Lataprostu nie należy stosować częściej niż 1 raz na dobę, ponieważ wykazano, że przy częstszym stosowaniu zmniejsza się skuteczność obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego.

W przypadku pominięcia dawki należy kontynuować leczenie, przyjmując następną dawkę w ustalonym czasie.

Sposób stosowania .

Tak jak w przypadku wszystkich kropli do oczu, w celu zmniejszenia możliwej absorpcji systemowej podczas zakapywania zaleca się przez 1 minutę uciskać worek łzowy w okolicy kąta wewnętrznego oka (okluzyjne punktów łzowych). Należy to robić bezpośrednio po zakapaniu każdej kropli.

Przed zakapaniem kropli do oczu należy zdejmować soczewki kontaktowe, ponowne założenie soczewek możliwe jest po upływie 15 minut.

W przypadku stosowania kilku leków okulistycznych działających miejscowo, środki należy stosować w odstępie co najmniej 5 minut.

Dzieci.

Lek można stosować pacjentom w wieku dziecięcym w takiej samej dawce, jak u dorosłych.

Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku w grupie wiekowej do 1 roku życia są bardzo ograniczone (4 pacjenci) (patrz rozdział „Właściwości farmakologiczne”). Brak dostępnych danych dotyczących stosowania u noworodków przedwczesnych (urodzonych przed 36. tygodniem ciąży).

U dzieci w wieku od urodzenia do 3 lat, cierpiących głównie na pierwotną zespół wrodzony, zabiegi chirurgiczne (np. trabekulotomia/goniotomia) pozostają metodą pierwszego wyboru.

Długoterminowa bezpieczeństwo stosowania leku u dzieci nie zostało ustalone.

Przedawkowanie.

Objawy. Oprócz podrażnienia oka i przekrwienia spojówek, nie zaobserwowano innych działań niepożądanych ze strony oka w przypadku przedawkowania leku.

Leczenie. Poniższa informacja może być przydatna w przypadku przypadkowego połknięcia leku. W jednym flakoniku znajduje się 125 μg latanoprostu. Ponad 90 % ulega metabolizmowi przy pierwszym przejściu przez wątrobę. Wewnątrzżylna infuzja leku w dawce 3 μg/kg u zdrowych ochotników nie powodowała wystąpienia jakichkolwiek objawów, natomiast w dawce 5,5–10 μg/kg powodowała nudności, ból brzucha, zawroty głowy, zwiększone zmęczenie, napady gorąca i zwiększone pocenie się.

Podczas miejscowego stosowania do oczu dawek latanoprostu, które przekraczały dawkę kliniczną 7-krotnie, u pacjentów z umiarkowaną astmą oskrzelową nie obserwowano zwężenia oskrzeli.

W przypadku przedawkowania leku należy stosować leczenie objawowe.

Efekty uboczne.

Większość niepożądanych zjawisk dotyczy narządu wzroku. W otwartym 5-letnim badaniu bezpieczeństwa latanoprostu u 33 % pacjentów odnotowano zmiany pigmentacji tęczówki (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”), inne niepożądane zjawiska związane z narządem wzroku są zazwyczaj tymczasowe i pojawiają się po podaniu leku.

Niepożądane zjawiska są pogrupowane według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), niezwykle rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Choroby zakaźne i pasożytnicze

Rzadko: keratyt herpetyczny*§.

Ze strony układu nerwowego

Rzadko: ból głowy*; zawroty głowy*.

Ze strony narządu wzroku

Bardzo często: hiperpigmentacja tęczówki; lekkie lub umiarkowane zaczerwienienie spojówek; podrażnienie oka (uczucie pieczenia, piasku w oku, swędzenie, uczucie ciała obcego w oku); zmiany rzęs i owłosienia powiek (zwiększenie długości, grubości, pigmentacji oraz liczby rzęs).

Często: keratyt punktowy, głównie bezobjawowy; zapalenie powiek; ból oka; fotofobia; zapalenie spojówek*.

Rzadko: obrzęk powiek; suchość oczu; keratyt*; nieostrość widzenia; obrzęk plamki, w tym obrzęk kystoidalny plamki*; zapalenie tunic ocznych (uveitis)*.

Niezwykle rzadko: iryt*; obrzęk rogówki*; erozja rogówki; obrzęk okołoodbytowy; trihiaza*; dystichia; torbiel tęczówki*§; miejscowa reakcja skórna na powiekach; przebarwienie powiek; pseudopęcherzyczka spojówki ocznej*§.

Bardzo rzadko: zmiany okołoodbytowe i zmiany powiek prowadzące do pogłębienia fałdu powiekowego.

Ze strony serca

Rzadko: dławica piersiowa; przyspieszone tętno*.

Niezwykle rzadko: niestabilna dławica piersiowa.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy mostkowej

Rzadko: astma oskrzelowa*; duszność*.

Niezwykle rzadko: zaostrzenie astmy oskrzelowej.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Rzadko: wysypka skórna.

Niezwykle rzadko: swędzenie.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej

Rzadko: mialgia*, ból stawów*.

Ze strony układu pokarmowego

Rzadko: nudności, wymioty.

Stan ogólny i reakcje w miejscu podania

Rzadko: ból w klatce piersiowej*.

* Reakcja niepożądana na lek wykryta w okresie pozarejestracyjnym.

§ Częstość reakcji niepożądanej na lek oceniano według „zasady trzech”.

O przypadkach kalcyfikacji rogówki w związku z przyjmowaniem kropli do oczu zawierających fosforan, u niektórych pacjentów z istotnie uszkodzoną rogówką, donoszono bardzo rzadko.

Dzieci.

W dwóch krótkoterminowych badaniach klinicznych (≤ 12 tygodni), w których wzięło udział 93 (25 i 68) dzieci, profil bezpieczeństwa leku był podobny do profilu u dorosłych i nie wykryto nowych niepożądanych zjawisk. Profil bezpieczeństwa w krótkim okresie u różnych podgrup dzieci był również podobny (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). U dzieci częściej niż u dorosłych obserwowano następujące niepożądane zjawiska: zapalenie nosa i gardła oraz podwyższenie temperatury ciała.

Zgłaszanie podejrzewanych efektów ubocznych.

Zgłaszanie podejrzewanych efektów ubocznych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na ciągłe monitorowanie stosunku ryzyko/korzyść dla leku. Osoby uprawnione do wykonywania zawodów medycznych proszone są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych niepożądanych reakcji.

Okres ważności. 2 lata.

Okres przechowywania leku po pierwszym otwarciu fiolki wynosi 28 dni.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, chronionym przed światłem, w oryginalnym opakowaniu.

Przed pierwszym otwarciem: Przechowywać w temperaturze od 2 °C do 8 °C. Nie zamarzać.

Po pierwszym otwarciu: Przechowywać w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Po pierwszym otwarciu przechowywać nie dłużej niż 28 dni.

Opakowanie.

2,5 ml w fiolce-kroplarce. 1 fiolka-kroplarka w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Sp. z o.o. „UNIMED PHARMA” / „UNIMED PHARMA Ltd.”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

ul. Orieskova 11, 821 05, Bratysława, Republika Słowacka / Orieskova 11, 821 05 Bratislava, Slovak Republic.