INSTRUKCJA dotyczāca stosowania leku UlsEpan (ULSEPAN)

Skład:

substancja czynna: pantoprazol;

1 fiolka zawiera 40 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodu seskwihydratu);

substancja pomocnicza: wodorotlenek sodu.

Postać farmaceutyczna. Liofilizat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: liofilizowany proszek biały lub prawie biały; roztwór: przezroczysty, bezbarwny lub żółty roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki stosowane w leczeniu chorób zależnych od kwasu. Inhibitory pompy protonowej.

Kod ATC A02BC02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Pantoprazol – związek benzimidazolowy, który hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez specyficzne blokowanie pomp protonowych komórek okładzinowych. Pantoprazol przekształca się do aktywnej formy w kwasowym środowisku komórek okładzinowych, gdzie hamuje enzym H+-K+-ATPazę, czyli blokuje końcowy etap produkcji kwasu solnego w żołądku. Inhibicja zależy od dawki i hamuje zarówno wydzielanie kwasu podstawowe, jak i stymulowane. U większości pacjentów objawy ustępują w ciągu 2 tygodni. Stosowanie pantoprazolu, podobnie jak innych inhibitorów pompy protonowej (IPP) i antagonistów receptorów H2-histaminowych, obniża kwasowość w żołądku i w ten sposób zwiększa wydzielanie gastryny proporcjonalnie do obniżenia kwasowości. Zwiększone wydzielanie gastryny jest odwracalne. Ponieważ pantoprazol wiąże się z enzymem poniżej poziomu receptora komórkowego, może hamować wydzielanie kwasu solnego niezależnie od stymulacji przez inne substancje (acetylocholina, histamina, gastryna). Efekt po podaniu doustnym i dożylnej jest taki sam.

W trakcie stosowania pantoprazolu zwiększa się stężenie gastryny na czczo. Przy krótkoterminowym leczeniu stężenie gastryny zazwyczaj nie przekracza górnej granicy normy. Przy długotrwałym leczeniu stężenie gastryny u większości pacjentów wzrasta dwukrotnie. Znaczne zwiększenie występuje jednak tylko w pojedynczych przypadkach. W konsekwencji przy długotrwałym leczeniu czasem obserwuje się słabe lub umiarkowane zwiększenie liczby komórek enterochromafinopodobnych (ECL) w żołądku (podobnie jak w hiperplazji typu gruczolakowatego). Jednakże, zgodnie z dotychczas przeprowadzonymi badaniami, powstawanie komórek prekursorowych nowotworów neuroendokrynnych (atypowa hiperplazja) lub nowotworów neuroendokrynnych żołądka, które zaobserwowano w badaniach na zwierzętach, u ludzi nie występuje.

Ze względu na wyniki badań na zwierzętach nie można wykluczyć wpływu długotrwałego (ponad rok) leczenia pantoprazolem na parametry endokrynologiczne tarczycy.

W trakcie leczenia lekami antysekrecyjnymi stężenie gastryny w surowicy krwi wzrasta jako odpowiedź na obniżenie wydzielania kwasu. Ponadto, w wyniku obniżonej kwasowości żołądka, wzrasta stężenie chromograniny A (CgA). Podwyższone stężenie CgA może wpływać na wyniki badań diagnostycznych nowotworów neuroendokrynnych. Dostępne opublikowane dane wskazują, że leczenie IPP należy przerwać w okresie od 5 dni do 2 tygodni przed oznaczeniem stężenia CgA. Pozwala to na powrót stężenia CgA do zakresu normy, które może być błędnie podwyższone po leczeniu IPP.

Farmakokinetyka.

Właściwości farmakokinetyczne nie zmieniają się po pojedynczym ani wielokrotnym podaniu. W zakresie dawek od 10 mg do 80 mg farmakokinetyka pantoprazolu w osoczu krwi pozostaje liniowa zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnej.

Rozkład

Wiązanie pantoprazolu z białkami osocza krwi wynosi około 98%. Objętość rozkładu wynosi około 0,15 l/kg.

Biotransformacja

Pantoprazol jest metabolizowany niemal wyłącznie w wątrobie. Główną drogą metabolizmu jest demetylacja za pomocą CYP2C19 z późniejszą koniugacją siarczanową; do innych dróg metabolizmu należy utlenianie za pomocą CYP3A4.

Eliminacja

Okres półtrwania eliminacji wynosi około 1 godziny, klirens – 0,1 l/h/kg. Zaobserwowano kilka przypadków opóźnienia eliminacji. Ze względu na specyficzne wiązanie pantoprazolu z pompami protonowymi komórek okładzinowych, okres półtrwania nie koreluje z o wiele dłuższym czasem działania (hamowanie wydzielania kwasu).

Główna część metabolitów pantoprazolu wydzielana jest z moczem (około 80%), reszta – z kałem. Głównym metabolitem zarówno w osoczu, jak i w moczu jest desmetylopantoprazol skoniugowany z siarczanem. Okres półtrwania (T1/2) głównego metabolitu (około 1,5 godziny) nieco przekracza T1/2 pantoprazolu.

Osoby w szczególnych grupach

Osoby z wolnym metabolizmem

Około 3% Europejczyków charakteryzuje się niską aktywnością enzymu CYP2C19 – są to tzw. wolni metabolizatorzy. U tych osób metabolizm pantoprazolu jest najprawdopodobniej katalizowany głównie przez enzym CYP3A4. Po podaniu jednorazowej dawki 40 mg pantoprazolu średnie pole pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie w osoczu – czas” (AUC) było około 6 razy większe u wolnych metabolizatorów niż u osób z funkcjonalnie aktywnym enzymem CYP2C19 (szybkich metabolizatorów). Średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wzrosło o około 60%. Wyniki te nie wpływają na dawkowanie pantoprazolu.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Nie ma zaleceń dotyczących zmniejszenia dawki pantoprazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (w tym pacjentów poddawanych dializie). Tak jak u zdrowych osób, T1/2 pantoprazolu u nich jest krótki. Dializacji ulega jedynie bardzo mała ilość pantoprazolu. Pomimo umiarkowanie dłuższego T1/2 głównego metabolitu (2–3 godziny), wydalanie nadal jest szybkie, dlatego nie dochodzi do kumulacji.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Chociaż u pacjentów z marskością wątroby (klasy A i B wg Childa-Pugh) T1/2 wydłuża się do 7–9 godzin, a AUC wzrasta 5–7 razy, Cmax zwiększa się jedynie nieznacznie – o 1,5 raza w porównaniu z osobami zdrowymi.

Pacjenci w podeszłym wieku

Niewielkie zwiększenie AUC i Cmax u osób w podeszłym wieku w porównaniu z młodszych nie ma znaczenia klinicznego.

Dzieci

Po jednorazowym dożylnej podaniu pantoprazolu w dawkach 0,8 mg/kg lub 1,6 mg/kg dzieciom w wieku od 2 do 16 lat nie zaobserwowano istotnej zależności między kliremsem pantoprazolu a wiekiem lub masą ciała pacjenta. Wartości AUC i objętość rozkładu odpowiadały danym uzyskanym w badaniach z udziałem dorosłych.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Lek wskazany jest do stosowania u dorosłych w przypadku:

refluksowego zapalenia przełyku;
wrzodu dwunastnicy;
wrzodu żołądka;
zespołu Zollingera-Ellisona oraz innych stanów hipersekrecyjnych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na pantoprazol, pochodne benzimidazolu i/lub substancje pomocnicze leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki, których wchłanianie zależy od pH

Ze względu na całkowite i długotrwałe hamowanie sekrecji kwasu solnego pantoprazol może wpływać na wchłanianie leków, dla których wartość pH soku żołądkowego jest ważnym czynnikiem ich bio dostępności (np. niektórych leków przeciwdrożdżycowych, takich jak ketokonazol, itrakonazol, posakonazol, lub innych leków, takich jak erlotynib).

Inhibitory proteazy HIV

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawir), których wchłanianie zależy od pH wewnątrżołądkowego, ze względu na istotne obniżenie ich bio dostępności.

Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania inhibitorów proteazy HIV z inhibitorami pomp protonowych (IPP), zaleca się staranne monitorowanie kliniczne (np. obciążenie wirusem). Nie należy przekraczać dobowej dawki pantoprazolu 20 mg. Może być konieczna korekta dawki inhibitorów proteazy HIV.

Kumaryny (fenprokumon i warfaryna)

Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z warfaryną lub fenprokumonem nie wpływało na farmakokinetykę warfaryny, fenprokumonu ani międzynarodowego znormalizowanego wskaźnika (INR). Jednakże donoszono o zwiększeniu INR i wydłużeniu czasu protrombinowego u pacjentów stosujących jednocześnie IPP oraz warfarynę lub fenprokumon. Zwiększenie INR i wydłużenie czasu protrombinowego mogą prowadzić do rozwoju patologicznego krwawienia, a nawet skutku śmiertelnego. W przypadku takiego jednoczesnego stosowania konieczne jest monitorowanie INR i czasu protrombinowego.

Metotreksat

Donoszono o jednoczesnym stosowaniu wysokich dawek metotreksatu (np. 300 mg) i IPP, co zwiększa stężenie metotreksatu we krwi u niektórych pacjentów. Pacjentom stosującym wysokie dawki metotreksatu, np. chorym na raka lub z łuszczycą, zaleca się tymczasowe przerwanie leczenia pantoprazolem.

Leki hamujące lub indukujące CYP2C19

Inhibitory CYP2C19, takie jak fluwoksamina, mogą zwiększać działanie systemowe pantoprazolu. Należy rozważyć konieczność zmniejszenia dawki leku u pacjentów otrzymujących długotrwałą terapię pantoprazolem w wysokich dawkach oraz u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Induktory enzymów oddziałujących na CYP2C19 i CYP3A4, takie jak ryfampicyna i ziele św. Jana (Hypericum perforatum), mogą obniżać stężenie plazmatyczne IPP metabolizowanych przez te układy enzymatyczne.

Inne interakcje

Pantoprazol jest w znacznej mierze metabolizowany w wątrobie przez układ enzymów cytochromu P450. Główną drogą metaboliczną jest demetylacja za pomocą CYP2C19 z późniejszą koniugacją siarczanową; do innych dróg należą oksydacja za pomocą CYP3A4. Badania z lekami, które również są metabolizowane przez te drogi, takimi jak karbamazepina, diazepan, gliBenklamid, nifedypina oraz doustne środki antykoncepcyjne zawierające lewonorgestrel i etynylestradiol, nie wykazały klinicznie istotnych interakcji. Nie można wykluczyć interakcji pantoprazolu z innymi lekami metabolizowanymi przez ten sam układ enzymatyczny.

Wyniki szeregu badań dotyczących możliwych interakcji wskazują, że pantoprazol nie wpływa na metabolizm substancji czynnych metabolizowanych przez CYP1A2 (np. kofeina, teofilina), CYP2C9 (np. piroksykam, diklofenak, naproksen), CYP2D6 (np. metoprolol), CYP2E1 (np. etanol), nie wpływa na białko P-glikoproteinowe związane z wchłanianiem cyklosporyny.

Nie stwierdzono interakcji z jednocześnie podawanymi lekami przeciwwskazowymi.

Przeprowadzono badania dotyczące interakcji pantoprazolu z jednocześnie podawanymi niektórymi antybiotykami (klarytromycyna, metronidazol, amoksycylina). Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji między tymi lekami.

Wpływ leku na wyniki badań laboratoryjnych

Donoszono o fałszywie dodatnich wynikach niektórych badań przesiewowych moczu na obecność tetrahydrokanabinolu u pacjentów stosujących pantoprazol. W celu potwierdzenia wyników należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych metod badania.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania.

Złośliwe nowotwory żołądka

Objawowe działanie leku pantoprazolu może maskować objawy złośliwych nowotworów żołądka i opóźniać ich rozpoznanie. W przypadku występowania alarmujących objawów (np. istotna utrata masy ciała, wymioty, dysfagia, wymioty z krwią, anemia, melena), a także przy podejrzeniu lub stwierdzeniu wrzodu żołądka, należy wykluczyć możliwość procesu nowotworowego.

W przypadku utrzymywania się objawów pomimo odpowiedniego leczenia, konieczne jest dalsze badanie diagnostyczne.

Zaburzenia funkcji wątroby

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby należy regularnie kontrolować poziom enzymów wątrobowych. W przypadku wzrostu poziomu enzymów wątrobowych należy przerwać stosowanie leku (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Inhibitory proteazy HIV

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawir), których wchłanianie zależy od pH w żołądku, ze względu na istotne obniżenie ich dostępności biologicznej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Zakażenia przewodu pokarmowego wywołane bakteriami

Stosowanie leku może nieznacznie zwiększyć ryzyko wystąpienia zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych przez bakterie takie jak Salmonella, Campylobacter lub C. difficile.

Hipomagnezemia

Obserwowano rzadkie przypadki ciężkiej hipomagnezemii u pacjentów stosujących inhibitory pompy protonowej (IPPs), takie jak pantoprazol, przez co najmniej trzy miesiące, a w większości przypadków – przez rok. Hipomagnezemia może powodować poważne objawy kliniczne, które mogą początkowo rozwijać się niezauważalnie: osłabienie, tetanię, delirium, drgawki, zawroty głowy oraz arytmie komorowe. Hipomagnezemia może prowadzić do rozwoju hipokalcemii i/lub hipokaliemii (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W przypadku hipomagnezemii (oraz hipokalcemii i/lub hipokaliemii związanych z hipomagnezemią) stan pacjentów poprawiał się w większości przypadków po podaniu leków zawierających magnez oraz po przerwaniu stosowania IPP.

U pacjentów wymagających długotrwałej terapii, a także u pacjentów przyjmujących IPP równocześnie z doustnym derygotropiną lub lekami, które mogą powodować hipomagnezemię (np. diuretyki), należy określić poziom magnezu przed rozpoczęciem leczenia IPP oraz okresowo podczas terapii.

Złamania kości

Długotrwałe leczenie (ponad 1 rok) wysokimi dawkami IPP może nieznacznie zwiększyć ryzyko złamania kości udowej, nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób starszych lub przy obecności innych czynników ryzyka.

Badania obserwacyjne wskazują, że stosowanie IPP może zwiększyć ogólne ryzyko złamań o 10–40%. Niektóre z nich mogą być spowodowane innymi czynnikami ryzyka. Pacjenci z ryzykiem rozwoju osteoporozy powinni otrzymywać leczenie zgodnie z obowiązującymi wytycznymi klinicznymi oraz przyjmować odpowiednią ilość witaminy D i wapnia.

Ciężkie objawy skórne niepożądane

Podczas stosowania pantoprazolu zgłaszano ciężkie objawy skórne niepożądane, związane ze stosowaniem tego leku, które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do śmierci, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny zespół nekrolityczny (TEN) oraz lekową reakcję z eozynofilami i objawami systemowymi (zespoł DRESS). Częstość występowania tych reakcji jest nieznana (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Pacjentów należy poinformować o objawach i dokładnie obserwować. W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na te reakcje, należy natychmiast przerwać stosowanie pantoprazolu i rozważyć możliwość leczenia alternatywnego.

Podostre rumień skórny układowy (pSSLE)

Stosowanie IPP wiąże się z bardzo rzadkimi przypadkami rozwoju podostrego rumienia skórnego układowego (pSSLE). W przypadku wystąpienia zmian skórnych, szczególnie w miejscach narażonych na działanie światła słonecznego, towarzyszących bólom stawów, pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, który rozważy konieczność przerwania stosowania leku. Wystąpienie pSSLE u pacjentów podczas wcześniejszej terapii IPP może zwiększyć ryzyko jego rozwoju podczas stosowania innych IPP.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Podwyższony poziom chromograniny A (CgA) może wpływać na wyniki badań diagnostycznych nowotworów neuroendokrynnych. Aby uniknąć takiego wpływu, stosowanie leku należy tymczasowo przerwać co najmniej 5 dni przed wykonaniem oznaczenia poziomu CgA. Jeśli poziomy CgA i gastryny nie powrócą do normy po pierwszym oznaczeniu, należy wykonać ponowne oznaczenie po 14 dniach od przerwania leczenia IPP.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dostępne dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży (około 300–1000 doniesień o wynikach ciąży) wskazują na brak toksyczności embrionalnej lub fetoinfantylnej pantoprazolu. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną. Jako środek ostrożności należy unikać stosowania leku w czasie ciąży.

Karmienie piersią

Badania na zwierzętach wykazały wydzielanie pantoprazolu z mlekiem matki. Brakuje wystarczających danych dotyczących wydzielania pantoprazolu z mlekiem matki u ludzi, jednakże o takim wydzielaniu donoszono. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/niemowląt. Decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub o zaprzestaniu/przerwaniu stosowania leku należy podjąć, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety.

Plodność

Pantoprazol nie wpływał na płodność w badaniach na zwierzętach.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pantoprazol nie wpływa lub ma bardzo nieznaczny wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia. W przypadku wystąpienia takich objawów należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

Sposób i dawki stosowania.

Lek stosować dorosłym na receptę i pod bezpośrednim nadzorem lekarza. Wstrzykiwanie dożylne leku zaleca się tylko w przypadku niemożności podania doustnego. Dane dotyczące bezpieczeństwa dotyczą stosowania dożyciowego przez okres do 7 dni. Dlatego, gdy jest to klinicznie możliwe, należy przejść ze stosowania dożylnego pantoprazolu na doustne podawanie pantoprazolu w dawce 40 mg.

Dawkowanie

Refluksowe zapalenie przełyku, wrzód dwunastopalczy, wrzód żołądka

Lek stosować w dawce 40 mg (1 fiolka) na dobę dożylnie.

Zespół Zollingera-Ellisona i inne stany hipersekrecyjne

Lek stosować w zalecanej dawce początkowej 80 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można dozować, zwiększając lub zmniejszając, w zależności od wskaźników sekrecji kwasu żołądkowego. Dawki przekraczające 80 mg na dobę należy podzielić na dwa wstrzyknięcia. Możliwe jest tymczasowe zwiększenie dawki pantoprazolu powyżej 160 mg, jednak czas stosowania powinien być ograniczony tylko do okresu niezbędnego do odpowiedniego kontrolowania sekrecji kwasu.

W przypadku, gdy konieczne jest szybkie zmniejszenie kwasowości, dla większości pacjentów wystarczająca jest dawka początkowa 80 mg podana 2 razy w celu osiągnięcia pożądanego poziomu (< 10 mEq/godz.) w ciągu 1 godziny.

Niewydolność wątroby

Pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby nie należy przekraczać dobowej dawki 20 mg (½ fiolki).

Niewydolność nerek

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek nie wymagają korekty dawki.

Pacjenci w wieku podeszłym

Brak potrzeby korekty dawkowania.

Sposób stosowania

Proszek rozpuścić w 10 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu. Roztwór można podawać bezpośrednio lub po zmieszaniu z 100 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu lub 5 % roztworu glukozy w butelkach plastikowych lub szklanych.

Przygotowany roztwór jest stabilny przez 12 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Jednakże ze względu na zachowanie czystości mikrobiologicznej zaleca się natychmiastowe użycie rozcieńczonego roztworu leku.

Nie wolno przygotowywać ani mieszać leku z innymi rozpuszczalnikami poza wymienionymi powyżej.

Wstrzykiwanie dożylne leku należy przeprowadzać w ciągu 2–15 minut.

Fiolka przeznaczona jest tylko do jednorazowego użytku. Przed zastosowaniem należy wizualnie sprawdzić fiolki z lekiem (w szczególności pod kątem zmiany koloru, obecności osadu).

Rozcieńczony roztwór powinien być bezbarwny lub mieć lekko żółty kolor.

Dzieci.

Nie zaleca się stosowania leku u dzieci (do 18. roku życia), ponieważ dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania pantoprazolu w tej grupie wiekowej są ograniczone. Obecnie dostępna informacja została opisana w sekcji „Farmakokinetyka”, jednak nie można podać rekomendacji dotyczących dawkowania.

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania są nieznane. Dawki do 240 mg podane dożylne w ciągu 2 minut były dobrze tolerowane. Ponieważ pantoprazol intensywnie wiąże się z białkami osocza, nie należy go do leków, które mogą być łatwo usunięte za pomocą dializy.

W przypadku przedawkowania z objawami klinicznymi zatrucia należy stosować leczenie objawowe i wspierające. Nie ma zaleceń dotyczących terapii specyficznej.

Działania niepożądane.

Działania niepożądane według częstości występowania klasyfikuje się w następujących kategoriach: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (częstość nie została określona na podstawie dostępnych danych).

Ze strony krwi i układu chłonnego:

rzadko – agranulocytoza; bardzo rzadko – leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia.

Ze strony układu odpornościowego:

rzadko – reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny).

Ze strony metabolizmu i zaburzeń odżywiania:

rzadko – hiperlipidemia i podwyższenie poziomu lipidów (triglicerydy, cholesterol), zmiana masy ciała; częstość nieznana – hiponatremia, hipomagnezemia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”), hipokalcemia¹, hipokaliemia¹.

Ze strony psychiki:

rzadko – zaburzenia snu; rzadko – depresja (w tym nasilenie); bardzo rzadko – dezorientacja (w tym nasilenie); częstość nieznana – halucynacje, zamroczenie (szczególnie u pacjentów skłonnych do takich zaburzeń, a także nasilenie tych objawów w przypadku ich wcześniejszego występowania).

Ze strony układu nerwowego:

rzadko: ból głowy, zawroty głowy; rzadko – zaburzenia smaku; częstość nieznana – parestezje.

Ze strony narządu wzroku:

rzadko – zaburzenia widzenia/rozmycie widzenia.

Ze strony przewodu pokarmowego:

często – polipy gruczołów podstawnych (łagodne); rzadko – biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia, suchość w ustach, ból i dyskomfort brzuszny; częstość nieznana – kolit mikroskopijny.

Ze strony układu wątrobowo-pęcherzykowego:

rzadko – podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (transaminaz, γ-GT); rzadko – podwyższenie poziomu bilirubiny; częstość nieznana – uszkodzenie hepatocytów, żółtaczka, niewydolność wątrody.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych:

rzadko – wysypki skórne, egzantema, swędzenie; rzadko – pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy; częstość nieznana – zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella (toksyczny nekroza epidermy), wielopostaciowa rumień, fotosensytywność, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), podostre rumieniowe toczeń skóry (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej:

rzadko – złamania kości udowej, nadgarstka, kręgosłupa (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”); rzadko – artralgia, mialgia; częstość nieznana – skurcze mięśni².

Ze strony nerek i układu moczowego:

częstość nieznana – nefryt naczyniowo-śródmiąższowy (z możliwością rozwoju niewydolności nerek).

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych:

rzadko – ginekomastia.

Ze strony organizmu jako całości:

często – zapalenie żył w miejscu wstrzykiwania; rzadko – osłabienie, zmęczenie, niedobór samopoczucia; rzadko – podwyższenie temperatury ciała, obrzęki obwodowe.

¹ Hipokalcemia i/lub hipokaliemia mogą być związane z rozwojem hipomagnezemii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).
² Skurcze mięśni jako następstwo zaburzeń równowagi elektrolitów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

1 butelka w opakowaniu konturowym foliowym, 1 opakowanie konturowe foliowe w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

UORLDMEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S.
WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.

COSB G.O.Pasa Mah. 6. Cad. No:30, Cerkezkoy/Tekirdag, Turkey.

Ulsepan