Uman Kompleks 500 MO/20ml

INSTRUKCJA stosowania leku Uman Kompleks 500 MO/20ml

Skład:

1 fiolka zawiera:

substancje czynne: ludzki kompleks protrombinowy:

czynnik krzepnięcia krwi ludzkiej IX – 500 MO;

czynnik krzepnięcia krwi ludzkiej II – 500 MO;

czynnik krzepnięcia krwi ludzkiej X – 400 MO;

substancje pomocnicze: sodu chloridum, sodu cytrynian, glicyna, heparyna, antytrombina III;

rozpuszczalnik: woda do wstrzykiwań – 20 ml.

Czynnik IX jest kalibrowany zgodnie z międzynarodowym standardem.

Zawartość ogólnego białka w fiolce wynosi ≤ 300 mg. Specyficzna aktywność leku wynosi więcej niż 0,6 MO/mg, wyrażona jako aktywność czynnika IX.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: lek zawiera do 92 mg sodu na fiolkę (20 ml).

Postać leku. Proszek i rozpuszczalnik do roztworu do infuzji.

Główne właściwości fizykochemiczne: lek stanowi biały lub lekko zabarwiony, bardzo higroskopijny proszek lub kruchą substancję stałą.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwkrwotoczne. Kombinacja czynników krzepnięcia krwi IX, II, VII i X. Kod ATC B02BD01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Czynniki krzepnięcia II, VII, IX i X, syntetyzowane w wątrobie za pomocą witaminy K, są zwykle nazywane kompleksem protrombinowym.

Czynnik VII to zymogen czynnej serynowej proteazy – czynnika VIIa, który inicjuje krzepnięcie krwi drogą zewnętrzną. Kompleks tkankowy czynnik – czynnik VIIa aktywuje czynniki krzepnięcia X oraz IX, w wyniku czego powstają czynniki IXa i Xa. W dalszym ciągu aktywacji kaskady krzepnięcia aktywowany jest protrombina (czynnik II), która przekształca się w trombinę. Trombina przekształca fibrynogen w fibrynę, w wyniku czego powstaje skrzeplina. Normalna produkcja trombiny jest również bardzo ważna dla funkcji płytek krwi jako składnika pierwotnego hemostazy.

Izolowana ciężka niedostateczność czynnika VII prowadzi do zmniejszonego tworzenia trombiny oraz skłonności do krwawień spowodowanej osłabioną funkcją tworzenia fibryny i osłabionym pierwotnym hemostazą. Izolowana niedostateczność czynnika IX to jedna z klasycznych hemofilii (hemofilia B). Izolowana niedostateczność czynnika II lub czynnika X występuje bardzo rzadko, ale w ciężkiej postaci powoduje krwawienia podobne do krwawień przy klasycznej hemofilii.

Nabyta niedostateczność zależnych od witaminy K czynników krzepnięcia występuje podczas leczenia antagonistami witaminy K. Gdy niedostateczność staje się poważna, prowadzi to do skłonności do ciężkich krwawień, głównie do krwawień do przestrzeni zaotrzewnowej lub mózgu, a nie do krwawień do mięśni i stawów. Ciężka niewydolność wątroby prowadzi również do znacznego obniżenia poziomu zależnych od witaminy K czynników krzepnięcia oraz skłonności do krwawień klinicznych, które jednak często są skomplikowane przez jednoczesne, ciągłe, słabo wyrażone wewnątrzwrotne krzepnięcie, niski poziom płytek krwi, niedostateczność inhibitorów krzepnięcia oraz zaburzenia fibrynolizy.

Podanie ludzkiego kompleksu protrombinowego zapewnia wzrost poziomu zależnych od witaminy K czynników krzepnięcia we krwi oraz może przez pewien czas korygować zaburzenia krzepnięcia u pacjentów z niedoborem jednego lub kilku czynników.

Farmakokinetyka.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Koncentrat kompleksu czynników protrombinowych jest naturalnym składnikiem osocza ludzkiego i działa podobnie jak czynniki endogenne.

Badania toksyczności pojedynczej dawki nie są istotne, ponieważ wysokie dawki powodują hiperwolmię.

Badania toksyczności przy wielokrotnym (powtarzanym) podawaniu u zwierząt nie są możliwe ze względu na interferencję przeciwciał, które powstają wobec białek heterologicznych.

Nawet dawki znacznie przekracające zalecane dla człowieka na 1 kg masy ciała nie wykazują żadnego działania toksycznegou u zwierząt doświadczalnych.

Ponieważ doświadczenie kliniczne z zastosowania ludzkich czynników protrombinowych nie potwierdza ich działania kancerogennego ani mutagennego, przeprowadzanie badań doświadczalnych, w szczególności z udziałem gatunków heterologicznych, nie jest uważane za konieczne.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

• Leczenie krwawień oraz profilaktyka krwawień w okresie okołochirurgicznym w przypadku nabytego niedoboru czynników krzepnięcia złożonego protrombiny, np. niedoboru spowodowanego leczeniem antagonistami witaminy K lub przedawkowaniem antagonistów witaminy K, gdy konieczna jest szybka korekcja niedoboru.
• Leczenie krwawień oraz profilaktyka krwawień w okresie okołochirurgicznym w przypadku wrodzonego niedoboru dowolnego czynnika krzepnięcia zależnego od witaminy K, gdy nie ma dostępnego leku zawierającego oczyszczony specyficzny czynnik krzepnięcia.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub dowolny z pozostałych składników wymienionych w sekcji „Skład”.

Znana alergia na heparynę lub zakwaszenie płytkowe wywołane heparyną w wywiadzie.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Leki zawierające ludzki kompleks protrombinowy neutralizują działanie antagonistów witaminy K.

Interakcje z innymi lekami nie są znane.

Wpływ na badania biologiczne

Podczas wykonywania badań krzepnięcia krwi wrażliwych na heparynę u pacjentów otrzymujących wysokie dawki ludzkiego kompleksu protrombinowego należy uwzględniać heparynę jako składnik podawanego leku.

Dzieci

Brak danych specyficznych dotyczących dzieci.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Śledzenie

Zaleca się niezwłoczne notowanie nazwy i numeru serii leku Uman Kompleks 500 MO/20ml za każdym razem, gdy jest on podawany pacjentowi, w celu zapewnienia śledzenia związku między pacjentem a konkretną serią produktu.

Leczenie zaburzeń krzepnięcia powinno być prowadzone przez specjalistów z odpowiednim doświadczeniem.

Pacjentom z nabytym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K (np. spowodowanym leczeniem antagonistami witaminy K) lek Uman Kompleks 500 MO/20 ml należy stosować tylko w przypadku konieczności szybkiej korekty poziomu kompleksu protrombinowego, np. w przypadku nasilonego krwawienia lub nagłych zabiegów chirurgicznych. W innych przypadkach zazwyczaj wystarczy zmniejszyć dawkę antagonisty witaminy K i/lub podać witaminę K.

Pacjenci przyjmujący inhibitory witaminy K mogą mieć ukryty stan hiperkoagulacji, a podanie ludzkiego kompleksu protrombinowego może go nasilić.

W przypadku wrodzonego niedoboru dowolnego czynnika krzepnięcia zależnego od witaminy K zaleca się stosowanie specyficznego czynnika krzepnięcia, jeśli jest dostępny.

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej lub reakcji anafilaktycznej należy natychmiast przerwać wstrzykiwanie/infuzję leku.

W przypadku wystąpienia szoku należy podjąć standardowe działania przeciwszokowe.

Ważne informacje dotyczące substancji pomocniczych w leku Uman Kompleks 500 MO/20 ml

Ten lek zawiera do 92 mg sodu w fiolce (20 ml), co stanowi 4,6% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia sodu dla dorosłych, wynoszącego 2 g.

Bezpieczeństwo wirusowe

Standardowe środki zapobiegania infekcjom w wyniku stosowania leków pochodzących z krwi lub osocza ludzkiego obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe (screening) indywidualnych porcji dawczej plazmy i pul plazmy pod kątem obecności specyficznych markerów infekcji oraz wprowadzenie skutecznych metod inaktywacji/usuwania wirusów w trakcie produkcji.

Mimo to, przy podawaniu leków pochodzących z krwi lub osocza ludzkiego, nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników infekcyjnych. Dotyczy to również nieznanych lub nowych wirusów oraz innych patogenów.

Stosowane środki uważane są za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak wirus HIV (ludzkiego wirusa niedoboru odporności), wirus zapalenia wątroby typu B (HBW) i wirus zapalenia wątroby typu C (HCV), a także wobec wirusów nieotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A (HAV). Stosowane środki mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów nieotoczkowych, takich jak parwowirus B19. Zakażenie parwowirusem B19 może mieć poważne następstwa u kobiet w ciąży (zakażenie płodu) oraz u osób z niedoborem odporności lub zwiększonym erytropoezą (np. w przypadku anemii hemolitycznej).

Należy rozważyć możliwość przeprowadzenia odpowiedniej szczepionki (przeciwko zapaleniu wątroby typu A i B) u pacjentów regularnie otrzymujących ludzki kompleks protrombinowy.

Stosowanie ludzkiego kompleksu protrombinowego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozsianej wewnątrznaczyniowej koagulopatii (DIC), powikłań zakrzepowo-zatorowych oraz zawału mięśnia sercowego. Pacjentów otrzymujących ludzki kompleks protrombinowy należy dokładnie badać pod kątem objawów rozsianej wewnątrznaczyniowej koagulopatii lub zakrzepów.

Z uwagi na potencjalne ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych po podaniu tego leku, należy dokładnie obserwować pacjentów z chorobą wieńcową serca lub z przeszłością zawału mięśnia sercowego, z chorobą wątroby, pacjentów pooperacyjnych, noworodków oraz pacjentów z ryzykiem wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych lub rozsianej wewnątrznaczyniowej koagulopatii, przeprowadzając niezbędne badania laboratoryjne w celu wykrycia wczesnych objawów powikłań zakrzepowych i koagulopatii zużyciowej. W każdym z tych przypadków potencjalna korzyść z leczenia lekiem Uman Kompleks 500 MO/20 ml powinna przewyższać ryzyko wystąpienia wymienionych powikłań.

Brak danych dotyczących stosowania leku Uman Kompleks 500 MO/20 ml w przypadku krwawienia okołoporodowego spowodowanego niedoborem witaminy K u noworodków.

Dzieci

Brak specyficznych danych dotyczących dzieci.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Bezpieczeństwo stosowania ludzkiego kompleksu protrombinowego w czasie ciąży nie zostało potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych.

Badania na zwierzętach nie są odpowiednie do oceny bezpieczeństwa leku pod względem funkcji rozrodczych, rozwoju embrionalnego/fetalnego, przebiegu ciąży oraz rozwoju okołoporodowego i poporodowego u ludzi.

Dlatego ludzki kompleks protrombinowy można stosować w czasie ciąży i laktacji tylko w przypadku bezwzględnych wskazań.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie przeprowadzono badań wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Poniżej przedstawiono jedynie ogólne zalecenia dotyczące dawkowania. Leczenie należy rozpoczynać pod nadzorem specjalisty z doświadczeniem w leczeniu zaburzeń krzepnięcia. Dawkowanie i długość trwania terapii zastępczej zależą od ciężkości zaburzenia, lokalizacji i stopnia krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta.

Ilość i częstotliwość podania należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta.

Interwały dawkowania powinny być dostosowane do różnych okresów półtrwania różnych czynników krzepnięcia wchodzących w skład kompleksu protrombinowego (patrz sekcja „Farmakokinetyka”). Indywidualne wymagania dawkowe mogą być określone wyłącznie na podstawie regularnych oznaczeń indywidualnych poziomów badanych czynników krzepnięcia we krwi lub na podstawie ogólnych testów oceny poziomu kompleksu protrombinowego (czas protrombinowy, międzynarodowe znormalizowane stosunki (INR)) oraz ciągłego monitorowania stanu klinicznego pacjenta.

W przypadku rozległych zabiegów chirurgicznych ważne jest dokładne monitorowanie terapii zastępczej za pomocą badań krwi w kierunku hemostazy (określenie specyficznego czynnika krzepnięcia i/lub testy ogólne poziomu kompleksu protrombinowego).

Krwawienia i profilaktyka krwawień w okresie okołochirurgicznym podczas leczenia antagonistami witaminy K

Dawka będzie zależeć od początkowego (przed leczeniem) oraz docelowego poziomu międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR). Korekcja zaburzeń hemostazy spowodowanych antagonistami witaminy K utrzymuje się przez około 6–8 godzin. Jednak działanie witaminy K przy jednoczesnym stosowaniu zwykle osiągane jest w ciągu 4–6 godzin. W związku z tym po podaniu witaminy K ponowne leczenie ludzkim kompleksem protrombinowym zazwyczaj nie jest konieczne.

Ponieważ te zalecenia są empiryczne, a ponadto odzyskiwanie i długość działania mogą się różnić, monitorowanie INR podczas leczenia jest obowiązkowe.

Krwawienia i profilaktyka krwawień w okresie okołochirurgicznym przy wrodzonej niedostateczności dowolnego czynnika krzepnięcia zależnego od witaminy K, gdy brakuje leku zawierającego specyficzny czynnik krzepnięcia

Wymaganą dawkę do leczenia oblicza się na podstawie danych empirycznych, zgodnie z którymi 1 IU czynnika IX na 1 kg masy ciała zwiększa aktywność czynnika IX w osoczu o około 0,01 IU/ml; 1 IU czynnika II lub czynnika X na 1 kg masy ciała zwiększa aktywność czynnika II lub czynnika X w osoczu odpowiednio o 0,02 oraz 0,017 IU/ml.

Dawkę podawanego specyficznego czynnika wyraża się w jednostkach międzynarodowych (IU) zgodnie z obowiązującym standardem WHO dla każdego czynnika. Aktywność specyficznego czynnika krzepnięcia w osoczu wyraża się w procentach (w stosunku do osocza normalnego) lub w jednostkach międzynarodowych (w stosunku do międzynarodowego standardu dla danego czynnika krzepnięcia).

Jedna jednostka międzynarodowa (IU) aktywności czynnika krzepnięcia odpowiada ilości czynnika zawartego w 1 ml normalnego osocza ludzkiego.

Na przykład obliczenie wymaganej dawki czynnika X opiera się na danych empirycznych, zgodnie z którymi 1 jednostka międzynarodowa (IU) czynnika X na 1 kg masy ciała zwiększa aktywność czynnika X w osoczu o 0,017 IU/ml.

Wymaganą dawkę oblicza się według następującego wzoru:

Wymagana liczba jednostek (IU) = masa ciała (kg) × żądane zwiększenie czynnika X (IU/ml) × 60,

gdzie

60 (ml/kg) – odwrotność przewidywanego odzysku (normalizacji).

Jeśli znana jest indywidualna normalizacja, tę wartość należy wykorzystać do obliczeń.

Sposób podania

Rozpuścić lek zgodnie z poniższym opisem. Lek Uman Kompleks 500 MO/20ml należy podawać dożylnie w formie wstrzyknięcia lub powolnej infuzji.

Zaleca się podawanie nie więcej niż 100 IU/kg masy ciała dziennie.

Odtwarzanie proszku rozpuszczalnikiem

1. Oba flakony – z proszkiem i z rozpuszczalnikiem – należy doprowadzić do temperatury pokojowej.
2. Temperaturę pokojową należy utrzymywać przez cały czas procesu odtwarzania (rozpuszczania) (maksymalnie 10 minut).
3. Usunąć ochronne nakładki z flakonu z proszkiem i flakonu z rozpuszczalnikiem.
4. Przetrzeć powierzchnię korków obu flakonów alkoholem etylowym.
5. Otworzyć opakowanie urządzenia zgodnie z rysunkiem A, nie dotykając przy tym wewnętrznej części opakowania (rys. A).
6. Nie wyciągać urządzenia z opakowania.
7. Odwrócić opakowanie z urządzeniem i nakłuć plastikowym kolcem urządzenia korek flakonu z rozpuszczalnikiem, tak aby niebieska część urządzenia połączyła się z flakonem z rozpuszczalnikiem (rys. B).
8. Trzymając za krawędź opakowania urządzenia, usunąć je, nie dotykając samego urządzenia (rys. C).
9. Upewnić się, że flakon z proszkiem znajduje się na bezpiecznej powierzchni; odwrócić flakon z rozpuszczalnikiem z podłączonym urządzeniem, tak aby flakon z rozpuszczalnikiem znalazł się nad urządzeniem; nacisnąć przezroczysty adapter na korku flakonu z proszkiem, aby plastikowy kolec przebił korek flakonu z proszkiem; rozpuszczalnik automatycznie zacznie przepływać do flakonu z proszkiem (rys. D).
10. Po przepłynięciu rozpuszczalnika odkręcić niebieską część systemu, do której podłączony jest flakon z rozpuszczalnikiem, i usunąć ją (rys. E).
11. Delikatnie potrząsać flakonem, aż do całkowitego rozpuszczenia proszku. Nie wstrząsać zbyt energicznie, aby uniknąć pienienia się roztworu (rys. F).

Aby uniknąć zmniejszenia aktywności leku, należy upewnić się, że proszek został całkowicie rozpuszczony w fiolce.

Wprowadzenie roztworu

Otrzymany roztwór powinien być klarowny lub lekko opalescencyjny.

Przed podaniem roztwór należy wizualnie sprawdzić pod kątem obecności cząstek lub zmiany barwy. Nie należy stosować roztworu, jeśli jest on zmętniały lub zawiera osad.

1. Za pomocą strzykawki, przesuwając tłok, nabrać powietrze; dołączyć strzykawkę do urządzenia i wprowadzić powietrze ze strzykawki do fiolki z odtworzonym roztworem (rys. E).
2. Trzymając tłok, odwrócić układ tak, aby fiolka z odtworzonym roztworem znajdowała się nad urządzeniem. Powoli przesuwając tłok, nabrać koncentrat do strzykawki (rys. Ż).
3. Odłączyć strzykawkę, obracając ją przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.
4. Wizualnie sprawdzić roztwór w strzykawce, który powinien być klarowny lub lekko opalescencyjny i nie powinien zawierać cząstek.
5. Dołączyć do strzykawki igłę motylkową i podać lek dożylnie.

Po otwarciu zawartość fiolki należy użyć natychmiast.

Roztwór po rekonstytucji, nalany do strzykawki, należy użyć natychmiast.

Nieużywany lek lub pozostałe po jego zastosowaniu odpady należy zniszczyć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Dzieci.

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Uman Kompleks 500 MO/20ml u dzieci.

Przedawkowanie.

Podawanie wysokich dawek leków zawierających ludzki kompleks protrombinowy wiązano z przypadkami zawału mięśnia sercowego, rozsianej wewnątrzwalcowej koagulacji, zakrzepicy żył i zakrzembowo-zatoru płucnego. W związku z tym w przypadku przedawkowania zwiększa się ryzyko wystąpienia powikłań zakrzembowo-zatorowych lub rozsianej wewnątrzwalcowej koagulacji.

Dzieci

Brak danych specyficznych dotyczących dzieci.

Efekty uboczne.

Krótki opis profilu bezpieczeństwa

Rzadko obserwowano reakcje alergiczne lub reakcje anafilaktycznego typu.

Leczenie zastępcze ludzkim kompleksem protrombinowym może rzadko prowadzić do powstawania przeciwciał krążących, które hamują jeden lub kilka czynników ludzkiego kompleksu protrombinowego. Jeśli takie inhibitory powstają, objawiają się słabą odpowiedzią kliniczną.

W rzadkich przypadkach obserwowano gorączkę.

Istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia reakcji tromboembolicznych po podaniu ludzkiego kompleksu protrombinowego, takich jak zatorowość i zakrzepica, rozsiane wewnątrznaczyniowe krzawienie (DIC) oraz zawał mięśnia sercowego (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Informacje dotyczące bezpieczeństwa związane z czynnikami przenoszonymi drogą zakaźną znajdują się w sekcji „Szczególne środki ostrożności”.

Wykaz efektów ubocznych w postaci tabeli

Efekty uboczne, które mogą wystąpić podczas stosowania ludzkiego kompleksu protrombinowego, przedstawiono w poniższej tabeli zgodnie z klasyfikacją układów narządów według MedDRA [Medical Dictionary for Regulatory Activities] oraz terminów preferencyjnych.

Częstość została oszacowana według następujących kategorii umownych: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); nieczęsto (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstotliwość nieznana (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Dzieci

Brak danych dotyczących dzieci.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznym i farmaceutycznym, a także pacjenci lub ich uprawnieni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Automatycznego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w lodówce w temperaturze od 2 do 8 ºC.

Przechowywać fiolkę w oryginalnym kartonie w celu ochrony przed światłem.

Nie zamarzać.

Niezgodność.

Stężony kompleks protrombinowy człowieka nie może być mieszany z innymi lekami.

Należy stosować wyłącznie zestaw do wstrzykiwań/infuzji dołączony do opakowania, ponieważ nieskuteczne leczenie może być spowodowane adsorpcją czynników krzepnięcia na wewnętrznych powierzchniach niektórych zestawów do wstrzykiwań/infuzji.

Opakowanie.

1 fiolka z proszkiem (500 MO) razem z 1 fiolką rozpuszczalnika (woda do wstrzykiwań, 20 ml) oraz zestawem do rozpuszczenia i podania w kartonowym opakowaniu.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

KEDRION S.P.A.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

VIA PROVINCIALE (lok. BOLOGNANA) – 55027 GALLICANO (LU), Włochy.