Trimetazydyn-AstraPharm
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LECZNICZEGO LEKU Trimetazydyn-AstraPharm
Skład:
substancja czynna: trimetazydyna;
1 tabletka zawiera 20 mg dimetylohydrazyny dimetylohydrazyny;
substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana, manitol E 421, povidon, talk, stearyna magnezu, powłoka „Selacote™” (hydroksypropyloceluloza, polietylenoglikol (makrogol) 6000, dwutlenek tytanu E 171), barwnik „Azorubine” (karminazyna) E 122, barwnik „Żółty zachód FCF” E 110.
Postać leku. Tabletki powlekane.
Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie okrągłym, powierzchni dwuwypukłej, pokryte powłoką barwy czerwonej. W przekroju widoczne są dwa warstwy.
Grupa farmakoterapeutyczna.
Leki kardiologiczne. Trimetazydyna. Kod ATC C01EB15.
Właściwości farmakologiczne.
Farmakodynamika.
Mechanizm działania.
Dzięki zachowaniu metabolizmu energetycznemu w komórkach narażonych na hipoksję lub niedokrwienie, trimetazydyn zapobiega zmniejszeniu się poziomu wewnątrzkomórkowego ATP, zapewniając odpowiednie funkcjonowanie pomp jonowych i transbłonowego przepływu sodowo-potasowego przy zachowaniu homeostazy komórkowej.
Trimetazydyn hamuje β-utlenianie kwasów tłuszczowych, blokując długłańcuchową 3-ketoacylo-koenzym A tiolazę (3-KAT), co prowadzi do zwiększenia utleniania glukozy. W komórkach w warunkach niedokrwienia proces uzyskiwania energii poprzez utlenianie glukozy wymaga mniej tlenu w porównaniu z procesem uzyskiwania energii poprzez β-utlenianie kwasów tłuszczowych. Wzmożenie procesu utleniania glukozy optymalizuje procesy energetyczne w komórkach i odpowiednio wspiera wystarczający metabolizm energetyczny w warunkach niedokrwienia.
Właściwości farmakodynamiczne.
U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca trimetazydyn działa jako środek metaboliczny, zachowując wewnątrzkomórkowe poziomy wysokoenergetycznych fosforanów w mięśniu sercowym. Efekty osiągane są bez współistniejących efektów hemodynamicznych.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo
Badania kliniczne wykazały skuteczność i bezpieczeństwo trimetazydynu w leczeniu pacjentów z przewlekłą dławicą piersiową, zarówno jako monoterapii, jak i w połączeniu z innymi metodami leczenia przeciwdławicowego u pacjentów z niewystarczającą kontrolą.
W randomizowanym, podwójnie ślepych, z grupą placebo badaniu (TRIMPOL-II), przeprowadzonym u 426 pacjentów przez 12 tygodni, trimetazydyn (60 mg/dobę) w połączeniu z metoprololem 100 mg na dobę (50 mg 2 razy na dobę) wykazał istotne statystycznie poprawy parametrów testu obciążeniowego i objawów klinicznych w porównaniu z placebo: całkowity czas obciążenia fizycznego +20,1 s, p=0,023, całkowita praca +0,54 METs, p=0,001, czas do wystąpienia depresji odcinka ST o 1 mm +33,4 s, p=0,003, czas do wystąpienia dławicy piersiowej +33,9 s, p<0,001, częstotliwość napadów dławicy/tydzień -0,73, p=0,014, tygodniowe spożycie szybko działających nitratów -0,63, p=0,032, bez zmiany hemodynamiki.
W randomizowanym, podwójnie ślepych, z grupą placebo badaniu (Sellier), przeprowadzonym u 223 pacjentów przyjmujących 50 mg atenololu (raz dziennie), dodanie tabletek o modyfikowanym uwalnianiu (2 razy dziennie) 35 mg trimetazydynu przez 8 tygodni doprowadziło do istotnego wydłużenia (+34,4 s, p=0,03) czasu do wystąpienia depresji odcinka ST o 1 mm w testach obciążeniowych w podgrupie pacjentów (n=173) po 12 godzinach od przyjęcia w porównaniu z placebo. Istotna różnica została również zauważona w czasie do wystąpienia dławicy piersiowej (p=0,049). Nie zaobserwowano istotnych różnic między grupami w kryteriach wtórnych oceny (całkowity czas ćwiczeń, całkowita praca oraz kryteria kliniczne oceny).
W randomizowanym, podwójnie ślepych badaniu (badanie Vasco), trwającym trzy miesiące i przeprowadzonym u 1962 pacjentów przyjmujących 50 mg atenololu dziennie, oceniano dwie dawki trimetazydynu (70 mg/dzień i 140 mg/dzień) w porównaniu z placebo. Trimetazydyn nie wykazał żadnej korzyści w całej populacji, w tym u pacjentów objawowych i bezobjawowych, w odniesieniu do punktów końcowych ergometrycznych (całkowity czas obciążenia fizycznego, czas do wystąpienia depresji ST o 1 mm i czas do wystąpienia dławicy piersiowej) oraz wskaźników klinicznych. Jednakże trimetazydyn (140 mg) istotnie poprawił całkowity czas obciążenia fizycznego (+23,8 s w porównaniu z +13,1 s w grupie placebo, p=0,001) i czas do wystąpienia dławicy piersiowej (+43,6 s w porównaniu z +32,5 s w grupie placebo; p=0,005) w podgrupie pacjentów objawowych (n=1574), co ustalono w analizie post-hoc.
Farmakokinetyka.
Wchłanianie
Po doustnym przyjęciu trimetazydyn jest szybko wchłaniany, a maksimum stężenia w osoczu obserwuje się w mniej niż 2 godziny po podaniu leku. Maksymalne stężenie w osoczu krwi po jednorazowym doustnym przyjęciu 20 mg trimetazydynu wynosi około 55 ng/ml. Stan równowagi osiągany między 24 a 36 godziną podczas powtarzania dawek jest bardzo stabilny w trakcie leczenia.
Rozkład
Udzielny wolumin rozkładu wynosi 4,8 l/kg, co wskazuje na dobrą dyfuzję w tkankach; wiązanie z białkami jest niskie: jego wartość zmierzona in vitro wynosi 16%.
Eliminacja
Trimetazydyn jest wydalany głównie z moczem, głównie w niezmienionej formie. Okres półtrwania wynosi średnio 6 godzin.
Liniowość
Farmakokinetyka trimetazydynu jest liniowa po podaniu pojedynczej dawki do 100 mg. Powtarzane dawki wykazują liniową farmakokinetykę w czasie.
Grupy specjalne pacjentów.
Pacjenci w podeszłym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku możliwe jest podwyższenie stężenia trimetazydynu z powodu wiekowego obniżenia funkcji nerek. Specjalne badanie farmakokinetyczne z udziałem pacjentów w wieku 75–84 lat lub ≥ 85 lat wykazało, że u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny 30–60 ml/min) stężenie trimetazydynu wzrastało odpowiednio 1,0 i 1,3 razy w porównaniu z młodszy pacjentami (w wieku 30–65 lat) z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek. U pacjentów w podeszłym wieku nie zaobserwowano problemów z bezpieczeństwem w porównaniu z populacją ogólną.
Zaburzenia funkcji nerek. Stężenie trimetazydynu we krwi wzrasta średnio 1,7 razy u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny – 30–60 ml/min) oraz średnio 3,1 razy u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami z normalną funkcją nerek. W tej populacji nie zaobserwowano żadnych niepokojących aspektów bezpieczeństwa w porównaniu z populacją ogólną.
Dzieci. Farmakokinetyka trimetazydynu nie była badana u pacjentów w wieku do 18 lat.
Właściwości kliniczne.
Wskazania.
Trimetazydyn jest wskazany w leczeniu objawowym u dorosłych pacjentów z niestabilną dławicą piersiową nieodpowiednio kontrolowaną lub z nietolerancją leków przeciwdławicowych pierwszego rzutu, w terapii skojarzonej.
Przeciwwskazania.
Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu, choroba Parkinsona, objawy parkinsonizmu, drżenie, zespół niespokojnych nóg oraz inne zaburzenia ruchowe związane z powyższym; ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
Nie wykazano interakcji lekowych.
Szczególne wskazania dotyczące stosowania.
Trimetazydyn może powodować lub nasilać objawy choroby Parkinsona (drżenie, akinezję, nadmierną napięcie mięśni), które należy regularnie monitorować, szczególnie u pacjentów w wieku podeszłym. W przypadkach wątpliwych pacjentów należy skierować do neurologa w celu odpowiedniego badania.
Nie należy stosować leku Trimetazydyn-AstraPharm w celu łagodzenia napadów dławicy piersiowej. Nie należy go również stosować w przypadku niestabilnej dławicy piersiowej lub zawału mięśnia sercowego jako terapii pierwszego rzutu na etapie przedszpitalnym ani w pierwszych dniach hospitalizacji.
W przypadku wystąpienia napadu niestabilnej dławicy piersiowej podczas trwającej terapii należy przeanalizować stan pacjenta i dostosować leczenie (terapię farmakologiczną oraz możliwość rewaskularyzacji).
W przypadku wystąpienia zaburzeń ruchowych, takich jak objawy choroby Parkinsona, zespół niespokojnych nóg, drżenie, niestabilność chodu, należy natychmiast przerwać stosowanie trimetazydyny.
Takie przypadki występują rzadko i zazwyczaj ustępują u większości pacjentów w ciągu 4 miesięcy po odstawieniu leku. Jeśli objawy choroby Parkinsona utrzymują się dłużej niż 4 miesiące po odstawieniu leku, należy skonsultować się z neurologiem.
Zarejestrowano przypadki upadków związanych z niestabilnością chodu lub hipotensją tętniczą, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki przeciwhypertensyjne (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).
Trimetazydynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z grupy ryzyka podwyższenia jej stężenia:
- u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (patrz sekcja „Farmakokinetyka” oraz „Sposób stosowania i dawki”);
- u pacjentów w wieku powyżej 75 lat (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).
Takim pacjentom zaleca się monitorowanie wskaźników funkcjonalnych oraz, w razie potrzeby, obniżenie dawki.
Brak informacji dotyczących stosowania leku w przypadku niewydolności wątroby.
U pacjentów z cukrzycą nie jest wymagana korekta dawki leku.
Stosowanie leku nie wpływa na przygotowanie do znieczulenia.
Obecność barwnika w składzie leku może powodować reakcje alergiczne, w tym astmę oskrzelową, szczególnie u chorych z alergią na kwas acetylosalicylowy.
Obecność barwników w składzie leku [„Azorubina” (karmazyna) (E 122), barwnik „Żółty zachód FCF” (E 110)] może powodować reakcje alergiczne, w tym astmę oskrzelową, szczególnie u chorych z alergią na kwas acetylosalicylowy.
Ciężkie reakcje skórne (CRS)
Zgłaszano ciężkie reakcje skórne (CRS), w tym wywołaną lekami eozynofilię z objawami ogólnoustrojowymi (zespołu DRESS) oraz ostrą ogólnoustrojową egzantematyczną pustulozę (OGEP), które mogą zagrozić życiu lub prowadzić do śmiertelnego wyniku, w związku ze stosowaniem trimetazydyny. Podczas przepisywania leku pacjenta należy poinformować o objawach i dokładnie monitorować reakcje skórne. Jeśli pojawiają się objawy wskazujące na te reakcje, trimetazydynę należy natychmiast odstawić i rozważyć możliwość leczenia alternatywnego (w razie potrzeby).
Sportowcy. Lek ten zawiera substancję czynną, która może dać pozytywny wynik testu antydopingu.
Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.
Ciąża
Brak danych dotyczących stosowania trimetazydyny u ciężarnych kobiet. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego toksycznego wpływu na układ rozrodczy. Ze względu na możliwość ryzyka nie zaleca się stosowania trimetazydyny w okresie ciąży.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy trimetazydyn wydzielany jest w mleku matki. Ryzyko dla noworodków/dzieci niemowląt nie może być wykluczone. Trimetazydyn nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią.
Fertylność
Badania toksyczności rozrodczej wykazały brak wpływu na płodność samic i samców szczurów.
Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi urządzeń.
Trimetazydyn nie wpływa na hemodynamikę, jednak odnotowano przypadki zawrotów głowy i senności (patrz sekcja „Efekty niepożądane”), które mogą wpływać na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi mechanizmów.
Sposób stosowania i dawki.
Trimetazydyn-AstraPharm stosuje się doustnie, po 1 tabletce (20 mg) 3 razy dziennie podczas jedzenia, popijając 1 szklanką wody. Czas trwania leczenia ustala lekarz w zależności od ciężkości i przebiegu choroby.
Pacjenci z niewydolnością nerek
U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny 30–60 ml/min) zalecana dawka trimetazydyny wynosi 1 tabletkę (20 mg) 2 razy dziennie, rano i wieczorem podczas jedzenia.
Pacjenci w wieku podeszłym
Pacjenci w wieku podeszłym są bardziej wrażliwi na działanie trimetazydyny ze względu na wiekowe zmniejszenie funkcji nerek. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny 30–60 ml/min) zalecana dawka trimetazydyny wynosi 1 tabletkę (20 mg) 2 razy dziennie, rano i wieczorem podczas jedzenia.
U pacjentów w wieku podeszłym należy ostrożnie dozować lek.
Dzieci.
Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania trimetazydyny u dzieci (do 18. roku życia). Brak danych.
Przedawkowanie.
Nie zgłaszano przypadków przedawkowania leku.
W przypadku przedawkowania wskazana jest terapia objawowa.
Niepożądane działania.
Poniżej wymieniono niepożądane działania, które mogą być związane z zastosowaniem trimetazydyny, sklasyfikowane zgodnie z ustaloną częstością występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); rzadko (≥ 1/1000, < 1/100); bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10000); częstość nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).
| Klasyfikacja wg układów narządów |
Częstość |
Reakcja niepożądana |
| Ze strony układu nerwowego |
Często |
Zawroty głowy, ból głowy |
| Nieczęsto |
Paraesthesia |
|
| Częstość nieznana |
Objawy parkinsonizmu (drżenie, akineza, nadmierny napięcie mięśni), niestabilność chodu, zespół niespokojnych nóg oraz inne zaburzenia ruchowe związane z powyższym, które zazwyczaj ustępują po zaprzestaniu leczenia |
|
| Zaburzenia snu (bezsenność, senność) |
||
| Ze strony narządów słuchu i aparatu przedsionkowego |
Częstość nieznana |
Vertigo |
| Ze strony serca |
Rzadko |
Palpitacje, ekstrasystolia, tachykardia |
| Ze strony naczyń |
Rzadko |
Obniżone ciśnienie tętnicze, ortostatyczne obniżenie ciśnienia tętniczego, które może być skojarzone z osłabieniem, zawrotami głowy lub upadkami, szczególnie u pacjentów stosujących leki przeciwhypertensyjne, zaczerwienienie twarzy |
| Ze strony przewodu pokarmowego |
Często |
Ból brzucha, biegunka, dyspepsja, nudności i wymioty |
| Częstość nieznana |
Wysypka, swędzenie, pokrzywka |
|
| Ze strony skóry i tkanki podskórnej |
Często |
Wysypka, swędzenie, pokrzywka |
| Częstość nieznana |
Obrzęk naczynioruchowy, Lekowo wywołana eozynofilia z objawami systemowymi (zespoł DRESS), Ostre ogólnikowe eozynofilowe pustulopatia (AGEP) (patrz punkt „Szczególne środki ostrożności”) |
|
| Zaburzenia ogólne |
Często |
Astenia |
| Ze strony układu krwi i chłonnego |
Częstość nieznana |
Agranulocytoza, trombocytopenia, purpura trombocytopeniczna |
| Ze strony układu wątrobowo-żółciowego |
Częstość nieznana |
Zapalenie wątroby |
Zgłoszenie podejrzanych działań niepożądanych
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych w okresie pogwarancyjnym stosowania leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem leku.
Specjaliści w dziedzinie ochrony zdrowia są zobowiązani zgłaszać poprzez krajowy system raportowania wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych.
Okres ważności.
3 lata.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25°C.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie.
Po 30 tabletek w blisterze, po 1 lub 2 blisterach w pudełku.
Kategoria wydawania.
Na receptę.
Producent.
SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „ASTRAFARM”.
Siedziba producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.
Ukraina, 08132, rejon kijowsko-siewierski, miasto Wiśniewe, ul. Kijewska 6.